Het aanbod OLED-gaming-monitoren groeit snel op alle fronten. Dit zorgt er enerzijds voor dat we elk jaar weer betere monitoren te zien krijgen. Anderzijds zijn er ook steeds meer goedkopere OLED-monitoren. De ASUS ROG Strix XG27AQDMES is zo'n budgetvriendelijke monitor die toch erg veel goed doet. Ik heb er enkele weken mijn favoriete games op gespeeld.

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 449 euro
• Beschikbaar sinds de zomer van 2026
• Krijgt soms al korting

Met een adviesprijs van 449 euro is de ASUS ROG Strix XG27AQDMES een instapmodel in de wereld van OLED-gaming-monitoren. Daarnaast is hij soms al met korting te vinden en kan je hem voor minder van 400 euro op de kop tikken.

Grote compromissen zijn er niet echt. De 1440p-resolutie ziet er scherp uit op dit formaat en de refresh rate van 240Hz is uitstekend. Het feit dat alle drie de aansluitingen die refresh rate ondersteunen, maakt alles nog beter. Bij goedkopere monitoren gebeurt het wel vaker dat alleen de DisplayPort de maximale refresh rate ondersteunt, terwijl de HDMI-poorten een limiet van 120Hz hebben.

Het enige waaraan je merkt dat de ASUS ROG Strix XG27AQDMES een goedkopere monitor is, is de helderheid. De HDR-helderheid bedraagt 400 nits en de helderheid over het hele scherm zit rond de 150 nits. Er is een antireflectielaag, maar die is niet geweldig. Als je vaak overdag in een felverlichte ruimte gamet, kan je daardoor in de problemen komen.

• Prijs-kwaliteit score: 5/5

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: specs

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: design

• In hoogte verstelbaar, kantelbaar en draaibaar
• Alleen de essentiële aansluitingen
• Joystick voor OSD-menu zit centraal

ASUS heeft het duidelijk bij de basis gehouden voor deze gaming-monitor. Er is geen flitsende verlichting achteraan of onderaan zoals op de duurdere ASUS ROG Swift OLED PG32UCDM3. Toch is ASUS de basis niet vergeten. Deze monitor is namelijk in hoogte verstelbaar, kantelbaar en draaibaar. Alsof dat nog niet genoeg is, kan je het scherm ook 90 graden draaien zodat het verticaal staat.

De aansluitingen van de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES zijn eveneens eenvoudig. Er zijn twee HDMI 2.1-poorten en één DisplayPort 1.4 aanwezig. Het goede nieuws is wel dat alle drie de poorten 240Hz ondersteunen. Je kan daardoor bijvoorbeeld je gaming-pc, PS5 en Switch 2 allemaal verbinden met de monitor. De enige andere functionele aansluiting is de 3,5mm-audiopoort. Ik zeg hier bewust "functioneel", want er is nog een USB-C-poort aanwezig, maar die doet niets. Dit is een zogenaamde servicepoort en die wordt alleen gebruikt bij reparaties van de monitor. Je kan hem zelfs niet gebruiken om je telefoon op te laden.

Het OSD-menu bedien je met de joystick centraal onderaan. Hij zit recht achter het rode ROG-logo onder het scherm en dit vond ik een fijne positie. Door eerst te drukken op de joystick open je het volledige menu en door hem naar boven, onder, links of rechts te bewegen, open je snelmenu's.

Ten slotte zit er nog een opening onderaan in de standaard waar je de kabels door kan trekken. Dat is misschien niet de mooiste vorm van kabelmanagement, maar het is beter dan niets.

• Design score: 4,5/5

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: beeldkwaliteit

• 1440p/240Hz is geschikt voor competitieve games
• HDR-highlights zien er goed uit, maar fullscreen helderheid is beperkt
• Je moet soms wat experimenteren met de presets/instellingen

Door de lage prijs twijfel je misschien aan de beeldkwaliteit van dit OLED-scherm. Ik kan je zeggen dat dat nergens voor nodig is. Het beeld is levendig, contrast is uitstekend, ik had geen last van screen tearing of iets dergelijks en alles zag er gewoon heel goed uit. De ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES ondersteunt ook 99% van het DCI-P3-kleurengamma en is daardoor geschikt voor foto- en videobewerking.

Wat ik wel moet vermelden, is dat de standaardinstellingen voor het beeld niet helemaal juist leken. Vooral de kleur rood leek iets te donker. Ik heb daarna wat geëxperimenteerd met de presets en voor kantoorwerk was een licht aangepaste versie van de Scenery Mode de beste keuze. Het OSD-menu bevat enorm veel instellingen en het kan daardoor even duren voor je je weg vindt. Een functie die ik niet per se nuttig vond, was de uniforme helderheid. Dit verlaagt in feite de helderheid een beetje zodat alles er "even helder" uitziet.

Experimenteer daarnaast ook met de Shadow Boost-functie. Die heeft een dynamische modus waarin hij zelf het juiste niveau kiest en nog drie niveaus die je handmatig kan instellen. Niet elk niveau werkt even goed voor elke game en de dynamische modus zorgde soms problemen met de zwartwaarden wanneer ik niet aan het gamen was. Wat Shadow Boost niet kan verhelpen, is de lage fullscreen helderheid. Toen ik de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES gebruikte wanneer de zon recht naar binnen scheen, zag ik niet bijzonder veel meer. "Lichtere" games kan je nog wel enigszins spelen, maar ga niet op verkenning in een grot in Elden Ring, want daar kom je niet levend uit.

Snelle actiegames als Overwatch waren vervolgens geen probleem voor de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES. De responstijd was erg laag en er was geen sprake van wazige beelden door de 240Hz refresh rate. Voor games waarin timing cruciaal is, is dit daarom een uitstekende gaming-monitor. In een RPG als Honkai Star Rail kon ik dan weer genieten van de kwaliteit van dit OLED-scherm. Kleuren waren levendig en ondanks de wat lagere helderheid, was er een sterk contrast. Shadow Boost voet hier soms een beetje als valsspelen want toen het nacht werd in Palworld zag ik dankzij Shadow Boost net dat beetje meer.

Al bij al is de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES een heel veelzijdige monitor die geschikt is voor bijna elke gamer. Hij heeft wel een duwtje in de rug (lees: aanpassingen aan de instellingen) nodig om echt te kunnen stralen.

• Beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de ASUS ROG Strix XG27AQDMES kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Wie hoge eisen heeft voor een gaming monitor, komt al snel uit bij OLED. Dit type scherm biedt levendige kleuren, een uitstekend contrast en vaak ook een lage responstijd. Philips maakt allerlei soorten OLED gaming monitoren onder hun Evnia-submerk en ik kon aan de slag gaan met de Philips Evnia 32M2N8900P. Dit is een duurder model dat eruitziet als de droom van elke gamer: 4K, 240Hz, QD-OLED, tal van aansluitingen en een hoge piekhelderheid.

Philips Evnia 32M2N8900P review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 999 euro
• Beschikbaar sinds de zomer van 2026

De Philips Evnia 32M2N8900P heeft een adviesprijs van 999 euro. Dat is zeker niet mild, maar wel verantwoord voor het totaalpakket.

Dit is een 32-inch gaming monitor met een 4K-resolutie, de bekende voordelen van QD-OLED (geweldig contrast, perfecte zwartwaardes, levendige kleuren en lage input lag), en een refresh rate van 240Hz. Ambiglow-verlichting maakt alles wat meeslepender. Dit zijn gekleurde lampjes aan de achterkant die je zelf kan instellen. Zo kunnen ze hun kleur aanpassen aan de content op het scherm.

Qua aansluitingen kom je ook niet tekort. Er zijn twee HDMI-poorten, een DisplayPort en USB-C-poort met DP Alt-modus. Alle aansluitingen ondersteunen bovendien 4K/240Hz. Bij goedkopere monitoren haal je de maximale refresh rate soms alleen via de DisplayPort, terwijl de HDMI-poorten een limiet van 120Hz hebben.

Houd er wel rekening mee dat deze monitor pas tot zijn recht komt met een voldoende krachtige pc. Als je GPU te zwak is om 4K bij 240Hz te weergeven, zijn er bijvoorbeeld meer dan genoeg 1440p-monitoren die minder kosten.

• Prijs-kwaliteit score: 4,5/5

Philips Evnia 32M2N8900P review: specs

Philips Evnia 32M2N8900P review: design

• In hoogte verstelbaar en kantelbaar
• Veel aansluitingen
• Joystick voor OSD-menu zit wat onhandig

Qua ontwerp is er eigenlijk bijna niets veranderd ten opzichte van de Philips Evnia 32M2N8900, de voorganger van deze monitor. De Evnia 32M2N8900P ziet eruit als de gemiddelde OLED-monitor: het paneel zelf is heel dun, maar achterop zit een dikker, zwaarder blok dat zorgt voor de koeling en in dit geval ook de Ambiglow-lampjes bevat.

De standaard is in hoogte verstelbaar, kan naar voren en achteren kantelen en naar links en rechts bewegen. Je kan het scherm met de meegeleverde standaard alleen niet verticaal plaatsen. Philips gebruikt al een tijdje deze standaard voor hun monitoren en die is redelijk breed. Kijk daarom goed hoeveel ruimte je hebt op je bureau. Het zou zomaar kunnen dat de onhandige voet niet helemaal goed past.

Het OSD-menu met instellingen bedien je met de joystick rechtsachter. De bediening op zich is handig, maar de plaats van de knop is dat niet. Zelfs aan het einde van de testperiode had ik twee of drie pogingen nodig om te knop te vinden.

De aansluitingen zitten ten slotte allemaal onderaan en zijn talrijk aanwezig. Er zijn niet alleen twee HDMI 2.1-poorten en een DisplayPort 2.1, maar ook twee USB-C-poorten, waarvan eentje met DP Alt-modus. Een groot pluspunt is dat zowel beide HDMI-poorten als de DisplayPort de maximale refresh rate van 240Hz ondersteunen. Daarnaast zijn er nog twee USB-A-poorten die je kan gebruiken als je de monitor via de USB-B-aansluiting verbindt. De 3,5mm-audiopoort mag daarnaast niet ontbreken.

• Design score: 4/5

Philips Evnia 32M2N8900P review: beeldkwaliteit

• 4K QD-OLED is een lust voor het oog
• 240Hz is geschikt voor competitieve games
• Fullscreen helderheid is verbeterd

De beeldkwaliteit maakt duidelijk waarom deze monitor zoveel kost. Het 4K QD-OLED-paneel geeft levendige, scherpe, contrastrijke beelden weer. Het beeld van de Philips Evnia 32M2N8900P is daarnaast nauwkeurig en geschikt voor grafisch werk.

Door de combinatie van 4K en 240Hz is de monitor geschikt voor uiteenlopende genres. Details in open-world games als Palworld zien er bijvoorbeeld haarscherp uit. Daarnaast is de fullscreen helderheid wat verhoogd en is er een nieuwe antireflectielaag aanwezig. Hoewel dit reflecties nog steeds niet volledig elimineert, hoef je niet per se alle gordijnen te sluiten om nog wat te zien op de Philips Evnia 32M2N8900P. Het contrast komt wel pas echt tot zijn recht als het helemaal donker is. Toen het nacht werd in Palworld was ik verbaasd door hoeveel details ik alsnog kon zien.

Ook It Takes Two zag er prachtig uit. Ik was hier vooral onder de indruk door het level in/onder de grote boom in de tuin. Hier eindig je in een soort grottenstelsel met gekleurde muurtekeningen. Het contrast van de kleuren op de donkere muren was fantastisch. Toen we door een glinsterende tunnel naar beneden vielen, zorgde Ambiglow voor een meeslepende ervaring. Het was zo levensecht dat het voelde alsof ik weer in de Pandadroom zat in de Efteling.

Hoewel ik zelf normaal geen snelle shooters speel waar de 240Hz echt van pas komt (iets met niet kunnen mikken), heb ik dit toch maar even geprobeerd. Het werd snel duidelijk dat de Philips Evnia 32M2N8900P ook geschikt is voor dit type games. Van screen tearing is geen sprake en alles blijft goed zichtbaar bij snelle bewegingen. Als je alleen dit type games speelt, zijn er wel andere monitoren die wellicht interessanter zijn. In dat geval offer je wat resolutie op door naar 1440p te gaan en in ruil daarvoor krijg je refresh rates tot 500Hz.

Ten slotte heeft de Philips Evnia 32M2N8900P meerdere presets, wat opnieuw goed van pas komt als je voor elk gamegenre andere instellingen gebruikt. Je kan elke preset naar wens aanpassen en ook eigen presets aanmaken. Wisselen tussen presets is een kwestie van seconden in het OSD-menu.

• Beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Philips Evnia 32M2N8900P kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

De Nintendo Switch 2 is inmiddels meer dan een jaar te koop en is een succesverhaal voor het bedrijf. Er zijn tientallen games met topscores binnen hun bekende franchises, evenals sterke indie-games. Bovendien is de Switch 2 goedkoper dan zowel de PS5 als Xbox Series X. Ook de Steam Deck en andere gaming handhelds zijn veel duurder.

Er zijn daarnaast talloze accessoires voor de Nintendo Switch 2 te koop, zowel producten van Nintendo zelf als producten van derden die al dan niet gecertificeerd zijn door Nintendo. Voor dit artikel heb ik zelf enkele accessoires getest om het kaf van het koren te scheiden. Het gaat van draagtassen en screenprotectors tot controllers en geheugenkaarten. Hieronder lees je wat de aan- en afraders zijn oftewel: is het goed of is het troep?

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Goed: Nintendo Switch 2 Pro Controller

Bij de lancering van de Switch 2 onthulde Nintendo meteen de nieuwe Nintendo Switch 2 Pro Controller. Dit is de officiële controller voor de console en hij heeft een adviesprijs van 89,99 euro. Intussen vind je hem vaak rond de 80 euro.

Die prijs is niet mild en toch raad ik hem aan boven andere controllers van derden. Hij ligt heel goed in de hand, de joysticks bewegen heel soepel, de batterij houdt het 40 uur vol en achterop elk handvat zit een instelbare knop. Je kan die knoppen per game instellen zodat ze de actie van een andere knop uitvoeren.

HD Rumble 2 is daarnaast een echte meerwaarde in sommige games. Dit wijst op het getril van de controller en het is soms belachelijk nauwkeurig. In Hollow Knight kon ik bijvoorbeeld afzonderlijk de trillingen van regendruppeltjes voelen.

Het grootste nadeel is dat je de Switch 2 Pro Controller bijna niet zelf kan repareren, terwijl dat bij de Pro Controllers voor de originele Switch wel ging. Daar moest je gewoon wat schroefjes losmaken om bij de binnenkant te kunnen en eventuele reparaties uit te voeren.

Troep: Sony IER-EX15C USB-C-oortjes met kabel

Je kan gewoon draadloze oortjes via Bluetooth verbinden met de Nintendo Switch 2, maar ik vond een setje met kabel best handig. Mijn oog viel op de Sony IER-EX15C. Deze oortjes verbind je met USB-C en je kan ze daarom ook met je smartphone gebruiken.

In theorie klinkt dat heel mooi. Sony vermeldt dat de oortjes met bijna alle apparaten met USB-C werken en in de marketingbeelden staat ook een handheld console die wat op de Switch 2 lijkt. In de praktijk doen de Sony IER-EX15C echter helemaal niets. Ik heb ze op beide USB-C-poorten van de Switch 2 aangesloten en op geen enkele manier kwam er geluid uit.

Als je op zoek bent naar oortjes met kabel voor je Switch 2, ga dan voor een setje met 3,5mm-audiopoort voor de zekerheid.

Goed: Nintendo SanDisk microSD Express geheugenkaart

De Nintendo Switch 2 heeft 256GB interne opslag en hoewel dat acht keer meer is dan de 32GB in de originele Switch, wordt nu pas duidelijk hoeveel ruimte sommige games nodig hebben. Mario Kart World en Yoshi & the Mysterious Book hebben ongeveer 20GB nodig, terwijl Xenoblade Chronicles 2 - Switch 2 Edition bijna 40GB opslagruimte nodig heeft. Als je zes games in deze tweede categorie hebt, zit de opslag al zo goed als vol.

Een geheugenkaart is daarom op termijn een slimme investering. Dan heb je meer games die je meteen kan spelen zonder ze opnieuw te downloaden. Een belangrijk punt is dat de Switch 2 een ander type geheugenkaart gebruikt dan de originele Switch. Je hebt nu specifiek een microSD Express geheugenkaart nodig. Als de geheugenkaart van je oude Switch in je Switch 2 stopt, krijg je ook de melding dat de games hierop niet gespeeld kunnen worden.

Als je nog een microSD Express kaart zoekt, raad ik de SanDisk microSD Express geheugenkaart aan. Die is verkrijgbaar als 256GB- en 512GB-versie. Prijzen voor de 256GB-versie zitten nu rond de 55 euro. In mijn testen kon ik data overzetten (zowel van als naar de geheugenkaart) met een snelheid van ongeveer 5GB à 6GB per minuut. De timer die in beeld verschijnt, is dan weer niet heel accuraat. Die wisselde soms van 5 minuten naar 10 minuten en weer terug.

Games op de geheugenkaart werken daarnaast net zo snel als games op de interne opslag van je Switch 2. In theorie werkt elke microSD Express geheugenkaart, maar de branding van Nintendo garandeert dat je hier geen problemen zal ondervinden. Deze geheugenkaart is soms zelfs goedkoper dan de "algemene" microSD Express-kaarten.

Troep: Belkin Charging Grip Case voor Nintendo Switch 2

De Belkin Gaming Charging Grip voor Nintendo Switch 2 is het duurste accessoire dat ik heb getest. Hij kost 99 euro en is momenteel nog niet heel goed verkrijgbaar bij ons. De naam zegt eigenlijk bijna alles: dit is een grip case waarmee je tegelijkertijd de Switch 2 kan opladen.

Dit klinkt wellicht ingewikkelder dan het is. De case bestaat uit vier delen: twee covers die over de Joy-Cons schuiven en je meer grip moeten geven, een middenstuk dat over de achterkant van de Switch 2 schuift en een powerbank die magnetisch aan dat middenstuk kan hangen. De Switch 2 laadt echter niet draadloos op. Je moet de powerbank met de ingebouwde USB-C-kabel verbinden met de bovenste USB-C-poort.

In de praktijk had ik een paar problemen met deze case. Het grootste probleem is dat de Joy-Cons een tikkeltje minder stevig vastzaten aan de Switch 2 met de grips eroverheen. Dat is zonde want de grips op zich zijn wel comfortabel om vast te houden. Daarnaast is er in de 10.000mAh-powerbank een opening waarin de USB-C-kabel kan zitten. Uiteindelijk bleef de kabel hier echter niet meer in zitten en kwam hij steeds los. Het middenstuk van de case is verder dun, maar moet er alsnog altijd af wanneer je de Switch 2 in zijn dock wil zetten.

Deze kleine foutjes en de toch wel hoge prijs zorgen ervoor dat deze grip case bij de afraders komt te staan.

Goed: Belkin draagtas en screenprotector

Belkin heeft nog andere accessoires voor de Switch 2 die ik wél kan aanraden. Zo hebben ze een screenprotector voor de Nintendo Switch 2 die je nu voor 11,99 euro kan kopen. Die komt met de nodige accessoires, waaronder een frame waardoor je hem meteen goed legt, een doekje om het scherm schoon te vegen en nog een "sticker" waarmee je die laatste stofjes weg kan halen. De screenprotector werkt het beste als je scherm nog krasvrij is en ik raad aan om hem meteen na de aankoop van je Switch 2 aan te brengen. Mijn screenprotector heeft na een jaar nog geen zichtbare krassen. Hij is daarnaast nog een beetje antireflecterend.

Daarnaast heeft Belkin nog een draagtas voor de Nintendo Switch 2 die je nu voor rond de 15 euro kan kopen. Hij is gemaakt van stevig materiaal dat na een jaar nog steeds volledig heel is. Binnenin is er plaats voor game cartridges, een verborgen vak voor een AirTag (of andere kleine tracker) en wat accessoires zoals een doekje, oplaadkabeltje en dergelijke.

Overbodig: Nintendo Switch 2-webcam

Ten slotte nog een accessoires dat ik niet getest heb, maar nog niet gemist heb het voorbije jaar. De Nintendo Switch 2 biedt de mogelijkheid om een webcam aan te sluiten die dan in sommige games iets nuttigs doet.

Het probleem is dat er bijna geen games zijn die iets nuttigs met de webcam doen. In Mario Kart World zie je je hoofd dan boven je kart zweven en als je geraakt wordt, draait dat icoontje in het rond. In de overgrote meerderheid van de games doet de webcam helemaal niets.

Als je op pad gaat voor accessoires voor je Nintendo Switch 2, raad ik aan om de webcam in eerste instantie over te slaan. Ga pas naar de winkel hiervoor als je een game speelt waarin je de webcam echt mist.

We hebben meer info over de RAM-configuratie van de Steam Machine. The Verge meldt dat Valve heeft verduidelijkt dat elke Steam Machine één RAM-stick van 16GB heeft. In een eerder interview met het YouTube-kanaal hadden Valve-medewerkers aangegeven dat er twee mogelijke configuraties waren: eentje met twee RAM-sticks van 8GB en eentje met één stick van 16GB. De versie met één stick zou daarnaast vaker voorkomen.

Nu zegt Valve iets anders aan Gamers Nexus: "We hebben ons hier vergist. Alle exemplaren zullen in feite één module van 16GB RAM hebben."

Dit vereist enige uitleg. Er is een subtiel verschil tussen deze configuraties. In beide gevallen krijg je nog steeds 16GB RAM, maar wanneer het is opgesplitst in twee modules van 8GB, profiteer je van dual-channel geheugen, waarbij de modules parallel werken. Veel gamers geven de voorkeur aan de deze configuratie.

Toch is de loterij niet helemaal weg. Valve zei namelijk het volgende: "Het is mogelijk dat dit in toekomstige versies verandert, maar de exemplaren waar klanten zich nu voor aanmelden, worden allemaal geleverd met één RAM-stick van 16GB."

Valve wilde eigenlijk de configuratie met twee 8GB-modules gebruiken voor de Steam Machine, maar de RAM-crisis gooide roet in het eten. Vandaar dat alle huidige Steam Machines één stick krijgen.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

De voor- en nadelen

Zoals gezegd, hebben beide RAM-configuraties voor- en nadelen. Met twee 8GB-modules profiteer je van een prestatieverbetering dankzij de dual-channel configuratie, zoals eerder vermeld. Het nadeel is echter dat de toename in fps in veel scenario's niet zo groot is. Valve zegt dat dit met DDR5 RAM over het algemeen niet eens merkbaar is.

Toch zijn er scenario's waarin er wel een aanzienlijk prestatieverschil kan zijn, met name bij lagere resoluties dan 4K of bij games die de CPU zwaar belasten. Afhankelijk van de games die je speelt en je instellingen voor die games, kunnen twee 8GB-modules merkbaar betere prestaties opleveren.

Het voordeel van een enkele 16GB-module is dan weer dat er ruimte is voor een upgrade. Dit komt doordat de Steam Machine twee RAM-slots heeft. Met twee modules van 8GB zijn beide slots gevuld. Wil je upgraden? Dan moet je twee modules van 16GB kopen.

Met één module van 16GB hoef je daarentegen gewoon een (compatibele) module van 16GB te kopen. Dat is een handig voordeel voor degenen die een Steam Machine met 32GB RAM willen.

Dit zorgt voor een zekere terughoudendheid bij geïnteresseerden. Een Reddit-gebruiker zegt het volgende: "Hoe meer ik hoor, hoe meer ik mijn geld wil behouden." Anderzijds zijn er meer dan genoeg gamers die wél tevreden zijn met de enkele RAM-stick van 16GB.

In het ideale scenario geeft Valve je gewoon de keuze tussen deze configuraties met één of twee sticks RAM. In de praktijk is het een kwestie van de beschikbaarheid en huidige prijzen. Om te voorkomen dat de prijs van de Steam Machine nog hoger wordt, kiest Valve vermoedelijk gewoon voor de voordeligste optie.

Xbox heeft een nieuwe limited edition Xbox Series X-console aangekondigd tijdens de Xbox Games Showcase 2026.

De limited edition console is ontworpen om het 25-jarige jubileum van het merk te vieren. De nieuwe Xbox Series X 25 Limited Edition is gebaseerd op het iconische transparante, groene design van de originele Xbox. Verder licht de Xbox-knop op de console hier ook groen op en dat is dan weer een eerbetoon aan de originele opstartaninmatie van de Xbox. Dit laat de "VP Next Generation", Jason Ronald, weten in een nieuwe Xbox Wire-post.

"Je zal hier en daar ook nog verschillende verborgen verrassingen ontdekken, om de community te bedanken," teasde hij.

Los van deze console komt er dus ook een speciale, bijpassende versie van de Xbox Wireless Controller aan. Ook deze staat in het teken van het 25-jarige jubileum en is dus transparant groen. Op de controller vind je verder ook allerlei kleine details die hem iets meer moeten laten lijken op de legendarische 'Duke'-controller. Gelukkig houdt hij echter wel de vorm van de moderne Xbox-controllers.

De controller zal inbegrepen zijn bij de limited edition console, maar is straks ook los te kopen voor de mensen die geen fortuin willen uitgeven aan de complete bundel. We gaan er namelijk van uit dat deze limited edition Series X erg prijzig zal zijn. Microsoft heeft helaas zelf nog geen informatie over de prijs gedeeld, maar dat gokken we aan de hand van de huidige prijzen, plus het feit dat dit dus een limited edition is.

"De console en controller zullen samen beschikbaar zijn in bepaalde markten als een limited edition collectie in november," geeft de post verder aan. "We zullen binnenkort meer te delen hebben over prijzen en pre-order beschikbaarheid bij bepaalde retailers."

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

De markt voor handheld gaming blijft elk jaar maar groeien en we zien ook steeds meer nieuwe hardware van verschillende bedrijven verschijnen. We krijgen regelmatig nieuwe modellen met net weer wat krachtigere prestaties te zien. Ook tijdens Computex 2026 werd het een en ander onthuld op dit vlak en fans van handheld gaming hebben dan ook genoeg om naar uit te kijken de komende tijd.

Er zijn meerdere aankondigingen geweest omtrent nieuwe hardware van bedrijven zoals ASUS, Acer, OneXPlayer en meer. Er is dus meer keuze dan ooit tevoren als je op zoek bent naar je volgende (of eerste) handheld.

Intel is ook druk bezig geweest met het ontwikkelen van zijn Panther Lake-processors en heeft ons onder andere de krachtige Arc G3 Extreme gebracht. Die chip gebruikt 14 cores en 14 threads, plus 12 Xe GPU-cores om sommige van de beste prestaties te leveren die we tot nu toe op een handheld gaming-pc hebben gezien. Het gaat echter niet alleen om pure kracht.

Meerdere andere fabrikanten hebben bij nieuwe modellen vooral de hele handheld game-ervaring weer wat verfijnd. We zien bijvoorbeeld verbeterde displays, ergonomie en meer. Hieronder belichten we even een aantal van de beste handheld gaming-pc's die tijdens Computex 2026 onthuld werden.

1. MSI Claw 8 EX AI+

Na de releases van de Claw 8 AI+ en Claw 7 AI+ komt MSI nu met de nieuwe, extra krachtige Claw 8 EX AI+. Aan het display is vrijwel niets veranderd, maar de processor is nu dus die Intel Arc G3 Extreme (die we hierboven al noemden). Dat is wel weer een flinke upgrade ten opzichte van de Core Ultra 258V in de Claw 8 AI+.

Intel claimt dat de G3 Extreme 44% sneller is dan die Core Ultra 258V bij een 1080p-resolutie met 2x upscaling (dus vanaf 540p), bij 35W. Daarnaast zou hij ook 42% sneller zijn dan de AMD Ryzen Z2 Extreme die in sommige concurrerende handhelds zit.

Nog een andere leuke bonus bovenop de verbeterde prestaties is de ondersteuning voor XeSS 3-upscaling en Multi-Frame Generation. Ook krijgt dit model toegang tot de Windows 11 Xbox Mode. Intel maakt nu dus ook eindelijk gebruik van Multi-Frame Generation-technologie, net als Nvidia, terwijl AMD dit nog niet heeft uitgerold voor Radeon GPU-gebruikers.

Dankzij XeSS 3-upscaling, Multi-Frame Generation, de verbeterde ruwe prestaties en een verbeterd ergonomisch design kan de MSI Claw 8 EX AI+ wel eens de beste handheld van dit jaar worden. De prijs zou natuurlijk wel nog het een en ander kunnen verpesten, zeker als de prijs die eerder in geruchten werd genoemd accuraat is. Er wordt namelijk gesuggereerd dat hij zo'n 1.500 dollar kan kosten.

2. OneXPlayer 3

One-Netbook is zeker niet zo bekend als MSI, maar zijn nieuwe OneXPlayer 3-handheld is wel een sterke concurrent voor de Claw 8 EX AI+. Op papier lijkt hij zelfs nog iets beter.

De OneXPlayer 3 is een 3-in-1 handheld gaming-pc voor AI, gaming en productiviteit. Hij beschikt ook over dezelfde Intel Arc G3 Extreme-processor als de Claw 8 EX AI+. Op welke manier is hij dan mogelijk beter? Nou, hij heeft een groter, meeslepender 8,8-inch 144Hz OLED-display met ondersteuning voor VRR en HDR.

Gebruikers krijgen hier verder twee opslag voor opslag: microSD en een mini SSD. Er is een batterijcapaciteit van 85Wh aanwezig en dat kan betekenen dat dit model ook een erg sterke optie wordt als het gaat om batterijduur. Natuurlijk moeten we hem eerst nog in de praktijk kunnen testen om te zien of dat daadwerkelijk het geval is.

Dit is in ieder geval zonder twijfel een apparaat dat de meeste games met gemak moet kunnen spelen en ook nog een redelijk mooie graphics moet kunnen leveren. Er is helaas nog geen informatie gedeeld over een releasedatum of prijs en opnieuw zal vooral die prijs een grote invloed hebben op zijn uiteindelijke succes binnen deze markt.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

3. ASUS ROG Xbox Ally X20

ASUS bouwt weer verder op de indrukwekkende features van de ASUS ROG Xbox Ally X met de nieuwe ASUS ROG Xbox Ally X20. Met dit model viert het bedrijf ook het 20-jarige jubileum van het ROG-merk. De X20 is voorzien van een groter 7,4-inch OLED-display met een piekhelderheid van 1.400 nits. Hij zal ook gebundeld worden met de ROG XReal R1 Edition 20 AR-bril..

Het mag duidelijk zijn dat ASUS hier visuele verbeteringen voorop heeft gezet en niet pure kracht. Het is lastig om te zeggen hoe groot deze upgrade nou echt is ten opzichte van de ASUS ROG Xbox Ally X, aangezien de chip niet veranderd is.

De Xbox Ally X20 beschikt verder ook nog over een draaibaar D-pad, dat gelabeld wordt als een 'Transforming D-pad'. Hierdoor moet je kunnen wisselen tussen een traditionele D-Pad-ervaring en een optie met ook diagonale inputs, wat ideaal is voor bijvoorbeeld fans van vechtspellen.

Het grote nadeel is dat ASUS momenteel nog niet van plan lijkt te zien om dit model ook op zichzelf (zonder de AR-bril) te verkopen. De aanwezigheid van de ROG XReal R1 Edition 20 (met een adviesprijs van 849 euro) betekent dan ook dat de totaalprijs waarschijnlijk rond de 2.000 dollar zal zitten. Dat is toch wel heel erg prijzig.

4. Acer Predator Atlas 8

Net als de MSI Claw 8 EX AI+ en de OneXPlayer 3 draait de Acer Predator Atlas 8 ook op de Intel Arc G3 Extreme. Hij moet dus ook uitstekende prestaties kunnen bieden bij allerlei soorten games.

Zijn design lijkt erg op dat van de ASUS ROG Xbox Ally X (en de nieuwe ROG Xbox Ally X20), net als dat van de nieuwe MSI Claw. Dit model heeft namelijk ook een soort traditionele controllerhandvatten die voor wat extra comfort moeten zorgen bij langere gamesessies. De aanpasbare triggers van de Lenovo Legion Go S-handheld zijn een van onze favoriete features op een gaming-handheld en die zijn ook aanwezig op de Atlas 8 van Acer.

Het enige wat hier mist, is een OLED-display. Hij zit dus vooral heel dicht bij de Claw 8 EX AI+ in de buurt, al heeft dat model nog net een iets comfortabeler design.

Ook hier zal het succes uiteindelijk vooral van de prijs afhangen en dankzij de huidige marktomstandigheden (als gevolg van de RAM-crisis) zou die prijs wel eens rond de 1.000 dollar kunnen zitten. Acer heeft bevestigd dat dit model in oktober 2026 uitkomt, dus tegen die tijd zullen we meer weten over een officiële prijs.

Yoshi and the Mysterious Book is een nieuwe Nintendo-game die wat onder de radar vliegt. Een grootste aankondiging was er niet en ondanks zijn hoge aaibaarheidsfactor heeft deze kleine groene draak geen enorme eigen fanbase. Toch was ik na slechts enkele minuten volledig verkocht.

Wie onderzoekt, die ondervindt

Het plot van Yoshi and the Mysterious Book is zo eenvoudig als maar kan. Bowser Jr. en Kamek zijn in de pagina's van een dik, mysterieus en pratend boek beland. Daar gaan ze op zoek naar de "Fabelvogel" die ze dan voor kwade doeleinden willen gebruiken. Het doel van Yoshi is de Fabelvogel vinden voor zij dat doen.

Yoshi and the Mysterious Book is een combinatie van een puzzelgame en platformer. In de pagina's van het boek zie je allerlei beestjes rondlopen. Zoom in op een beestje met een vergrootglas en je komt in de habitat van dit beestje terecht.

In het eerste level zit je in de habitat van een soort bloempje, dat aanvankelijk nog geen naam heeft en gewoon als "???" wordt aangeduid. Toen ik het bloempje op de rug van Yoshi pakte, verscheen er een ster in beeld en gaf het boek wat meer uitleg over deze actie. Door verschillende acties met het beestje uit te voeren, verdien je meer sterren, die je nodig hebt om nieuwe hoofdstukken in het boek (met telkens nieuwe beestjes en habitats) vrij te spelen.

Daarnaast heeft elke habitat een einddoel. Als je dit hebt bereikt, ben je "klaar" met dit level. Meestal is het relatief duidelijk wat dit einddoel is. In het level met het bloempje zag je op een bepaald moment drie grote, gesloten bloemen. Zodra deze in bloei stonden, kreeg ik van het boek de boodschap dat ik het level kon afsluiten. Dat wil echter niet zeggen dat je alles over dat beestje weet.

Aan het einde van een level wordt in het boek opgeschreven wat je hebt geleerd over het beestje. Na de laatste bevinding verschijnt dan een schim met een hint op de volgende lege pagina. Aan de hand daarvan kan je dan het level opnieuw spelen om dit te vervolledigen. Soms kan dit ook in een ander level, aangezien sommige beestjes terugkeren in andere habitats.

Wat je ook mag doen aan het einde van een onderzoek, is dat beestje zelf een naam geven. Dat was een van mijn favoriete onderdelen van Yoshi and the Mysterious Book. Je kan vragen wat de suggestie is van het boek zelf en zoals je hierboven kan zien, zou hij de bloem "Crazee Dayzee" noemen. Daar was ik het echter niet mee eens en ik heb de bloem "Floempie" genoemd. Deze namen komen trouwens terug in andere levels waar deze beestjes rondlopen. Als je achteraf een naam wil aanpassen, kan dat ook gewoon.

Niet per se uitdagend

Yoshi and the Mysterious Book is veel, maar uitdagend is de game niet echt. Je hebt zeker niet elke ster voor elk beestje nodig om verder te komen in het spel en de "eindbaas" (dit is ook gewoon een beestje) per hoofdstuk is vrij makkelijk te verslaan. Je kan bovendien ook niet doodgaan in Yoshi and the Mysterious Book. In het ergste geval val je in een put en word je terug aan de rand geplaatst. Je zal hoe dan ook nooit helemaal opnieuw moeten beginnen met een level.

Bij deze eindbazen komen Bowser Jr. en Kamek ook altijd weer tevoorschijn. Soms moet je tegen hen vechten en soms moet je hen redden. Zo zaten ze een keer gevangen in een bubbel van een beestje en moest ik een paar keer springen op de bubbel tot hij knapte. In een ander level zaten ze dan weer in een boot met kanonnen waarvan ik de kogels moest terugkaatsen tot hij zonk.

Maar wel heel creatief en gewoon leuk

Het leuke aan Yoshi and the Mysterious Book is de verscheidenheid aan beestjes en hun eigenschappen die je ontdekt doorheen hun habitat. Zo begint een level met een grote vis die in het water voor je zwemt. Ik dacht eerst dat ik zo snel mogelijk moest wegzwemmen van deze vis, maar uiteindelijk was het net de bedoeling dat hij Yoshi pakt met zijn mond, want daarna kon ik de vis besturen en onderwater op ontdekking gaan.

Je begint het beste aan het onderzoek van een nieuw beestje in een nieuwe habitat met de houding "verwacht het onverwachte". Durf zoveel mogelijk zaken uit te proberen en zoveel mogelijk hoekjes van de habitat te verkennen. Ook als het geen goed idee lijkt om een beestje op te slokken, moet je het toch proberen (je krijgt er waarschijnlijk zelfs een ster voor).

Ga voor die 100 procent

Hierboven zei ik dat Yoshi and the Mysterious Book niet per se uitdagend is. En dat is het ook niet als je gewoon door het verhaal wil spelen en het hoofddoel van elk level wil voltooien. Het wordt wél uitdagend als je elk stukje informatie over elk beestje in het boek wil krijgen en daarnaast nog alle Blije Bloemen wil verzamelen.

Die Blije Bloemen kan je vinden op de meest willekeurige plaatsen in elke habitat. Sommige zie je meteen in de lucht zweven, terwijl andere pas zichtbaar worden na een bepaalde (reeks) acties. Er kunnen zelfs verwelkte Blije Bloemen staan die je eerst water moet geven voor je ze kan oppakken. Op die manier biedt de game toch de nodige uitdaging voor de completionists die echt álles willen doen.

Eindoordeel

Al bij al is Yoshi and the Mysterious Book zeker een erg goede game die een breed publiek aanspreekt. Jonge spelers kunnen op ontdekking gaan en door het (niet zo heel diepgaande) verhaal spelen, terwijl ervaren gamers elk hoekje kunnen verkennen om elk beestje volledig te onderzoeken en elke Blije Bloem te pakken te krijgen.

Jason Ronald, een VP bij Xbox, heeft bevestigd dat we ergens in de komende maanden meer te weten zullen komen over de volgende Xbox. Het next-gen apparaat staat momenteel nog bekend als Project Helix.

Ronald bevestigde dit nieuws in een recente post op X. Hij schreef: "We zullen later dit jaar meer te delen hebben over Project Helix."

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

De post verscheen net voor een 'Game Dev Update'-livestream van Xbox. Tijdens die livestream werd er wat dieper ingegaan op de aankondigingen die tijdens GDC 2026 plaatsvonden.

Wat we hebben geleerd van het evenement, is dat de volgende Xbox-console momenteel "diep in [het] ontwikkelingsproces" zit en dat hij aangestuurd zal worden door een speciale AMD-chip met ondersteuning voor "de volgende generatie van DirectX en FSR".

De volgende Xbox-console moet voor "betekenisvolle verbeteringen op het gebied van efficiëntie, schaal, en visuele ambitie" zorgen. Dat moet dan weer zorgen voor "realistischere, meeslependere, en dynamische werelden voor spelers".

Ronald bevestigde verdere ook nog dat de vroege hardware ergens aan het begin van 2027 naar ontwikkelaars zal worden gestuurd. Dat wijst dus ook wel op een officiële release (voor consumenten) ergens in de komende paar jaar.

De huidige Xbox-consoles, de Xbox Series X en Xbox Series S, werden inmiddels alweer meer dan vijf jaar geleden gelanceerd (november 2020). De meeste consoles hebben een levensduur van ongeveer zes tot zeven jaar, dus het is ook wel logisch dat Microsoft zich al aan het voorbereiden is op de volgende grote lancering.

• AMD CEO voorspelt nog hogere prijzen voor RAM en pc-onderdelen later dit jaar

ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller: review in een notendop

De ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller werkt, zoals de naam ook suggereert, als een Xbox-controller, maar kan daarnaast -met je pc worden verbonden. Het is een erg prijzige controller, maar je krijgt wel veel terug voor je investering. De Raikiri II voelt comfortabel en premium aan in de hand, hij is enorm responsief, beschikt over uitstekende knoppen, joysticks en triggers en wordt geleverd met een handige harde case met een paar extra sticks en een oplaaddock.

Ten eerste is het de bouwkwaliteit (en het design) die hier een goede indruk achterlaat. Het voelt grotendeels gewoon als een meer premium Xbox-controller, met extra knoppen, RGB-verlichting en wat meer textuur.

Je kan hier echter ook genieten van enorm accurate prestaties dankzij de TMR-sensoren in de joysticks en triggers. Deze TMR-technologie zorgt ervoor dat je veel minder snel last zou moeten krijgen van het gevreesde 'stick drift'-effect en maakt deze bedieningsopties ook enorm precies. Je hoeft ook niet te vrezen voor slechte connectiviteit of hoge latency dankzij de meegeleverde 2,4GHz-dongle (plus usb-kabel voor bedrade verbinding) en 1.000Hz polling rate (voor pc). Ook verbinding maken via Bluetooth is hier een optie, maar dat moet wel echt je laatste keuze zijn.

Je kan via ASUS' Gear Link-software ook een heleboel functies naar wens aanpassen en in totaal vijf profielen creëren met verschillende instellingen voor bijvoorbeeld verschillende soorten games. Aan de ene kant is het fijn dat deze software gewoon via een webbrowser werkt en niet weer het downloaden van een extra app vereist, maar aan de andere kant betekent dit ook dat je de instellingen alleen op een pc kan aanpassen en niet op een Xbox. Je kan ook niet wisselen van profiel op een Xbox. Je moet dan tussendoor verbinding maken met een pc.

Over het algemeen is dit een enorm indrukwekkende controller, al is hij misschien toch iets aantrekkelijker voor pc-gamers dan voor Xbox-gamers. Toch werkt hij wel uitstekend op beide platformen en krijg je dus toch wel veel waar voor je geld.

ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller review: prijs en beschikbaarheid

• Verkrijgbaar sinds begin 2026
• Adviesprijs van 269 euro
• Verschillende accessoires inbegrepen

De Raikiri II werd vorig jaar al aangekondigd, maar is hier in Nederland en België sinds het begin van dit jaar verkrijgbaar bij verschillende retailers.

De controller heeft een adviesprijs van 269 euro. Dat is erg prijzig, zelfs vergeleken met sommige andere premium controllers (al kan het ook zeker nog duurder). In de praktijk fluctueert de prijs een beetje en zit deze momenteel rond de 230 euro bij sommige retailers.

Het is dus duidelijk een premium controller. Voor die flinke investering krijg je echter wel indrukwekkende hardware, goede connectiviteit en een aantal handige accessoires. Zo krijg je bij de controller ook een harde opbergcase, een paar extra sticks, een USB-C-kabel, een oplaaddock en een USB-dongle die in de controller zelf kan worden weggestopt wanneer je hem niet gebruikt.

Je kan zeker goede pro-controllers voor veel minder geld vinden en het valt te betwijfelen of de Raikiri II echt zo veel beter is dat hij zijn prijs echt volledig kan verantwoorden, maar het is nu eenmaal wel een van de beste controllers die we ooit hebben getest. Als je een goede deal kan vinden, is het zeker een interessante pro-controller.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller review: specs

ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller review: design en features

• Duurzame TMR-joysticks
• Geweldige dual-mode triggers
• Comfortabel design

Steeds meer (pro-)controllers (van externe partijen) hebben de ouderwetse joysticks met potentiometers inmiddels ingewisseld voor sticks met een andere technologie die veel minder snel voor stick drift moet zorgen. Eerst hoorden we vooral veel over 'Hall Effect'-joysticks, maar nu zien we ook steeds vaker 'TMR'-sticks voorbij komen.

De Raikiri II gebruikt dit soort TMR-sticks en die moeten weer net wat accurater zijn dan de Hall Effect-sticks, plus ze moeten minder stroom verbruiken. Het gebruik van deze technologie betekent hier dus een kleiner risico op stick drift, enorm accurate bediening en een niet te hoog stroomverbruik. Dat laatste zal ook deels bijdragen aan de indrukwekkende batterijduur tot 50 uur.

Waar je in de praktijk waarschijnlijk echter meer van zal merken, zijn de 'dual-mode' triggers. Dit zijn triggers die kunnen wisselen tussen een gebruikelijke trigger, die je vrij diep kan indrukken en een modus waarbij deze wordt omgezet naar een snelle klik, net als bij de andere knoppen. Er zit naast beide triggers een schakelaar om te wisselen tussen die twee modi. Dit is overigens anders dan simpelweg een andere afstand instellen voor de triggers, zoals -mogelijk is bij de Xbox Elite Wireless Controller Series 2. De schakelaar zet de traditionele trigger echt om in een soort muisklik. Dat maakt deze triggers dus ideaal voor shooters waarin snelle reacties een groot verschil kunnen maken, maar ook voor racegames waarin je precieze controle wil hebben over je snelheid.

Over precisie en snelheid gesproken, de controller biedt via zijn bedrade en 2,4GHz-verbindingsopties dus een 1.000Hz polling rate (in pc-modus) en een vrij minimale input latency (3,5 ms via de dongle en 2,3 ms via USB-C).

De ABXY-knoppen en de D-pad gebruiken ook 'clicky' microswitches. Dat is misschien even wennen als je van een standaard controller overschakelt, maar persoonlijk vind ik het veel fijner dankzij de extra feedback. Het voelt alsof je ze veel sneller kan indrukken.

Verder vind je voorop ook nog alle andere knoppen die je op een Xbox-controller kan verwachten: een Share-knop, een Xbox-knop en de View- en Menu-knoppen. Die laatste twee worden ook nog vergezeld door dezelfde Commandocentrum- en Bibliotheek-knoppen die je ook op de ASUS ROG Xbox Ally X terugvindt. Dat maakt dit dus ook zeker een geschikte (maar erg prijzige) controller om te gebruiken als je je Xbox Ally X op een tv wil aansluiten. Qua design lijkt het allemaal enorm veel op een gewone Xbox-controller, maar dan met een vleugje ASUS ROG-stijl, een iets meer premium gevoel in de hand (met onder andere wat meer textuur) en dus wat extra knoppen.

Ook achterop krijg je nog wat extra knoppen. Er is een speciale Pair-knop voor Bluetooth-verbindingen, een schakelaar voor de drie connectiviteitsopties, een schakelaar om mee te wisselen tussen Xbox- en pc-modus en vier programmeerbare knoppen die bij mij heel comfortabel onder mijn middel- en ringvingers zaten bij normaal gebruik. Ook die programmeerbare knoppen gebruiken clicky microswitches. Je kan deze knoppen instellen voor wat je maar wil en er daardoor voor zorgen dat je bijvoorbeeld nooit je duimen van de sticks hoeft te halen.

Eén van de ROG-designelementen die je hier ook terugvindt, is RGB-verlichting. Het blijft echter redelijk subtiel. Er zitten aan de zijkanten van de grips dunne lichtstrips en het ROG-logo wordt verlicht. De verlichting kan je via de software natuurlijk ook helemaal naar wens instellen.

• Design en features score: 5/5

ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller review: prestaties

• Supersnelle responstijden
• Helemaal naar wens in te stellen
• Je kan profielen niet aanpassen op Xbox en zelfs niet van profiel wisselen

Die 1.000Hz polling rate en lage getallen voor de input latency die ASUS promoot bij zijn Raikiri II suggereerden natuurlijk al meteen dat de controller snel zou moeten reageren wanneer je op een knop drukt. Dit maakt de Raikiri II ook wel echt waar in de praktijk. Zelf bij het spelen van wat meer chaotische shooters merkte ik geen vertragingen. Dat gold voor zowel de bedrade verbinding als de verbinding met de 2,4GHz-dongle.

De polling rate en lage input latency zijn echter niet de enige elementen die hier voor mooi snelle prestaties zorgen. Hoewel het misschien stom klinkt als je nog nooit dit soort clicky microswitches hebt gebruikt op een controller, zorgen deze knoppen ervoor dat je echt sneller kan reageren. Dat merk ik persoonlijk al goed bij de ABXY-knoppen en D-pad, maar het is overduidelijk wanneer je die dual-mode triggers in de klikmodus gebruikt. Dit kan niet alleen voor snellere reacties zorgen in shooters, maar ook bij games waarin een parry-systeem een belangrijk onderdeel is, zoals in Clair Obscur: Expedition 33.

Ironisch genoeg heb ik deze "Xbox-controller" ook deels gebruikt bij het spelen van de pc-versie van de PlayStation-game Death Stranding 2: On the Beach. Dit is dan weer het soort game waarbij ik een beetje de sterktepunten van first-party controllers mis. De rumble werkt hier uitstekend, en de sterkte is ook aan te passen, maar het kan niet op tegen de enorm precieze haptic feedback van de DualSense-controller. Ook mis ik wel de extra rumble van de 'Impulse Triggers' van officiële Xbox-controllers (en de Xbox Ally X), maar ik kan me voorstellen dat dat misschien lastig te combineren is met de dual-mode triggers.

Wel krijg je hier veel meer aanpassingsmogelijkheden dan bij een standaard PlayStation- of Xbox-controller en zelfs de first-party pro-controllers. Via de ASUS Gear Link-software (die je opent via een browser op je pc) kan je profielen samenstellen die helemaal geoptimaliseerd zijn voor bijvoorbeeld specifieke games of gamegenres. Je kan in totaal vijf verschillende profielen opslaan. Hierbij kan je de responsiviteit van bijvoorbeeld de sticks en triggers helemaal naar wens aanpassen, maar krijg je ook precieze controle over de deadzones van de sticks en de curve voor hoe snel ze reageren naarmate je ze verder beweegt.

Ik vind het persoonlijk erg fijn dat ik geen losse app hoef te downloaden om instellingen en profielen aan te passen, maar ik speel dan tegenwoordig ook voornamelijk op pc. Als je de Raikiri II, met 'Xbox Wireless Controller' in de officiële productnaam, voornamelijk op je Xbox wil gebruiken, dan zou een app voor die console toch wel erg fijn zijn. Er is namelijk geen manier om op je Xbox van profiel te wisselen of snel instellingen aan te passen. Daarvoor moet je de controller tussendoor met een pc verbinden. Helaas kan je ook geen knop programmeren om te wisselen tussen profielen. Dan zou je in ieder geval minder vaak je pc nodig moeten hebben.

Over het algemeen ben ik echter wel heel erg onder de indruk van de prestaties van de ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller. Het is de beste "pro-controller" die ik tot nu toe getest heb. Als je niet heel veel tussen verschillende gamegenres wisselt op je Xbox, of als je voornamelijk op pc speelt, dan is dit echt een geweldige controller.

• Prestaties score: 4,5/5

Moet je de ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller kopen?

Koop hem als…

Koop hem niet als…

ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless Controller: alternatieven

Valve's Steam Machine werd kort geteased in november 2025, maar heeft te maken gehad met vertragingen als gevolg van de RAM-crisis. Een recent gerucht wijst erop dat er binnenkort een aankondiging omtrent de console zal gebeuren.

Volgens Insider Gaming komt Valve steeds dichter bij de aankondiging van de prijs en releasedatum van de Steam Machine. Dit volgt op recente vermeldingen van de Steam Controller in Steam, importen en gebruikers die de controller in de Komodo Station-winkel (de officiële online Steam-winkel in Azië) hebben gespot.

Deze bevindingen hebben velen doen geloven dat een officiële aankondiging van Valve over de Steam Machine niet ver meer weg is. Mike Straw van Insider Gaming bevestigt dit: "Ik heb begrepen dat het niet lang meer duurt voor Valve alles bevestigt."

Misschien wel het belangrijkste is dat het bericht van Insider Gaming benadrukt dat Valve intern heeft gediscussieerd over de prijs en of het bedrijf in ieder geval op korte termijn verlies zou kunnen incasseren. Dat is niet verrassend, aangezien de RAM-crisis grote problemen veroorzaakt voor pc-fabrikanten.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Dat Valve verlies lijdt op de kosten van de Steam Machine klinkt bekend, aangezien Gabe Newell, CEO van Valve, al eerder suggereerde dat de Steam Deck met verlies werd verkocht. Hij omschreef de prijs als "pijnlijk" maar "cruciaal" om ervoor te zorgen dat het apparaat in handen van zoveel mogelijk gamers terechtkwam.

De geschiedenis zou zich kunnen herhalen, maar dan in nog ongunstigere tijden voor Valve, aangezien de huidige staat van de hardwaremarkt dramatisch is. Net als elke gameconsole of pc heeft de Steam Machine zowel RAM als opslag nodig, twee onderdelen die momenteel erg duur zijn.

Er zal pas duidelijkheid komen over Valves prijskeuze voor de Steam Machine na een officiële aankondiging, maar als de prijs gelijk is aan of lager ligt dan die van de PS5 en Xbox Series X, die recentelijk in prijs zijn gestegen, dan staat Valve redelijk sterk.

De paashaas is in het land en dat wil maar één ding zeggen: onze Easter Egg Hunt gaat van start. Vanaf 3 april tot en met 10 april kan je deelnemen aan de giveaways en maak je kans op leuke prijzen. Deze giveaway is leuk voor gamers, want we mogen een 27-inch gaming monitor van iiyama weggeven.

Win de iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix gaming monitor

De iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix is een 27-inch gaming monitor met QHD-resolutie en refresh rate van maar liefst 320 Hz. Combineer dit met een responstijd van amper 0,6 ms en je hebt een monitor die perfect is voor actiegames die precisie vereisen. Denk aan snelle shooters als Fortnite en Counterstrike. Black Tuner komt hier ook goed van pas en maakt donkere delen beter zichtbaar zodat je tegenstanders sneller ziet.

Verder ondersteunt de monitor Nvidia G-Sync, waardoor hij automatisch gesynchroniseerd wordt met je GPU. Dit zorgt te allen tijde voor vloeiende bewegingen en geen haperingen. De iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix is daarnaast een goede keuze als je meerdere apparaten op één monitor wil aansluiten. Hij heeft namelijk twee HDMI 2.1-poorten en nog een DisplayPort, die allemaal 1440p bij 320 Hz ondersteunen. Je kan de monitor ten slotte als usb-hub gebruiken, dankzij de vier USB-A- en twee USB-C-poorten.

Doe mee en win! 

Wij mogen één lezer blij maken met de iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix. Je kan heel eenvoudig je kans wagen door dit deelnameformulier in te vullen. Deelnemen kan vanaf vrijdag 3 april om 12u 's middags tot 10 april, eveneens om 12u 's middags. Na afloop wordt de winnaar persoonlijk gecontacteerd.

Technologie in het algemeen is dit jaar veel duurder geworden. Pc's, smartphones en gameconsoles zijn allemaal duurder geworden vanwege de RAM-crisis. Zo heeft Sony een prijsstijging voor de PS5 aangekondigd en het lijkt erop dat Nintendo binnenkort hetzelfde kan doen voor de Switch 2.

GamesRadar sprak met een voormalige salesmedewerker van Nintendo en hij zei dat een prijsstijging "onvermijdelijk" is. Dit zou daarnaast niet de eerste maatregel van Nintendo zijn om verliezen te beperken. Zo heeft het bedrijf de prijs van fysieke games in de VS verhoogd ten opzichte van de digitale games in de Nintendo eShop. Voor ons verandert er trouwens niets, want fysieke Nintendo Switch 2-games hebben hier altijd al meer gekost.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Het lijkt er steeds meer op dat Nintendo de prijs van de Switch 2 gaat verhogen. Het zou ook niet de eerste prijsstijging zijn, aangezien het in 2025 de prijs van de originele Nintendo Switch-consoles (standaard, OLED en Lite) al heeft verhoogd in de VS.

In de podcast van Kit & Krysta (gehost door voormalige Nintendo-medewerkers) op YouTube zei diezelfde salesmedewerker het volgende: “Helaas denk ik dat de prijs van de hardware uiteindelijk omhoog zal moeten”, waarbij hij inflatie en importtaksen aanhaalt als aanhoudende problemen.

Het goede nieuws is dat de piek van de RAM-crisis achter ons lijkt te liggen. Nu zijn er echter andere omstandigheden die niet bepaald gunstig zijn voor de economie. “Ze kunnen de hogere prijzen misschien nog even uitstellen, maar ik denk dat het onvermijdelijk is dat ze omhoog gaan,” zei Sean.

Normaal gaan prijzen van technologie naar beneden door de jaren heen, maar nu lijkt het omgekeerde te gebeuren. Sinds de lancering van de PS5 in 2020 heeft de Sony de prijs al twee keer verhoogd en ook de Xbox Series X is duurder geworden. Als je al langer twijfelde over de aankoop van een Switch 2, is dit een teken om hem nog te kopen aan de huidige prijzen.

Een nieuwe trend binnen de gaming monitoren is de "dual mode". Dit houdt in dat je twee monitoren krijgt voor de prijs van één en dat hij geschikt is voor verschillende soorten games. De MSI MAG 321CUPDF is een van de eerste curved dual mode monitoren. Hij heeft een 32-inch curved paneel dat 4K/160Hz of 1080p/320Hz kan weergeven. Ik ging ermee aan de slag en zocht uit of je hier echt het beste van twee werelden krijgt.

MSI MAG 321CUPDF review in een notendop

De set-up van de MSI MAG 321CUPDF gebeurt relatief snel. Sommige monitoren hebben een kliksysteem, maar deze monitor moet je nog op de standaard vastzetten met vier schroeven. De standaard is daarnaast niet heel veelzijdig, want je kan hem alleen in hoogte verstellen, naar voren en achteren kantelen. Je kan de MSI MAG 321CUPDF bijvoorbeeld niet zijwaarts draaien zonder de hele voet mee te bewegen. De monitor 90° draaien kan ook niet, maar dat is normaal bij curved schermen.

Achteraan zitten vier aansluitingen: twee HDMI-poorten, één DisplayPort en één USB-C-poort. Die USB-C-poort kan je ook gebruiken om een laptop (of ander apparaat) aan te sluiten, maar er is geen Power Delivery aanwezig. De USB-C-poort heeft namelijk een vermogen van 15W en hoewel dat genoeg is om je telefoon op te laden, is dat niet genoeg voor je laptop. Een USB-A-poort is er niet, maar een 3,5mm-koptelefoonaansluiting wel. In de standaard zit nog een opening voor het kabelmanagement.

Standaard staat de MSI MAG 321CUPDF in de 4K/160Hz-modus. Om te wisselen naar de 1080p/320Hz-modus kan je met de joystick rechtsachter naar links bewegen om het snelmenu voor de Dual Mode te openen. Je kan ook via het volledige instellingenmenu (dat je opent door op de joystick te drukken) naar deze instellingen navigeren. Je vindt hier nog enkele extra's zoals een crosshair om je te helpen in bepaalde games.

Goed om te weten, is dat je pc elke modus beschouwt als een volledig nieuw scherm. In de 4K/160Hz-modus had ik al aangegeven dat Windows het scherm moest uitbreiden en dat dit scherm links van mijn gaming laptop staat. Toen ik daarna naar de 1080p/320Hz-modus ging, werd mijn scherm opnieuw gespiegeld, omdat er geen opslagen instellingen waren. Dit is wat mij betreft een pluspunt, aangezien je wellicht verschillende games zal spelen in elke modus die misschien andere instellingen nodig hebben. De ideale instellingen voor een snelle shooter zoals Fortnite zijn namelijk niet dezelfde als die van een turn-based RPG zoals Honkai Star Rail.

Aangezien de MSI MAG 321CUPDF een VA-paneel gebruikt met een matte schermlaag, gaat hij best goed om met reflecties. De piekhelderheid van 350 nits is dan weer niet bijzonder hoog en je plaatst de monitor ook het beste op een plaats waar er geen zonlicht recht op het scherm schijnt.

De AI Dual Mode bepaalt automatisch in welke modus de MSI MAG 321CUPDF moet staan en dat werkt relatief goed. Je kan dit ook uitzetten en handmatig van modus wisselen. Wat wel meteen pijnlijk duidelijk wordt, is dat 1080p er onscherp uitziet op een monitor van dit formaat. Dit valt vooral op bij tekst en andere details. Als je echt helemaal niets geeft om visuals en gewoon een zo hoog mogelijke refresh rate wil in je game, kan dit nog nuttig zijn. Dit is echter niet de modus die je standaard wil gebruiken. Alles oogt wel enorm soepel, van screen tearing is geen sprake en de responstijd bedraagt amper 0,5 ms, maar mooi is het niet.

De 4K/160Hz-modus krijgt mijn voorkeur. Alles ziet er haarscherp uit en voor gamers zoals mezelf die zelden shooters spelen, is 160Hz meer dan genoeg. Als ik recht voor de MSI MAG 321CUPDF zat, zag alles er vrij goed uit. Ik heb een paar van de presets voor de beeldkwaliteit geprobeerd en mijn voorkeur ging naar de sRGB-instelling. Kleuren zien er echter niet super levendig uit en er zijn gaming monitoren te vinden met een betere kleurenweergave op dit prijspunt. Voor (professionele) content creatie zou ik deze monitor daarom ook niet aanraden. De kijkhoeken zijn ook niet echt ideaal en zodra ik wat naar links of rechts bewoog, vervormden de kleuren een beetje.

Dit is helaas niet de meest succesvolle implementatie van deze Dual Mode en dat heeft vooral te maken met de grootte van het scherm. Ik heb eerder de Philips Evnia 27M2N3800A getest die hetzelfde principe toepast. Het verschil is dat dit een 27-inch monitor is en op dat formaat ziet 1080p er nog degelijk uit. De Philips is niet curved en heeft ook niet de beste beeldkwaliteit, maar is wel 100 euro goedkoper.

MSI MAG 321CUPDF review: specs

MSI MAG 321CUPDF review: prijs en beschikbaarheid

• Verkoopprijzen rond 450 euro
• Beschikbaar in één formaat

Je kan de MSI MAG 321CUPDF nu in de winkel vinden voor ongeveer 450 euro. Soms ligt de prijs nog wat lager afhankelijk van kortingen. Het voordeel van deze prijs is dat hij best scherp is voor een curved 4K/160Hz-monitor van 32 inch. Zelfs als je niet geïnteresseerd bent in de 1080p/320Hz-modus, heeft hij nog steeds een prima prijs-kwaliteitverhouding.

Als je specifiek op zoek bent naar een dual mode gaming monitor, is de Philips Evnia 27M2N3800A van 27 inch (niet curved) een interessant alternatief. Die had een adviesprijs van 349 euro en kan je nu rond de 300 euro vinden. Het principe is precies hetzelfde, alleen is het scherm iets kleiner. De helderheid ligt hier ook een tikkeltje hoger en de algemene kleurenweergave is beter.

Moet je de MSI MAG 321CUPDF kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Pokémon XD: Gale of Darkness is een week geleden uitgebracht voor de Nintendo Switch 2 als onderdeel van de Nintendo Classics GameCube-games. Die lancering verloopt allesbehalve soepel, aangezien spelers, waaronder ikzelf, te maken hebben met crashes die soms het volledige opslagbestand verwijderen.

Het Japanse hulpaccount van Nintendo heeft gepost op Twitter dat ze vragen hebben ontvangen over fouten en crashes van de game. Daarna verzekerden ze fans dat ze dit onderzoeken en werken aan een oplossing. Die oplossing is voorlopen nog niet beschikbaar. Nintendo geeft geen timing hiervoor en zegt alleen het volgende: "We zullen jullie informeren zodra we meer informatie hebben, dus wacht nog even".

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Ik heb zelf al twee crashes ondervonden. Het scherm werd plots volledig zwart, telkens middenin een gevecht, en toonde dat er iets misgegaan was en dat de game werd afgesloten. Toen ik na de eerste crash de game weer opstartte, kreeg ik de pijnlijke melding dat er geen opslagdata beschikbaar was in de game zelf. De vijf uur die ik al had gespeeld, waren dus volledig weg en niet meer te herstellen.

Nintendo geeft ten slotte een tijdelijke oplossing om deze situaties te voorkomen. Je kan namelijk in het onderbrekingsmenu (dit open je door op de min-knop te drukken) ook opslagpunten creëren buiten de saves in het spel zelf. Bij de tweede crash kon ik mijn opslagdata wel openen vanuit dit menu en was ik gelukkig geen vijf uur kwijt, maar slechts een kwartier.

Pokémon Pokopia is de grootste verrassing van de Pokémon-franchise. De game heeft de wereld in korte tijd veroverd en de fysieke versie is op sommige plaatsen uitverkocht. Dit lijkt op het eerste gezicht op een combinatie van Minecraft en Animal Crossing, overgoten met een Pokémon-sausje. Na een week kan ik alvast zeggen dat de game veel meer is dan dat en voelt als een frisse wind voor trouwe Pokémon-fans zoals mezelf.

Pokopia kwam verrassend uit de hoek met een pakkend verhaal dat me aanmoedigde om verder te spelen. Zonder al te veel prijs te geven, volgt hier een korte omschrijving: je bent een Ditto die transformeert in hun oude trainer op basis van hun herinneringen. Je komt echter terecht in een verlaten wereld waar geen mens te bekennen is en naarmate je die wereld weer opbouwt, verschijnen de Pokémon terug, maar de mensen niet. In de verschillende regio's ontdek je stelselmatig wat er met de mensheid gebeurd is en waarom de wereld waarin jij ontwaakte, eruitzag als een dode, verwoeste vlakte. Het is natuurlijk aan jou om die wereld te herstellen, de Pokémon te laten terugkeren en hopelijk ook de mensen.

Het opbouwen van de wereld mag je heel letterlijk nemen. Je ruimt takken, stenen, bladeren, afval... op, haalt zand van de weg, herstelt wegen, parken, groentevelden, huizen en zelfs hele wolkenkrabbers. Dat doe je ongeveer zoals in Minecraft. Je sloopt blokken, die komen in je rugzak terecht en kan je daarna opnieuw plaatsen. Je kan ook voorwerpen omvormen: boomstammen worden planken, zand kan tot glas gesmolten worden... Je kan ook voorwerpen maken door bepaalde onderdelen te combineren met een werkbank. In dat opzicht voelt het wel wat aan als Minecraft.

Maak vrienden, werk samen, herstel de wereld

Aan het begin van Pokopia kan je nog niet zo heel veel. Als Ditto heb je gelukkig de vaardigheid om te transformeren in andere Pokémon of in dit geval om hun aanvallen na te bootsen. Je leert snel van een Squirtle hoe je Water Gun gebruikt om dor gras te herstellen en Bulbasaur leert je Leafage, waarmee je hoog gras tevoorschijn kan toveren.

Door de omgeving te herstellen, creëer je nieuwe habitats die bepaalde Pokémon aantrekken. Je vindt ook overal traces van Pokémon die je vertellen welk habitat je moet maken om een bepaalde Pokémon te vinden. Een Pokémon verschijnt (meestal) niet meteen in een habitat. Het kan een paar minuten (of uren) duren voor het gras heen en weer schudt om aan te geven dat er een Pokémon is teruggekeerd.

Elke Pokémon heeft een eigen persoonlijkheid en skills. Zo kan Bulbasaur planten sneller laten groeien, terwijl Scyther boomstammen fijn kan hakken tot planken en Timburr kan helpen bij het bouwen van huizen. Voor dat laatste vind je building kits: die kan je op een vlakke ondergrond plaatsen, vervolgens vullen met materialen en daarna de juiste Pokémon halen om uiteindelijk het gebouw te laten bouwen. Afhankelijk van de grootte duurt dit een paar minuten, uren of een hele dag.

Naarmate je de wereld herstelt en meer Pokémon ontmoet, stijgt het environment level van een specifieke regio. Hoe hoger dit level, hoe meer items je kan kopen in de winkel en hoe meer uitdagingen je kan voltooien, waarvoor je muntjes krijgt om uit te geven in de winkel. Dit lijkt dan weer wat op het systeem van Animal Crossing: New Horizons.

Het verhaal van Pokopia verloopt aan een goed tempo en dwingt je ook om pauzes te nemen. Zo krijg je soms een "Important Request" waarvoor je onder andere het verwoeste Poké Center in een regio moet heropbouwen. Zodra je de nodige materialen verzameld hebt en de juiste Pokémon erbij haalt, krijg je de melding dat het gebouw de volgende dag klaar zal zijn. Dit was meestal ook het laatste dat ik deed voor ik 's avonds stopte met spelen, zodat ik de volgende dag wakker werd met een nieuw Poké Center.

Torenhoge aaibaarheidsfactor

De Pokémon in Pokopia hebben een ongezien hoge aaibaarheidsfactor vanwege hun unieke persoonlijkheid. In je Pokédex zie je de verschillende eigenschappen per Pokémon en die zie je ook terug in hun dialogen. Het voelt daarom echt alsof je een hele maatschappij doet heropleven. Terwijl jij de omgeving herstelt, hebben alle Pokémon interacties met elkaar. Er zijn ook unieke interacties die je kan fotograferen waarna je een nieuw foto-effect ontgrendelt.

Wanneer je een huis toewijst aan een Pokémon, reageert die ook extreem gelukkig en dankbaar. Soms komen ze ook spontaan naar je toegelopen met een cadeautje. Dat cadeautje kan een steen zijn, maar het gaat natuurlijk om het gebaar. Je ziet Pokémon ook met bepaalde voorwerpen spelen. Hitmonchan bokst op zijn boksbal, Hoothoot speelt met kleine molentjes, Timburr bouwt met blokken...

Trouwe fans zullen ook bepaalde referenties herkennen, die soms wat duister zijn. Zo is de habitat van een Cubone en Marowak een grafzerk met vier grasveldjes eromheen, een referentie naar de kwade geest van een overleden Marowak in de eerste Pokémon-games. Wanneer je Drifloon ontmoet, zegt hij bijvoorbeeld dat "human kids" hem energie geven. Dit refereert dan weer naar de achtergrond van Drifloon, die er bewust uitziet als een ballon zodat kinderen hem vastnemen, waarna hij de kinderen ontvoert en hun levensenergie absorbeert.

Ontrafel het mysterie en laat je creativiteit op de vrije loop

Los van het verhaal, is het algemene tempo van Pokopia perfect. Je krijgt meer tools, voorwerpen, recepten voor de werkbank naarmate het spel vordert, waardoor je niet overladen wordt met info. Recepten kan je als beloning voor challenges krijgen, kopen in de winkel of vinden in een glinsterend deeltje water in een rivier of vijver. Speedrunners die zo snel mogelijk het hoofdverhaal willen uitspelen, kunnen hierdoor wat gefrustreerd zijn, maar voor de "normale" gamer zorgt dit ervoor dat je het spel niet obsessief uitspeelt in een weekend.

Ik werd vooral gemotiveerd door het mysterieuze verhaal. Je vindt overal boeken en laptops die achtergelaten zijn door de mensen met daarin info over wat er met de wereld is gebeurd. Soms is dit niet per se gebonden aan het verhaal en gewoon een gedichtje van een kind. Het draagt wel allemaal bij aan de sfeer van het spel en geeft je een idee van hoe de wereld vroeger was.

Deze "wereld" bevindt zich trouwens in Kanto, de regio van de eerste Pokémon-games. Aanvankelijk is dit nog wat vaag, maar uiteindelijk wordt het duidelijk dat je in Fuchsia City, Vermilion City, Pewter City, Celadon City en Saffron City bent. Pallet Town (het begindorpje) is er ook, maar is in dit geval een soort blanco canvas dat losstaat van het verhaal en dat je helemaal zelf kan inrichten met huizen. In de andere steden zie je restanten van gebouwen, terwijl Pallet Town een leeg landschap is. Als je klaar bent met de quests in de andere steden, kan je daarom altijd naar Pallet Town om je eigen wereld vorm te geven.

Alles wat we nodig hadden

Ik weet niet of Nintendo voorzien had dat Pokopia een wereldwijd fenomeen zou worden en door velen (waaronder mezelf) gezien wordt als de game waarvoor je een Switch 2 koopt. Pokopia bevat net genoeg bekende elementen die aangevuld worden met unieke, pakkende elementen die je aandacht vasthouden waardoor het origineel aanvoelt.

Het enige minpunt voor mij is dat het soms lastig is om blokken te selecteren. Soms wil ik op één specifiek blok slaan en worden er twee of drie geselecteerd, terwijl ik op andere momenten de onderste rij blokken wil selecteren terwijl de rij daarboven aangeduid wordt. Je kan dit deels oplossen door met de muisbediening van de Joy-Cons te spelen zodat je met de cursor het blok kan aanduiden dat je wil kapotslaan. Mijn persoonlijke set-up (lees: de bank) leent zich daar helaas niet voor.

Valve heeft nogmaals bevestigd dat de Steam Machine toch nog in 2026 moet verschijnen. Gezien de huidige RAM-crisis waren er zorgen dat de lancering zou worden uitgesteld. Nou lijkt de release ook wel iets te zijn uitgesteld, want oorspronkelijk zou de nieuwe hardware van Valve voor het einde van maart moeten verschijnen.

In een blogpost op vrijdag gaf Valve het volgende aan: "We hopen in 2026 te kunnen verzenden". Die zin zorgde voor veel mensen voor meer zorgen, want het leek er dus op dat het bedrijf niet zeker wist of een lancering in 2026 nog wel ging lukken.

The Verge heeft nu echter laten weten dat Valve zijn statement verduidelijkt heeft en dat de Steam Machine toch echt nog dit jaar moet verschijnen. "Niets is echt veranderd aan onze kant," liet Valve PR-vertegenwoordiger Kaci Aitchison weten aan The Verge.

Valve heeft de tekst in zijn blogpost inmiddels ook aangepast om de situatie te verduidelijken. Nu is het duidelijk dat de Steam Machine toch echt nog dit jaar moet verschijnen, net als de Steam Frame VR-headset en de Steam Controller die werkt als accessoire voor de Machine en de Frame.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

We hebben ook nog geen prijs

Het is goed nieuws om nog eens duidelijk te horen dat de Steam Machine toch echt nog in 2026 gelanceerd wordt, ook al lijkt het niet meer te gaan om een release in "begin 2026" of Q1 (januari, februari, maart), zoals oorspronkelijk beloofd werd.

Het is duidelijke dat het RAM-tekort, als gevolg van een extra grote vraag vanuit AI-datacenters, een effect heeft op vrijwel elke fabrikant van pc-hardware. Valve heeft zelf dan ook al toegegeven dat de beperkte voorraden van RAM een impact hebben op de voorraad van de Steam Deck OLED.

Wat dit uiteindelijk betekent voor de prijs en beschikbaarheid van de Steam Machine, valt nog te bezien. Valve's aankomende gaming-pc (die meer een soort console-achtige ervaring moet bieden) krijgt volgens de specs die Valve eerder al gedeeld heeft 16GB aan DDR5 RAM en 8GB aan GDDR6 VRAM.

"Meer updates zullen worden gedeeld wanneer we onze plannen afronden," liet Valve weten. Vorige maand leek het er nog op dat we de Steam Machine in de eerste helft van het jaar konden verwachten. Toen kondigde Valve namelijk aan dat het zijn plannen voor de release en prijs toch nog even opnieuw moest bekijken.

Ter ere van de dertigste verjaardag van Pokémon kunnen we nu bijna helemaal terug naar de begindagen van de franchise, die toen nog gewoon een game was. Nintendo heeft namelijk Pokémon FireRed en LeafGreen, herwerkte versies uit 2004 van de allereerste Pokémon-games uit 1996, naar de Nintendo Switch gebracht. Hebben ze de tand des tijds doorstaan?

Voor wie nog nooit had gehoord van Pokémon FireRed/LeafGreen, eerst een korte geschiedenisles: deze games waren oorspronkelijk voor de GameBoy Advance en zijn remakes van Pokémon Red/Blue/Green. De games kwamen uit na Pokémon Ruby/Sapphire en gebruiken de mechanics van die games.

Nintendo heeft niets aangepast aan de games en dat brengt me bij een van de weinige minpunten. Deze games zijn nog gemaakt in een 4:3-beeldverhouding, terwijl de Switch en onze tv's nu een 16:9-verhouding hebben. Het gevolg is dat je links en rechts een dikke zwarte rand ziet. Ik had het fijn gevonden als er toch iets was aangepast zodat die rand bijvoorbeeld de kleur van je scherm overnam. In mijn geval zorgde dit ook voor problemen met het Ambilight van mijn Philips-tv. Omdat de randen de hele tijd zwart waren, ging het Ambilight aan de zijkanten ook niet aan.

Hogere moeilijkheidsgraad

Pokémon FireRed/LeafGreen dateren van de tijd dat Pokémon-games soms nog best moeilijk waren. Zo kiest je rivaal een starter Pokémon van het type waartegen de jouwe zwak is. Ik koos voor Squirtle en mijn rivaal ging daarom voor Bulbasaur. Je vecht voor een eerste keer in het lab van Professor Oak, daarna loop je door een route met Pokémon van maximaal level 4 en plots staat je rivaal daar opnieuw met twee Pokémon van level 9. In dat opzicht zijn recente games, zoals Pokémon Scarlet/Violet, veel makkelijker.

Daarnaast krijgen alleen de Pokémon waarmee je vecht na afloop exp points. Je hele party wordt dus niet gelijkmatig sterker en als je een Pokémon niet laat vechten, wordt die niet sterker. Er is wel een item dat je aan één Pokémon kan geven zodat die de helft van de exp krijgt na een gevecht, maar dat vind je pas halverwege de game (en je kan het ook missen).

Het principe van Pokémon FireRed/LeafGreen is wel eenvoudig: versla de 8 gyms, versla de elite 4 en versla de champion zodat je zelf champion wordt. Deze games geven je echter meer vrijheid en zeggen je niet overduidelijk waar je heen moet. Zo had ik per ongeluk de gym in Saffron City verslagen en kreeg ik daar mijn zesde gym badge. Daarna zag ik op mijn Trainer Card dat ik eigenlijk eerst de gym in Fuchsia City had moeten doen, want die badge stond namelijk als vijfde in het rijtje.

Dit zijn games waar je soms echt op zoek moet naar bepaalde zaken om verder te kunnen. In mijn geval zaten die zaken blijkbaar nog goed bewaard in mijn geheugen. Zo wist ik dat ik in een gebouw met een oud dametje moest praten om thee te krijgen, die ik vervolgens aan een bewaker moest geven zodat hij me doorliet naar de volgende stad. Nieuwe spelers kunnen daarom het gevoel krijgen dat ze vastzitten en dan zit er eigenlijk niets anders op dan in elk gebouw binnengaan en praten met alle personages.

Alles is er nog, ook de gokspelletjes

Als ik zeg dat alles letterlijk gekopieerd en geplakt is, dan bedoel ik ook alles. In 2004 was het namelijk nog geen probleem om gokspelletjes in games voor kinderen te verwerken. Deze casino's vind je niet meer in huidige Pokémon-games, maar in FireRed/LeafGreen staat dat gebouw er nog. Zoals je hierboven kan zien, moet je muntjes kopen en die vervolgens in een van de bekende slot machines stoppen in de hoop dat je uiteindelijk meer muntjes krijgt.

Waarom zou je dat überhaupt doen? Onder andere omdat je een Porygon niet gewoon kan vangen, maar alleen kan kopen als prijs bij het casino. Ook het TM voor de aanval Ice Beam kan je alleen krijgen door het te kopen met gewonnen muntjes.

De oude man die buiten een Pokémon Gym staat met alleen maar vrouwelijke trainers erin is eveneens behouden. Hij zegt zelfs nog steeds "Heheh! This Gym is great! It's full of women!" Ook de "Tamer" en "Burglar" trainers zijn aanwezig en die zien we al jaren niet meer in Pokémon-games.

De enige "aanpassing" is dat alle extra legendarische Pokémon gewoon in het spel zitten. Wat bedoel ik daar precies mee? Deze games dateren nog van de tijd dat niet elke console verbonden was met het internet. Om bepaalde legendarische Pokémon te kunnen vangen, moest je daarom fysiek naar een event of winkel. Dit moest je doen om Lugia, Ho-Oh en Deoxys te kunnen vangen. Gelukkig heeft Nintendo de games zo gemaakt dat je de items om hun locatie te kunnen bereiken, kunt ontvangen nadat je Pokémon Champion bent geworden.

Geen technische problemen... maar die prijs

Pokémon FireRed/LeafGreen werkt perfect op de Nintendo Switch en tijdens mijn playthrough ben ik geen technische problemen of dergelijke tegengekomen. Ik had net geen 17 uur nodig om Pokémon Champion te worden, maar dat had ook te maken met het feit dat ik de originele games heb gespeeld en wist waar items lagen, met wie ik moest praten en waar ik heen moest. Dat is allemaal niet vanzelfsprekend en gamers die liever geen guides opzoeken, zullen soms het gevoel hebben dat ze vast zitten.

Nostalgie heeft helaas een prijs en in dit geval is die 19,99 euro. Voor games die in feite rechtstreekse kopieën van het origineel zijn, had ik liever een prijs van 4,99 euro gezien. Ook Nintendo Online-abonnees, die letterlijk toegang hebben tot de GameBoy Advance emulator op de Switch, moeten de volledige prijs betalen voor Pokémon FireRed/LeafGreen. De enige toevoeging is compatibiliteit met Pokémon Home, zodat je je Pokémon in de nieuwe games kan gebruiken, maar dat werkt momenteel zelfs nog niet.

Valve lijkt momenteel nog hard te werken aan zijn aankomende Steam Machine: een hybride gaming-pc en console. De release van dit apparaat stond in de eerste instantie gepland voor begin 2026, maar dat is inmiddels alweer ergens in de eerste helft van 2026 geworden. We zijn ook nog steeds bang dat de RAM-crisis de lanceringsplannen verder kan verstoren en dat is niet voor niets want een recente ontwikkeling rondom de Steam Deck voorspelt ook al niet veel goeds.

Op de productpagina van de Steam Deck (op Steam) geeft Valve aan dat de Steam Deck OLED niet altijd in elke regio op voorraad is en dat dit het gevolg is "van tekorten op het gebied van geheugen- en opslagcomponenten". Momenteel lijkt op de Nederlandstalige website de 1TB-variant nog wel beschikbaar te zijn, maar de 512GB-variant is inderdaad ook uitverkocht. Daarnaast wordt het lcd-model met 256GB niet meer geproduceerd en is deze ook uitverkocht.

Het komt niet als een grote verrassing dat de RAM-crisis voor voorraadproblemen zorgt, maar we vragen ons nu wel af of dit ook slecht nieuws betekent voor Valve's aankomende hardware. Het zou kunnen zorgen voor nog een vertraging voor de Steam Machine, een nog hogere prijs of een erg lage voorraad bij release. Valve kan het zich mogelijk gezien de huidige staat van de markt ook niet veroorloven om de Steam Machine met verlies te verkopen, zoals het wel deed bij de Steam Deck.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Hoe dan ook een probleem voor Valve

Als Valve ervoor kiest om de Steam Machine met een flink hoge prijs te lanceren, dan zal dat niet goed vallen bij consumenten. Als het bedrijf de prijzen echter betaalbaarder houdt, en waarschijnlijk dus de Steam Machine met verlies verkoopt, dan kan dat in de huidige pc-markt toch wel de nodige schade aanrichten.

Misschien is dan weer een vertraging van de lancering toch de beste optie om de impact op de prijs te vermijden, maar het probleem is dat we niet precies weten wanneer deze RAM-crisis niet meer zo'n grote impact meer zal hebben.

De voorraadproblemen van de Steam Deck OLED kunnen echter ook een teken zijn dat Valve nu hardware opzij zet voor de Steam Machine, zeker op het gebied van opslag, maar dit blijft gewoon een waardeloos moment om nieuwe hardware te lanceren als je afhankelijk bent van chips die alsmaar duurder worden.

• Advies van onze game-expert: "Stel je aankoop van een Nintendo Switch 2 niet uit"

De beste Nintendo Switch 2 games zijn niet alleen gloednieuwe games, maar ook enkele van de beste games voor de Nintendo Switch die een update gekregen hebben om gebruik te maken van de krachtigere hardware in de nieuwe console.

Sinds de lancering van de Nintendo Switch 2 heb ik honderden uren gegamed en de belangrijkste nieuwe games gereviewd. Nintendo Switch 2 games vallen op door hun 4K-resolutie en ondersteuning voor 120fps. Games in die laatste categorie zijn momenteel nog wel beperkt.

In 2026 staan er nog heel wat nieuwe games voor de Nintendo Switch 2 op de planning en misschien komen er tussendoor nog Nintendo Switch 2 Editions van oude games bij. Mijn voorlopige top 10 vind je hieronder.

Beste Nintendo Switch 2 games

Mario Kart World is de lanceringstitel voor de Nintendo Switch 2 en dat is een slimme zet van het bedrijf. Iedereen die ooit een Nintendo-console heeft gehad, heeft wel een keertje Mario Kart gespeeld. Nintendo had een lastige opdracht: de game moet toegankelijk zijn voor allerlei soorten spelers en tegelijkertijd toch nieuw aanvoelen

Het grote contrast tussen Mario Kart World en elke andere Mario Kart-game is dat je rondrijdt in één grote open wereld. Elke track maakt deel uit van één grote kaart, die je bovendien kan ontdekken in Free Roam. In een Grand Prix rijd je bijvoorbeeld ook van de ene track naar de andere. In plaats van losstaande tracks heb je hier echt het gevoel dat alles één groot samenhangend geheel is. Een ander belangrijk verschil is de hoeveelheid racers, want je rijdt hier niet langer met 12 racers, maar 24 racers.

Er is vervolgens een nieuwe game mode, genaamd Knockout Rally. Dit is één lange race verdeeld in zes rondes en na elke ronde vallen de laatste vier racers af. Hoe langer je in de running bent, hoe lastiger het wordt om door te gaan. In de laatste ronde strijd je met de overblijvende vier racers om de winst. Het is zonder twijfel mijn favoriete modus in Mario Kart World.

De manier waarop je racet, is ook helemaal anders. Je kan ervoor kiezen om gewoon op de baan te racen of je gaat voor de minder traditionele aanpak door de grinden op rails, op muren te rijden en trucjes in de lucht uit te voeren door van het ene obstakel naar het andere te springen. Tracks zitten vol alternatieve routes die je alleen kan bereiken door deze trucjes uit te voeren en ik raad iedereen aan om zoveel mogelijk te experimenteren.

Lees de Mario Kart World review

Donkey Kong Bananza is een onverwachte topper voor de Nintendo Switch 2 die uitstekend gebruikmaakt van de krachtigere hardware. Waar Mario Kart World een multi-player game is, biedt Donkey Kong Bananza een uitstekende single-player ervaring.

Het voelt als een echt vervolg op Super Mario Odyssey uit 2017, waarbij alles wat die game zo leuk maakte, tot het uiterste is gedreven. Je hebt zelfs Pauline als partner terwijl je je een weg baant door weelderige ondergrondse werelden vol geheimen en collectibles.

Lees de Donkey Kong Bananza review

Switch 2 verbeteringen: verbeterde beeldkwaliteit, verhoogde framerate, integratie met Zelda Notes-app

The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom heeft allerlei verbeteringen gekregen in de Nintendo Switch 2-versie. Niet alleen de beeldkwaliteit is verbeterd, maar ook de framerate. Waar de originele Switch moeite had om stabiel 30fps te halen, haal je nu probleemloos 60fps en zijn de laadtijden veel korter. Dit zorgt voor een veel aangenamere game-ervaring over de gehele lijn. De Zelda Notes-app is een handige toevoeging, maar het feit dat je de Nintendo Switch-app op je smartphone nodig hebt om hem te gebruiken, is minder handig.

Ik heb ondertussen meer dan 100 uur The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom gespeeld en het is nog steeds een van de beste games ooit. Je kan Hyrule verkennen in de lucht, op de grond en zelfs ondergronds, terwijl je allerlei voorwerpen met elkaar kan combineren om de meest gestoorde constructies te maken. Zelfs na al deze uren zijn er nog steeds hoekjes van de enorme kaart die ik nog niet ontdekt hebt. Combineer dat met het meeslepende verhaal dat verdergaat op The Legend of Zelda: Breath of the Wild en je hebt een game waar je geen genoeg van krijgt.

Lees de The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom review

Switch 2 verbeteringen: hogere resolutie, 120fps, snellere laadtijden

Silksong is eindelijk hier en het is met veel lof ontvangen, als een meer dan waardige opvolger van het geliefde Hollow Knight. Ja, het is een erg moeilijke game, die qua uitdaging nog hoger scoort dan zijn voorganger, maar het is zoveel meer dan dat. Silksong is een gedurfde, experimentele game die zichzelf bewezen heeft.

Begin aan Silksong met een heel gezonde dosis geduld. Er zijn niet alleen uitdagende boss battles, maar ook een enorme kaart vol optionele content om te verkennen. Je verdient alle upgrades die je nodig hebt om de moeilijkste uitdagingen van Silksong aan te gaan door van het pad af te wijken, dus neem je tijd voor deze game. Kortom, Silksong is weer een meesterwerk van Team Cherry.

Lees de Hollow Knight: Silksong review

Nu een game die absoluut niemand had zien aankomen. Super Smash Bros.-regisseur Masahiro Sakurai keert terug voor een soort remake/vervolg dat volledig inspeelt op het gevoel van plezier en chaos van het origineel. Dit is eigenlijk helemaal geen racegame, met een focus op diverse minigames en modi, en een werkelijk duizelingwekkend niveau van aanpassingsmogelijkheden.

Kirby Air Riders is niet voor iedereen weggelegd, maar het valt niet te ontkennen dat het een afgewerkt product is. Er is zoveel te doen en te zien, en als je ook maar een beetje van Kirby houdt, is dit een must-play. Kirby Air Riders draait op Switch 2 en is een lust voor het oog, met levendige werelden en fantastische prestaties over de hele lijn.

Lees de Kirby Air Riders review

Switch 2 verbeteringen: verbeterde visuals, verhoogde framerate, Zelda Notes-app

Breath of the Wild is absoluut de moeite om op je Switch 2 te spelen, nu de graphics zijn verbeterd en de prestaties over de hele lijn zijn verbeterd. Bepaalde delen van het spel (Korok Forest) haalden amper stabiel 30fps op de originele Switch en nu kan je zelfs in deze drukkere gebieden 60fps halen zonder enige problemen. Nu kun je Hyrule verkennen zonder dat je wordt gehinderd door technische beperkingen.

Of je Breath of the Wild al eerder hebt gespeeld of niet, je weet dat het op dit moment een moderne klassieker is. Hoewel het vervolg, Tears of the Kingdom, slimme veranderingen en aanpassingen heeft aangebracht, is er nog steeds genoeg te ontdekken in het eerste deel van de serie. Wie het Switch Online Expansion Pack heeft, krijgt de Switch 2-upgrade voor Breath of the Wild trouwens zonder extra kosten.

Lees de The Legend of Zelda: Breath of the Wild review

Met een nieuwe cast van Griekse helden en goden geeft Hades 2 een eigen draai aan de mythologie, waardoor het spel zowel vertrouwd als totaal anders aanvoelt dan het verhaal van Zagreus in de originele Hades. Om te beginnen is de gameplay vernieuwd en is er veel meer variatie op vlak van wapens, vechtstijlen en vaardigheden. Door de toevoeging van Magick heeft Melinoë een heel andere stijl met meer variatie dan Zagreus.

De inzet is meteen hoog, en niets vat de verschuiving in prioriteiten beter samen dan de kunst en world building waar ontwikkelaar Supergiant om bekend staat. Een reeks nieuwe vijanden, vrienden en enkele frenemies zorgen voor een boeiend verhaal dat je zelden loslaat.

Lees de Hades II review

Zodra je Metroid Prime 4: Beyond opstart, word je meteen meegetrokken in de wereld van deze klassieke serie. De opbouwende muziek in combinatie met het logo dat stilaan in beeld verschijnt zet de toon voor deze game. Toen Nintendo overal uitpakte met de tekst "Nintendo presenteert" bovenaan het promotiemateriaal werd duidelijk dat dit een belangrijke mijlpaal was, vooral voor de Nintendo Switch 2. Dit is dan ook de eerste game die ondersteuning biedt voor gameplay in 4K/60fps en 1440p/120fps.

Het verhaal van Metroid Prime 4: Beyond is niet zo heel moeilijk: Samus, het hoofdpersonage, en haar teamgenoten worden door middel van een buitenaards voorwerp naar een planeet genaamd Viewros getransporteerd en moeten hun weg terug zien te vinden. Het harde werk moet Samus verrichten want zij is "de uitverkorene" volgens de Zamorn, een uitgestorven ras aliens dat ooit op de planeet woonde. Samus krijgt unieke Psy-krachten en kan daarmee boodschappen uit het verleden zien van de Zamorn. Die krachten heeft ze ook nodig om vijf teleporteersleutels te verzamelen en daarmee de teleporter te bedienen die iedereen weer naar hun thuisplaneet stuurt.

De combinatie van puzzels en gevechten houdt de game interessant, maar tenzij je echt alle voorwerpen wil verzamelen en de databank wil vervolledigen, ben je wellicht na een tiental uur al klaar met de game. Dat is gewoon te snel voor een spel in deze prijsklasse.

Lees de Metroid Prime 4: Beyond review

Switch 2 verbeteringen: verbeterde visuals, 60fps

Pokémon Legends: Z-A speelt zich af in Lumiose, de grootste stad in de Kalos-regio, waar Pokémon X en Y zich afspeelden. Het verhaal bouwt verder op dat van Pokémon X en Y, hoewel het niet essentieel is om die games gespeeld te hebben. De meeste personages zijn nieuw en de achtergrond van de oude bekenden komt voldoende aan bod. Een ander onderdeel dat mee is genomen van Pokémon X en Y, is Mega Evolution, waarbij je Pokémon tijdens een gevecht tijdelijk "verder" evolueert naar een nog krachtigere vorm.

In plaats van de bekende turn-based combat waar je rustig kan nadenken welke aanval je doet, lopen Pokémon hier in het rond en moet je in real-time aangeven welke aanval ze moeten doen. Door op ZL te drukken, focus je op de Pokémon van de tegenstander en door op A, B, X of Y te drukken, geef je aan welke aanval jouw Pokémon moet gebruiken. Dit voelt als een frisse wind die zelfs de meest doorwinterde Pokémon-fans doet nadenken over nieuwe strategieën.

Toch zijn er dingen die niet door de beugel kunnen. Alle gebouwen lijken op elkaar en zelfs dan zijn ramen gewoon een blauwe rechthoek zonder reflectie. Het gebrek aan gesproken dialogen is het grootste probleem voor een AAA-titel die 70 euro kost.

Lees de Pokémon Legends: Z-A review

Switch 2 verbeteringen: bediening met de muismodus van de Joy-Cons, verhoogde framerate, verbeterde visuals, je ziet meer van de kaart.

Fortnite kreeg bij de lancering een enorme upgrade voor Nintendo Switch 2. Nu draait de game op een stabiele 60fps en kan de muismodus worden gebruikt in Battle Royale. De muisbesturing is bijzonder goed: je gebruikt hier één Joy-Con als muis om te richten en te schieten, en de andere controller voor bewegingen. De set-up is misschien wat raar, maar eens je het onder de knie hebt, werkt het best fijn.

Daarnaast biedt Fortnite nog veel meer dan alleen de bekende Battle Royale. Er is Lego Fortnite Odyssey, een volwaardige survival-craftinggame, de spannende races van Rocket Racing en de Guitar Hero-achtige Fortnite Festival. En dan hebben we het nog niet eens over Fortnite OG, Fortnite Ballistic en alle kaarten die spelers zelf hebben gemaakt. Als je niet genoeg games hebt, dan is Fortnite praktisch tien games in één, met genoeg variatie om je bezig te houden terwijl je wacht op nieuwe titels.

Beste Nintendo Switch 2 games: veelgestelde vragen

Toen de Nintendo Switch 2 in juni 2025 in de winkelrekken lag, hoorde daar nog een ander belangrijk product bij. Dan heb ik het natuurlijk over de Nintendo Switch 2 Pro controller. Op het eerste gezicht lijkt hij sterk op de originele Switch Pro controller, die trouwens ook prima werkt met de Switch 2. Ik heb enkele weken gegamed met de nieuwe controller en zocht uit of hij zijn (hoge) prijs waard is.

Nintendo Switch 2 Pro controller review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 89,99 euro
• Beschikbaar sinds juni 2025
• Vrijwel overal te koop, soms voor een tientje minder

Laat ik beginnen met de zure appel waar je doorheen moet bijten: de Nintendo Switch 2 Pro controller kost 89,99 euro. Je kan hem soms vinden voor 80 euro, maar dat is momenteel het minimum. Ter vergelijking: de originele Switch Pro controller kost nu gemiddeld 65 euro.

Dit is veruit de duurste Switch 2-controller die je kan kopen, maar wel veruit de beste en ook de enige die door Nintendo zelf wordt gemaakt. Verbeteringen tegenover de originele Switch Pro controller zijn de twee instelbare knoppen onderaan de handvaten, de C-knop om de voicechat te gebruiken, nieuwe joysticks, een 3,5mm-koptelefoonaansluiting, een matte behuizing en HD Rumble 2, de trilfunctie van de controller. De batterijduur is verder hetzelfde en bedraagt opnieuw een royale 40 uur.

Het is inderdaad de duurste controller, maar ook de enige die dit volledig pakket functies bevat met enkele welkome verbeteringen tegenover het origineel.

Nintendo Switch 2 Pro controller: review in een notendop

• Mat plastic ligt goed in de hand en wordt niet snel vies
• Twee instelbare knoppen en 3,5mm-koptelefoonpoort
• Veel lastiger te repareren

De Nintendo Switch 2 Pro controller is volledig gemaakt van een soort mat, lichtjes glinsterend plastic. Hij ligt niet alleen beter in de hand dan het origineel, maar wordt ook veel minder snel vies. Persoonlijk vond ik de transparante afwerking van de originele Switch Pro controller beter, maar dat heeft wellicht te maken met het feit dat mijn eerste gameconsole de transparant paarse GameBoy Color was.

Alle oude knoppen staan op dezelfde plaats. Nieuw is de C-knop in het midden onderaan de bovenkant, die gekoppeld is aan GameChat. Onderaan de handvaten zitten de instelbare GL- en GR-knoppen. Standaard doen ze niets en als je ze liever niet gebruikt omdat je denkt dat er per ongeluk op drukt, hoef je niets aan te passen. In de instellingen van de controller kan je elke knop toewijzen aan een actie van een andere knop. Dit kan ook per game ingesteld worden.

Zo is het niet altijd eenvoudig om in The Legend of Zelda: Breath of the Wild te sprinten (B) en tegelijkertijd te springen (X). Als je de B-knop dan koppelt aan GL/GR is het veel makkelijk om die actie uit te voeren. Gamers die graag screenshots nemen, kunnen de screenshot-knop ook koppelen aan GL/GR. Het belangrijkste is dat de knoppen extra mogelijkheden bieden voor wie dat wil en tegelijkertijd niet in de weg zitten voor wie ze niet wil gebruiken.

Een andere toevoeging die voor de ene persoon al wat nuttiger is dan de andere, is de 3,5mm-koptelefoonpoort aan de achterkant. Dit wil zeggen dat de lampjes (om aan te geven voor welke speler de controller is) nu verplaatst zijn naar de voorkant, waar de USB-C-oplaadpoort nu ook zit.

Het duurde niet lang voor ik voelde dat de joysticks vernieuwd zijn. Ze bewegen soepeler en voelen ook gedetailleerder aan in games. Zeker tegenover de joysticks van de Joy-Cons, geeft de Nintendo Switch 2 Pro controller je meer controle en bewegingsruimte. Het is enigszins jammer dat de ZR/ZL-knoppen nog steeds geen triggers zijn zoals op de PS5 DualSense controller. Op die controller geven de onderste triggers namelijk (aanpasbare) weerstand bij bepaalde games. Zo voelt het in racegames echt alsof je een gaspedaal indrukt of in shooters alsof je wat weerstand krijgt van het geweer bij een schot.

Een wijziging die je niet ziet aan de buitenkant is HD Rumble 2. Dit is de trilfunctie van de Nintendo Switch 2 Pro controller, die extra detail en diepgang toevoegt aan bepaalde trileffecten in games. De eerste keer dat ik dit opmerkte, was tijdens de Nintendo Switch 2 Edition van Hollow Knight. Er is een regio genaamd The City of Tears, waar het voortdurend regent. Toen ik uit het kasteel kwam en in de regen stond, merkte ik op dat de controller heel fijne, lichte trillingen maakte om de vallende regen te weerspiegelen. Het was zo nauwkeurig dat ik de trillingen voelde op verschillende plaatsen, alsof er echt regendruppels op mijn handen vielen.

Iets dat hetzelfde is gebleven is de batterijduur, want ook de Nintendo Switch 2 Pro controller heeft een batterijduur van 40 uur. Die claim klopt in de praktijk en dit is wederom een controller die je zelden moet opladen.

Er is echter één onderdeel waarop de Nintendo Switch 2 Pro controller veel slechter scoort dan de originele Switch Pro controller en dat is repareerbaarheid. De originele Switch Pro controller kon je makkelijk zelf uit elkaar halen. Ik kan het weten, want ik heb mijn controller zelf uit elkaar gehaald met een iFixit-schroevendraaiersetje toen hij last had van stick drift. Na amper tien minuten kon ik bij de joysticks om ze grondig te reinigen en dat loste het probleem (helaas wel maar tijdelijk) op. Je kon op die manier ook makkelijk bij de batterij komen.

Ik merkte meteen op dat er geen schroeven te zien waren op de Nintendo Switch 2 Pro controller en dat de behuizing grotendeels uit één stuk plastic is gesneden. Na wat opzoekwerk en in het bijzonder deze video van iFixit werd mijn angst bevestigd: het is quasi onmogelijk om de controller zelf uit elkaar te halen. De eerste stap is de lijm van het bovenste plaatje weghalen door isopropyl alcohol te gebruiken en dat is voor mezelf reden genoeg om hier niet aan te beginnen.

Tot slot nog een kleinigheid: de originele Switch Pro controller werkt met zowel de Switch als Switch 2, maar de Switch 2 Pro controller werkt uitsluitend met de Switch 2. Als je de Switch 2 Pro controller bijvoorbeeld zou meenemen als je gaat gamen bij een vriend(in) met een originele Switch, zal je niet veel kunnen doen.

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Er circuleert een zorgwekkend gerucht dat Microsoft overweegt om Xbox Game Pass Premium en PC Game Pass samen te voegen. Dit kan er uiteindelijk toe kunnen leiden dat sommige gebruikers maandelijks meer gaan betalen.

Volgens The Verge en Windows Central zou Microsoft de twee abonnementen “mogelijk” kunnen combineren, al is er nog niets officieel bevestigd. Daarnaast zou het bedrijf kijken naar manieren om meer externe diensten in deze abonnementen te bundelen en dat kan voor gebruikers juist voordelig kan zijn.

Het is nog niet zeker dat er prijsverhogingen komen en ook het tijdschema is onduidelijk. Er wordt gezegd dat er in 2026 niets ingrijpends zal gebeuren. Op dit moment biedt PC Game Pass echter meer voordelen voor een lagere prijs in vergelijking met de andere abonnementen.

Een samenvoeging zou Microsoft de kans geven om het aanbod aan Xbox-abonnementen voor consoles, pc en cloud te vereenvoudigen. Tegelijkertijd maken bestaande abonnees zich begrijpelijkerwijs zorgen over wat dit voor hen betekent, zeker na de recente prijsstijgingen.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Nog wel voordelig?

Op dit moment kost PC Game Pass 14,99 euro per maand en krijg je toegang tot de volledige Xbox-pc-bibliotheek, inclusief releases op dag één. De mogelijke fusie zou plaatsvinden met Xbox Game Pass Premium, dat 12,99 euro per maand kost.

Belangrijk is echter dat Premium geen volledige pc-bibliotheek bevat en ook geen toegang biedt tot nieuwe games op de dag van lancering. Dat zou kunnen betekenen dat pc-gamers moeten uitwijken naar Xbox Game Pass Ultimate, dat na een prijsverhoging vorig jaar inmiddels 26,99 euro per maand kost.

Voorlopig blijft dit speculatie. Het is mogelijk dat een samengevoegd abonnement alle pc-voordelen bevat tegen dezelfde prijs. Toch zijn bestaande gebruikers, gezien de algemene trend bij abonnementsdiensten en ook bij Microsoft, niet erg optimistisch over wat de toekomst brengt.

Op Reddit wordt voorspeld dat Microsoft PC Game Pass zal stopzetten en pc-gamers naar Ultimate zal sturen voor toegang op dag één en andere voordelen. In verschillende berichten wordt gesproken over een naderende prijsverhoging, terwijl iemand Microsoft ironisch bedankt voor de “herinnering om mijn abonnement op te zeggen”.

• Hoeveel RAM heb je echt nodig? Zo voorkom je dat je te veel betaalt

UPDATE: Valve heeft vandaag via een blogpost laten weten dat zijn "plannen voor vraagprijs en levering" moesten worden bijgesteld door de "beperkte beschikbaarheid en oplopende prijzen" van bepaalde onderdelen. Vooral de Steam Machine en Steam Frame worden hierdoor getroffen. Het plan is wel nog steeds om de producten in de eerste helft van het jaar uit te brengen. Hieronder lees je verder ons originele artikel.

AMD's CEO, Lisa Su, heeft inmiddels laten weten dat Valve nog steeds zoals gepland zijn Steam Machine in begin 2026 zal uitbrengen. Dat zou dus betekenen dat we nu niet lang meer hoeven te wachten.

Wario64, een bekend figuur binnen de game-industrie, deelde op X informatie uit een verslag van Gamesbeat over wat AMD's CEO tijdens een winstpresentatie (voor de cijfers van Q4) heeft laten weten over verschillende aankomende apparaten met AMD-chips, waaronder de volgende Xbox en dus de Steam Machine (via Notebookcheck.net).

Su liet hier weten dat alles nog volgens planning verloopt bij Valve en dat de Steam Machine, die dus op een AMD-chip draait, nog steeds begin dit jaar moet uitkomen. Daarnaast gaf ze ook aan dat de next-gen Xbox al in 2027 zou moeten verschijnen. Ook dat apparaat maakt gebruik van een AMD-chip, dus vandaar dat zij inzicht heeft in deze situaties.

Valve beloofde eerder zelf al dat zijn gaming-pc voor in de woonkamer begin 2026 zou lanceren, dus deze informatie van Su is gewoon een bevestiging dat dit nog steeds het geval is en dat de release van de Steam Machine dus dichtbij is.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Dus wordt het dan maart?

Het lijkt er dus op dat Valve nog steeds van plan is om de Steam Machine begin dit jaar op de markt te brengen. Dat zou kunnen betekenen dat hij zelfs later deze maand nog officieel wordt uitgebracht, maar het kan ook maart worden. "Begin 2026" zien wij toch wel als ergens in Q1 (dus de eerste drie maanden van het jaar). Q2 zouden we niet echt meer het begin van het jaar noemen, ook al zou je natuurlijk kunnen zeggen dat april ook nog wel enigszins vroeg in het jaar is.

Het voelt wel vreemd dat de lancering zogenaamd al zo dichtbij zou zijn, want we hebben, zeker dit jaar, nog maar weinig nieuwe informatie gekregen. Dan hebben we het niet alleen over officiële informatie vanuit Valve, maar ook over geruchten. Nou is er ook niet heel veel wat we nog niet weten, behalve dan natuurlijk de prijs en dat is wel een belangrijk punt.

De RAM-crisis waar we nu in zitten, kan ook een vervelende invloed hebben op die prijs en dat maakt het natuurlijk ook lastig voor Valve om nu zijn nieuwe product te lanceren met een hogere prijs dan verwacht (of in ieder geval gehoopt).

Valve is natuurlijk niet verantwoordelijk voor deze RAM-crisis, maar het heeft wel een effect op de kosten van onderdelen en dus de prijzen voor consumenten. Het is echter ook niet echt een realistische optie om te wachten tot deze crisis voorbij is. Op de korte termijn gaan prijzen waarschijnlijk alleen nog maar verder omhoog. Het wordt misschien pas volgend jaar, of zelfs in 2028, weer iets beter volgens sommige voorspellingen.

Wat overigens ook wel interessant is, is dat Su het specifiek heeft over het idee dat Valve in begin 2026 klaar zal zijn om de Steam Machine ook echt al te verzenden naar klanten. Een officiële aankondiging en bijbehorende pre-orders kunnen misschien dus al vrij snel volgen. Pre-orders voor de Steam Deck gingen al erg vroeg voor zijn uiteindelijke release live. We gokken dat Valve het nu iets anders aanpakt, maar een korte pre-order periode lijkt nog steeds wel waarschijnlijk.

We hebben echter nog geen officiële bevestigingen voor precieze data, maar het is in ieder geval goed om te horen dat de release wel volgens plan lijkt te lopen en dat we deze dus waarschijnlijk binnen de komende twee maanden kunnen verwachten. Dit lijkt ook een belangrijke release te worden voor Valve en de wereld van pc-gaming in het algemeen.

• Is er een nieuwe handheld-pc van Nvidia onderweg met de kracht van een RTX 5070?

Valve zou volgens geruchten op het punt staan de prijzen bekend te maken van zijn aankomende Steam Machine en Steam Frame, maar het bedrijf krijgt mogelijk te maken met een veel groter probleem, gebaseerd op al langer lopende beschuldigingen aan het adres van de Steam-winkel.

Zoals BBC News meldt, wordt Valve in het Verenigd Koninkrijk geconfronteerd met een rechtszaak ter waarde van ongeveer 900 miljoen dollar, vanwege vermeend “misbruik van zijn dominante positie” door concurrentie te beperken.

De rechtszaak wordt ondersteund door het Britse advocatenkantoor Milberg London LLP, nadat de claim in 2024 oorspronkelijk werd ingediend door Vicki Shotbolt. Zij stelde destijds: “Valve manipuleert de markt en maakt misbruik van Britse gamers.”

Volgens de aanklacht verhindert Valve uitgevers en ontwikkelaars om games en add-ons op andere platforms aan te bieden tegen lagere prijzen dan dezelfde producten die al op Steam beschikbaar zijn. Dit zou gebeuren via zogenoemde ‘Platform Parity Obligations’, en dat zou uiteindelijk leiden tot een gebrek aan concurrentie.

Daarnaast suggereert de rechtszaak dat Valve gebruikers effectief vastzet op zijn eigen platform, doordat in-game aankopen alleen via Steam gedaan kunnen worden. DLC die bij een game wordt aangeschaft, kan daardoor niet op andere platforms worden gebruikt. Tegelijkertijd weten de meeste pc-gamers (en zelfs consolegamers) dat vrijwel geen enkel ander platform, uitgever of gameontwikkelaar cross-platform DLC toestaat op pc, al wordt cross progression soms wel ondersteund, zodat je je voortgang kunt meenemen als je een game op meerdere platforms koopt.

Bovendien is er voor consumenten weinig reden om DLC op een ander platform te kopen voor games die ze al op Steam bezitten. Valve staat bekend om zijn grote kortingen, in tegenstelling tot veel andere platforms, en gebruikers kunnen DLC bovendien vaak goedkoper vinden via marktplaatsen zoals Loaded (voorheen bekend als CDKeys).

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Misschien wel de meest verwarrende claim van allemaal is de bewering dat Valve gamers in feite zou oplichten door “buitensporig hoge commissies op te leggen, wat neerkomt op een oneerlijke prijs die vervolgens wordt doorberekend aan consumenten”.

Een claim die de meeste gamers waarschijnlijk zullen ontkennen, aangezien Valve juist bekendstaat om zijn gigantische kortingen en hun klantvriendelijkheid.

Steam is een van de weinige digitale winkels met een flexibel retourbeleid, waarbij spelers tot twee uur speeltijd krijgen om te beslissen of ze een product willen behouden. Er zijn ook genoeg gevallen bekend dat mensen na de 2 uur nog hun geld terugkrijgen.

Hoewel we alleen kunnen speculeren over de legitimiteit van deze beschuldigingen, is het lastig om mee te gaan in de stelling dat consumenten worden geconfronteerd met oneerlijke prijzen. Gebruikers hebben Valve inmiddels ook al verdedigd op Reddit.

Valve wordt onterecht beschuldigd

Voor veel pc-gamers is Steam simpelweg de favoriete plek om games te kopen en te spelen. Het platform wordt vaak gezien als een betere keuze dan alternatieven als Epic Games, Battle.net, GOG of de Ubisoft Store. Juist daarom voelt deze rechtszaak tegen Valve wat vergezocht, vooral omdat de beschuldigingen niet echt overtuigen.

Kijk je naar andere grote spelers, dan zie je juist daar échte beperkingen voor consumenten. Sony en Nintendo houden hun consolewinkels strak dicht, met slechts af en toe een korting. Hetzelfde geldt voor Microsofts Blizzard en Battle.net, waar Call of Duty-games zelfs jaren na release nog voor de volle mep worden verkocht.

Voor spelers is dat vooral frustrerend omdat er simpelweg geen goedkopere alternatieven zijn. Je zit vast aan één winkel en betaalt de hoofdprijs, tenzij er toevallig een aanbieding langskomt. Dat staat haaks op hoe Steam werkt, waar oudere games meestal vanzelf in prijs zakken.

De kritiek dat Valve concurrentie zou tegenhouden, voelt dan ook wat scheef. Datzelfde verwijt kun je namelijk net zo goed maken aan platforms als Sony en Epic, die third-party games tijdelijk exclusief maken. Ook dat dwingt spelers uiteindelijk om voor één specifiek platform te kiezen als ze een game willen spelen.

In juni van vorig jaar lag de langverwachte Nintendo Switch 2 eindelijk in de winkelrekken. Hoewel er geen grote voorraadproblemen waren zoals bij de PS5, was de console toch enkele keren uitverkocht tijdens de eerste weken. Nintendo heeft daarnaast al meermaals verkoopcijfers gedeeld en de Switch 2 is een groot succes voor het bedrijf.

Een groot succes of niet, 469,99 euro is een flink bedrag en dan heb je een Switch 2 zonder games. De games zijn bovendien niet goedkoop en kosten gemiddeld 70 euro. De vraag die eigenaars van een originele Nintendo Switch zich wellicht stellen, is of ze moeten investeren in de nieuwe console. Mijn Switch 2 werd begin juni netjes geleverd en ik heb er inmiddels al honderden uren op gespeeld. Hier lees je of hij zijn geld waard is.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

De console op zich

De originele Nintendo Switch had een speels ontwerp en zag er in bepaalde opzichten ook uit als speelgoed. Het is een kleine console die niet heel stevig aanvoelt. In mijn geval was het scherm al bekrast na een paar maanden, omdat ik hem soms zonder case in mijn rugzak gooide. De Nintendo Switch 2 heeft daarentegen een meer volwassen ontwerp dat grotendeels zwart is en slechts enkele kleine kleuraccenten heeft. Hij past hierdoor beter bij de andere gaming handhelds, zoals de Steam Deck en ASUS ROG Xbox Ally X. Hij voelt ook steviger aan en ligt beter in de hand door het grotere formaat.

Het grotere formaat is trouwens geen probleem voor de algemene draagbaarheid. De originele Switch was kleiner, maar ook weer niet zo klein dat hij in je broekzak paste. De Switch 2 past nog steeds probleemloos in de gemiddelde rugzak met voldoende extra ruimte voor een waterfles, boek... Ik neem de Switch 2 gewoonlijk mee als ik een lange trein- of vliegreis voor de boeg heb en het is nog nooit gebeurd dat ik iets anders uit mijn rugzak moest halen omdat het niet paste.

De prestaties zijn merkbaar beter dan op de originele Switch, ook als je oude games speelt. Sommige oude games, zoals Pokémon Scarlet/Violet en The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom, zijn geoptimaliseerd en draaien nu stabiel met 60fps en kortere laadtijden, terwijl ze amper stabiel 30fps haalden op de originele Switch. Ook games die niet geoptimaliseerd zijn, spelen nu vlotter. Animal Crossing moest bijvoorbeeld (ook voor de januari-update) minder lang laden. Games die 120fps halen, zijn nog in de minderheid. Zelfs nieuwe games voor de Switch 2 ondersteunen dit (tot nu toe) meestal niet. Metroid Prime 4: Beyond is na meer dan zes maanden de enige game van Nintendo zelf die 120fps ondersteunt.

De batterijduur van de Switch 2 is daarentegen iets slechter. De uiteindelijke gebruikstijd hangt sterk af van de game die je speelt. Lichte games zonder veel 3D-graphics, zoals Hades II, kan je soms een viertal uur spelen, terwijl dit bij zwaardere games, zoals Pokémon Legends: Z-A, eerder een tweetal uur is. Als je op pad gaat, is een powerbank zeker geen overbodige luxe. De batterij gaat in slaapstand ook merkbaar sneller leeg. De originele Switch kon ik een weekje laten liggen en ging daarna gewoon nog aan, terwijl de Switch 2 na die tijd een lege batterij heeft.

Games gezocht

Nintendo heeft nooit bekendgestaan om de krachtigste consoles en hun verkoop wordt voornamelijk gedreven door de beschikbare games. We zitten momenteel in zekere mate met het PS5-fenomeen: er zijn niet zo heel veel exclusieve games voor de Nintendo Switch 2. De meeste nieuwe games hebben ook nog een versie voor de originele Switch, zoals Pokémon Legends: Z-A en Metroid Prime 4: Beyond. Als je die twee games wil spelen, kan dat gewoon met je oude Switch. Toegegeven, het gaat allemaal ietsje trager en je moet tevreden zijn met maximaal 30fps, maar het werkt.

Mario Kart World, Donkey Kong: Bananza en Kirby Air Riders zijn in feite de enige grote nieuwe titels die exclusief voor de Nintendo Switch 2 zijn. The Legend of Zelda: Breath of the Wild en Tears of the Kingdom hebben beide een update gekregen, maar dit voegde geen nieuwe inhoud toe. Donkey Kong en Kirby zijn niet de grootste franchises in het aanbod van Nintendo en als je gewoon af en toe met vrienden een potje Mario Kart wil spelen, is Mario Kart 8 op de originele Switch nog steeds prima.

Bovendien werkt Nintendo met zogenaamde Upgrade Packs. Als je een ondersteunde game hebt gekocht voor de originele Switch en daarna een Switch 2 koopt, kan je die game upgraden naar de Switch 2-versie voor gemiddeld 10 euro. Je hoeft je games dus geen twee keer te kopen en ook dat maakt de overstap naar de Switch 2 niet heel dringend.

Kijken we verder dan het aanbod van Nintendo zelf, dan zien we eigenlijk weinig. De grote primeur was Hades II, de langverwachte opvolger van de originele Hades, die momenteel nog steeds alleen op pc of Switch 2 verkrijgbaar is en niet op Xbox of PS5. Een andere game die de aandacht trok, was Elden Ring, maar er is geen concrete info over wanneer die daadwerkelijk naar de Switch 2 komt. Op de website van Nintendo staat voorlopig "2026" als enige indicatie.

Is de Nintendo Switch 2 zijn geld waard?

De vraag is nu of de Nintendo Switch 2 zijn geld waard is. Als ik kijk naar het huidige aanbod exclusieve games, is het lastig om de console volmondig aan te raden. Er is ook geen voorraadtekort: wie een Switch 2 wil kopen, kan gewoon een bestelling plaatsen en hem de volgende dag aan huis laten leveren.

Dit is in zekere zin tegenstrijdig met mijn eigen keuzes. Ik heb meteen een pre-order geplaatst en had mijn eigen Switch 2 een paar dagen nadat de verkoop van start ging. Zowel Donkey Kong: Bananza als Kirby Air Riders spraken me niet aan en de enige exclusieve Switch 2-games die ik heb gespeeld, zijn Mario Kart World, Hyrule Warriors: Age of Imprisonment en Hades II. Ongeveer 450 euro uitgeven aan een console om na zes maanden drie exclusieve games te hebben gespeeld, is in naar mijn mening geen geweldige investering.

Mijn advies is dus het volgende: wacht tot er exclusieve games verschijnen die je echt graag wil spelen. De kans is groot dat er bundeldeal is waarbij je de Switch 2 en die game met korting kan kopen. Heb je geen originele Switch? In dat geval raad ik wel aan om meteen voor de Switch 2 te gaan, aangezien er steeds minder games zullen zijn die op beide Switches zullen verschijnen.

De prijzen van RAM zijn de afgelopen zes maanden tot absurde hoogten gestegen. Het punt is inmiddels bereikt waarop je mogelijk beter af bent met een kant-en-klare pc dan met het zelf samenstellen van een systeem met losse onderdelen tegen redelijke prijzen. En met een verwachte GPU-schaarste in 2026 in het vooruitzicht, ziet het er niet naar uit dat dat snel zal verbeteren voor aspirant-pc-bouwers.

Daarom heb ik de 20 populairste pc-games van dit jaar (op basis van spelersaantallen) onder de loep genomen om te bepalen hoeveel RAM je daadwerkelijk nodig hebt voor een gaming-pc. Als de games op deze lijst in jouw bibliotheek staan en je voldoet aan de minimaal aanbevolen hoeveelheid RAM, zou ik sterk aanraden om aankopen voorlopig even uit te stellen tot de prijzen weer enigszins normaal zijn.

Maar als je simpelweg niet kunt wachten met het bouwen of upgraden van je pc laat deze lijst dan dienen als richtlijn voor je RAM-aankoop. Geen gamer? Ga dan direct door naar het gedeelte: hoeveel RAM heb ik nodig voor mijn laptop.

RAM vereisten voor de top 20 meest populaire pc-games

Let op: De statistieken voor deze lijst zijn afkomstig uit Steam’s lijst met Top 100 meest gespeelde games op basis van dagelijkse spelersaantallen en schattingen van activeplayer.io’s Top 15 populairste pc-games van 2025. De games zijn niet gesorteerd op totaal aantal spelers. De RAM-vereisten zijn verzameld uit de secties met systeemvereisten.

Zoals je in de bovenstaande tabel kunt zien, is 8GB met ruime voorsprong de meest voorkomende minimale RAM-vereiste voor moderne games.

Wij raden altijd een minimum van 16GB DDR5 aan en dit is ook wat het vaakst terugkomt in de categorie Aanbevolen. Maar in het ergste geval kan je wellicht uit de voeten met 8GB, maar dit is verre van ideaal. Games uit de lijst die bijvoorbeeld maar 1 of 2GB aangeven, kunnen erg misleidend zijn. Minecraft staat op de lijst met een minimum van 2GB, maar wil je het beetje goed draaien dan kom je hier niet mee weg.

Helaas vermelden slechts enkele games een ‘ideale’ configuratie-eis, maar de titels die dat wel doen, geven allemaal 16GB RAM op.

Het is ook belangrijk om rekening te houden met andere programma’s die je naast het gamen draait, zoals Chrome en Discord voor muziek en chatten. Al dat soort software snoept ook RAM weg, en dat moet je dus meenemen in je berekeningen.

Google Chrome staat er bovendien om bekend flink wat werkgeheugen op te slurpen, al zijn sommige browsers beter geoptimaliseerd. Combineer je dat met een zware game op hoge instellingen én meerdere programma’s op de achtergrond, dan kun je al snel tegen haperingen en prestatieverlies aanlopen.

Daarnaast zijn er een paar uitzonderingen in de lijst die het benoemen waard zijn, met name Minecraft en Roblox. Dat zijn in feite speelplaatsen voor mods. Speel je een indrukwekkende Roblox-game of een van de vele enorme modpacks voor Minecraft, dan heb je echt meer nodig dan slechts 1 of 2GB RAM.

Hoeveel RAM heb ik nodig voor mijn laptop?

Als je geen gamer bent en je laptop voornamelijk gebruikt voor werk, studie en entertainment, zijn de aanbevelingen eigenlijk al jaren vrij stabiel. Voor de meeste gebruikers is 8GB RAM nog altijd een prima minimum. Denk aan dagelijkse taken zoals emailen, tekstverwerking, videostreaming en licht multitasken met een paar browsertabs en applicaties tegelijk. Werk je met een Chromebook, dan kun je zelfs met 4GB RAM uit de voeten. Dankzij de efficiënte manier waarop ChromeOS met geheugen omgaat, blijft het systeem verrassend soepel, zelfs met meerdere tabs en apps open.

Zodra je wat intensiever gaat multitasken, verandert dat plaatje. Heb je structureel tientallen Chrome-tabs open, werk je veel met externe schermen of gebruik je zwaardere programma’s zoals Adobe Photoshop, Lightroom of andere creatieve software, dan is 16GB RAM een veel comfortabelere keuze. Je merkt vooral het verschil in responsiviteit: applicaties blijven sneller reageren, je systeem hoeft minder vaak data weg te schrijven naar opslag, en alles voelt simpelweg wat soepeler aan. Voor veel professionals is 16GB tegenwoordig dan ook de ‘sweet spot’ tussen prestaties, toekomstbestendigheid en prijs.

Voor specifieke beroepsgroepen kan het echter nog een stapje verder gaan. Werk je met videobewerking, grote fotobestanden, datasets of moderne AI-tools zoals LLM’s (Large Language Models), dan kan 24GB RAM geen overbodige luxe zijn. Zeker bij lokale AI-workflows of het renderen van video’s zorgt extra geheugen voor kortere wachttijden en minder frustratie. Alles daarboven, 32GB of meer, is voor de meeste niet-gamers vooral een luxe extra.

Hoeveel RAM heb ik?

Als je wilt weten hoeveel RAM je momenteel in je systeem hebt, is dat snel en eenvoudig te vinden, dit is hoe.

• Voor Windows 10 en 11
  Open het Startmenu via de taakbalk (of door op de Windows-toets op je toetsenbord te drukken). Typ vervolgens ‘Over deze pc’ en open dit menu. Je RAM-geheugen wordt weergegeven onder Geïnstalleerd geheugen.
• Voor macOS
  Klik op het Apple-icoon linksboven in het scherm en kies Over deze Mac. Je RAM-geheugen staat vermeld bij Geheugen.

Dit is ook de plek waar je je CPU, GPU, apparaatmodel en versie van het besturingssysteem kunt bekijken.

Om te zien hoeveel van je RAM-geheugen momenteel in gebruik is op een Windows-pc, open je Taakbeheer (klik met de rechtermuisknop op de taakbalk en selecteer Taakbeheer). Ga daarna naar het tabblad Prestaties (de tweede optie in het linker menu).

Op macOS open je de Spotlight-zoekbalk (Command + spatie) en typ je ‘Activiteitenweergave’. Klik vervolgens op het tabblad Geheugen bovenin om je huidige RAM-gebruik te bekijken.

Dit is een goede manier om te controleren of je gebruik regelmatig tegen de limiet van je totale geïnstalleerde geheugen aanloopt. In dat geval kan het een teken zijn dat het tijd is voor een upgrade.

Amper twee maanden na de lancering van Pokémon Legends: Z-A is er al DLC beschikbaar voor het spel. Deze "Mega Dimension" DLC voegt nog meer Mega Evolutions toe, evenals extra Pokémon die je kan vangen en een nieuwe verhaallijn die verder bouwt op het hoofdverhaal. Dat laatste is redelijk belangrijk, want je kan pas aan de Mega Dimension DLC beginnen nadat je klaar bent met het gewone verhaal van Legends: Z-A.

Pokémon Legends: Z-A Mega Dimension heeft een relatief eenvoudig plot. Er wordt een nieuw personage geïntroduceerd, Ansha. Deze kleine meid krijgt gezelschap van de legendarische Pokémon Hoopa en ondertussen wilt ze de legendarische Pokémon Rayquaza vinden (en vangen). Boven de restanten van de Prism Tower verschijnt dan plots een zogenaamd Hyperspace Hole dat naar een andere dimensie leidt. Het is echter niet helemaal duidelijk wat er in die andere dimensie zit en er verschijnen ook kleinere Hyperspace Holes in de stad.

Om via een Hyperspace Hole naar de andere dimensie, die is omgedoopt tot Hyperspace Lumiose, te kunnen reizen, heb je de hulp van Hoopa en Ansha nodig. Hoopa kan namelijk naar andere dimensies reizen, maar heeft eerst krachtvoer nodig om jou door een Hyperspace Hole te sturen. Dat krachtvoer is blijkbaar een donut, waarover verderop meer.

In Pokémon Legends: Z-A Mega Dimension moet je missies uitvoeren door voortdurend in deze kleinere Hyperspace Holes te gaan. Daar moet je Pokémon vangen of met andere trainers vechten tot je genoeg survey points hebt verzameld om door het mysterieuze Hyperspace Hole boven de Prism Tower te kunnen reizen.

Donuts? Donuts.

Laat ik beginnen met het meest bizarre onderdeel van Pokémon Legends: Z-A Mega Dimension, met name de donuts die je aan Hoopa moet voeren om door een Hyperspace Hole te kunnen reizen. Die donuts worden gemaakt door niemand minder dan patissier in wording Ansha en zijn een cruciaal onderdeel van de DLC.

Om donuts te maken, heb je berries nodig en afhankelijk van hoeveel en welke berries je aan Ansha geeft, hebben de donuts andere effecten. Aanvankelijk kan ze donuts met drie berries maken en als je alle hoofdmissies van de DLC voltooid hebt, kan je maximaal acht berries gebruiken. Bovendien zijn er Hyper Berries, die je alleen in Hyperspace Lumiose kan vinden en extra bonussen opleveren.

Een donut doet drie dingen: het level van je Pokémon in Hyperspace Lumiose verhogen, de tijd die je in Hyperspace Lumiose kan doorbrengen verhogen en maximaal drie extra bonussen toevoegen. Die bonussen worden deels bepaald door de smaak van de donut (spicy, bitter, sour, fresh of sweet). Elke smaak heeft een ander effect. Zo geeft een spicy donut bonussen die je aanvallen sterker maken, terwijl een bittere donut de verdediging van je Pokémon verhoogt.

Intussen denk je wellicht iets als: "Wat staat hier in godsnaam allemaal?" Dat was ook mijn reactie toen ik besefte dat de hele Pokémon Legends: Z-A Mega Dimension DLC draaide om donuts. Je moet ook voortdurend nieuwe donuts maken om door Hyperspace Holes te kunnen reizen en niet vergeten om Hyperspace Berries te verzamelen wanneer je daar bent, omdat die de beste bonussen geven. Na een tijdje begon dit enigszins vermoeiend en repetitief aan te voelen.

Naar Hyperspace Lumiose (en snel weer terug)

Zodra je in Hyperspace Lumiose bent, begint de pret. Daar vind je namelijk de extra Pokémon die niet in het basisspel zitten. Je ziet hier linksboven een timer die ook de levelbonus aangeeft op basis van de donut. Hoe meer calorieën een donut heeft, hoe langer je in Hyperspace Lumiose kan zijn. Waarom dit niet gewoon een timer met minuten en seconden is, blijft een raadsel.

Rechtsboven zie je de opdrachten die je moet uitvoeren om survey points te verzamelen. Dit is vergelijkbaar met de challenge points die je moest verzamelen in het Z-A toernooi van het basisspel. Voltooi de drie opdrachten en er verschijnt een zwevende gouden Poké Ball (nee, dit is geen grapje) met extra items, waaronder de felbegeerde Hyperspace Berries.

De levelbonus is enorm belangrijk, want Pokémon in Hyperspace Lumiose zijn allemaal hoger dan level 100, het maximumlevel in de "gewone" wereld. Aanvankelijk zijn de Pokémon in Hyperspace Lumiose level 105, maar dit kan (en zal) oplopen tot level 200. Je donut moet daarom de juiste balans hebben. Je wil lang genoeg in Hyperspace Lumiose kunnen zijn om de opdrachten te voltooien zodat de gouden Poké Ball verschijnt en tegelijkertijd genoeg extra levels krijgen om de opdrachten überhaupt te kunnen voltooien.

Verzamel genoeg survey points en je kan beginnen aan de battle met een nieuwe Rogue Mega Evolution. Dit principe is grotendeels hetzelfde als in het basisspel. Het verschil is dat Korrina en Taunie/Urbain altijd mee vechten en dat je natuurlijk een donut nodig hebt om aan de battle te kunnen beginnen. Die donut is belangrijker dan je denkt, want je hebt dus een tijdslimiet waarbinnen je de Rogue Mega Evolution moet verslaan.

In de praktijk kan je gewoon de timer resetten en de aangerichte schade behouden als de tijd op is, maar het voelt net iets beter om de battle in één keer te voltooien. Zeker als je de battle in één keer wil voltooien, kan dit enigszins uitdagend zijn. Ik moest mijn team zorgvuldig samenstellen en ervoor zorgen dat ik de juiste donut had gemaakt om de battle in één keer tot een goed einde te brengen.

Nieuwe Mega Evolutions, extra Pokémon... en bugs

Naast nieuwe Mega Evolutions zijn er nu ook Z-versies van bestaande Mega Evolutions, zoals de Mega Absol Z die je hierboven ziet. Hun aanvallen zijn veel krachtiger en sneller opgeladen met als neveneffect dat de Mega Evolution maar half zo lang duurt. Niet elke nieuwe Mega Evolution is echter een Z-versie en de meesten zijn gewone Mega Evolutions. Het designteam heeft zich wederom uitgeleefd en er zijn enkele onverwachte Pokémon die nu kunnen Mega Evolven, waaronder Tatsugiri en Glimmora, die beide geïntroduceerd zijn in Pokémon Scarlet/Violet.

De extra Pokémon zijn een samenraapsel van verschillende generaties en dat kon ik op prijs stellen. Er zijn enkele oude bekenden zoals Starly, Staravia en Staraptor, maar ook enkele nieuwe gezichten, zoals Fidough, Dachsbun, Crabrawler en Crabominable. Ook het starterstrio van Pokémon Ruby/Sapphire (Torchic, Treecko en Mudkip) is van de partij. Persoonlijk vind ik het een goede mix van extra Pokémon. Er hoort hier wel een grote "maar" bij.

Al deze extra Pokémon zitten in Hyperspace Lumiose en er zitten telkens maar een drietal Pokémon in ieder Hyperspace Hole. Welke Pokémon waar zitten, wordt volledig willekeurig bepaald en het kan frustrerend lang duren tot de Pokémon die jij wil eindelijk opduikt. Eens je in Hyperspace Lumiose bent, zie je ook niet waar elke Pokémon zit en de kans bestaat dat de timer op 0 staat voor jij die ene ontbrekende Pokémon in je Pokédex hebt kunnen vangen.

Hyperspace Lumiose voelt ten slotte niet helemaal afgewerkt aan en ik ben meerdere bugs tegengekomen. Zo besloot mijn Pokémon op een bepaald moment om niet meteen de wilde Pokémon recht voor zich aan te vallen, maar eerst een halve marathon te lopen, vervolgens vast te zitten tegen een hekwerk en uiteindelijk de lucht een vurige mep te geven. Op een ander moment zat de Pokémon van een andere trainer vast in een vuilniszak, waardoor ik hem ook niet meer kon aanvallen. Er zijn online ook veel clips van Pokémon die vastzitten tegen hoeken van gebouwen. Hopelijk wordt dit snel opgelost met een software-update.

Er is zelden zo'n verschil geweest tussen een multiplayer en een singleplayer in Call of Duty. Normaal is de singleplayer top en de multiplayer wat minder, of is de multiplayer fantastisch en de singleplayer iets minder... hier is de multiplayer top de singleplayer ronduit slecht.

Het verhaal speelt zich tien jaar na de gebeurtenissen van Black Ops 2 (2012) af. De game begint met de terugkeer van David Mason, die samen met zijn team afreist naar het fictieve land Avalon om de oorsprong te achterhalen van een mysterieuze uitzending. Die lijkt afkomstig van Raul Menendez, een terrorist die eigenlijk al jaren dood is.

In je eerste missie moet je het futuristische hoofdkantoor van The Guild binnendringen, een hightechbedrijf dat vermoedelijk achter de video zit. Meteen merk je dat er op veel vlakken bezuinigd is. De cutscenes ogen goedkoper dan we gewend zijn, met houterige animaties en kinderachtige dialogen die mijlenver verwijderd zijn van de filmische spionagesfeer waar Black Ops 6 vorig jaar nog indruk mee maakte.

Back to the future

Het tempo van de game is ook totaal niet logisch. In het begin word je overspoeld met veel te veel uitleg waardoor het verhaal snel vooruit wordt geduwd. Het is zo snel dat het soms lastig te volgen is.

Vroeg in het spel komt het team in aanraking met een hallucinerend rood gas, waardoor een groot deel van de missies zich afspeelt in een soort droomachtige waas. Er zitten zeker visueel indrukwekkende momenten tussen, zoals een gebroken herinnering aan Menendez’ compound in Nicaragua of een absurd verwrongen snelweg in Los Angeles (denk aan Inception meets Call of Duty), maar uiteindelijk komt het allemaal neer op het neermaaien van golven vijanden die letterlijk uit de Zombies-modus lijken te komen, gevolgd door eindbazen die veel te veel kogels kunnen incasseren.

Elke missie voelt aan als een raid uit een MMO zoals Destiny 2. Dit is precies het tegenovergestelde van de strakke, harde actie waar de vorige campaigns om bekend stonden. In de ‘echte wereld’ spelen zich nog een paar missies af in Avalon, met een semi-open-wereldstructuur die sterk doet denken aan de open combat-missies uit Modern Warfare 3 uit 2023 en die werden destijds al niet bepaald warm onthaald. Nu is het net zo slecht, of nog slechter.

De map, die oorspronkelijk is ontworpen voor Warzone, is veel te groot. Daardoor ben je voortdurend aan het sjokken van het ene doel naar het andere en lijkt elke missie zich veel te lang te duren.

Er zijn wel een paar speciale vaardigheden toegevoegd, zoals een supersprong of een grijphaak waarmee je sneller vaart kunt maken en een wingsuit kunt inzetten. Die maken het bewegen iets aangenamer, maar lossen eigenlijk een probleem op dat een Call of Duty-campaign helemaal niet zou mogen hebben.

Daarnaast past de setting van Avalon gewoon niet binnen het grotere 2035-plaatje. Dat merk je het duidelijkst wanneer je terechtkomt op een locatie die eerder al opdook als de Skyline-multiplayer map in Black Ops 6. Het is een appartement dat letterlijk op geen enkele manier verschilt van de versie uit die game die zich nota bene in 1991 afspeelde, meer dan veertig jaar eerder. Er is een extra kelder en daar houdt het op.

De enige omgeving die wél futuristisch aanvoelt, is een segment in de neonverlichte straten van Tokio. Daar speel je opeens met een totaal ander team, zonder enige uitleg overigens, terwijl je over daken springt via de nieuwe wall-jump beweging die Black Ops 7 introduceert. Het is zonder twijfel een van de hoogtepunten van de campaign, ondanks de plotselinge nieuwe personages. Jammer genoeg zijn er niet meer van dat soort strak ontworpen parkourmomenten in de rest van het spel.

Lijkt te veel op Warzone

Net als de setting van Avalon voelen ook heel veel van de gameplay mechanics in de co-op campaign alsof ze rechtstreeks uit Warzone zijn overgenomen. Overal vind je wapenkratten waarmee je jezelf kunt uitrusten, je wordt beschermd door harnasplaten die je kunt aanvullen en wapens hebben verschillende zeldzaamheidsniveaus die je kunt upgraden bij speciale stations. Zelfs de gebruikersinterface is praktisch identiek. Er zijn geen checkpoints om je voortgang op te slaan tijdens een missie en je kunt de game niet eens pauzeren als je even wil stoppen.

En toch is de campaign niet onvermakelijk, het is vooral chaotisch en dom, en ja, dat kan soms leuk zijn. Het spel is lang niet zo saai als het rommelige verhaal van de eerder genoemde Modern Warfare 3. Dat komt vooral doordat je samen kunt spelen. Met een of meer vrienden erbij wordt het hele gebeuren zó absurd dat het juist hilarisch wordt. Het voelt een beetje alsof je een hele slechte horrorfilm kijkt.

De dialogen en de verhaallijn zijn door de hele campaign heen nogal matig en dat leidt constant tot onbedoeld komische momenten. Denk aan een belachelijke droomscène waarin je het opneemt tegen een reusachtige versie van Harper, een speelbaar personage en bekend gezicht uit Black Ops 2, of het moment waarop de eindbaas een antitankraket vol in z’n gezicht krijgt, om vervolgens een paar seconden later gewoon weer op te duiken alsof er niets is gebeurd.

Na het afronden van de campaign word je losgelaten in Endgame, een modus die veel weg heeft van een extraction shooter en die verrassend leuk is om te spelen. Je dropt samen met talloze andere spelers in een met gas gevulde versie van Avalon, waar je allerlei mini-uitdagingen voltooit om je ‘Combat Rating’ te verhogen. Daarmee ontgrendel je perks die van alles doen: van extreem verhoogde vuursnelheid tot elektrische schokgolven die vijanden verlammen telkens als je herlaadt. Alles gebeurt onder tijdsdruk, en als je sterft voordat je een extractiepunt bereikt, verlies je al je voortgang. Het is daardoor enorm spannend en doet sterk denken aan een roguelike-shooter, op de best mogelijke manier.

De map is opgedeeld in meerdere moeilijkheidszones, en het voelt erg goed om je door elk gebied heen te werken. Het geheel eindigt in een pittige boss fight waarbij je moet samenwerken met andere spelers op de server, een leuke vorm van samenwerking en een geslaagde afsluiter.

Daarnaast level je je wapens en uitrusting razendsnel op voor gebruik in andere modi, en als je de eindbaas met meerdere personages verslaat, krijg je exclusieve skins als beloning. Dit motiveert echt om het vaker te spelen. Het hele concept is bovendien duidelijk gemaakt voor uitbreiding, en ik ben benieuwd welke nieuwe toevoegingen Endgame in de loop van het jaar nog krijgt.

De multiplayer is veel beter dan Black Ops 6

Op multiplayergebied doet Black Ops 7 het een stuk beter. De game bouwt voort op de ijzersterke basis die Black Ops 6 vorig jaar al neerzette. Dit is zonder twijfel een van de meest boeiende multiplayer-ervaringen tot nu toe.

De maps, vorig jaar nog een zwak punt, zijn dit keer stuk voor stuk fantastisch. Er zijn er bovendien ontzettend veel om onder de knie te krijgen. Vooral de maps die zich in Japan afspelen zijn adembenemend mooi, met oog voor detail en indrukwekkende belichting die zorgt voor een geweldige sfeer.

Mijn grootste kritiekpunt op Black Ops 6 waren juist de launch-maps, die toen nogal inspiratieloos aanvoelden. Er zaten een paar toffe locaties tussen, maar over het algemeen waren ze gewoon slecht ontworpen waardoor ik meerdere mappen constant wou skippen, en dat voelt niet goed.

Kleine maps zoals Blackheart, Homestead en Cortex spelen heerlijk vloeiend en hebben geen last van onhandige spawnpunten. Ze komen vooral goed tot hun recht in de chaotische nieuwe Overload-modus, waarin twee teams strijden om de controle over een soort bom die op specifieke locaties geplaatst moet worden om punten te scoren.

Ook de thema’s van de maps zijn fantastisch gevarieerd, met een paar opvallende concepten waarvan ik zou willen dat ze ook in de campaign waren uitgewerkt. Scar speelt zich bijvoorbeeld af in een afgelegen dorp in Alaska dat wordt aangevallen door robots, terwijl je in Colossus ronddwaalt in het verroeste wrak van een ooit luxueus resort dat fans zich misschien nog herinneren uit Black Ops 2, waar het destijds werd vernietigd.

De nieuwe wall jump voegt bovendien een extra dimensie toe aan je bewegingsvrijheid. In combinatie met het bestaande Omnimovement-systeem, waarmee je in elke richting kunt sprinten, kunnen behendige spelers nu ook verticale routes benutten door met een reeks lastige sprongen over vijanden heen te bewegen.

Het voelt fantastisch als je een vijand weet te verrassen alsof je Mirror's Edge speelt. De wall jump is beter dan de jet pack-era van Call of Duty, want het voegt flexibiliteit toe zonder dat het onoverzichtelijk wordt.

Ook Gear Overclocking uit Advanced Warfare is terug van weggeweest. Dat betekent dat je meest gebruikte uitrusting geüpgraded kan worden met nieuwe vaardigheden die de effectiviteit flink verhogen. Deze feature sluit mooi aan bij Weapon Prestige, waarmee je het level van een wapen kunt resetten in ruil voor speciale attachments en exclusieve camo’s. Het resultaat? In tegenstelling tot eerdere games raak je voorlopig niet uitgespeeld, en er valt genoeg te grinden.

De wapens zelf voelen stuk voor stuk heerlijk aan en zijn goed in balans. Assault rifles en SMG’s zijn zonder twijfel het meest veelzijdig en populair, maar ook sniper rifles en marksman rifles zijn top als ze maxed out zijn.

Dat blijft wel een dingetje, want als een fervent Call of Duty-fanaat die nog vaak oude games in de serie van Call of Duty 2 en Black Ops 2 speelt, is het wel frustrerend dat je jouw plezier moet verdienen. Snipers zijn niet vanaf het begin leuk om te gebruiken. Je moet flink grinden totdat je genoeg attachments bij elkaar hebt gesnoept om een sniper samen te stellen die er niet twee werkdagen over doet om in te scopen.

Shotguns, zoals de volautomatische Akita, domineren op korte afstand en als je graag hardcore speelt, dan ook op medium afstand. Het is heel cheesy, maar er is niets grappigers dan met een shotgun op Hardcore Nuketown rond te springen en mensen neer te knallen van een belachelijke afstand. Maakt het mensen boos? Ja. Boeit mij dat heel veel als ik plezier heb? Absoluut niet.

Met een lading nieuwe maps die eraan komen in Season One, én hopelijk de terugkeer van mijn favoriete Black Ops 2-wapen met de Ballista, lijkt dit een van de beste multiplayer-jaren in de geschiedenis van Call of Duty te worden. Heel grappig dat dit gecombineerd wordt met een van de meeste gehate campaigns aller tijden.

Zombies mogen natuurlijk niet ontbreken

Net als de multiplayer bouwt ook de Zombies-modus verder op alles wat al werkte in de versie van Black Ops 6. Bij de lancering is er één Round-Based map beschikbaar, en die is gigantisch. Je krijgt de beschikking over een upgradebare truck om je sneller over de map te verplaatsen. Er zitten volop verwijzingen in naar de legendarische TranZit-map uit Black Ops 2, inclusief een paar bekende locaties die met veel zorg zijn nagebouwd en naadloos in het geheel zijn verwerkt.

De modus zet ook het langlopende, en voor nieuwkomers bijna ondoordringbare, verhaal voort dat ooit begon met World at War. Ik kan me nog herinneren toen ik als 15 jarige uren naar YouTube-video's keek over de duizenden theorieën die er waren over het verhaal van zombies en ik durf te wedden dat niemand het ooit goed heeft gehad, want het gaat nergens meer over.

De nieuwe hoofdmissie zit opnieuw vol met verborgen stappen en geheime opdrachten. Voor doorgewinterde Zombies-fans is het smullen, maar wie geen zin heeft om obscure easter eggs achterna te jagen, kan terecht in de eenvoudige Survival-modus. Die is perfect om samen met vrienden gewoon even hersenloos hordes vijanden neer te maaien.

Daarbovenop krijg je ook nog Dead Ops Arcade 4, een leuke top-down challenge-modus waarin je door kleine arena’s rent met retro twin-stick-besturing. Het is absoluut geen diepe spelmodus, maar wel een leuke afwisseling en zeker het proberen waard voor een paar snelle potjes.

Met dat alles in het achterhoofd is het eigenlijk meteen duidelijk of Black Ops 7 iets voor jou is. Ben je vooral geïnteresseerd in multiplayer of Zombies? Dan ga je hier een geweldige tijd mee beleven: de maps zijn top, en de gameplay voelt bijzonder sterk en strak aan. De co-op campaign is helaas een heel ander verhaal: ondanks de sterke Endgame-modus is dat deel van de game een flinke misser.

Moet je Call of Duty: Black Ops 7 kopen?

Koop het als…

Koop het niet als…

Valve probeert pc-gamers te verzekeren dat de nieuwe Steam Machine meer dan krachtig genoeg zal zijn. Sommige mensen maakten zich namelijk zorgen dat het apparaat een beetje 'underpowered' zou zijn. Volgens Valve is hun nieuwe gaming-kubus echter sneller dan de meeste gaming-pc's van Steam-gebruikers.

Notebookcheck.net wees op een interview op het Tested YouTube-kanaal van Adam Savage (hieronder te zien), waarin Valve-engineer Yazan Aldehayyat de filosofie achter de Steam Machine uitlegt en de manier waarop het bedrijf tot deze specs is gekomen.

Zoals je misschien ook verwacht, heeft Valve natuurlijk van alles overwogen bij het kiezen van de juiste specs. Aldehayyat gaf in dit interview dus wat meer duidelijkheid over het gedachteproces van Valve.

Het is ook belangrijk om in gedachten te houden dat Valve beschikt over erg handige data dankzij zijn Steam hardware-enquête. Die wordt elke maand naar een deel van de gebruikers van het platform gestuurd, om erachter te komen welke hardware Steam-gebruikers precies gebruiken. Het geeft Valve een handig overzicht van welke onderdelen er in de gaming-pc van de gemiddelde gamer op zijn platform zit. Die informatie heeft het bedrijf dus ook gebruikt om te bepalen welke specs de Steam Machine moest krijgen.

Aldehayyat liet dan ook weten dat de Steam Machine net zo goed of zelfs beter moet presteren dan 70% van de gaming-pc's die nu gebruikt worden op Valve's platform.

Tegelijkertijd benadrukte de engineer ook dat de Steam Machine wel meer een instapmodel is als je hem vergelijkt met andere gaming-pc's. Betaalbaarheid was namelijk ook een erg belangrijk onderdeel van het totaalpakket. Als Valve wil dat veel mensen hun Steam Machine in huis halen, dan is een aangename prijs ook inderdaad wel belangrijk. Anders koop je misschien toch eerder een PlayStation of Xbox.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Voor wie is de Steam Machine?

Zoals we al aangaven heeft Valve al te maken gehad met mensen die vraagtekens zetten bij de specs die het bedrijf heeft gekozen voor de Steam Machine. Het gaat daarbij vooral om de combinatie van deze specifieke CPU en GPU, en hoe dit dus niet de sterkste combinatie lijkt te zijn. Veel van de kritiek is gebaseerd op het feit dat Valve een RDNA 3-GPU heeft gekozen (de huidige generatie is RDNA 4) en daar maar 8GB aan VRAM aan gekoppeld heeft. Dat is nou niet bepaald een populaire configuratie, maar deze hoeveelheid VRAM krijg je ook bij sommige van de budgetvriendelijkere RTX 5000-GPU's van Nvidia.

Veel van de kritiek komt echter ook vanuit gamers die niet echt de doelgroep zijn van dit apparaat. Michael Douse van Larian Studios (maker van Baldur's Gate 3) gaf ook al aan dat de Steam Machine waarschijnlijk vooral interessant is voor meer casual gamers en dat hardcore gamers eerder geneigd zullen zijn om gewoon hun eigen pc te bouwen of te laten bouwen. Misschien komen andere fabrikanten ook nog met hun eigen krachtigere alternatieven voor de Steam Machine voor dat soort gamers. De Steam Machine is immers ook gewoon een mini-pc die draait op SteamOS.

Daarnaast denken we ook wel dat de Steam Machine krachtiger zal zijn dan de specs op papier misschien suggereren. De Zen 4 CPU moet sowieso wel snel genoeg zijn en we moeten niet vergeten dat de GPU wel 'semi-custom' is (qua tuning, niet de chip zelf). Oftewel Valve heeft hem kunnen optimaliseren voor zijn software. Dat kan nog een verrassend groot verschil maken.

Betekent dit ook echt dat de Steam Machine 4K-gaming met 60 fps mogelijk kan maken (met behulp van AMD's FSR-upscalingtechnologie). Het is maar de vraag of dat een slimme claim is geweest vanuit Valve, want natuurlijk zal niet elke game zo soepel draaien op de Steam Machine in zo'n hoge resolutie. Tegelijkertijd betekent de claim natuurlijk wel dat Valve vertrouwen heeft in de prestaties en dat casual gamers over het algemeen dus wel zouden moeten kunnen genieten van soepele gameplay en een hoge resolutie.

Vergeet ook niet dat de meeste pc-gamers vrij zwakke hardware gebruiken en dat voor veel mensen de lat dus ook minder hoog ligt dan voor hardcore gamers. Uit de Steam-enquête blijkt bijvoorbeeld dus ook dat 8GB aan VRAM nog steeds het meest voorkomt. Maar ongeveer 30% van Steam-gebruikers heeft meer dan 8GB aan VRAM, dus het is niet zo vreemd dat Valve voor die hoeveelheid heeft gekozen.

Hoe dan ook, we kunnen pas echt iets nuttigs zeggen over de prestaties van de Steam Machine wanneer we hem uitgebreid hebben kunnen testen. Daarnaast is de prijs ook een enorm belangrijk onderdeel. Aan de hand daarvan kunnen we bepalen of het totaalpakket een goede deal is of niet. Maar nogmaals, Aldehayyat heeft al laten weten dat betaalbaarheid een belangrijke factor is.

Aan de hand van hoe het bedrijf en zijn werknemers over het nieuwe apparaat praten, kunnen we ons niet voorstellen dat deze productlancering geen succes zal zijn. De Steam Deck is ook nog steeds een van de meest interessante handhelds, ook al is het zeker niet de krachtigste. We maken ons niet al te veel zorgen om de specifieke specs, maar meer om de prijs, gezien de flinke prijsschommelingen voor pc-onderdelen op dit moment. Het is niet voor niets dat de prijs nog niet onthuld is. Hier heeft natuurlijk niet alleen Valve mee te maken, maar ook andere fabrikanten.

Valve heeft gisteren een nieuwe Steam Machine aangekondigd, maar dit is niet een van de onsuccesvolle gaming-pc's die 10 jaar geleden werden onthuld als Steam Machines.

Dit nieuwe systeem lijkt meer op een traditionele gaming-console, maar dan met hetzelfde besturingssysteem als de Steam Deck: het op Linux gebaseerde SteamOS.

Er zullen twee modellen beschikbaar zijn bij de release: eentje met 512GB opslag en eentje met 2TB opslag. We hebben helaas nog geen informatie over de prijzen, maar we kunnen ervan uitgaan dat het 2TB-model flink duurder zal zijn dan het instapmodel.

Beide modellen beschikken daarnaast, net als de Steam Deck, over een microSD-kaartslot waarmee je de opslagruimte verder kan uitbreiden.

Aan de binnenkant van de Steam Machine vind je een 6-core Zen 4-CPU van AMD en een semi-custom RDNA3 28CU-GPU van AMD met toegang tot 8GB GDDR6 VRAM en 16GB DDR5 RAM.

Dit apparaat is volgens Valve meer dan zes keer zo krachtig als de Steam Deck en moet 4K-gaming met 60fps mogelijk maken. Daarbij wordt er wel gebruikgemaakt van AMD's 'FidelityFX Super Resolution' (FSR), oftewel upscaling. Er is verder ook ondersteuning voor raytracing.

Hieronder vind je al de belangrijkste specs:

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Valve heeft ook bevestigd dat het apparaat gewoon zal werken met bestaande pc-randapparatuur. Je kan dus veel van de beste controllers voor pc aansluiten, maar ook een muis en toetsenbord, externe harde schijf en wat je verder ook maar nodig hebt aan pc-accessoires. Ook al lijkt de Steam Machine namelijk enigszins op een console, het blijft, net als de Steam Deck, eigenlijk gewoon een Linux-pc.

Los van bestaande randapparatuur kan je natuurlijk ook de nieuwe Steam Controller gebruiken op de Steam Machine. Die controller werd in dezelfde aankondigingsvideo onthuld en zal zowel los als in een bundel met de Steam Machine beschikbaar zijn. Daarnaast werd er ook nog een nieuwe VR-headset aangekondigd: Steam Frame.

De Steam Machine beschikt aan de voorkant ook nog over een aanpasbare LED-strip. Die kan je instellen om de status van een bepaald aspect van het systeem weer te geven of gewoon een mooie lichtshow in verschillende kleuren. Daarnaast suggereert de onthullingsvideo ook dat de faceplate aan de voorkant vervangbaar is, waardoor je de Steam Machine wat meer kan personaliseren.

De nieuwe Steam Machine zal in het begin van 2026 worden uitgebracht.

De financieel directeur van Sony, Lin Tao, heeft gezegd dat de PlayStation 5 zich momenteel in het midden van haar levenscyclus bevindt, maar dat het bedrijf van plan is deze te verlengen.

Tijdens de meest recente financiële briefing van het bedrijf besprak de CFO Sony’s toekomststrategie, nu de PS5 haar vijfde verjaardag viert. Daarbij benadrukte ze dat Sony zich wil blijven richten op de bestaande gebruikersbasis van de huidige generatie consoles.

“Onze visie is dat, vergeleken met traditionele consolegeneraties, de levenscyclus steeds langer lijkt te worden,” zei Tao. “Kijk bijvoorbeeld naar de PS4, die in 2013 werd gelanceerd, inmiddels meer dan tien jaar geleden, en nog steeds zijn er veel actieve gebruikers die van de console genieten, naast andere systemen.

Vanuit dat perspectief geloven we dat de PS5 pas halverwege haar levenscyclus is, en we zijn echt van plan die nog verder uit te breiden.”

Over wat dit betekent voor toekomstige lanceringen of opvolgers, wilde Tao geen commentaar geven.

Aangezien de PS5 nu vijf jaar op de markt is, lijkt het erop dat Sony de console wil blijven ondersteunen tot ongeveer 2030, maar tegen die tijd zou de PS6 mogelijk al verschenen zijn.

Of dat betekent dat Sony zijn hardwareplannen aanpast om de huidige generatie langer te ondersteunen, valt nog te bezien. Al gaan er al geruime tijd geruchten dat de PS6 tussen eind 2027 en begin 2028 zal verschijnen.

In Sony’s meest recente financiële resultaten voor de eerste helft van het boekjaar meldde het bedrijf dat de PS5 inmiddels 84,2 miljoen exemplaren heeft verkocht. Nieuwe cijfers tonen dat de console 3,9 miljoen stuks verkocht in het afgelopen kwartaal dat eindigde op 30 september 2025 waarmee de PS5 minder dan 2 miljoen units achterloopt op de PS4, die momenteel op 86 miljoen verkochte exemplaren staat.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Nintendo heeft de releasedatum aangekondigd voor zijn Animal Crossing-achtige sandboxgame, Pokémon Pokopia.

In een nieuw bericht op social media werd bevestigd dat Pokémon Pokopia op 5 maart 2026 zal verschijnen voor de Nintendo Switch 2.

Het lijkt er bovendien op dat de game zal worden uitgebracht op een gamekeycard, waarmee het de eerste door Nintendo uitgegeven titel wordt die in dit formaat verschijnt.

Het bedrijf deelde vandaag ook een nieuwe instructievideo getiteld ‘Using Game-Key Cards on the Nintendo Switch 2’, waarin beeldmateriaal te zien is van een voorbeeldcartridge en gameverpakking van Pokémon Pokopia.

The Pokémon Company heeft inmiddels (via VGC) bevestigd dat de game inderdaad als gamekeycard zal worden uitgebracht.

Voor wie het concept niet kent: Game-Key Cards zijn een nieuwe, omstreden vorm van fysieke Switch 2-games die enkel een downloadcode bevatten. Er staat dus geen speldata op, zoals bij traditionele fysieke edities.

De kaarten zijn enkel beschikbaar voor een selectie van games, zoals Bravely Default, Street Fighter 6: Year 1-2 Fighters Edition en enkele andere third-party titels. Nieuwere games zoals Mario Kart World en Donkey Kong Bananza krijgen daarentegen nog steeds standaard fysieke cartridges, vergelijkbaar met die van de originele Switch.

Nu Pokémon Pokopia officieel bevestigd is als gamekeycard-titel, lijkt Nintendo zijn strategie dus uit te breiden naar first-party games.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

De Pokémon-game werd aangekondigd tijdens de Nintendo Direct van september en bevat Minecraft-achtige bouw- en verzamelmechanieken, met een speelstijl die vergelijkbaar is met Animal Crossing.

“Speel als een Ditto en vorm een leeg stuk land om tot een prachtig thuis voor allerlei Pokémon. Er is zoveel te doen: van het verzamelen van bessen, stenen en hout, tot het bouwen van meubels, verbouwen van groenten op zelf geploegde akkers, en het creëren van huizen voor de Pokémon die je ontmoet, en nog veel meer.”

De PlayStation 5 bestaat deze maand vijf jaar en Sony heeft nu bevestigd dat er gedurende die vijf jaar in totaal zo'n 84,2 miljoen exemplaren zijn verkocht.

In Sony's meest recente financiële resultaten voor de eerste helft van het fiscale haar deelde het bedrijf onder andere dat de 'Game & Network Services'-divisie geniet van een flinke winstverhoging.

Het bedrijf deelde verder ook dat de PS5 3,9 miljoen keer verkocht is in het afgelopen kwartaal (dat eindigde op 30 september 2025). Die 3,9 miljoen brengt het totaal nu dus omhoog naar 84,2 miljoen PS5's die zijn verkocht gedurende de hele levensduur van de console.

Sony gaf in zijn laatste verslag aan dat er 80,3 miljoen PS5's waren verkocht sinds november 2020 en met de extra modellen die in de tussentijd weer zijn verkocht erbij, komt de huidige console erg dicht in de buurt van het totale aantal PS4-consoles die het heeft verkocht tijdens de levensduur van dat model (86 miljoen).

Het aantal actieve gebruikers van PlayStation Plus per maand is ook gestegen van 116 miljoen gebruikers naar 119 miljoen gebruikers en er zijn, met de getallen voor de PS5 en PS4 bij elkaar, 80,3 miljoen stuks aan software verkocht. Vorig jaar rond deze tijd ging het nog om 77,7 miljoen stuks.

First-party games zorgden voor 6,3 miljoen van die softwareverkopen. Daar hoort dus ook de game Ghost of Yotei bij. Sony heeft ook specifiek bevestigd dat die game 3,3 miljoen keer verkocht is in de eerste maand sinds de release.

Nu we weer richting de feestdagen (en eerst Black Friday) gaan, krijgen de verkoopcijfers voor PlayStation-hardware en -software ongetwijfeld weer een flinke boost. Het lijkt dus zeker mogelijk dat de PS5 in de komende paar weken de PS4 in zal halen qua verkoopcijfers.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

• Heb jij nog geen PS5 en wacht je op een goede deal? Hou dan de komende tijd ons artikel met de beste Black Friday PS5-deals in de gaten!

In juni van dit jaar startte de verkoop van de Nintendo Switch 2, de langverwachte opvolger van de Nintendo Switch uit 2017. Met een adviesprijs van 469,99 euro voor alleen de console was hij veel duurder dan velen hadden gehoopt en het helpt niet dat de meeste games voor de Nintendo Switch 2 tussen de 60 en 70 euro kosten.

Hoewel de Switch 2 zich niet in hetzelfde schuitje bevindt als de PS5 bij zijn lancering, verkoopt de nieuwe console als zoete broodjes. 2025 lijkt een van de beste jaren te worden in de geschiedenis van Nintendo. Toch is 469,99 euro voor velen net iets te veel geld en natuurlijk zegt niemand nee tegen een mooie korting. Nu Black Friday nadert, hopen geïnteresseerden op de eerste kortingen. Maar gaan die er ook zijn? En als de originele Switch wel korting krijgt, is het dan verstandig om die te kopen? Onze expert deelt hier zijn inzichten.

Vermoedelijk geen kortingen op de Switch 2

We beginnen met het slechte nieuws: de kans op korting op de Nintendo Switch 2 is heel erg klein. De console is simpelweg nog te nieuw om (goede) kortingen te krijgen en Nintendo heeft recent aangekondigd dat er iets meer dan tien miljoen Switch 2-consoles verkocht zijn tussen de lancering in juni en 30 september 2025. Het heeft zelfs zijn verkoopverwachtingen voor de komende maanden verhoogd door het grote succes. Het is dus duidelijk dat Nintendo geen korting moet aanbieden om de Switch 2 aan de man te brengen.

Daarnaast staat Nintendo niet bekend om zijn kortingen, integendeel zelfs. De originele Nintendo Switch, Switch Lite en Switch OLED zagen amper kortingen toen ze al jaren in de winkelrekken lagen. Zelfs met de komst van de Switch 2 zijn de gemiddelde verkoopprijzen van die consoles niet veel verder gezakt. Hetzelfde geldt voor games van Nintendo. Kortingen zijn zeldzaam en als ze er zijn, is dat pas enkele jaren na de lancering en vaak ook exclusief in de Nintendo eShop.

Iets anders dat Nintendo niet kent, is een bundeldeal. Sony biedt vaak bundels aan met een PS5 en een nieuwe game (of twee), waarbij de game dan soms "gratis" is door de korting. Er zijn momenteel twee standaardbundels van de Switch 2, eentje met Mario Kart World en eentje met Pokémon Legends: Z-A. Die kosten beide 509 euro en dan bespaar je zo'n 20 euro. We verwachten ook niet dat er plots een bundel zal zijn waarbij je de game quasi gratis ontvangt.

Krijgt de originele Switch wel korting?

Als we het hebben over de originele Nintendo Switch, zijn dat eigenlijk drie consoles: de Nintendo Switch Lite, de standaard Nintendo Switch en de Nintendo Switch OLED. Ze zijn op verschillende momenten gelanceerd, maar bieden dezelfde prestaties. Alle games voor de Nintendo Switch werken hetzelfde op de drie modellen. Het is alleen niet echt aan te raden om een game als Just Dance (waarbij je de Joy-Cons moet losmaken) te spelen op de Nintendo Switch Lite, aangezien die geen afneembare controllers heeft en niet op de tv aangesloten kan worden.

Sommige fabrikanten die een oud product blijven verkopen nadat de opvolger uit is, verlagen de prijs van het origineel. Nintendo heeft daarentegen niets veranderd aan de prijzen van de originele Switch en sinds de lancering van de Switch 2 zijn er amper kortingen geweest. Zelfs bij de Black Friday Deals van vorig jaar zaten geen geweldige deals. Er waren een paar bundels met een Nintendo Online-jaarabonnement of een game, maar geen enkele korting blies ons echt omver.

Momenteel schommelen de prijzen van de Nintendo Switch Lite nog steeds rond de 200 euro, die van de standaard Switch rond de 285 euro en die van de Switch OLED rond de 325 euro. De verwachting is dat er wederom alleen korting zal zijn op bundels, zoals de voorbije jaren. Maar is het wel slim om te investeren in een originele Switch nu de opvolger uit is?

Moet je nog een originele Nintendo Switch kopen?

Omdat de originele Switch bijna acht jaar heeft bestaan zonder opvolger, is er een gigantisch aanbod aan games. Hier zitten toppers bij zoals The Legend of Zelda: Breath of the Wild & Tears of the Kingdom, meerdere Pokémon-games, Mario Odyssey en nog veel véél meer. Omdat deze games al wat ouder zijn, krijgen ze ook vaker korting, zowel fysiek als in de Nintendo eShop. Vooral games van Nintendo zelf werken probleemloos op de Nintendo Switch (met uitzondering van Pokémon Scarlet & Violet). Daarover moet je je dus geen zorgen maken.

Je kan zeker nog veel plezier uit de Nintendo Switch halen, maar het is wellicht geen geweldig idee om hem nieuw te kopen. Op tweedehandswebsites is er een flink aanbod aan Nintendo Switch-consoles, al dan niet met een paar accessoires en games erbij. Als er geen zichtbare schade aan de console is, zal hij wellicht nog perfect werken. Het enige onderdeel dat de tand des tijds minder goed doorstaat, is de batterij. Die zal je daarom iets frequenter moeten opladen. In refurbished webshops vind je ten slotte ook genoeg originele Switch-consoles in goede staat.

Nintendo heeft aangekondigd dat Animal Crossing: New Horizons op 15 januari 2026 een Nintendo Switch 2 Edition en gratis nieuwe content krijgt. Wie de game nog niet heeft, betaalt 64,99 euro voor de Switch 2 Edition en wie de game al heeft gekocht voor de originele Switch, kan het upgradepack kopen voor 4,99 euro.

Deze nieuwe versie bevat verbeteringen, waaronder een hogere resolutie die tot 4K gaat in tv-modus, plus muisbediening met de Joy-Con om huizen te decoreren, aangepaste ontwerpen te maken en berichten op het prikbord te schrijven.

Spelers kunnen ook bewoners vinden door hun naam te roepen met de megafoon in de game via de Switch 2-microfoon, deelnemen aan online sessies met 12 spelers als iedereen de Switch 2 Edition speelt, en samen met vrienden deelnemen aan CameraPlay.

New Horizons heeft sinds 2021 geen downloadbare content (DLC) meer gehad en niemand had deze update (versie 3.0) zien aankomen. Hij introduceert geheel nieuwe functies, waaronder de feestelijke opening van het Resort Hotel op de pier, dat wordt gerund door de familie van Kapp'n. Spelers kunnen kamers inrichten en gasten van buiten het eiland uitnodigen.

Er wordt ook een nieuwe reset-service toegevoegd om het eiland op te ruimen en een upgrade van de opslag biedt ruimte voor maximaal 9.000 items, evenals bomen, struiken en bloemen. Spelers met een abonnement op Nintendo Switch Online kunnen maximaal drie eilanden maken en opslaan, met vrienden spelen en online samenwerken.

Ten slotte introduceert de update items, zoals de Ultra Hand uit The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom en enkele Nintendo-consoles. Specifieke console-items kunnen worden gebruikt om bepaalde klassieke Nintendo-titels in de game te spelen voor Switch Online-leden.

Amiibo uit The Legend of Zelda en Splatoon kunnen zelfs worden gebruikt om bepaalde personages uit te nodigen in New Horizons en verschillende items te ontgrendelen die zijn geïnspireerd op de games.

Nintendo zou naar verluidt de productie van de Switch 2 opvoeren en is van plan om tegen eind maart 2026 maar liefst 25 miljoen exemplaren te produceren, ter voorbereiding op de grote vraag tijdens de kerstperiode.

Dat meldt Bloomberg (via NintendoLife), dat zich baseert op “mensen die bekend zijn met de zaak”. Volgens het rapport heeft Nintendo opdracht gegeven om de productie op te schalen om maximaal te kunnen profiteren van de verwachte verkoop tijdens de feestdagen.

De Nintendo Switch 2 verkocht in de eerste drie maanden in de VS al 2,4 miljoen exemplaren, waarmee het de PlayStation 4 overtrof, die in hetzelfde tijdsbestek 2,2 miljoen stuks verkocht. Analisten voorspelden eerder dat de handheld tegen het einde van zijn eerste boekjaar 17,6 miljoen keer verkocht zou zijn, en tegen 2029 de grens van 100 miljoen exemplaren zou kunnen bereiken.

Nintendo’s nieuwe plan om de productie te verhogen zou deze verwachtingen overtreffen, en zelfs hoger uitkomen dan het eigen doel van 15 miljoen verkochte exemplaren in de lanceringsperiode, dat het bedrijf eerder dit jaar aan investeerders communiceerde.

Met het aangepaste productieplan lijkt het erop dat de Switch 2 dit boekjaar wel eens 20 miljoen keer verkocht zou kunnen worden, een cijfer dat overeenkomt met eerdere voorspellingen uit mei.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Volgens Bloomberg Intelligence-analist Nathan Naidu “ondersteunt dit onze visie dat het doel van 15 miljoen verkochte eenheden aan de voorzichtige kant is, en dat een opwaartse bijstelling van de verwachtingen waarschijnlijk is.”

“De console verkocht wereldwijd 5,8 miljoen exemplaren in de eerste maand, tegenover 2,7 miljoen bij de oorspronkelijke Switch-lancering,” aldus Naidu. Hij wijst wel op mogelijke risico’s door Amerikaanse importtarieven en voegt eraan toe dat Nintendo “mogelijk het voorbeeld van Microsoft en Sony moet volgen door de prijzen van zijn consoles in de VS te verhogen.”

Het is nog onduidelijk of Nintendo van plan is om de prijzen van zijn hardware te verhogen. Dit is een risico dat de verkoop zou kunnen beïnvloeden, vergelijkbaar met Microsofts recente ROG Xbox Ally X.

Deze handheld, die onlangs tegelijk met de ROG Xbox Ally werd uitgebracht, bevindt zich aan de dure kant met een prijskaartje van 899 euro. Hoewel de voorraad uitverkocht lijkt, wijzen lekken erop dat de beschikbaarheid beperkt is, en Microsoft suggereert dat Asus verantwoordelijk is voor de prijszetting van de console.

Pokémon Legends: Z-A is de tweede game in de Legends-serie, na het originele Legends: Arceus dat verscheen in januari 2022. Het volgt in de voetsporen van de eerste Legends-game, in de zin dat het qua gameplay volledig afwijkt van de traditionele games, zoals Pokémon Scarlet en Violet.

Legends: Z-A speelt zich af in Lumiose, de grootste stad in de Kalos-regio, waar Pokémon X en Y zich afspeelden. Het verhaal bouwt verder op dat van Pokémon X en Y, hoewel het niet essentieel is om die games gespeeld te hebben. De meeste personages zijn nieuw en de achtergrond van de oude bekenden komt voldoende aan bod. Een ander onderdeel dat mee is genomen van Pokémon X en Y, is Mega Evolution, waarbij je Pokémon tijdens een gevecht tijdelijk "verder" evolueert naar een nog krachtigere vorm.

Alle begin is moeilijk (en duurt lang)

Pokémon Legends: Z-A valt met de deur in huis. Je komt aan met de trein in het station van Kalos, gaat naar buiten en maakt meteen kennis met Taunie, een belangrijk personage. Vijf minuten later kom je al terecht in je eerste Pokémon-gevecht waar duidelijk wordt dat dit nu volledig anders in elkaar zit. In plaats van turn-based combat waar je rustig kan nadenken welke aanval je doet, lopen Pokémon hier in het rond en moet je in real-time aangeven welke aanval ze moeten doen. Door op ZL te drukken focus je op de Pokémon van de tegenstander en door op A, B, X of Y te drukken, geef je aan welke aanval jouw Pokémon moet gebruiken.

De eerste battles zijn vrij eenvoudig zodat je tijd hebt om kennis te maken met dit nieuwe systeem. Voor mij voelde het als een frisse wind en ik kon bijna al mijn Pokémon-kennis van de voorbije 20 jaar overboord gooien hierdoor. Dit was helaas wel het enige nieuwe, verfrissende onderdeel van de eerste paar uren. De tutorial neemt je erg stevig bij de hand en legt alles soms iets te duidelijk uit met onnodige opdrachten die je moet voltooien. Ik snap dat elke game een tutorial nodig heeft, maar ik (en veel andere trouwe Pokémon-fans) zou het fijn vinden om delen te kunnen overslaan.

Het plot wordt wel vrij snel duidelijk. In Lumiose treedt een fenomeen genaamd "Rogue Mega Evolution" op, waarbij wilde Pokémon plots Mega Evolven. Jij moet uitzoeken hoe dit komt en er iets aan doen. De bron van Rogue Mega Evolution lijkt trouwens de Prism Tower (de centrale toren in de vorm van de Eiffeltoren) te zijn. Gyms en de Pokémon League komen hier niet aan bod. In de plaats daarvan heb je het Z-A Royale toernooi, waar je naar boven moet klimmen in de ranking door andere Pokémon trainers in het toernooi te verslaan.

Wild en Battle Zones

Pokémon lopen niet zomaar rond op straat en vind je voornamelijk in zogenaamde Wild Zones. Dit zijn straten of parken met wilde Pokémon waarmee je (ook in real-time) kan vechten. Naarmate je verder speelt, komen er meer Wild Zones met meer en sterkere Pokémon. In tegenstelling tot bij Pokémon Scarlet en Violet kan je dus niet na een uur al per ongeluk in een gebied komen met Pokémon van level 40, terwijl jouw Pokémon nog maar level 15 zijn. De Wild Zones verschillen niet heel drastisch van elkaar. De meesten zijn gewoon een straat of park met wat bomen en struiken.

Battle Zones worden alleen 's nachts actief. Door de dag heen krijg je meldingen te zien die aangeven hoe laat het is. Als je wil dat het meteen nacht (of dag) wordt, kan je trouwens gewoon op een bankje gaan zitten. In Battle Zones lopen trainers rond met hun Pokémon en ook dit voegt wat meer dynamiek toe. Als je naar hen toe sluipt en met jouw Pokémon aanvalt zonder dat zij het merken, begin je het gevecht met een voordeel. Het omgekeerde kan ook gebeuren: als zij jou zien terwijl je met je rug naar hen staat, begint de tegenstander met een voordeel.

Als je in een Battle Zone een gevecht wint, ontvang je Prize Medals (die in geld worden omgezet) en Challenger Points. Verzamel de aangegeven hoeveelheid Challenger Points en je kan een trainer uitdagen voor een Promotion Match. Win die match en je gaat een rank omhoog in het Z-A Royale klassement. Je kan de Promotion Matches vergelijken met gym battles en in de hogere ranks vecht je ook met personages die een rol spelen in het plot. Ik vond dit systeem best aangenaam en ik had ook altijd maar één nacht in de battle zone nodig om de benodigde Challenger Points te verzamelen. Het is dus niet zo dat de flow van het plot verstoord wordt.

Déja vu?

Helaas gaat Pokémon Legends: Z-A de mist in waar eerdere games dat ook deden. Het ontwerp van de omgeving is eentonig, saai en voelt onafgewerkt. Ramen zijn gewoon gekleurde rechthoeken waarin soms een reflectie is te zien. Wederom gaan deuren niet open: je loopt naar een deur, het beeld wordt zwart, je hoort het geluid van een deurklink en je staat binnen. Er zijn tientallen kledingwinkels verspreid over Lumiose en als je gaat shoppen, krijg je gewoon een menu te zien met de kleding. Je kan geen enkele winkel echt "binnen" gaan en kleding zien hangen op paspoppen.

Enerzijds is het fijn dat je op daken van gebouwen kan lopen en van het ene gebouw naar het andere kan springen. Anderzijds lijkt het alsof de ontwikkelaars vijf gebouwen hebben getekend en die over de hele stad gekopieerd en geplakt hebben. Het feit dat deze game op de nieuwste console van Nintendo niet eens diepte-effecten heeft voor de deurtjes voor een raam (zoals je hieronder kan zien) is gewoon lui. Details die je verwacht van een game van 70 euro in 2025 zijn hier gewoon niet.

Iets anders dat wederom ontbreekt, zijn gesproken dialogen. Voor ik Pokémon Legends: Z-A begon te spelen, was ik Hades aan het spelen op de ASUS ROG Xbox Ally X. Hades is een indie-game van enkele jaren oud die zelfs bij zijn lancering minder dan de helft kostte dan Pokémon Legends: Z-A. Toch zit Hades vol gesproken dialogen van tientallen verschillende personages. Het is zonde dat Pokémon Legends: Z-A geen voice acting heeft, want enkele cutscenes zitten vol met drama en actie. Die drama en actie komen weliswaar niet zo krachtig over omdat er geen enkel geluid uit de monden van de personages komt.

Pure chaos met Rogue Mega Evolutions

Rogue Mega Evolutions zijn een ander belangrijk deel van het plot en wijken sterk af van een normaal Pokémon-gevecht. Ook hier weer een kleine teleurstelling: hoewel deze Pokémon in eerste instantie gewoon in de stad staan, kom je terecht in een saaie cirkelvormige arena wanneer het gevecht daadwerkelijk begint. Je vecht hier samen met één extra personage tegen een XXL-versie van een Mega Evolution.

De Rogue Pokémon is niet alleen een gevaar voor je Pokémon, maar ook voor jezelf. Als je te vaak geraakt wordt door een aanval (en soms wordt er bewust op jou gericht), moet je opnieuw beginnen. Je moet dus zowel je Pokémon als jezelf in leven zien te houden. Soms moet je één grote aanval ontwijken en soms zoeven er tien tornado's rond in de arena terwijl er ook nog bliksem naar beneden knalt.

Als zo'n gevecht mislukt omdat je Pokémon allemaal fainted zijn (of omdat je zelf te vaak geraakt bent), krijg je wel de optie om de schade die je hebt aangericht te behouden. Je kan daardoor eigenlijk niet vast komen te zitten bij een Rogue Mega Evolution en dat maakt het spel toegankelijker.

De nieuwe Mega Evolutions zijn trouwens zo gestoord als maar kan. Legends: Z-A heeft er ook voor gezorgd dat je elke Mega Evolution, zowel oud als nieuw, te zien krijgt tijdens de main story. Ik raad iedereen aan om met zo weinig mogelijk voorkennis te beginnen om het wow-effect van de Mega Evolutions te ervaren. Mijn persoonlijke favoriet is zonder twijfel Mega Starmie, die niet stijlvol en gracieus beweegt zoals een normale Starmie, maar wel als een complete gek heen en weer rent.

Eindoordeel

Inmiddels heb ik de main story van Pokémon Legends: Z-A uitgespeeld en over het algemeen vond ik het een fijne game. De gevechten waren leuk en het feit dat ik niet wist welke Pokémon een Mega Evolution hadden gekregen en hoe die eruitzagen, voegde een extra laagje spanning toe. Vooral de allerlaatste missie wijkt heel sterk af van het traditionele Pokémon-recept, maar dat is het punt van de Legends-games.

Toch zijn er dingen die niet door de beugel kunnen. Alle gebouwen lijken op elkaar en zelfs dan zijn ramen gewoon een blauwe rechthoek zonder reflectie. Meer dan de helft van de Wild Zones zijn daarnaast saaie parken of straten met hier en daar een boom of struik. Lumiose is al kleiner dan de verschillende regio's in Legends: Arceus en voelt als een hoopje betekenisloze gebouwen.

Het gebrek aan gesproken dialogen is wat mij betreft het grootste probleem voor een AAA-titel die 70 euro kost. Pokémon staat niet bekend om het sterkste plot of de meest diepgaande personages, maar Legends: Z-A doet hier een heel verdienstelijke poging. De paar dramatische scènes die er zijn missen nu hun doel en dat is enorm jammer.

De strijd om de beste gaming handheld is losgebarsten. Na de populaire ROG Ally en ROG Ally X heeft ASUS samengewerkt met Microsoft met de ROG Xbox Ally en ROG Xbox Ally X als resultaat. Ik kon voor de lancering al aan de slag gaan met de duurste handheld van dit duo, de ROG Xbox Ally X. Hoe dat verliep, lees je hier.

ASUS ROG Xbox Ally X review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 899 euro
• Vanaf 16 oktober 2025 te koop
• Beschikbaar via de shop van ASUS zelf en andere retailers

De ASUS ROG Ally Xbox X heeft een adviesprijs van 899 euro en is te koop vanaf 16 oktober 2025. Dit is dezelfde adviesprijs als de originele ROG Ally X en de specificaties komen ook grotendeels overeen. De grootste verandering is de processor, want in de ASUS ROG Ally Xbox X zit nu een AMD Ryzen Z2 Extreme-processor die aanzienlijk krachtiger is dan de Z1 Extreme in de ROG Ally X. Het feit dat de prestaties erop vooruitgegaan zijn zonder prijsstijging is alvast een goed begin.

De Steam Deck blijft wel interessanter qua prijs-kwaliteit. De Steam Deck met 1TB opslag en OLED-scherm kost namelijk 679 euro en is daardoor ruimschoots goedkoper dan de ROG Ally Xbox X. De Steam Deck is echter minder krachtig en minder handig als je games buiten de Steam Store wil spelen. Als je toch een gaming handheld met Windows 11 wil, dan is de Legion Go 2 nog een alternatief. Die kost 100 euro meer en is minder compact, maar heeft een groter OLED-scherm en afneembare controllers.

Ik vind het vooral jammer dat de ASUS ROG Ally Xbox X een Icd-scherm heeft. Voor het topmodel binnen de line-up is een OLED-scherm zeker geen overbodige luxe. Het feit dat de gewone ROG Ally Xbox maar 599 euro kost maakt het nog wat lastiger. Die heeft hetzelfde ontwerp (in het wit weliswaar), hetzelfde scherm, een iets kleinere batterij en minder krachtige chip.

• Prijs-kwaliteit score: 3,5/5

ASUS ROG Xbox Ally X review: specs

ASUS ROG Xbox Ally X review: design

• Ontwerp in de vorm van een controller ligt goed in de hand
• Fijne joysticks, knoppen en triggers met haptische feedback
• Lcd-scherm is wat jammer voor dit geld

De ASUS ROG Xbox Ally X ziet eruit alsof een Xbox-controller doormidden is gehakt en er een scherm tussen is geplakt. Het ziet er in eerste instantie wat vreemd uit, maar het ontwerp ligt comfortabel in de hand, ook bij langere gamesessies. Dit ontwerp heeft zonder twijfel mijn voorkeur ten opzichte van de traditionele ontwerpen zoals die van de Steam Deck en Nintendo Switch 2. De andere nieuwigheid is de Xbox-knop aan de linkerkant. Die kan je gebruiken om het snelmenu te openen met daarin o.a. de belangrijkste game-instellingen in Armoury Crate en de Game Bar.

Aan de rest van het design is bijna niets veranderd. De knoppen zitten allemaal op logische plaatsen, er zijn twee USB-C-poorten (1x USB 3.2 en 1x USB 4) bovenaan en achteraan zitten twee knoppen die je kan toewijzen aan zelf ingestelde macro's. Beide USB-C-poorten werken ook als DisplayPort en kunnen gebruikt worden om de ASUS ROG Xbox Ally X aan te sluiten op een externe monitor.

De triggers hebben haptische feedback voor een extra meeslepende ervaring en de speakers met Dolby Atmos klinken beter dan verwacht. Omdat de ventilator stil blijft, hoef je het volume ook niet belachelijk luid te zetten. Ruimtelijke audio is verder relatief goed en ik kon wel in zekere mate horen of bepaalde acties links of rechts in beeld gebeurden.

Daarnaast is er nog steeds een microSD-kaartslot. Ik vermoed niet dat je dat snel nodig zal hebben, want met 1TB ingebouwde opslag kom je al een heel eind. De 3,5mm-koptelefoonpoort blijft ook behouden. Zelfs met de nieuwste draadloze technologieën gaat er niks boven de betrouwbaarheid van een koptelefoon met kabel. Dankzij de nauwkeurige vingerafdrukscanner in de aan/uitknop kon ik ook snel inloggen. Sommige andere gaming handhelds hebben soms nog een touchpad om de muis te bedienen en dat heb je hier niet. Persoonlijk heb ik dat helemaal niet gemist, zeker nu de Xbox-app vernieuwd is en volledig gericht is op het gebruik met een controller.

Het scherm had wat mij betreft wel beter gemogen voor deze prijs. De ASUS ROG Xbox Ally X heeft een 7-inch Icd-scherm met 1080p-resolutie en 120Hz refresh rate. De kleurenweergave is over het algemeen prima zolang je recht naar het scherm kijkt en omdat dit een gaming handheld is, is dat ook hoe je er meestal naar kijkt. In bepaalde donkere regio's in games, zoals grotten in Clair Obscur: Expedition 33, werd het wel duidelijk dat zwart soms eerder donkergrijs is en wat detail mist. De maximale helderheid van 500 nits is voldoende voor gebruik binnenshuis, zolang je niet naast het raam gaat zitten. Het is niet per se een rampzalig scherm, maar voor dit geld verwacht ik iets meer.

• Design score: 4,5/5

ASUS ROG Ally X review: prestaties

• Nieuwe AMD Ryzen Z2 Al Extreme-chip is merkbaar krachtiger
• Xbox-app is aangepast voor gebruik op een handheld
• Niet elke AAA-game draait goed

Waar de ASUS ROG Ally X dezelfde chip gebruikte als de gewone ASUS ROG Ally, is er nu wel sprake van een upgrade. De ASUS ROG Xbox Ally X bevat namelijk de AMD Ryzen Z2 AI Extreme, die volgens ASUS zo'n 30 procent krachtiger is dan de chip in de originele ROG Ally. Verder is er 24GB RAM aanwezig en 1TB interne opslag. Het besturingssysteem is nog steeds Windows 11 en dat brengt zowel voor- als nadelen met zich mee. Het voordeel is dat je dezelfde games en programma's kan installeren als op een gaming pc. Je bent dus niet beperkt tot de Steam Store, Microsoft Store of wat dan ook.

ASUS en Microsoft hebben er wel alles aan gedaan om je zo weinig mogelijk in aanraking te laten komen met Windows 11, omdat dit in de basis niet gemaakt is voor een gaming handheld met een touchscreen. Dit is waar de vernieuwde Xbox-app goed van pas komt. De app is herontworpen voor gebruik met een controller en ook de Game Bar in het snelmenu brengt de belangrijkste functies binnen handbereik. De Xbox-app herkent verder alle games op de ASUS ROG Xbox Ally X. Zo kon ik vanuit de Xbox-bibliotheek games opstarten die in mijn Steam-bibliotheek stonden.

Ik merkte wel één probleem op met de Xbox-knop. Normaal hoort die het snelmenu te openen zodat je game-instellingen in Armoury Crate kan aanpassen, tussen games kan wisselen en toegang hebt tot de Game Bar. Wanneer ik echter een game in Steam speelde, opende de knop tegelijkertijd het Xbox-snelmenu en het Steam-snelmenu bovenop elkaar. Beide snelmenu's zijn geen cruciaal onderdeel voor gameplay, maar dat maakte het niet minder vervelend.

De Armoury Crate-instellingen zijn vervolgens enorm nuttig. Je kan bijvoorbeeld een overlay inschakelen die de temperatuur, framerate en meer toont. Die overlay kan je ook verslepen over het beeld zodat hij niet overlapt met de interface van je game. Bovenaan dit menu zie je vier energiemodi die in grote mate de prestaties bepalen. Op batterijstroom staat de ASUS ROG Xbox Ally X standaard in Performance-mode (17W) en je kan dit opdrijven tot Turbo-modus (25W). Als je de stroomkabel aansluit, wisselt hij automatisch naar een nog betere Turbo-modus van 35W. Andere nuttige functies hier zijn een fps-begrenzer, AI-upscaling en een knop om van resolutie te wisselen (720p, 900p, 1080p). Hier raad ik de instelling van 900p trouwens af, want dit zorgde voor problemen met de interface en tekstweergave.

In de ASUS ROG Xbox Ally X zit geen losse GPU, want daar is geen plaats voor. De AMD Ryzen Z2 AI Extreme moet hier al het zware werk verrichten en gebruikt daar een paar AI-trucjes voor. Daar moet je zelf gelukkig niet al te veel voor doen behalve controleren in de game-instellingen of dit ingeschakeld is. Besef vooral dat je hoe dan ook geen prestaties op het niveau van een gaming laptop zal halen in elke game.

Ik begon mijn test meteen met grof geschut, met name Clair Obscur: Expedition 33. Dit is een grafisch veeleisende game die eerder in 2025 is uitgekomen en waarmee zelfs de Gigabyte Aero X16 met Nvidia GeForce RTX 5060 moeite had. De game werd opgestart met medium instellingen en AMD FSR (Frame Super Resolution) op Balanced. Die laatste instelling is hier het belangrijkste, want dit is de AI-upscaling. Ik heb dit meteen aangepast naar Ultra Performance om te weten hoe hoog de framerate kan worden.

Met de ASUS ROG Xbox Ally X aangesloten op het stopcontact (en dus in de 35W Turbo-modus) haalde hij tijdens Clair Obscur: Expedition 33 een gemiddelde van 40 fps. Ik kon er nog een paar fps extra uit persen door de grafische instellingen lager te zetten, maar 120 fps ga je hier nooit halen. Het goede nieuws is dat die 40 fps wel vrij stabiel bleven tijdens een langere gamesessie van een uur. De temperatuur van de CPU bedroeg op een bepaald moment 75 graden en dat had geen impact op de prestaties.

Voor sommige games kan je dit "speelbaar" noemen, maar Expedition 33 is een game waar één fout getimede druk op de knop het verschil tussen leven en dood betekent. Combineer dit met enkele artefacten in beeld en een ongelukkige frame drop tijdens een gevecht en je ziet snel in dat niet elke AAA-titel een perfecte match is voor de ASUS ROG Xbox Ally X.

De tweede game voor deze test was minder pittig. Mijn keuze was Shin Megami Tensei V: Vengeance, een game van Atlus, dezelfde studio die de Persona-games ontwikkelt. Die is grafisch iets minder veeleisend dan Expedition 33 en behoort tot de klasse van middelzware games. Shin Megami Tensei V: Vengeance heeft minder grafische instellingen dan Expedition 33 en bijvoorbeeld geen eigen instellingen voor AMD FSR. Deze game wordt daarnaast geopend via de Steam Store. Op papier is dit dus geen goede match voor de ASUS ROG Xbox Ally X.

In de praktijk verliep alles eigenlijk heel soepel. Opnieuw in de 35W Turbo-modus draaide Shin Megami Tensei V: Vengeance redelijk stabiel bij 100 fps. Ik was hier vooral benieuwd naar de prestaties op batterijstroom in de Performance-mode. Verrassend genoeg had dit geen grote impact op de frame rate en schommelde het rond de 80 à 90 fps. Dat is nog steeds uitstekend en maakt in deze game sowieso minder uit omdat de gevechten volledig turn-based zijn. De CPU-temperatuur kwam hier in de buurt van 75 graden op het hoogtepunt en dat had eveneens geen invloed op de prestaties. Alles draaide heel stabiel zonder merkbare vertraging.

Over naar de laatste game van deze test en dat was de populaire indie-game Hades. Ook hier heb je heel weinig instellingen en toch draaide de game stabiel bij 240 fps, zowel in Turbo- als Performance-mode. Voor de rest is dit hetzelfde verhaal als bij de andere twee games: langdurig gebruik zorgt ervoor dat de CPU heet wordt (in dit geval eerder 65 graden), maar heeft geen negatieve impact op de framerate.

Wat is het praktisch nut van zo'n hoge fps als het scherm van de ASUS ROG Xbox Ally X een refresh rate van 120Hz ondersteunt? Dit is vooral goed om te weten als je een externe monitor zou gebruiken. Gaming monitoren halen deze refresh rates wel en het is dus zeker mogelijk om de ASUS ROG Xbox Ally X op een groter scherm aan te sluiten en zo te gamen (met een draadloze controller).

• Prestaties score: 4/5

ASUS ROG Xbox Ally X review: batterij

• 80Whr-batterij, even groot als in de ROG Ally X
• Oplader van minimaal 45W vereist (geen adapter of kabel in de doos)
• Gemiddelde gebruikstijd van vier uur in Performance-mode

Aan de batterij is ten slotte niets veranderd. In de ASUS ROG Xbox Ally X zit nog steeds een 80Whr-batterij en de batterijduur van gaming handhelds in het algemeen is niet drastisch verbeterd de voorbije jaren. De nieuwe chip wordt verder niet beschreven als energie-efficiënt, dus ik verwachtte een gelijkaardige batterijduur als bij de ROG Ally X. Een belangrijk punt is dat er bij ons geen oplader meer wordt meegeleverd vanwege richtlijnen vanuit de EU. De ASUS ROG Xbox Ally X kan echter niet met zomaar elke oplader opgeladen worden en ASUS geeft aan dat je minstens 45W nodig hebt. Het kan dus dat je een nieuwe oplader moet aanschaffen.

Bij de ASUS ROG Xbox Ally X maakt het niet echt uit hoe lang je hem voor kantoorwerk kan gebruiken, want daar is hij niet voor gemaakt. Ik heb me daarom gebaseerd op de batterijduur bij verschillende games. Shin Megami Tensei V: Vengeance kon ik een kleine vier uur spelen in Performance-mode en dat valt binnen de verwachtingen. Dit sluit aan bij de batterijduur van andere recente handhelds, waaronder ook de Nintendo Switch 2. Lichtere games, zoals Hades, kan je iets langer spelen. In dat geval ging de batterijduur van de ASUS ROG Xbox Ally X richting de vijf uur.

Zeker als je beseft dat een gaming laptop het vaak maar een tweetal uur volhoudt bij games, is dit gewoon prima. Als je elke dag een uur in de trein zit onderweg naar het werk, hoef je alleszins geen oplader of powerbank mee te nemen.

• Batterij score: 4,5/5

Moet je de ASUS ROG Xbox Ally X kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Om de 40e verjaardag van Mario te vieren, pakt Nintendo uit met allerlei festiviteiten, waaronder deze bundel van de remakes van Super Mario Galaxy en Super Mario Galaxy 2 voor de originele Switch en Switch 2. De eerste Super Mario Galaxy verscheen al op de Nintendo Switch als onderdeel van de 3D All-Stars bundel enkele jaren geleden, terwijl dit voor Super Mario Galaxy 2 het echte debuut is op de Switch.

Hoewel Nintendo de bundel (69,99 euro) sterk pusht, zijn beide games ook los verkrijgbaar in de Nintendo eShop. Dan betaal je wel iets meer (39,99 euro per game). Dit is dan ook vooral interessant als je de 3D All-Stars bundel hebt gekocht enkele jaren geleden. Er zijn namelijk geen gigantische veranderingen of uren extra content. Een ander belangrijk punt is dat de games (noch los, noch als bundel) alleen digitaal verkrijgbaar zijn en niet fysiek in de winkelrekken liggen.

Buitenaardse prestaties

Op de Switch 2 zien de games er fantastisch uit. Docked op je tv krijg je een scherpe 4K-resolutie, waardoor je elk sterrenstukje ziet glinsteren. In handheld krijg je een 1080p-resolutie die er uitstekend uitziet op het kleine display. Op geen enkel moment hebben de games gehaperd en in beide modi had ik stabiele framerates en bijna onbestaande laadtijden. Op mijn Philips OLED807 spatten de kleuren van het scherm en werd ik helemaal meegetrokken in de game.

Op reis door de sterren

Waar de originele Super Mario Galaxy je (sterren)stelselmatig laat kennismaken met de werking van de game, gooit Super Mario Galaxy 2 je iets sneller in de gameplay. Beide games doen hun naam eer aan en gaan creatief om met de zwaartekracht. Je gebruikt lanceersterren om door verschillende delen van een level te navigeren en terwijl je door lucht zoeft, zie je het hele level rondom je.

In Super Mario Galaxy 2 heb je een meer "traditionele" platformer ervaring. Met een ruimteschip navigeer je van het ene level naar het andere en door verschillende werelden. In deze game krijg je gezelschap van onder andere Yoshi in bepaalde levels en soms heb je de optie om Mario even pauze te geven en te spelen als Luigi. Er zijn ook nieuwe power-ups, waaronder de Rotspaddenstoel, die je verandert in een grote rots die vijanden plat kan rollen en, de Wolkenpaddenstoel, waarmee je wolkenplatformen kan maken om afgronden te overbruggen of op een hoger platform te komen.

Nintendo heeft enkele kleine toevoegingen gedaan aan deze nieuwe release. In Super Mario Galaxy is er een extra hoofdstuk in Rosalina's boek dat haar verhaal verder uitwerkt. Super Mario Galaxy 2 gaat verder met een compleet nieuw verhaal in het boek, dat nieuwe achtergrondinformatie geeft.

Persoonlijk had ik graag wat meer gezien, vooral bij Super Mario Galaxy 2. Een nieuwe bonuswereld lijkt me niet de meest onmogelijke opgave voor een game die 15 jaar geleden is uitgebracht en niet enorm story driven is. Nintendo heeft vrij letterlijk het origineel genomen en de graphics wat verbeterd. In dit geval heeft Nintendo geluk dat de originele games erg sterk waren, want dit voelt in zeker zin als een luie remake.

Meer manieren om te spelen

Beide games vertrouwen sterk op motion controls en dat is bij deze remake niet anders. Waar je vroeger met de Wii Remote en Nunchuk speelde, speel je nu gewoon met de linker en rechter Joy-Con. Je kan de game ook met de Pro Controller spelen en in dat geval moet je op ZR-drukken om de stervormige cursor over het scherm te bewegen en sterrenstukjes te vangen.

Mijn voorkeur ging uit naar de besturing met een Joy-Con in elke hand, omdat dit mij een vertrouwde, nostalgische ervaring gaf. Ik heb kort met de Pro Controller gespeeld en hoewel de bediening daarmee net zo accuraat was, voelde het voor mij wat vreemd om de cursor te bedienen door de hele controller te bewegen met beide handen.

Het grootste pluspunt is hier tegelijkertijd het grootste minpunt: de games voelen precies hetzelfde aan als toen ze uitkwamen op de Nintendo Wii. Levels zitten goed in elkaar en bieden net genoeg uitdaging. Puzzels vragen wat licht denkwerk en een gezonde dosis creativiteit om op te lossen. Alles ziet er gewoon een beetje scherper uit en speelt vlotter. Als je Wii nog werkt en beide games gewoon in de kast staan, kan je ze even goed zo opnieuw spelen in plaats van deze bundel te kopen.

Als je Super Mario Galaxy of het vervolg daarop nog nooit hebt gespeeld, is dit wel het ideale moment om met Mario op ruimtereis te gaan. De gameplay voelt totaal niet verouderd, zelfs na al deze jaren, wat vooral aantoont hoe goed de games in elkaar zaten bij hun lancering.

Toegankelijkheid

Op vlak van toegankelijkheid is er weinig veranderd. Beide games hebben nu wel een makkelijkere modus waarin je meer energie hebt, automatisch energie herstelt door stil te staan en je terug op een platform wordt gezet na een val.

Dat wil zeggen dat je niet om de motion controls heen kan. Ik weet dat dit voor de meesten deel uitmaakt van de charme van de originele game, terwijl deze bediening voor anderen haast onmogelijk kan zijn, bijvoorbeeld omwille van medische redenen. Zo is er een level waarop Mario bovenop een bol staat die je volledig moet bedienen door de Joy-Con (of Pro Controller) te bewegen.

Kopen of niet?

In deze bundel zitten twee volwaardige games voor 69,99 euro en dat is, zelfs voor een "luie" remake, in 2025 een prima deal. Ik zou verder niemand aanraden om te wachten op eventuele kortingen. De games zijn alleen via de eShop te koop en het duurt wellicht nog even (lees: meerdere maanden/jaren) voor Nintendo korting geeft.

Cloud gaming en mezelf zijn nooit een perfecte match geweest. Toen Google Stadia nog bestond, was ik allesbehalve overtuigd (achteraf bekeken geldde dat ook voor Google, maar goed). Nvidia heeft daarentegen hard gewerkt aan hun cloudgamingdienst, GeForce Now. Een paar weken geleden kondigde het bedrijf aan dat het Ultimate-lidmaatschap een grote upgrade zou krijgen. Waar dat lidmaatschap hiervoor de prestaties van RTX 4080 nabootste, zijn het vanaf vandaag de prestaties van een RTX 5080. Ik had voor de officiële lancering al de kans om het verbeterde Ultimate-abonnement uit te proberen.

Het principe (en de prijs) van GeForce Now

Het principe van GeForce Now is eigenlijk vrij eenvoudig. Via de cloud maakt je computer, laptop of gaming handheld verbinding met een computer die ergens in een datacenter van Nvidia staat en in die computer zit een Nvidia GeForce RTX 5080.

Alls games die beschikbaar zijn via GeForce Now (momenteel zo'n 5.000 en het worden er steeds meer) staan ook op die pc van Nvidia en hoef je dus niet lokaal te installeren. GeForce Now controleert wel of je de game hebt aangekocht door verbinding te maken met je accounts bij Steam, Epic Games, Xbox en meer. Goed om te weten: als je een Xbox Game Pass-abonnement hebt, weet GeForce Now dat ook en kan je alle Game Pass-games gewoon spelen.

Voor het GeForce Now Ultimate-abonnement met de RTX 5080-prestaties betaal je 21,99 euro per maand of 219,99 euro per jaar. Goedkoop is dat niet, maar als je een RTX 5080 GPU wil kopen om je gaming-pc te upgraden, ben je veel meer geld kwijt.

Vaarwel gaming laptop!

Het eerste wat ik deed, was mijn persoonlijke gaming laptop van bureau halen en die vervangen door de nieuwe Surface Laptop met Snapdragon X Elite-processor. Voor wie niet bekend is met die processoren: ze zijn enorm energiezuinig en ontwikkeld voor de ARM-versie van Windows 11. Hoewel die versie ideaal is voor AI-taken, is dit zowat de grootste vijand van games.

GeForce Now installeren ging vlotjes en in een mum van tijd waren al mijn accounts (Steam, Epic Games en Xbox) gekoppeld. In de instellingen kon ik zelf instellen wat de resolutie, frame rate en meer moesten zijn. Hier kon ik ook aanduiden of ik Vsync, VRR, Nvidia Reflex en meer wilde inschakelen. De interface is heel intuïtief en omdat je een RTX 5080 gebruikt, moet je ook niet kiezen tussen beeldkwaliteit en prestaties. Je mag ervan uitgaan (zeker bij de geoptimaliseerde games) dat je zowel uitstekende beelden als snelle reactietijden krijgt.

Het enige dat je nodig hebt om Nvidia GeForce Now goed te laten werken, is een stabiele internetverbinding. Ik heb deze test uitgevoerd op de servers in Duitsland, omdat de servers in Nederland en België nog niet geüpgraded zijn naar de RTX 5080. In het screenshot hieronder kan je zien wat de aanbevolen internetsnelheid van Nvidia is en wat mijn gemeten snelheid was (mijn netwerk haalt maximaal een downloadsnelheid van 120 Mbps).

Stabiele prestaties met een occasioneel dipje

Voor mijn test heb ik twee games gespeeld, Baldur's Gate 3 en Clair Obscur: Expedition 33. De initiële opstart van Baldur's Gate 3 ging wat moeilijker, omdat de game via Steam de eigen launcher van Larian moest openen. Daar leek het eerst alsof de opslagdata in de cloud niet gesynchroniseerd kon worden, maar toen het spel was opgestart, stonden mijn oude saves er wel. Bij Clair Obscur waren er daarentegen geen problemen.

De Surface Laptop heeft een 120Hz-display met QHD-resolutie en dat is ver onder het niveau van de RTX 5080. Ik gaf dus in de handmatige instellingen aan dat ik mijn games in 4K-resolutie wilde streamen met 120fps (het maximum is 5K/120fps) om de prestaties zo ver mogelijk te pushen. GeForce Now gaf aan dat dit ongeveer 17 GB aan data per uur zou gebruiken.

In Baldur's Gate 3 zag alles er enorm gedetailleerd uit. Zowel de gezichten van personages als de omgeving in zijn geheel werden perfect gerenderd zonder enige vertraging. Het meest opvallende waren de subtiele reflecties in de zwaarden en juwelen van personages. Toen ik een paar keer na elkaar teleporteerde naar verschillende regio's ging dat ook vlekkeloos met laadtijden van niet eens vijf seconden. De vijanden hadden duidelijk ook niet lang nodig om te beslissen hoe ze mijn personages een kopje kleiner gingen maken, maar het was misschien niet mijn beste idee om de game in Honor Mode op te starten.

Op sommige momenten haperde de game wel een beetje, al lag dat vermoedelijk aan mijn internetverbinding. In dat geval worden de personages altijd nog scherp gerenderd, maar is het de omgeving die hier en daar minder details heeft. Het grootste pluspunt voor mij was het gebrek aan het geluid van een vliegtuigmotor onder mijn handen. Omdat al het zware werk werd uitgevoerd door een pc van Nvidia, bleef mijn eigen laptop heerlijk stil en koel. Hierdoor moest ik ook niet gamen met een koptelefoon.

Iets als Baldur's Gate 3 is misschien goed om de visuele kant van het verhaal te testen, maar dit blijft uiteindelijk een turn-based game waar je rustig de tijd kan nemen om na te denken over je volgende actie. Om te testen hoe goed die RTX 5080 in Duitsland het echt deed, heb ik Clair Obscur: Expedition 33 erbij gehaald, waar één gemiste parry het verschil tussen leven en dood kan betekenen.

Ook bij Clair Obscur was ik net zo onder de indruk van de beeldkwaliteit als bij Baldur's Gate 3. Ik had de game eerst gespeeld op de ASUS ROG Zephyrus G14 met RTX 5070 Ti en ik merkte toch verbeteringen op met het RTX 5080 Ultimate-abonnement.

Reactietijd is cruciaal bij Clair Obscur. Bij elke aanval die je uitvoert moet je tussen de één en vier keer op het juiste moment op A drukken om hem krachtiger te maken. Bij elke aanval van een vijand moet je ook meerdere keren op het juiste moment op een knop drukken om te ontwijken of parryen. Het eerste dat je doet bij dit type games is controleren of er ondersteuning is voor Nvidia Reflex (dat input lag verlaagt). In het geval van Clair Obscur is die ondersteuning aanwezig.

Tot mijn grote verbazing ging elke dodge en parry net zo vlot als toen ik de game lokaal speelde op de ASUS ROG Zephyrus G14. Ik kon de game spelen met een relatief stabiele 120 fps voor meerdere uren. Mijn ruwe schatting is dat ik na een gamesessie van twee uur gemiddeld een drietal korte dipjes had waarbij de game haperde. Nu weet ik dat mijn internet niet extreem snel is en dat dat hoogstwaarschijnlijk de boosdoener is. Zo'n dipje gebeurde natuurlijk wel bijna altijd op het slechtst mogelijke moment waarop ik net een dodelijke aanval moet parryen.

Ik ben overtuigd

GeForce Now brengt nog andere voordelen met zich mee die ik niet specifiek heb kunnen testen. Een collega-redacteur heeft het bijvoorbeeld gebruikt om te gamen op de Lenovo Legion Go S gaming handheld. De games draaiden niet alleen beter via GeForce Now, maar omdat de Legion Go S de game niet zelf afspeelde, ging de batterij ook veel langer mee. Daarnaast is GeForce Now beschikbaar op recente LG-tv's, waardoor je gewoon een Bluetooth-controller moet verbinden om te gamen. Een console of gaming-pc heb je niet meer nodig.

Tegen mijn eigen verwachtingen in heeft het Nvidia GeForce Now RTX 5080 Ultimate-lidmaatschap mijn helemaal overtuigd van cloud gaming. Het feit dat ik op een laptop als de Surface Laptop kan gamen alsof het een peperdure gaming-pc is, is verbazingwekkend. Letterlijk alles wat GeForce Now nodig heeft om te werken, is een goede internetverbinding. Ik durf zelfs te zeggen dat ik mijn gaming laptop zou verkopen.

De AOC AGON PRO AG346UCD is een 34-inch ultrawide QD OLED-monitor met 3.440 x 1.440-resolutie en 1800R-curve, ontworpen voor gamers die maximale immersie willen. De combinatie van diepe zwartwaarden, levendige kleuren en een 175Hz refresh rate (0,03 ms inputlag) zorgt voor vloeiende en responsieve gameplay. Via DisplayPort haal je de maximale verversingssnelheid, maar HDMI blijft beperkt tot 100Hz.

In singleplayer-games zoals Cyberpunk 2077 of Battlefield 1 schittert het scherm door de cinematic uitstraling en brede kijkhoek, terwijl race- en simulatiegames extra profiteren van het ultrawide-formaat. Voor competitieve shooters zoals Counter-Strike 2 kan de breedte juist afleiden, waardoor professionele spelers beter voor een 16:9-model kiezen.

Niet alles is perfect: de helderheid van 250 nits is laag voor deze prijsklasse, en in lichtere ruimtes kunnen reflecties storend zijn. Ook ontbreekt USB-C, wat anno 2025 een gemis is. Toch levert de AG34UCD indrukwekkende beeldkwaliteit en bouw, waardoor het een sterke keuze is voor wie zich wil verliezen in visueel rijke, meeslepende werelden.

AOC AGON PRO AG346UCD review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar bij de meeste retailers in Nederland en België
• Adviesprijs van 599 euro

De AOC AGON PRO AG346UCD valt in het premiumsegment van ultrawide gamingmonitoren, maar weet opvallend scherp geprijsd te blijven voor een OLED-model. Met een adviesprijs rond de 599 euro is het een aantrekkelijk alternatief voor vergelijkbare 34-inch ultrawide OLED’s die al snel richting de 800 euro of meer gaan.

Dit model biedt een 34-inch gebogen paneel met een resolutie van 3.440 x 1.440 pixels (WQHD) in een 21:9-beeldverhouding, ondersteund door Quantum Dot-technologie voor een extra breed kleurbereik. De refresh rate van 175Hz is lager dan de 240Hz-topmodellen, maar in de praktijk is het verschil minimaal, zeker bij OLED-technologie waar pixelresponstijden extreem laag liggen.

Met zijn prijskaartje mikt de AG34UCD duidelijk op de gamer die wél een premium OLED-ervaring wil, maar niet bereid is om honderden euro’s extra te betalen voor een marginale prestatiewinst in hertz of helderheid.

Prijs-kwaliteit score: 4/5

AOC AGON PRO AG346UCD review: specs

AOC AGON PRO AG346UCD review: design

• Stevige, symmetrische standaard
• RGB-ring op de achterkant
• Licht gebogen scherm

De eerste indruk van de AOC AGON PRO AG346UCD is er één van grootsheid: dit is een forse 34-inch ultrawide met een elegante, lichte 1800R-curve. Die curve is subtiel genoeg om niet vervormend te werken bij productiviteitstaken, maar toch voldoende aanwezig om games een duidelijke immersieboost te geven. Het 21:9-formaat maakt de monitor breder dan de meeste bureaus aankunnen zonder wat herindeling, dus houd rekening met je beschikbare ruimte.

Aan de voorzijde is het ontwerp minimalistisch. Drie zijden zijn vrijwel volledig randloos, waardoor het beeld de aandacht trekt in plaats van het frame. De onderrand is wat dikker, met een subtiel AGON-logo in het midden. Het paneel heeft een glossy afwerking die in donkere omgevingen zorgt voor extra diepte in het beeld, maar in een lichtere kamer ook voor spiegelingen kan zorgen.

De voet is degelijk en ruim, met een Y-vormig design dat stabiel staat, maar wel wat meer bureauruimte in beslag neemt dan de compacte voet van sommige concurrenten. AOC heeft gekozen voor een donkere, matte afwerking met lichte metallic accenten, waardoor de monitor er strak en professioneel uitziet. De bouwkwaliteit voelt sterk aan: het wiebelt niet en niks oogt goedkoop.

Qua ergonomie is de AG34UCD verrassend flexibel voor een ultrawide van dit formaat. Je kunt hem 130 mm in hoogte verstellen, 28 graden naar links of rechts draaien, en tussen -5 en +25 graden kantelen. Pivot-opties ontbreken logischerwijs op een scherm van deze breedte. Het verstellen gaat soepel en zonder gekraak, al moet je door het gewicht soms even beide handen gebruiken.

De aansluitingen zitten aan de achterkant, deels naar beneden gericht. Je krijgt twee HDMI 2.0-poorten, één DisplayPort 1.4, drie USB-A-poorten en een 3,5mm-audio-uitgang. De HDMI-poorten zijn ideaal voor consoles, maar het is goed om te weten dat je de maximale 175Hz alleen via DisplayPort haalt. USB-C ontbreekt volledig, wat in deze prijsklasse toch wel een gemis is.

Aan de achterkant vinden we een lichte RGB-accentring, geïnspireerd op AOC’s eerdere AGON Pro-modellen. Deze is subtieler dan bij veel gamingmonitoren en zorgt ’s avonds voor een zachte gloed tegen de muur, zonder te overheersen. Voor wie liever geen verlichting wil, is hij volledig uit te schakelen via het OSD-menu.

De bediening van dat OSD-menu gebeurt via een joystick aan de onderzijde rechts achteraan. Het menu zelf is logisch ingedeeld, met aparte secties voor gaming-instellingen, kleurinstellingen, beeld-in-beeld en verlichting. Je hoeft nooit diep te graven om bij de belangrijkste opties zoals overdrive of HDR te komen.

Al met al is het design van de AG34UCD een geslaagde mix van functionaliteit en premium uitstraling. Hij is groot en stevig, maar oogt niet lomp. De ergonomische flexibiliteit is beter dan verwacht voor een scherm van dit formaat,en de kleine RGB-accenten geven hem net genoeg gamingkarakter zonder dat het een ‘schreeuwerige’ monitor wordt. De afwezigheid van USB-C is het enige echte smetje in een verder zeer compleet ontwerp.

Design score: 3,5/5

AOC AGON PRO AG346UCD review: prestaties en beeldkwaliteit

• Komt met 175Hz refresh rate, alleen via DisplayPort
• Resolutie van 3.440 x 1.440 pixels
• HDR kan beter

De AOC AGON PRO AG346UCD maakt gebruik van een QD-OLED-paneel, wat in de praktijk betekent dat we te maken hebben met de beste eigenschappen van zowel OLED als kwantumdot-technologie. OLED zorgt voor diepe zwartwaarden en oneindig contrast, terwijl de kwantumdotlaag de kleuren een extra levendigheid geeft.

Voor mijn gametests grijp ik altijd terug op een vaste combinatie van titels, elk met hun eigen doel. Counter-Strike 2 gebruik ik om te zien hoe een monitor presteert in een competitieve omgeving. Dankzij de extreem lage input lag en de refresh rate van 175Hz voelt de AG34UCD hier zeer responsief aan. Motion blur en ghosting waren vrijwel afwezig, en de 0,03ms GtG-reactietijd hielp daarbij zichtbaar. Toch zou ik als esporter toch voor een 240Hz-model kiezen. Eerlijk gezegd, voor competitief FPS-titels gebruik ik zelf liever een 16:9-scherm: bij een ultrawide krijg je zoveel extra informatie binnen aan de zijkanten van het scherm dat het soms juist afleidt van de cruciale details in het midden van het scherm.

Aan de andere kant leent een 34-inch ultrawide met lichte 1800R-curve zich perfect voor meer cinematische of meeslepende games. Een titel als Cyberpunk 2077 is daar hét schoolvoorbeeld van. De iconische neonverlichting, extreem chaotische gevechten gecombineerd met donkere steegjes komen dankzij het diepe contrast en het brede kleurenspectrum écht tot leven. Scenes die rechtstreeks uit Blade Runner 2049 lijken te komen, hebben diepte en bereik zonder dat donkere partijen detail verliezen.

Een andere titel die profiteert van het brede beeld en de sterke kleurweergave is Battlefield 1. Explosies die zich links en rechts buiten je directe blikveld afspelen, effect particles in de lucht en het rondvliegende puin: het ultrawide formaat zorgt ervoor dat je praktisch naar de set van 1917 wordt getransporteerd. Dankzij het oneindige contrast van OLED blijft alles helder haarscherp.

Toch is niet alles perfect. De maximale helderheid van 250 nits is voldoende voor een verduisterde of halfdonkere kamer, maar wie overdag in een lichte ruimte speelt, kan last krijgen van reflecties. In mijn eigen setup, met twee dakramen die geen direct zonlicht op het scherm werpen, waren reflecties alsnog duidelijk aanwezig. De glossy finish geeft het beeld extra diepte in donkere scenes, maar werkt tegen bij fel omgevingslicht. Dit is echt een puntje om rekening mee te houden als je besluit om deze monitor te kopen.

Qua HDR-weergave is de AG34UCD prima, maar niet spectaculair. Hij ondersteunt HDR10 en VESA DisplayHDR True Black 400, maar door de beperkte helderheid hebben highlights minder impact dan bij OLED’s met hogere piekwaarden. Bovendien poppen de felste kleuren niet zo fel dan je zou verwachten in HDR. Als je zonder HDR speelt, dan heb je hier geen last van. Het scherm oogt dan fantastisch.

Belangrijk om te weten: de volle 175Hz refresh rate haal je alleen via de DisplayPort 1.4-aansluiting. Sluit je hem via HDMI aan, dan zit je vast aan 100Hz. Dit is geen ramp voor casual gaming, maar voor wie het maximale uit deze monitor wil halen, is een DisplayPort een must. Zeker als je een gaming-laptop gebruikt, moet je hier op letten, want die hebben gewoonlijk alleen een HDMI-poort.

Samenvattend levert de AG34UCD indrukwekkende prestaties in vrijwel elk gamegenre. Competitieve shooters voelen razendsnel aan, race- en simgames profiteren van de brede FOV, en visueel indrukwekkende titels als Cyberpunk 2077 en Battlefield 1 komen volledig tot hun recht. De zwakke plek is de helderheid, zowel in HDR als in omgevingen met veel licht, maar in de juiste setup is dit een briljante monitor.

Prestaties en beeldkwaliteit score: 4/5

Moet je de AOC AGON PRO AG346UCD kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

De Lenovo Legion R34w-30 heeft duidelijk geen naam die lekker van de tong rolt, maar hij levert wel verrassend goede specs voor een erg schappelijke prijs. Die prijs lag bij zijn release wel wat hoger, maar inmiddels is deze monitor een uitstekende deal voor mensen die liever niet extreem veel geld willen uitgeven aan een goede ultrawide-monitor.

Gamers met de beste grafische kaarten of esporters zullen misschien wel willen investeren in een scherm met een hogere resolutie of refresh rate, maar voor de gemiddelde gamer die geïnteresseerd is in een ultrawide-beeldverhouding (21:9), is dit 34-inch model met zijn 1440p-resolutie, 180Hz refresh rate en 0,5ms reactietijd (MPRT) een erg interessante deal. Hij is misschien wel interessanter voor pc-gamers dan voor console-gamers, want consoles en ultrawide-verhoudingen werken niet altijd even goed samen.

Los van die specs krijg je hier ook nog ingebouwde speakers een mat paneel dat maar weinig last heeft van reflecties en de mogelijkheid om het scherm qua hoogte te verstellen, te kantelen en naar links en rechts te draaien.

Je krijgt rond dit prijspunt geen OLED- of mini-LED-paneel met extreem hoog contrast of helderheid, maar dit VA-paneel met ledverlichting levert alsnog wel prima beelden met levendige kleuren.

De voet van deze monitor is overigens wel enorm groot en zal vrij veel ruimte op je bureau innemen, dus dat is iets om rekening mee te houden. Wel is die voet heel eenvoudig, zonder gereedschap, aan te sluiten op het scherm. De installatie van de monitor is dus zo gepiept.

Er zijn tegenwoordig vrij veel ultrawide-monitoren te vinden, en ook specifiek rond het prijspunt van dit model, maar meestal lever je dan wel wat meer in op het gebied van de refresh rate. Modellen die meer op gamers gefocust zijn, zoals deze, zijn dan vaak weer wat duurder. De Legion R34w-30 weet voor zijn huidige prijs echter een zeer goede balans te bieden.

Lenovo Legion R34w-30 review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar bij verschillende retailers in Nederland en België
• Prijs van 399 euro bij release...
• ...maar inmiddels ook al beschikbaar vanaf ongeveer 299 euro

Bij zijn release kostte de Lenovo Legion R34w-30 399 euro. Toen was de monitor ook niet echt een slechte deal te noemen, maar hij was ook niet enorm competitief geprijsd. Inmiddels is die prijs echter gezakt tot ongeveer 300 euro bij de meeste bekende retailers. Dat maakt hem ineens dus een veel betere deal.

Dit is nu dus echt een budgetvriendelijke ultrawide-monitor met zowel een scherpe 1440p-resolutie als een soepele 180Hz refresh rate. Dat maakt het een uitstekende aankoop voor gamers die een ultrawide-monitor willen proberen, maar niet meteen voor de dure OLED- of mini-LED-modellen willen kiezen. Die modellen kunnen natuurlijk wel dingen zoals een beter contrast, nog betere refresh rates, betere zwartwaardes en een hogere helderheid leveren, maar niet voor onder de 300 euro.

Als je een erg krachtige pc hebt of je een professionele gamer bent, is het het misschien wel waard om te investeren in een hogere resolutie en/of refresh rate, maar voor de gemiddelde pc-gamer is dit een uitstekende keuze.

Prijs-kwaliteit score: 4,5/5

Lenovo Legion R34w-30 review: specs

Lenovo Legion R34w-30 review: design

• Grote standaard
• In hoogte verstelbaar, draaibaar én kantelbaar
• Geen usb-poorten

Aangezien dit een 34-inch ultrawide-monitor is, neem het geheel redelijk wat ruimte in beslag op je bureau. Vooral de standaard van de monitor valt erg op. De voeten zijn vrij langwerpig. Er zitten wel wat uitsparingen in, waar je misschien wat kleine accessoires in kwijt kan, maar de standaard heeft dus in de diepte vrij veel ruimte nodig. Dankzij de 21:9-beeldverhouding heb je daarnaast natuurlijk ook genoeg ruimte in de breedte nodig.

Het viel ons wel op dat de monitor niet enorm zwaar is en ook niet heel erg dik. Toen we de doos naast de bezorger zagen staan, waren we benieuwd hoe soepel die doos mee de trap op zou gaan, maar het gewicht viel gelukkig erg mee. Nou ben je hopelijk je monitor niet steeds aan het verplaatsen, maar het maakt ook het eerste instelproces wat gemakkelijker.

Dat instelproces wordt sowieso al erg eenvoudig gemaakt dankzij een systeem voor het verbinden van de standaard aan het scherm waar geen gereedschap voor nodig is. Je draait met je vingers simpelweg de twee delen van de standaard in elkaar en klikt die standaard vervolgens vast aan de achterkant van het scherm terwijl die nog in de doos zit. Vervolgens haal je het geheel uit de doos en staat hij meteen klaar.

Als hij eenmaal op je bureau staat, kan je hem daarna ook nog in hoogte verstellen, eventueel iets naar beneden of naar boven kantelen en wat naar links of rechts draaien.

In de praktijk zijn de schermranden wat groter dan ze lijken als het scherm uitstaat, maar dit vonden we verder niet heel erg storend. De rand is links, rechts en boven in ieder geval even dik (onderop zit de typische dikkere rand met het logo erop. Op die onderste rand wordt ook de locatie van de OSD-joystick aangegeven. Die zit onderop, maar steekt niet heel ver uit, waardoor je hem vanuit een normale positie niet meteen zou zien zitten, dus het is wel handig dat het aan de voorkant wordt aangegeven.

Nu we het toch over die OSD-joystick hebben: deze is wel goed te bereiken en werkt zoals verwacht. Er zijn niet heel veel instellingen om aan te passen in het OSD-menu, dus zo vaak zal je hem misschien niet nodig hebben. De joystick is tegelijkertijd wel ook de aan/uitknop, maar in principe wordt het scherm natuurlijk ook vanzelf in- en uitgeschakeld wanneer je je pc opstart. De joystick naar links bewegen voordat je het OSD-menu hebt geopend, brengt je meteen naar alle inputs, zodat je snel kan wisselen tussen je aangesloten bronnen. Ook zie je in het OSD-menu onderaan meteen je huidige input, resolutie en refresh rate.

Aan de achterkant vind je niet heel veel poorten, maar wel de essentiële aansluitingen. Er zijn twee HDMI 2.1-poorten, een DisplayPort 1.4, een 3,5mm-audiopoort en een poort voor de stroomconnector. Er zit dus geen ingebouwde usb-hub in deze monitor. Wel krijg je hier ingebouwde speakers. Daar moet je niet al te veel van verwachten, maar het kan handig zijn als je even geen gaming-headset kan of wil gebruiken.

Wat overigens wel belangrijk is om te weten, is dat je de maximale refresh rate van 180Hz alleen via DisplayPort (1.4) haalt. Er zijn dus wel twee HDMI 2.1-poorten, maar die weten bij de native resolutie maar 100Hz te bieden. Hier kwamen we achter door even naar de lijst met specs te kijken, maar Lenovo hint er ook al naar door geen HDMI-kabel in de doos te stoppen. Je krijgt wel de benodigde DisplayPort-kabel. In principe is dit natuurlijk prima als je de monitor op een desktop aansluit, maar laptops hebben meestal geen full-size DisplayPort, dus daarvoor moet je eventueel een USB-C-naar-DisplayPort-kabel kopen.

Er is verder overigens nergens RGB-verlichting te vinden, dus als je van een wat subtieler design houdt, is dat ideaal, al is de standaard dus niet de meest subtiele optie op de markt.

Design score: 4/5

Lenovo Legion R34w-30 review: prestaties en beeldkwaliteit

• 1440p met 180Hz is een erg goede combinatie
• Matte display houdt veel weerspiegelingen tegen
• Niet veel aanpassingsmogelijkheden

Goede ultrawide-monitoren kunnen al gauw vrij prijzig worden. Goedkopere modellen bieden meestal geen geweldige refresh rate voor gamers en wanneer je wel een goede refresh rate krijgt, gaat dat meestal gepaard met een veel hogere prijs dankzij duurdere displaytechnologieën zoals (QD-)OLED of mini-LED.

Deze ultrawide van Lenovo biedt echter een scherpe 1440p-resolutie (3.440 x 1.440) in combinatie met een soepele 180Hz refresh rate en een budgetvriendelijker VA-paneel met ledverlichting. Dit betekent dat de belangrijkste onderdelen (resolutie en refresh rate) in orde zijn, ook al bespaar je dus een beetje op de displaytechnologie.

Dat wil niet zeggen dat beelden er niet goed uitzien op deze monitor. Je krijgt geen OLED-zwartwaardes en -contrast of mini-LED-kleurweergave of -helderheid, maar je kan alsnog van redelijk levendige kleuren genieten en het contrast is prima voor een VA-paneel. Je moet niet te ver vanaf de zijkant naar het scherm kijken, want dan ziet alles er wat grijzer uit, maar dit is ook een scherm met een 1500R-kromming, dus het is sowieso handig om dan wel recht voor het midden te zitten. Zo'n kromming vindt overigens niet iedereen fijn (bij 16:9-monitors), maar bij een ultrawide is het toch wel handig, zodat het beeld minder vervormd aan de uiteinden van het scherm (vanuit een normale kijkpositie).

Als je voor een standaard 16:9-beeldverhouding kiest, kan je voor een vergelijkbare prijs wel een 1440p-monitor met een hogere refresh rate krijgen, maar voor deze prijs is 180Hz bij een 1440p-ultrawide toch wel een erg goede deal. 180Hz zal voor de meeste mensen ook meer dan soepel genoeg voelen en esporters zullen toch waarschijnlijk niet zo snel voor een ultrawide-beeldverhouding kiezen.

Wij hebben deze monitor in combinatie met een gaming-laptop en een werklaptop getest en de extra schermruimte dus zowel voor games als voor extra productiviteit kunnen gebruiken. Bij games geniet je natuurlijk van een uitgebreider overzicht van je omgeving en een iets meer meeslepende ervaring. Ook worden HUD-elementen verder aan de zijkanten geplaatst, zodat ze niet zo snel in de weg van de actie zitten.

Hoewel het splitsen van je scherm op een ultrawide in Windows nog steeds niet echt heel soepel werkt, vonden we het toch wel handig om in principe een extra schermhelft aan de gebruikelijke 16:9-beeldverhouding toe te voegen. Zo kan je bijvoorbeeld een tekstbestand open houden, met alle belangrijke instellingen zichtbaar, en daarnaast nog een browser openen om dingen op te zoeken. Wel zit je altijd iets meer naar de ene kant van je scherm te kijken in die opstelling, behalve als je je scherm dus in drieën splitst.

Dankzij de AdaptiveSync-vertificering van VESA (en AMD FreeSync Premium) kan de refresh rate van de monitor tijdens het gamen overigens ook nog aangepast worden aan de hand van de framerate die je pc weet te behalen. Daardoor heb je minder last van dingen zoals 'screen tearing'.

350 nits is misschien niet de meest indrukwekkende helderheid, maar we vonden het scherm wel fel genoeg om comfortabel op te werken en gamen. Daarbij helpt het matte paneel ook heel erg bij het verminderen van weerspiegelingen. Dat is zeker bij een curved scherm erg fijn, want dan kan een specifieke lichtinval soms voor zeer vervelende reflecties zorgen.

Je krijgt hier niet heel veel opties om het beeld aan te passen. Er zijn wel wat verschillende Game-modi om uit te kiezen en je kan wat met dingen als helderheid, contrast, scherpte, gamma en kleurverzadiging spelen. Dat is genoeg om het scherm een beetje beter in te kunnen stellen voor bijvoorbeeld creatief werk waar nauwkeurige kleuren van belang zijn, maar het is minder uitgebreid dan bij sommige concurrenten. Over nauwkeurige kleuren gesproken: er is hier sprake van een sRGB-dekking van 99% en een DCI-P3-dekking van 90%.

Prestaties en beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Lenovo Legion R34w-30 kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Lenovo Legion R34w-30: alternatieven

Nintendo heeft officieel de volgende Nintendo Direct aangekondigd. En zoals we gewend zijn, hoeven we niet lang te wachten om het live te kunnen volgen. Het bedrijf maakt deze presentaties vaak pas een dag of twee van tevoren bekend en dat is deze keer niet anders.

Via de sociale kanalen van Nintendo werd aangekondigd dat de volgende Nintendo Direct plaatsvindt op donderdag 31 juli 2025 om 15:00 uur, onze tijd (CEST). Je kunt de presentatie live volgen via de regionale YouTube-kanalen van Nintendo.

De uitzending zal ongeveer 25 minuten duren, wat logisch is gezien het hier om een meer gerichte ‘partner showcase’ gaat. Er zijn nog heel wat Nintendo Switch 2-games waar we later dit jaar en in 2026 meer over hopen te horen, al worden die waarschijnlijk bewaard voor een grotere, first-party Nintendo Direct.

Games waar we graag meer over willen horen zijn onder andere Metroid Prime 4: Beyond, Drag x Drive, Kirby Air Riders en The Duskbloods van FromSoftware. Alle titels, met uitzondering van The Duskbloods, staan gepland voor een release dit jaar. The Duskbloods is een multiplayergame met Bloodborne-achtige elementen en verschijnt pas in 2026. Houd er ook rekening mee dat dit een Partner Direct is. Dit betekent dat first-party titels van Nintendo zelf waarschijnlijk minder of zelfs helemaal niet aan bod komen.

Ook al is de releasedatum voor Rockstar Games' Grand Theft Auto 6 een tijdje geleden uitgesteld, 26 mei 2026 komt toch steeds dichterbij. In de tussentijd zullen we het echter even moeten doen met geruchten over wat we precies kunnen verwachten. Zo deelt een nieuw gerucht goed nieuws voor gamers met een PS5 Pro.

Volgens de betrouwbare leaker Detective Seeds op X zal GTA 6 met 60fps kunnen draaien op de PS5 Pro. Sony heeft het blijkbaar in nauwe samenwerking met Rockstar voor elkaar gekregen om deze framerate te kunnen bieden. Dit nieuws komt vanuit de leaker die ook accurate informatie over de Oblivion-remake lekte, dus het klinkt wel geloofwaardig.

Detective Seeds suggereert dat er meerdere grafische instellingen beschikbaar zullen zijn, maar dat dit alleen voor de PS5 Pro geldt en niet voor de standaard PS5 (Slim). Dit klinkt niet heel onwaarschijnlijk, want Sony en Rockstar lijken al jaren een goede relatie te hebben (onder andere als het gaat om marketing) en deze lijkt dus ook in ieder geval voortgezet te worden tot en met de lancering van GTA 6.

De leak suggereert echter ook dat 60fps op de standaard PS5 misschien niet helemaal uitgesloten is. Daarnaast hinten verschillende geruchten ook naar het idee dat Sony en Rockstar samen andere games aan het optimaliseren zijn om 60fps te kunnen bieden. Zo horen we dat onder andere Red Dead Redemption 2 een van deze games is.

Fans vragen al vrij lang om een 60fps-patch voor deze succesvolle game en het zou ons verbazen als dat niet mogelijk zou zijn op de standaard PS5 (zeker omdat het sommige mensen al gelukt is via bepaalde 'exploits'). GTA 6 zal ongetwijfeld op grafisch vlak nog indrukwekkender zijn dan Red Dead Redemption 2, maar het zal misschien ook geen gigantisch verschil zijn. Als de standaard PS5 dus een 60fps-patch krijgt voor de game uit 2018, zou het dan misschien niet ook een optie kunnen zijn voor GTA 6 (misschien door op andere vlakken wat kwaliteit in te leveren)?

800 euro betalen voor 60fps is het niet waard

Natuurlijk willen veel gamers tegenwoordig het liefst altijd met minimaal 60fps kunnen spelen, maar misschien maakt het bij GTA 6 niet enorm veel uit. We zouden graag wel een mogelijkheid voor 60fps zien en 30fps voelt ook echt wel laag voor moderne games (op moderne hardware). 800 euro investeren in een PS5 Pro om wel die 60fps te kunnen halen, is het echter zeker niet waard.

Er is bij console gamers natuurlijk altijd een groep die liever de visuele kwaliteit omlaag haalt en met een hogere framerate speelt en een groep die liever van de beste grafische instellingen wil genieten en het prima vindt om bijvoorbeeld met 30fps te spelen. GTA 6 is dan ook wel een spel waar 4K/30fps voor velen een prima combinatie zal zijn als 60fps op (normale) consoles niet mogelijk is.

Uiteindelijk kijken we misschien ook meer uit naar een lancering op pc, want dan hoeven we (in combinatie met een goede pc) niet te kiezen tussen goede grafische kwaliteit en hogere framerates. We hebben echter gemerkt bij games zoals Final Fantasy XVI op de PS5 dat de modus met een betere grafische kwaliteit en een lagere framerate ook een prima ervaring wist te bieden en dat is een game die misschien toch wel iets meer een hogere framerate kan gebruiken dan een GTA-game.

We zijn nog steeds van mening dat 60fps wel een prioriteit moet worden voor ontwikkelaars wanneer ze aan console-versies van hun games werken. We vinden het alleen ook niet het einde van de wereld als het uiteindelijk geen mogelijkheid is op de standaard PS5 bij GTA 6.

• Beste PS5-games: de PlayStation 5-spellen die je moet spelen

Een van de interessantste functies van de Nintendo Switch 2 is Nvidia's Deep Learning Super Sampling (DLSS), een upscalingtechnologie die niet beschikbaar was op de originele Switch en die de grafische kwaliteit en prestaties aanzienlijk verbetert. Net als bij Mario Kart World is dit echter niet beschikbaar voor Donkey Kong Bananza.

In de review van Digital Foundry over Donkey Kong Bananza wordt opgemerkt dat de game geen ondersteuning biedt voor DLSS. Dit is een cruciale functie, die zich al heeft bewezen op pc's en andere consoles, die games op verschillende manieren kan verbeteren.

Hoewel de game nog steeds wordt geprezen om zijn graphics, is bevestigd dat deze alleen gebruikmaakt van AMD's FidelityFX Super Resolution 1 (FSR1) met Subpixel Morphological Antialiasing (SMAA).

“Nintendo maakt hier [n.v.d.r.: DLSS] helemaal geen gebruik van. In plaats daarvan hebben we gewoon deze combinatie van AMD's FSR1 met SMAA, een post-process anti-aliasing. Ik geef toe dat de beeldkwaliteit redelijk is. Maar serieus, weer FSR1? Kom op, Nintendo, we kunnen beter dan dit.”

Digital Foundry merkt ook op dat fijnere details minder uitgesproken zijn in 1080p tot 1200p (met dynamische resolutie), maar in handheldmodus lijkt de game een "overtuigende" 1080p-weergave op het interne scherm te produceren.

Het is verder onduidelijk waarom Nintendo ervoor heeft gekozen om de krachtige upscalingtechnologie niet te gebruiken voor zijn nieuwste game. Een mogelijke reden is dat zowel Donkey Kong Bananza en Mario Kart World ontwikkeld werden voor de originele Nintendo Switch, die geen DLSS ondersteunt. Pas tijdens de ontwikkeling werd besloten dat beide games alleen op de Switch 2 beschikbaar zouden zijn.

Het is ten slotte niet zo dat DLSS voorlopig helemaal niet benut wordt. Het wordt bijvoorbeeld wel gebruikt voor de Switch 2-versies van The Legend of Zelda: Breath of the Wild en Tears of the Kingdom, evenals door verschillende games van derden, zoals Cyberpunk 2077.

Elke gamer heeft andere eisen voor hun monitor. Sommigen willen alleen hun pc aansluiten op de monitor, terwijl anderen hun pc en een gameconsole (of twee) willen verbinden. Dan moet je nog rekening houden met het genre games dat je speelt. Games als Elden Ring, Cyberpunk, Shin Megami Tensei V: Vengeance wil je natuurlijk het liefst in 4K spelen, terwijl competitieve gamers die shooters als Call of Duty, Counterstrike en Marvel Rivals spelen liever een zo snel mogelijke refresh rate willen.

Philips wil de zoektocht naar een monitor makkelijker maken door deze keuze tussen een hoge resolutie en snelle refresh rate van de baan te vegen. De Philips Evnia 27M2N3800A heeft namelijk als eerste een dubbele resolutiemodus en kan wisselen tussen 4K/160Hz en 1080p/320Hz.

Philips Evnia 27M2N3800A review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 349,99 euro
• Beschikbaar in de loop van de zomer van 2025
• Slechts één formaat: 27 inch

Nieuwe technologie kan soms peperduur zijn en ik was aangenaam verrast door de adviesprijs van 349,99 euro. Als je op zoek gaat naar gaming monitor met een 4K-resolutie en refresh rate rond de 160Hz, zit je namelijk ook in deze prijsklasse.

Voor dit geld heb je geen OLED-paneel, maar een traditioneel IPS-paneel. Als je toch per se een OLED-monitor wil, is de Philips Evnia 27M2N8500 een goede keuze, maar dan kijk je wel naar een prijs van 599 euro. Ik vind het positief dat Philips deze dubbele resolutiemodus eerst op een lager prijspunt introduceert zodat meer gamers ervan kunnen genieten.

Verder is de Philips Evnia 27M2N3800A een redelijk eenvoudige gaming monitor. Hij heeft geen Ambiglow-verlichting, geen usb-poorten en is beschikbaar in slechts één formaat, met name 27 inch. De maximale helderheid van 450 nits is eveneens gemiddeld. Je krijgt wel de belangrijkste gaming-tools die op de meeste Evnia-monitoren zitten, zoals de Smart Crosshair, Stark Shadowboost en een LowBlue-modus.

• Prijs-kwaliteit score: 5/5

Philips Evnia 27M2N3800A review: specs

Philips Evnia 27M2N3800A review: design

• In hoogte verstelbaar en kantelbaar
• 2x HDMI 2.1 en 1x DP 1.4, maar geen usb-poorten
• Geen Ambiglow-verlichting

Dit is een van de eenvoudigere monitoren van het merk, maar dit is alsnog overduidelijk een Evnia-monitor. Zo heeft hij de standaard die in hoogte verstelbaar is, naar voren en achteren kan kantelen en naar links en rechts kan bewegen. Het scherm kan ook verticaal gedraaid worden. De standaard heeft vrij lange, maar dunne voeten met een gespikkeld design om duidelijk te maken dat er gerecyclede materialen gebruikt zijn. De voeten nemen in de breedte en lengte redelijk wat ruimte in beslag, maar je kan er nog wel dingen tussen leggen. Achterop de standaard zit een soort klem waarmee je de kabels kan bundelen. Iets wat ontbreekt, is de Ambiglow-verlichting. Dit zijn lampjes die hun kleur kunnen aanpassen op basis van de content op het scherm.

De Philips Evnia 27M2N3800A houdt het ook eenvoudig qua aansluitingen. Er zijn twee HDMI 2.1-aansluitingen en één DisplayPort 1.4 aanwezig. Het goede nieuws is dat je elke resolutie en refresh rate kan gebruiken met welke aansluiting dan ook. Bij sommige monitoren kan je bijvoorbeeld maar 120Hz halen met de HDMI 2.1-poort en moet je de DisplayPort gebruiken om meer te halen. De enige andere poort is een 3,5mm-koptelefoonpoort. Als je de Philips Evnia 27M2N3800A wil gebruiken als usb-hub, heb je dus pech. Er zijn trouwens nog ingebouwde speakers en die klinken niet geweldig, maar dat is zo bij elke monitor.

Rechts achteraan de Philips Evnia 27M2N3800A zit de joystick om de instellingen aan te passen. Met één druk op de knop open je het menu en de navigatie gaat nauwkeurig. Voor mij zat de knop op een logische plaats en ik had nooit moeite om hem te vinden. Als je de joystick niet indrukt en meteen in een van de vier richtingen beweegt, worden er snelmenu's geopend. Het handigste menu wordt geopend door de joystick naar beneden te bewegen, want zo wissel je snel tussen 4K/120Hz, 4K/160Hz en 1080p/320Hz.

• Design score: 4/5

Philips Evnia 27M2N3800A review: beeldkwaliteit

• Opties voor 4K/120Hz, 4K/160Hz en 1080p/360Hz
• Uitstekende helderheid
• Goede kleurenweergave, degelijk contrast

De Philips Evnia 27M2N3800A kan je in zekere zin zien als twee monitoren voor de prijs van één. In het OSD-menu vind je in het tweede submenu (Game Mode) als eerste optie de instellingen voor de dubbele resolutie. Je kan kiezen uit 4K/120Hz (aangeraden voor consoles), 4K/160Hz en 1080p/320Hz. Toen ik de eerste keer van 4K naar 1080p wisselde, werd duidelijk dat Windows 11 dit beschouwt als een volledig "nieuwe" monitor en de standaardinstellingen weer toepast. Dat is best handig als je bepaalde beeldscherminstellingen wil aanpassen in de 4K-modus tegenover de 1080p-modus.

Je hebt hier te maken met een IPS-paneel en dat brengt zowel voor- als nadelen met zich mee. Ik begin met het grootste nadeel en dat is het contrast. Met een contrastverhouding van 1.000:1 wint de Philips Evnia 27M2N3800A zeker geen prijzen. Dit zal vooral een probleem zijn voor creatives die foto's en video's willen bewerken en niet per se voor gamers. De Stark Shadowbooster kan namelijk donkere scènes optimaliseren om details beter zichtbaar te maken. Die functie was vooral handig bij games waar je weleens in een donkere grot terechtkomt, zoals Elden Ring en The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom.

Het voordeel van een IPS-paneel is dat je voor weinig geld al een prima helderheid krijgt. De Philips Evnia 27M2N3800A haalt maximaal 450 nits en omdat je hier een mat scherm hebt, heb je weinig last van direct (zon)licht. Ik had daarom op zonnige dagen geen enkel probleem om alles goed te zien op de monitor. In de 4K-modus ziet alles er gedetailleerd en levendig uit dankzij de goede kleurenweergave. Wie voor de ultieme ervaring wil gaan, moet alsnog een OLED-monitor kopen, maar dit is wel een van de betere IPS-panelen.

In de 1080p/320Hz modus begint het echte werk. Dit heb ik uitgeprobeerd met enkele potjes Marvel Rivals. Alle actie in de game werd scherp weergegeven en de SmartImage-modus slaagde erin om de instellingen te optimaliseren voor de game zonder dat ik zelf iets hoefde te doen. In donkere maps paste ik nog even de Stark Shadowbooster aan naar level 3 (het hoogste) en dat was een grote hulp op iets zonnigere middagen. Van screen tearing was vervolgens helemaal geen sprake. De Smart Crosshair was op zijn beurt nuttiger dan ik had gedacht. De crosshair van Marvel Rivals is standaard wit, maar de Smart Crosshair verandert van kleur op basis van de achtergrond en dit zorgde voor een betere zichtbaarheid. Het is me niet duidelijk hoe de kleur van der Crosshair wordt gekozen (op een beige achtergrond werd hij groen en op een bepaald moment werd hij zelfs fuchsia), maar hij was te allen tijde perfect zichtbaar.

De Philips Evnia 27M2N3800A slaagt in zijn opzet en biedt in de praktijk het beste van beide werelden. Het enige waarover je zou kunnen klagen, is dat er geen 1440p-resolutie is met bijvoorbeeld een refresh rate van 240Hz. Misschien komt Philips in de toekomst wel met een monitor met driedubbele resolutie waarop dit wel mogelijk is. Tot die tijd ben ik meer dan tevreden met de dubbele resolutie van dit model.

• Beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Philips Evnia 27M2N3800A kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...