Al sinds mijn boek Kringloopgeluk in de winkel kwam,
inmiddels al jaren geleden, hoopte ik dat ik het een keer
tweedehands ergens tegen zou komen, dat
leek me nu zo leuk passend bij de titel.
Ik zag het nooit wat misschien wel een goed teken is
omdat de mensen die het kochten ook gehouden hebben,
waaraan ik dan de voorzichtige conclusie verbind
dat ze het leuk genoeg vonden om in de kast te laten staan.
Maar een tijdje geleden was het dan toch zover, het lag
op een kraam op een rommelmarkt, ik voelde gewoon een
klein schokje, haha, en ik durfde niet zo goed te vragen
wat het moet kosten, terwijl ik over wat dan ook op de
rommelmarkt meteen over de prijs ga onderhandelen.
(ha ja, een echte zakelaar net als mijn zoon)
Ik liep door, maar sprak mijzelf even toe, doe niet zo
gek, dus ik liep terug en informeerde naar het boek.
Het is maar 1 euro zei de verkoopster, ik vond er niet
veel aan (oh haha, dat kan natuurlijk) ik betaalde het
boek en zei dat ik er al jaren naar zocht, omdat ik het
zo graag tweedehands wilde vinden en dat ik het
gemaakt had en wenste de dames een hele fijne dag.
Ooh echt, die gezichten, dat was zo grappig,
de verkoopster begon zich nog te verontschuldigen,
helemaal niet nodig zei ik en ik zwaaide.
Ik wens je een heel goed weekend
-X-