Η ομίχλη στις ελληνοαλβανικές σχέσεις εξαφάνισε το Βορειοηπειρωτικό

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 08/12/2022

Οι κρίσιμες γεωπολιτικές και οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων ετών, σε παγκόσμιο επίπεδο, αφύπνισαν κατά κάποιο τρόπο την ελληνική εξωτερική πολιτική και της επέβαλαν να πράξει τα αυτονόητα για την διασφάλιση και προστασία των εθνικών μας συμφερόντων απέναντι σε οποιαδήποτε πρόκληση.

Κατά κοινή ομολογία διπλωματών και διακεκριμένων διεθνολόγων και αναλυτών είναι η πρώτη φορά στην μεταπολεμική Ελλάδα που το επιτελείο του Υπουργείου Εξωτερικών έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου ενημερώνοντας διεθνείς οργανισμούς, συμμάχους και αρχηγούς κρατών για την προκλητική στάση της Τουρκίας και τις θέσεις μας επικαλούμενοι πάντα το Διεθνές Δίκαιο.

Η υπογραφή του συνυποσχετικού με την Αλβανία, για την παραπομπή της διευθετήσεως της ΑΟΖ, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αποτελεί πλέον θέμα μείζονος εθνικού συμφέροντος για την Ελλάδα και, εφόσον πραγματοποιηθεί, μια σημαντική νίκη στις παράλογες απαιτήσεις της Τουρκίας. 

Δυστυχώς όμως η Ελλάδα, αν και χώρα των Βαλκανίων, δεν έχει καμία ουσιαστική επιρροή στη περιοχή και η ανεπάρκειά της, μετά κι από την αρνητική κατάληξη των διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια, φάνηκε κι από την αποτυχημένη απόπειρα επισκέψεως του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στα χωριά της Βορείου Ηπείρου όπου διαμένει η Εθνική Ελληνική Μειονότητα. Η δικαιολογία του “κακού καιρού”, που δεν έπεισε τελικά κανέναν, αποτελεί ένδειξη της άγνοιας και της προχειρότητας με την οποία αντιμετωπίζουμε τόσα χρόνια της ελληνοαλβανικές σχέσεις αλλά και την μειονότητα στην Αλβανία. Οι ευθύνες βέβαια στην συγκεκριμένη περίπτωση βαραίνουν όλο το πολιτικό σύστημα των τελευταίων 30 και πλέον ετών στην Ελλάδα.

Έτσι εξηγείται η στάση της ΕΛ.ΑΣ. στη δολοφονία του Κατσίφα

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 01/06/2019

Στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο εντύπωση προκάλεσε, μεταξύ άλλων, και η παρουσία του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.) Αριστείδη Ανδρικόπουλου σε προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και ομιλίες του Αλέξη Τσίπρα παραβιάζοντας το Προεδρικό Διάταγμα που απαγορεύει σε εν ενεργεία ανώτατους αξιωματικούς να συμμετέχουν σε δημόσιες εκδηλώσεις υπέρ η κατά πολιτικών κομμάτων.

Κανείς δεν αμφιβάλει πλέον για την κομματική ταυτότητα του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. την οποία ο ίδιος φρόντισε να αποκαλύψει όχι μόνο τώρα, δια της παρουσίας του, αλλά και στο παρελθόν.

Στις 28 Οκτωβρίου 2018 δολοφονήθηκε από τις ειδικές δυνάμεις της Αλβανικής αστυνομίας ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Λίγες ώρες αργότερα τα ελληνικά ΜΜΕ παρουσίαζαν «διαρροές» από πηγές της ΕΛ.ΑΣ. σύμφωνα με τις οποίες ο Κωνσταντίνος Κατσίφας είχε συλληφθεί το 2009 στο Χαλάνδρι, κατά τη διάρκεια επιχείρησης που διεξήγαγε η Δίωξη Ναρκωτικών, ως κατηγορούμενος σε μεγάλο κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών. Αυτές οι «πηγές» δεν φρόντισαν όμως ποτέ να ενημερώσουν τους δημοσιογράφους και την κοινή γνώμη ότι η εμπλοκή αυτή του Κατσίφα ήταν παντελώς άδικη και αθωώθηκε τελεσίδικα από την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Η στάση της ΕΛ.ΑΣ. προκάλεσε τότε δικαίως την έντονη αντίδραση των Βορειοηπειρωτικών σωματείων, που ακόμα περιμένουν εξηγήσεις για την επαίσχυντη αυτή πράξη, αλλά και την οργή της οικογένειας.

Ποιος όμως ήταν ο λόγος που η ΕΛ.ΑΣ. παρενέβει με παραπλανητικές πληροφορίες σπεύδοντας  να υποβαθμίσει το γεγονός της δολοφονίας ενός Έλληνα Βορειοηπειρώτη,  προσβάλλοντας την μνήμη του άταφου ακόμα νεκρού, και ποιους σκοπούς εξυπηρετούσε;

Ήταν φανερός ο ζήλος και το άγχος της ελληνικής πλευράς να αποτραπεί το ενδεχόμενο το θέμα να πάρει τις Εθνικές διαστάσεις που τελικά δικαίως πήρε.

Η Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου στα Βαλκάνια που αλλάζουν σύνορα...

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 17/02/2019

Ήταν 17 Φεβρουαρίου του 1914 όταν οι Βορειοηπειρώτες εξεγέρθηκαν εναντίων της αποφάσεως των Μεγάλων Δυνάμεων να εκχωρηθεί η περιοχή τους στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος. Ο Αυτονομιακός Αγώνας του 1914 αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, αφού κατοχύρωσε το μέλλον και την επιβίωση του στην πολύπαθη αυτή περιοχή της Ηπείρου και αναγνωρίστηκε διεθνώς η ύπαρξη Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας και με την Δήλωση της Αλβανίας για της Μειονότητες στην Κοινωνία των Εθνών το 1921.

Στην σύγχρονη εποχή την οποία διανύουμε, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, η έννοια της αυτονομίας έχει διάφορες μορφές, όπως π.χ. η διοίκηση ορισμένων περιοχών ενός κυρίαρχου κράτους από όργανα μιας αναγνωρισμένης εθνικής μειονότητας. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα στην Ευρώπη, όπως τα αυτόνομα νησιά Ώλαντ της Σουηδικής μειονότητας στη Φιλανδία. Οι αναγνωρισμένες εθνικές μειονότητες προστατεύονται από τους Διεθνείς Οργανισμούς όπως με την Σύμβαση Πλαίσιο του ΟΑΣΕ για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων η οποία προβλέπει μεταξύ άλλων την διαφύλαξη της εθνικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής ταυτότητας των μελών μιας μειονότητας.

Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας τηρεί όλες εκείνες της προϋποθέσεις και διαθέτει την απαραίτητη νομική επιχειρηματολογία για να στηρίξει τις δίκαιες απαιτήσεις της για αυτονομία.

2018: Η χρονιά-σταθμός για το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 28/12/2018

Το Χρονικό μιας παρ’ ολίγον Εθνικής Τραγωδίας με την υπογραφή της Ελλάδας

Όταν το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας ανακάλυψε πρόσφατα το βορειοηπειρωτικό ζήτημα, κανένας αρμόδιος ή μη του υπουργείου δεν μπορούσε να φανταστεί την πολυπλοκότητα του θέματος με πολλές νομικές και εθνικές προεκτάσεις. Ο φάκελος «Βορειοηπειρωτικό» παρέμεινε επί χρόνια ξεχασμένος στα υπόγεια του υπουργείου είτε από άγνοια είτε για ιδεολογικούς λόγους, και όσοι ελάχιστοι τολμούσαν να το αναφέρουν εισέπρατταν την απαξίωση και την περιφρόνηση των «αρμοδίων».

Χαρακτηριστικές και αντιπροσωπευτικές του τρόπου αντιμετώπισης των εθνικών μας θεμάτων, είναι βεβαίως και οι επιπόλαιες και ανεύθυνες δηλώσεις του πρώην υπουργού των εξωτερικών κ. Κοτζιά ο οποίος νόμιζε ότι μετά το «Μακεδονικό» θα έλυνε και το «Αλβανικό» πριν το καλοκαίρι ώστε να κάνει ξένοιαστες διακοπές.

Όλα ξεκίνησαν την άνοιξη του 2018 όταν παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις για την ονομασία των Σκοπίων, άρχισαν υπό άκρα μυστικότητα και οι συζητήσεις με την Αλβανία. Όλοι θυμούμαστε ότι οι συναντήσεις μεταξύ των ομολόγων ελάμβαναν χώρα σε διάφορα νησιά της Ελλάδας, κεκλισμένων των θυρών, χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως ενημέρωση ή διαρροή για το περιεχόμενο των συζητήσεων.

Την ίδια στιγμή τα αλβανικά ΜΜΕ από τη μία πανηγύριζαν και από την άλλη ονειρεύονταν την Άρτα και τα Γιάννενα, κυριολεκτικά ή μεταφορικά!

Σύμφωνα με την ελληνική πλευρά στα ανοιχτά θέματα μεταξύ των δύο χωρών συγκαταλέγονται η οριοθέτηση της ΑΟΖ, η άρση του εμπολέμου με ότι αυτό συνεπάγεται και ο σεβασμός των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας χωρίς ιδιαίτερη έμφαση στο τελευταίο, αφού είχαν την λανθασμένη αντίληψη ότι η είσοδος της Αλβανίας στην ΕΕ θα έλυνε τα πάντα ως δια μαγείας.

Οι ιδεοληψίες του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδας, οι λανθασμένες αντιλήψεις και η αδιαφορία όχι μόνο διέλυσαν κυριολεκτικά τον Ελληνισμό της περιοχής τα τελευταία χρόνια, αλλά επέτρεψαν και στην Αλβανία να προβεί ανενόχλητη σε μία εθνοκάθαρση του πληθυσμού της περιοχής αλλάζοντας άρδην τα ιστορικά και εθνολογικά στοιχεία που κατοχυρώνουν την ύπαρξη του Ελληνισμού στη Βόρειο Ήπειρο. Το 2018 θα παιζόταν η τελευταία πράξη του δράματος που θα σήμαινε και το τέλος του βορειοηπειρωτικού ζητήματος και για της δύο χώρες. Ελάχιστοι  άνθρωποι που γνωρίζουν το θέμα και είχαν πρόσβαση στο υπουργείο υποστήριζαν ότι επρόκειτο για το απόλυτο ξεπούλημα ή προδοσία!

Η Εθνική μοναξιά των Βορειοηπειρωτών και η ένοχη σιωπή της Ελληνικής «ελίτ»

«Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας»

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 09/12/2018

Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις αλβανικές αρχές, άνοιξε το κουτί της Πανδώρας φέρνοντας στο φως αλήθειες και γεγονότα για το βορειοηπειρωτικό ζήτημα  που αποσιωπήθηκαν τα τελευταία χρόνια με πρόσχημα την ελληνοαλβανική φιλία και την ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας.

Ο διωγμός του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού δυστυχώς συνεχίστηκε και μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία με την Αθήνα να επιλέγει την φιλική προσέγγιση με τα Τίρανα συμβάλλοντας ενίοτε με κάθε τρόπο στην ανάδειξη κυβερνήσεων στην Αλβανία και αδιαφορώντας για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, ζητώντας μάλιστα από τους Βορειοηπειρώτες να κρατήσουν χαμηλούς τόνους.

Έλληνες πολιτικοί και υπουργοί προέτρεπαν τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου να συμμετέχουν και να ψηφίζουν αλβανικά κόμματα διαλύοντας έτσι κάθε προοπτική πολιτικής εκπροσώπησης των Βορειοηπειρωτών στην αλβανική πολιτική σκηνή ικανή να υπερασπιστεί τα δικαιώματα τους. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το ίδιο επιθυμούσε και η Αλβανία αν θυμηθεί κανείς τις εκλογές βίας και νοθείας που διεξάγονταν σε ελληνικές περιοχές ώστε να αποτραπεί η εκλογή Ελλήνων εκπροσώπων!

Η φυγή των νέων Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα διευκόλυνε ακόμα περισσότερο το έργο αφελληνισμού της περιοχής από τους Αλβανούς με την μέθοδο της μετακίνησης αλβανικού πληθυσμού σε αναγνωρισμένες μειονοτικές περιοχές γεγονός που απαγορεύεται από την Σύμβαση Πλαίσιο του ΟΑΣΕ για τα δικαιώματα των μειονοτήτων την οποία έχει υπογράψει και η Αλβανία. Κανείς όμως δεν βρέθηκε να καταγγείλει επίσημα στον ΟΑΣΕ και τους διεθνής οργανισμούς αυτό το γεγονός...

Παρουσίαση βιβλίου Δρος Ιωάννη Παπαφλωράτου: “Ο Eλληνισμός της βορείου Ηπείρου μέσα από άγνωστα ντοκουμέντα”

 Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 18/03/2018

Με ιδιαίτερη χαρά, τιμή και συγκίνηση, ως Ηπειρώτισσα, απεδέχθην την πρόταση του καθηγητού Δρος Ιωάννη Παπαφλωράτου να παρουσιάσω το βιβλίο του υπό τον τίτλο «Ο Ελληνισμός της βορείου Ηπείρου μέσα από άγνωστα ντοκουμέντα». Ο συγγραφέας ευελπιστεί να μεταφέρει στην σημερινή γενιά, αλλά και τις επερχόμενες, τον ενιαίο χαρακτήρα της Ηπείρου, τον εθνικό παλμό και τον μεγαλειώδη αγώνα σύσσωμου του ελληνισμού για την απελευθέρωση των υπόδουλων Ελλήνων της βορείου Ηπείρου και την ένωση τους με την Ελλάδα. Η έρευνα, η μελέτη και η ορθή αξιολόγηση του ιστορικού υλικού αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά που απαιτήθηκαν για την ολοκλήρωση αυτού του πονήματος. Η  αναδρομή σε μεγάλες  χρονικές περιόδους και η έκταση του περιεχομένου του βιβλίου καθόρισαν και την δομή του, καθώς ο συγγραφέας επέλεξε να παρουσιάσει μία ολοκληρωμένη μελέτη της ιστορίας της βορείου Ηπείρου από την αρχαιότητα έως σήμερα. Το βιβλίο αποτελείται από έξι κεφάλαια στα οποία καταγράφονται γνωστά και άγνωστα γεγονότα που συνθέτουν την πλούσια ιστορία του ελληνισμού της Ηπείρου.
 
Το 1ο κεφάλαιο αναφέρεται στην ιστορία της ενιαίας Ηπείρου, στην εθνολογική σύσταση του πληθυσμού της όπως επίσης στον βίο και τον πολιτισμό των κατοίκων της που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της περιοχής, από αρχαιοτάτων χρόνων, μέσα από επιστημονικές μελέτες και ιστορικά έγγραφα. Επίσης, περιγράφεται η προσπάθεια επιβίωσης του ηπειρωτικού ελληνισμού κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας.

 Ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, η απελευθέρωση ολόκληρης της Ηπείρου το 1912-1913 και οι συνεχείς ιταλικές μεθοδεύσεις που αποσκοπούσαν στην προσπάθεια ελέγχου της περιοχής αποτελούν το αντικείμενο μελέτης του 2ου κεφαλαίου.

Το 3ο κεφάλαιο του έργου πραγματεύεται την δημιουργία του βορειοηπειρωτικού ζητήματος, την σύσταση του αλβανικού κράτους ως ικανοποίηση των συμφερόντων κυρίως δυο εκ των Μεγάλων Δυνάμεων, κατά παράβαση όλων των αρχών και κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, και την εκκένωση της βορείου Ηπείρου από τον Ελληνικό Στρατό.

Στο 4ο κεφάλαιο περιγράφεται η εξέγερση των βορειοηπειρωτών εναντίων της αποφάσεως των Μεγάλων Δυνάμεων να εκχωρήσουν την περιοχή τους στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος, γεγονός που οδήγησε στην συγκρότηση της «Προσωρινής Κυβερνήσεως της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου». Οι νίκες του Αυτονομιακού Στρατού εναντίον των αλβανικών τμημάτων οδήγησαν στη σύναψη ανακωχής και την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας που παρείχε αυτονομία στις επαρχίες της βορείου Ηπείρου.

Τα πολιτικά και διπλωματικά γεγονότα που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην τύχη της βορείου Ηπείρου από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως τις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον στο 5ο κεφάλαιο.

Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου περιγράφεται η περίοδος από το 1940 έως σήμερα. Άγνωστες πτυχές της νεότερης ιστορίας έρχονται στο φως από τον συγγραφέα προσελκύοντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Το έργο του κ. Παπαφλωράτου αποτελεί μια σημαντική πηγή γνώσης για όλους τους Έλληνες, κυρίως για την νέα γενιά, καθώς οι ιστορικές μνήμες, όπως μεταφέρονται από τον συγγραφέα, είναι οι φάροι που προφυλάσσουν από καινούρια ναυάγια και εθνικές συμφορές. Επίσης, είναι η συνάντηση παρελθόντος και παρόντος με σκοπό την κατάκτηση του μέλλοντος. Η Ήπειρος, ως κοιτίδα του αρχαίου ελληνισμού, διαθέτει μία πλούσια και μακραίωνη ιστορία την οποία όλοι οφείλουμε να γνωρίζουμε.             

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η ιστορία της Ηπείρου ξεκινάει από τα βάθη των αιώνων και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μοίρα του ελληνισμού. Από αρχαιοτάτων χρόνων, η Ήπειρος ήταν ιστορικά, εθνολογικά και γεωγραφικά ενιαία και αδιαίρετη. Αυτό αποδεικνύεται από πλήθος ιστορικών στοιχείων, αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων τα οποία παρατίθενται στο βιβλίο τονίζοντας έτσι τον ενιαίο χαρακτήρα της Ηπείρου και αποτελώντας αδιάψευστα στοιχεία για της μετέπειτα αδικίες που επακολούθησαν.

Ο διαχωρισμός της σε νότια και βόρεια Ήπειρο, όπως ορθώς αναφέρει ο συγγραφέας, είναι καθαρά τεχνικό κατασκεύασμα της ξένης διπλωματίας που έγινε στις αρχές του 20ου αιώνα. Σύμφωνα με τους γεωγράφους της εποχής, τα όρια της Ηπείρου έφταναν μέχρι τον Γενούσιο ποταμό ή και βορειότερα μέχρι την Επίδαμνο.

Στο βιβλίο περιγράφεται ο κοινός βίος όλων των Ηπειρωτών όπως η συμμετοχή τους σε πολιτιστικές, αθλητικές και θρησκευτικές τελετές αλλά και στην σπουδαία ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Δεν θα μπορούσε βεβαίως ο συγγραφέας να παραλείψει και την εποχή του βασιλέως Πύρρου όταν η Ήπειρος γνώρισε το απώτατο όριο της ακμής της.

Σημαντικός σταθμός στην ιστορία της Ηπείρου είναι ο εκχριστιανισμός των Ηπειρωτών με δικούς τους μάρτυρες ανάμεσα τους και βορειοηπειρώτες, οι οποίοι αναφέρονται στο βιβλίο.

Αξίζει όμως μέσα από αυτή την ιστορική μελέτη να μάθει κανείς πότε εμφανίστηκαν τα πρώτα αλβανικά φύλα στην βόρεια Αλβανία και πότε οι Γκέγκηδες  στην Ήπειρο, αποκρούοντας έτσι τα σημερινά αλυτρωτικά επιχειρήματα των Αλβανών.

Η εποχή της τουρκοκρατίας στην Ήπειρο από τα μέσα του 15ου αιώνα θα σηματοδοτήσει μία ολόκληρη εποχή εξελίξεων, οι οποίες καθόρισαν τελικά και την τύχη των Ηπειρωτών στο μέλλον. Σημαντική προσωπικότητα αντίστασης κατά των Τούρκων αναδεικνύεται ο Γεώργιος Καστριώτης του οποίου πουθενά δεν αποδεικνύεται η αλβανική καταγωγή σύμφωνα με πηγές και μαρτυρίες που ο συγγραφέας καταγράφει στο βιβλίο.

Κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας, ο βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από τα μοναστήρια, τις βιβλιοθήκες, τα εκπαιδευτήρια και άλλα μορφωτικά ιδρύματα. Επίσης, βορειοηπειρώτες έλαβαν μέρος στα Ορλωφικά και το κίνημα του Μητροπολίτου Λαρίσης Διονυσίου Φιλοσόφου, το οποίο περιγράφεται λεπτομερώς στο 1ο κεφάλαιο του βιβλίου και έχει ιδιαίτερη σημασία.

Σημαντική υπήρξε και η προσφορά των βορειοηπειρωτών στην Φιλική Εταιρία και στην επανάσταση του 1821 όπου πολλοί β/τες διακρίθηκαν. Στο βιβλίο θα διαβάσετε τα ονόματα ορισμένων εξ αυτών.

Στις 30 Οκτωβρίου 1828, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος Ιωάννης Καποδίστριας ζήτησε όπως συμπεριληφθεί και η βορ. Ήπειρος στο υπό σύσταση Ελληνικό κράτος με επιστολή διαμαρτυρίας στα μέλη της Διασκέψεως των Πρεσβευτών. Τελικά, ολόκληρη η Ήπειρος παρέμεινε εκτός των ορίων του Ελληνικού βασιλείου για να επανέρθει ξανά το θέμα στο προσκήνιο με αφορμή τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο 1877-78. Το διπλωματικό παρασκήνιο που ανάγκασε την Ελλάδα να εξέλθει της ουδετερότητας έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποκαλύπτει για πρώτη φόρα τις βλέψεις των Ιταλών για την Ήπειρο,και τα συνεχή προσκόμματα της Ρώμης για την απελευθέρωση της. Ο ρόλος της Ιταλίας και η προσπάθεια διεισδύσεώς της στην Ήπειρο περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια από τον συγγραφέα, παραθέτοντας στοιχεία, ημερομηνίες και γεγονότα που αποδεικνύουν το διαχρονικό ενδιαφέρον της Ιταλίας για τα παράλια της Ηπείρου. Η πολιτική της Ρώμης ξεσήκωσε τους Ηπειρώτες, ενώ την ίδια περίοδο ορισμένοι κύκλοι καλλιεργούσαν την σύσταση μίας ελληνοαλβανικής ομοσπονδίας. Παράλληλα κάνουν την εμφάνιση τους οι πρώτοι αλβανοί εθνικιστές (1877), οι οποίοι με την παρότρυνση της Υψηλής Πύλης και διαστρεβλώνοντας την ιστορία αλλά και την πραγματικότητα προσπαθούν να επηρεάσουν το διεθνές γίγνεσθαι. Αποσπάσματα επιστολών των Φράσερη και Βρυώνη σε ξένα έντυπα υπάρχουν μέσα στο βιβλίο και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε συνάρτηση και με την σημερινή κατάσταση.

Από τον ελληνοτουρκικό πόλεμο το 1897 έως το 1912 και τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο μεσολαβούν μια σειρά από σημαντικά γεγονότα όπως η έξαρση του αλβανικού εθνικισμού, η ρουμανική προπαγάνδα για τους Βλάχους και η όξυνση των σχέσεων Ελλάδας - Ρουμανίας, η Δήλωση Συνεννοήσεως που δεν εφαρμόστηκε ποτέ, το κίνημα των Νεότουρκων και η αλλαγή ισορροπιών στα Βαλκάνια, γεγονότα τα οποία περιγράφονται αναλυτικά στο βιβλίο και σηματοδοτούν της εξελίξεις που θα ακολουθήσουν.                                               

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο
Ο Α ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Οι λαοί των Βαλκανίων κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στην αρχή το ίδιο έπραξαν και οι Αλβανοί οι οποίοι όμως εν συνεχεία μπροστά στον φόβο της ταχείας προελάσεως των Ελληνικών και Σερβικών στρατευμάτων έγιναν οι μόνοι βαλκάνιοι η οποίοι συνεργάστηκαν με της Οθωμανικές δυνάμεις.

Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας τον Νοέμβριο του 1912 έγινε με την πλήρη υποστήριξη της Ιταλίας και της Αυστροουγγαρίας  οι οποίες θεωρούσαν τις βαλκανικές δυνάμεις όργανα της ρωσικής πολιτικής και έβλεπαν το αλβανικό κράτος ως ανάχωμα στον σερβικό μεγαλοϊδεατισμό.

Μάζης: «Η Βόρειος Ήπειρος απελευθερώθη 3 φορές εντός ολιγοτέρων των 30 ετών»

Ιδιαίτερη αναφορά στο Βορειοηπειρωτικό στη βιβλιοπαρουσίαση του έργου του Δρος Παπαφλωράτου «Η Ιστορία του Ελληνικού Στρατού (1833-1949)»

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου άλλη μια, διευρυμένη αυτή τη φορά παρουσίαση, του έργου του Δρος Ιωάννη Παπαφλωράτου, Νομικού–Διεθνολόγου και Καθηγητού της Σχολής Εθνικής Αμύνης με τίτλο «Η Ιστορία του Ελληνικού Στρατού (1833-1949). Η Δράση των I-VIII Μεραρχιών Πεζικού» από της εκδόσεις Σάκκουλα.

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* – 23/01/2015

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Αμφιθέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» του δήμου Παπάγου–Χολαργού παρουσία και του Υπουργού Εθνικής Αμύνης κ. Νικόλαου Δένδια ο οποίος απηύθυνε ένα σύντομο χαιρετισμό τονίζοντας την μεγάλη προσφορά του βιβλίου στην μεταλαμπάδευση της πλούσιας Ελληνικής Ιστορίας στις επόμενες γενεές. Χαιρετισμό απηύθυνε επίσης και ο δήμαρχός Παπάγου–Χολαργού κ. Ηλίας Αποστολόπουλος, ενώ την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός κ. Μιχαήλ Κωσταράκος ο οποίος προλογίζει και το βιβλίο μαζί με τον Αντιστράτηγο ε.α. και Επίτιμο Διοικητή ΙΧ Μεραρχίας Πεζικού κ. Δημήτριο Τόρβα. Την παρουσίαση συντόνισε ο κ. Χρήστος Μπολόσης, Υποστράτηγος ε.α. ενώ η παρουσίαση του έργου έγινε από τον Δρ. Ιωάννη Παρίση, Υποστράτηγο ε.α. και από τον Καθηγητή Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ιωάννη Μάζη.

Η επικίνδυνη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού στη Βόρειο Ήπειρο

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 15/12/2014

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης η εξαφάνισης εθνοτήτων με βαθιές ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Όταν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Βόρειος Ήπειρος προσαρτήθηκε στο αλβανικό κράτος, το κομμουνιστικό δικτατορικό καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία δυστυχώς ισχύει ακόμα και σήμερα. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής εκτός των άλλων προέβη και σε μία επιχείρηση μετακίνησης αλβανικού πληθυσμού στο νότο της χώρας στις μεγάλες πόλεις με πρόσχημα την ανάπτυξη και σκοπό την αλλοίωση του πληθυσμιακού συσχετισμού. Παρ’ όλα αυτά οι Βορειοηπειρώτες στην πλειοψηφία τους αντιστάθηκαν, κράτησαν αλώβητη την Ελληνική τους συνείδηση, την γλώσσα, τον πολιτισμό τα ήθη τα έθιμα ακόμα και την θρησκεία τους σε ένα αθεϊστικό καθεστώς.

Διαζύγιο της εκπομπής “Βόρειος Ήπειρος.GR” από τον ΑΡΤ-FM 90,6

Όλο το παρασκήνιο πίσω από την διακοπή της εκπομπής

Αθήνα,  17-11-2014

Αγαπητοί ακροατές της εκπομπής “Βόρειος Ήπειρος.GR”

Έχοντας εντοπίσει ένα σημαντικό κενό στην ενημέρωση αναφορικά με το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, με την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε παρουσίας του Εθνικού αυτού θέματος οπουδήποτε πέραν του διαδικτύου, ξεκινήσαμε πριν από περίπου 5 χρόνια τη προσπάθεια κάλυψης αυτού του χώρου. Οι εξελίξεις σε ολόκληρη τη περιοχή μας τρέχουν και οι απειλές για τους βορειοηπειρώτες, όπως είδαμε πρόσφατα, παραμένουν αμείωτες. Η μόνη λύση στα μάτια μας ήταν και είναι η ευαισθητοποίηση και η αφύπνιση και των βορειοηπειρωτών που διαβιούν πλέον στην μητέρα Πατρίδα αλλά και των υπολοίπων Ελλήνων που στην πλειοψηφία τους δεν ξέρουν ΤΙΠΟΤΑ για το Εθνικό αυτό θέμα. Και ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι μέσα από την ενημέρωση.

Καθ’ όλη τη προσπάθειά μας αυτή είχαμε μια βασική Αρχή και προϋπόθεση: ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗ σε οποιαδήποτε φάση για το έργο μας αυτό. Δεν δεχόμαστε να βγάλουμε χρήματα πάνω από το Εθνικό μας αυτό ζήτημα!

Πέρασε και με νόμο η εξαφάνιση της Βορείου Ηπείρου

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 01/08/2014

Με απόλυτη πλειοψηφία εγκρίθηκε τελικά από την αλβανική Βουλή το περίφημο νομοσχέδιο για την νέα διοικητική διαίρεση της Αλβανίας μετά από μια μαραθώνια συζήτηση στην τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής περιόδου πριν την θερινή διακοπή της. Από την αίθουσα απείχε η αξιωματική αντιπολίτευση του Μπερίσα, ενώ παρόντες ήταν 90 βουλευτές εκ των οποίων υπέρ ψήφισαν οι 88. Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες καταψήφισε το νομοσχέδιο επί της αρχής και ο βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ανάπτυξη,  ελληνικής καταγωγής, κ. Βαγγέλης Τάβος δήλωσε παρόν.

Η διαμόρφωση του νέου χάρτη της Αλβανίας προκάλεσε αντιδράσεις στους κόλπους της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας αφού αλλοιώνονται ολόκληρες περιοχές στις οποίες κατοικούν Έλληνες, όπως η Χιμάρα άλλα και επαρχίες του Βούρκου στις οποίες ενσωματώνονται αλβανικά χωριά. Έτσι το οξύ κλήμα αντιπαράθεσης που επικρατούσε  της τελευταίες μέρες μεταφέρθηκε και στην αίθουσα της Βουλής, παρουσία του Αμερικανού πρέσβη κ. Αρβίζου ο οποίος παρακολούθησε σχεδόν όλη τη διαδικασία. Μάλιστα σε δηλώσεις του μετά τη ψηφοφορία τόνισε ότι πρέπει να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

Η συζήτηση επί του νομοσχεδίου ξεκίνησε με την κατάθεση τροπολογίας από τον πρόεδρο του ΚΕΑΔ κ. Ντούλε  σχετικά με τον δήμο της Χιμάρας ο οποίος ζήτησε να ενωθεί μόνο με το Λούκοβο και όχι με το Βρανίστι όπως προέβλεπε το νομοσχέδιο.  Επίσης τροπολογίες κατέθεσαν και βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος με επικεφαλής τον κ. Ανδρέα Μάρτο που ζητούσαν τα χωριά Καρδικάκι, Πετσά και Μουζίνα να ενσωματωθούν στην επαρχία Λειβαδιάς και όχι στο Δέλβινο.

Αίσθηση προκάλεσε και η τροπολογία που κατέθεσαν οι βουλευτές του τσάμικου κόμματος οι οποίοι ζητούσαν τα ελληνικά χωριά Βαγκαλιάτι, Σοπίκι και Παντελεήμονας  να φύγουν από την επαρχία της Κονίσπολης που κατοικείται κυρίως από Τσάμιδες και να ενσωματωθούν στην επαρχία Λειβαδιάς.

ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΗΣ Ε.Ε.

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί οι εκδηλώσεις για την επέτειο της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου πρέπει να γίνονται πλέον στην Αθήνα και όχι μέσα στην Βόρειο Ηπειρο, από την στιγμή που τα ελληνοαλβανικά σύνορα είναι ανοιχτά από το 1990 και η Αλβανία είναι πλέον μια δημοκρατική χώρα που ετοιμάζεται να γίνει και μέλος της Ε.Ε.! Μη βιαστείτε να μου απαντήσετε. Η ερώτηση είναι ρητορική γιατί γνωρίζω ότι υπάρχουν εκατοντάδες απαντήσεις - δικαιολογίες, πολιτικές, διπλωματικές ή ότι άλλο θέλετε.

Της Αθηνάς Κρεμμύδα* - 17/02/2014

Υπάρχουν ωστόσο, ευτυχώς και κάποιο λίγοι «τρελοί» για την εποχή μας οι οποίοι το τολμούν και γιορτάζουν τα 100 χρόνια από την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου στην καρδία της Βορείου Ηπείρου χωρίς καμία πολιτική κάλυψη, βεβαίως, από την Βορειοηπειρωτική ηγεσία ή από την Ελλάδα, υπό στενή παρακολούθηση βέβαια των μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας, οι οποίες άλλοτε παρατηρούν και φακελώνουν και άλλοτε συλλαμβάνουν Βορειοηπειρώτες που πετάνε φεϊγβολάν με την Ελληνική πλευρά να μένει απαθέστατη…

Ας επιστρέψουμε όμως στην άλλη όψη του νομίσματος, στην Αθήνα και τις λαμπρές εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια του Αυτονομιακού Αγώνα των Βορειοηπειρωτών. Πλήθος κόσμου συμμετείχε τη Κυριακή στην δοξολογία και την κατάθεση στεφάνου τιμώντας την μνήμη των ηρώων που θυσιάστηκαν για την Βόρειο Ήπειρο. Δεν έλειψαν βέβαια και οι αποδοκιμασίες απέναντι σε πολιτικούς και κόμματα, σημεία των καιρών, δεδομένης της δύσκολης οικονομικής και πολιτικής περιόδου που διανύει η Ελλάδα. Έπειτα ακολούθησε σειρά ομιλιών στο Πολεμικό Μουσείο με αναφορές σε ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα που έγραψαν λαμπρές σελίδες στο Βορειοηπειρωτικό ζήτημα αλλά και στις σημερινές εξελίξεις.

Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ «ΤΣΑΜΙΚΟΥ»

Της Αθηνάς Κρεμμύδα,

Ραδιοφωνικής παραγωγού της εκπομπής «Βόρειος Ήπειρος.GR»

08/04/2013

Όταν το 1944 ο στρατηγός Ζέρβας έδιωξε τους τσάμιδες από την Ήπειρο μετά από τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει εις βάρος των Ελλήνων, αφού ήταν συνεργάτες των γερμανών κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σήμερα οι Αλβανοί θα διεκδικούσαν και την…Πρέβεζα!

Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, λοιπόν, οι τσάμιδες εγκαταστάθηκαν γεωγραφικά στην νότια περιοχή της Αλβανίας ή στην ελληνική περιοχή της Βορείου Ηπείρου η οποία είχε προσαρτηθεί στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος το 1912 από της Μεγάλες Δυνάμεις. Δημιουργήθηκαν έτσι τα τσάμικα χωριά τα οποία παρεμβάλλονταν μεταξύ των ελληνικών χωριών, πολύ κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Αρκετοί, όμως, τσάμιδες εγκαταστάθηκαν και στης μεγάλες πόλεις όπως Αγίους Σαράντα, Δέλβινο και Αυλώνα.

Το 1945 η Αλβανία υιοθέτησε το κομμουνιστικό καθεστώς της απομόνωσης υπό την ηγεσία τον Ενβέρ Χότζα. Η «δικτατορία του προλεταριάτου» ήθελε θεωρητικά όλους τους ανθρώπους στην Αλβανία ίσους, ίδιους, άθεους και κομμουνιστές. Ποιές ήταν, όμως, στην πραγματικότητα οι σχέσεις των τσάμιδων με τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου αλλά και με τους Αλβανούς;

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ!

της Αθηνάς Κρεμμύδα,

Ραδιοφωνικής παραγωγού της εκπομπής «Βόρειος Ήπειρος.GR»

02/12/2012

«Επειδή κάποιοι τρελοί αποφάσισαν να βάλουν τα σύνορα στην Κακαβιά, εγώ θα λέγομαι Αλβανός;» ήταν τα λόγια ενός παππού από την Χειμάρα της Βορείου Ηπείρου, ο οποίος αγανακτισμένος προσπαθούσε να καταλάβει γιατί στην ταυτότητα του αναγράφεται ως τόπος γεννήσεως: Χειμάρα, Αλβανία.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσα πολιτικά επιχειρήματα και αν επιστρατεύσει κανείς δεν πρόκειται να πείσει τον υπερήφανο υπερήλικα βορειοηπειρώτη ο οποίος γεννήθηκε Έλληνας, μεγάλωσε Έλληνας και θα πεθάνει Έλληνας, επιβεβαιώνοντας έτσι μια ιστορία που ξεκινάει από τα βάθη των αιώνων. Το παράλογο όμως της ιστορίας, η οποία γράφεται με θυσίες και αγώνες, είναι ότι ο νικητής δεν είναι πάντα και δικαιωμένος.

Ελλάδα, Οκτώβριος 1912: Η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο κατά της Τουρκίας. Το 1912 η όλη κατάσταση στα Βαλκάνια οδήγησε τα κράτη της χερσονήσου του Αίμου, την Βουλγαρία, τη Σερβία, την Ελλάδα και το Μαυροβούνιο να «παραμερίσουν προσωρινά την αμοιβαία καχυποψία των εθνικών τους ιδεολογιών» και να σχηματίσουν την «Βαλκανική Συμμαχία», κατά των Τούρκων. Η Ελλάδα δεν ήθελε να δεσμευθεί με το Μαυροβούνιο, αλλά μια σειρά γεγονότων έδειξε ότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να αναγνωρισθεί επίσημα η Ήπειρος ως αλβανική περιοχή, όπως άλλωστε ευνοούσε από καιρό η Αυστρία. Οι τρείς σύμμαχοι Σέρβοι, Βούλγαροι και Μαυροβούνιοι, έβαλαν την Ελλάδα στην Βαλκανική Συμμαχία επειδή την θεωρούσαν «μη υπολογίσιμο παράγοντα» για εδαφικές διεκδικήσεις. Λίγους μήνες αργότερα η Ελλάδα διπλασιάζεται εδαφικά και πληθυσμιακά, κερδίζοντας πολύ περισσότερα από οποιαδήποτε πρόβλεψη στρατιωτικού ξένου επιτελείου, ακόμη και του Ελληνικού, απελευθερώνοντας την Θεσσαλονίκη αλλά και ολόκληρη την Ήπειρο και κάπως έτσι η ιστορία καταγράφει την πρώτη φορά που η Βόρειος Ήπειρος απελευθερώνεται από τον Ελληνικό Στρατό. Αυτό προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια τόσο της Βουλγαρίας η οποία από σύμμαχος γίνεται αντίπαλος, καθώς διεκδικούσε την Μακεδονία, αλλά και της Αυστρίας η οποία φαίνεται να χάνει την επιρροή της στην Αδριατική και στα Βαλκάνια.

ΠΡΟΣΕΧΩΣ…

της Αθηνάς Κρεμμύδα,

Ραδιοφωνικής παραγωγού της εκπομπής «Βόρειος Ήπειρος.GR»

28/10/2012

Αν ο Πυθαγόρας ζούσε στην σημερινή Ελλάδα , σίγουρα θα ήταν πολύ υπερήφανος για την προσφορά του στην μαθηματική επιστήμη αφού σήμερα όλοι οι Έλληνες απόγονοι του ασχολούνται με μαθηματικούς υπολογισμούς και «νούμερα», κυριολεκτικά και μεταφορικά. Από τη μια λοιπόν η οικονομική κρίση, τα μέτρα, οι περικοπές και η λιτότητα που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση του λαού και από την άλλη οι πολιτικοί, που ο ίδιος ο λαός ψηφίζει, είτε γιατί «λεφτά υπάρχουν», είτε γιατί «δεν θα πάρουν άλλα μέτρα»! Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος του οποίου όποια πλευρά και να διαλέξεις θα είσαι πάντα ο χαμένος. Άλλωστε ο κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν…

Λάθη του παρελθόντος και προτάσεις για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου

Της Αθηνάς Κρεμμύδα,

Υποψήφιας Βουλευτού στη Β’ Πειραιώς με τον ΛΑ.Ο.Σ.

Υπεύθυνης του Τομέα Βορειοηπειρωτικού Αγώνα της ΝΕ.Ο.Σ.

23/04/2012

Όταν το ψέμα γίνεται ευγένεια στα χέρια της πολιτικής, τότε ο πειρασμός της εξουσίας έχει κάτι το θανατηφόρο. Τα τελευταία τριάντα χρόνια κάποιοι είχαν αναλάβει να κρύβουν την αλήθεια με αληθοφανή ψέματα, προβάλλοντας ταυτόχρονα λανθασμένα πρότυπα διαβίωσης, όπως πλουτισμό χωρίς εργασία, επιχειρηματική συνδιαλλαγή χωρίς ηθική, γνώση χωρίς χαρακτήρα και πολιτική χωρίς Αρχές. Την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούσε η Ελλάδα, αναγκάζεται τώρα να την πληρώσει πολύ ακριβά σε οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και εθνικό επίπεδο.

Η παγίδα, όμως, που στήνεται παγκοσμίως έχει επί της ουσίας ως στόχο, την θυσία των εθνικών θεμάτων στο βωμό της οικονομικής κρίσης, άρα την απώλεια εθνικής κυριαρχίας, αφού πρώτα έχουν καταργηθεί οι αξίες και τα ιδανικά των εθνών στο όνομα της παγκοσμιοποίησης.

Η επιφανειακή εξωτερική πολιτική των δυο (πρώην) μεγάλων κομμάτων όχι μόνο δεν κατάφερε να θωρακίσει τα εθνικά μας θέματα, αλλά υποβάθμισε τον ρόλο της Ελλάδας ακόμα και στα Βαλκάνια. Ο λόγος είναι ότι η χώρα αντί να έχει μια σταθερή γραμμή, υιοθετεί τις θέσεις του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος, άλλες φορές τις θέσεις του εκάστοτε υπουργού -που μπορεί να διαφέρουν από αυτές των προκατόχων του της ίδιας κυβέρνησης(!)-  και άλλες φορές τις θέσεις «παραμάγαζων» ή «ομάδων» που, υποτίθεται, ότι όλες εκπροσωπούν το…εθνικό συμφέρον.

Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα…

Της Αθηνάς Κρεμμύδα,

Υπεύθυνη του Τομέα Β/Ηπειρωτικού Αγώνα της ΝΕ.Ο.Σ.

Μέλος του Δ.Σ. της ΝΕ.Ο.Σ.

Το τελευταίο διάστημα ολόκληρος ο Ελληνισμός, καθηλωμένος στους δέκτες της τηλεόρασης, μεταξύ πληροφόρησης και παραπληροφόρησης, παρακολούθησε την τελευταία πράξη του δράματος από το αληθινό πρόσωπο του πολιτικού συστήματος.

Είδαμε, λοιπόν, την ανικανότητα της εξουσίας να κρύβεται πίσω από ένα δημοψήφισμα, την ανεπάρκεια του κομματικού συστήματος, το Ευρώ να μας εγκαταλείπει, την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό σε σπασμένο καθρέφτη, οργισμένους αναλυτές και πολιτικούς στα τηλεοπτικά παράθυρα να θέλουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους όχι δια του επιχειρήματος αλλά δια της κραυγής, κομπάρσους να έρχονται στο προσκήνιο, το παρελθόν να μας καταδιώκει και ακούσαμε την λέξη «πατρίδα» όσες φορές δεν την είχαμε ακούσει τα τελευταία 37 χρόνια!

Ποια είναι τα δικά μας παιδιά;

Άρθρο του 'Βορειοηπειρώτη'


Με αφορμή τη δήλωση του Προέδρου του ΚΕΑΔ για ψήφο στα «δικά μα παιδιά» - που αμφιβάλω αν την έγραψε ο ίδιος – θέλουμε και εμείς να πούμε κάποιες σκέψεις για τα «δικά» μας παιδιά.

Οι Βορειοηπειρώτες δεν είναι μειονότητα στην Ελλάδα αλλά κομμάτι του όλου Ελληνισμού, όπως οι Κρητικοί, οι Μακεδόνες οι Κύπριοι κλπ;! Ο τοπικισμός είναι στο πετσί μας και υπάρχει παντού, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να επιβραβεύετε! Εάν θα έπρεπε να πάρουμε θέση και ειδικά οι συλλογικοί φορείς που μας εκπροσωπούν και πρεσβεύουν τα εθνικό μας δίκιο, θα έπρεπε να στηρίξουν πρόσωπα και συνδυασμούς με τα ίδια πιστεύω και κυρίως ανθρώπους που γνωρίζουν και έχουν τη διάθεση να ασχοληθούν με το Βορειοηπειρωτικό.

Τι να τους κάνουμε μερικούς Βορειοηπειρώτες που δεν αναφέρουν ούτε στο βιογραφικό την καταγωγή τους!; Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε συμβούλους που ανήκουν σε συνδυασμούς σαν του κ. Αργύρη που μας θεωρεί αλβανούς ή του κ. Καχριμάνη που σύμφωνα με μερικούς διέλυσε τη μειονότητα; Εάν κ. Ντούλε το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι μόνο η καταγωγή, τότε το ίδιο πρέπει να κάνουμε και στην Αλβανία, να ψηφίζουμε όποιον, αρκεί να έχει Ελληνική καταγωγή.

Ο «Βορειοηπειρώτης» δεν είχε σκοπό να προτείνει, γιατί όλοι έχετε αποφασίσει αν και ποιον θα ψηφίσετε αλλά η άποψή μας είναι να δώσουμε ψήφο στους Έλληνες που δεν έχουν μόνο σχέση καταγωγής με το Βορειοηπειρωτικό αλλά και προσφοράς.

Μπορεί να ανήκουν σε διαφορετικά κόμματα αλλά, υποψήφιοι όπως η Αθηνά Κρεμμύδα, ο Μιχάλης Κυρούσης, ο Γιώργος Τζομάκας, ο Αλέξανδρος Ντάλντας ο Γιάννης Νταγιάκας στη Λάρισα κ.α., έχουν συνδυάσει το όνομα τους με το Βορειοηπειρωτικό.

Μπορεί να διαφωνούμε μαζί τους και με τους σχηματισμούς που ανήκουν αλλά αυτά είναι τα πραγματικά μας παιδιά που πρέπει να στηρίξουμε. Ακόμα και αν δεν τους αξίζει, με την ψήφος μας επιβραβεύουμε την ενασχόληση με την ιδιαίτερη πατρίδα.

Καλή ψήφο!

http://borioipirotis.blogspot.com/2010/11/blog-post_1620.html

ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ

Της Αθηνά Κρεμμύδα,

Υπεύθυνη Τομέα Β/Ηπειρωτικού Αγώνα ΝΕ.Ο.Σ.

«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα»

(Αρχαίο ρητό)

Πρόκληση για τους Βορειοηπειρώτες θα πρέπει να αποτελεί η απογραφή πληθυσμού στην Αλβανία η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί το 2011. Μια από τις βασικότερες προϋποθέσεις που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την διεξαγωγή αυτής της απογραφής είναι η ελεύθερη δήλωση εθνικότητας αλλά και θρησκείας από τους πολίτες. Θυμίζουμε ότι η Ελληνική Εθνική Μειονότητα απείχε από την τελευταία απογραφή που έγινε από το αλβανικό κράτος το 2001 ως ένδειξη διαμαρτυρίας εφόσον δεν είχαν συμπεριελήφθη στο ερωτηματολόγιο της απογραφής η εθνικότητα και η θρησκεία που αποτελούν δυο από τις σημαντικές παραμέτρους που αποδεικνύουν την Ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι από το 1945 ως το 1990 το δικτατορικό κομμουνιστικό καθεστώς της Αλβανίας διεξήγαγε απογραφές μαϊμού που έδειχναν τον ελληνικό πληθυσμό της Βορείου Ηπείρου ως 60.000. Το γεγονός αυτό ήταν αποτέλεσμα της έντονης προπαγάνδας του συστήματος, του φόβου που οδηγεί σε αλλοίωση της εθνικής συνείδησης αλλά και της μη αναγνώρισης πολλών μειονοτικών περιοχών όπως Χιμάρα, Πρεμετή Κορυτσά, Μοσχόπολη, Τεπελένι και άλλες το οποίο ισχύει ακόμα και σήμερα.

Η επικείμενη απογραφή έρχεται να βρει όλους τους ενδιαφερόμενους σε κρίση!

Η Αλβανία δέχεται έντονες πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και από την διεθνή κοινότητα να ξεπεράσει την πολιτική κρίση που ξεκίνησε το περασμένο καλοκαίρι, μετά τις εκλογές, όπου το σοσιαλιστικό κόμμα της αντιπολίτευσης δεν αποδέχεται το αποτέλεσμα των εκλογών και απέχει από την αλβανική βουλή. Η απογραφή έρχεται να ταράξει ακόμα περισσότερο τα νερά καθώς η δήλωση εθνικότητας και θρησκείας προκάλεσε την έντονη αντίδραση των σοσιαλιστών και διαφόρων ιστορικών που προσπαθούν να διασώσουν το «αλβανικό έθνος» το οποίο αναμένεται να εξελιχθεί σε κράτος μειονοτήτων αφού εκτός από την ελληνική εθνική μειονότητα υπάρχουν και η γλωσσική μειονότητα των Βλάχων που δηλώνουν ελληνικής καταγωγής, οι σέρβοι οι ρωμά κ.α. Έτσι έχει ξεκινήσει ένα παιχνίδι προπαγάνδας η οποία βασίζεται σε ιστορικές ανακρίβειες και οδηγεί σε έξαρση του αλβανικού σοβινισμού διεκδικώντας ελληνικά εδάφη από την Ήπειρο και αναγνώριση της «γενοκτονίας» των τσάμιδων.

Η Ελλάδα, από την άλλη, περνάει ίσως την πιο δύσκολη περίοδο μετά τον πόλεμο λόγο της οικονομικής κρίσης αφού υπέπεσε στα επτά θανάσιμα αμαρτήματα του Γκάντι «πλουτισμό χωρίς εργασία, ψυχαγωγία χωρίς ευσυνειδησία και μέτρο, γνώση χωρίς χαρακτήρα, επιχειρηματική συνδιαλλαγή χωρίς ηθική, επιστήμη χωρίς ανθρωπιά, πίστη χωρίς θυσία και πολιτική χωρίς αρχές». Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να μιλάμε σήμερα για κίνδυνο απώλειας εθνικής κυριαρχίας. Η διαχείριση του βορειοηπειρωτικού θέματος από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1990 ήταν μια πλήρη αποτυχία. Το εθνικό κέντρο όχι μόνο δεν προσπάθησε να κρατήσει συμπαγές και ενωμένο τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό με σταθερά εθνικές αρχές αλλά ακολουθώντας μικροκομματικές πολιτικές η κάθε πολιτική παράταξη και το κάθε κόμμα εξουσίας προσπάθησε να επωφεληθεί και να εξασφαλίσει την δικιά του επιρροή και τους δικούς του οπαδούς αδιαφορώντας για τις συνέπειες που προκαλεί ο διχασμός στο ευαίσθητο αυτό εθνικό θέμα. Καμία πολιτική δεν υποστήριξε την ανάπτυξη της περιοχής της Βορείου Ηπείρου, δεν διεκδίκησε τις περιουσίες των βορειοηπειρωτών και της εκκλησίας δεν ευνόησε την επιστροφή τους στις ρίζες τους, όπως και καμία πολιτική δεν προσπάθησε να αποτρέψει τον εποικισμό της περιοχής από την κάθοδο αλβανών μετά το 1990. Η απογραφή λοιπόν αποτελεί πρόκληση και για την Ελλάδα. Ίσως είναι η μεγάλη ευκαιρία να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό. Η Ελληνική πολιτεία οφείλει να συμβάλει και να διευκολύνει την συμμετοχή των βορειοηπειρωτών στην απογραφή είτε πρακτικά είτε αφυπνίζοντας την ελληνική τους συνείδηση αποτρέποντας το κλήμα απογοήτευσης που επικρατεί στους κόλπους τους. Η ιστορία δεν θα μας συγχωρήσει άλλη απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Η Ελλάδα θα πρέπει να διεκδικήσει και να εξασφαλίσει όλες τις εγγυήσεις από τους διεθνείς οργανισμούς για το αδιάβλητο αποτέλεσμα της απογραφής.

Οι βορειοηπειρώτες πλέον έρχονται αντιμέτωποι με τις ευθύνες τους αλλά και με το χρέος τους απέναντι στην Πατρίδα. Οι εκατοντάδες σύλλογοι βορειοηπειρωτών που υπάρχουν στην Ελλάδα ας δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους προσφέροντας για τον τόπο μας και όχι να είναι έρμαια των φιλοδοξιών τους και των οποιονδήποτε απολαβών από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα. Οι εκπρόσωποι της ΕΕΜ στην Αλβανία ας αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις παραλείψεις και τα λάθη των τελευταίων χρόνων εις βάρος των βορειοηπειρωτών και προς όφελος της εκάστοτε αλβανικής κυβέρνησης η οποία δεν χάνει ευκαιρία να διεισδύσει στην μειονότητα και να την διχάσει.

Η συμμετοχή όλων των βορειοηπειρωτών στην απογραφή πληθυσμού θα αποτελέσει ένα σημαντικό στοιχείο καταγραφής το οποίο αναμένεται να αλλάξει τα δεδομένα τις απαιτήσεις και τους στόχους της ΕΕΜ όχι μόνο από το αλβανικό κράτος αλλά και από την διεθνή κοινότητα. Είναι λοιπόν ευκαιρία να υπερασπιστούμε την ιστορία μας και να εξασφαλίσουμε την συνέχεια του Ελληνισμού αποφεύγοντας δικά μας σφάλματα καθώς όπως λέει ο Περικλής «πιο πολύ φοβάμαι τα δικά μου λάθη παρά τα σχέδια των εχθρών».

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΑΛΙΚΟ

.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1990 - ΟΙ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟ ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Της Αθηνάς Κρεμμύδα

Υποψήφιας Βουλευτού Β’ Πειραιώς

Υπεύθυνης του Τομέα Βορειοηπειρωτικού Αγώνα της ΝΕ.Ο.Σ.

Ήταν απόγευμα της 11^ης Δεκεμβρίου του 1990 όταν στην πλατεία του χωριού Αλίκο, που ήταν σημείο συνάντησης των κατοίκων , μια παρέα νέων γεμάτοι όνειρα, ελπίδες αλλά και λαχτάρα για την Ελλάδα αποφάσισε να περάσει τα σύνορα με τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα και να βρεθεί στην αγκαλιά της Μητέρας Πατρίδας. Οι καιροί ήταν ακόμα δύσκολοι, ο φόβος κυριαρχούσε παντού και το σύστημα ήταν αδίστακτο σε τέτοιου είδους κινήσεις. Τα σύνορα αυτά που χώρισαν την Ήπειρο στα δυο είχαν βαφτεί με αίμα ουκ ολίγες φορές τονίζοντας έτσι την αδικία των «ισχυρών» εις βάρος της Βορείου Ηπείρου.

Όταν έπεσε το σκοτάδι οι τρεις νέοι από το Αλίκο και ακόμα ένας από κοντινό χωριό, τη Γέρμα, πήραν το δρόμο προς τα σύνορα με μοναδικό τους όπλο το όνειρο να ζήσουν σε μια ελεύθερη Πατρίδα. Η χειμωνιάτικη εκείνη νύχτα ήταν βουβή θαρρείς και ήθελε να κρύψει κάτι, το μόνο που ακουγόταν ήταν οι σταγόνες της βροχής και το φύσημα του ανέμου…και μετά πυροβολισμοί. Τα άψυχα σώματα των τεσσάρων νέων παρέλαβαν οι μυστικές υπηρεσίες οι οποίες φρόντισαν να διαδώσουν την «επιτυχία» τους ώστε να προκαλέσουν φόβο στους υπόλοιπους. Η επόμενη μέρα ήταν διαφορετική για ολόκληρη τη Β. Ήπειρο η οποία πενθούσε για τα παλικάρια που έχασε αλλά πλέον ξέρανε όλοι οι Βορειοηπειρώτες ότι ήρθε η ώρα να αντιδράσουν. Η απόφαση των μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας να καταδικαστούν και να διασυρθούν σε λαϊκό δικαστήριο οι σοροί των τεσσάρων νέων προκάλεσε την οργή και την αγανάκτηση των κατοίκων του Αλίκο οι οποίοι αποφάσισαν να πάνε στα σύνορα και να πάρουν τα άψυχα σώματα των παιδιών τους χωρίς να υπολογίσουν της συνέπειες. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την ανάκληση της απόφασης με αποτέλεσμα οι σοροί των τεσσάρων νέων να παραδοθούν στις οικογένειες τους.

Όσοι βρέθηκαν εκεί μιλούν για συγκλονιστικές στιγμές που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Οι εικόνες ήταν μακάβριες, τα σώματα τρυπημένα από τις σφαίρες. Ένας πατέρας έτρεξε να αγκαλιάσει το γιο του και το χέρι του έπιασε το κενό πίσω από το λαιμό του. Κάποιος είχε αδειάσει το όπλο του στο στόμα του παιδιού… Και ήταν μόλις 16 χρονών. Ολόκληρο το χωριό βυθίστηκε στο πένθος και παντού ηχούσε το μοιρολόι. Όλοι όμως ψιθύριζαν ότι αυτό δεν θα περάσει έτσι. Και οι ψίθυροι έγιναν δυνατή φωνή. Τα πρώτα πανό και τα πρώτα συνθήματα άρχισαν να γράφονται, η ψυχή δεν άντεχε άλλο το ζυγό του κομουνιστικού καθεστώτος αλλά ήθελε να εκφραστεί ελεύθερα.

Οι κάτοικοι του Αλίκο αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν κατεβαίνοντας στην πόλη των Αγίων Σαράντα κουβαλώντας στην πλάτη τους τα φέρετρα αλλά και τις αδικίες που είχαν υποστεί τόσα χρόνια. Στην διαδρομή τους ακολούθησαν όλα τα χωριά, και η πορεία έγινε εξέγερση, και οι λίγοι έγιναν χιλιάδες. Στην πρώτη γραμμή γυναίκες και νέοι.

Στην είσοδο της πόλης είχαν παραταθεί στρατός και αστυνομία. Ακολούθησε πετροπόλεμος, και μετά πυροβολισμός προς το πλήθος. Η σφαίρα βρήκε στόχο μέσα στο πλήθος και προκάλεσε κάταγμα μηρού στο άτυχο θύμα. Ένας γιατρός έτρεξε να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες ακινητοποιώντας το κάταγμα με δυο ομπρέλες. Η μεταφορά του στο νοσοκομείο ήταν επείγουσα. Το φορτηγό κατάφερε να περάσει μέσα από τον πετροπόλεμο για να φτάσει στην πόλη όπου η υποδοχή των Βορειοηπειρωτών γιατρών ήταν συγκινητική.

Τα τέσσερα παλικάρια του Αλίκο έγραψαν με το αίμα τους άλλη μια σελίδα στην ιστορία της Β. Ηπείρου. Θύμισαν ότι οι Έλληνες ξέρουν να αγωνίζονται για ιδανικά όπως Ελευθερία και Δημοκρατία, άλλωστε αυτοί τα διδάξανε πρώτοι.

Λίγες μέρες αργότερα ο «σοσιαλιστικός παράδεισος» της Αλβανίας κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος αποκαλύπτοντας έτσι το αληθινό του πρόσωπο.

.

15 Χρόνια από το θάνατό του

.

ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΡΥΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ ΥΠΕΡΤΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΧΟΣ ΠΑΣΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ 1922-1994

Της Αθηνάς Κρεμμύδα

Υποψήφιας Βουλευτού Β’ Πειραιώς

Υπεύθυνης του Τομέα Βορειοηπειρωτικού Αγώνα της ΝΕ.Ο.Σ.

Ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός από την πρώτη μέρα της παρουσίας του στη Μητρόπολη της Κονίτσης υποσχέθηκε ότι θα αγωνιστεί με όλες του τις δυνάμεις για την αποκατάσταση των δικαίων του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Ήταν ο άνθρωπος που νεκρανάστησε το Βορειοηπειρωτικό. Τότε που κανένας δεν μίλαγε για Βόρειο Ήπειρο μόνο ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός, οργώνοντας κυριολεκτικά την Ελλάδα ενημέρωνε και διαμαρτύρονταν για το δράμα των ξεχασμένων Ελλήνων. Ακόμα επισκέφτηκε το Αμερικανικό Κογκρέσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταγγέλλοντας τις αλβανικές θηριωδίες.

α) Ίδρυσε το 1982 και στη συνέχεια οργάνωσε και ενίσχυσε οικονομικά τη μοναδική φοιτητική οργάνωση για το Βορειοηπειρωτικό τη Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΣΦΕΒΑ)

β) Το 1987 ίδρυσε τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑΣΥΒΑ)

γ) Περίπου 15 είναι οι εκδόσεις του για το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα οι οποίες έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

δ) Θεσμοθέτησε ετήσιες εκδηλώσεις στη Μητρόπολη όπως αγρυπνία δίπλα στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, Ανάσταση στο τελευταίο ακριτικό χωριό ενώ ο αντίλαλος έφτανε στη Β. Ήπειρο με ισχυρά μεγάφωνα καθώς και εκδηλώσεις για την επέτειο της Αυτονομίας του 1914.

Αλλά και με την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος (1990) συνέχισε πιο εντατικά τον αγώνα εντοπίζοντας τον κυρίως στην προσπάθεια για παραμονή των Βορειοηπειρωτών στις πατρογονικές τους εστίες.

Ίδρυσε τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ράδιο Δρυινουπολή» μέσο του οποίου εξέπεμπε το μήνυμα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας σε όλες τις περιοχές της Β. Ηπείρου.

Επίσης έχουν μοιραστεί χιλιάδες επιστολές και εκκλήσεις για επιστροφή των Βορειοηπειρωτών στον τόπο τους για να διεκδικήσουν τα εθνικά τους δίκαια.

Ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός κοιμήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1994. Η φωτισμένη μορφή και το απαράμιλλο έργο του τον κρατούν ζωντανό στη μνήμη της Εκκλησίας και στις καρδιές όλων μας.

.