ibenholt

Mesteparten av det som blir karakterisert som ibenholt kjem frå tre i slekta Diospyros i ibenholtfamilien. Nokre andre artar i erteblomstfamilien blir òg karakteriserte som ibenholt slik som blå ibenholt frå Copaifera bracteata, amaranttre og falsk ibenholt frå Dalbergia melanoxylon frå Senegal og Brya ebenus frå Amerika.

• Svart eller ekte ibenholt kjem frå D. ebenum frå Sri Lanka og D. haplostylis frå Madagaskar.
• Brun ibenholt kjem frå D. ebenaster og D. hirsuta.
• Rød ibenholt kjem frå D. rubra og grøn av D. chloroxylon.

Veden er jamn og fin, varierande i farge frå mørkebrun til svart, ofte med grå årer. Den mørkaste blir rekna som den mest verdifulle. Eigenvekta til veden ved 15 prosent fukt er om lag 1,1 g/cm³, som tyder at veden vil søkke i vatn. Veden er svært tett, glatt, hard og sterk, men han er temmeleg sprø. Veden blir særleg brukt til knivskaft, dørvridarar, gripebrett til strengeinstrument, pianotangentar, sjakkbrett og dessutan til dreieartiklar.

Fleire av artane som blir brukte til ibenholt, er verna i opphavslanda, og handel med treverket er forboden. Det går likevel føre seg mykje ulovleg handel med ibenholt frå, til dømes, Madagaskar.

Ordet ebenus er latinisert form av gresk hebenos som betyr svart ved og kjem antakeleg frå egyptisk og nubisk. Det norske ordet kjem truleg frå tysk ebenholt. Fyrste ledd er frå det latinske ebenus, og siste ledd har samanheng med tysk Holz, som tyder tre.

• ibenholtfamilien
• erteblomfamilien
• amaranttre