What do you think?
Rate this book
The Little Prince
A pilot forced to land in the Sahara meets a little prince. The wise and enchanting stories the prince tells of his own planet with its three volcanoes and a haughty flower are unforgettable. A strange and wonderful parable for all ages, with super illustrations by the author.
96 pages, Hardcover
First published April 6, 1943
About the author
Antoine de Saint-Exupéry
1,717 books9,137 followersPeople best know French writer and aviator Antoine de Saint-Exupéry for his fairy tale
The Little Prince
(1943).
He flew for the first time at the age of 12 years in 1912 at the Ambérieu airfield and then determined to a pilot. Even after moving to a school in Switzerland and spending summer vacations at the château of the family at Saint-Maurice-de-Rémens in east, he kept that ambition. He repeatedly uses the house at Saint-Maurice.
Later, in Paris, he failed the entrance exams for the naval academy and instead enrolled at the prestigious l'Ecole des Beaux-Arts. In 1921, Saint-Exupéry, stationed in Strasbourg, began serving in the military. He learned and forever settled his career path as a pilot. After leaving the service in 1923, Saint-Exupéry worked in several professions but in 1926 went back and signed as a pilot for Aéropostale, a private airline that from Toulouse flew mail to Dakar, Senegal. In 1927, Saint-Exupéry accepted the position of airfield chief for Cape Juby in southern Morocco and began his first book, a memoir, called Southern Mail and published in 1929.
He then moved briefly to Buenos Aires to oversee the establishment of an Argentinean mail service, returned to Paris in 1931, and then published Night Flight , which won instant success and the prestigious Prix Femina. Always daring Saint-Exupéry tried from Paris in 1935 to break the speed record for flying to Saigon. Unfortunately, his plane crashed in the Libyan Desert, and he and his copilot trudged through the sand for three days to find help. In 1938, a second plane crash at that time, as he tried to fly between city of New York and Tierra del Fuego, Argentina, seriously injured him. The crash resulted in a long convalescence in New York.
He published Wind, Sand and Stars , next novel, in 1939. This great success won the grand prize for novel of the academy and the national book award in the United States. Saint-Exupéry flew reconnaissance missions at the beginning of the Second World War but went to New York to ask the United States for help when the Germans occupied his country. He drew on his wartime experiences to publish Flight to Arras and Letter to a Hostage in 1942.
Later in 1943, Saint-Exupéry rejoined his air squadron in northern Africa. From earlier plane crashes, Saint-Exupéry still suffered physically, and people forbade him to fly, but he insisted on a mission. From Borgo, Corsica, on 31 July 1944, he set to overfly occupied region. He never returned.
He flew for the first time at the age of 12 years in 1912 at the Ambérieu airfield and then determined to a pilot. Even after moving to a school in Switzerland and spending summer vacations at the château of the family at Saint-Maurice-de-Rémens in east, he kept that ambition. He repeatedly uses the house at Saint-Maurice.
Later, in Paris, he failed the entrance exams for the naval academy and instead enrolled at the prestigious l'Ecole des Beaux-Arts. In 1921, Saint-Exupéry, stationed in Strasbourg, began serving in the military. He learned and forever settled his career path as a pilot. After leaving the service in 1923, Saint-Exupéry worked in several professions but in 1926 went back and signed as a pilot for Aéropostale, a private airline that from Toulouse flew mail to Dakar, Senegal. In 1927, Saint-Exupéry accepted the position of airfield chief for Cape Juby in southern Morocco and began his first book, a memoir, called Southern Mail and published in 1929.
He then moved briefly to Buenos Aires to oversee the establishment of an Argentinean mail service, returned to Paris in 1931, and then published Night Flight , which won instant success and the prestigious Prix Femina. Always daring Saint-Exupéry tried from Paris in 1935 to break the speed record for flying to Saigon. Unfortunately, his plane crashed in the Libyan Desert, and he and his copilot trudged through the sand for three days to find help. In 1938, a second plane crash at that time, as he tried to fly between city of New York and Tierra del Fuego, Argentina, seriously injured him. The crash resulted in a long convalescence in New York.
He published Wind, Sand and Stars , next novel, in 1939. This great success won the grand prize for novel of the academy and the national book award in the United States. Saint-Exupéry flew reconnaissance missions at the beginning of the Second World War but went to New York to ask the United States for help when the Germans occupied his country. He drew on his wartime experiences to publish Flight to Arras and Letter to a Hostage in 1942.
Later in 1943, Saint-Exupéry rejoined his air squadron in northern Africa. From earlier plane crashes, Saint-Exupéry still suffered physically, and people forbade him to fly, but he insisted on a mission. From Borgo, Corsica, on 31 July 1944, he set to overfly occupied region. He never returned.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 88 reviews
January 29, 2017
Πόσο γλυκό!
Πόσο τρυφερό!
Και πόσο συγκινητικό!
Εντάξει, το παραδέχομαι, έκλαψα... λίγο.
Όσο το διάβαζα, χαμογελούσα σαν χαζή. Ευχόμουν να ξαναγίνω έτσι, αθώα!
Δεν ήθελα να τελειώσει με αυτό τον τρόπο, αλλά ξέρω ότι αυτό έπρεπε να γίνει.
Αγάπησα αυτό το μικρό βιβλίο για τα μεγάλα διδάγματα του και τα συναισθήματα που γεννά με τον πιο παιδικό τρόπο!
Θα το διάβαζα και θα το ξαναδιάβαζα και θα το ξαναδιάβαζα
Και θα το ξαναδιαβάσω
Ευχαριστώ για το τόσο όμορφο δώρο :)
Πόσο τρυφερό!
Και πόσο συγκινητικό!
Εντάξει, το παραδέχομαι, έκλαψα... λίγο.
Όσο το διάβαζα, χαμογελούσα σαν χαζή. Ευχόμουν να ξαναγίνω έτσι, αθώα!
Δεν ήθελα να τελειώσει με αυτό τον τρόπο, αλλά ξέρω ότι αυτό έπρεπε να γίνει.
Αγάπησα αυτό το μικρό βιβλίο για τα μεγάλα διδάγματα του και τα συναισθήματα που γεννά με τον πιο παιδικό τρόπο!
Θα το διάβαζα και θα το ξαναδιάβαζα και θα το ξαναδιάβαζα
Και θα το ξαναδιαβάσω
Ευχαριστώ για το τόσο όμορφο δώρο :)
March 23, 2016
Νομίζετε ότι είναι ένα παιδικό βιβλίο?
Αυστηρώς ακατάλληλο για ενήλικες που βλέπουν ένα καπέλο, εκεί που υπάρχει ένας ελέφαντας μέσα σε ένα βοα.
'Η μάλλον συνίσταται ειδικά γι αυτούς.
Αυστηρώς ακατάλληλο για ενήλικες που βλέπουν ένα καπέλο, εκεί που υπάρχει ένας ελέφαντας μέσα σε ένα βοα.
'Η μάλλον συνίσταται ειδικά γι αυτούς.
January 14, 2016
Το είχα διαβάσει (προφανώς) χρόνια πριν ως παιδάκι και η αρχικά δεν είχα καταλάβει γιατί γίνεται τόση συζήτηση γύρω από αυτό (δεν ήταν δα και κάτι συγκλονιστικό).
Του είχα ρίξει μια ματιά στο Λύκειο και τότε είχα καταλάβει καλύτερα. Μιλούσε για τη "λογική σκέψη" του ενήλικου κόσμου, για την αγάπη και το να μη χάνεις την παιδικότητά σου. Ε, εκείνα τα χρόνια ήμασταν γεμάτοι όνειρα και βλέπαμε ακόμα με τα μάτια της καρδιάς.
Χθες το βράδυ, όπως τακτοποιούσα τη βιβλιοθήκη μου, το ξαναβρήκα και το ξεφύλλισα. Πλέον μπορώ να διαβάσω και πιο γρήγορα, νομίζω ότι σε μισή ώρα το είχα τελειώσει ξανά.
Αλλά αυτή τη φορά, όντας ενήλικη, έχοντας κάνει ένα σωρό συμβιβασμούς στη δουλειά και τα όνειρά μου, νομίζω ότι το κατάλαβα καλύτερα από κάθε άλλη φορά.
Δεν πρόκειται για ένα παιδικό παραμύθι, αλλά για μια υπενθύμιση σε κάθε ενήλικα να μη χάσει τον ενθουσιασμό και την παιδικότητά του. Εξάλλου, δεν βλέπουμε με τα μάτια, αλλά με την καρδιά!!!
(Όχι, δεν παραιτήθηκα από τη δουλειά μου σήμερα!!!!!!)
Του είχα ρίξει μια ματιά στο Λύκειο και τότε είχα καταλάβει καλύτερα. Μιλούσε για τη "λογική σκέψη" του ενήλικου κόσμου, για την αγάπη και το να μη χάνεις την παιδικότητά σου. Ε, εκείνα τα χρόνια ήμασταν γεμάτοι όνειρα και βλέπαμε ακόμα με τα μάτια της καρδιάς.
Χθες το βράδυ, όπως τακτοποιούσα τη βιβλιοθήκη μου, το ξαναβρήκα και το ξεφύλλισα. Πλέον μπορώ να διαβάσω και πιο γρήγορα, νομίζω ότι σε μισή ώρα το είχα τελειώσει ξανά.
Αλλά αυτή τη φορά, όντας ενήλικη, έχοντας κάνει ένα σωρό συμβιβασμούς στη δουλειά και τα όνειρά μου, νομίζω ότι το κατάλαβα καλύτερα από κάθε άλλη φορά.
Δεν πρόκειται για ένα παιδικό παραμύθι, αλλά για μια υπενθύμιση σε κάθε ενήλικα να μη χάσει τον ενθουσιασμό και την παιδικότητά του. Εξάλλου, δεν βλέπουμε με τα μάτια, αλλά με την καρδιά!!!
(Όχι, δεν παραιτήθηκα από τη δουλειά μου σήμερα!!!!!!)
November 27, 2016
Δεν ξέρω τι με έπιασε χτες και θέλησα να το ξαναδιαβάσω μετά από αρκετά χρόνια ξανά. Το είχα διαβάσει σε αρκετά μικρή ηλικία για πρώτη φορά και παρόλο που η γραφή του θεωρώ ότι έχει αυτή την αθωότητα της παιδικής μας ηλικίας τότε δεν ήμουν ακριβώς σε θέση να καταλάβω αυτό που διάβασα. Τώρα πέρα από τα συναισθήματα συγκίνησης και νοσταλγίας που μου ξύπνησε προβληματισμούς και ερωτήματα που τότε το παιδικό μου μυαλό δεν ήταν σε θέση να εκφράσει . Προβληματισμούς για το πώς ιεραρχούμε τις αξίες στη ζωή μας, για το πώς πράττουμε στη ζωή μας χωρίς να απολαμβάνουμε βασικά της νοήματα όπως αυτό της αγάπης και της φιλίας. Έχουμε εγκλωβιστεί στο άγχος, στην τρέλα της εποχής και δεν απολαμβάνουμε πλέον τίποτα τουλάχιστον όχι με την ίδια αθωότητα και αφέλεια των παιδικών μας χρόνων και ο φόβος και η αβεβαιότητα έχουν αντικαταστήσει την αγάπη και την ειλικρίνεια και την ανιδιοτέλεια. Παρόλα αυτά ο μικρός πρίγκηπας είναι ένα βιβλίο αισιόδοξο, ένα βιβλίο που θα γλυκάνει τις ψυχές και θα σας φέρει πίσω στα χρόνια της παιδικής σας αθωότητας.
Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.» «Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Ο χρόνος που έχασες για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.» «Ο χρόνος πού έχασα για το τριαντάφυλλό μου...», έκανε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού. «Αλλά εσύ δεν πρέπει να το ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος γι' αυτό που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...» «Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.
Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.» «Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Ο χρόνος που έχασες για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.» «Ο χρόνος πού έχασα για το τριαντάφυλλό μου...», έκανε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού. «Αλλά εσύ δεν πρέπει να το ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος γι' αυτό που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...» «Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.
January 8, 2017
"Ίσως νόμιζε ότι είμαι σαν κι αυτόν. Δυστυχώς, εγώ δεν ξέρω να βλέπω αρνάκια μέσα από κιβώτια. Ίσως κι εγώ να είμαι όπως οι ενήλικες. Πρέπει να έχω γεράσει."
Μετά από πολλά χρόνια ήταν ωραία μία δεύτερη, σύντομη, διαφορετική ανάγνωση...
Μετά από πολλά χρόνια ήταν ωραία μία δεύτερη, σύντομη, διαφορετική ανάγνωση...
January 24, 2018
Στη τελική τι σημασία έχει αν δεν μπορείς να αφεθείς στο ρομαντισμό της παιδικότητας του αυθορμητισμού της φαντασίας και της δημιουργικότητας ;
Αν δεν το έχεις διαβάσει, έχεις χάσει ήδη χρόνο, και άμα το διάβασες να το ξανα αρπάξεις :)
Τι παράξενοι που είναι αυτοί οι μεγάλοι..
Αν δεν το έχεις διαβάσει, έχεις χάσει ήδη χρόνο, και άμα το διάβασες να το ξανα αρπάξεις :)
Τι παράξενοι που είναι αυτοί οι μεγάλοι..
September 29, 2014
Όπως η πλειονότητα, έτσι κι εγώ είχα διαβάσει το μικρό πρίγκιπα στα μαθητικά μου χρόνια. Πλέον, ούσα δασκάλα, το ξαναδιάβασα με το μαθητή και τη μαθήτρια μου, σε ένα πρόζεκτ φιλαναγνωσίας και το αγάπησα ακόμη περισσότερο. Νομίζω είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί σε νεαρή ηλικία αλλά και στη μετέπειτα ζωή, για να καταλάβεις όλα τα νοήματα που προσφέρει. Ο συνδυασμός της ενήλικης δικής μου ματιάς και της παιδικής οπτικής των μαθητών μου έκανε την ανάγνωσή του, τόσο μα τόσο όμορφη και τόσο ζωντανή που δεν μπορώ να το περιγράψω. Διαβάστε το μαζί με τα παιδιά σας και ασχοληθείτε μαζί του, δεν είναι ένα απλό ανάγνωσμα, γιατί «...τα παιδιά πρέπει να δείχνουν πολύ επιείκεια με τους μεγάλους.»
September 2, 2012
Όταν ήρθα να γράψω την κριτική μου στο goodreads ανακάλυψα πως είχα σημειώσει πως το είχα διαβάσει και μάλιστα του είχα βάλει 5 αστεράκια. Αυτό μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση διότι α)δεν το είχα τελειώσει και β)δεν μου είχε αρέσει. Οπότε η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι πως είπα ένα τεραστιο ψέμα.
Αυτή την φορά όμως όχι μόνο το διάβασα από την αρχή έως το τέλος αλλά το λάτρεψα κιολας.Από την αρχή που σε μαγεύει η αφέλεια του μικρού πρίγκιπα και το ταξίδι του απο πλανήτη σε πλανήτη σε διασκεδάζει μέχρι το τέλος που σου δίνει μια μπουνιά στο στομάχι το βιβλίο αυτό είναι ένας θησαυρός.
Τα μηνύματα που σου περνάει όταν το διαβάζεις σαν ενήλικας είναι προφανέστατα και εαν δεν τα έχεις μάθει μέχρι τώρα δεν πρόκειται να τα κάνεις πότε αλλα άμα το διαβάσει ένα παιδί όλα τα μηνύματα περνούν στο υποσυνείδητο όπου θα δουλεύουν ασταμάτητα μέχρι να ενηλικιωθεί. Η ιστορία ειναι τοσο όμορφη, τόσο συγκινητική..το αγάπησα παρά πολύ και σίγουρα θα το διαβάσω στο παιδί μου.
Αυτή την φορά όμως όχι μόνο το διάβασα από την αρχή έως το τέλος αλλά το λάτρεψα κιολας.Από την αρχή που σε μαγεύει η αφέλεια του μικρού πρίγκιπα και το ταξίδι του απο πλανήτη σε πλανήτη σε διασκεδάζει μέχρι το τέλος που σου δίνει μια μπουνιά στο στομάχι το βιβλίο αυτό είναι ένας θησαυρός.
Τα μηνύματα που σου περνάει όταν το διαβάζεις σαν ενήλικας είναι προφανέστατα και εαν δεν τα έχεις μάθει μέχρι τώρα δεν πρόκειται να τα κάνεις πότε αλλα άμα το διαβάσει ένα παιδί όλα τα μηνύματα περνούν στο υποσυνείδητο όπου θα δουλεύουν ασταμάτητα μέχρι να ενηλικιωθεί. Η ιστορία ειναι τοσο όμορφη, τόσο συγκινητική..το αγάπησα παρά πολύ και σίγουρα θα το διαβάσω στο παιδί μου.
April 30, 2016
Τι βιβλίο ήταν αυτό!!!!! Τι έχανα τοσο καιρό που δεν το διάβαζα!! Είμαι υπερενθουσιασμενος!! Απο τα καλύτερα, για να μην πω το καλύτερο βιβλιο που εχω διαβάσει. Τόσο πυκνός λόγος!! Ο έντονος συμβολισμός συμβάλει σε μια πολυεπίπεδη αντίληψη των νοημάτων. Νομίζω πως σε κάθε νέα ανάγνωση μπορούν να αναδειχθούν καινούρια συμπεράσματα και δονήσεις, πράγμα που το κάνει, στην κάθε εποχή που έρχεσαι σε επαφή μαζί του, ένα νέου τύπου ψυχογράφημα. Τα πέντε αστέρια που το βαθμολόγησα είναι προφανώς ελάχιστα σε σχέση με το πόσα (αστέρια) με έμαθε αυτός ο μικρούλης να βλέπω στρέφοντας το βλέμμα προς τα επάνω, απαριθμώντας τις στιγμες που η ζωή μπορεί να ξεκινήσει να παίρνει νόημα....
December 29, 2016
«Πού βρίσκονται οι άνθρωποι;» ξαναρώτησε ο μικρός
πρίγκιπας. «Είναι κάπως μοναχικά στην έρημο…»
«Μοναχικά νιώθεις επίσης και ανάμεσα στους
ανθρώπους» είπε το φίδι.
πρίγκιπας. «Είναι κάπως μοναχικά στην έρημο…»
«Μοναχικά νιώθεις επίσης και ανάμεσα στους
ανθρώπους» είπε το φίδι.
June 2, 2020
Κλασικό και μικρό βιβλίο, όλοι έχετε ακούσει για αυτό. Η προφανής ιστορία είναι πως ένας πιλότος πέφτει με το αεροπλάνο του στην έρημο και καθώς προσπαθεί να το φτιάξει, συναντά τον μικρό πρίγκιπα που έχει έρθει από άλλον πλανήτη και ο οποίος του μιλά για διάφορα θέματα. Στην ουσία, όμως, όλα είναι αλληγορίες. Ο πιλότος είναι ο ενήλικας συγγραφέας και ο μικρός πρίγκιπας είναι ο συγγραφέας στην παιδική του ηλικία. Αυτό που θέλει να μας περάσει κατά κύριο λόγο είναι πως οι ενήλικες χάνουν την αθωότητα που είχαν ως παιδιά και τα βλέπουν όλα πιο ψυχρά και αποστασιοποιημένα ενώ θα έπρεπε να κρατήσουν λίγη από αυτή την αθωότητα και να προσεγγίζουν τα πράγματα περισσότερο με την καρδιά παρά με τη λογική. Το βιβλίο δεν μπορώ να πω ότι με συγκλόνισε, οι αλληγορίες γενικά δε μου αρέσουν και δυσχεραίνουν σε έναν βαθμό το νόημα. Σίγουρα, όμως, είχε ωραία μηνύματα και δίνει πολλή τροφή για σκέψη. Βέβαια, θα το θεωρούσα ποτέ παιδικό βιβλίο, γιατί δε νομίζω ότι τα παιδιά μπορούν να συλλάβουν αυτά τα μηνύματα.
October 14, 2021
Το βιβλίο αλλάζει καθώς μεγαλώνεις...άλλο βιβλίο πριν 20-25 χρόνια άλλο βιβλίο τώρα
April 4, 2017
Χώρις πολλά και περιττά λόγια,αριστουργημα!!!!!!!!!
April 28, 2016
Την εβδομάδα του Πάσχα έμελλε να καταπιαστώ με βιβλία που είχα πρωτοδιαβάσει στο γυμνάσιο. Ένα εξ αυτών ήταν και ο Μικρός Πρίγκιπας του de Saint Exupéry. Και η αλήθεια είναι ότι έκανα πολύ καλά που ασχολήθηκα και πάλι μαζί του, μιας και, όπως αποδείχθηκε, τότε ήμουν αρκετά μικρός για να αντιληφθώ πλήρως πόσο αριστουργηματικό βιβλίο είναι.
Η ιστορία φαντάζομαι ότι είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Εντελώς συνοπτικά, ένας πιλότος αποκλείεται στην έρημο για μερικές μέρες και μέχρι να επισκευάσει το αεροπλάνο του. Εκεί συναντά τον μικρό πρίγκιπα, που κατάγεται από έναν μακρινό και μικροσκοπικό πλανήτη, και που για περίπου έναν χρόνο περιπλανιέται στο διάστημα (μέχρι τελικά να καταλήξει στη γη). Στις οχτώ μέρες που θα βρεθεί δίπλα στον πιλότο, θα του διηγηθεί τις περιπέτειές του.
Ο συγγραφέας λοιπόν, χρησιμοποιεί αυτή την εντελώς απλή πλοκή για να μιλήσει απευθείας στην καρδιά του αναγνώστη. Επί της ουσίας, αυτό που κυρίως κάνει είναι να φωτογραφίζει συνεχώς την έντονη αντίθεση ανάμεσα στον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο τα παιδιά και εκείνον με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν οι μεγάλοι. Τα παιδιά είναι γεμάτα φαντασία και έτοιμα να καταλάβουν τις μικρές ομορφιές του κόσμου. Οι ενήλικες αντιθέτως, έχουν γίνει πια επιφανειακοί και τελείως επίπεδοι. Δίχως υπερβολές, σχεδόν σε κάθε πρόταση του βιβλίου υπάρχει και από ένα τέτοιο μήνυμα, το οποίο, επαναλαμβάνω, μιλάει απευθείας στην καρδιά του αναγνώστη.
Είναι ένα από τα βιβλία που δε χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις. Το θεωρώ ένα από τα απόλυτα must-of για κάθε αναγνώστη που σέβεται τον εαυτό του. Επίσης, έχει και τεράστια αξία επανάληψης. Τα διαμάντια που κρύβονται στις σελίδες του είναι τόσο πολλά, που σίγουρα δε γίνονται όλα αντιληπτά με την πρώτη φορά.
Η ιστορία φαντάζομαι ότι είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Εντελώς συνοπτικά, ένας πιλότος αποκλείεται στην έρημο για μερικές μέρες και μέχρι να επισκευάσει το αεροπλάνο του. Εκεί συναντά τον μικρό πρίγκιπα, που κατάγεται από έναν μακρινό και μικροσκοπικό πλανήτη, και που για περίπου έναν χρόνο περιπλανιέται στο διάστημα (μέχρι τελικά να καταλήξει στη γη). Στις οχτώ μέρες που θα βρεθεί δίπλα στον πιλότο, θα του διηγηθεί τις περιπέτειές του.
Ο συγγραφέας λοιπόν, χρησιμοποιεί αυτή την εντελώς απλή πλοκή για να μιλήσει απευθείας στην καρδιά του αναγνώστη. Επί της ουσίας, αυτό που κυρίως κάνει είναι να φωτογραφίζει συνεχώς την έντονη αντίθεση ανάμεσα στον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο τα παιδιά και εκείνον με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν οι μεγάλοι. Τα παιδιά είναι γεμάτα φαντασία και έτοιμα να καταλάβουν τις μικρές ομορφιές του κόσμου. Οι ενήλικες αντιθέτως, έχουν γίνει πια επιφανειακοί και τελείως επίπεδοι. Δίχως υπερβολές, σχεδόν σε κάθε πρόταση του βιβλίου υπάρχει και από ένα τέτοιο μήνυμα, το οποίο, επαναλαμβάνω, μιλάει απευθείας στην καρδιά του αναγνώστη.
Είναι ένα από τα βιβλία που δε χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις. Το θεωρώ ένα από τα απόλυτα must-of για κάθε αναγνώστη που σέβεται τον εαυτό του. Επίσης, έχει και τεράστια αξία επανάληψης. Τα διαμάντια που κρύβονται στις σελίδες του είναι τόσο πολλά, που σίγουρα δε γίνονται όλα αντιληπτά με την πρώτη φορά.
February 14, 2020
Ένα ''παραμύθι'' για μας τους μεγάλους που τόσα έχουμε ξεχάσει και μαζί με αυτά έχουμε χάσει το νόημα της ζωής. Προσπερνάμε στιγμές και λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά. Έχουμε σταματήσει να ''εξημερώνουμε'' και να ''εξημερωνόμαστε'' με την έννοια του ψυχικού δεσίματος και της σημαντικότητας της ίδιας της ύπαρξής μας. Και, δυστυχώς, ''αλλοιώνουμε'' και την παιδική σκέψη, το παιδικό βλέμμα, την παιδική ψυχή... Και τα φέρνουμε στα μέτρα μας. Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση. :(
Σε δεύτερη ανάγνωση που ξαφνικά μου ''μπήκε'' να την κάνω μετά από χρόνια και την συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιον το είχε διαβάσει ως παιδί αλλά και σε όποιον δεν το έχει διαβάσει καθόλου. Πίσω από κάθε ιστοριούλα που αφορά στις γνωριμίες του μικρού πρίγκιπα, αλλά και πίσω από κάθε φράση αυτού του βιβλίου, κρύβονται αλήθειες... κρύβονται νοήματα. Διαβάστε το με ανοικτή καρδιά. Αγκαλιάστε το κι αφήστε το να σας αγκαλιάσει.
Σε δεύτερη ανάγνωση που ξαφνικά μου ''μπήκε'' να την κάνω μετά από χρόνια και την συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιον το είχε διαβάσει ως παιδί αλλά και σε όποιον δεν το έχει διαβάσει καθόλου. Πίσω από κάθε ιστοριούλα που αφορά στις γνωριμίες του μικρού πρίγκιπα, αλλά και πίσω από κάθε φράση αυτού του βιβλίου, κρύβονται αλήθειες... κρύβονται νοήματα. Διαβάστε το με ανοικτή καρδιά. Αγκαλιάστε το κι αφήστε το να σας αγκαλιάσει.
January 8, 2020
Διαχρονικά μαγικό.-
May 13, 2020
ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους
May 12, 2016
Ένα βιβλίο που μπορεί για τα παιδιά να είναι ένα απλό,όμορφο παραμύθι αλλά για τους μεγάλους μπορεί να είναι ένα μάθημα... Είναι η πρώτη φορά που το διαβάζω ολόκληρο και σίγουρα το εκτιμώ διαφορετικά από ότι θα το εκτιμούσε ο 10χρονος εαυτός μου και πιστεύω πως αν το διαβάσω μετά από 20 χρόνια θα το εκτιμήσω διαφορετικά από σήμερα... Οπότε αν δεν το έχετε διαβάσει ποτέ, κάντε το, έχει να σας πει πολλά και αν το είχατε διαβάσει κάποια στιγμή ως παιδιά διαβάστε το πάλι ως ενήλικες, θα έχει να σας πει κάτι άλλο...
October 23, 2014
Σαφώς και είναι όμορφο, πρωτότυπο βιβλίο όμως θεωρώ ως υπερτιμημένη την αξία του. Βιβλία όπου τα παιδιά είναι ήρωες και μάλιστα γραμμένο στην εποχή του μεσοπολέμου, προφανώς είναι στοιχεία που έπαιξαν τον ρόλο τους.
January 18, 2018
Ότι πιο όμορφο έχω διαβάσει, αποτελεί κομμάτι της ψυχής μου.
June 3, 2020
• Αν έρχεσαι, ας πούμε, στις τέσσερις το απόγευμα απο τις τρεις θα αρχίζω να είμαι ευτυχισμένη •
July 26, 2012
Όχι 5 ούτε 15 ή 20 αστεράκια 1005 αστεράκια αξίζει αυτό το εκπληκτικό βιβλίο!!Μοναδικό,αξεπέραστο,συγκινητικό,διδακτικό θα πρέπει να έχεις χάσει τελείως την ψυχή σου και την αθωότητά σου για να μην σου αρέσει.Τα χρόνια περνούν καινούρια βιβλία κυκλοφορούν βιβλία που μας συγκινούν και μας γοητεύουν αλλά τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει τον Μικρό Πρίγκιπα του Antoine de Saint-Exupéry.Εδώ που τα λέμε όσο ταλέντο κι αν έχει ένας ενήλικας συγγραφέας δεν μπορεί να νικήσει αυτό το βιβλίο και όλα όσα αντιπροσωπεύει.
Ένα βιβλίο μικρό,μόλις 99 σελίδων.Τί σημασία όμως έχει?μακάρι όλα τα βιβλία να ήταν τόσο μικρά και να περνούσαν όλα τα μηνύματα που περνά αυτό.Μακάρι όλοι οι συγγραφείς να μπορούσαν να χωρέσουν σε 99 σελίδες όλα εκείνα τα μυστικά που κάνουν τους ανθρώπους πραγματικά ευτυχισμένους και πιο σοφούς.Αλλά δυστυχώς αυτό είναι πολύ σπάνιο στις μέρες μας γιατί όπως λέει και ο μικρός πρίγκιπας οι άνθρωποι είναι παράξενοι, βλέπουν το δέντρο αλλά χάνουν το δάσος.Έτσι και με τους περισσότερους συγγραφείς γράφουν 500-600 σελίδες και απ'αυτές οι 15-20 έχουν σημασία.
Ο μικρός πρίγκιπας ζει σε έναν μικρό πλανήτη η ζωή του είναι απλή κάθε μέρα ξυπνά και φροντίζει τον πλανήτη του γιατί διαφορετικά θα μείνει χωρίς σπίτι και η μεγάλη του χαρά είναι τα ηλιοβασιλέματα.Μέχρι που μια μέρα ένα λουλούδι φυτρώνει στον πλανήτη,ο μικρός μας ήρωας προσπαθεί να το προσεγγίσει όμως εκείνο του συμπεριφέρεται σκληρά εκείνος πληγώνεται και αποφασίζει να εγκαταλείψει τον πλανήτη του και να ψάξει για φίλους.Στην περιπλάνηση του αυτή συναντά διάφορους ανθρώπους,ένα βασιλιά,ένα επιχειρηματία,ένα πότη,ένα γεωγράφο κανείς όμως δεν του κάνει για φίλος,είναι όλοι τους παράξενοι και μοναχικοί και ασχολούνται με πράγματα δίχως νόημα.Μέχρι που φτάνει στη γη και η συνάντησή του με την αλεπού του αλλάζει τα πιστεύω του.Μαθαίνει λοιπόν ότι πρέπει να κοιτάμε με τα μάτια της ψυχής γιατί μόνο έτσι θα δούμε την ουσία των πραγμάτων.Δεν έπρεπε να εγκαταλείψει το λουλούδι του,έπρεπε να μείνει εκεί να το ''εξημερώσει'' και να γίνει φίλος του,γιατί εκείνο παρά τη σκληρότητά του φώτιζε και αρωμάτιζε το σπίτι του.Έπρεπε λοιπόν να του ανταποδώσει την αγάπη του και να μην σταθεί στα λόγια του.Αλλού βρισκόταν η ουσία.Έκανε το λάθος που δυστυχώς κάνουν και οι ενήλικες σήμερα, προσπερνούν τα σημαντικά και στέκονται στα ανούσια,δεν ξέρουν να αγαπούν όπως δεν ήξερε και ο μικρός πρίγκιπας μέχρι που έκανε αυτό το ταξίδι γνώρισε την αγάπη και τη φιλία και τώρα πια είναι έτοιμος να γυρίσει πίσω και να δώσει στο λουλούδι του τη διπλάσια αγάπη.
Είναι γεμάτο μηνύματα το βιβλίο αυτό.Μηνύματα για τους ενήλικες που έχουν χάσει την αθωότητά τους τρέχουν σαν τρελοί να προλάβουν τα πάντα και στο τέλος χάνουν το νόημα της ζωής και καταλήγουν μόνοι και δυστυχισμένοι σαν όλους εκείνους τους μοναχικούς ανθρώπους που συνάντησε ο μικρός πρίγκιπας στο ταξίδι του.Το βασικό δίδαγμα είναι τα λόγια της αλεπούς:Βλέπουμε μόνο με την καρδιά.Την ουσία δεν μπορούμε να τη δούμε με τα μάτια.Πόσο δίκιο έχει και πόσο άδικο όλοι εμείς που προσπερνάμε τα λόγια της και ασχολούμαστε με ανούσια πράγματα!!Δεν υπάρχει περίπτωση να μη συγκινηθείς με το τέλος του βιβλίου και τη γενναιότητα του μικρού πρίγκιπα.Παραδέχομαι ότι όχι μόνο συγκινήθηκα αλλά δάκρυσα κιόλας μακάρι όλοι να του μοιάζαμε και να προστατεύαμε έτσι τους φίλους μας και αυτούς που αγαπάμε.Με την πράξη του όμως περνά και το μήνυμα πως μπορεί κάποια στιγμή να χάσουμε πρόσωπα αγαπημένα δεν ξεχνιούνται ποτέ όμως οι στιγμές που ζήσαμε όσο αυτά τα άτομα ζουν μέσα μας και υπάρχουν σημάδια που μας τα θυμίζουν.
Κάποιοι λένε ότι το βιβλίο αφορά τους ονειροπόλους,ρομαντικούς και αυτούς που δεν έχουν χάσει την αθωότητά τους.Θα διαφωνήσω.Το βιβλίο αφορά τους πάντες αλλά κυρίως αυτούς που βρίσκονται ένα βήμα πριν χάσουν το παιδί που κάποτε ήταν.Ο μικρός πρίγκιπας με τις απλές ερωτήσεις του και τα μηνύματά του είναι ικανός να τους βγάλει τη μάσκα του ρεαλισμού και του ορθολογισμού και να τους κάνει να καταλάβουν τη ζωγραφιά του συγγραφέα που έλεος μεγάλοι είναι ένα φίδι στην κοιλιά ενός βόα όχι ένα καπέλο..ανοίξτε τα μάτια σας!!Βέβαια πρέπει και οι μεγάλοι να του δώσουν την ευκαιρία και να τον αφήσουν να τους πλησιάσει κι αν μετά το τέλος του βιβλίου συνεχίζουν να πιστεύουν τα ίδια και να μην συγκινούνται έχουν πλέον χάσει το παιχνίδι και είναι κρίμα.Οι ρομαντικοί και αυτοί που βλέπουν με τα μάτια της ψυχής απλώς θα επιβεβαιωθούν και κάποιοι από αυτούς θα νιώσουν και καλά γιατί κακά τα ψέμματα στις μέρες μας όλοι αυτοί γελοιοποιούνται από τους δήθεν σοβαρούς!!
Μια εξαιρετική ιστορία,ένα μικρό ανθρωπάκι που θέλει απλώς να σε κάνει φίλο του.Μη του το αρνηθείς θα το πληγώσεις και θα πληγωθείς.Σε ευχαριστώ μικρέ πρίγκιπα γιατί χάρη σε σένα είδα πως μόνο η αγάπη μας δίνει ελπίδα..αγαπώ και επιλέγω να βλέπω με την καρδιά μου παρόλο που κάποιοι γελάνε,εγώ ξέρω πως είμαι τυχερή γιατί μπορεί να μην σε γνώρισα όταν όμως κοιτάω τα αστέρια μερικές φορές νομίζω πως βλέπω το σπίτι σου.
Antoine de Saint-Exupery:ο συγγραφέας
Ο Αντουάν Ντε Σαιντ-Εξυπερύ γεννήθηκε στην πόλη Λυών της Γαλλίας το 1900 στην οδό Peyrat 8, (σήμερα οδός Antoine De Saint Exypery), 3ο παιδί των Antoine Jean Baptiste De Saint Exypery και της Marie Roger Fonscolombe. Αφού μαθήτευσε σε εκκλησιαστικά ιδρύματα, όπου αποδείχτηκε απείθαρχος μαθητής, απέτυχε διαδοχικά στη Ναυτική Σχολή και την Ecole Centrale, προτού εγγραφεί τελικά στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1921, με την ευκαιρία της στρατιωτικής του θητείας, πήρε δίπλωμα πιλότου κι έγινε πιλότος στη Γαλλική Αεροπορική Εταιρεία και κατόπιν στη Latecoere. Στον αερολιμένα ανεφοδιασμού της γραμμής Καζαμπλάνκας-Ντακάρ στο ακρωτήριο Judy στο Μαρόκο, ανακάλυψε την έρημο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Ταχυδρομείο του Νότου", εκδόθηκε το 1928. Την επόμενη χρονιά ο Σαιντ-Εξυπερύ έγινε διευθυντής της Aeroposta Argentina στο Μπουένος Άιρες, όπου γνώρισε την Κονσουέλο Σουνσίν, την οποία παντρεύτηκε το 1931. Την ίδια εκείνη χρονιά βραβεύτηκε με το Prix Femina για το μυθιστόρημά του "Νυχτερινή πτήση" και παραιτήθηκε από την Aeroposta. Έγινε κύριος ανταποκριτής της France-Soir στη Ρωσία και κατόπιν στην Ισπανία το 1936. Το 1937, επιστρέφοντας στην αεροπορία, εδραίωσε την από αέρος σύνδεση Καζαμπλάνκας-Τιμπουκτού. Μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Το μυθιστόρημα "Η γη των ανθρώπων", το 1939. του χάρισε το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας. Με το ξέσπασμα του πολέμου επέστρεψε στην ενεργό υπηρεσία, παρά την κατάσταση της υγείας του, αλλά αποστρατεύθηκε στο Αλγέρι το 1940, λόγω ηλικίας. Αναχώρησε για τη Νέα Υόρκη, όπου καταπιάστηκε μ` ένα μεγάλο έργο, το "Κάστρο", που συγκέντρωνε τους στοχασμούς μιας ζωής και εκδόθηκε μόλις το 1948. Το 1943 εκδίδει τον "Μικρό Πρίγκιπα" και το "Γράμμα σ` έναν όμηρο". Γύρισε στην Ευρώπη για να καταταγεί στις γαλλικές αεροπορικές δυνάμεις με τον βαθμό του ταγματάρχη. Στις 31 Ιουλίου 1944 πραγματοποίησε μια αναγνωριστική αποστολή προς την κοιλάδα του Ρήνου, απ` όπου δεν επέστρεψε. Ο Σαιντ Εξυπερύ εξαφανίστηκε με το αεροπλάνο του το 1944, ανοιχτά της Κορσικής, ενώ εκτελούσε την ένατη πολεμική του αποστολή κυνηγώντας γερμανικά καταδιωκτικά.
Ένα βιβλίο μικρό,μόλις 99 σελίδων.Τί σημασία όμως έχει?μακάρι όλα τα βιβλία να ήταν τόσο μικρά και να περνούσαν όλα τα μηνύματα που περνά αυτό.Μακάρι όλοι οι συγγραφείς να μπορούσαν να χωρέσουν σε 99 σελίδες όλα εκείνα τα μυστικά που κάνουν τους ανθρώπους πραγματικά ευτυχισμένους και πιο σοφούς.Αλλά δυστυχώς αυτό είναι πολύ σπάνιο στις μέρες μας γιατί όπως λέει και ο μικρός πρίγκιπας οι άνθρωποι είναι παράξενοι, βλέπουν το δέντρο αλλά χάνουν το δάσος.Έτσι και με τους περισσότερους συγγραφείς γράφουν 500-600 σελίδες και απ'αυτές οι 15-20 έχουν σημασία.
Ο μικρός πρίγκιπας ζει σε έναν μικρό πλανήτη η ζωή του είναι απλή κάθε μέρα ξυπνά και φροντίζει τον πλανήτη του γιατί διαφορετικά θα μείνει χωρίς σπίτι και η μεγάλη του χαρά είναι τα ηλιοβασιλέματα.Μέχρι που μια μέρα ένα λουλούδι φυτρώνει στον πλανήτη,ο μικρός μας ήρωας προσπαθεί να το προσεγγίσει όμως εκείνο του συμπεριφέρεται σκληρά εκείνος πληγώνεται και αποφασίζει να εγκαταλείψει τον πλανήτη του και να ψάξει για φίλους.Στην περιπλάνηση του αυτή συναντά διάφορους ανθρώπους,ένα βασιλιά,ένα επιχειρηματία,ένα πότη,ένα γεωγράφο κανείς όμως δεν του κάνει για φίλος,είναι όλοι τους παράξενοι και μοναχικοί και ασχολούνται με πράγματα δίχως νόημα.Μέχρι που φτάνει στη γη και η συνάντησή του με την αλεπού του αλλάζει τα πιστεύω του.Μαθαίνει λοιπόν ότι πρέπει να κοιτάμε με τα μάτια της ψυχής γιατί μόνο έτσι θα δούμε την ουσία των πραγμάτων.Δεν έπρεπε να εγκαταλείψει το λουλούδι του,έπρεπε να μείνει εκεί να το ''εξημερώσει'' και να γίνει φίλος του,γιατί εκείνο παρά τη σκληρότητά του φώτιζε και αρωμάτιζε το σπίτι του.Έπρεπε λοιπόν να του ανταποδώσει την αγάπη του και να μην σταθεί στα λόγια του.Αλλού βρισκόταν η ουσία.Έκανε το λάθος που δυστυχώς κάνουν και οι ενήλικες σήμερα, προσπερνούν τα σημαντικά και στέκονται στα ανούσια,δεν ξέρουν να αγαπούν όπως δεν ήξερε και ο μικρός πρίγκιπας μέχρι που έκανε αυτό το ταξίδι γνώρισε την αγάπη και τη φιλία και τώρα πια είναι έτοιμος να γυρίσει πίσω και να δώσει στο λουλούδι του τη διπλάσια αγάπη.
Είναι γεμάτο μηνύματα το βιβλίο αυτό.Μηνύματα για τους ενήλικες που έχουν χάσει την αθωότητά τους τρέχουν σαν τρελοί να προλάβουν τα πάντα και στο τέλος χάνουν το νόημα της ζωής και καταλήγουν μόνοι και δυστυχισμένοι σαν όλους εκείνους τους μοναχικούς ανθρώπους που συνάντησε ο μικρός πρίγκιπας στο ταξίδι του.Το βασικό δίδαγμα είναι τα λόγια της αλεπούς:Βλέπουμε μόνο με την καρδιά.Την ουσία δεν μπορούμε να τη δούμε με τα μάτια.Πόσο δίκιο έχει και πόσο άδικο όλοι εμείς που προσπερνάμε τα λόγια της και ασχολούμαστε με ανούσια πράγματα!!Δεν υπάρχει περίπτωση να μη συγκινηθείς με το τέλος του βιβλίου και τη γενναιότητα του μικρού πρίγκιπα.Παραδέχομαι ότι όχι μόνο συγκινήθηκα αλλά δάκρυσα κιόλας μακάρι όλοι να του μοιάζαμε και να προστατεύαμε έτσι τους φίλους μας και αυτούς που αγαπάμε.Με την πράξη του όμως περνά και το μήνυμα πως μπορεί κάποια στιγμή να χάσουμε πρόσωπα αγαπημένα δεν ξεχνιούνται ποτέ όμως οι στιγμές που ζήσαμε όσο αυτά τα άτομα ζουν μέσα μας και υπάρχουν σημάδια που μας τα θυμίζουν.
Κάποιοι λένε ότι το βιβλίο αφορά τους ονειροπόλους,ρομαντικούς και αυτούς που δεν έχουν χάσει την αθωότητά τους.Θα διαφωνήσω.Το βιβλίο αφορά τους πάντες αλλά κυρίως αυτούς που βρίσκονται ένα βήμα πριν χάσουν το παιδί που κάποτε ήταν.Ο μικρός πρίγκιπας με τις απλές ερωτήσεις του και τα μηνύματά του είναι ικανός να τους βγάλει τη μάσκα του ρεαλισμού και του ορθολογισμού και να τους κάνει να καταλάβουν τη ζωγραφιά του συγγραφέα που έλεος μεγάλοι είναι ένα φίδι στην κοιλιά ενός βόα όχι ένα καπέλο..ανοίξτε τα μάτια σας!!Βέβαια πρέπει και οι μεγάλοι να του δώσουν την ευκαιρία και να τον αφήσουν να τους πλησιάσει κι αν μετά το τέλος του βιβλίου συνεχίζουν να πιστεύουν τα ίδια και να μην συγκινούνται έχουν πλέον χάσει το παιχνίδι και είναι κρίμα.Οι ρομαντικοί και αυτοί που βλέπουν με τα μάτια της ψυχής απλώς θα επιβεβαιωθούν και κάποιοι από αυτούς θα νιώσουν και καλά γιατί κακά τα ψέμματα στις μέρες μας όλοι αυτοί γελοιοποιούνται από τους δήθεν σοβαρούς!!
Μια εξαιρετική ιστορία,ένα μικρό ανθρωπάκι που θέλει απλώς να σε κάνει φίλο του.Μη του το αρνηθείς θα το πληγώσεις και θα πληγωθείς.Σε ευχαριστώ μικρέ πρίγκιπα γιατί χάρη σε σένα είδα πως μόνο η αγάπη μας δίνει ελπίδα..αγαπώ και επιλέγω να βλέπω με την καρδιά μου παρόλο που κάποιοι γελάνε,εγώ ξέρω πως είμαι τυχερή γιατί μπορεί να μην σε γνώρισα όταν όμως κοιτάω τα αστέρια μερικές φορές νομίζω πως βλέπω το σπίτι σου.
Antoine de Saint-Exupery:ο συγγραφέας
Ο Αντουάν Ντε Σαιντ-Εξυπερύ γεννήθηκε στην πόλη Λυών της Γαλλίας το 1900 στην οδό Peyrat 8, (σήμερα οδός Antoine De Saint Exypery), 3ο παιδί των Antoine Jean Baptiste De Saint Exypery και της Marie Roger Fonscolombe. Αφού μαθήτευσε σε εκκλησιαστικά ιδρύματα, όπου αποδείχτηκε απείθαρχος μαθητής, απέτυχε διαδοχικά στη Ναυτική Σχολή και την Ecole Centrale, προτού εγγραφεί τελικά στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1921, με την ευκαιρία της στρατιωτικής του θητείας, πήρε δίπλωμα πιλότου κι έγινε πιλότος στη Γαλλική Αεροπορική Εταιρεία και κατόπιν στη Latecoere. Στον αερολιμένα ανεφοδιασμού της γραμμής Καζαμπλάνκας-Ντακάρ στο ακρωτήριο Judy στο Μαρόκο, ανακάλυψε την έρημο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Ταχυδρομείο του Νότου", εκδόθηκε το 1928. Την επόμενη χρονιά ο Σαιντ-Εξυπερύ έγινε διευθυντής της Aeroposta Argentina στο Μπουένος Άιρες, όπου γνώρισε την Κονσουέλο Σουνσίν, την οποία παντρεύτηκε το 1931. Την ίδια εκείνη χρονιά βραβεύτηκε με το Prix Femina για το μυθιστόρημά του "Νυχτερινή πτήση" και παραιτήθηκε από την Aeroposta. Έγινε κύριος ανταποκριτής της France-Soir στη Ρωσία και κατόπιν στην Ισπανία το 1936. Το 1937, επιστρέφοντας στην αεροπορία, εδραίωσε την από αέρος σύνδεση Καζαμπλάνκας-Τιμπουκτού. Μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Το μυθιστόρημα "Η γη των ανθρώπων", το 1939. του χάρισε το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας. Με το ξέσπασμα του πολέμου επέστρεψε στην ενεργό υπηρεσία, παρά την κατάσταση της υγείας του, αλλά αποστρατεύθηκε στο Αλγέρι το 1940, λόγω ηλικίας. Αναχώρησε για τη Νέα Υόρκη, όπου καταπιάστηκε μ` ένα μεγάλο έργο, το "Κάστρο", που συγκέντρωνε τους στοχασμούς μιας ζωής και εκδόθηκε μόλις το 1948. Το 1943 εκδίδει τον "Μικρό Πρίγκιπα" και το "Γράμμα σ` έναν όμηρο". Γύρισε στην Ευρώπη για να καταταγεί στις γαλλικές αεροπορικές δυνάμεις με τον βαθμό του ταγματάρχη. Στις 31 Ιουλίου 1944 πραγματοποίησε μια αναγνωριστική αποστολή προς την κοιλάδα του Ρήνου, απ` όπου δεν επέστρεψε. Ο Σαιντ Εξυπερύ εξαφανίστηκε με το αεροπλάνο του το 1944, ανοιχτά της Κορσικής, ενώ εκτελούσε την ένατη πολεμική του αποστολή κυνηγώντας γερμανικά καταδιωκτικά.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 15, 2020
Το διάβασα για πρώτη φορά τώρα στα 22 μου και δεν έχω ξανά κλάψει τόσο πολυ με παιδικό βιβλίο. Δεν θέλω να πω πολλά, μιας και την εποχή που το διαβάζω έχουν ειπωθεί όλα όσα χρειάζονται για αυτό το βιβλίο. Με συγκίνησε βαθύτατα.
January 26, 2021
Απλό και όμορφο. Ένας μικρός πρίγκιπας, ένα τριαντάφυλλο, μια αλεπού. Και το ερώτημα για τον μακρινό μικρό πλανήτη. Ένα παραμύθι που μιλάει στην καρδιά σου. Μας θυμίζει τι πραγματικά έχει αξία. Συγκινεί και ξυπνάει το παιδί μέσα μας.
June 16, 2019
Ο Μικρός Πρίγκιπας. Ένα διαχρονικό διαμαντάκι.
February 4, 2018
Αχ. Λοιπόν.
Είναι αλήθεια πως έχω (προσπαθήσει να) διαβάσει αυτό το βιβλίο τρεις φορές. Την πρώτη, όταν ήμουν μικρός, το είχα τελειώσει αλλά δεν είχα καταλάβει πολλά. Όχι ότι δεν είχα πιάσει το νόημα, έχει μια ολοφάνερη και πάναπλη ψευδο-ηθική κατακλείδα, απλά ποτέ δεν κατάφερα να συνδέσω γιατί αυτό το βιβλίο είναι έτσι. Την δεύτερη, δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω. Την τρίτη και πιο πρόσφατη, το τελείωσα εντελώς απογοητευμένος.
Το πρόβλημα με αυτό το κλασικό έργο (που έχει μεταφραστεί σε τόσες γλώσσες και έχει αγγίξει τόσον κόσμο και τίποτε δεν θα του το στερήσει ποτέ αυτό) είναι ότι, στην ουσία του, δεν απευθύνεται σε κανέναν. Μερικές φορές υπάρχει μια ηλιθιωδώς παράλογη αντιπρόταση ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που μπορείς να εκτιμήσεις μόνο ως παιδί/με το σκεπτικό ενός παιδιού. Αυτό βέβαια, αν ήταν αλήθεια, με κανέναν τρόπο δεν θα έκανε το βιβλίο καλύτερο, αλλά αντιθέτως θα σήμαινε ότι αποτυγχάνει σε παραπάνω μέτωπα.
Ως ένα βιβλίο φιλοσοφίας, ακόμα και ανάμεσα σε βιβλία φιλοσοφίας με λογοτεχνικό παρουσιαστικό, δεν είναι καλό. Η αλληγορική του αξία είναι φτωχή και οι ηθικοσυναισθηματισμοί του απλοϊκοί. Κάποιοι μπορούν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν παραπάνω από μία θέσεις και κρίσεις περί ζωής, ανθρώπων και συμπεριφορών, αλλά... όχι - υπάρχει ένας ενιαίος κεντρικός άξονας καθ' όλο το έργο. Σαν ένα ενδιαφέρον, διασκεδαστικό παραμύθι, επίσης δεν είναι καλό. Ίσως ναι, να μπορεί να τραβήξει και να κρατήσει το ενδιαφέρον ενός παιδιού, αλλά το ίδιο ισχύει για πολλά πράγματα. Μπορείς να εξάγεις το ίδιο νόημα και να έχεις μια καλύτερη εμπειρία από τόσα άλλα έργα πλέον, αν αυτό τόσο πολύ θες. Και από ποίηση και από παραμύθια, είναι αυτό πραγματικά η κορυφή του είδους; Σε καμία περίπτωση δεν το νομίζω.
Άρα, σε τι είναι τέλος πάντων εξαιρετικό αυτό το βιβλίο; Βασικά, σε τίποτα, κατά τη γνώμη μου. Είναι απ' αυτά τα έργα που σε μπερδεύει επειδή είναι τόσο απλό στο τελικό του μήνυμα και φτάνει εκεί με τόσο αχρείαστα περίτεχνο τρόπο που νιώθεις ένοχος αν απογοητευτείς. Αναρωτιέσαι μήπως το υπερεκτιμάς. Φοβάσαι ότι κάτι δεν καταλαβαίνεις. Μπαίνεις στην διαδικασία να αναλύσεις εκεί που δεν χωράει ανάλυση και όταν γίνει αυτό, όλα μπορούν να αποκτήσουν όποιο νόημα θες και να υψωθούν σε οποιοδήποτε βάθρο.
"Μα δεν συγκινήθηκες/κατάλαβες/σου άρεσε ο Μικρός Πρίγκιπας;" λες και έχεις κάποιο χρέος να κάνεις απόσταξη ενός βαθυστόχαστου έργου από ένα μέτριο στην καλύτερη βιβλίο που προσπαθεί να μασκαρέψει την απλότητά του με την δικιά σου ενοχή ότι πρέπει να βρεις κάτι να σου αρέσει.
Ίσως να ήταν κάτι διαφορετικό και ενδιαφέρον το 1943, ίσως αυτή η αμφιβολία περί φιλοσοφίας και αλληγορίας, η αβεβαιότητα για το αν ταιριάζει σε παιδιά ή ενήλικες, οι αναλύσεις πίσω απ' το κάθε μικρό πράγμα απ' την αφιέρωση μέχρι τον τρόπο γραφής του συγγραφέα... Ίσως πολλά να οδήγησαν στο να θεωρηθεί αυτό το βιβλίο καινοτόμο από τότε και για πολλά χρόνια.
Αλλά, καινοτόμο είναι και ένα κουτάλι με μια τρύπα.
Είναι αλήθεια πως έχω (προσπαθήσει να) διαβάσει αυτό το βιβλίο τρεις φορές. Την πρώτη, όταν ήμουν μικρός, το είχα τελειώσει αλλά δεν είχα καταλάβει πολλά. Όχι ότι δεν είχα πιάσει το νόημα, έχει μια ολοφάνερη και πάναπλη ψευδο-ηθική κατακλείδα, απλά ποτέ δεν κατάφερα να συνδέσω γιατί αυτό το βιβλίο είναι έτσι. Την δεύτερη, δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω. Την τρίτη και πιο πρόσφατη, το τελείωσα εντελώς απογοητευμένος.
Το πρόβλημα με αυτό το κλασικό έργο (που έχει μεταφραστεί σε τόσες γλώσσες και έχει αγγίξει τόσον κόσμο και τίποτε δεν θα του το στερήσει ποτέ αυτό) είναι ότι, στην ουσία του, δεν απευθύνεται σε κανέναν. Μερικές φορές υπάρχει μια ηλιθιωδώς παράλογη αντιπρόταση ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που μπορείς να εκτιμήσεις μόνο ως παιδί/με το σκεπτικό ενός παιδιού. Αυτό βέβαια, αν ήταν αλήθεια, με κανέναν τρόπο δεν θα έκανε το βιβλίο καλύτερο, αλλά αντιθέτως θα σήμαινε ότι αποτυγχάνει σε παραπάνω μέτωπα.
Ως ένα βιβλίο φιλοσοφίας, ακόμα και ανάμεσα σε βιβλία φιλοσοφίας με λογοτεχνικό παρουσιαστικό, δεν είναι καλό. Η αλληγορική του αξία είναι φτωχή και οι ηθικοσυναισθηματισμοί του απλοϊκοί. Κάποιοι μπορούν να υποστηρίξουν ότι υπάρχουν παραπάνω από μία θέσεις και κρίσεις περί ζωής, ανθρώπων και συμπεριφορών, αλλά... όχι - υπάρχει ένας ενιαίος κεντρικός άξονας καθ' όλο το έργο. Σαν ένα ενδιαφέρον, διασκεδαστικό παραμύθι, επίσης δεν είναι καλό. Ίσως ναι, να μπορεί να τραβήξει και να κρατήσει το ενδιαφέρον ενός παιδιού, αλλά το ίδιο ισχύει για πολλά πράγματα. Μπορείς να εξάγεις το ίδιο νόημα και να έχεις μια καλύτερη εμπειρία από τόσα άλλα έργα πλέον, αν αυτό τόσο πολύ θες. Και από ποίηση και από παραμύθια, είναι αυτό πραγματικά η κορυφή του είδους; Σε καμία περίπτωση δεν το νομίζω.
Άρα, σε τι είναι τέλος πάντων εξαιρετικό αυτό το βιβλίο; Βασικά, σε τίποτα, κατά τη γνώμη μου. Είναι απ' αυτά τα έργα που σε μπερδεύει επειδή είναι τόσο απλό στο τελικό του μήνυμα και φτάνει εκεί με τόσο αχρείαστα περίτεχνο τρόπο που νιώθεις ένοχος αν απογοητευτείς. Αναρωτιέσαι μήπως το υπερεκτιμάς. Φοβάσαι ότι κάτι δεν καταλαβαίνεις. Μπαίνεις στην διαδικασία να αναλύσεις εκεί που δεν χωράει ανάλυση και όταν γίνει αυτό, όλα μπορούν να αποκτήσουν όποιο νόημα θες και να υψωθούν σε οποιοδήποτε βάθρο.
"Μα δεν συγκινήθηκες/κατάλαβες/σου άρεσε ο Μικρός Πρίγκιπας;" λες και έχεις κάποιο χρέος να κάνεις απόσταξη ενός βαθυστόχαστου έργου από ένα μέτριο στην καλύτερη βιβλίο που προσπαθεί να μασκαρέψει την απλότητά του με την δικιά σου ενοχή ότι πρέπει να βρεις κάτι να σου αρέσει.
Ίσως να ήταν κάτι διαφορετικό και ενδιαφέρον το 1943, ίσως αυτή η αμφιβολία περί φιλοσοφίας και αλληγορίας, η αβεβαιότητα για το αν ταιριάζει σε παιδιά ή ενήλικες, οι αναλύσεις πίσω απ' το κάθε μικρό πράγμα απ' την αφιέρωση μέχρι τον τρόπο γραφής του συγγραφέα... Ίσως πολλά να οδήγησαν στο να θεωρηθεί αυτό το βιβλίο καινοτόμο από τότε και για πολλά χρόνια.
Αλλά, καινοτόμο είναι και ένα κουτάλι με μια τρύπα.
January 9, 2023
Υπέροχο για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες!
August 24, 2014
Το βιβλίο «Ο Μικρός Πρίγκηπας», αν και υποτίθεται ότι είναι παιδικό βιβλίο, κάνει μερικές βαθυστόχαστες παρατηρήσεις σχετικά με τη ζωή και την ανθρώπινη φύση. Βέβαια οι παρατηρήσεις δεν έρχονται από τον ίδιο τον Μικρό Πρίγκηπα αλλά από τα άτομα με τα οποία συναναστρέφεται. Για παράδειγμα η αλεπού δείχνει στον πρίγκηπα όλη την ουσία του βιβλίου: «Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη στα ματιά». Η αλεπού στέλνει και άλλα μηνύματα-κλειδιά, όπως: «Είσαι υπεύθυνος για πάντα, γι’ αυτό που έχεις εξημερώσει» και «Ο χρόνος που πέρασες με το τριαντάφυλλο σου είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό για σένα«. Μιλάει για την φιλία, την αγάπη, τη δημιουργία δεσμών αλλά και για την ομορφιά του εσωτερικού κόσμου και ότι η ουσία δεν κρύβεται πίσω από το πως εμφανίζονται τα δεδομένα.
March 1, 2019
Πρέπει να ήμουν 9-10 ετών όταν είδα την ομώνυμη ταινία-μιούζικαλ (από πολύ μικρή ηλικία σιχαίνομαι τα μιούζικαλ) και μου άρεσε για το αλλόκοτο σενάριο αλλά και γιατί έπαιζε ο αγαπημένος μου κωμικός Gene Wilder ! Περίπου ένα χρόνο αργότερα διάβασα και το βιβλίο και εκεί κατάλαβα το πόσο σωστή μεταφορά είχαν κάνει στην μεγάλη οθόνη. Μιας και το έχω σε e-book αποφάσισα να το ξαναδιαβάσω, και άξαφνα ξαναέγινα 10 ετών ! Όσα χρόνια και αν περάσουν παραμένει υπέροχο !
Displaying 1 - 30 of 88 reviews