el ele el ele verin çocuklar..:)

Biz bu hafta sonu el ele verdik, kendimize yılbaşı aktivitesi yaptık.

Günlerdir düşünüyorum yeni bir ağaç mı alsak, yoksa pinteresteki milyonlarca ağaçtan birini mi denesem diye.

Benim bu kararsızlığıma son noktayı Bulut koydu. Çok da iyi oldu o kadar güzel fikirler görüyorum ki bir yıl düşünebilirdim.

Bulut

geyiklerde yaptığımız gibi el yapmayı istedi, ama bu sefer

“biiiiir sürüüüüü” yapacakmış.

Ben de acaba ellerden ağaç yapsak nasıl olur diye düşünmeye başladım.

Deneyip görmek en güzeliydi, sonuçta istediğimiz gibi olmasa bile Bulut “el” yaptığı için mutlu olacaktı

Dediğini yaptırmış çocuktan olgunu, uyumlusu  bulunmaz

Bulut’da hemen ellerini açtı ve başladık çizip, kesip, biçmeye

Bu aktivitemizde deneyim konuştu, hiç sesini çıkarmadan büyük bir ciddiyetle boyadı elleri(mizi)

Ellerden sonra sıra ağacımızın gövdesine geldi. Yeşilden sıkılmış Bulut kahverengini en sevdiği renk olarak seçti

Ağacımızın büyüklüğüne ve şekline bakmak için önce

masaya dizip provasını  yaptık

Sonra  ellerimizi ve ağacımızın süslerini duvara yerleştirmeye başladık.

Yerleştirme işlemimiz bitince,

Bulut eller(imiz)den kendinden büyük bir ağaç yapabildiğimizi görünce

“vaaay canına” dedi

Hem hiç yer kaplamadığı, hem de hep birlikte yaptığımız için biz yeni yıl ağacımızı çok sevdik.

Agacımızdan sonra ise gelelim yeni yıl çekilişimizin sonucuna.

Öncelikle bu ilk çekilişte katılan, heyecanımı paylaşan herkese çok teşekkür ederim.

studio blueZ’un ilk yılbaşı çekilişini kazanaaaaaan;

Gilraen’i kutluyor, ona çok güzel ve bol bol gezmeli bir yıl diliyorum.

Bizim için çok özel bir dönemin anılarından oluşan çalışmalarımı, keyifle kullanması ve ona şans getirmesi dileğiyle.

İyi Haftalar !

bit pazarına nur yağmış..:)

Gururla söyleyebilirim eski kafalıyım.

Elimden geldiğince kullansamda yeni teknolojileri

kalbim eskilerdedir her zaman.

Yeni çıkan bir kitaba göz atmanın,kokusunu içine çekmenin,

kitapçılarda dolaşmanın,arkadaşlar arasında kitap alışverişinin keyfini verebilecek

teknolojik bir yenilik yok henüz.

Aynı şey fotoğraflar için de geçerli bence.

Eskiden ne güzel çeker, bastırır,arkasına tarih atar albüme yerleştirir

ara ara da bakardık.

Şimdi ise çektiğimizi anında ekrandan görüp, hevesimizi alıp  bilgisayarımızda bir klasöre depolayıp unutuyoruz.

Bakması bile zevli değil bence, hızlı hızlı bak bak geç !

İşte bundan dolayı fotoğraflarıma dokunmak,onları günlük hayatımın bir parçası yapabilmek çok hoşuma gidiyor.

Baktıkça, dokundukça kullandıkça eskiyorlar, yaşadıklarımızın izleri çıkıyor.

Belki arkalarına acele acele telefon numarası, adres not alıyoruz, belki sevdiğimiz birine bir not yazıyoruz, belki hızlıca bir yerlere iliştirmekten buruşturuyoruz ama sanki  kişiselleştiriyor, hayat katıyoruz ve sanki daha bir seviyoruz bilgisayarlarımızdaki görüntülerden

bilmiyorum siz ne düşünüyorsunuz ?

Yazdıklarıma çektiklerime döndüm tekrar baktım da

süper gözüküyor imajım

boş zamanlarım derya deniz ve ben deliler gibi okuyorum

okuduklarımı üst üste koyuyorum

vay be !

kıskandım kendimi gerçekten.

Bir de kamera arkasına bakalım isterseniz  

Şaka bir yana hem bugünlerimin bir anısı olsun, hem öğrencilik günlerimizin kesme – yapıştırma aktivitelerine tekrar döneyim diye çektiğim fotoğraflarımda kitap ayraçları, kartpostallar, hediye kartları yapmaya başladım.

Hepsinin çağı kapanmak üzere olsa da ben fotoğraflarıma dokunmayı, onları sevdiklerimle paylaşmayı çok sevdim. Bu üç ayda yaptıklarımı ve bundan sonra yapacaklarımı yeni sayfam “blueZ prints” de görebilirsiniz. Umarım siz de beğenirsiniz.

Herkese mutlu haftasonları..

….

Although i’ve tried to follow new Technologies, I can say it proudly that i like oldies more than new
things.
There is not any technological innovation which can give us enjoy of touching the new book, smelling
their papers, walking in bookstores and exchanging books between friends.
I think it is also same for photography. We used to take pictures, print and place them into photo
albums and used to look but nowadays we take pictures,and instantaneously see them on the camera
screen and save them in a folder and then forget them.
This is my reason why i want to make my pictures touchable and make them part of daily life…
We may write phone number, addreses behind them, take some notes for our friends and get them
older easily but they are more personal and real than images saved on our computers.
I do not know what do you think about this?
I checked again what i wrote above. My image looks very intellectual ! I had lots of spare
time and read so much books. Wow ! In fact my real situation hidden in the last picture
Anyway…i’ve begun to make crafts, such as bookmarks,postcards, gift tags for our Vietnam
day memories and share them on my new page which is  “blueZ prints” i hope you enjoy them.
Happy weekend !