Artık 26 bitti.27 yaşdan gün almaya başladım.Bu yıldan sonra yaşımı 26 da sabitlemeye karar verdim. Beş sene 26 derim ben artık. Yaşlanmışım ben yahuu.
Doğum günümde eşim hadi yemeğe gidelim dedi.Aman boşver yemeği bi avm ye gidelim azıcık alışveriş yapayım böylesi daha makbul dedim.Hem doğumdan sonrada kilo vermiştim.Evdeki aynlarda iyi görünüyordum sanki.Demez olaydım, kıyafetleri alıyorum kabinde deniyorum sağdan soldan benim kilolar çıkıyor.
Aynalarda daha bi büyük gösteriyor sanki.İki mağaza, üç mağaza derken benim sabrım taştı. Hırsla eşime çıkıştım.Niye getirdin beni buraya, ne kadaş şişko olduğumu göstermek için mi ,direk söylemeye korktun dimi diye saçmalamaya başladım.Bir yandan da ağlamaya başladım. Garibimin hiçç suçu günahı yok halbuki.Beni mutlu etmek için hadi dondurma yiyelim diyor( normalde hiç hayır demezdim) bu halimle bide dondurmamı yedirtcen diye söylendim yine. Mutlu başlayan doğum günüm böyle bitiverdi.Kabakta eşimin başında patladı. Eve gelene kadar söylendim durdum.
Peki sonra ne oldu.Ne yaptım sonraki günlerde.koca bir hiç.Büyük dilimlerle kekleri yedim yuttum.Kendime yaş pasta yaptım.Yok ben akıllanmam galiba.Sanki kilolardan ağlayan sızlayan ben değildim.O ağlayanıda avm de bırakıp gelmişim galiba.