Rosalie voor de baby

Heel lang twijfelde ik om zelf een luiertas te maken, want er kruipt toch wel wat werk in. 

Die van Wout maakte ik zelf, maar is niet meer groot genoeg. Die van Fien werd gekocht, maar is na 2 jaar écht versleten. Aangezien baby Puk -net als broer en zus- nog even de tijd neemt om gezellig te blijven zitten, kreeg ik nog wat extra naaitijd. En besloot ik dan maar om de patroon-, stof- en paspelcombinatie die al maanden in mijn hoofd zaten, uit de kast te halen en er gewoon aan te beginnen.  

Als patroon koos ik voor "Rosalie II" uit het boek "Mijn tas" van blogsters Elisanna & Fynn. 

Ongeveer de helft van deze tas is gerecykleerd: de buitenstof was de gordijnstof die vroeger bij moemoe en vava in de veranda hing. De ringen om de tassenband aan te hangen zijn recuperatiemateriaal van een versleten handtas. De rest van de fournituren en de voeringstof zijn wel nieuw.

 

Ik voegde aan de binnenkant 1 grote en 2 kleinere opgestikte zakken toe, met een opvallende gele bovenrand, zodat ik niet constant moet zitten vissen in de tas om iets te vinden. 

Ook een sleutelhanger (of tuttenhanger) leek me handig en werd ingewerkt in één van de binnennaden. 

Buitenstof: gerecykleerde gordijnen

Binnenstof: gekocht op een Stoffenspektakel

Rits: gekocht op de markt

Biais, paspel, tassenband en lint: Veritas

Sleutelhanger: Gamma

Wat zouden we nu nog eens kunnen naaien? ;-)

Nestdrang

Wat doet een hoogzwanger mens zoal om haar dagen te vullen? Veel koken, rusten, wat opruimen én een dekentje naaien dat groot genoeg is om binnenkort samen met de baby onder te kruipen...

Een meter en peter voor baby Puk*

In september krijgen Wout & Fien er een zusje bij. Hoog tijd dus om een peter en meter aan te spreken. Bij de vorige zwangerschappen had ik altijd wel ideetjes om die vraag op een originele manier te stellen, maar om de één of andere reden kwam het er dan niet van.

Bij zo'n typische meter- of petercadeautjes erger ik mij soms aan het feit dat die vaak weinig bruikbaar zijn (welke meter/peter loopt nu echt in zo'n t-shirt of met een slabbetje rond?), en dus kwam ik op het idee om met transferpapier een set van 6 zakdoeken te versieren. Want zakdoeken, die hebben we allemaal wel eens nodig. De toekomstige meter en peter van baby Puk
waren alvast enthousiast!

Wil je ook zo'n setje maken? Transferpapier vind je onder andere bij Hema, en de tekst die ik maakte  kan je via deze link downloaden (reeds in spiegelschrift en in verschillende kleurtjes).

*Puk = werknaam

Kleedje met groeiruimte

Toen ik vier jaar geleden zwanger was van Wout, naaide ik nog maar een half jaartje en zag ik het niet zitten om al voor mezelf iets te maken. Nu leek het me wel een haalbare uitdaging. 

In een Diana ("mode om zelf te naaien") uit de jaren stillekens vond ik een patroon van een jurk met een watervalhals. Diana, dat is een tijdschrift dat er verschrikkelijk uitziet, maar eigenlijk zijn de patronen wel degelijk. Je moet alleen even de über-klassieke stofkeuze en styling negeren.

Stof: tricot van het stoffenspektakel 

Door mijn uitgesproken peervorm (onderaan 2 maten meer dan bovenaan) moest het patroon qua heupen wel wat hertekend worden. Ik tekende echter geen extra "buikzone", de stof rekt voldoende mee rond mijn steeds groter wordende buik.

Het voordeel van een goed zittend patroontje is dat je daarmee heel snel een tweede exemplaar kan maken. To be continued dus...

>

En we drukken hier terug op “play”!

De afgelopen maanden waren -ondanks dit blogverlof- heel erg hectisch.

Sommige zaken verliepen zoals gepland…

  

… andere dan weer helemaal niet.

Het belangrijkste is dat, nu een aantal zaken definitief werden afgerond, er weer meer tijd is voor ontspanning…

… en leuke vooruitzichten! 

Tot gauw...