Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Environment. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Environment. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Καμία έκπληξη, η αιολική αλητεία είναι εδώ

ένα κείμενο από τον archaeopteryx:


Η κυβέρνηση πιστεύει πως με αυτό το τέλος το οποίο θα τεθεί σε ισχύ μόνο για το 2012, θα μπει το ποσό των 55 εκατ. Ευρώ στο ταμείο του ειδικού Τέλους ΑΠΕ, από το οποίο πληρώνονται οι ηλεκτροπαραγωγοί αιολικής και ηλιακής ενέργειας. Εκτιμήσεις του Υπουργείου αναφέρουν πως φέτος θα υπάρξει έλλειμμα 200 εκατ. Ευρώ. Ακόμα, από το υπουργείο ανακοινώθηκαν δύο ακόμη μέτρα προκειμένου να ενισχυθεί το ταμείο τη νέα χρονιά. τη μεταφορά σε αυτό μέρους των εσόδων από το τέλος υπέρ της ΕΡΤ καθώς και τις προσόδους από την πώληση δικαιωμάτων εκπομπών 10 εκατ. τόνων αερίων θερμοκηπίου.

Το ότι ανέβασαν το ρεύμα και τα τέλη υπέρ ΑΠΕ δεν με εξέπληξε. Το έγκλημα (περί αυτό και μόνο πρόκειται) είναι εκ προμελέτης.  Το είχαν εξ άλλου προαναγγείλει Μπιρμπίλη και Ζερβός με το που ανέλαβαν, πριν μάθουν που είναι οι τουαλέτες στα γραφεία τους. Τότε, δεν είχα αρχίσει να γράφω, αλλά είπα μέσα μου:  "Φρούτα σε εντεταλμένη υπηρεσία για αρπαχτή".  Ούτε ξεχνάω ότι η ΝΔ υπερψήφισε τον Νόμο Μπιρμπίλη για ΑΠΕ. "Εθνική προτεραιότητα" η προστασία του Κλίματος. Ποιου Κλίματος βρε χαϊβάνια; Γερμανική απασχόληση λέγεται το Κλίμα.  Να πάτε στις εκλογικές σας περιφέρειες να πείτε ότι ακρίβυνε το ρεύμα για να σώσετε το Κλίμα.

Το ότι τόλμησαν με την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη να το κάνουν επίσης δεν με εξέπληξε. Εντολοδόχοι, συνεργάτες, τσιράκια των Γερμανών και από Γερμανικό κυνισμό έμαθαν οι παππούδες μας στην Κατοχή.

Ο enrergypress ρωτάει από τουλάχιστον τον Φεβρουάριο του 11 "γιατί ανεβαίνει η οριακή τιμή του συστήματος"; (Τον αντέγραψα εδώ).  Από τον Ιούνιο του '10 έγραψα ότι είχαμε το φτηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη,  με βάση στοιχεία της ΕΕ, και η Δανία από τα ακριβότερα, και ξανά τον Δεκέμβριο του 2010. Το έγκλημα είναι εκ προμελέτης. Γιατί να έχουν φτηνό ρεύμα οι Έλληνες;  Γιατί να έχουν βιομηχανία που όλο και κάτι εξάγει;  Ενοχλεί και η λίγη βιομηχανία μας και η ΔΕΗ και για αυτό έχουν βαλθεί οι "Ευρωπαίοι" να την ξεκάνουν.

Ούτε με εξέπληξαν τα σχόλια στην ειδησούλα του Σκάϊ.  Ο ίδιος, βασικά αγράμματος, αλητάκος, αλλά με ποσοστά σε "πάρκα", που λέει τα ίδια ανεκδιήγητα παραμύθια περί φτηνού ρεύματος και παραμύθια της Χαλιμάς. Τουλάχιστον εισέπραξε απαντήσεις, όχι ότι ιδρώνουν τα αυτιά του, τα κατ επάγγελμα κλεφτρόνια δεν ιδρώνουν.

Αυτό που με εξέπληξε ήταν η τηλεόραση του Σκάϊ.  Βγήκε άλλη ξανθιά με μαύρες ρίζες (πολλές έχει ο Σκάϊ) και σχολίασε την κατάθλιψη και τις φοβίες των Ελλήνων, και πάνω εκεί ψηλά, κάτω από τον 63% φόβο της ανεργίας, ανέφερε την Κλιματική Αλλαγή!  -- το είχε πει και η παρουσίαση του ΕΜΠ:  Φοβόμαστε την Κλιματική Αλλαγή.

Και ποιος καλή μου ξανθιά με τις μαύρες ρίζες φταίει για αυτό παρά ο βρωμερός σταθμός που σε απασχολεί;

Να σας κάνω άλλη μία πρόβλεψη σήμερα: Το έκτακτο τέλος στην λιγνιτική ηλεκτροπαραγωγή μόνο έκτακτο δεν θα είναι. Απλά, θα ανεβαίνει.  Και λογικό. Τα αιολικά δεν θα παράγουν ποτέ αρκετό ρεύμα για να αυτοεπιδοτούνται, και οι δηλώσεις περί τόνων CO2 είναι για τα κορόϊδα που άκουσαν το άλλο φρούτο, που κάνει τον εξπέρ σε δικαιώματα άνθρακα που είχε πάει και στον ΣΕΒ με την ...WWF, και ...έχασε και την ψυχραιμία του... Μεγάλε, τους έλεγες για 25 και είναι στα 7...

Και όλες αυτές οι επιδοτήσεις, πεταμένα λεφτά. Το είδαμε στην Γερμανία, την Δανία, την Ιρλανδία, την Αγγλία,τις ΗΠΑ, τα ...Falklands. Λεφτά πεταμένα υπέρ των ίδιων Γερμανών που λάδωναν (τώρα λαδώνουν μέσω ντόπιων συνεταίρων (Μ, Κ, Π, κλπ) την WWF και τον Σκάϊ).  Για να ΜΗΝ έχουμε ρεύμα.
.

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011

Απαγόρευση πτήσεων στη ζώνη της Κερατέας


Παρακολουθώ όπως πολλοί άλλοι τις εξελίξεις στην περιοχή της Κερατέας. Η αντίθεση των κατοίκων στα τα σχέδια της κυβέρνησης για εγκατάσταση μονάδας υποδοχής και επεξεργασίας απορριμμάτων μέρα με την ημέρα κλιμακώνεται και οι μορφές αντίδρασης γίνονται όλο και περισσότερο έντονες, βίαιες, και επικίνδυνες.
Επικίνδυνες ίσως όχι μόνο για τους κατοίκους της περιοχής, αλλά για όλους μας.
Η όλη υπόθεση ξεκίνησε από την ένταξη του συγκεκριμένου έργου ΧΥΤΥ στον λεγόμενο ‘Εθνικό Σχεδιασμό’ χωρίς να γίνει καμία προσπάθεια ενημέρωσης του τοπικού πληθυσμού ώστε να επιτευχθεί εξ’ αρχής κατανόηση της αναγκαιότητας του έργου και σχετική συναίνεση. Επί πλέον, οι υπερφίαλοι και αλαζόνες ‘πολιτικοί’ της συμφοράς δεν κατάφεραν να προβλέψουν τις αντιδράσεις των κατοίκων ή απλώς αγνόησαν αυτήν την παράμετρο θεωρώντας, πολύ κακώς, την αντίδραση των ‘πληβείων’ ως αμελητέο παράγοντα.
Η επιμονή της πολιτείας για υλοποίηση τέτοιου έργου σε απόσταση αναπνοής από κατοικημένη περιοχή εμφανίζεται, αν μη τι άλλο, ως μνημείο κοντόφθαλμου προγραμματισμού και χαμηλής νοημοσύνης όσων συμμετείχαν στον ‘σχεδιασμό’. Υπήρχαν νομίζω πάρα πολλές εναλλακτικές λύσεις εντός και εκτός Αττικής για υλοποίηση τέτοιου έργου, σε περιοχές δηλαδή που η επιλογή τους δεν θα λειτουργούσε ως έναυσμα αντιδράσεων. Το επί πλέον κόστος μεταφοράς των απορριμμάτων κάπου μακρύτερα αντισταθμίζεται πλήρως και για χρόνια από τις υπερωρίες των ΜΑΤ και το κόστος των δακρυγόνων που επωμίζονται οι πολίτες για τους τελευταίους τέσσερεις σχεδόν μήνες.
Η προκλητική συμπεριφορά μισότρελων και υπέρβαρων αξιωματούχων και οι ανεκδιήγητες δηλώσεις του περί των Εσωτερικών Υποθέσεων υπευθύνου, του τύπου «με κάθε θυσία(sic) θα υλοποιηθεί το έργο», όχι μόνο ρίχνουν πολύ λάδι στην επικίνδυνη φωτιά, αλλά δείχνουν την ανικανότητα και την βαθιά αδιαφορία για τους πολίτες που χαρακτηρίζει αυτούς που δυστυχώς κυβερνούν αυτή την χώρα.

Μέσα σε όλα αυτά, και ενώ εκκρεμεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της προσφυγής των κατοίκων για το ζήτημα, έρχεται και η … χαριστική βολή ! Παρακάτω θα βρείτε μια περίληψη της περιγραφής της «απόρρητης έκθεσης» της ΕΛ.ΑΣ. που διάβασα στο σχετικό άρθρο του Β. Λαμπρόπουλου στο ΒΗΜΑ. Παραθέτω την περίληψη ως μνημείο βλακείας των λεγομένων «σωμάτων ασφαλείας» αλλά και ως άλλη μια απόδειξη ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν ταυτίσει πλέον την έννοια «εχθρός» με την έννοια «πολίτης».

Η «έκθεση» μιλά για αντιδράσεις σε ενδεχόμενη επίθεση στη βάση του ΧΥΤΥ στην Κερατέα με... τηλεκατευθυνόμενα αεροπλανάκια γεμάτα εκρηκτικά αλλά και εκτόξευση ρουκετών από γύρω λόφους. Παράλληλα εκφράζονται φόβοι για επίθεση με τηλεχειριζόμενη βόμβα ή με Καλάσνικοφ εναντίον λεωφορείων των ΜΑΤ. Ακόμη, ανώτεροι αξιωματικοί αποδίδουν τα επεισόδια σε κυνηγούς, απόστρατους αστυνομικούς αλλά και άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού και ζητούν μεταξύ άλλων να κλείσουν όλες οι αστυνομικές υπηρεσίες στην περιοχή της Κερατέας ως μέτρο αποφυγής επιθέσεων από οργισμένους κατοίκους, αλλά και ως μοχλό πίεσης κατά των παραγόντων της Δημοτικής Αρχής. Αυτά ενώ εκκρεμούν 15 με 20 εντάλματα σύλληψης κατά κατοίκων για τους οποίους η ΕΛ.ΑΣ. θεωρεί ότι έχουν συμμετοχή σε ενέργειες κατά των δυνάμεών της. Στις ανησυχίες της ΕΛ.ΑΣ. περιλαμβάνονται πιθανή χρήση υποπολυβόλων, «ασύμμετρες απειλές» και διάφορα άλλα ευτράπελα. Όπως αναφέρει το ΒΗΜΑ η ΕΛ.ΑΣ. εκτιμά ότι «στα επεισόδια, εκτός των κατοίκων της περιοχής, συμμετέχουν ομάδες αναρχικών και αλλοδαπών (Αλβανών) καθώς και πυρήνας της επιτροπής κυνηγών και τέως μελών των Ειδικών Δυνάμεων». Υποστηρίζεται επίσης ότι δύο απόστρατοι και ένας εν ενεργεία αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. λειτουργούν ως κατάσκοποι των εξεγερμένων και ότι «ανάμεσα στους κατοίκους της Κερατέας που πρωτοστατούν σε επιθέσεις είναι και υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της Αεροπορίας που γνωρίζουν από τέτοιου είδους ενέργειες». Η έκθεση, όπως αναφέρεται στο άρθρο, προχωρά και σε «σενάρια τρωτότητας», ακόμη και σε αναφορές στην … Αλ Κάιντα. Ένα από τα πρώτα σενάρια που εκπονήθηκαν αφορούσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, την αποτροπή επίθεσης με... τηλεκατευθυνόμενα αεροπλανάκια ή ελικόπτερα αερομοντελισμού, γεμάτα εκρηκτικά, τα οποία υποτίθεται ότι θα «οδηγούσαν» διά τηλεχειρισμού κάτοικοι της περιοχής στα μηχανήματα του χώρου ταφής. (σσ. αναβίωση του παρανοϊκού σχεδίου Renegate για την προστασία των Ολυμπιακών αγώνων). Η πρόταση που κατατέθηκε ήταν να υπάρξει έλεγχος των χώρων του Οβριοκάστρου που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ... πρόχειροι διάδρομοι απογείωσης των τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων. Ακόμη, το σχέδιο ασφαλείας περιλαμβάνει έλεγχο των υψωμάτων της περιοχής για τον φόβο εκτόξευσης ... ρουκέτας από μπαζούκας. Ακόμη, εκπονείται ειδικό σχέδιο για να μη δεχθεί πλήγμα αγωγός φυσικού αερίου που βρίσκεται στην περιοχή αλλά και για να προστατευθούν οι πυλώνες της ΔΕΗ που μεταφέρουν μεγάλα ηλεκτρικά φορτία από τη μονάδα του Λαυρίου προς τη Νότια Ελλάδα. Τέλος, σε περίπτωση που υπάρξει πληροφορία ή εκδηλωθεί ένοπλη επίθεση ενάντια στις αστυνομικές δυνάμεις στην Κερατέα, ζητείται η άμεση λήψη 12 μέτρων, μεταξύ των οποίων η ενεργοποίηση του συνολικού σχεδίου ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων για τη διαχείριση κρίσεων, η άμεση εμπλοκή εναερίων μέσων της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και η βιντεοσκόπηση όλων των συμβάντων. Επιπλέον, σε μια τέτοια περίπτωση ζητείται «άμεση αύξηση στο διπλάσιο της φρουράς στην οικία του κ. Θόδωρου Πάγκαλου στο Λαγονήσι».

Αν καταφέρατε να διαβάσετε την παραπάνω περίληψη τότε μάλλον θα έχετε αντιληφθεί ότι η συνέχιση της χωρίς νόημα αντίθεσης στην Κερατέα, και μάλιστα σε πολύ αρνητική συγκυρία για την χώρα, αποδεικνύει με τον πλέον πλήρη και αναμφισβήτητο τρόπο πόσο επικίνδυνα ανίκανοι είναι οι άνθρωποι που σήμερα παίρνουν αποφάσεις για τις τύχες όλων μας. Οι νάνοι αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ακόμη και σε περίπτωση απόρριψης της προσφυγής των κατοίκων από το ΣτΕ το έργο δεν πρόκειται να υλοποιηθεί αφού δεν έχει τοπική υποστήριξη. Επωμίζονται ένα τεράστιο κοινωνικό, οικονομικό αλλά και πολιτικό (βλ. κομματικό) κόστος χωρίς λόγο και χωρίς καμία λογική προοπτική. Λειτουργούν υπό την καθοδήγηση της αλαζονείας και της εκδικητικότητας, θύματα του μοντέλου εξουσίας που «δεν μασάει» αλλά κατατρώγει το μέλλον αυτού του τόπου για δεκαετίες.
.

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Σβήσε το φως να κοιμηθούμε



Επειδή θα λείπω το Σάββατο το βράδυ στις 20:30 και δεν θα μπορέσω να είμαι εδώ για την "ωρα της γης" αφήνω όλα τα φώτα ανοιχτά από τώρα. Καλό τριήμερο !
.

Παραπληροφόρηση για τον ΧΥΤΑ καταγγέλλει ο πρώην δήμαρχος Κερατέας


Για απόρριψη τεσσάρων προσφυγών από το Συμβούλιο της Επικρατείας, σχετικά με ακύρωση των αποφάσεων του 2006 για την κατασκευή χώρων ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική, έκαναν λόγο χθεσινά δημοσιεύματα. Με ανακοίνωσή του, ο πρώην δήμαρχος Κερατέας, Σταύρος Ιατρού, κάνει λόγο για παραπληροφόρηση, με στόχο να μπερδευτεί η κοινή γνώμη, καθώς πρόκειται για αποφάσεις που έχουν παρθεί από το 2007, ενώ εκκρεμούν νέες προσφυγές που θα εκδικαστούν τον Μάιο.

«Τον πανικό της και μόνο αποδεικνύει για μια ακόμα φορά η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας ώστε να παραπληροφορήσει τα ΜΜΕ και την κοινωνία σχετικά με τη δημιουργία ΧΥΤΑ σε Κερατέα και Γραμματικό...
Πιο συγκεκριμένα, αποφάσισε σήμερα να ξεθάψει από τα αρχεία του ΣτΕ και να προβάλει σα δήθεν σημερινή του απόφαση, τις παλαιότερες προσφυγές της Κερατέας της Φυλής και του Γραμματικού που αφορούν τον Περιφερειακό Σχεδιασμό του 2001 και όχι το Σχεδιασμό του 2006 και που εκδικάστηκαν το 2007. Μετά δηλαδή από 5 ολόκληρα χρόνια τα κυβερνητικά επικοινωνιακά επιτελεία παρουσιάζουν εκείνη την απόφαση ως σημερινή με μοναδικό στόχο την παραπληροφόρηση», επισημαίνει ο κ. Ιατρού.
Ακόμα, προσθέτει πως: «Το μόνο δικαστήριο που έχει αποφανθεί για το ζήτημα είναι το ειρηνοδικείο Λαυρίου που έχει απαγορεύσει την έναρξη οποιασδήποτε εργασίας στην περιοχή της Κερατέας. Οι δε προσφυγές στο ΣτΕ θα συζητηθούν στις 5 Μαίου 2011. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο πως η προβολή παλαιότερων αποφάσεων στοχεύει στον επηρεασμό του ΣτΕ για τις επόμενες προσφυγές και εξυπηρετεί τους αντιλαϊκούς σκοπούς της κυβέρνησης». Τέλος, ζητά την επίσημη αποσαφήνιση του ζητήματος από το ίδιο το ΣτΕ.

.

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Fukushima και oil, μαζί με λίγη απλή σκέψη …


Μα καμία πρόταση, καμία πραγματική συζήτηση. Μόνο πανικός, αρνητισμός και λαϊκισμός του κερατά. Παντού. Από τις ‘ανατολικές ακτές’ μέχρι τα Δαρδανέλια. Βρισκόμαστε μπροστά στην  χειρότερη πυρηνική κρίση στην ιστορία μετά τις βόμβες του Τρούμαν και ο ‘δυτικός άνθρωπος’ το ‘υπόδειγμα’ απλώς αγοράζει μετρητές Geiger και χάπια ιωδίου. Θα μπορούσαν να ειπωθούν και να προταθούν πολλά. Θα μπορούσε η εν εξελίξει καταστροφή να αποτελέσει έναυσμα για αναθεώρηση, επανεξέταση και βελτίωση. Αλλά όχι. Οι περισσότερες αντιδράσεις στον κόσμο είτε βασίζονται στον φόβο και στην άγνοια, είτε σε πολιτικές αγκυλώσεις είτε σε φαινόμενα και θέσεις που πηγάζουν από την αντιπαλότητα των τριών πανίσχυρων ενεργειακών λόμπυ: των πετρελαιάδων, των εναλλακτικών και των πυρηνικών.

Ουδείς θέλει να αντιμετωπίσει την απλή αλήθεια ότι η ανθρωπότητα, έως ότου βρεθεί ένα σοβαρό υποκατάστατο τεχνολογίας με πραγματικά ικανή απόδοση, είναι εντελώς απίθανο να εγκαταλείψει την χρήση της πυρηνικής ενέργειας για παραγωγή ενέργειας. Αποκλείεται παιδιά. Δεν πρόκειται να συμβεί. Είναι η φύση του ανθρώπου τέτοια: όταν έχει μια λύση στα χέρια του την χρησιμοποιεί ακόμη και με ρίσκο. Το χαρακτηριστικό αυτό μας ακολουθεί από την αυγή της κοινωνικής μας ιστορίας, ίσως πριν ακόμη κατεβούμε από τα δένδρα ή ξεμυτίσουμε από τις σπηλιές. Η λύση για μας δεν είναι να εξαφανίσουμε την λύση αλλά να περιορίσουμε το ρίσκο. Ο πρώτος στόχος είναι χαζός ως ανέφικτος, ο δεύτερος στόχος είναι πραγματοποιήσιμος.

Θα μπορούσαν με αφορμή τον πόνο και την οδύνη από την καταστροφή που έχει ήδη συντελεστεί αλλά και από αυτή που, από ότι φαίνεται στο Fukushima,  έρχεται, να διατυπωθούν προτάσεις, να βελτιωθούν προδιαγραφές, να απαιτηθούν δοκιμές να τεθούν προϋποθέσεις και όρια. Όμως όχι. Αυτό που συμβαίνει είναι η υστερία των πράσινων υπερβολών και των πράσινων εμετών. Η πλήρης άρνηση. Όχι σε όλα.

Οι νάνοι της νοημοσύνης που κινούν τα νήματα αυτών των αντιδράσεων και οι, σε πολλές περιπτώσει καλοπροαίρετοι, ακολουθούντες δεν έκατσαν μάλλον να σκεφτούν που άραγε να οφείλονται οι εκατοντάδες νεκροί του Ιράκ. Που οφείλεται ο καταποντισμός επί δεκαετίες της Αιγύπτου στα αζήτητα των παγκόσμιων εξελίξεων και της ανάπτυξης. Που οφείλονται τα δικτατορικά και σκοταδιστικά καθεστώτα σε όλο το βόρειο Αφρικανικό τόξο και στην Μέση Ανατολή. Που οφείλεται η ανεξέλεγκτη βία και οι αμέτρητοι νεκροί στο Αφγανιστάν. Που οφείλεται η χαώδης αντίθεση ανάμεσα στην Δύση και το Ιράν, αντίθεση που ισοδυναμεί με μια ωρολογιακή βόμβα που στοχεύει ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ουδείς είναι διατεθειμένος να αντιληφθεί ή να υποστηρίξει με το θάρρος της γνώμης του ότι το περιβαλλοντικό κόστος αλλά και το άμεσο κόστος σε ανθρώπινες ζωές από την κυριαρχία των ορυκτών καυσίμων είναι ασύγκριτα βαρύτερο από αυτό των πυρηνικών.
Δύσκολες σκέψεις και μάλλον βαρετές για τους ανεύθυνους και ρηχούς αντιπυρηνικούς ιππότες.

Μερικές παραπάνω σκέψεις υπάρχουν σε μια από τις αμέσως προηγούμενες αναρτήσεις εδώ. Παρακάτω είναι μια άλλη συρραφή από σκέψεις όπως τις μάζεψα από συζήτηση σε φιλικό blog με το οποίο μας χωρίζει μια απόλυτα κάθετη διαφωνία για το θέμα.

Πως είναι δυνατόν να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εγκατάσταση του Fukushima, η οποία έδειξε πραγματικά εξαιρετική συμπεριφορά σε σεισμό τάξης 9 και ταυτόχρονο τσουνάμι 14 μέτρων, είναι ήδη άνω των σαράντα (40) ετών και επομένως απόλυτα ασύγκριτη, από πλευράς ασφάλειας, με τις σύγχρονες μονάδες. Ακόμη και οι προδιαγραφές δόμησης των υποστηρικτικών κτηριακών έχουν αυστηροποιηθεί απίστευτα τα τελευταία χρόνια. Η καταστροφολογία και η πολιτική υστερία περί τα πυρηνικά οδηγεί σε στροφή προς τα ορυκτά καύσιμα, πράγμα που είναι για πάρα πολλούς λόγους πολιτικά, οικονομικά αλλά και περιβαλλοντικά καταστροφικό, αλλά και σε όργιο κερδοσκοπίας των πρασινο-maniac (δηλ. των πετρελαιάδων και πάλι).

Όλα τα υπερσυντηρητικά γεράκια τρίβουν τα χέρια τους. Είμαστε κομμάτι της φύσης σαν είδος, δεν παραβγαίνουμε ούτε την αντιμετωπίζουμε με τρόμο. Αν δεν έχουμε εμπιστοσύνη στο επιστημονικό μας προσωπικό, αυτό που εξερευνά το μικρό και το μεγάλο σύμπαν και που κατασκεύασε το Hubble και τον τομογράφο, τότε δεν εκπίπτουμε άραγε στην μεταφυσική; Δεν είναι όλα μέσα στην κοινωνία για ξήλωμα. Τα χιλιάδες υπερασφαλή αεροπλάνα που πετάνε ένα γύρω την στιγμή αυτή που γράφω τα έφτιαξαν αεροναυπηγοί. Οι οικονομικοί καρχαρίες καρπώνονται τα κέρδη αλλά η επίδραση του μέσου υπερισχύει: οι άνθρωποι ταξιδεύουν, μαθαίνουν και επικοινωνούν. Αυτό δεν είναι πολιτισμός; Οι εταιρείες έρχονται και παρέρχονται (ελπίζω). Τα υπόλοιπα μένουν.

Αν οριστικοποιηθούν πράγματι ακυρώσεις για τα πυρηνικά, τότε αλίμονο στους πολίτες των πετρελαιοπαραγωγών χωρών της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Θα πληρώσουν με το ζοφερό τους μέλλον, ίσως και το αίμα τους, την συνεχιζόμενη ενεργειακή εξάρτηση της ανθρωπότητας από το πετρέλαιο. Οι δεύτερες σκέψεις, οι βελτιώσεις, η αυστηροποίηση των προδιαγραφών επιβάλλεται. Η ακύρωση και η οπισθοδρόμηση, για μια ακόμη φορά,  προς τα ορυκτά καύσιμα είναι περιβαλλοντικά, πολιτιστικά και πολιτικά καταστροφική.

Φαντάζομαι τα τέρατα του νέο-φιλελευθερισμού ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού, πόση χαρά θα έχουν από την ‘θεόσταλτη’ παρατεινόμενη ενεργειακή εξάρτηση της Ινδίας, της Κίνας, της Ιαπωνίας, (της Γαλλίας ;) κλπ από το πετρέλαιο το οποίο ελέγχουν απόλυτα.

Το κείμενο αυτό μάλλον έγινε αρκετά μεγάλο, οπότε ίσως κουραστικό, αλλά σαν τελευταίο ήθελα να σας πω να ψάξτε όποτε βρείτε ευκαιρία για το πόσο επιβαρύνεται καθημερινά και ακατάπαυστα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, το περιβάλλον με ραδιενεργά στοιχεία που προκύπτουν από την εξόρυξη του κάρβουνου ... θα εκπλαγείτε.

Καιρός είναι να μπορέσουμε να δούμε τι γίνεται γύρω μας χωρίς κολλήματα πράσινα ή οποιουδήποτε άλλου χρώματος.

Θαυμάζω βαθύτατα τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που καταβάλλουν οι μηχανικοί και οι τεχνίτες του Fukushima που πολλοί από αυτούς θα έχουν υλικές ή και οικογενειακές απώλειες. Εύχομαι στους ανθρώπους αυτούς που δοκιμάστηκαν από δύο ταυτόχρονες βιβλικές καταστροφές και τώρα απειλούνται από μία τρίτη καλή επιτυχία στο έργο τους.

Διαφορετικές αλλά πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις με πολλά και περιεκτικά σχόλια μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω blogs:

.

Fukushima και Geiger-Muller, η τραγωδία και το πικρό αστείο


(η επιγραφή στο πανό σημαίνει «φοβάμαι»)

Εξακολουθεί άραγε να είναι ασφαλές το … σούσι; Ιδού το πρόβλημα …

Βρήκα στο αγγλικό Spiegel Online ένα κωμικοτραγικό άρθρο του David Crossland με τίτλο «Germany Cripples Itself With Nuclear Angst», μικρό τμήμα του οποίου μεταφέρω. Οι Γερμανοί ξεχύθηκαν στα μαγαζιά και αγοράζουν σωρηδόν μετρητές Geiger αφού πρώτα ‘υποχρέωσαν’ την αλουμινένια καγκελάριο να κλείσει τους μισούς από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες  που λειτουργούν στην Γερμανία. Ο θεωρούμενοι ψύχραιμοι Γερμανοί πολίτες έχουν επίσης αγοράσει τόσο μεγάλες ποσότητες από χάπια ιωδίου ώστε η Ένωση Γερμανών Φαρμακοποιών αναγκάστηκε να εκδώσει επίσημη προειδοποίηση για τους πιθανούς κινδύνους από την άσκοπη χρήση αυτών των χαπιών που θα ήταν χρήσιμα μόνον εάν «ένα ραδιενεργό νέφος σταματούσε ακριβώς πάνω από την Γερμανία» όπως χαρακτηριστικά τόνισαν.

Η ασύλληπτη Γιαπωνέζικη τραγωδία βρήκε φαίνεται τον δρόμο της, με άλλο πρόσωπο και με άλλη ένταση φυσικά, έως την Ευρώπη. Δεν είναι άλλη από το βαρύτατο χτύπημα που θα προκύψει για την ιδιαίτερα εύθραυστη σήμερα Ευρωπαϊκή οικονομία εάν εγκαταλειφτούν σπασμωδικά και εν πολλοίς αδικαιολόγητα, οι ενεργειακές μονάδες που στηρίζονται στην πυρηνική ενέργεια. Το αρνητικό αντίκτυπο εδώ, αλλά και αλλού, θα είναι ιδιαίτερα έντονο. Ελπίζω ότι μετά την λήξη του «μορατόριουμ» που με μια πολύ έξυπνη πολιτική κίνηση επέβαλε η καγκελάριος, θα επικρατήσει η λογική.

Με την ευκαιρία παραθέτω έναν μικρό πίνακα με τους θανάτους ανά μονάδα παραγόμενης ενέργειας και ανά τρόπο παραγωγής της που έχουν παρατηρηθεί στις τελευταίες δεκαετίες. Τα στοιχεία είναι από εδώ.
Ενεργειακή Πηγή
θάνατοι ανά TWh (τερα βατ ανά ώρα)
σημειώσεις
Κάρβουνο (παγκόσμια)
161
το 26% της παγκόσμιας ενέργειας, το 50% το ηλεκτρισμού
Κάρβουνο (Κίνα)
278
Κάρβουνο (ΗΠΑ)
15
Πετρέλαιο
36
το 36% της παγκόσμιας ενέργειας
Φυσικό Αέριο
4
το 21% της παγκόσμιας ενέργειας
Βιοκαύσιμα / Βιομάζα
12
Peat
12
Ηλιακά Οροφής
0,44
λιγότερο από το 0,1% της παγκόσμιας ενέργειας
Ανεμογεννήτριες
0,15
λιγότερο από το 1% της παγκόσμιας ενέργειας
Ηδροηλεκτρικά
0,1
το 2,2% της παγκόσμιας ενέργειας
Ηδροηλεκτικά (συμπ. Του Banqiao)
1,4
περίπου 2500 TWh/yr και 171,000 νεκροί στο Banqiao
Πυρηνικά
0,04
το 5,9% της παγκόσμιας ενέργειας
.

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Γράμμα προς τους πράσινους συντρόφους (και ενίοτε κανελί με βούλες) -upd


Σύντροφε,

Φοβάμαι ότι βιάστηκες πολύ να κηρύξεις πυρηνική καταστροφή εκεί που -ευτυχώς- δεν υπάρχει ακόμα. Ας συγκρίνουμε όμως την καταστροφή του κόλπου του Μεξικό και τις καθημερινές μικρότερες καταστροφές σε όλους τους ωκεανούς του πλανήτη με αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ιαπωνία και που δεν είναι (ακόμη) πυρηνική καταστροφή. Μπορείς μήπως – έστω διαισθητικά – να κάνεις μια σύγκριση περιβαλλοντικού κόστους; Μήπως ο –εντελώς αδικαιολόγητος- αποκλεισμός των πυρηνικών ως ενεργειακή λύση θα μας ρίξει ακόμη πιο βαθιά στο πετρέλαιο το οποίο είναι «γεωπολιτικά φορτισμένο» δηλαδή εμπεριέχει και ανθρώπινο αίμα;

Τόσο δύσκολο είναι πια να δει κανείς όλο το τοπίο χωρίς πρασινοαριστερές αγκυλώσεις του imitation πράσινου και της αριστεράς-έρμαιο; Το αλουμίνιο και το νικέλιο που ξεκινούν πχ από την Αμερική, έρχονται στην Ευρώπη προς επεξεργασία και καταλήγουν στην Κίνα για να μετατραπούν σε στοιχεία μπαταριών των ‘εξελιγμένων’ δήθεν πράσινων και αδικαιολόγητα πανάκριβων αυτοκινήτων δεν έχει παράλογο ενεργειακό και άμεσο περιβαλλοντικό κόστος;

Οι απίστευτα ενεργειοβόρες στην κατασκευή τους ανεμογεννήτριες και τα ρυπογόνα φωτοβολταϊκά (ποιος θα πάει να τα μαζέψει από τα χωράφια, τις θάλασσες και τις βουνοκορφές μετά το πέρας του κύκλου ζωής τους;) δεν σε ενοχλούν; Οι πανάκριβες δήθεν πράσινες λάμπες με τις εξωφρενικές τιμές, τον ψεύτικο χρόνο ζωής και το προκλητικό ενεργειακό φορτίο(*); Ούτε αυτές; Το τεράστιο κόστος της δήθεν πράσινης ενέργειας ποιος θα το πληρώσει; Ποιανού η ζωή θα υποβαθμιστεί;



ένας απλός σύντροφος που πρασίνισε από το κακό του


ΥΓ1. Μα είναι δυνατόν, σύντροφε, να πιστεύεις ακόμα σε παιδικά παραμύθια περί ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη; Εσύ που συνήθως έχεις πρόσβαση σε κάθε διαθέσιμο επιστημονικό δεδομένο; Είναι – για το θεό – δυνατόν;
.
ΥΓ2. Επίσης πως είναι δυνατόν να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εγκατάσταση (η οποία έδειξε πραγματικά εξαιρετική συμπεριφορά σε σεισμό τάξης 9 και ταυτόχρονο τσουνάμι 14 μέτρων) είναι ήδη άνω των σαράντα (40) ετών και επομένως απόλυτα ασύγκριτη, από πλευράς ασφάλειας, με τις σύγχρονες μονάδες. Ακόμη και οι προδιαγραφές δόμησης των υποστηρικτικών κτηριακών έχουν αυστηροποιηθεί απίστευτα τα τελευταία χρόνια. Η καταστροφολογία και η πολιτική υστερία περί τα πυρηνικά οδηγεί σε στροφή προς τα ορυκτά καύσιμα, πράγμα που είναι για πάρα πολλούς λόγους πολιτικά, οικονομικά αλλά και περιβαλλοντικά καταστροφικό, αλλά και σε όργιο κερδοσκοπίας των πρασινο-maniac (δηλ. των πετρελαιάδων και πάλι).
.
(*) το ποσό της ενέργειας που απαιτείται για την κατασκευή ενός προϊόντος
.

Η πράσινη υστερία ως παρενέργεια της Ιαπωνικής τραγωδίας


Greens leader Claudia Roth says the Japan crisis shows nuclear power is unsafe. Berlin's Nuclear Policy 'Cynical and Immoral' she says.

Greens leader Claudia Roth has criticized the German government's response to the nuclear crisis in Japan and says the safety of reactors will be an issue in an important regional election in the state of Baden-Würrtemberg on March 27. "This will politicize the election," she told SPIEGEL ONLINE.

Όμως αυτή η υστερία μετά το πρόβλημα με το πυρηνικό εργοστάσιο στην Ιαπωνία δεν φαίνεται να είναι και τόσο αθώα.
Οι Γερμανοί πράσινοι έμειναν εν πολλοίς αδιάφοροι όταν χιλιάδες τόνοι πετρελαίου έρρεαν επί δύο μήνες μέσα στον Ατλαντικό Ωκεανό (Texan gulf). Επίσης μένουν περίεργα σιωπηλοί όταν τίθενται ζητήματα ενεργειακού φορτίου για τα δήθεν ‘πράσινα’ προϊόντα (20-30% πιο ακριβά είναι τα πράσινα αυτοκίνητα) όπως και για τα δυσανάλογα οικονομικά βάρη που επωμίζονται οι πολίτες από τις πράσινες μεθόδους παραγωγής ενέργειας.
Η νέα υστερία των τυμβωρύχων που προσπαθούν να στήσουν νέο φαγοπότι εις βάρος των πολιτών δείχνει το μέγεθος της πολιτικής ιδιοτέλειας και διαφθοράς που μαστίζει τους λεγόμενους «πολιτικούς ηγέτες που στην ουσία εκφράζουν τα συμφέροντα των οικονομικών και πολιτικών ελίτ μη δίνοντας δεκάρα τσακιστή για τα πραγματικά συμφέροντα και το καλό των πολιτών και του περιβάλλοντος.
.

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

'Αξιοποίηση' και Ελληνικό (ή όπως λέμε "Canary Wharf")


Δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το άρθρο του Γιώργου Κύρτσου στην FreeSunday (19 Φεβρ.) σχετικά με την θρυλούμενη δήθεν ‘αξιοποίηση’ της περιουσίας του Δημοσίου αποτέλεσαν το έναυσμα για την επαναφορά -μετά την ανάρτηση στις 26 Σεπτ.- του θέματος περί αξιοποίησης του Ελληνικού:

[ … ] Το μοντέλο της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου δοκιμάζεται από το 1999 με ιδιαίτερα αρνητικά αποτελέσματα για το δημόσιο ταμείο, και συνοψίζεται ως εξής. Το ελληνικό Δημόσιο παραχωρεί σε ιδιώτες τη χρήση εκτάσεων και ακινήτων που του ανήκουν και έχουν χαρακτηριστικά «φιλέτου». Οι επιχειρηματίες που εξασφαλίζουν την αξιοποίηση αυτών των «φιλέτων» αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταβάλλουν ένα ετήσιο μίσθωμα και να πραγματοποιήσουν σημαντικές αναπτυξιακές επενδύσεις δεσμεύοντας συγκεκριμένα κεφάλαια. Στη συνέχεια διαπιστώνονται διάφορα προβλήματα στις συμβάσεις, που συνήθως έχουν σχέση με τις χρήσεις γης και με διάφορες εκκρεμότητες στα ακίνητα, με αποτέλεσμα οι παραχωρησιούχοι να διεκδικούν σε πρώτη φάση μείωση του μισθώματος και στη συνέχεια μείωση του ύψους των επενδύσεων που έχουν αναλάβει να πραγματοποιήσουν, ή και σημαντικές αποζημιώσεις. [ … ]

[ … ] Η αξιοποίηση του συγκροτήματος του Λαγονησίου –η πορεία του οποίου συνδέεται με την ανάπτυξη αλλά και τις κρίσεις του ελληνικού τουρισμού– γίνεται από το επενδυτικό σχήμα «Αττικός Ήλιος» χωρίς να πραγματοποιείται οποιοδήποτε έσοδο για το δημόσιο ταμείο. Το 1999-2000 παραχωρήθηκε η εκμετάλλευση του συγκροτήματος για 30 χρόνια. Στην αρχή ορίστηκε ετήσιο μίσθωμα 1,2 εκατ. ευρώ, το οποίο μόλις διαπιστώθηκαν παρανομίες στη χρήση του αιγιαλού και άλλες εκκρεμότητες περιορίστηκε στο 1/3. Στη συνέχεια, όμως, η εταιρεία Αττικός Ήλιος στράφηκε κατά του Δημοσίου, επικαλούμενη σοβαρά τεχνικά πολεοδομικά προβλήματα στην περιουσία που της παραχωρήθηκε προς αξιοποίηση, και εξασφάλισε αποζημίωση 50 εκατ. ευρώ. Με αυτό τον τρόπο μηδενίζεται το έσοδο του Δημοσίου για όλη τη διάρκεια της 30ετούς παραχώρησης του συγκροτήματος, ενώ είναι εξαιρετικά πιθανό να καταβληθούν και αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Όσο για την υπολειμματική αξία της επένδυσης των 88 εκατομμυρίων ευρώ που έχει αναλάβει να πραγματοποιήσει η συγκεκριμένη εταιρεία στο συγκρότημα του Λαγονησίου, εκτιμάται ότι θα είναι μηδενική στο τέλος της 30ετίας. [ … ]

Το παραπάνω χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας μάλλον προδιαγράφει την τύχη ανάλογων προσπαθειών που ευαγγελίζεται η τρέχουσα εφιαλτική κυβέρνηση καταστροφέων αφού στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει στους μηχανισμούς, στις νοοτροπίες και στα πρόσωπα. Τα ίδια και απαράλλακτα ‘σόγια’ της οικονομικής και της πολιτικής ελίτ κυβερνούν την χώρα.
Ειδικά για το ζήτημα του Ελληνικού πρέπει κάποιος να λάβει υπ’ όψιν του τα παρακάτω:

1- Μελέτες, με προεξάρχουσα εκείνη του Πολυτεχνείου Αθηνών, έχουν κατατεθεί και έχουν -δυστυχώς- όλες αγνοηθεί.
2- Ο ξένος αρχιτέκτονας που προσκλήθηκε (Josep Acebillo) ήρθε κυριολεκτικά από το παράθυρο χωρίς πραγματική διαδικασία επιλογής. Οποιαδήποτε πρότασή του θα στερείται νομιμοποίησης και ανοχής από την Ελληνική κοινωνία.
3- Οι βαρύγδουπες πρωτοβουλίες των διάφορων «μπαμπούκηδων» με το Κατάρ γίνονται στην ουσία εν κρυπτώ, χωρίς δηλαδή την παραμικρή διαφάνεια, οπότε είναι εντελώς απίθανο να τύχουν οποιασδήποτε υποστήριξης: «η κυβερνητική ηγεσία ακολουθεί μια σκανδαλωδώς κλειστή διαδικασία, ενώ έχουν κατατεθεί προτάσεις για την αξιοποίηση του Ελληνικού από αξιόπιστα επενδυτικά σχήματα ήδη από το 2005»
4- Ήδη δεκάδες αν όχι εκατοντάδες Δήμοι, σύλλογοι, ενώσεις κλπ συνενώνονται σε μια προσπάθεια αντίστασης προς τα εξυφαινόμενα σχέδια τσιμεντοποίησης και ξεπουλήματος του Ελληνικού. Φανταστήτε τον ατέρμονα πολιτικό και νομικό πόλεμο που θα επακολουθήσει.

Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια συνταγή σίγουρης αποτυχίας. Στο πραγματικά κατατοπιστικό άρθρο του ο Γιώργος Κύρτσος επισημαίνει και τα παρακάτω ενδιαφέροντα:

[ … ] Με το αραβικό τόξο αποσταθεροποίησης των καταπιεστικών, κλεπτοκρατικών καθεστώτων να έχει φτάσει ήδη στο Μπαχρέιν, που γειτνιάζει με το Κατάρ, υπάρχει ένα στοιχείο πολιτικού ρίσκου στην αδιαφανή επένδυση, που είναι υποχρεωμένες να λάβουν σοβαρά υπόψη οι ελληνικές αρχές. [ … ]

[ … ] ο πολυσυζητημένος Καταλανός αρχιτέκτονας Αθεμπίγιο εμφάνισε ένα σχέδιο απόλυτης τσιμεντοποίησης της ευρύτερης περιοχής του Ελληνικού με βάση το πρότυπο του Canary Wharf του Λονδίνου. Πρόκειται για μια προσπάθεια υπερεντατικής εκμετάλλευσης, κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των επενδυτών του Κατάρ, που δεν πρόκειται να γίνει δεκτή από τους τοπικούς δήμους αλλά και την πλειονότητα των κατοίκων της Αττικής. Στην πραγματικότητα, ο πολυσυζητημένος Καταλανός αρχιτέκτονας δουλεύει για τους επενδυτές από το Κατάρ, εμφανιζόμενος σαν σύμβουλος της κυβέρνησης Παπανδρέου. [ … ]
.

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Οι αντάρτες του τσιμέντου


πικρό, εντός της αλήθειας του, σχόλιο του Στέλιου Κούλογλου στο tvxs:

« Επιτέλους, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επαναστάτησαν. Οχι, δεν πρόκειται για τον νόμο επικύρωσης του μνημονίου, που έκοψε τους μισθούς και στέρησε το δώρο από συνταξιούχους των 600 ευρώ. Αυτό οι «αντάρτες» τον ψήφισαν, με την εξαίρεση των τριών βουλευτών που έθεσαν εαυτόν εκτός κόμματος. Ούτε αφορά το άλλο νομοσχέδιο για τις σχέσεις εργασίας, το οποίο κουτσούρεψε εργατικές κατακτήσεις ενός αιώνα. Και αυτό το υπερψήφισαν οι αντάρτες της συμφοράς, όπως και το νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί τα τρένα, τις δημόσιες συγκοινωνίες και ό,τι άλλο θέλει η τρόικα. Και τη μάνα τους να τους ζητούσαν να ιδιωτικοποιηθεί, θα το ψήφιζαν για το καλό του κόμματος και για να μην πέσει η κυβέρνηση, πάντα βέβαια με κρύα καρδιά.

Αυτό που αρκετοί δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν με τίποτα είναι το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τη βιοποικιλότητα, του οποίου μια βασική διάταξη αναφέρει ότι στις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «Νatura» καθορίζεται σε 10 στρέμματα το εμβαδόν των οικοπέδων εντός των οποίων θα επιτρέπεται στο εξής η οικοδομική ή άλλη δραστηριότητα. A, όλα κι όλα: η τσιμεντοποίηση της Ελλάδας είναι θέμα αρχής και πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί. »

Η συνέχεια εδώ
.

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

Πολύ άγρια αυτή η "υπουργός" περιβάλλοντος ...


«Διορία μέχρι τις 22 Νοεμβρίου δίνει η υπουργός Περιβάλλοντος στην πλοιοκτήτρια εταιρία του Sea Diamond, προκειμένου να υποβάλει σχέδιο και χρονοδιάγραμμα για την παρακολούθηση της περιβαλλοντικής κατάστασης στα Φυρά της Σαντορίνης.»

Πρόκειται για την πλέον γελοία είδηση που διάβασα τους τελευταίους μήνες … «διορία» για υποβολή σχεδίου (χα) και χρονοδιαγράμματος (χα χα) δίνει η «υπουργός». Για ανέλκυση - όπως οφείλει η πλοιοκτήτρια - κουβέντα. Υπενθυμίζω ότι τα σαΐνια άφησαν το σκάφος Sea Diamond να βουλιάξει στα βαθιά ενώ μπορούσε να προσαράξει στα ρηχά και μετά να απομακρυνθεί με κάποιο τρόπο. Σαν να μην έφτανε αυτό κατηγόρησαν το Ελληνικό Δημόσιο ότι εξέδωσε λανθασμένους ναυτικούς χάρτες οπότε και το σκάφος «έπεσε στην ξέρα» παρ’ όλο που και το πλέον αρχάριο καπετανάκι ξέρει ότι εκεί δεν υπάρχει ξέρα. Η «ξέρα» ήταν τον ίδιο το νησί !
Σε ναυτική και περιβαλλοντικά ευαίσθητη χώρα ζούμε, όλοι το γνωρίζουμε εκτός της κυρίας «υπουργού».

Στην άνω φωτο βλέπετε τον χάρτη της περιοχής, στην κάτω φαίνεται αμυδρά η … ξέρα.


.

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Οι "κηπουροί" του απαρτχάιντ



Από το αξιόλογο ιστολόγιο Futura:


Το ρεπορτάζ στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του γνωστού για την «ευαισθησία του σε ζητήματα περιβάλλοντος» τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ (Τετάρτη, 29/9/2010) μας πληροφόρησε, με ασυγκράτητο ως συνήθως ενθουσιασμό, για μια «πρωτότυπη πρωτοβουλία κατοίκων» του Κεραμεικού και του Μεταξουργείου, της ιστορικής περιοχής στο κέντρο της Αθήνας, που έχει προ πολλού μπει στο στόχαστρο διάφορων επενδυτικών συμφερόντων του real estate λόγω των πρόσφορων στην εκμετάλλευση χαρακτηριστικών της (ρυμοτομία, στρατηγική θέση, διαθέσιμο κτιριακό απόθεμα κ.λπ.).

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Τα βαποράκια της «ενημέρωσης» του συγκροτήματος Αλαφούζου έχουν εδώ και καιρό αναλάβει κατ' αποκοπή το έργο της διακίνησης των αναπτυξιακών οραμάτων του παρασιτικού κεφαλαίου, που χρησιμοποιεί (ανεπιτυχώς έως τώρα) διάφορες μεθόδους για να προσελκύσει εύπορους πελάτες, πρόθυμους να καταναλώσουν τα ακριβά υποκατάστατα μιας «cool» ζωής στο κέντρο της Αθήνας. Στα αλλεπάλληλα δημοσιεύματα της Καθημερινής και στα ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ τα τελευταία χρόνια βρίθουν οι ζοφερές περιγραφές για την «αφόρητη κατάσταση που επικρατεί στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας», ενώ σαν μοναδική αχτίδα φωτός παρουσιάζεται επανειλημμένως η δράση συγκεκριμένων επενδυτών του real estate οι οποίοι, πότε με τη μία και πότε με την άλλη πρωτοβουλία τους, αγωνίζονται σθεναρά προκειμένου να «σώσουν» και να αναζωογονήσουν την περιοχή.

Το εν λόγω ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ παρουσίαζε τους «αντάρτες κηπουρούς», κάποιους κατοίκους(;) της περιοχής οι οποίοι, αγανακτισμένοι δήθεν από την αδιαφορία των αρχών για την υποβάθμισή της, πήραν την τύχη της γειτονιάς στα χέρια τους, θέλοντας να «διαμορφώσουν οι ίδιοι ένα ανθρώπινο περιβάλλον» εκεί όπου μέχρι σήμερα βασιλεύει η παρακμή, η εγκατάλειψη και η ανομία.

Τι ακριβώς έκαναν αυτοί οι «αντάρτες κηπουροί»; Όχι σπουδαία πράγματα. Για την ακρίβεια, καθάρισαν ένα οικόπεδο από τα σκουπίδια και τα μπάζα και φύτεψαν («προσωρινά», όπως εμφατικά μας επεσήμανε το ρεπορτάζ προς αποφυγή τυχόν παρεξηγήσεων) μερικά φυτά. Ύστερα κάλεσαν το κανάλι για να επιδείξουν, με τον χαρακτηριστικό στόμφο νεοφώτιστων ζηλωτών του αστικού «αντάρτικου», το μεγαλειώδες «έργο» τους.

Ας μην πάει όμως το μυαλό σας σε κάποιους ανθρώπους οι οποίοι μέσα από διαδικασίες συναπόφασης συγκεντρώθηκαν, κατέλαβαν ένα χώρο, σήκωσαν τα μανίκια και έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά, καθαρίζοντας, σκάβοντας και φυτεύοντας. Οι εξευγενισμένοι «αντάρτες» έφεραν μια μπουλντόζα και κάποιους εργάτες για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά της απομάκρυνσης των σκουπιδιών, ενώ μερικοί εθελοντές «προσωρινοί κηπουροί» επιφορτίστηκαν με το σκάλισμα και το φύτεμα. Οι διοργανωτές, οι οποίοι εμφανίστηκαν ως εκπρόσωποι της ΜΚΟ «ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά», ανέλαβαν απλώς τις δημόσιες σχέσεις του «αντάρτικου» εγχειρήματος, χρησιμοποιώντας μια κάλπικη ρητορική περί «αυτοοργάνωσης» και «εθελοντικής πρωτοβουλίας», σκορπώντας αστραφτερά χαμόγελα αυταρέσκειας μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα που κατέγραφε την «αυθόρμητη» επέμβασή τους.

Φυσικά, δεν παρέλειψαν να τονίσουν σαφώς ότι οι «αντάρτες κηπουροί» είναι «αντάρτες» μέχρις ενός ορίου. Ότι υπάρχει μια απαράβατη κόκκινη γραμμή που δεν θα τολμούσαν ποτέ να περάσουν. Εξ αρχής δήλωσαν ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται για καταλήψεις, οι οποίες θα αμφισβητούσαν έμπρακτα την «ιερή» ιδιοκτησία και θα έδιναν πίσω στην κοινότητα αυτό που πραγματικά της ανήκει, μιας και κάτι τέτοιο θα άνοιγε προφανώς τους ασκούς του Αιόλου, αφού θα έθιγε τους διάφορους ιδιοκτήτες ακινήτων που όπως είναι φυσικό πάνω απ’ όλα νοιάζονται για την αξιοποίηση της περιουσίας τους, την οποία οι ίδιοι έχουν αφήσει να ρημάξει έως ότου κάποιοι, που δρουν εξ ονόματός τους, καταφέρουν να την αναβαθμίσουν, «καθαρίζοντας» την περιοχή από κάθε είδους «σκουπίδια», και να τη μετατρέψουν σε έναν αστικό «παράδεισο» «ήπιας εκμετάλλευσης», με ποδηλατοδρόμους, λοφτς, γκαλερί, πολυχώρους πολιτιστικών δραστηριοτήτων, cool cafe και εστιατόρια, ντιζαϊνάτα ξενοδοχεία, θέατρα και φοιτητικές εστίες.

Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η δράση τους επ'ουδενί συνιστά απειλή για την ιδιοκτησία, δηλώνουν ρητώς στην ιστοσελίδα της οργάνωσης ότι «Η ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά προγραμματίζει την προσωρινή φύτευση επιλεγμένων κενών οικοπέδων στο ΚΜ. Σκοπός μας είναι ο καθαρισμός και προσωρινή αξιοποίηση όλων των κενών οικοπέδων στην περιοχή κατά τρόπο που να βελτιώνει την ποιότητα ζωής σε αυτή και να διασφαλίζει το δικαίωμα του ιδιοκτήτη για εκμετάλλευσή του οποιαδήποτε στιγμή.» (http://www.kmprotypigeitonia.org/?p=news&id=guerilla-gardening)

Όπως επίσης μάθαμε από το εν λόγω ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, στο χορό μπήκε και η δημοτική αρχή –παραμονές των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση γαρ–, δηλώνοντας ότι θα στηρίξει αυτήν την «πρωτότυπη πρωτοβουλία των κατοίκων». Με άλλα λόγια, η «αντάρτικη κηπουρική» προσφέρει ένα καλό άλλοθι στην προεκλογική καμπάνια του Κακλαμάνη, ο οποίος πασχίζει να βγάλει από πάνω του τη ρετσινιά για την προ διετίας καταστροφή του πάρκου Κύπρου και Πατησίων, όταν ανενδοίαστα προσπάθησε να το παραχωρήσει, με σκανδαλώδεις όπως αποκαλύφθηκε όρους, σε ιδιώτες που ήθελαν να το μετατρέψουν σε πάρκινγκ. Ο πονηρός πολιτευτής άρπαξε εν ολίγοις την ανέξοδη ευκαιρία που του δόθηκε, και έσπευσε να επιδείξει την «ευαισθησία» της δημοτικής αρχής για το αστικό περιβάλλον, παρότι είναι προφανές ότι τέτοιου είδους επεμβάσεις είναι μόνο για το θεαθήναι εφόσον δεν λύνουν κανένα πραγματικό πρόβλημα, αντιθέτως, αποτελούν ένα κυριολεκτικά φτηνό υποκατάστατο μιας αποτελεσματικής πολιτικής για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι στην πλειονότητα είναι χαμηλού εισοδήματος εργαζόμενοι και μετανάστες.

Τέτοιου είδους παρεμβάσεις εντάσσονται στη γενικότερη στρατηγική της εξουσίας και του κεφαλαίου να οικειοποιούνται τις τακτικές και τις μεθόδους των αντισυστημικών, ριζοσπαστικών κινημάτων, με απώτερο στόχο να αμβλύνουν τις συγκρουσιακές αιχμές και την ταξική πόλωση. Εν ολίγοις, δεν είναι παρά προσομοιώσεις των αυθεντικών πρακτικών της αυτοοργανωμένης δράσης, τόσο των αυτόνομων αγώνων στις γειτονιές όσο και του αντιεξουσιαστικού, αντικαπιταλιστικού κινήματος, και μια καρικατούρα της αλληλεγγύης όσων αγωνίζονται πραγματικά ενάντια στις μορφές κράτος, χρήμα, εμπόρευμα, αξία, ενάντια στην εκμετάλλευση, την αυθεντία, τον ρατσισμό και την πατριαρχία.

Η όλη ιστορία της «αντάρτικης κηπουρικής» θα ήταν προφανώς για γέλια, ως μια αστεία απόπειρα κάποιων «ευαισθητοποιημένων» αστών να επενδύσουν τον καθώς πρέπει «ακτιβισμό» τους με μια κούφια ρητορική για την δήθεν από-τα-κάτω επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου, αν δεν είχε και μια άλλη, σκοτεινή (και κυριολεκτικά φασίζουσα) πτυχή.

Η ίδια ΜΚΟ, τα μέλη της οποίας κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να δείξουν πόσο κόπτονται για την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της, ανέλαβε μία ακόμη φαεινή πρωτοβουλία: διοργάνωσε συνάντηση για «διάλογο» επιχειρηματιών και κατοίκων με την αστυνομία σε κεντρικό ξενοδοχείο του Μεταξουργείου, προκειμένου να τεθεί επί τάπητος το πρόβλημα της ασφάλειας της περιοχής, ήτοι το ζήτημα των ανθρώπινων «σκουπιδιών» που τη ρυπαίνουν με τη μιαρή παρουσία τους συνιστώντας απειλή για τους κατοίκους της.

Από το περιεχόμενο και το ύφος της λιτής ανακοίνωσης που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΜΚΟ «ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά», υπό τον τίτλο «Κοινωνική συνοχή & ασφάλεια» (http://www.kmprotypigeitonia.org/index.php?p=news&id=meetingwithpolice), καταλαβαίνουμε γιατί δεν είναι διόλου παράξενο που η συνάντηση αυτή μετατράπηκε, όπως μας πληροφορεί σχετικό ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=208886), αλλά και η καταγγελία εργαζόμενου στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο (http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1211735), σε μια σύναξη διάφορων επώνυμων και μη «αγανακτισμένων πολιτών», οι οποίοι απαίτησαν επιτακτικά από τους εκπρόσωπους της αστυνομίας να δεσμευτούν «εδώ και τώρα» ότι θα λάβουν μέτρα «για την εκκαθάριση της γκετοποιημένης ζώνης, όπου έχουν τα θέατρα, τις γκαλερί, τις επιχειρήσεις και τα σπίτια τους». Κατάφεραν έτσι να αποσπάσουν την (κάπως αόριστη είναι αλήθεια) υπόσχεση από τον γενικό διευθυντή της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής Γρηγόρη Μπαλάκο ότι από τις 5 Οκτωβρίου θα ξεχυθούν στους δρόμους 1.350 αστυνομικοί με αποστολή να «σκουπίσουν» αποτελεσματικά την ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας.
Η συνάντηση αυτή ξεγύμνωσε κυριολεκτικά τις καλυμμένες πίσω από τις «αντάρτικες» ρητορείες αντιλήψεις των διοργανωτών περί του τι ακριβώς σημαίνει γι’ αυτούς «λύση στο πρόβλημα της ασφάλειας» και τι εννοούν ως «κοινωνική συνοχή». Μα πάνω απ’ όλα κατέστησε σαφές ποιοί είναι εκείνοι που πρέπει να «εξαφανιστούν» προκειμένου να επανακτήσουν οι ίδιοι τη χαμένη ηρεμία τους και να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις «υψηλές» ενασχολήσεις τους. Οι μετανάστες, οι χρήστες ουσιών, τα θύματα του τράφικινγκ, οι άστεγοι και οι παρίες που βρίσκουν καταφύγιο στις παρυφές του κέντρου της Αθήνας, πρέπει να βιώσουν στο πετσί τους –εκτός από την αναλγησία του κράτους, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την πλήρη εξαθλίωση–, τη βιαιότητα του απάνθρωπου κατασταλτικού μηχανισμού και να εκδιωχτούν κακήν κακώς γιατί βρωμίζουν την αστραφτερή μόστρα των γκαλερί και των θεάτρων της περιοχής.

Είναι γνωστό ότι η άλλη όψη των ΜΚΟ είναι οι offshore εταιρείες. Όπως είναι γνωστό επίσης ότι οι ΜΚΟ είναι το συγχωροχάρτι (αλλά ταυτοχρόνως και η διακήρυξη ανωτερότητας και υπεροχής) της μπουρζουαζίας. Μ’ αυτόν τον εύσχημο τρόπο οι ξιπασμένοι αστοί ξεπλένουν ενοχές και κεφάλαια, συνδυάζοντας κυνικά το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Το πνεύμα του εθελοντισμού, της χορηγίας, της ενασχόλησης με τα κοινά, εμποτισμένο από την ιδεολογία της «αξιοκρατίας» και της «δημιουργικότητας», δεν είναι ικανό να επιβληθεί στην ακόρεστη δίψα για δύναμη και πλούτο.

Η ΜΚΟ «ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά» δεν είναι παρά η (νέα) βιτρίνα της «δημιουργικότητας», πίσω από την οποία προσπαθούν μάταια να κρυφτούν τα «υψηλού φρονήματος» επενδυτικά συμφέροντα που λυμαίνονται την περιοχή, πασχίζοντας να τη φέρουν στα μέτρα τους και να την «αναπτύξουν» σύμφωνα με το δικό τους «όραμα». Ένα όραμα που περιλαμβάνει αποκλειστικά τους νέους έποικους της περιοχής, μεσοανώτερης κοινωνικής τάξης: «εναλλακτικούς» επιχειρηματίες, κοσμοπολίτες αρχιτέκτονες, γκαλερίστες και curators, «ευαισθητοποιημένους» καλλιτέχνες, φιλότεχνους γιάπηδες, και κάποια wannabe φυντάνια της τέχνης που συρρέουν όπου μυρίζονται την παραμικρή ευκαιρία να τσιμπήσουν κανά ψίχουλο free-press δόξης.

Τα σχέδιά τους ωστόσο καταρρέουν υπό το βάρος της αδήριτης πραγματικότητας που έχει διαμορφωθεί από τη δράση αυτών των ίδιων, οι οποίοι θέλουν να ευημερούν συνεχίζοντας ανενόχλητοι να οικειοποιούνται τον κοινωνικό πλούτο εις βάρος των υπολοίπων, και ας διαμαρτύρονται τώρα για την «κατάντια» και την «παρακμή», απαιτώντας με περισσό θράσος την εξαφάνιση όλων εκείνων που δεν σέβονται το «όραμά» τους και απειλούν τα «δικαιώματά» τους: την ιδιοκτησία τους, τις επιχειρήσεις τους, την ευμάρεια και την ησυχία τους.
Είναι αν μη τι άλλο τραγελαφικό, άτομα που κάποτε λάνσαραν στην πιάτσα της «προχωρημένης» τέχνης τις «σκληρές» φωτογραφίες της Ναν Γκόλντιν, με τους ασθενείς του aids, τους πρεζάκηδες, τους αλήτες, τα τραβεστί, τους νταβατζήδες και τις πόρνες, και που καρπώνονταν με φανφαρόνικες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις την «υπεραξία» του κοινωνικού περιθωρίου εκ του ασφαλούς, όντας οι ίδιοι βολεμένοι στο απυρόβλητο, να εξανίστανται και να ωρύονται τώρα που η πραγματικότητα έχει κάνει τις ωμές καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις του περιθωρίου να μοιάζουν με εικονογράφηση παιδικού παραμυθιού.

Η «δημιουργική τάξη», που πίστεψε αφελώς ότι αρκεί μια επίφαση «εναλλακτικότητας» για να ηγεμονεύσει και να επιβάλλει τους όρους του παιχνιδιού κατά πως τη συμφέρει, διασφαλίζοντας τη μακροημέρευσή της, συνειδητοποιεί αίφνης –με βίαιο είναι η αλήθεια τρόπο–, ότι οι απόκληροι, όσοι δεν έχουν καμία ελπίδα να συμπεριληφθούν στην κοινωνία των λίγων βολεμένων και ισχυρών σαν φθηνό, αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, «οικειοποιούνται» με τον δικό τους τρόπο ό,τι μπορούν, αρπάζοντας κάποια ψίχουλα από τον πλούτο που τόσο επιδεικτικά συσσωρεύεται γύρω τους.

Ο ταξικός πόλεμος δεν αφορά πια μόνο την αντιπαράθεση κεφαλαίου-εργασίας, μιας και η κοινωνία της εργασίας πνέει τα λοίσθια και το εμπόρευμα εργατική δύναμη απαξιώνεται, στερώντας από όλο και περισσότερους ακόμη και τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης, αλλά την άγρια αντιπαράθεση μεταξύ αποκλεισμένων και όσων αγωνίζονται να διατηρήσουν τα προνόμιά τους. Το απαρτχάιντ είναι το καθεστώς μιας κοινωνίας σε βαθιά κρίση και η ιδεολογία της «δημιουργικής τάξης» δεν είναι παρά η κυνική δικαιολόγησή του.

Όμως, ο γενναίος νέος κόσμος που οραματίζονται οι «προοδευτικοί αναμορφωτές» της ανώτερης τάξης, που σήμερα νιώθουν τόσο άβολα με όλα όσα ξέβρασε η κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρίση μπροστά στην διπλαμπαρωμένη από το φόβο πόρτα τους, έχει αρχίσει να γκρεμίζεται συθέμελα. Και στα ερείπιά του δεν μπορεί να φυτρώσει ούτε καν η ρεφορμιστική προσδοκία, παρά μόνον «προσωρινές» ψευδαισθήσεις.

Βλέπε σχετικά:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails