Echt.
Maar kijk, een meisje met veel lucht en weinig EBV, wil toch al snel meer hè.
Ik smeekte mijn DearFysio dan ook, of ik alsjeblieft dan toch tenminste mocht skeeleren.
Dat mocht
N I E T.
Hahahaha.
Dusss.
En dan niet in de bebouwde kom, maar verder...
Tussen de weilanden en de koeien vonden we, wat uiteindelijk
Mijn favoriete hang out spot zou worden:
Waaaa!
Hoe leuk! (Hahaha je weet hoe dol ik ben op dingen uit de muur hè... ;)
Al snel werd de aardbeienboer een doel op zich;
Een plek om ver weg, naar toe te fietsen.
En omdat ik niet zo snel eet, als dat ik fietsen kan, krijgt iedereen in mijn omgeving nu dus aardbeien.
Of ze willen of niet. Of ze het lusten of niet, hartige gerechten of zoet...
Aardbeien it is!
Toen ik er vanavond weer heen fietste, bedacht ik hoe mooi mijn woonplaats toch eigenlijk is.
Mijn Brabantse land.
Dat gevoel werd bij thuiskomst nog eens bevestigd door de uitslag van de Donorstand:
Daaruit blijkt dat het aantal donorregistraties in mijn woonplaats, hoger ligt dan het gemiddelde in Nederland!
Naaaaa!
En je kan zeggen wat je wilt,
Dat is voor mij een hele belangrijke zaak.
Want serieus,
Hoe cool is dit allemaal!
Naar 70 kilo wegstampen
(ja zo noemen wij dat hier, in Brabant ;).
Naar Roadtripjes met de Sisters.
Dank je wel lieve donor!
Jij bent mijn Strawberry Daiquiri!
Wil je ook weten hoe het ervoor staat met de donorstand van jouw woonplaats?
En voel je vrij, om je woonplaats te donor-upgraden ;)))