Er ging een vat herinneringen open toen ik langs deze geparkeerde Lelijke Eend liep. Herinneringen aan de tijd dat ik op een studentenflat in Delft woonde. Veel van mijn technische medestudenten bezochten regelmatig de sloop om een onderdeel van hun oude eend te vervangen. En dan kreeg je van die kleurverschillen.
Iedere rechtgeaarde Delftse student had destijds een Lelijke Eend. Dagen werd er aan gesleuteld om het ding enigszins rijvaardig te krijgen met onderdelen van de sloop. Die samengestelde eenden hadden merkwaardige gebreken. Zo zat een deur soms vast met elastiekjes. Of je kon door de bodemplaat de grond zien en werden je voeten nat als je door een plas reed. Met wind tegen ging je niet harder dan 70 km/uur. Met wind mee haalde je soms wel 90.
Deze eend maakt het wel erg bont, letterlijk en figuurlijk. Even later reed hij weg. Met twee jonge mensen voorin, en de achterbank vol met levensmiddelen. Gehuld in een wolk uitlaatgassen en met het bekende 'eenden-geluid'.