annem benim için çok kıymetlidir babamı kaybettiğimde 18 yaşındaydım önceden de annemi kırmaz incitmezdim ama babamı kaybedeli daha bir özen gösteriyorum onun hep mutlu olmasını hiç üzülmemesini istiyorum en ufak bir yalnızlık hissetse içim yanıyor annemi çok çok seviyorum o herşeyin en iyisine en güzeline layık bir insan
bu arada bende 2 yıldır bu güzel annelik duygusunu tadıyorum hergünümüz yeni bir keşifle geçiyor bugün oğlumla babası bisiklete binerken oğlum düşmüş hemen eve geldiler dudağının üstü kanıyordu onu kanlı görünce çok üzüldüm içim cız etti annelik duygusu annelik sevgisi bambaşka birşey o an hem annemin kıymetini hem de oğlumun kıymetini bir kez daha anladım
şu an düşünüyorum da babam öldükten sonra daha çok yapacağımız şeyler vardı onunla torununu bile göremedi bu zevki tadamadı şuan keşkelerim oluyor keşke babam hayattayken ....... yapsaydım malesef çok erken kaybettim onu
bu keşkeleri tekrar yaşamamak için annelerimizi kaybetmeden onların değerini bilelim onlar hayattayken yanımızdayken günlük hayatımızın koşturmacasından biraz da olsa sıyrılıp onlara vakit ayıralım
bu yazıyı internette bir yerden buldum (yazıyı alan kişi nerden alıntı yaptığını yazmadığı için bende yazamadım malesef )
Hala sizinleyse!!!
1 yaşınızdayken sizi elleriyle besledi ve yıkadı. Bütün gece ağlayıp onu uyutmayarak teşekkür ettiniz.
2 yaşınızdayken size yürümeyi öğretti. Size seslendiğinde odadan kaçarak teşekkür ettiniz.
3 yasınızdayken size özenle yemekler hazırladı. Tabağınızı masanın altına dökerek teşekkür ettiniz.
4 yaşınızdayken elinize rengârenk kalemler tutuşturdu. Evin bütün duvarlarına resim yaparak teşekkür ettiniz.
5 yaşınızdayken sizi cici kıyafetlerle süsledi. Gördüğünüz ilk çamur birikintisine atlayarak teşekkür ettiniz.
6 yaşınızdayken okula kadar sizinle yürüdü. Sokaklarda 'GITMIYCEEEEEEEM' diye ağlayarak teşekkür ettiniz.
7 yaşınızdayken size bir top hediye etti. Komşunun camini kırarak teşekkür ettiniz.
9 yaşınızdayken size dualar öğretti, siz her seferinde unutarak teşekkür ettiniz.
11 yaşınızdayken sizi arkadaşınızla sinemaya götürdü 'Sen bizimle oturma' diyerek teşekkür ettiniz.
12 yaşınızday ken zararlı TV programlarını seyretmenizi istemedi. O evde değilken hepsini izleyerek teşekkür ettiniz.
19 yaşınızdayken okul masraflarınızı karşıladı, sizi arabayla kampusa götürdü ve eşyalarınızı taşıdı.
Arkadaşlarınız alay etmesin diye kampus kapısında vedalaşarak teşekkür ettiniz.
21 yaşınızdayken iş hayati ve kariyerinizle ilgili size fikir vermek istedi. 'Ben senin gibi olmayacağım' diyerek teşekkür ettiniz.
22 yaşınızdayken kep giyme töreninizde size gururla sarıldı. Avrupa seyahati için para isteyerek teşekkür ettiniz.
25 yaşınızdayken düğün masraflarınızı karşıladı, sizin için hem mutlu oldu hem çok duygulandı. Siz dünyanın bir ucuna taşınarak teşekkür ettiniz.
30 yaşınızdayken bebek bakimi hakkında size akil vermek istedi. 'Artik bu ilkel yöntemleri bırak' diyerek teşekkür ettiniz.
40 yaşınızdayken sizi arayıp bir akrabanızın doğum gününü hatırlattı. 'Anne işim başımdan aşkın' diyerek teşekkür ettiniz.
50 yaşınızdayken o çok hastalandı, hafta sonunda onu görmeye gittiğinizde mutlu oldu.
Ona yaşlıların çocuk gibi nazlı olduğunu söyleyerek teşekkür ettiniz.
Derken bir gün..... o öldü.
O güne kadar onun için yapmadığınız ne varsa, o anda kalbinize bir yıldırım gibi düştü....