Ideale omstandigheden voor creatief bezig zijn

 

Het is droog, de zon schijnt zelfs in de zolderkamer.

Ideaal om weer eens lekker te werken.

Volgende week mag ik een vitrine in de bibliotheek van Wommels inrichten met

een mijn werkstukken.

Hoog tijd om te inventariseren en nog wat kleine dingen

af te maken.

Helaas vindt Julia ook dat het ideale omstandigheden zijn:

gezellig languit bij de Vrouw op haar werk en de garentjes

je poten en gezicht wassen. 

Intussen grijp je dan de gelegenheid om losse kralen van de tafel te slaan…

 

intussen heeft ze me ook nog van mijn stoel gewurmd

Knopen doorhakken

Ineens zag ik het: het klopt niet!

Getsie!!

Het was toch al zo'n gedoe met dat patroontje:

één herhalend voor de achterkant en aan de voorkant

nét even anders. 

En als je dan de hiel gebreid hebt en ook alles

weer bij elkaar gekregen hebt om de voet te gaan breien, 

zit er een eindje terug, die fout. 

Maar goed, diepe zucht, uithalen!

Eén voordeel: vrij dik garen, dus dat neemt 

gemakkelijk weer op.

 

Dit mag er wezen toch?

Dat grijze rolletje is een omslagstukje, zodat er straks

een muizentandjesrand langs de bovenkant komt. 

Dan de volgende knoop waar ik al een hele tijd over na dacht:

wat te doen met alle quiltstofjes, die ik niet meer gebruik?

Ze jaren al in die oude koffer, maar je hoort ze toch steeds roepen....

Dit weekeinde was ik er klaar mee:

Ik bewaar val elk "mooi" lapje 10 centimeter

(en de zelfkantjes)

de rest gaat weg!!!

Bij Cordi Atelier in Groningen is een groep,

die droomdekens  maakt voor chronisch zieke kinderen. 

Daar is vorig jaar al een tas vol lapjes heen gegaan.

Ze kunnen vast wel weer wat gebruiken.

Intussen heb ik al een stapeltje zelfkanten én 10 centimerstukjes liggen

De twijfelgevallen liggen apart - daar gaat nog een tweede keuringssessie

over komen: Soleiado stoffen mogen niet weg en

die prachtige batiklapjes....

Eerst maar even bij de wasmand met scraps geparkeerd.

Want, ja - er is nog wel dat bakje met zeshoekjes,

Dan kan ik nog wat genieten van al dat moois.

Dus: van die volle koffer naar een tas en een stapel stroken

is al een hele prestatie, vind ik.

Alleen is er dan nog het moment van afleveren:

ga ik wél of niet die verleidelijke winkel in?

Anni heeft die prachtige collectie met Kaffe Fassett

stofjes, die passen schitterend in het zeshoekjesplan.

Even binnenkijken is toch niet erg? Er zijn namelijk 

ook die schitterende borduurgarens en breiwol....