Συλλογή ρητίνης

Η συλλογή ρητίνης, κοινώς ρετσινιού, είναι μια παραδοσιακή εργασία που μάλλον τείνει να εκλείψει και γίνεται στα δάση με πεύκα. Ο φλοιός του δέντρου ξύνεται και το υγρό ρετσίνι ρέει σε μεταλλικά ή πλαστικά δοχεία ή σακούλες. Η συλλογή γίνεται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς με το κρύο το υγρό στερεοποιείται και δεν τρέχει. Το ρετσίνι από όσο ξέρω χρησιμοποιείται στη φαρμακοποιία και οινοποιία.

Επειδή το ρετσίνι είναι εύφλεκτο, λέγεται ότι ήταν βασικό συστατικό στο "Υγρό Πυρ".

Η ρετσίνα έχει πάρει το όνομά της από το ρετσίνι που προστίθεται στο κρασί και και χρησιμοποιείτο ως συντηρητικό.
Το νέφτι παράγεται από την επεξεργασία της ρητίνης του πεύκου.

Αν σου κολλήσει η "ρετσινιά" πολύ δύσκολα φεύγει μετά. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά...

Ρετσίνι, το δάκρυ του πεύκου...

Οι φωτογραφίες είναι από δάσος στη κεντρική Εύβοια.

Δεκαπενταύγουστος

Η Παναγία Σουμελά στη Καστανιά Ημαθίας

Ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί για τους Ορθοδόξους πολύ μεγάλη γιορτή, αποκαλείται και Πάσχα του Καλοκαιριού. Τιμάται η μητέρα του Χριστού και μητέρα όλων των Χριστιανών. Στη Παναγία έχουν δοθεί χιλιάδες προσωνύμια και τιμάται αρκετές φορές το χρόνο, με περισσότερη λαμπρότητα και ένταση το Δεκαπενταύγουστο.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, βαθιά θρησκευόμενος, έγραψε το ποίημα "στην Παναγίτσα στο Πυργί".

Χαίρετ' ο Ιωακείμ κ' η Άννα

που γέννησαν χαριτωμένη κόρη

στην Παναγίτσα στο Πυργί!

Χαίρεται όλ' η έρημη ακρογιαλιά

κι ο βράχος κι ο γκρεμνός αντίκρυ του πελάγους,

που το χτυπούν άγρια τα κύματα

χαίρεται απ' την εκκλησίτσα,

που μοσχοβολά πάνω στη ράχη.

Χαίρεται τ' άγριο δένδρο,

που γέρνει το μισό απάνω στον βράχο, το μισό στον γκρεμνό

χαίρετ' ο βοσκός που φυσά τον αυλό του,

χαίρετ' η γίδα του, που τρέχει στα βράχια,

χαίρεται το ερίφιο, που πηδά χαρμόσυνα.

Κι η πλάση όλη αναγαλιάζει

και το φθινόπωρο ξανανιώνει η γης

σα σεμνή κόρη που περίμενε χρόνια

τον αρραβωνιαστικό της απ' τα ξένα

και τέλος τον απόλαψε πριν είναι πολύ αργά

και σαν τη στείρα γραία που γέννησε θεόπαιδο

κι ευφράνθη στα γεράματά της!

Δώσ' μου κ' εμένα άνεση, Παναγιά μου,

πριν ν' απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.

Σημ. Η φωτογραφία είναι από τη Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο.

Δαδιά και Δέλτα Έβρου

Μιας και αναφερθηκα στον Έβρο στη προηγούμενη ανάρτηση, σκέφτηκα να βάλω μερικές ακόμα φωτογραφίες από την περιοχή. Έβρος είναι η ονομασία τόσο του νομού που είναι ο ανατολικότερος της ηπειρωτικής χώρας όσο και του ποταμού που αποτελεί το φυσικό όριο των δύο χωρών. Η περιοχή έχει πλούσια χλωρίδα και πανίδα (φωτογραφίες από την ορνιθοπανίδα). Αν βρεθείτε στη περιοχή αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε τη Δαδιά και το Δέλτα του ποταμού. Στη Δαδιά υπάρχει ξενώνας και κέντρο πληροφόρησης για την περιοχή. Το κέντρο οργανώνει επισκέψεις στο παρατηρητήριο που έχει θέα στη "ταΐστρα" το σημείο δηλαδή που τοποθετούνται από το ψοφίμια. Αν ο επισκέπτης είναι τυχερός θα δει τα προστατευόμενα είδη αρπακτικών. Εγώ είδα μόνο τρείς ασπροπάρηδες. Στη δεύτερη φωτογραφία υπάρχουν και τρία κοράκια. Την επιστροφή την έκανα με τα πόδια. Ωραία διαδρομή, σε καλά σημασμένο μονοπάτι με δειάρκεια 45'.

Στο Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα το προσωπικό είναι πρόθυμο να σε εξυπηρετήσει και να σου εξηγήσει το καθετί. Με μικρό αντίτιμο μπορείς να επιβιβαστείς στο βανάκι τους και να σε πάνε στο Δέλτα οργανωμένα αφού πρώτα παρακολουθήσεις μία ταινία με θέμα τη διαχείριση της περιοχής. Φτάνεις μέχρι το σημείο που οι ψαράδες έχουν τις πλάβες τους, τις παραδοσιακού σχήματος βάρκες. Από εκείνο το σημείο ξεκινά η υδάτινη διαδρομή διάρκειας 30'.

Στο βάθος φαίνεται η Αλεξανδρούπολη

Κορμοράνοι

Νανογλάρονα

Φωτογραφία του Κέντρου Πληροφόρησης Δέλτα Έβρου

Μύλοι στη Μελία

Σήμερα είδα σε κυριακάτικη εφημερίδα αναφορά στους Μύλους της Πάτμου και θυμήθηκα τους Μύλους της Μελίας, από όπου και οι φωτογραφίες.

Η Μελία είναι είναι ένα χωριουδάκι του Έβρου, Βόρεια της Αλεξανδρούπολης με λιγοστούς κατοίκους. Κάποτε υπήρχαν στο ύψωμα του χωριού επτά (;) Μύλοι που άλεθαν τα γεννήματα και τροφοδοτούσαν με αλεύρι όλη τη περιοχή. Πριν από μερικά χρόνια αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια των ερειπωμένων μύλων και άρχισαν οι διαδικασίες της αποκατάστασης. Η αποκατάσταση έγινε με χρήματα από προγράμματα και όχι από τις χρυσές λίρες που όπως θρυλείται ήταν θαμμένες στη περιοχή.

Το δέντρο ρίχνει τη σκιά του στα απομεινάρια ενός από τους Μύλους και φανερώνει τον τόπο και τον τρόπο που είχαν φτιαχτεί.

Στο ύψωμα που έχει θέα προς την Ανατολή, σήμερα έχουν κατασκευαστεί εκ νέου τέσσερις Μύλοι και έχει φτιαχτεί χώρος αναψυχής με βρύσες, παγκάκια και χώρο για ψήσιμο. Οι Μύλοι βέβαια δεν είναι λειτουργικοί, ίσως ο επόμενος που θα κατασκευαστεί να έχει τη τεχνογνωσία της Πάτμου.

Πεταλούδες

Επιστρέφω ύστερα από καιρό λόγω διαφόρων προβλημάτων και δυσκολιών. Τις πεταλούδες στις φωτογραφίες τις είδα στα λουλούδια στην είσοδο της πολυκατοικίας και με εντυπωσίασαν. Το ελαφρό αεράκι που είχε και ο ήλιος του μεσημεριού, με δυσκόλεψαν στο να εστιάσω πάνω τους και να πετύχω αρτιότερες φωτογραφίες. Παρόλα αυτά θα έλεγα ότι τα αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό.

Καλό υπόλοιπο Καλοκαίρι...