Fresh out of the oven, το υπέροχο, sexy & wtf νέο videoclip των Polica που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα πριν λίγο στο Spin. Μετά τα διθυραμβικά σχόλια για τη δουλειά τους από τον Justin Vernon αλλά και την seal of approval του Jay-Z, η Guardian έσπευσε χθες να τους παρουσιάσει στην ενότητα 'new band of the day', ενώ συνέντευξή τους εμφανίστηκε και στο Rolling Stone. Είμαι πλέον σίγουρος ότι σε 3 μήνες όλοι θα μιλάνε γι' αυτούς. Let the hype begin.
18.2.12
17.2.12
Yet again
and when the music stops, all we have are words merely so listen up, they're not taking you seriously. And i'd write the words, if i only knew what you needed touch you in the heart...Try and stop the bleeding. And all i want is for you to be ok i'll do anything for you you just say the word. And i'll write the words, and tell everyone our story. Try and touch their hearts hope they don't ignore me. And all i want is for us to be ok i'd give my life for just say the word. And i'll say the words, it's what i do it's not my choice. They touch me in my heart, i try and give em all a voice. And i don't want it if it's easy. I can't have it until i've really worked for it. Because all you'll have is this idiot. But i'll write the words, and if you give me 5 minutes. I might break your heart...But we're just beginning. And all i want is for our you to be ok i'll do anything for you just say the words. And i'll spread the word as far as this body can reach. Try and find their hearts, no matter how deep. And i'll die for you i love you all with all i am. I'll do anything for you just say the word. And when i've stopped believing. I hope you'll pick up all these pieces that i'm leaving. Because you don't want me if i'm cutting all these corners.
and when the music stops, all we have are words merely so listen up, they're not taking you seriously. They don't respect you, it might be your managing style. If they neglect you, you might try not being kind. When no one likes you, it's time to start docking their pay. What if they hurt you, you might try filing a complaint. But remember sticks and stones, and stick those stones where you can use em again, make em bruise when you send that they'll lose in the end, when they feel your revenge. But right now's the time, and it's got to be drastic. Trying to hold it all together with prayer and some plastic ties, no matter what the size. I try and try, and die. A little death every time i close my eyes, and resurrect and pass right by. Another day, another chance another window, but they're not taking you seriously though. We're downsizing your accounts. We're all hoping things will bounce. We got to do what's right for the economy. We have to let you go, because we have no more money. They're not taking you seriously. Your oblivious and can't feel shame. It must be how you carry yourself. Your the only one to blame. So listen up. And when i've stopped believing. I hope you'll pick up all these pieces that i'm leaving. Because you don't want me if i'm cutting all these corners. I've been cutting all these corners. These corners.
Αν μια μέρα έπρεπε να πεθάνουν όλοι οι ποιητές και μπορούσα να επιλέξω έναν για να ζήσει, με κλειστά τα μάτια θα διάλεγα τον Dan Smith.
12.2.12
29.1.12
Αυτό λοιπόν
we only have what we remember
Είναι εκείνη η στιγμή και το ξέρεις. Κάνεις πίσω και βγάζεις με το μυαλό σου μια φωτογραφία, όλοι οι φίλοι σου μια αγκαλιά, μόνο αγάπη κι όλα θα πάνε καλά, και είσαι μεθυσμένος, αλλά όχι τόσο ώστε να μη νιώθεις, το αντίθετο, τα νιώθεις όλα τώρα πιο δυνατά από ποτέ. Και δεν πρόκειται να τα ξεχάσεις, και δεν έχει τίποτα άλλο στον κόσμο σημασία.
17.1.12
Μία απ' όλα
Είναι μια σκέψη που με ταλαιπωρεί αρκετό καιρό τώρα, χωρίς να μπορώ να βάλω τις λέξεις σε μια σειρά και να γράψω κάτι. Ευτυχώς, βρέθηκε ο King Mob και, στο πρώτο του post μετά από ΠΟΛΥ καιρό, μπόρεσε να τα πει πολύ καλύτερα απ' ότι θα μπορούσα εγώ. Με δυο λόγια: μου έχει γίνει πλέον πολύ δύσκολο να γράφω για μουσικές σα να μη συμβαίνει τίποτα, ενώ γύρω μου καταρρέει το σύμπαν. Κι αν ο φίλος King Mob μοιάζει να έχει βρει τις ισορροπίες του και να επιστρέφει ορεξάτος (όσο ορεξάτος μπορεί να είναι κανείς αυτή την εποχή) στα του μπλογκοχωριού, εγώ έχω αρχίσει να χάνω λίγο το κουράγιο μου. Επιπλέον, αυτές τις μέρες συνειδητοποίησα (με αρκετή καθυστέρηση, είναι αλήθεια) πως το blog έχει αποκτήσει ένα χαρακτήρα σχεδόν αποκλειστικά μουσικό, κι αυτό δεν μου αρέσει και πολύ. Δεν είναι πως βαρέθηκα να ακούω ή να γράφω για μουσική, απλά, όπως λέει κι ο τίτλος του, πρόκειται για τετράδιο κι όχι για περιοδικό. Οπότε, νομίζω οτι θα μου άρεσε το μαγαζί να επιστρέψει στην παλιότερη και προσωπικότερη (σβησμένη πλέον) εκδοχή του, και, αν στο μέλλον προκύψουν πάλι κείμενα αμειγώς μουσικά, ίσως θα ήταν καλή ιδέα να αναζητήσουν αλλού στέγη. Anyway, θα δούμε πώς θα πάει.
In other news, αλλαγές θα υπάρξουν και στην ηρωική ποπλαϊοεκπομπή. Αρχής γενομένης από σήμερα το απόγευμα, ο σπιραλάκος σταματάει να εκπομπάρει μονάχος του κι αποκτάει sidekick --αν και έχω την αίσθηση ότι σ' αυτή τη συνύπαρξη ο sidekick θα είμαι εγώ. Η Μαρία (the one and only) αναμένεται να εισβάλλει στα στούντιοζ με χάρη πεταλούδας (από αυτές του Πεκίνου, που ανοιγοκλείνουν τα φτερά τους και προκαλούν θύελλες στην Όμαχα) και να μας σαρώσει με λογοτεχνικές αναφορές, εκλεκτικές επιλογές σε μπάσους κρούνερς και καλόπιστη κοινωνική κριτική (sic). Αν κρίνουμε από την εκπομπή που είχαμε κάνει πάλι μαζί στις αρχές του περασμένου Νοέμβρη, η φάση θα έχει μπόλικη πλάκα και, αν βάλει ο Δαρβίνος το χέρι του και αποφύγουμε τους Smiths & τον Moz, μπόλικη καλή μουσική.
Παρεμπιπτόντως, εδώ υπάρχει η τελευταία σόλο σπιραλοεκπόμπα, η οποία μου άρεζε πολύ και σας προτείνω να την ακούσετε. Εντελώς αντικειμενικά μιλώντας, είναι γαμάτη.
Μιας και λέμε για γαμάτα πράγματα, να πούμε και δυο λόγια για την προχθεσινή εμφάνιση του Diplo. Τον κατσίβλαχο από το Tupelo του Mississippi (city population: 39,033) τον ξεχώρισα από την πρώτη στιγμή που άκουσα το 'Bucky done gun'. Όταν δε έμαθα ότι για ένα καιρό ήταν και ζευγάρι με την M.I.A., του έδωσα αιώνιο ρησπέκτ. Στην πορεία άκουσα σχεδόν όλα όσα έχει κάνει ως παραγωγός -κι έχει κάνει πολλά ο άτιμος!- κι η αγάπη μου για τη δουλειά του κούμπωσε οριστικά. Έτσι, η παρουσία του στην Αθήνα ήταν για μένα η εκπλήρωση ενός μουσικού απωθημένου. Ευτυχώς, ο τύπος δεν διέψευσε τις προσδοκίες μου, δίνοντας ένα δίωρο show που, όσοι ήμασταν την Κυριακή στο Κούκου, θα το θυμόμαστε για καιρό. Και θα 'ρθει τώρα κάποιος εμπαθής και θα ρωτήσει: Τι σου αρέσει σ' αυτόν τον κάγκουρα ρε σπιραλάκο; Θα σου απαντήσω αμέσως, αγαπητέ μου εμπαθή: Εκτός του ότι είναι σίγουρα ο coolest man alive, μιλάμε για έναν μάγκα εντελώς προσγειωμένο, που, αφού τα έσπασε για 2+ ώρες με πυρετό, μιλώντας συνέχεια με τον κόσμο και σκαρφαλώνοντας πάνω-κάτω στις κονσόλες, άραξε μετά το τέλος του σετ για να χορέψει παρέα με όσους ήταν πάνω στη σκηνή, να χαβαλεδιάσει ραπάροντας πάνω από τα κομμάτια που έβαζαν οι DJs του Κορμοράνου και γενικά να φερθεί σαν νορμάλ άνθρωπος, δικό μας παιδί λαϊκό, κι όχι σαν Μπριζίτ Μπαρντώ. Επιπλέον, μουσικά μιλώντας, είναι από τους λίγους που αντιλαμβάνονται πλήρως την ζωώδη, σωματική διάσταση της μουσικής, ακολουθώντας το ένστικτό του στην αναζήτηση του επόμενου υπερβρώμικου ήχου που θα σε κάνει να χοροπηδάς σαν το αρκούδι, χωρίς να πουλάει παπατζιλίκι και ψαγμενιλίκι. Τέλος, και τίποτα από τα παραπάνω να μην ίσχυε, ο τύπος έχει φτιάξει αυτό το κομμάτι, τι άλλο θέλεις; [Για την εμφάνιση των Acid Baby Jesus (για την οποία δεν έχω άποψη) και μια πιο αναλυτική παρουσίαση του Diplo-set -συν μια αναφορά στα 10 ευρώπουλα που χρέωνε ο μαγαζάτορας το ποτό- ο ΛΚΡόρης έχει κάνει τη βρώμικη δουλειά.]
Μ' αυτά και μ' αυτά, έφτιαξε κι η διάθεσή μου, που στην αρχή του ποστ ήταν να την κλαίνε οι ρέγκες. Καλή φάση.
ΥΓ. Το κόλλημα με τους Polica καλά κρατεί. Άκου εδώ να νιώσεις.
ΥΓ. Το κόλλημα με τους Polica καλά κρατεί. Άκου εδώ να νιώσεις.
11.1.12
Στα γόνατα
Οκ, μόλις άκουσα τον πρώτο ΓΑΜΑΤΟ δίσκο για το 2012. Κι επειδή είμαι καλό παιδάκι, θα σας δώσω και ντάουνλοουντ λινκ.
7.1.12
Tonite
Σήμερα στις 8 το βράδυ, ο Λουκάς (a.k.a. η indie συνιστώσα των Indiefunka) κι ο Αλέξης (official Vomvos provider) θα παρουσιάσουν 10 ποπλαϊκά βιντεοκλίπ από τη χρονιά που αφήσαμε πίσω μας, στο Mad TV. Προβλέπεται καλό γέλιο.
31.12.11
29 Popliars αποφάνθηκαν: Αυτά είναι τα καλύτερα τραγούδια του 2011
Η διαδικασία ήταν σχετικά απλή: Ζητήσαμε από τους φίλους και συν-παραγωγούς μας στον Poplie.eu να μας στείλουν έκαστος/η από μια λίστα με τα 20 πιο αγαπημένα τραγούδια τους για τη χρονιά που φεύγει. Αφού τις μαζέψαμε, τις βάλαμε σε έναν excel-όφουρνο πιο εξελιγμένο κι από αυτόν των blogovisionistas, τον ρυθμίσαμε στους 200 βαθμούς για 10 μέρες, και μέχρι να πεις "μαστερσεφτζούνιορ" έτοιμη η νοστιμιά. Το μαγείρεμα/ανακάτεμα/σερβίρισμα ανέλαβε ο γιορς τρούλι, γιατί ξέρει από καλή ίντριγκα και δεν κωλώνει. Το τελικό αποτέλεσμα μπορείτε να το απολαύσετε είτε μέσω mixcloud στο γκατζετάκι από πάνω (εκεί υπάρχει και το σχετικό playlist), είτε κατεβάζοντάς το: μιξαρισμένο / μόνο τα τραγούδια.
Καλή χρονιά!
Subscribe to:
Posts (Atom)