من اشکان رحمانی‌ام؛ بیش از ۹ ساله توی صنعت نرم‌افزار کار می‌کنم و بخش مهمی از این مسیر رو در نقش Technical Lead گذروندم.

چیزی که واقعاً بهم انرژی می‌ده، ساختن تیم‌های قوی و همدل و جلو بردن کارهای پیچیده توی شرایط چالش‌برانگیزه. دوست دارم مسیر فنی رو شفاف کنم، تصمیم‌هایی بگیریم که هم از نظر تکنولوژی درست باشه هم به رشد کسب‌وکار کمک کنه، و کاری کنیم تیم با تمرکز و حال خوب جلو بره.

توی این سال‌ها تجربه‌ی ساخت سیستم‌های مقیاس‌پذیر با حجم کاربر بالا، طراحی و پیاده‌سازی معماری پروژه‌های بزرگ و همین‌طور ریفکتور و بهبود ساختار سیستم‌های موجود رو داشتم. اما مهم‌تر از همه برای من آدم‌ها هستن؛ ساختن تیم‌هایی که بتونن با هم یاد بگیرن، رشد کنن و کارهای بزرگ انجام بدن.

منتورینگ و کمک به رشد مهندس‌های نرم‌افزار هم یکی از چیزهایی‌ه که جدی دنبالش می‌کنم.

برای جزئیات بیشتر می‌تونید به لینکداین من سر بزنید. 🌱

داستان من

من یه عاشق تکنولوژی‌ام؛ شاید گیک، شاید هم فقط یک آدم کنجکاو! همیشه یا تو دنیای برنامه‌نویسی‌ام یا تو فکر ورزش. فارغ‌التحصیل مهندسی فناوری اطلاعات از دانشگاه صنعتی سجاد مشهد هستم و همین‌جا هم زندگی می‌کنم.

شروع ورزش

از ۵ سالگی وارد ژیمناستیک شدم و بینش چند سالی ووشو و شنا هم کار کردم، اما در نهایت فهمیدم دیوونه ژیمناستیکم. اولین مسابقه کشوری رو هم تو همون سن شرکت کردم و دهم شدم.
سال‌ها تمرین، مسابقات پشت‌سرهم و بالا رفتن رتبه‌هام باعث شد قهرمانی کشور رو بگیرم و وارد تیم شاخصین ژیمناستیک هنری ایران بشم. بعدتر هم به لطف خانواده، مربی‌ام آقای سالاری و کلی تلاش، وارد تیم ملی جوانان شدم و تیم‌مون چند سال متوالی قهرمان کشور بود.

در ۱۸ سالگی(۱۳۹۳) توی رقابت انتخابی تیم ملی بزرگسالان هم انتخاب شدم و مدتی رو در اردوهای تیم ملی بودم و برای آمادگی مسابقات آسیایی سخت تمرین میکردم، اما یک هفته بعد، توی یکی از جلسات تمرین، از ارتفاع حدود ۱.۵ تا ۲ متر با پیشونی سقوط کردم و مهره‌های گردنم از دو ناحیه شکست. ۹۰٪ نخاعم آسیب دید و از گردن به پایین کاملاً فلج شدم.

اگر خواستید درباره ماجرا بیشتر بدونید این لینک‌ها گزارش‌های همون زمان هستن:

• علائم حیاتی ژیمناستیک‌کار مشهدی مساعد است
• امیدواری زیادی به بازگشت اشکان رحمانی به میادین داریم
• ‌عیادت مدیرکل ورزش و جوانان خراسان رضوی
• کاردرمانی پس از فیزیوتراپی آغاز می‌شود
• ژیمناستیک‌کار مصدوم همچنان تحت مراقبت است
• بازیکن تیم ملی ژیمناستیک به میادین بازمی‌گردد
• مستند ماه‌عسل – لینک آپارات

بعد از حدود ۴ سال هم یک مصاحبه با روزنامه شهرآرا داشتم (آذر ۹۹):

• گفت‌وگو با ورزشکار سابق تیم ملی که توانسته بر مصدومیت شدید غلبه کند

و یک گفتگوی کوتاه صوتی هم با رادیو خراسان داشتم.
خلاصه اگر مصاحبه‌ها و مستند رو ببینید، کلیات مسیر رو دقیق‌تر متوجه می‌شید.

اهمیت ماجرا برای من اینه که امروز سالم و سرحالم، با هدف‌های جدید، قوی‌تر از قبل. این یک تجربه عجیب بود و مطمئناً بعدها بیشتر درباره‌اش می‌نویسم…
کمتر کسی از فلج کامل به کمتر از یک سال دوباره راه رفتن می‌رسه :) ولی بگذریم.

ورودم به دنیای کامپیوتر

از دوران راهنمایی طراحی رو شروع کردم و همین باعث شد با کامپیوتر بیشتر دم‌خور بشم. اما تا پیش‌دانشگاهی هیچ تصوری از برنامه‌نویسی نداشتم.

مسابقه‌ای که مسیرم رو عوض کرد

توی دبیرستان رشته تجربی بودم و هدفم پزشکی بود. اتفاقی فراخوان مسابقات المپیاد کارگاهی کامپیوتر رو دیدم و گفتم شرکت کنم. فکر می‌کردم یه تفریح ساده‌ست، ولی وقتی بودجه‌بندی رو دیدم، تقریباً همه چیز رو بلد بودم جز «ویژوال بیسیک ۶». منابعش رو گرفتم، چیز زیادی نفهمیدم :)) ولی رفتم مسابقه و یک هفته بعد فهمیدم اول شدم!

همین باعث شد بفهمم علاقه‌ اصلیم کامپیوتره. تغییر رشته دادم به ریاضی و تصمیم گرفتم کامپیوتر بخونم.
کنکور که دادم، فقط دو انتخاب نوشتم:
۱) شبانه نرم‌افزار فردوسی
۲) IT دانشگاه سجاد
و دومی قبول شدم.

مدتی فریلنسری طراحی پوستر، موشن‌گرافیک و طراحی بسته‌بندی انجام می‌دادم. از ترم اول هم با C++ برنامه‌نویسی رو شروع کردم و کم‌کم وارد حوزه‌های دیگه شدم.

حدود دو سال اپلیکیشن اندروید با جاوا نوشتم و بعدش بنا به دلایلی (اینجا توضیح دادم) رهاش کردم و رفتم سراغ وب.
اونجا بود که فهمیدم مسیر اصلی‌مه. سمت سرور با ASP.NET Core کار کردم و سمت کلاینت با ReactJS. این شد شروع حرفه‌ای شدنم و اولین تجربه کاری جدی‌ام که داستانش رو اینجا نوشتم.