Daar waar we vorig jaar nog dachten:
volgend jaar is alles beter kan ik nu alleen maar denken:
hoeveel slechter moet het gaan voordat het beter wordt?
Vandaag is het eerste advent. Het woord advent, komt van het Latijnse 'adventus' wat 'de komende’ betekent. Vanuit de Christelijke traditie is de adventtijd de weg naar het kerstfeest, het licht.
Los van het kerstfeest merken we dat de dagen korter worden, het zonlicht zwakker, de nachten langer. De buitenwereld nodigt ons op dit moment op geen enkele manier uit en de behoefte naar binnen te keren is sterker dan ooit.
We steken de kaarsen en de haard aan, maken ons huis tot een warm nest en laten de buitenwereld voor wat het is. Natuurlijk gaan we ook naar buiten want de hond wil rennen en wij hebben behoefte aan een frisse neus in het bos. Na de uitbundigheid van de herfst zien we nu ook dat het bos aan het verstillen is. Het trekt zich terug in zijn eigen natuurlijke proces. Misschien zouden wij meer moeten zijn als het bos.
Uit mijn schetsboek ArtNotes
Vanaf 22 december beginnen de dagen langzaam te lengen, het verminderende licht komt op een keerpunt, het herwint aan kracht. De midwinterzonnewende wordt een feit. Het moment van het keren van de duisternis, de ombuiging naar het licht wordt gevierd. De levensverwachting, de hoop, de nieuwe vruchtbaarheid, het leven wordt gevierd, want telkens opnieuw blijkt het (zon)licht het laatste woord en de langste adem te hebben. (
Bron: KU Leuven)
Het duurt nog even voordat het het zover is maar uiteindelijk wordt het altijd weer lente.
Trust the timing of your life.
Dit is een mooie gedachte voor de komende periode.
💫