Serwer MCP

Serwer Bird MCP udostępnia Bird API jako narzędzia Model Context Protocol. Obsługiwane klienty to między innymi Claude Code, Cursor, VS Code, Codex, Claude, ChatGPT i Muse. Mogą wysyłać wiadomości każdym kanałem, który obsługuje Bird, konfigurować te kanały i przeglądać obszar roboczy bez kopiowania poleceń cURL. Możesz go uruchomić na dwa sposoby, a większość osób wybiera pierwszy:

1. Hostowany (mcp.bird.com): URL i logowanie w przeglądarce. Nic do instalacji, bez CLI, bez klucza API. To zalecana ścieżka.
2. Lokalny przez stdio (bird mcp): narzędzia działające na Twoim komputerze wewnątrz bird CLI, dla agentów powłoki lub samodzielnego uruchomienia.

Serwer hostowany pomija te narzędzia dostępne tylko w trybie stdio:

• auth_signup, auth_verify_email i auth_create_org: te narzędzia tworzą Twoje pierwsze poświadczenie, zanim możesz się uwierzytelnić na serwerze hostowanym.
• compliance_attachments_upload: to narzędzie odczytuje lokalną ścieżkę do pliku. Na serwerze hostowanym ta ścieżka wskazywałaby na system plików serwera i mogłaby przesłać niewłaściwy plik.

Hostowany: połącz się z mcp.bird.com

Wybierz endpoint

Używaj https://mcp.bird.com do większości połączeń. To zalecany endpoint: większość klientów MCP samodzielnie wyszukuje i wybiera narzędzia z pełnego katalogu. Niektóre klienty nie wyszukują narzędzi samodzielnie lub wymuszają twardy limit liczby narzędzi, które serwer może udostępniać. /dynamic jest przeznaczony dla tych klientów.

Oba hostowane endpointy korzystają ze Streamable HTTP i tego samego logowania Bird OAuth:

Dynamiczny endpoint daje dostęp do tych samych hostowanych operacji przez execute. Standardowy endpoint i lokalny serwer stdio zachowują swoje poszczególne narzędzia; nie wyświetlają search ani execute.

Nie musisz instalować pliku binarnego ani tworzyć tokena. Połączenie wymaga dwóch kroków i oba są obowiązkowe:

1. Dodaj serwer: podaj klientowi wybrany URL endpointu.
2. Uwierzytelnij się: zaloguj się przez przeglądarkę, aby klient posiadał token działający w Twoim imieniu.

Oba endpointy wymagają uwierzytelnienia. Klient, który ma tylko URL, otrzymuje 401, dopóki się nie zalogujesz. Niektóre klienty same rozpoczynają logowanie przy pierwszym połączeniu z serwerem; inne oznaczają serwer jako "needs login" i czekają, aż go klikniesz. Kroki Twojego klienta określają jego zachowanie.

Używaj dynamicznego odkrywania narzędzi

Jeśli Twój klient odrzuca serwer, bo oferuje zbyt wiele narzędzi, połącz się z https://mcp.bird.com/dynamic i dokończ logowanie OAuth. Twój klient wyświetla dwa narzędzia:

• search wyszukuje narzędzia po nazwie lub słowach kluczowych z opisu. Każde trafienie zawiera nazwę, opis, schemat wejściowy i adnotacje określające, czy narzędzie odczytuje, czy zmienia dane.
• execute wywołuje jedno wybrane narzędzie z jego argumentami. Może odczytywać dane, wysyłać wiadomości, zmieniać rekordy lub je usuwać, w zależności od wybranego narzędzia.

Na przykład Twój agent może znaleźć narzędzie workspace za pomocą tego wywołania:

{
  "name": "search",
  "arguments": { "query": "workspace_get", "limit": 3 }
}

Po odczytaniu zwróconego schematu wejściowego wywołuje to narzędzie przez execute:

{
  "name": "execute",
  "arguments": { "tool": "workspace_get", "arguments": {} }
}

Wynik zawiera Twój bieżący obszar roboczy. Możesz też wyszukiwać za pomocą słów kluczowych zadań, takich jak send email. Wyszukiwanie domyślnie zwraca pięć trafień, przyjmuje limit od jednego do 10 i obsługuje zapytania do 500 znaków. Jeśli wynik zawiera has_more: true, zawęź zapytanie, aby uzyskać trafniejsze wyniki.

Wyniki wyszukiwania nie dodają narzędzi do katalogu Twojego klienta. Nazwy wymienione w wynikach lub instrukcjach odzyskiwania również przechodzą przez execute. Wykonanie korzysta z Twoich istniejących uprawnień; jeśli operacja wymaga dodatkowych uprawnień, klient może poprosić Cię o ich autoryzację. Znalezienie narzędzia nie przyznaje do niego dostępu.

Dynamiczne wykonanie zwraca dane dla narzędzi, które w innym przypadku wyświetlają widżety. Używaj standardowego endpointu do interaktywnych widżetów MCP Apps. Klienty widzą jedno narzędzie wykonawcze, więc ustawienia zatwierdzania per narzędzie dotyczą execute jako całości; sprawdź wybraną operację przed zatwierdzeniem wywołania. Ten endpoint wykonuje wywołania narzędzi i nie uruchamia JavaScriptu ani innego dostarczonego kodu.

Podłącz klienta

Poniższe przykłady używają standardowego endpointu. Aby korzystać z dynamicznego odkrywania, zamień URL serwera na https://mcp.bird.com/dynamic i wykonaj te same kroki logowania.

Claude Code

Dodaj serwer:

claude mcp add --transport http bird https://mcp.bird.com

claude mcp list teraz raportuje bird jako ! Needs authentication. Claude Code nie otwiera przeglądarki samodzielnie, więc zaloguj się z wnętrza sesji:

1. Uruchom /mcp.
2. Wybierz bird i naciśnij Enter.
3. Wybierz Authenticate. Twoja przeglądarka otworzy ekran zgody Bird; zatwierdź go tam.

Serwer wyświetla się wtedy jako połączony i narzędzia działają. Uruchomienie bez interfejsu (claude -p) nie ma panelu /mcp, więc uwierzytelnij się najpierw z powłoki za pomocą claude mcp login bird. Aby zalogować się ponownie później, /mcp oferuje Re-authenticate; Clear authentication usuwa zapisany token.

Instalacja bird-ai plugin deklaruje ten serwer za Ciebie, co zastępuje polecenie claude mcp add. Uwierzytelnienie jest nadal wymagane, ponieważ plugin może dostarczyć serwer, ale nie może wydać grantu. Po instalacji wybierz /mcp > bird > Authenticate.

Cursor

W ~/.cursor/mcp.json:

{
  "mcpServers": {
    "bird": {
      "url": "https://mcp.bird.com"
    }
  }
}

Następnie otwórz Customize na pasku bocznym Cursora i wybierz MCPs. Znajdź bird, postępuj zgodnie z monitem logowania, zatwierdź ekran zgody Bird w przeglądarce i wróć do Cursora.

OpenCode

Plugin OpenCode Bird rejestruje serwer za Ciebie, razem z umiejętnościami agenta Bird:

opencode plugin github:messagebird/bird-ai --global

OpenCode dodaje każde narzędzie MCP do kontekstu modelu, więc plugin łączy się z dynamicznym endpointem. Gdy włączysz eksperymentalny tryb kodu w OpenCode (OPENCODE_EXPERIMENTAL_CODE_MODE=1 lub OPENCODE_EXPERIMENTAL=1), OpenCode trzyma narzędzia MCP za własnym wyszukiwaniem, a plugin łączy się z pełnym katalogiem pod https://mcp.bird.com.

Aby dodać serwer bez pluginu, umieść to w opencode.json, w projekcie lub w ~/.config/opencode/opencode.json:

{
  "$schema": "https://opencode.ai/config.json",
  "mcp": {
    "bird": {
      "type": "remote",
      "url": "https://mcp.bird.com/dynamic"
    }
  },
  "permission": {
    "bird_execute": "ask"
  }
}

Następnie zaloguj się, co otworzy w przeglądarce ekran zgody Bird:

opencode mcp auth bird

Zrestartuj OpenCode, aby załadować plugin. opencode mcp list zgłasza bird jako połączony po zatwierdzeniu. Plugin, podobnie jak wpis permission powyżej, sprawia, że OpenCode pyta przed każdym wywołaniem execute, ponieważ uruchamiane narzędzie może zmienić Twój obszar roboczy.

VS Code

W .vscode/mcp.json w Twoim projekcie:

{
  "servers": {
    "bird": {
      "type": "http",
      "url": "https://mcp.bird.com"
    }
  }
}

Używasz settings.json? Umieść ten sam wpis bird pod mcp.servers. VS Code przeniesie go do pliku użytkownika mcp.json, który otwiera polecenie MCP: Open User Configuration:

{
  "mcp": {
    "servers": {
      "bird": {
        "type": "http",
        "url": "https://mcp.bird.com"
      }
    }
  }
}

VS Code prosi o zaufanie serwerowi przy pierwszym uruchomieniu, a następnie sam wykonuje przepływ OAuth: zatwierdź ekran zgody Bird w oknie przeglądarki, które otworzy. Jeśli okno się nie pojawi, uruchom lub zrestartuj bird poleceniem MCP: List Servers i zatwierdź wtedy. Przyznane uprawnienie znajduje się w Accounts > Manage Trusted MCP Servers, gdzie możesz też cofnąć dostęp VS Code.

ChatGPT i Codex

Zainstaluj Bird w ChatGPT lub Codex, zaloguj się do swojego obszaru roboczego Bird i poproś agenta o wysyłanie wiadomości, zarządzanie domenami i numerami oraz sprawdzanie dostarczalności.

Aby zamiast tego skonfigurować Codex ręcznie, dodaj ten wpis w ~/.codex/config.toml:

[mcp_servers.bird]
url = "https://mcp.bird.com"

Następnie zaloguj się z poziomu powłoki, co otworzy przeglądarkę:

codex mcp login bird

Claude

Bird znajduje się w katalogu konektorów Claude. Otwórz Bird w katalogu i kliknij Connect to Claude, aby przeprowadzić logowanie i zatwierdzić ekran zgody. Włączaj konektor dla każdej rozmowy z poziomu + > Connectors. Działa to w Claude w przeglądarce i w aplikacji desktopowej.

Aby dodać go ręcznie, otwórz Customize > Connectors, kliknij +, a następnie Add custom connector. Wklej https://mcp.bird.com i kliknij Add. Potem kliknij Connect na konektorze Bird, aby przeprowadzić logowanie i zatwierdzić ekran zgody. W planach Team i Enterprise właściciel dodaje konektor jednorazowo z poziomu Organization settings > Connectors, a każdy członek nadal klika Connect w sekcji Customize > Connectors, aby uzyskać własne uprawnienie. Włączaj konektor dla każdej rozmowy z poziomu + > Connectors.

Aby zamiast tego skonfigurować ChatGPT ręcznie, postępuj zgodnie z przewodnikiem konfiguracji aplikacji MCP od OpenAI, używając https://mcp.bird.com jako adresu URL serwera i OAuth jako uwierzytelniania. Dokończ logowanie przez przeglądarkę w Bird, a następnie użyj Bird w swoim czacie.

Muse

Muse dodaje Bird jako niestandardowy konektor. W czacie Muse poproś o jego skonfigurowanie:

Set up a custom connector to the Bird MCP server at https://mcp.bird.com following https://bird.com/docs/ai/mcp-server.md so you can work with my Bird workspace.

Muse odpowiada linkiem do połączenia dla tej sesji. Otwórz go i zatwierdź ekran zgody Bird w przeglądarce. Link działa tylko dla Ciebie i wygasa wraz z sesją. Jeśli przestanie działać, poproś Muse o nowy.

Factory Droid

droid mcp add bird https://mcp.bird.com --type http

Następnie uruchom /mcp wewnątrz droid i dokończ logowanie w przeglądarce z poziomu menedżera serwerów.

Antigravity

Plugin Antigravity Bird rejestruje serwer za Ciebie, razem z umiejętnościami agenta Bird:

curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/messagebird/bird-ai/main/antigravity.sh | bash

Aby dodać serwer bez pluginu, umieść to w ~/.gemini/config/mcp_config.json lub w .agents/mcp_config.json dla jednego projektu. Antigravity odczytuje adres zdalnego serwera z serverUrl, więc zachowaj tę nazwę klucza:

{
  "mcpServers": {
    "bird": {
      "serverUrl": "https://mcp.bird.com"
    }
  }
}

Następnie zaloguj się: otwórz Customizations na pasku bocznym (w IDE otwórz Agent settings za pomocą Cmd+, na macOS lub Ctrl+, na Windows i Linux) i wybierz Authenticate obok bird. Jeśli bird nie jest na liście, uruchom ponownie Antigravity. Zatwierdź ekran zgody Bird w przeglądarce, skopiuj wyświetlony kod autoryzacyjny, wklej go do Antigravity i wybierz Submit.

Agent Plugins

Plugin bird-ai deklaruje ten serwer w pliku mcp.json zgodnym ze specyfikacją Agent Plugins. Host implementujący tę specyfikację odczytuje ten plik podczas instalacji pluginu, więc nie musisz pisać konfiguracji serwera: zainstaluj plugin i zaloguj się.

Dowolny inny host

Znajdź ustawienie dodające serwer remote, HTTP lub custom MCP, zwykle w menu Connectors lub Integrations, i podaj URL. Lokalizacja pola różni się w zależności od klienta; użyj wybranego URL-a hostowanego endpointu. Następnie znajdź mechanizm logowania tego klienta: przycisk Connect, Authorize lub Needs login obok serwera, podkomendę login albo okno przeglądarki, które klient otworzy sam. Klient, który wyświetla narzędzia Bird, ale każde wywołanie kończy się błędem, ma URL, ale wciąż potrzebuje grantu.

Co się dzieje podczas logowania

Przeglądarka otwiera ekran zgody Bird. Zaloguj się, wybierz, czy przyznać uprawnienia na poziomie obszaru roboczego czy organizacji, i wskaż, które uprawnienia delegować. Ponieważ klienci MCP rejestrują się sami, nazwa klienta jest deklarowana przez niego samego, dlatego ekran oznacza ją jako not verified by Bird. Przed zatwierdzeniem upewnij się, że to klient, którego faktycznie uruchomiłeś. Po zatwierdzeniu narzędzia pojawiają się na liście agenta, a token odświeża się automatycznie, więc jest to jednorazowy krok na klienta.

Najszybszy sposób, żeby sprawdzić, czy działa, to kazać agentowi wywołać whoami: zwraca zalogowanego użytkownika, więc prawdziwa odpowiedź oznacza, że grant jest aktywny. Na dynamicznym endpoincie wywołaj go przez execute z tool: "whoami" i pustym arguments.

Grant jest ograniczony do części wspólnej tego, o co poprosił klient, co zatwierdziłeś i co faktycznie posiadasz; zakresy org:owner i platform-admin nigdy nie podlegają delegacji. Grant pojawia się na liście Connected apps w Twoim profilu, a jego odwołanie natychmiast odcina klienta.

Jak działa uzgadnianie połączenia

Nie musisz tego znać, żeby podłączyć klienta. Ma to znaczenie, gdy debugujesz klienta, który nie chce się uwierzytelnić, albo piszesz własnego.

Warstwa hostowana używa Streamable HTTP i nie wymaga poświadczeń: nie przechowuje żadnych sekretów i sama niczego nie waliduje. Każde żądanie niesie Twój własny token okaziciela OAuth, który API po stronie Bird waliduje przy każdym żądaniu. Serwer jest bezstanowy, a ruch regionalny jest kierowany automatycznie, więc jeden URL działa z dowolnego miejsca.

Przepływ logowania używa standardowego MCP. Klienty różnią się jedynie tym, co go uruchamia: pierwsze wywołanie narzędzia lub wybranie Authenticate. Po rozpoczęciu przepływu kroki uwierzytelniania nie wymagają dodatkowej konfiguracji:

1. Klient wysyła nieuwierzytelnione żądanie i otrzymuje 401 z nagłówkiem WWW-Authenticate wskazującym na metadane chronionego zasobu RFC 9728 po stronie Bird (/.well-known/oauth-protected-resource).
2. Na tej podstawie odkrywa serwer autoryzacji, a następnie rejestruje się dynamicznie (RFC 7591). Dynamiczna rejestracja eliminuje potrzebę współdzielonego identyfikatora klienta lub ręcznej konfiguracji.
3. Przeglądarka otwiera ekran zgody Bird.
4. Klient wymienia wynik na token dostępu (PKCE; odświeżany automatycznie) i pojawiają się narzędzia Bird.

Lokalnie: uruchom przez stdio z CLI

Uruchom lokalny serwer MCP wewnątrz bird CLI dla agentów z dostępem do powłoki lub dostępu do plików na Twoim komputerze. Zainstaluj CLI, uruchom bird auth login raz, a potem skieruj klienta na polecenie bird mcp.

Nie uruchamiasz bird mcp samodzielnie: Twój klient go uruchamia i komunikuje się z nim przez stdin/stdout. Każdy klient potrzebuje tych samych dwóch informacji: polecenia (bird) i argumentu (mcp). Ta ścieżka nie wymaga logowania per klient, ponieważ bird auth login już przechowuje grant.

Cursor

{
  "mcpServers": {
    "bird": {
      "command": "bird",
      "args": ["mcp"]
    }
  }
}

VS Code

W .vscode/mcp.json w Twoim projekcie:

{
  "servers": {
    "bird": {
      "type": "stdio",
      "command": "bird",
      "args": ["mcp"]
    }
  }
}

Claude Code

claude mcp add bird -- bird mcp

Jak lokalny serwer się uwierzytelnia

Lokalny serwer działa jako Ty i korzysta z zapisanego logowania CLI. bird auth login otwiera w przeglądarce przepływ OAuth, w którym przyznajesz podzbiór uprawnień obszaru roboczego. Wydany token ma te same limity uprawnień co grant hostowany. Zakresy org:owner ani platform-admin nie są dostępne. bird mcp odczytuje i odświeża zapisane logowanie z pliku poświadczeń CLI, którego tryb to 0600. Tak jak w wariancie hostowanym, konfiguracja klienta nie zawiera BIRD_API_KEY ani żadnego innego sekretu. Jeśli logowanie nie istnieje, bird mcp odmawia uruchomienia i informuje, żeby wykonać bird auth login.

Nie udostępniasz żadnego nasłuchującego portu: serwer działa na Twojej maszynie, w piaskownicy klienta, dokładnie tak długo, jak klient go potrzebuje. Host API automatycznie podąża za regionem Twojego logowania; --base-url (lub BIRD_API_URL) nadpisuje go na potrzeby testowania w środowisku nieprodukcyjnym.

Co obejmują narzędzia

Zestaw narzędzi obejmuje każdy kanał, na którym działa Bird, a także zadania związane z kontem i konfiguracją wokół nich. Jest wyselekcjonowany, a nie pełną powierzchnią API: każde narzędzie odpowiada zadaniu, które agent faktycznie wykonuje, a operacje destrukcyjne są oznaczone, aby hosty mogły zapytać przed ich uruchomieniem.

E-mail ma najwięcej narzędzi, ponieważ ma najwięcej do skonfigurowania. Pozostałe kanały mają ten sam kształt wysyłania i odczytu.

Wiadomości

• Wysyłanie i sprawdzanie e-maili: email_send, email_send_batch, email_list i email_get, które zwraca wiadomość wraz ze zbiorczym statusem dostarczenia. Statusy dostarczenia na odbiorcę i dziennik zdarzeń to osobne wywołania narzędzi.
• Wysyłanie i sprawdzanie SMS: sms_send, sms_send_batch, sms_get, sms_list i sms_list_events, odzwierciedlające kształt e-maila. sms_templates_list i sms_templates_get odczytują katalog szablonów.
• Wysyłanie i sprawdzanie WhatsApp: whatsapp_send, whatsapp_get, whatsapp_list, whatsapp_list_events i whatsapp_media. Szablony to pełna powierzchnia tworzenia w ramach whatsapp_templates_*, obejmująca treści w podziale na wersje i języki.
• Sprawdzanie etapów połączeń głosowych: voice_legs_get i voice_legs_list odczytują etapy połączeń, a statystyki według kraju i kodu odpowiedzi są dostępne w voice_stats_*. voice_session_credentials_create tworzy poświadczenie obszaru roboczego, którego klient SIP lub softphone używa do uwierzytelniania.
• Weryfikacja odbiorcy: verify_verifications_create wysyła jednorazowy kod weryfikacyjny, verify_verifications_check sprawdza to, co przesłał odbiorca, a verify_verifications_next_channel przełącza się na inny kanał.
• Tworzenie połączenia głosowego (podgląd): voice_calls_create przygotowuje połączenie wychodzące, korzystając z aktywnej publikacji włączonej, niezarchiwizowanej sekwencji. Osoba sprawdza i uruchamia żądanie w przeglądarce; samo przygotowanie nie wykonuje połączenia. Uprawnienia i instrukcje ponawiania znajdziesz w sekcji Tworzenie połączenia głosowego. Lokalny serwer bird mcp wymaga wersji CLI zawierającej to narzędzie.

Przygotowanie kanału do wysyłki

• Konfiguracja domen wysyłkowych: email_domains_create dodaje domenę wysyłkową i zwraca rekordy DNS do opublikowania; email_domains_verify ponownie je sprawdza; a także email_domains_list i email_domains_get.
• Zgłaszanie i rejestracja nadawców SMS: sms_senders_create zgłasza nadawcę, sms_senders_requirements raportuje, czego dany kraj od niego wymaga, a sms_senders_registrations_create go rejestruje. Ruch A2P w USA przechodzi przez narzędzia marki, kampanii i zgłoszeń sms_10dlc_*.
• Udostępnianie numerów: numbers_available_list wyszukuje, numbers_orders_create kupuje, numbers_cancel zwraca na koniec opłaconego okresu (lub natychmiast, gdy numer nie ma subskrypcji), a numbers_release zwraca od razu. whatsapp_numbers_precheck sprawdza, czy WhatsApp zaakceptuje numer, zanim go zamówisz.
• Sprawdzanie, czy konto w ogóle może wysyłać: narzędzia trust_* raportują wymagania organizacyjne warunkujące zakup numeru lub rejestrację nadawcy.

Dostarczalność e-maili

• Tworzenie szablonów e-mail: email_templates_create, email_templates_list, email_templates_get, email_templates_update, email_templates_duplicate i email_templates_preview (renderowanie wersji roboczej z przykładowymi wartościami bez wysyłania). Wersje znajdują się w email_templates_versions_*, gdzie email_templates_versions_submit zamraża wersję roboczą i ustawia ją jako wersję serwowaną przy wysyłkach, a email_templates_versions_languages_* edytuje treść wersji roboczej w danym języku. Nic, co agent napisze, nie trafi do odbiorcy, dopóki tego nie wyśle.
• Zarządzanie suppresją: email_suppressions_list, email_suppressions_check (czy na ten adres można bezpiecznie wysyłać?), email_suppressions_add i email_suppressions_remove (oznaczone jako destrukcyjne, ponieważ usunięcie suppresji bez uzasadnienia szkodzi reputacji nadawcy).
• Zarządzanie dedykowanymi adresami IP i pulami: email_dedicated_ips_create, email_dedicated_ips_list, email_dedicated_ips_get, email_dedicated_ips_assign (przeniesienie do puli) i email_dedicated_ips_delete; a także email_ip_pools_create, email_ip_pools_list, email_ip_pools_get, email_ip_pools_update i email_ip_pools_delete dla pul, przez które kierujesz wysyłki.

Odbiorcy i konfiguracja

• Zarządzanie kontaktami i odbiorcami: contacts_* i contact_properties_* dla osób, do których wysyłasz wiadomości, audiences_* dla list, do których wysyłasz, oraz preferences_* dla zgód i rezygnacji.
• Provisioning Realtime: realtime_apps_* i realtime_apps_keys_* tworzą aplikacje i klucze, z którymi łączą się klienty Realtime.
• Wyszukiwanie informacji o odbiorcy: lookup_phone_number i lookup_email podają, co Bird wie o danym adresie, zanim wyślesz na niego wiadomość.
• Sprawdzanie konfiguracji: webhooks_list, workspace_get i whoami (zalogowany użytkownik: id, email, nazwa).

Twój klient wyświetla aktualną listę narzędzi z nazwami, opisami i schematami wejściowymi. Traktuj tę listę jako wiarygodne źródło informacji. Dobre pierwsze zadanie do przetestowania od początku do końca:

Call whoami to find my email, then send me a test email from onboarding@messagebird.dev and tell me when it's delivered.

MCP czy CLI?

Ta sama powierzchnia, ten sam model uwierzytelniania, inni wywołujący. Dla agentów z dostępem do powłoki (Claude Code, terminal Cursora, CI) CLI jest lżejsze: wyjście JSON, semantyczne kody zakończenia i znacznie mniej tokenów na operację. MCP jest dla hostów, które wywołują narzędzia zamiast uruchamiać powłokę, a hostowany endpoint obsługuje te, które w ogóle nie mogą uruchomić pliku binarnego (Claude Desktop, ChatGPT, urządzenia mobilne). Nie musisz decydować od razu: hostowany URL nie wymaga instalacji, a lokalne bird mcp jest już dostępne, gdy masz CLI.

Następne kroki

• MCP Events: subskrybuj swojego klienta na zdarzenia Bird, takie jak nowa wiadomość w skrzynce, i odbieraj każde z nich jako podpisany webhook.
• Zapytania o analitykę e-mail z AI: pytaj o dostarczalność, zaangażowanie i opóźnienia w języku naturalnym.
• Wdrożenie z AI: skrócona wersja tej strony plus korpus dokumentacji w formacie czytelnym maszynowo.
• Umiejętności agenta: plugin bird-ai z marketplace, umiejętności plus ten serwer MCP, instalowane w jednym kroku.
• CLI dla agentów: steruj Bird z agentów obsługujących powłokę bez MCP: wyjście JSON, semantyczne kody zakończenia, logowanie OAuth.
• Uwierzytelnianie: klucze API, regiony i sposób autoryzacji żądań.