gusto ko ng 15K!
March 29, 2008 § 54 Comments
After ng ilang milyong taon ngayon lang ako boboto. Hindi naman ako naging busy pero pinag isipan kong maigi kung sino ba talaga ang iboboto ko para makapasok sa papremyo ni Badoodles na Project Lafftrip Laffapalooza 2008 na naglalayon na makahanap ng sampung nakakatawa/nakakabaliw/nakakatuwang blogs na gawa ng Pinoy.
1. Chiksilog ni Xienah- Baket sya ang number 1? simple lang ang sagot sa katanungang iyan dahil sya ang number 1 sa puso ko. Sya ang diyosa ng blogosphere, ang babaeng gumawa ng kasaysayan dahil sya lang ang tanging nilalang na nakapagpabagsak kay Inday. Isang babaeng puno ng kalandian pero isang mabuting kaibigan. Sa pagbabasa ng kanyang mga lathala unti unti ka na lang mabibihag at maaadik at hindi ka na makakawala sa gayuma na dulot ng Chik na may itlog. Yan ang blog ni Xienah, parang yosi na pag sinimulan mo ng hithitin hindi ka na makakatigil.
2. Kokey Monster ko- HAHAHA! natatawa ako bat ko ba binoboto sarili ko dito. Ayokong magbuhat ng bangko kaya kokopyahin ko na lang ang sinabi ni Buraot na syang nagboto sakin.
“Ibang klase kasi etong tirada nitong repapips ko, kahit me mura, hindi katulad nung mura nung ibang mga blogs na walang kwenta. Dito pag nakatikim ka ng lumalagutok na PI, you are loved”. –Buraot
3. My Dear Diarya ni Mr.D – Ang kulay taeng blog! Simpleng humirit pero mabagsik.
4. Anak Ni Kulapo ni Buraot- Lahat ng entries nya mabenta, lahat tinawanan ko pati ang madramang yugto ng buhay nya na naging latang yupi ang mamahalin nyang tsekot.
5. Ulirat Ni Mariano: Loser’s Realm ni Mariano- Mahaba ang buhok nito pero walang kinalaman yun kaya ko sya iboboto. Parang nobela kung magsulat ng entry, minsan korni pero mas madalas funny. 😀
Ayun natapos ko na rin sa wakas! Medyo nahirapan ako sa pagboto dahil maraming blogs ang nakakatawa at nakakatuwa. Eto pa listahan ko ng mga blogs na kinagigiliwan ko din. Anukayayun, Marijuana Den, Instant Pakulo, Holy Kamote, Laging Maaraw sa Tuguegarao, Jolog’s Socialite, Row Morning Boleros, Manager’s Launchpad, Miss Kurdapya, Gasti, Jeckyll at Green Pinoy
Kung gusto nyong manalo ng Nokia N70 Music Edition o Sony Cybershot Digital Camera, o halagang 15,000 pesos Bumoto na kayo. Para sa mga impormasyon bisitahin na lamang ang blog ni Sir Badoodles.
PS. Para po kay Sir Badoodles. Pag isahin nyo na lang po yung boto ng Tanginang Alien (luma kong blog) saka po nitong bago kong site etong KokeyMonster.
Bakit Madalang Ako Magpost?
March 27, 2008 § 103 Comments
If you were to raise kids, Never tell them they’re smart. They’ll never study
-Gyeon-woo (My Sassy Girl)
Limang taon ako nung una akong isinabak ng tatay ko sa paaralan. June 1993, Kinder at kaklase ko noon ang una kong kras. Matalinong bata raw ako kase mana daw ako sa namayapa kong ina. TAE! di naman eh. Mas matalino kaya ako sa nanay ko. Joke. Syempre mas matalino si inay ni kalahati nga ata sa talino nya eh di ko namana.
Kung yung ibang eskwelahan para sa kinder eh tatak lang ang pinauuwi nila sa mga mag-aaral na parang baboy na inaprubahan ng tagasuri ng karne, sa eskwelahan ko ribbons ang pinamimigay na korteng star. Araw araw akong nag-uuwi ng ribbons dahil matalino ako PERIOD.
Pero paslit pa lang ako eh tamad na ako. Pang umaga kase ang pasok ko eh halos lahat ng show na pambata eh pinapalabas sa umaga, saka hindi lang ako pinabayaan sa kusina pinabayaan din ako sa tv room kaya sa murang edad eh tv adik ako kaya ayun kinatamaran kong pumasok, mas enjoy manood sa boob tube kesa mag aral, pero mas enjoy panoorin ang boobs ni Ehra Madrigal. (Sa mga TV networks kasalanan nyo kung bat ako naging tamad. Porn ang ipalabas nyo sa umaga para pumasok ang mga bata). Saka isa pa kung bat ako tinamad kase pakiramdam ko lahat ng tinuturo ng titser ko eh alam ko na. Hindi ako grumaduate ng kinder pero nakapag grade 1 ako (wag nyo ng tanungin kung pano baka maging sobrang yabang pa image ko sa inyo)
Nung gradeschool naman dun nahasa ang acting skills ko kase tuwing dinadatnan ako ng katamaran eh umaarte ako na masakit ang tyan ko o masama ang pakiramdam ko. Best actor ata ako kaya paniwala naman ang mga guardians ko. Highschool ako noong naging imaginative at lahat ng brain cells ko eh pinapagana ko para lang makaisip ng magandang rason kung bat ako absent. Naging bihasa din ako sa pagsulat ng mga excuse letters. Ngayon sinong magsasabing wala kang matututunan kapag umabsent ka?.
Pala-absent pa rin akong tao hanggang ngayon na nasa kolehiyo na ko sa katunayan yun ang rason kung bat ako bumagsak noong nakaraang school year. Nakarma ang gago! buti nga sakin. Kala ko pagkatapos nun magiging matino na ako at sisipagin na ako sa pag-aaral pero hindi pala. Muntikan na rin akong ma-FDA ngayong sem dahil nga lagi akong wala sa classroom (wag nyo ng tanungin kung saang lupalop ako nagpupunta dahil masyado ng personal ang tanong na yan). Maraming gustong makipagpalit sa utak ko pero sabi ko sa kanila wag na kase magiging tamad din kayo ienjoy nyo na lang ang pagiging bobo. CHOS! Hindi ko din alam kung pano aayusin ang buhay ko kaya wag nyong sabihin na ayusin ko ito.
Ngayon kung bakit ko sinasabi ko ito sa inyo yun ay upang ipaalam sa inyo na kaya ako madalang magpost kase tamad ako. Pagpasok nga kinatataram ko ,ang magblog pa kaya. Isa pa tao din naman ako at marami akong dapat atupagin sa buhay ko, isa na ang seks layp. Isipin nyo na lang na nakikipaglandian ako kaya wala na naman akong bagong post.
Yun lang, kaya pasensya kung wala masyadong update kase busy ako sa pag aayos ng aking buhay. Saka ang pangit naman kung araw araw ako mag-aupdate eh wala naman masyadong nagaganap sa buhay. Kung araw araw ako mag-aupdate baka isama ko na rin kung pano ako magjakol sa umaga, wag yun baboy yun. Hindi carnival ang blog ko na laging may palabas. Saka hindi rin ako payaso na lagi na lang magbibigay ng mga katatawanan sa inyo. Sana maintindihan nyo. Isa pa summer na kelangan kong magpakasaya!
Upuan
March 19, 2008 § 128 Comments
It all started with a chair– JUNO
YEAR 2001
Nagbibinata pa lang ako noon, tumutubo pa lang ang mga buhok sa ibat ibang parte ng katawan ko at dun nagsisimulang magbago ang boses ko kasabay nito nagsimula na rin lumaki ang tyan ko. Isang estudyante sa isang pribadong eskwelahan na mga madre ang nagpapalakad. Sapilitan nila kameng pinagrorosaryo sa umaga, dahil sa laging puyat at nabobored ako kapag nagrorosaryo para aliwin ang sarili ko nagra-rocking chair ako sabay nguya ng bubblegum at astang siga na nakaupo sa pinakahuling row sa bandang gitna.
Wala pa rin tigil sa pagdarasal ang mga kaklase ko at patuloy pa rin akong ngumunguya ng chewing gum at nagrarocking chair. Nakita siguro ni God ang kawalang hiyaang ginagawa ko at pinarusahan nga ako. BOOOOGSH! ang lakas ng pagkakabagsak ko. Natigil ang pagrorosaryo ng buong klase at nagsimula silang magtawanan maliban sa kanya. Nilapitan nya ako at tinanong kung okay lang ako. Kakaiba tong babaeng to, lahat na pinagtawanan ako pero sya hindi ako pinagtawanan, sya lang ang nagtangkang tumulong sakin upang itayo ako mula sa aking pagkakabagsak. Hindi ko mapigilan na humanga sa kanya hanggang sa ang paghangang iyon ay naging sanhi ng unang tibok ng puso ko.
Sa edad na trese anyos ay nagkaroon na ako ng kasintahan, Sya ang kauna-unahang babaeng inalayan ko ng puso ko. Pag-ibig ang bunga ng pagkakabagsak ko. Dahil sa iba’t ibang rason, isa na rin siguro dun ang pagiging bata at immature namin na para lang kameng naglalaro ng bahay bahayan ay nagkahiwalay din kame. Tulad ng ibang laro na natatapos din kapag binalutan na ng kadiliman ang kalangitan, wala ka ng makikitang araw at magsisimula ng magsigawan ang mga nanay upang pauwiin kanilang mga anak. Nagwakas ang unang pag-ibig pagkatapos ng syam buwan.
Marso 2008
Pitong taon na rin ang nakakalipas mula noong maghiwalay kame ng una kong kasintahan. Pero tunay nga na hindi mo makakalimutan ang una mong pag-ibig. Marami na akong nakarelasyon pero ibang iba ang relasyon namin ng una kong gelps. Marahil dahil totoong pag-ibig ang nararamdaman ko noon at walang halong libog.
===================================
Kung nabubuhay ako sa dekada kung saan naging binata ang tatay ko siguro gagamitin nila ang term na SPOOTING para sakin. Hinanap ko pa ang salitang to sa google, Lahat na ng dictionary sinubukan ko na pati spanish, italian, french, japanese at iba pang klase ng dictionary tulad ng SuckMyDICKtionary kaso wala talaga akong makitang salitang spooting. Hanggang sa malaman ko na ito pala ay isang term para idescribe ang taong maayos pumorma.
Bagong bago lahat ng damit ko mula sapatos, medyas, pantalon, shirt pati underwear ko bagong bili. Bumagay ang suot ko sa aking malabalyenang katawan. Naitago ng aking damit ang aking mga flaws sa katawan. Pakiramdam ko napakaperpekto ko.
Minsan lang naman ako pumorma, madalas naka shorts lang ako, simple t-shirt tas nakachucks. Nagpunta ako ng mall di pa man ako nakakapasok nakita ko na agad ang mga tropa kong dating rugby boys. Nakaporma din sila, sabay sabay kaming pumasok ng mall. Tinginan ang mga tao samin na para bang miyembro kame ng boyband na kumanta ng “oh baby baby baby chuk chak chenes chenelin”.
Hanggang sa makita ko ulit sya. Hindi ako makapaniwala pero sya nga iyon, ang unang babaeng inalayan ko ng puso ko. Nagpaalam ako sa mga tropa ko na may pupuntahan lang ako saglit. Hinabol ko sya pero hindi ko na sya nakita. Walang patlang at hinanap ko pa rin sya. Naikot ko na ang buong mall ngunit hindi ko na sya natagpuan o nakausap man lang sana.
Napagod na ako sa kakahanap hanggang sa may makita akong upuan sa dulo. Tama! uupo muna ako at susubukang habulin ang aking hininga pagkatapos noon ay babalikan ko ang tropa. Umupo na ako ng biglang BOOOOGSH! bagsak na naman ako. Nakakahiya dahil tinginan ang mga tao. Ang ganda pa naman ng porma ko tapos eto mapapahiya ako. Tatayo na sana ako ng marinig ko ang isang pamilyar na boses. Excuse me are you alright? isang boses na parang nagpawala ng kahihiyan ko tila ba nagsasabing “tumayo ka na dyan nandito na ako”.
Tinignan ko kung sino yun, at nasorpresa ako ng makita ko sya. Lahat parang naging background lang nya at boses lang nya ang tanging naririnig ko. Buong atensyon ko sa kanya nakatuon. Kay tagal kong hindi narinig ang kanyang malambing na tinig. Hindi ko akalain na muli kong maririnig ang boses na yun nang dahil lang sa muling pagkakabagsak ko sa aking kinauupuan. History repeats itself, sa ganitong paraan din dati unang tumibok ang puso ko ngayon iniisip ko kung tulad ba ng dati, Pag-ibig din ba kaya ang magiging bunga ng muling pagkabagsak ko?
tisk
March 18, 2008 § Leave a comment
its raining raining
oh baby its raining raining
come into me
come into me
Kokey Monster