Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Ρουμάνικο Γεροντικό.

Ο όσιος Αρχιμανδρίτης Γεώργιος μεγάλος ηγούμενος του μοναστηριού Τσερνίκα (+1806)

Α) Η ζωή του

Ο όσιος ηγούμενος Γεώργιος γεννήθηκε στα μέρη του Φαγκαράς τις πρώτες δεκαετίες του 18ου αιώνος. Επιθυμώντας να υπηρετήσει τον Χριστό από την νεότητα του, βρήκε για καταφύγιο της ψυχής του τα μοναστήρια της Τρανσυλβανίας. Αλλά μη μπορώντας να υπομείνει τις θρησκευτικές διώξεις, κατά τις οποίες αναγκάζονταν οι άνθρωποι να γίνουν ουνίτες, ο νεαρός Γεώργιος ήλθε στα Καρπάθια στην Ρουμανική Χώρα.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Ρουμάνικο Γεροντικό.

 Όσιος Ονούφριος από την Σκήτη Συχάστρια – Βορονέϊ (+1789)

Α) Η ζωή του

Αυτός ο μεγάλος ησυχαστής ήταν συναγωνιστής και σύμβουλος του στάρετς Παϊσίου από το Νεάμτς και ήταν του ιδίου αναστήματος και ηλικίας με αυτόν.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Ρουμάνικο Γεροντικό.

Ο άγιος Σωφρόνιος ο ομολογητής από το μοναστήρι Τσιοάρα (18ος αιώνας)

Ο όσιος Σωφρόνιος καταγόταν από το χωριό Τσιάρα της περιοχής Σέμπες του νομού Άλμπα. Από μικρός ήταν εραστής του Θεού, έλαβε το μοναχικό Σχήμα σ’ ένα από τα μοναστήρια της Ρουμανικής Χώρας, κι’ έγινε ξακουστός ησυχαστής και ακριβής τηρητής του Ευαγγελίου του Χριστού.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Ρουμάνικο Γεροντικό.

Ο Μητροπολίτης Μολδαβίας και Σουτσεάβας Ιάκωβος από το μοναστήρι Πούτνα (1719-1778)

Α) Η ζωή του

Ο αξιοσέβαστος μητροπολίτης Ιάκωβος από την Πούτνα ήταν ένας από τους διακεκριμένους Ιεράρχες και πνευματικούς πατέρας της Μολδαβίας κατά τον 18ο αιώνα. Γεννήθηκε στο Ράνταουτς το έτος 1719 από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι του έδωσαν μια πνευματική αγωγή. Το έτος 1731 προσχώρησε στην μοναχική άσκηση στο μοναστήρι Πούτνα, όπου εκάρη μοναχός και σπούδαζε τα ιερά Γράμματα. Το έτος 1736 χειροτονήθηκε ιερομόναχος και ύστερα ηγούμενος στην Πούτνα. Μεταξύ των ετών 1745-1750 διετέλεσε επίσκοπος στο Ράνταουτς, ενώ κατά τα έτη 1750-1760 ποίμανε την Εκκλησία της Μολδαβίας. Κατόπιν, αποσύρθηκε από τον θρόνο για το μοναστήρι Πούτνα, έζησε ακόμη 18 χρόνια και εκοιμήθη την άνοιξη του έτους 1778.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Ρουμάνικο Γεροντικό.

Ο Επίσκοπος του Ρομάν Παχώμιος (1671-1724)

Α) Η ζωή του

Ο επίσκοπος Παχώμιος Πεντσίου ήταν γιος του ιερέα Ευθυμίου και της πρεσβυτέρας Άννας από το χωριό Γκλεντίν του νομού Μπιστρίτσα Νασάουντ. Στο βάπτισμα του έλαβε το όνομα Πέτρος. Το έτος 1697 έγινε η μοναχική του κουρά στην αδελφότητα του μοναστηριού Νεάμτς, ενώ κατά τα έτη 1702-1704 ήταν στάρετς της μεγάλης Λαύρας.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε και τους υπόλοιπους βίους των αγίων εδώ: Πέτρου Μπότση: Η Θηβαΐδα του Βορρά.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η μεγάλη μοναχική κίνηση που άρχισε με τον όσιο Σέργιο, τον μεγάλο Αββά της Θηβαΐδας του Βορρά, έφτασε στο τέλος της με τη συμπλήρωση του 17ου αιώνα. Νέες ιστορικές συνθήκες – κυρίως το σχίσμα των Παλαιοπίστων και οι δυτικίζουσες μεταρρυθμίσεις του Πέτρου του Α΄ – δεν επέτρεψαν την περαιτέρω διατήρηση της αρμονίας μεταξύ της ασκητικής θέρμης των πιστών τέκνων της Ρωσίας με τη βαθιά ευσέβεια του ρωσικού λαού, η οποία οδήγησε στη δημιουργία αμέτρητων, ανδρικών και γυναικείων, μοναστηριών, κάτω απ’ την έμπνευση και την επίδραση του βυζαντινού μοναχικού ιδεώδους.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε και τους υπόλοιπους βίους των αγίων εδώ: Πέτρου Μπότση: Η Θηβαΐδα του Βορρά.

Όσιος Δαλμάτιος και άλλοι όσιοι της Σιβηρίας*

* Πηγές: Το εβδομαδιαίο περιοδικό «Ο Ρώσος Προσκυνητής». 1894 και 1896 «Η επίγεια ζωή της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι θαυματουργές εικόνες Της», του Ε. Ποσελιάνιν, 1902· το 15νθήμερο περιοδικό του μοναστηριού του Ποτσαέφ «Ρώσος. Μοναχός», 1911, αρ. 12, σελ. 73· «Ορθόδοξος δρόμος», 1968, Τζορντανβίλ, Ν. Υόρκη, σελ. 118· το μηνιαίο περιοδικό «Stranik», 1866, IV. «Ιστορική περιγραφή του μοναστηριού Κίρενσκ, Μόσχα, 1841 «Ρώσοι ασκητές του 18ου και 19ου αιώνα», του επισκόπου Νικοδήμου του Μπέλγκοροντ, τόμος 13, Μόσχα, 1912 (όλα γραμμένα στη ρωσική).

Από οικογένεια Κοζάκων γεννήθηκε ο όσιος Δαλμάτιος, στις αρχές του 17ου αιώνα.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ τα υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου: Χαρίσματα και χαρισματούχοι. Ανθολογία χαρισματικών εκδηλώσεων.

Στάρετς Αντώνιος της Όπτινα: Ο φιλάσθενος στάρετς

Ο στάρετς Αντώνιος της Όπτινα (1795-1865), όταν επέστρεψε στη μονή της μετανοίας του έπειτα από πολυετή απουσία, αισθανόταν τόσο χαρούμενος ώστε, παρά τα γεράματα και τις ασθένειες του, έγραφε:

«Η ζωή μου τώρα είναι – δόξα τω Θεώ – ήσυχη και ευχάριστη, παρ’ ότι οι αρρώστιες μου μ’ έχουν εντελώς εξαντλήσει και οι πόνοι στα πόδια και στα δόντια όλο και μεγαλώνουν. Μα όχι χωρίς ωφέλεια. Γνωρίζω ότι ‘‘ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή”. Αλλά ας έχει και γι’ αυτό δόξα ο Θεός. Τον ευχαριστώ. Μου δίνει τη δύναμη να πηγαίνω κάθε μέρα στον άγιο ναό Του. Να παρακολουθώ όλες τις ιερές ακολουθίες. Να στέκομαι όρθιος από την αρχή ως το τέλος. Να συμμετέχω ακόμη και στην τράπεζα της αδελφότητος.

Read the full post »

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ τα υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου: Χαρίσματα και χαρισματούχοι. Ανθολογία χαρισματικών εκδηλώσεων.

Το αφέψημα του αρρώστου

Κάποιος γέροντας αρρώστησε και δεν μπορούσε να φάει τίποτε.

Μια μέρα ζήτησε από τον υποτακτικό του να πιει κάτι ζεστό. Εκείνος πήγε να του ζεστάνει λίγο αραιωμένο μέλι. Όμως κατά λάθος, αντί να χρησιμοποιήσει το βάζο με το μέλι, χρησιμοποίησε ένα διπλανό βάζο που περιείχε λάδι από λιναρόσπορο, και αυτό χαλασμένο από την πολυκαιρία.

Read the full post »