Kılıflı tabancaları olan üniformalı korumalar girişte duruyor ve ağır adımlarla geçişimizi izliyorlar. Önümüzde çorak metal vinçlerden, uykudaki baca yığınlarından ve terk edilmiş ekipmanlardan oluşan devasa bir harabe uzanıyor.

Büyük, terk edilmiş kırmızı tuğlalı bir binanın kalıntılarına doğru yürüyoruz. Beyaz tehlikeli madde giysilerimiz ve ağır çelik burunlu çizmelerimiz yürümeyi zorlaştırıyor. Ellerimiz çift katlı eldivenlerle kaplı, yüzümüz partikül filtreli bir solunum maskesi ile korunuyor. Açıkta bir santimetre bile etimiz kalmamış durumda.