Οι ζωές μας δεν κοστολογούνται!

Λίλα Μήτσουρα

Έβγαλαν σε πλειστηριασμό τις ζωές μας αυτοί που τις λιάνισαν και μεις τους παρακολουθούμε.

Μας δίνει ο ένας 920 ευρώ μισθό, 1000 ο άλλος.

Και αυτά μικτά.

Για τόσα μας έχουν.

Για τόσο έχουν τα παιδιά μας.

Σκλαβάκια που τους δίνουν και ένα χαρτζιλίκι γιατί είναι κουβαρντάδες.

Και μεις τους κοιτάμε ψάχνοντας να βρούμε ποιος θα μας κοστολογήσει λίγο καλύτερα.

Σοβαρά τώρα;

Πόση εξαθλίωση μπορούμε να ανεχτούμε πια;

Που είναι η περηφάνια μας;

Που είναι η οργή μας;

Πώς συνηθίσαμε πως δεν έχουμε καμία αξία;

Πώς ανεχόμαστε την αξία που αυτοί μας δίνουν;

Και φοβόμαστε μην έρθει το ΚΚΕ και μας πάρει τα σπίτια;

Αλήθεια;

Μα δεν έχουμε ούτε σπίτι ούτε ελπίδα.

Δεν έχουμε τίποτα!

Και φοβόμαστε να αλλάξουμε ρότα, για ποιο λόγο αλήθεια;

Για πείτε...

Εναλλάσσονται στο βήμα όλοι αυτοί που μας έφτασαν εδώ που βλέπουμε το πάτο του πηγαδιού και μεις εκεί.

Αμετακίνητοι στο βούρκο.

Βγάζουν οικονομικά προγράμματα και αλληλοκοστολογούνται μη τυχόν και τους ξέφυγε κάποιο λεπτό του ευρώ.

Τα λεπτά του ευρώ για τον λαό.

Τα πολλά ευρώ για τους λίγους.

Και τους γενοκτόνους.

Γιατί σε αυτούς κανείς από τους πρώην πρωθυπουργούς δεν τολμά να αρθρώσει κουβέντα.

Και μας κάνουν και συνένοχους.

“Πάρε 1000 και βγάλε το σκασμό”

“Όχι εγώ του δίνω 1001 για να βγάλει το σκασμό”

“Εγώ θα του δώσω και επίδομα αντί 13ου μισθού”

Και καθόμαστε και τους ακούμε ρε φίλε!

Και μπαίνουμε στη διαδικασία να τα κρίνουμε κιόλας!

Σοβαρά τώρα;

Αξιοπρέπεια δεν έχουμε;

Όνειρα;

Τα παιδιά μας μάς ενδιαφέρουν; ή θέλουμε να ζήσουν ό,τι και μεις και ακόμα χειρότερα;

Μα τι λέω;

Όταν μετράμε τον εαυτό μας με τα λεπτά του ευρώ θα έχουμε κοστολογήσει περισσότερο τα παιδιά μας;

ΝΤΡΟΠΗ!

Ρε ούτε για φέρετρο,ούτε για καύση δεν φτάνουν τα “μισθά μας “

Και καθόμαστε και τους ακούμε;

Αυτούς που μας ποδοπατούν και μας πετούν ψίχουλα;

Είμαστε καθόλου με τα σωστά μας;

---

Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Να υποψιάζεσαι...

Γιώργος Γκράτσας

Να υποψιάζεσαι...

Όταν ακούς λόγια μεγάλα,
υποσχέσεις αράδα.

Να το σκέφτεσαι πολύ.

Να το μελετάς, να το βασανίζεις.

Να υποψιάζεσαι.

Όταν ακούς,
να σου μιλούν αγαπησιάρικα,
να σου λένε αυτά
που αρέσουν στ΄ αφτιά σου...
χωρίς να βλέπουν την πραγματικότητά σου.

Ν΄ ανησυχείς.

Να τα φοβάσαι αυτά τα στόματα.
Να τα φοβάσαι αυτά τα λόγια.

Κρύβουν δηλητήριο για σένα.

Κι αν δεν μπορείς
κάτι άλλο να κάνεις...

Να υποψιάζεσαι και ν΄ αμφιβάλεις.

 

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ράγες

Ελλάδα

Πέρασαν 3,5 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη με τους 57 νεκρούς και ακόμα η κυκλοφορία στο δίκτυο Αθήνα - Θεσσαλονίκη διεξάγεται χωρίς να πληρούνται όλες οι σύγχρονες προδιαγραφές ασφαλείας. 

Τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι πλέον λειτουργεί το σύστημα ETCS σε όλο το δίκτυο Αθήνα - Θεσσαλονίκη... 

Μόνο που την έβγαλε «στη σέντρα» ακόμα και η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, η οποία κάνει λόγο για μειωμένων δυνατοτήτων σύστημα, «καθώς θα εφαρμοστεί με κρίσιμους λειτουργικούς περιορισμούς, ενώ σημαντικές διαδικασίες θα εξακολουθήσουν να επαφίενται στον ανθρώπινο χειρισμό και κατά συνέπεια θα είναι εκτεθειμένες σε πιθανό σφάλμα». 

Αυτή είναι ακόμα και σήμερα η πραγματικότητα στον σιδηρόδρομο, όπου η πολιτική του κόστους - οφέλους συνεχίζει να ταξιδεύει «πρώτη θέση» και να βάζει σε κίνδυνο την ασφάλεια εργαζομένων και επιβατών. 

Πίσω από τους πανηγυρισμούς, η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει τις ευθύνες της και μαζί τις συνέπειες από την «απελευθέρωση» και ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων, που είναι στρατηγική της ΕΕ. 

Αλλά να χτίσει και άλλοθι για το έγκλημα των Τεμπών, τώρα που η δίκη είναι σε εξέλιξη, κοροϊδεύοντας τον λαό ότι «πήρε μέτρα» για να μην ξανασυμβεί τέτοιο κακό. 

Ούτε αυτά δεν θα γίνονταν αν δεν υπήρχε πίεση από το εργατικό - λαϊκό κίνημα, που στρίμωξε την κυβέρνηση και ανέδειξε το πραγματικό δίλημμα, «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». 

Αυτός ο αγώνας είναι ανάγκη να συνεχιστεί και να ενταθεί, για κάθε πτυχή της ζωής του λαού, που είναι εκτεθειμένη στην πολιτική του κέρδους και της πολεμικής εμπλοκής.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Θανάσης Παφίλης για τη Λέσβο: Καταστρέφεται ένα ολόκληρο νησί για τα συμφέροντα των βιομηχάνων φέτας (ΒΙΝΤΕΟ)

Ελλάδα

Την απαράδεκτη τροπολογία της κυβέρνησης με την οποία επιχειρεί να υποκαταστήσει τις κτηνιατρικές υπηρεσίες της Λέσβου με τον στρατό, αφού άφησε τη ζωονόσο του αφθώδους πυρετού να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, κατήγγειλε ο Θανάσης Παφίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, παρεμβαίνοντας σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής.

Κατήγγειλε την κυβέρνηση που αρνείται να προχωρήσει στον εμβολιασμό των ζώων γιατί θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των βιομηχάνων της φέτας, παρότι το συγκεκριμένο μέτρο το ζητούν οι κτηνοτρόφοι, το προτείνει η επιστημονική κοινότητα, ενώ έχει εφαρμοστεί και σε μία σειρά χώρες. «Καταστρέφεται ένα ολόκληρο νησί» επισήμανε χαρακτηριστικά.

Ο Θ. Παφίλης επανέλαβε τις προτάσεις των βιοπαλαιστών κτηνοτρόφων και του ΚΚΕ για εμβολιασμό των ζώων, αποζημίωση των κτηνοτρόφων στο 100% για να ανασυγκροτήσουν τα κοπάδιά τους, τονίζοντας ότι δεν επαρκούν τα 50 ευρώ που δίνει η κυβέρνηση ανά πρόβατο, να καλυφθεί η πραγματική ζημιά που είχαν στο γάλα.

Τέλος, κάλεσε την κυβέρνηση να μην επικαλείται το επιχείρημα της ντροπής περί «δημοσιονομικών περιθωρίων», ενώ δίνει υπέρογκα ποσά για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» συμπράττοντας με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ.

Επίσης, ο Θ. Παφίλης διευκρίνισε ότι είναι άλλο πράγμα να προσφέρουν οι στρατιωτικοί κτηνίατροι και άλλο πράγμα, τα πολιτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν και τα μέτρα που πρέπει να παρθούν και να συντονιστούν από την κυβέρνηση, να ανατίθενται στο στρατό.

 

Πηγή: katiousa

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ούτε λέξη

Ελλάδα

Αχνα δεν έβγαλε ο δήμαρχος Αθηναίων Χ. Δούκας, όταν η κυβέρνηση πέρασε τροπολογία που καταργεί την κυριακάτικη αργία στο εργοτάξιο του γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό. 

Στο συγκεκριμένο έργο, μάλιστα, ο δήμος δεν είναι απλός θεατής. 

Είναι ο κύριος του έργου και υπεύθυνος για την ανάθεση στην κοινοπραξία των κατασκευαστικών ομίλων, όπως και για την παρακολούθηση της κατασκευής. 

Για την «εμβληματική επένδυση» και την επιτάχυνση των εργασιών, ο εκλεγμένος με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει πολλά να πει. 

Για τη δουλειά 7 μέρες τη βδομάδα που επιβάλλεται στους εργαζόμενους για να βγουν τα χρονοδιαγράμματα, ούτε λέξη! 

Οσο γαλαντόμα είναι η σοσιαλδημοκρατική δημοτική αρχή στα επιχειρηματικά συμφέροντα που χτίζουν και εκμεταλλεύονται το γήπεδο στον Βοτανικό, άλλο τόσο εγκάθετη είναι απέναντι στα συνδικάτα που προετοιμάζουν το πανελλαδικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη. 

Γι' αυτό επιδόθηκε στο γνώριμο κυνήγι αφισών και πανό. 

Να τι σημαίνει λοιπόν «σοσιαλδημοκρατία της ανατροπής» και όχι της «αφομοίωσης», όπως έγραφε πριν από μια βδομάδα ο δήμαρχος Αθηναίων, στήνοντας άλλο ένα δόκανο εξαπάτησης και χειραγώγησης του λαού: 

Νόμοι κατά παραγγελία των ομίλων για δουλειά τις Κυριακές από τη μια και από την άλλη παρεμπόδιση της δράσης και της προπαγάνδας των συνδικάτων, που παλεύουν για αυξήσεις στους μισθούς και δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα, ενάντια στη βαρβαρότητα της εργοδοσίας, του κράτους και όλων των παραφυάδων του.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Έτσι άρχισε για μένα το μεγάλο ταξίδι στη Μουσική και τη Ζωή...»

Ελλάδα

«Έτσι άρχισε για μένα το μεγάλο ταξίδι στη Μουσική και τη Ζωή. Με ένα κοστούμι, ένα παλτό, ένα ζευγάρι παπούτσια, τριακόσιες δραχμές για τις πρώτες μέρες και χιλιάδες ευχές για τις υπόλοιπες...».

1950, ο Μίκης φεύγει από την Κρήτη. Η οικογένειά του στηρίζει αυτή του την επιλογή. Επιστρέφει στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αποφοιτά με έπαινο και παίρνει τα πτυχία αντίστιξης και φούγκας από το Ωδείο Αθηνών.

Τον Μάη της ίδιας χρονιάς η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών παρουσιάζει σε πρώτη εκτέλεση το συμφωνικό σκέρτσο «Το Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς» υπό τη διεύθυνση του Φιλοκτήτη Οικονομίδη, διευθυντή της Ορχήστρας και καθηγητή του συνθέτη.

«Η Αση-Γωνιά έπαιξε μεγάλο ρόλο στη ζωή μου. Κάθε πρωί πήγαινα στο κρεβάτι του πατέρα μου για να ακούσω άλλη μια ιστορία για την Κρήτη. Κι ανάμεσα σ' αυτές, για την Αση-Γωνιά, που όταν ήταν ο πατέρας μου παιδί ακόμα, τον πήρε ο παππούς μου μαζί του στο πανηγύρι της Αση-Γωνιάς... Με τις διηγήσεις του πατέρα μου, φανταζόμουν με κάθε λεπτομέρεια τη μέρα της γιορτής... Καθώς το κεφάλι μου ήταν γεμάτο μουσική, αποφάσισα να αφιερώσω το πρώτο συμφωνικό μου έργο στην Αση-Γωνιά. Κάπου στα 1946, όταν ήμουν 21 ετών.

Μεσολάβησε όμως ο Εμφύλιος Πόλεμος, οι φυλακές, τα ξερονήσια και η παράνομη δράση μου μέσα στην Αθήνα στα 1948. Τότε, χωρίς να ξέρω αν θα ζήσω, κάτι με έσπρωχνε και σε κάθε ευκαιρία έγραφα τα υλικά για τη Συμφωνική Ορχήστρα του έργου αυτού. Σχεδόν 1.000 σελίδες. Τελικά έζησα και στις 5 Μαΐου ημέρα Πέμπτη του 1950 άκουσα κι εγώ ζωντανά αυτό που ως εκείνη τη στιγμή ήταν μόνο στο μυαλό μου».

Όλη αυτήν την περίοδο γράφει πολλά έργα. Σε πολλά από αυτά, η ρίζα της αρχικής δημιουργίας κρατά από την προηγούμενη δύσκολη δεκαετία. Δοκιμάζει τον εαυτό του σε νέα είδη. Συνθέτει μπαλέτα, συμφωνίες, κινηματογραφική μουσική. Κερδίζει τη διεθνή αναγνώριση. Σε πολλά του έργα, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '50, είναι διακριτή η παρουσία της λαϊκής μουσικής.

Είναι αυτά τα χρόνια που ψάχνει να βρει τον δρόμο του ως νέος συνθέτης και ως νέος αγωνιστής. Θέλει Τέχνη που θα αφυπνίζει, Τέχνη αντίσταση στη λήθη, Τέχνη που θα καταφέρνει να αγγίζει τον λαό. Ψάχνει τη γλώσσα εκείνη που θα καταφέρει «να ντύσει τα όνειρα» και εκείνους τους ήχους για να τραγουδήσει τα «φτερουγίσματα της καρδιάς»...

Μουσική για μπαλέτο

Το 1952 παρουσιάζει το μπαλέτο «Ορφέας και Ευρυδίκη». Είναι η πρώτη παραγγελία που πήρε ο συνθέτης από το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου.

Τον Νοέμβρη του 1953 ανεβαίνει το μπαλέτο «Ελληνική Αποκριά» σε κείμενα του Βασίλη Ρώτα από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, το οποίο έμελλε να παρουσιαστεί την επόμενη χρονιά στην Κρατική Όπερα της Ρώμης και το 1957 στο Λονδίνο. Ο σπόρος του Καρναβαλιού «φύτρωσε» στην εξορία της Ικαρίας, όταν ο Μίκης ήρθε για πρώτη φορά σε ουσιαστική επαφή με τη λαϊκή μας μουσική. Το άκουσμα του «Καπετάν Ανδρέα Ζέππου» στο καΐκι που μετέφερε τους εξόριστους από τον Άγιο Κήρυκο έως τον Αρμενιστή τον έκανε να ξεκινήσει μια μεθοδική συλλογή λαϊκών τραγουδιών και να προσπαθήσει να συνδυάσει τη συμφωνική μουσική με τη λαϊκή. Ξαναπαίχτηκε το 1958 στο Παρίσι, στο Theatre Sarah Bernhart από τα μπαλέτα της Ludmilla Tcherina, με διαφορετικό τίτλο, «Le Feu aux Poudres», σε σκηνοθεσία του Ζαν Ρενουάρ.

Το «Μπαλέτο Αντιγόνη», που ολοκληρώθηκε το 1959, υπήρξε παραγγελία του Βασιλικού Μπαλέτου του Λονδίνου (Royal Ballet). Πρόκειται για ελεύθερη απόδοση της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή και αποτελείται από μία πράξη και έντεκα επεισόδια. Πρωταγωνιστούν οι Μαργκότ Φοντέιν και Ρούντολφ Νουρέγιεφ.

Γράφοντας μουσική για τον κινηματογράφο

Το 1953 ξεκινάει η κινηματογραφική πορεία του Μίκη Θεοδωράκη. Το 1954 κάνει πρεμιέρα μια από τις σημαντικότερες νεορεαλιστικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, το «Ξυπόλυτο Τάγμα» σε σκηνοθεσία Γκρεγκ Τάλλας. Η ταινία, που αναφέρεται στα χρόνια της Κατοχής, προβάλλεται πρώτα στην Αμερική, όπου η μουσική του Μίκη παίρνει διθυραμβικές κριτικές, και στη συνέχεια στην Ελλάδα.

Λίγα χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα το 1957, ξεκινά η διεθνής καριέρα του Μίκη στον κινηματογράφο, με την ταινία «Η απαγωγή του στρατηγού Κραίπε», των Μάικλ Πάουελ και Εμερικ Πρεσμπέργκερ. Ο σκηνοθέτης Μάικλ Πάουελ έψαχνε έναν Ελληνα συνθέτη, που να μπορεί να αποδώσει όσο πιο αυθεντικά γίνεται την ελληνικότητα και την επαναστατικότητα στη μουσική του φιλμ. Ο νεαρός Μίκης ήταν ιδανικός να αποδώσει αυτά τα χαρακτηριστικά στη σύνθεσή του. Ο Πάουελ θα συνεργαστεί εκ νέου με τον Μίκη το 1959, στην ταινία του, «Honeymoon», η οποία καθιερώνει τον Μίκη στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα. Το τραγούδι ερμηνεύεται από τον Μαρίνο Μαρίνι, ενώ θα γνωρίσει και πολλές διασκευές, μέχρι και την περίφημη ηχογράφηση από τους «Beatles». Στην Ελλάδα θα εκδοθεί σε στίχους του Νίκου Γκάτσου και θα τραγουδηθεί αρχικά από την Γιοβάννα. Το τραγούδι στα Ελληνικά λέγεται «Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου»...

Η Πρώτη Συμφωνία

Η Πρώτη Συμφωνία ολοκληρώθηκε το 1954 στην Αθήνα. Είχε αρχίσει να σχεδιάζεται το 1947 στην Ικαρία, ενώ συνεχίστηκε στη Μακρόνησο. Μάλιστα, όπως έλεγε ο ίδιος ο Μίκης, αποσπάσματα της Πρώτης παίχτηκαν για πρώτη φορά στο κολαστήριο της Μακρονήσου, μπροστά στις σκηνές όπου κρατούνταν οι στρατηγοί του ΕΛΑΣ.

Η Συμφωνία αποτελείται από τρία μέρη και συνοψίζει την έως τότε διαμορφωμένη αισθητική του συνθέτη. Προσπαθεί να αποτυπώσει σε ηχητικά μεγέθη μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή που τον είχε κυριεύσει ολοκληρωτικά, τον θάνατο δύο φίλων του κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Βάζοντας στο χαρτί τις πρώτες ιδέες, τα πρώτα σχέδια της Συμφωνίας μου, αρχικά έδινα διέξοδο στα συναισθήματα και στις ιδέες που με γέμιζαν εκείνη την εποχή. Το αίσθημα της διαμαρτυρίας και του πόνου... Αν υπήρχε η γεύση της ελπίδας σ' αυτήν τη μουσική, σ' αυτές τις μελωδίες, στους ρυθμούς και στα χρώματα, αν σ' αυτόν τον σκοτεινό τοίχο υπήρχαν ανοίγματα, αυτό ήταν έργο περισσότερο της φιλοσοφικής και ιδεολογικής πίστης μου στον άνθρωπο και στο μέλλον του».

Πηγαίνοντας στο Παρίσι

Το 1954 κερδίζει υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών και πηγαίνει στο Παρίσι για να σπουδάσει στο Conservatoir de Paris.

Συνοψίζοντας εκείνες τις στιγμές, θα γράψει χρόνια αργότερα:

«Δίνω εξετάσεις για υποτροφία στο ΙΚΥ. Πετυχαίνω. "Ο φάκελός σας έκλεισε. Δεν πρόκειται να φύγετε". Είμαι δευτέρας κατηγορίας Έλληνας. Έφυγα χάρη στον πατέρα μου.

Παρίσι. Χρόνια δουλειάς. Οι "κρίσεις" αραιώνουν. Οικοδομώ τον εαυτό μου. Κερδίζω τον χαμένο καιρό. Χρειάζομαι θωράκιση. Χρειάζομαι όπλα. Για να ξαναγυρίσω. Πρέπει να γίνω οικονομικά ανεξάρτητος. Να μην πέσω στα δίχτυα τους.

Rue de Lafontaine au roi: Τα κάτεργα. Πλήρωσα ακριβά το τίμημα της οικονομικής ανεξαρτησίας. Οι συνθήκες διαβίωσης, πάνω από γκαράζ, μέσα σε δωμάτια - κλουβιά, είναι αδιανόητες. Εκεί γεννήθηκαν τα παιδιά μου».

Τον Αύγουστο του 1957 πραγματοποιείται στη Μόσχα το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας, στα πλαίσια του οποίου διεξάγεται Διαγωνισμός Συμφωνικής Μουσικής. Ο Μίκης κερδίζει το Χρυσό Μετάλλιο Σύνθεσης με το έργο «Πρώτη Σουίτα για ορχήστρα και πιάνο». Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής ήταν ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς και αντιπρόεδρος ο Χανς Αϊσλερ.

«Στη Σοβιετική Ένωση πρωτοήρθα το 1957. Ήρθα με τη γαλλική αποστολή, με το πλοίο "Μπαλτίκα". Καθώς από μακριά φαινόταν το Λένινγκραντ, ξέσπασα σε αναφιλητά. Η ιδέα ότι θα έβλεπα την πόλη του Λένιν έφερε στη μνήμη μου όλες τις αναμνήσεις της Κατοχής, της Αντίστασης, του Εμφυλίου, της παρανομίας, της φυλακής, της Μακρονήσου. Τους συντρόφους που βασανίστηκαν, σακατεύτηκαν, εκτελέστηκαν. Χίλια δυο πρόσωπα αγαπημένα μπαινόβγαιναν εκείνη τη στιγμή στη μνήμη μου, λες και ήθελαν εγώ ο τυχερός να χαιρετήσω από μέρους τους την ηρωική πόλη του Λένιν».

«Επιτάφιος»

Το 1958 ο Γιάννης Ρίτσος στέλνει στον Μίκη τον «Επιτάφιο» με την παρακάτω αφιέρωση: «Το βιβλίο τούτο κάηκε από τον Μεταξά στα 1938 κάτω από τις στήλες του Ολυμπίου Διός».

Διαβάζοντάς το ο Μίκης, χωρίς καμία πρόθεση το μελοποιεί με λαϊκή μουσική. «Γιατί άραγε; Καταρχήν, νομίζω, από την ανάγκη να παρακολουθήσω την ίδια διαδικασία με τον Ρίτσο. Καθώς παίρνει τους αρμούς, τα δυνατά στοιχεία από τα μοιρολόγια και τη δημοτική μας ποίηση και όντας πάντοτε ο Ρίτσος, θέλει να είναι συνάμα ο οποιοσδήποτε λαϊκός ποιητής, η οποιαδήποτε χαροκαμένη μάνα, η λαϊκή μούσα».

Η μελοποίηση του «Επιτάφιου» έδωσε τελικά τις απαντήσεις σε ερωτήματα που χρόνια βασάνιζαν τον συνθέτη γύρω από την Τέχνη και την αποστολή της, την ικανότητα να φτάνει στον φυσικό της αποδέκτη, τον λαό. «Τώρα δεν είχαμε Τέχνη για τους λίγους και υποκουλτούρα για τους πολλούς. Τώρα δεν είχαμε Λαϊκή Τέχνη χωρίς σύνδεση με τον Λαϊκό Αγώνα και τη ζωντανή νεοελληνική Ποίηση. Είχαμε Τέχνη για τον Λαό. Και όχι για οποιονδήποτε λαό. Αλλά για τον Λαό - ποιητή, τον Λαό - τραγουδιστή, τον Λαό - αγωνιστή».

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο, αφού ο Μίκης κατάφερε να φέρει την ποίηση στο τραπέζι του λαού...

Πηγή: mikis100.kke.g

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα μέτρα κοροϊδία της κυβέρνησης εξανεμίστηκαν πριν το ράφι

Ελλάδα

Μια μέρα μετά τις τυμπανοκρουσίες της κυβέρνησης για την «Εθνική Πρωτοβουλία» με τους επιχειρηματικούς ομίλους που θα φέρει μείωση των τιμών και τους πανηγυρισμούς για την πτώση του πληθωρισμού τον Ιούλιο, ήρθαν τα στοιχεία της Eurostat που έδειξαν άνοδο του πληθωρισμού τον Αύγουστο κατά μία μονάδα... Σύμφωνα λοιπόν με όσα δημοσιοποιήθηκαν χτες, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Αύγουστο ανέβηκε στο 3,7% από 2,7% τον Ιούλιο.

Στο μεταξύ, μία μέρα μετά την πολύ μικρή μείωση στις τιμές κάποιων περιορισμένων σε αριθμό προϊόντων, οι αντιδράσεις των καταναλωτών επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ένα ακόμα μέτρο - καπαμά. Αλλωστε, αν και διαφημίστηκαν εκπτώσεις «έως 30%», όπως έλεγαν στελέχη της κυβέρνησης και αναπαρήγαγαν τα παπαγαλάκια τους στα αστικά ΜΜΕ, η μέση μείωση διαμορφώνεται γύρω στο 6% - 9%. Επιπλέον, αποκαλύπτεται ότι οι 1.740 κωδικοί δεν αφορούν 1.740 διαφορετικά είδη αλλά διαφορετικές ...συσκευασίες ή γεύσεις των ίδιων ακριβώς προϊόντων. Αλλωστε, με τις τιμές σκαρφαλωμένες στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας, αυτό που συμφώνησε η κυβέρνηση με τους σουπερμαρκετάδες αφορά μειώσεις σε ορισμένα μόνο προϊόντα και για λίγο καιρό, ενώ για την πλειοψηφία των ειδών πρώτης ανάγκης οι ανατιμήσεις συνεχίζονται κανονικά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μία νέα ψυχρολουσία περιμένει τα λαϊκά νοικοκυριά, αφού οι αρτοποιοί ανακοίνωσαν αύξηση της τιμής του ψωμιού εξαιτίας - όπως λένε - «της αδυναμίας του κλάδου να απορροφήσει περαιτέρω την εκτίναξη του ενεργειακού, φορολογικού και λειτουργικού κόστους».

Σε ό,τι αφορά τον πληθωρισμό στην Ευρωζώνη, αυτός ανήλθε στο 3,3% από 2,9% ετησίως τον Ιούλιο, κάτι το οποίο δίνει «πάτημα» για αύξηση επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου, όπως έχει ουσιαστικά προαναγγελθεί.

Σύμφωνα με τη Eurostat, στις χώρες της Ευρωζώνης η Ενέργεια είχε τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό τον Αύγουστο (14,3%, έναντι 10,3% τον Ιούλιο), ακολουθούμενη από τις υπηρεσίες (3,0%, έναντι 3,3% τον Ιούλιο), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (1,2%, έναντι 0,9% τον Ιούλιο) και τα τρόφιμα, το αλκοόλ και τον καπνό (1,2%, αμετάβλητα σε σύγκριση με τον Ιούλιο). Παράλληλα, ο δομικός πληθωρισμός υποχώρησε ελαφρώς σε ετήσιο ρυθμό 2,4% τον Αύγουστο, έναντι της μέσης εκτίμησης των αναλυτών ότι θα διατηρούταν στο 2,5%.

Στη Γερμανία, ενισχύθηκε ο πληθωρισμός, με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή να αυξάνεται τον Αύγουστο με ρυθμό 2,9% σε ετήσια βάση μετά από άνοδο 2,8% τον προηγούμενο μήνα. Παράλληλα, ο ετήσιος πληθωρισμός στη Γαλλία επιταχύνθηκε στο 2,4% τον Αύγουστο, στο υψηλότερο επίπεδο από τον Μάιο, και από 2,1% τον Ιούλιο. Και στη Γαλλία, η άνοδος οφείλεται κυρίως στην απότομη επιτάχυνση του πληθωρισμού στην Ενέργεια, ο οποίος αυξήθηκε στο 16,7% από 12,6%, κυρίως λόγω των πετρελαϊκών προϊόντων.

Παράλληλα, η πτώση των τιμών των βιομηχανικών προϊόντων περιορίστηκε στο 0,4% από 0,7%, ενώ ο πληθωρισμός στα τρόφιμα αυξήθηκε οριακά στο 1,1% από 1%, λόγω της ταχύτερης αύξησης των τιμών των νωπών τροφίμων. Αντίθετα, ο πληθωρισμός στις υπηρεσίες επιβραδύνθηκε στο 2% από 2,2%, ενώ ο πληθωρισμός στα προϊόντα καπνού παρέμεινε αμετάβλητος στο 3,3%.

Ηλεκτρικό ρεύμα: Για 4ο μήνα οι τιμές στα ύψη

Για τέταρτο συνεχόμενο μήνα οι τιμές στο ηλεκτρικό ρεύμα, όπως διαμορφώνονται στην αγορά επόμενης ημέρας στο Χρηματιστήριο Ενέργειας, ανεβαίνουν. Και όπως είναι φυσικό, τα λαϊκά νοικοκυριά ανησυχούν για το κόστος το φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Οπως έχει αναγγελθεί, ο Σεπτέμβριος θα μπει με σημαντικές αυξήσεις στους λογαριασμούς ως αποτέλεσμα της αύξησης της τιμής χονδρικής στη μεγαβατώρα. Για τον Αύγουστο, η μέση χονδρεμπορική τιμή έκλεισε στα 133,40 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Σε σχέση με τον Ιούλιο η αύξηση είναι πάνω από 21%. Συγκριτικά με τον Απρίλιο, οπότε και ξεκίνησε η κούρσα ανόδου, η αύξηση είναι πάνω από 50%. Εκείνον τον μήνα η αγορά επόμενης ημέρας διαμόρφωσε τιμή στα 88,72 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Στην πραγματικότητα, η «απελευθερωμένη» αγορά Ενέργειας, που λειτουργεί για τα κέρδη των ομίλων και των παρόχων, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που μαίνεται «αγκαλιάζοντας» όλο και περισσότερο τις ενεργειακές υποδομές και βέβαια το Χρηματιστήριο της Ενέργειας είναι αυτά που διαμορφώνουν μια ζοφερή εικόνα για τα λαϊκά νοικοκυριά, αποδομώντας και τα κυβερνητικά παραμύθια περί «εξωγενούς κρίσης» για την οποία δεν φέρει ευθύνη, αλλά και «προσωρινής διαταραχής» που τάχα θα αποκατασταθεί. Ισα - ίσα που είναι ακριβώς πάνω σε αυτό το έδαφος που μια σειρά από αστικά επιτελεία προαναγγέλλουν πως τα χειρότερα και για τις τιμές της Ενέργειας βρίσκονται μπροστά, ενώ εκτείνονται τουλάχιστον έως το 2027.

Θυμίζουμε ότι την τελευταία πενταετία το πετρέλαιο θέρμανσης έχει σωρευτική αύξηση 57,52% από το 2021, ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα έχει αυξηθεί κατά 43,52%. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση, η οποία αρνείται να πειράξει έστω και μια τρίχα από την κερδοφορία των ομίλων αλλά και από το «βουνό» των έμμεσων αντιλαϊκών φόρων, δρομολογεί και νέο κύκλο δανεισμού για έργα που θα θωρακίσουν την κερδοφορία τους και τον λογαριασμό να καταλήγει πάραυτα στον λαό.

Και κάπως έτσι λοιπόν εμφανίζεται η ΔΕΗ να «πουλάει» και ελεημοσύνη και να ανακοινώνει «απορρόφηση των αυξήσεων στην τιμή του ρεύματος» με νέα χαμηλότερη τιμή στο σταθερό μπλε τιμολόγιο, που αφορά βέβαια μόνο καινούργιους πελάτες, αλλά ακόμα και σε αυτούς οι αυξήσεις αντί να διαμορφωθούν στο 21%, θα είναι στο 7,7%...! Και είναι πραγματικά προκλητικό να εμφανίζει η ΔΕΗ ότι σκέφτεται τους καταναλωτές, όταν είναι φανερό ότι προσπαθεί να βρει νέους πελάτες, εκμεταλλευόμενη το υψηλό κόστος. Το ίδιο που κάνουν βέβαια και οι υπόλοιποι πάροχοι. Θυμίζουμε ότι πολύ πρόσφατα η ΔΕΗ ανακοίνωσε ότι τα κέρδη της εκτοξεύθηκαν κατά 100% το α' εξάμηνο 2026 και έφτασαν στα 400 εκατ. ευρώ. από 200 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο περσινό διάστημα... 

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Δισεκατομμύρια του ελληνικού λαού στην ισραηλινή πολεμική μηχανή

Από BDS Greece

3,5 δισεκατομμύρια για ισραηλινά όπλα. Έως και 6,5 δισεκατομμύρια σε βάθος χρόνου. Την ώρα που για την κοινωνία «δεν υπάρχουν λεφτά».

Στις 31 Αυγούστου 2026, στο Τελ Αβίβ, η ελληνική κυβέρνηση έκανε ένα ακόμη τεράστιο βήμα στη στρατηγική εξάρτηση της χώρας από το Ισραήλ. Υπογράφηκε η συμφωνία για την περιβόητη «Ασπίδα του Αχιλλέα», το πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, αντιβαλλιστικής και anti-drone προστασίας, με συστήματα David’s Sling και SPYDER της Rafael και BARAK MX της Israel Aerospace Industries (IAI). Το επίσημο ελληνικό ποσό ανέρχεται σε 3,035 δισ. ευρώ, ενώ το Reuters και η Haaretz έχουν ήδη μεταδώσει, μετά την έγκριση του προγράμματος, εκτίμηση 3,5 δισ. ευρώ.

 
Η ίδια η ισραηλινή κυβέρνηση πανηγυρίζει. Χαρακτηρίζει τη συμφωνία τη μεγαλύτερη εξαγωγική αμυντική συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ισραήλ–Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του Ισραήλ. Και αναφέρει, χωρίς περιστροφές, ότι η «Ασπίδα» θα βασιστεί στην εκτεταμένη «επιχειρησιακή εμπειρία» που απέκτησε το ισραηλινό σύστημα άμυνας κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό και ηθικό σκάνδαλο.

Την ώρα που το Ισραήλ βομβαρδίζει και καταστρέφει τον νότιο Λίβανο και την Συρία, ενώ έχει μετατρέψει όλη τη Γάζα σε ερείπια και έχει δολοφονήσει δεκάδες χιλιάδες γυναικόπαιδα, η ελληνική κυβέρνηση δεν διακόπτει τη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Την αναβαθμίζει και τη χρηματοδοτεί με δισεκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος, δηλαδή δικού μας χρήματος. Μετατρέπει την Ελλάδα σε έναν από τους σημαντικότερους πελάτες του ισραηλινού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και προσφέρει τεράστια οικονομική και πολιτική στήριξη στο δολοφονικό Ισραήλ και στις βιομηχανίες που το εξοπλίζουν.

Το μήνυμα είναι ανατριχιαστικά καθαρό: αυτό που για τους Παλαιστίνιους είναι θάνατος και καταστροφή, για την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία είναι «επιχειρησιακή εμπειρία», εξαγωγικό προϊόν και δισεκατομμύρια κέρδους.

Και ποιος πληρώνει; Ο ελληνικός λαός.

Τα 3,5 δισ. ευρώ δεν είναι ένας αφηρημένος αριθμός. Είναι χρήματα που παράγονται από την εργασία και τη φορολογία της ελληνικής κοινωνίας. Και η πραγματική επιβάρυνση δεν τελειώνει στην αγορά. Τα συστήματα αυτά χρειάζονται πυραύλους αναχαίτισης, ανταλλακτικά, συντήρηση, τεχνική υποστήριξη, εκπαίδευση και μελλοντικές αναβαθμίσεις.

Με βάση πραγματικά ευρωπαϊκά δεδομένα κόστους κύκλου ζωής αντίστοιχων ισραηλινών συστημάτων, έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε ότι σε βάθος 20–25 ετών η συνολική επιβάρυνση μπορεί να φτάσει τουλάχιστον τα 5,5–6,5 δισ. ευρώ, χωρίς καν να υπολογίζεται μια ενδεχόμενη μεγάλης κλίμακας πολεμική κατανάλωση και αναπλήρωση πυραύλων.

Και για να καταλάβουμε τι σημαίνουν 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ας κάνουμε μερικές πολύ συγκεκριμένες συγκρίσεις:

Υγεία: 

Η συνολική επιχορήγηση των δημόσιων νοσοκομείων στον προϋπολογισμό του 2026 είναι 4,6 δισ. ευρώ. Τα 3,5 δισ. της ισραηλινής συμφωνίας αντιστοιχούν επομένως στο 76% ολόκληρης της ετήσιας κρατικής χρηματοδότησης των νοσοκομείων της χώρας. Είναι επίσης πάνω από πέντε φορές τα 600 εκατ. ευρώ της αύξησης που παρουσίασε η ίδια η κυβέρνηση ως σημαντική ενίσχυση του προϋπολογισμού Υγείας για το 2026.

 
 ΕΝΦΙΑ: 

Ο συνολικός ΕΝΦΙΑ που καλούνται να πληρώσουν περίπου 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες το 2026 είναι περίπου 2,3 δισ. ευρώ. Δηλαδή τα 3,5 δισ. που μπορεί να κοστίσει η αρχική αγορά της «Ασπίδας» ισοδυναμούν με περίπου 152% ενός ολόκληρου ετήσιου ΕΝΦΙΑ. Με το ίδιο ποσό θα μπορούσε, ως καθαρά δημοσιονομικό ισοδύναμο, να μηδενιστεί ο ΕΝΦΙΑ για έναν ολόκληρο χρόνο και να απομείνουν περίπου 1,2 δισ. ευρώ για κοινωνικές ανάγκες.

 
ΦΠΑ και ακρίβεια: 

Το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών έχει υπολογίσει ότι ο μηδενισμός του ΦΠΑ στα τρόφιμα θα είχε δημοσιονομικό κόστος περίπου 2,3 δισ. ευρώ για έναν χρόνο. Δηλαδή ακόμη και ένα τόσο δραστικό μέτρο κατά της ακρίβειας θα κόστιζε περίπου 1,2 δισ. λιγότερο από τα 3,5 δισ. της ισραηλινής πολεμικής συμφωνίας.

 
Αυτές είναι πολιτικές επιλογές ενός εθελόδουλου καθεστώτος.

Όταν πρόκειται για νοσοκομεία, μισθούς, συντάξεις, κοινωνική κατοικία, φθηνότερα τρόφιμα και φοροελαφρύνσεις, ακούμε διαρκώς για «δημοσιονομικά περιθώρια». Όταν όμως πρόκειται για την αγορά ισραηλινών οπλικών συστημάτων, βρίσκονται δισεκατομμύρια.

Και το οικονομικό κόστος συνοδεύεται από ένα ακόμη πιο σοβαρό στρατηγικό ζήτημα: η Ελλάδα δεσμεύεται για δεκαετίες σε μια συγκεκριμένη ισραηλινή τεχνολογική αρχιτεκτονική, με ανάγκες συντήρησης, ανταλλακτικών, πυρομαχικών και αναβαθμίσεων. Η σημερινή αγορά δεν είναι το τέλος μιας συναλλαγής. Είναι η αρχή μιας μακροχρόνιας σχέσης απόλυτης εξάρτησης από το ισραηλινό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.

Απαιτούμε την πλήρη δημοσιοποίηση της σύμβασης και, κατ’ ελάχιστον, όλων των οικονομικών της όρων αναλυτικά: κόστος προμήθειας, αριθμό και κόστος πυραύλων, συντήρηση, ανταλλακτικά, τεχνική υποστήριξη, αναβαθμίσεις, υποδομές, δεσμεύσεις και συνολικό προβλεπόμενο κόστος κύκλου ζωής.
Η αντιπολίτευση οφείλει να απαιτήσει στη Βουλή πλήρη οικονομική διαφάνεια και κοινοβουλευτικό έλεγχο και να μην αποδεχθεί την επίκληση του «απορρήτου της εθνικής ασφάλειας» ως πρόσχημα για να παραμείνει κρυφό από την κοινωνία πόσα ακριβώς δισεκατομμύρια, με ποιους όρους και για πόσες δεκαετίες δεσμεύεται να καταβάλει ο ελληνικός λαός.

Το BDS Greece έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει: η ολοένα βαθύτερη στρατιωτική – στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ δεν προστατεύει για κανέναν λόγο την ελληνική κοινωνία, τη δένει ακόμη περισσότερο σε ένα επιθετικό, γενοκτονικό κράτος και την επεκτατική τυχοδιωκτική πολιτική του.

 
 Απαιτούμε να διακοπεί η στρατιωτική - στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ και η χρηματοδότηση της ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας με τα χρήματα του ελληνικού λαού.

Ούτε ένα ευρώ στις ισραηλινές πολεμικές βιομηχανίες.
Δισεκατομμύρια για την κοινωνία, όχι για τον πόλεμο.
Πλήρης αποδέσμευση της χώρας από τη στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Δόση

Ελλάδα

«Οι "νέες" προτάσεις του ΠΑΣΟΚ είναι ήδη νόμος», απαντά η κυβέρνηση στο πακέτο των 11 μέτρων για το ιδιωτικό χρέος ενόψει ΔΕΘ. 

Το ΠΑΣΟΚ ανταπαντά ότι η κυβέρνηση προστατεύει τους πιστωτές και όχι τους οφειλέτες, στους οποίους υπόσχεται μια «πραγματική δεύτερη ευκαιρία». 

Παίζουν πινγκ πονγκ στις πλάτες του λαού: 120 δόσεις λέει το ΠΑΣΟΚ; 

72 και 240 ψηφίζει η ΝΔ. 

Υπό όρους διαγραφή μέρους των χρεών προς το Δημόσιο και αποπληρωμή έως 35 χρόνια της αξίας ρευστοποίησης για την πρώτη κατοικία προτείνει το ΠΑΣΟΚ; 

Με τον εξωδικαστικό και τον κανόνα ότι ο πιστωτής δεν πρέπει να πάρει λιγότερα από όσα θα έπαιρνε με τη ρευστοποίηση «απαντάει» η ΝΔ. 

Κοινός παρονομαστής είναι η αγωνία τους να συνεχίσουν το Δημόσιο, οι τράπεζες και τα funds να εισπράττουν από το ρημαγμένο λαϊκό εισόδημα για χρέη που διπλοπληρώνουν τα νοικοκυριά με τους ληστρικούς τόκους. 

Το ΠΑΣΟΚ διακηρύσσει μάλιστα ότι «τα δάνεια δεν είναι εμπορεύματα» και την ίδια ώρα προτείνει να έχει ο δανειολήπτης τον πρώτο λόγο στην αγορά του δικού του χρέους πριν πουληθεί στο fund!

 Δηλαδή, αγοραπωλησία αλλά με άλλη σειρά, για να διαλέγει ο οφειλέτης από ποια τσέπη θα χάσει. 

Τα ίδια λένε με παραλλαγές και τα άλλα κόμματα. 

Και βέβαια, ούτε συζήτηση για καθολική νομική απαγόρευση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, για να μη θιχτούν τα συμφέροντα των τραπεζικών ομίλων και κλονιστεί η οικονομική «ευστάθεια». 

Ολοι συμφωνούν να πληρώνει ο λαός μια ζωή στις τράπεζες και στα funds, αλλά διαφωνούν στη ...δόση.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μοιρασιά

Ελλάδα

«Για να μπορέσουμε να δώσουμε στους πολίτες, πρέπει πρώτα να έχουμε δημιουργήσει πλούτο για να τον μοιράσουμε», έλεγε την Παρασκευή ο Μητσοτάκης. 

«Να παράγουμε περισσότερα, να μοιράζουμε δικαιότερα, να ζούμε καλύτερα», έλεγε την ίδια μέρα ο Τσίπρας, ενώ τα όμοια λένε το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα. 

Μ' έναν σμπάρο πολλά τρυγόνια για τους σωματοφύλακες του σάπιου καπιταλισμού: 

Από τη μια, φλομώνουν τον λαό στο παραμύθι ότι ο τεράστιος πλούτος που παράγει με τα χέρια και το μυαλό του δεν φτάνει για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κι άρα πρέπει να κατεβάσει τις διεκδικήσεις του σε πιο «ρεαλιστικά» επίπεδα. 

Από την άλλη, καλλιεργούν ότι εργαζόμενοι, λαϊκά στρώματα και καπιταλιστές είναι στην ίδια βάρκα και ότι κάνουν «κοινή προσπάθεια», εκβιάζοντας τον λαό να στοιχηθεί στους στόχους της αστικής τάξης για μεγαλύτερη «παραγωγικότητα», ένταση δηλαδή της εκμετάλλευσης. 

Για κερασάκι στην τούρτα, βαφτίζουν «ρεαλισμό» να ψάχνουν οι βιοπαλαιστές μια «δίκαιη» μοιρασιά σε ένα άδικο σύστημα, να αναζητάνε μάταια ένα «ακριβοδίκαιο» αστικό κράτος που θα υπηρετεί ταυτόχρονα τον λαό και τους καπιταλιστές, με μια άλλη κυβέρνηση και κάποιες «μεταρρυθμίσεις». «Γύρω - γύρω όλοι» για να κρύβεται το βασικό: 

Πως όλο τον πλούτο τον δημιουργούν οι εργαζόμενοι και όχι τα παράσιτα οι καπιταλιστές και οι άνθρωποί τους. 

Πως μόνο αν χάσουν οι καπιταλιστές, μπορούν να κερδίσουν έστω και μια ανάσα οι εργαζόμενοι. 

Και πως μόνο αν ξεφορτωθούν τους καπιταλιστές και το σύστημα του κέρδους, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής, μπορούν να αξιοποιήσουν όλο τον πλούτο προς όφελός τους και μόνο.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »