Μέρες Σμύρνης σαν τραγούδι της γιαγιάς: Κανελόριζα

Κάτω στο γιαλό κάτω στο περιγιάλι

κόρην αγαπώ κόρην αγαπώ

Κόρην αγαπώ ξανθή και μαυρομάτα

δώδεκα χρονών δώδεκα χρονών

Δώδεκα χρονών που ο ήλιος δεν την είδε

παρά η μάνα της παρά η μάνα της

Παρά η μάνα της κανέλα τη φωνάζει

κανελόριζα κανελόριζα

Κανελόριζα και άνθος της κανέλας

φούντα της μηλιάς φούντα της μηλιάς

Φούντα της μηλιάς στα μήλα φορτωμένη

τ' άκουσα κι εγώ τ' άκουσα κι εγώ

Τ' άκουσα κι εγώ πάω να κόψω μήλα

μήλα δεν ήβρα μήλα δεν ήβρα

Μήλα δεν ήβρα μόν' τον καημό που πήρα

πέφτω σ' αρρώστια πέφτω σ' αρρώστια

Πέφτω σ' αρρώστια σε κίνδυνο μεγάλο

φέρτε το γιατρό φέρτε το γιατρό

Μέρες Σμύρνης σαν τραγούδι της γιαγιάς: Ρουμπαλιά

Αι  δεσποινίδαι της ωραίας μας Σμύρνης.

Ποιος είδε νέο σεβνταλή, και της αγάπης κλέφτη

Ρουμπαλιά, Γαρουφαλιά

σε τριγυρνούνε τα πουλιά.

Για να ξυπνάει με το αχ, και με το βαχ να πέφτει

Ρουμπαλιά μου Χιώτισσα

σε είδα ψες κι αρρώστησα.

Τα μάτια σου με κάνανε, να στρώσω δεν κοιμούμαι

Ρουμπαλιά, Γαρουφαλιά

σε τριγυρνούνε τα πουλιά.

Και τον σταυρό σαν Χριστιανός, να κάνω δε θυμούμαι

Ρουμπαλιά μου Χιώτισσα

σε είδα ψες κι αρρώστησα.

Μέρες Σμύρνης σαν τραγούδι της γιαγιάς.Berber oğlan

Ocak başı mermeri

Ben severim berberi

Traş eder beyleri

Mis kokuyor elleri

Ah ah o berber oğlan

Oğlan boynuma dolan

Ocak başında kaldım

İnce fikire daldım

Her kapı kakılışda

Berber geliyor sandım

Ah ah o berber oğlan

Oğlan boynuma dolan

Ah ah o berber oğlan

Oğlan boynuma dolan

Μέρες Σμύρνης σαν τραγούδι της γιαγιάς. Ο νερουλάς

Κλασσική φιγούρα των δρόμων της Σμύρνης και γενικότερα των αστικών κέντρων της Ανατολής ο νερουλάς. Οι γονείς συχνά τον σταματούσαν κι αγόραζαν το νερό του για να δροσίσουν τα παιδιά και να δροσιστούν κι αυτοί. Συνηθίζονταν να προσφέρεται το κανάτι με το νερό στο παιδί πρώτα μα να πίνει ο ενήλικας και μετά αυτό, ως ένδειξη σεβασμού.

Μέρες Σμύρνης σαν τραγούδι της γιαγιάς. Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω...

Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω

και μια πέτρα για να ξαποστάσω

τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω

απ' όσα πέρασα…

Μέρες Σμύρνης σαν τραγούδι της γιαγιάς. Τζιτζιμίκας

Σαν στήνουν το χορό στη Σμύρνη ώρα δεν κοιτούν μα μήτε και κούραση. Τα όργανα παίρνουν φωτιά κι συρτομπάλος καλά κρατεί ως το πρωί.

Τα μάτια σου τα ολόμαυρα,

τριγύρω γύρω ασήμι.

Σφάζουν καρδιές κλέβουν καρδιές,

δεν κάνουν καλοσύνη.

Άιντε ώπλες,

θα σου πάρω πασουμάκια και παντόφλες!

 Όποιος δεν είναι μερακλής,

 κέρνα μας κόρη κέρνα μας,

ωχ του πρέπει να πεθάνει,

κέρνα παπαδιά λεβέντικα κορμιά.

Άιντε ώπλες άιντε ώπλες άιντε ώπλες,

θα σου πάρω πασουμάκια και παντόφλες!

(Τζιτζιμίκας -συρτομπάλος-της Κάτω Παναγιάς του Καζά στον Τσεσμέ. Μικρά Ασία)

Σμύρνη 1922: Κόνιαλι!

Κίνησε ο γάμος στα Ρωμαίικα και βουίζει η Σμύρνη από το χτύπημα των κουταλιών. Ο ρυθμός είναι Κόνιαλι, φερμένος από την Καππαδοκία και ξεσηκώνει την ψυχή.

Απόψε στον πάνω μαχαλά κανείς δε θα κοιμηθεί.

 

Hani ya da benim elli dirhem pastırmam pastırmam

Konyalı'dan başkasına bastırmam yar yar

Konyalım yürü, yürü yavrum yürü, aslan yarim yürü

Aldattılar seni, vermediler beni

Kayseri'den, Karaman'dan Konya'dan Konya'dan

Güzel seven mahrum kalmaz dünyadan yar yar

Konyalım yürü, yürü yavrum yürü, aslan yarim yürü

Aldattılar seni, vermediler beni

Hani ya da benim elli dirhem irakım irakım

İçer içer geçmez benim merakım vay vay

Konyalım yürü, yürü yavrum yürü, aslan yarim yürü

Aldattılar seni, vermediler beni

Yüksek minareden attım kendimi kendimi

Çok aradım bulamadım dengimi yar yar

Konyalım yürü, yürü yavrum yürü, aslan yarim yürü

Aldattılar seni, vermediler beni"

Σμύρνη 1922: Στην προκυμαία

Ο Ναύαρχος μετά της συζύγου του και της γλυκυτάτης θυγατέρας αυτών,Ηλέκτρας, στη βραδυνή τους περατζάδα στην προκυμαία της Σμύρνης.

Σμύρνη 1922: Ο χορός των μαχαιριών

Τα παλληκάρια από την Καππαδοκία χορεύουν αντικριστά τον χορό των Μαχαιριών. 

Σμύρνη 1922: Στης μαντζουράνας τον ανθό

Στης μαντζουράνας τον ανθό 

έπεσα ν' αποκοιμηθώ,

λίγο ύπνο για να πάρω 

στην αγάπη μου επάνω.

Έπεσ' αποκοιμήθηκα, 

αγάπη δεν θυμήθηκα.

Και στον υπνοφαντασμό μου 

πάντρευαν τον αγαπό μου,

πάντρευαν την αγάπη μου, 

το κάναν για γινάτι μου,

και τη δίναν τον εχθρό μου 

για το πείσμα το δικό μου.

Και στη χαρά με προσκαλούν, 

διά κουμπάρο με θωρούν,

για να πάω να στεφανώσω, 

δυο κορμάκια να ενώσω.

Του γαμπρού τα παλικάρια 

έριχναν μαργαριτάρια

και της νύφης οι κοπέλες 

έριχναν τις καραμέλες.

(Του γάμου και της αγάπης. Αρετσού Μικράς Ασίας)

Σμύρνη 1922.Σαν τραγούδι της γιαγιάς. Ροδοδάχτυλος αυγή μου.

Ροδοδάχτυλος αυγή μου,

 έβγα δρόσισε τη γη μου

 δρόσισε τα χορταράκια

 και τη μαύρη μου ψυχή.

Να διαβώ,εις τους λειμώνας

 και με ρόδα να στεφθώ

Την αγάπη μου να έβρω

 και να την γλυκασπαστώ.

Πρόβαλε, πρόβαλε σε καρτερούνε
 τα αρνάκια τα λευκά
σε προσμένει η φιλομοίρα
εις τα εις τα έρημα βουνά.

Φύγετε ωχραί φροντίδαι
σύρτε βάθη τρομερά
ν' αγαπώ να μ' αγαπάνε
είν' η μόνη μου χαρά.

Σμύρνη 1922: Παιχνίδια περαντζάδας...

Η νεαρή κόρη του Τραπεζίτη με το καπελίνο της και την ανεμελιά των νειάτων της συνταιριάζει περαντζάδα πιασμένη στο χέρι της μητέρας της και το αγαπημένο της κουτσό. Ακόμη οι χρόνοι είναι ρόδινοι...

ΣΜΥΡΝΗ 1922: Στην προκυμαία...

Περαντζάδα και ρεβεράντζες στην προκυμαία της Σμύρνης. Ο κκ Δήμαρχος μετά της εκλεπτυσμένου ενδυματολογικού γούστου συζύγου του χαιρετά την οικογένεια του Αμερικανού Προξένου.

"Μενεξέδες και ζουμπούλια

και θαλασσινά πουλιά

αν τη δείτε την καλή μου

χαιρετίσματα πολλά..."