Niet.....

Nee, ik ga het NIET hebben over de adembenemende Baardmannetjes in de Waverhoek die op heen en weer zwiepende rietstengels zitten en dus NIET te fotograferen zijn.

Ook ga ik het NIET al te uitgebreid hebben over een tripje naar de Brouwersdam (met als doel om toch wat foto's te maken voor de blog). Een tamelijk vruchteloos tripje, dat wil zeggen, fotogezien. Weliswaar zijn er heel veel voorbij trekkende groepjes vogels, zoefffff. Maar NIET te fotograferen.

Op de blokken waren er zeker wel 5 Steenlopers, 20 Scholeksters en natuurlijk enkele meeuwen. Verder was het stil, heel stil. Een paar Belgen ligt uiteindelijk met enorme lenzen op de buik voor de Steenlopers maar daar kwamen ze denk ik niet echt voor.
Toch waren er een dag eerder veel meldingen, waaronder 700 Drieteenstrandlopers. Waar ze zijn???? Op zee zie ik enkele Futen en ver weg diverse stipjes. De hele dag wil het gewoon NIET lukken.
Tot bijna 4 uur, dan komt er ineens een mooi Paapje Roodborsttapuitje in beeld.
Na een e-mail van Ben die mij vertelt dat er een Roodborsttapuit, en geen Paapje, op de foto staat, slaat de twijfel toe. Toch was het eerste wat mij opviel die vette wenkbrauwstreep maar.....  En dus weet ik het ondanks 6 jaar vogels kijken ook niet meer zeker. Ik stuur de foto's naar de 'Meermannen' en Frank mailt me al snel terug dat de twijfel terecht is. Het is een Roodborsttapuit maar wel eentje met 'teveel' wenkbrauwstreep, zuuuuucht. Zo leer je het toch nooit!? Ben en Frank, bedankt voor de oplettendheid en hulp.

Roodborsttapuit (Saxicola rubicola)

Roodborsttapuit (Saxicola rubicola)

Prachtig vliegt de Robotap van insect naar tak en vice versa. Ook een Heggenmus zit vlakbij maar voor mij aan de verkeerde kant van de auto. Uiteindelijk keren we voor de zoveelste maal om en rijden nog eens de Brouwersdam langs. Ineens zijn daar de Drieteentjes, geen 700 maar toch iets van 200 ofzo.

Drieteenstrandlopers (Calidris alba)

Inmiddels is de oranje zon al tamelijk laag gezakt en zien al mijn Drieteentjes eruit als gele paaskuikentjes, vooral op de foto's die dus voor 99% NIET gelukt zijn. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Gelukkig houd ik van de hele dag ver van huis toch 3 foto's over ;-).

Drieteenstrandlopers (Calidris alba)

Maar dan wordt vandaag mijn dag NIET slecht: een collega spreekt me aan. "Jij spot toch vogels? Bij mij in de buurt zit een groepje uilen", zegt ze.
"Leuk", zeg ik, "bedoel je Ransuilen?" Dat weet ze niet, het zijn van die bruine......  Ik mompel nog dat de meeste uilen bruin zijn maar bedank haar voor de melding en ga 's middags een kijkje nemen.
En zo willen we het dus WEL hebben. Acht Ransuilen zitten verdeeld over een paar bomen lekker te zitten.

Ransuil (Asio otus)

Eén van de uilen zit er relatief gunstig voor, niet al te idioot hoog en hoewel er altijd wel wat takjes voor zitten is zijn prachtige koppie helemaal vrij. En wat zijn ze toch mooi met hun doordringende grote oranje ogen.

Ransuil (Asio otus)

Zo zie je maar, je hoeft NIET ver weg om uiteindelijk toch met een plaatje voor je blog thuis te komen.

Je moet wat....

Het blijft een beetje kwakkelen met de vogelfotografie. Het weer werkt niet echt mee, de afstanden waarop de vogels zitten zijn erg groot. Kommer en kwel dus ;-)..... Uiteraard ga ik wel op pad en zie ik genoeg. Foto's maken is echter een heel ander verhaal. Overigens geniet ik wel ontzettend van de inmiddels uitgebreid baltsende Buizerds boven mijn fietswijkje, de zingende Heggenmussen, Pimpel- en Koolmezen, Huismusjes, Vinken, Roodborstjes, Groenlingen en Winterkoninkjes. Om maar wat te noemen. Ze hebben het voorjaar in de bol en ik kan niet wachten tot het écht zover is.

Vorige zondag was ik met Maria op de Brouwersdam en genoten we (met windkracht 5 vanuit de auto) van een groepje Drieteentjes die probeerden te slapen maar steeds moesten opspringen omdat de enorme golven over hun heen sloegen. Toch maar een paar foto's gemaakt, lastige omstandigheden, wit, zwart, wind, plussen, minnen.... Nou ja, eentje is er dan toch wel leuk geworden.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Tussen de 3-teentjes ontdekte ik nog twee bonte strandlopers, eentje kwam nog op de foto.

Bonte strandloper (Calidris alpina)

Omdat we nogal laat aankwamen in Zeeland, bleven we tot de zon onderging, ondertussen nog even heen en weer naar de Stolpweg waar werkelijk helemaal niets te beleven was er waren zelfs geen andere vogelaars (maar dat begrepen we dus wel) en dat op zondag! Verschillende meeuwen stonden een beetje stonden te suffen bij de spuisluis, waaronder 1 Grote mantelmeeuw (2e kalenderjaar). Op de foto is het natuurlijk niet goed te zien maar hij is echt GROOT met een G. Te herkennen aan, met name, de zware snavel in combinatie met de roze poten. Een zilvermeeuw heeft ook roze poten maar een veel minder zware snavel. Meeuwen zijn vaak lastig te determineren, vooral omdat ze zoveel verschillende (kalenderjaar)kleden hebben.

Grote mantelmeeuw (Larus marinus)

We zagen natuurlijk nog van alles anders leuks maar aangezien ik in de vorige blog het ook deels over de Brouwersdam had, heb ik al veel over de soorten geschreven die je daar kunt zien, vaak wel vooral telescoopwerk maar dat is voor De Vogelkijker niet erg.
De laatste foto op de Brouwersdam was dus de zonsondergang met rechts nog een vogel in beeld (al heb ik dan weliswaar geen flauw idee welke :-) ).

Zonsondergang bij de Brouwersdam (ZL)

Over naar 'thuis'. De weilanden in de polder zijn nog flink bevolkt met grote groepen ganzen. Daartussen zit soms een bijzonder gansje zoals de Kleine rietgans, een Rotgans of een Roodhalsgans. De Kleine Rietgans broedt op Spitsbergen en is hier dus een wintergast. Ze zijn te herkennen aan de roze poten en een klein, roze met zwart, snaveltje.

Kolganzen, brandganzen en een Toendrarietgans (Anser albifrons, Branta leucopsis, Anser serrirostris)

Er lopen hier in de polder ook nog Toendrarietganzen rond, die hebben oranje poten en een zwart met oranje snavel. Zij zijn niet zo algemeen als de Kolgans maar zeker niet zeldzaam. De Kleine rietgans komt echter maar heel af en toe in beeld in het 'binnenland', net als de Rotgans en de Roodhalsgans. Voor ganzenkijkers is het dus een leuke waarneming en voor regio-twitchers altijd fijn als 'iemand' er eentje vindt.
Deze ganzen vertrekken vanaf maart weer naar hun broedgebieden in de poolcirkel en zijn zich nu aan het opvetten. Nog eventjes en dan neem ik afscheid van de enorme wolken Kollen die met hun hoge geluid zo bij de winter horen en mij min of meer mee de winter doorhelpen. Gelukkig wordt hun geluid vervangen door joelende Kievitten, melancholisch zingende Wulpen en roepende Grutto's. Laat die lente maar snel komen!

In de Waverhoek is genoeg te zien maar weinig te fotograferen. Het water staat hoog en het pad is erg modderig. Het blijft dus vooral bij kijken, wat voor mij overigens helemaal geen straf is.

In de tuin komen veel Vinken om te foerageren, dat is vaste prik in de winter. De Vink man is een prachtig kleurige vogel. Ze zijn overigens ook alweer volop aan het zingen, deze week heb ik al menig 'vinkenslag' gehoord. De foto is nog van januari toen we in het hutje van Han zaten.

Vink (Fringilla coelebs)

Als je dan weinig foto's kunt maken maar wel een fotoblog hebt, moet je op zoek naar andere onderwerpen. Mijn mogelijk aanstaande schoonzoon werkt op de bloemenveiling en krijgt af en toe een bos bloemen mee naar huis. Op dit moment zijn dat natuurlijk de voorjaarsbloemen zoals tulpen en narcissen. In de bos tulpen zat een bijzondere tulp met een mooi gedraaid blad in het hart. Dus heb ik de macrolens op de camera geschroefd en me daar maar even op uitgeleefd. Zelf vind ik de 2e foto het mooist.

Tulp (Tulipa)

Tulp (Tulipa)

Ik ben ook nog even lekker vaag bezig geweest met een Narcisje:

Narcis (Narcissus)

En om het geheel af te sluiten een close-up die ik vorig jaar in de tuin maakte van een gele roos .

Roos (Rosa)

Allemaal bedankt voor jullie bezoek en een heel fijn weekend gewenst!

Er zit een liedje in m'n hoofd....

Niet schrikken, de blog gaat over vogels. Of toch grotendeels. Alleen heeft vogels kijken soms rare bijwerkingen. De blog hieronder kan misschien nog dienen als afstudeeronderwerp voor een psycholoog of zo waarmee het nut van vogels kijken zich ook weer bewezen heeft.
Daar gaat ze (Clouseau, 1990):

In mijn hoofd zit het vol met liedjes, clipjes en songteksten. Van alles en nog wat vanaf de jaren '70 van de vorige eeuw tot nu, en van even zoveel willekeurige zangers of bands. Die liedjes komen vaak spontaan boven bij een bepaalde gebeurtenis, opmerking, geluid of waarneming. Om zich vervolgens, soms tot vervelens toe, voor een tijd 'op te dringen' aan mijn toch al overvolle hersenvakjes.

Zo ook het liedje van Herman van Veen en Alfred J. Kwak, dat gisteren spontaan boven kwam toen ik samen met Don op de Zuidpier liep en ik een zich uitgebreid wassende, duikende en poedelende Steenloper zag. Steenloperfoto's heb ik natuurlijk al (wie niet) maar een spetterende serie ontbrak nog. Ik zag de Steenloper badderen en spetteren en mijn hoofd begon spontaan te zingen: 'Spetter spieter spater, lekker in het water. Ga maar vast naar huis. Hij komt een druppel later.'

Steenloper (Arenaria interpres)

Steenloper (Arenaria interpres)

Steenloper (Arenaria interpres)

Na een tijdje kwam er een tweede Steenloper bij. Met z'n tweeën poedelden ze dat het een lieve lust was.
Spontaan kwam 'Samen in 't bad, ja gezellig is dat', bij mij naar boven. Het gaat duidelijk niet goed met me, vrees ik. Ik ben niet zo van de Hollandse meezingers. Waarmee ik ze niet wil veroordelen, het ligt mij gewoon niet zo.

Dan maar verder wandelen en even met het hoofd schudden. Vlak naast de pier hangt een Zeekoet rond, hij is bijna aaibaar. Af en toe duikt hij wel wat en echt ongezond ziet hij er niet uit maar toch is het raar dat hij zo dichtbij blijft. Toch maar een paar fotootjes maken. De Zeekoet trekt zich werkelijk helemaal niets aan van de mensen en ik heb een vermoeden dat er gisteren héél veel Zeekoetenfoto's langs de Zuidpier gemaakt zijn.

Zeekoet (Uria aalge)

Zeekoet (Uria aalge)

Een Zeehond met vis in z'n 'hand' laat zich in de verte zien. Het is grauw en mistig aan zee en echt veel te zien is er niet. Ik ben blij dat ik door de scoop nog het één en ander kan waarnemen maar 'de meeuwen in de lucht, lijken net verdwaalde stippen....'. Nee hè, alweer Herman van Veen, dit keer uit het liedje Suzanne. In het Engels bekend als 'Susan' van Leonard Cohen.

Nadat we de pier tot aan het einde hebben afgelopen en ondertussen ook nog wat medewaarnemers en -bloggers zijn tegengekomen, besluiten we maar snel terug te lopen richting strand. Daar houden nog wat groepjes steltlopers en meeuwen zich op. Ondertussen wordt het grauwer en donkerder. Duidelijk geen fotoweer en met de wind die uit het west-zuidwesten waait, beneveld alles wat van glas is. En trouwens ook alles wat niet van glas is maar dat is minder erg.

Op het strand komen de tissues goed van pas om bril, scoop en lens enigszins droog te maken. Met de scoop gericht op een groepje steltjes zie ik Rosse grutto's, Bonte strandlopers, Kanoet, Grote stern en Drieteentjes.
Drieteentjes, die 'rennen, vliegen, baden, eten, drinken, slapen en weer door gaan....'. Aaargh, nu dat lied weer, dat is me vorig jaar ook al eens overkomen met een groep Drieteentjes.
Gelukkig voor mij zijn er dit keer ook relatief rustige Drieteentjes die zich gewillig laten fotograferen en mijn 'liedjeshoofd' weer even tot rust laat komen.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Terwijl ik geniet van de Drieteentjes begint het heel zacht te motregenen. Het wordt tijd om te stoppen met deze, eigenlijk op voorhand mislukte, fotomissie. Raar is dat toch, die combinatie van de Zuidpier met mij. Op de een of andere manier hebben we een soort haat-liefde verhouding. Of eigenlijk heb ik die met het weer bij de Zuidpier. Ik vertrek thuis met zon en zodra IJmuiden in zicht komt gaat het licht spontaan uit. Er zit niets anders op dan stug vol te houden, de aanhouder wint tenslotte. Ook is een Drieteentje altijd mooi, zelfs zonder kleur.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Inmiddels is het een dag later. Terwijl ik deze blog schrijf zijn de liedjes nog gezellig aanwezig. Die moeten spontaan verdrongen worden door een nieuw liedje. Misschien moet ik maar gaan stofzuigen, dan komt 'I want to break free' van Queen 9 van de 10 keer naar boven. Mét daarbij de briljante videoclip. Waar een beetje vogels kijken al niet toe kan leiden!

Voordat iedereen nu denkt dat ik meer dan gemiddeld raar ben (....), heb ik nog eens even het internet afgestruind. Er schijnen oplossingen te zijn voor irritante liedjes in je hoofd maar als ik het zo lees gaan die mij niet helpen ;-).

****************************

Allemaal bedankt voor het bezoek aan mijn blog en de reacties op de blog en foto van 'Dood (is heel) gewoon'. In het bijzonder wil ik Joke bedanken voor het regelen van het door mij gezochte krantenartikel. Super!

Revanche

Zondag gingen we ons revancheren op de Zuidpier. De zon scheen, de lucht was blauw. Vogeltjes, wij komen eraan. Positief gestemd startten we bijtijds (immers die nacht kon iedereen een uurtje extra slapen), dus waren rond 10 uur bij het parkeerterrein van de zuidpier. De rijstzakken en camera's lagen al klaar om dit keer wél de Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken op het parkeerterrein op de foto te krijgen.

Bij aankomst (in de zon) was het parkeerterrein volkomen verlaten. Ik heb het over vogels, niet over auto's. Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken, niets was er te bekennen. De wereld kan er in een paar dagen ineens heel anders uitzien, en, vogelen blijft een spannende hobby :-).
De dag begon dus in elk geval al anders dan woensdag. We frustreerden niet over het parkeerterrein maar gingen direct de pier op. Qua licht was het stukken beter dan woensdag, het was wel behoorlijk fris door de best wel aantrekkende wind en de lage temperatuur, maar de zon liet zich zien en dat maakt toch dat een dag er zoveel heerlijker, vriendelijker en mooier uitziet. Ik ben een zonnemens en mijn gemoedstoestand valt of staat met het aan- of afwezig zijn van de zon. Vandaag begon ik in elk geval als een gelukkig mens.

Vrij aan het begin van de pier zwom een paartje Eiders met een echt mooie adulte man. Die had ik nog niet eerder fatsoenlijk op de foto kunnen zetten dus daar werd ik blij van. Vooral de mooie groene halsvlekken en de roze zweem op de borst kwamen bij deze eend erg mooi naar voren.

Eider ♂ (Somateria mollissima, Common Eider)

Het vreemde van dit bezoek aan de zuidpier was dat, en ik weet er geen verklaring voor, er veel minder soorten waren dan op de grauwe mistige woensdag ervoor. Nog steeds geen kleine zangertjes, met uitzondering van de Oeverpiepers maar ook diverse andere soorten ontbraken gewoonweg. Woensdag hebben we per saldo méér gezien. Maar vandaag ging het om kleur en licht dat zoveel uitmaakt voor een foto.

Om de bocht waren op de blokken diverse strandlopertjes aanwezig. Eerder zagen we al een Kanoet foerageren.

Kanoet (Calidris canutus, Red Knot)

Een vlucht megasnelle Drieteentjes scheurde langs de blokken, keerde om en sjeesde weer terug, plofte neer en begon te eten. Er was er een die een milliseconde stil stond en ik sloeg mijn slag. Zeg nou zelf, een pier- of strandblog van mij is eigenlijk niet compleet zonder de enige echte Drieteenstrandloper.

Drieteenstrandloper (Calidris alba, Sanderling)

Ver op zee dreef een groepje Zwarte zee-eenden. Even voor de niet vogelaars onder ons: je hebt Zwarte zee-eenden en je hebt Grote zee-eenden. De onvolwassen Zwarte zee-eenden en de vrouwtjes Zwarte zee-eenden zijn dus niet zwart, eerder bruinig en hebben in winterkleed een witte buik en in elk kleed een witte wang en hals en lichte handpennen. Grote zee-eenden zijn in alle kleden wel zwart. Dit is vogellogica en daarmee logica die niet te begrijpen of uit te leggen is. Het IS gewoon zo. En de adulte vrouwtjes Zwarte zee-eenden in zomerkleed hebben wél een zwarte buik maar ook een wit wangetje. En om de verwarring compleet te maken: mannetjes zijn dan wel weer zwart van beiden soorten. Begrijpt u het nog?
Uiteraard zijn er nog diverse andere kenmerken om Grote zee-eenden en Zwarte zee-eenden van elkaar te onderscheiden maar je begrijp dat het raar is om enthousiast te roepen dat er een groepje Zwarte zee-eenden komt aanvliegen als je vooral witachtige buiken en witte wangetjes ziet.

Een groepje eenden was opgevlogen en kwam even later overvliegen.

Hier voeg ik achteraf een correctie toe met dank aan de oplettendheid van Don: de Zwarte zee-eenden vlogen later niet over, dat bleken vrouwtjes Smienten te zijn, suf van mij dat ik dat niet goed heb gezien alhoewel ik me wel afvroeg of het ontbreken van het witte wangetje kwam door de lichtomstandigheden. Het bleken dus gewoon andere eenden :-S. En deze fout had ik met de telescoop zeker niet gemaakt want dan had ik ze gewoon goed kunnen bekijken maar ik moest zo nodig fotograferen.

Zwarte zee-eend (Melanitta nigra, Common Scoter)

Smienten (Anas penelope, Wigeon)

Bij de punt van de pier aangekomen zag ik in de telescoop nog een paar kleine groepjes Dwergmeeuwen maar verder was er niet zoveel te beleven. De beide Torentjes op de punten van de zuid- en de noordpier zijn dan wel weer kleurrijk, dus die werden voor de verandering ook maar eens geplaat.

Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull) op de Zuidpier

Noordpier met torentje

De oplettende kijker heeft natuurlijk de wolkenlucht opgemerkt op de foto hierboven. Ik merkte hem ook op. Een blik naar de andere kant maakte dat mijn zonnige humeur tekenen van onvrede begon te vertonen. Een enorm grote donkere wolk hing boven het strand en de zee en kwam met niet geringe snelheid dichterbij. Ineens had ik best wel haast om terug te gaan lopen. Maar ja, de foto's......

Gelukkig werkten er op de valreep nog twee Paarse strandlopers mee door lekker aan het wier te plukken op een blok dat redelijk binnen mijn 400 mm. bereik lag.

Paarse strandloper (Calidris maritima, Purple Sandpiper)

Paarse strandloper (Calidris maritima, Purple Sandpiper)

Daarna had ik toch een flink wandeltempo om terug te komen in de buurt van de haven. 's Ochtends was er in de duintjes nog een Velduil gezien maar die was niet meer in de (onze) buurt. Ondertussen werd de wolk dikker, het licht verdween weer als sneeuw voor de zon en er zat dus niets anders op dan om de auto op te zoeken. We zaten er net in toen de regen de voorruit raakte. Even later kreeg ik dan ook nog een sms van manlief die thuis lekker zat te genieten van een heerlijk zonnetje. Op zulke momenten neem ik mij voor om alleen nog maar lekker thuis vogels te kijken, ontspannen rondjes polder te doen en vooral om NOOIT meer naar de Zuidpier te gaan. Of toch in elk geval niet meer dit jaar.

Terug in de regen reden we nog even in de buurt over het bedrijventerrein tegenover de parkeerplaats. Koperwieken, Groenlingen, Roodborstjes en Vinken foerageerden gezellig in de berm terwijl ik diep teleurgesteld achter beregende autoruiten mijn vogelaarsleven overdacht. Of eigenlijk meer het fotografieaspect ervan. Het frustratiedeel van mijn leven. Gelukkig blijkt ook dat betrekkelijk want we waren de Schipholtunnel nog niet voorbij of de zon kwam weer steeds meer in beeld. En thuis was het inderdaad heerlijk weer, zonnetje, blauwe lucht..... Waar de vogels waren weet ik niet want die kwamen pas terug van hun vrije zondag toen het al begon te schemeren en dan kijk ik, zoals elke avond, naar de kauwtjes die hun laatste pleziervluchten maken in enorme zwermen voor ze hun slaapplaats in de bomen in onze wijk opzoeken. Eén heerlijke zekerheid in mijn leven als vogelaar.

Kleurloos

Woensdag, 24 oktober 2012

Je moet toch wat als vogelaar en bijkomend, als vogelfotograaf. Na de afgelopen weken diverse keren erop uit te zijn geweest en even zoveel keren op z'n zachts gezegd teleurgesteld te zijn teruggekomen, probeerde ik gisteren, samen met Don, de Zuidpier bij IJmuiden. Daar zit altíjd wat en het is trektijd, dus het moest goed komen. Maar ik waarschuw maar vast, de foto's in deze blog zijn triest en kleurloos.

De nevel zou wegtrekken, het zou droog zijn... In Limburg was dat ook zo maar niet boven de Zuidpier. Een dikke nevel hing boven Noord-Hollands meest westelijke stukje beton en asfalt.

Bij aankomst (in een bui) zat het parkeerterrein vol met Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken. Maar zodra je ook maar een centimeter reed, verplaatste alles zich een vak verder. Te ver voor een 400 mm lens en met vette nevel.

Na een klein uurtje te hebben gefrustreerd over het parkeerterrein, gingen we de pier op. Er was weinig licht, het was eigenlijk een heel grauwe, ongezellige dag. Om toch een positief tintje aan deze blog mee te geven: het was inmiddels droog!

Ik zag nog wel het een en ander aan leuke soorten, met name door de scoop, maar de kleine zangertjes waar ik op gehoopt had bleven weg. Gelukkig kwam er na een tijdje een Zeekoet vlakbij langs zwemmen en hij deed wat flapper en spetter oefeningen.

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Vervolgens besloot de Zeekoet wat uit te rusten op een blok langs de pier, daar krabbelde hij moeizaam op en hing wat rond. Een Zilvermeeuw had wel interesse.

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot) & Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

Je denkt dat zo'n Zeekoet best een aardig beest is, tot er een Zilvermeeuw naast komt staan, dan blijkt het toch maar een Zeekoetje te zijn. De Zilvermeeuw deed een paar halfslachtige pogingen om de Zeekoet aan te vallen maar die dreigde stoer met gestrekte hals terug en verjoeg de Zilvermeeuw. Zeekoet-Zilvermeeuw: 1-0.

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Beteuterde Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

Een drietal Eiders kwam ook vlak langs de kust. Dat was aardig, zo was er in elk geval nog iets door de lens te zien.

Eider (Somateria mollissima, Common Eider)

Eider (Somateria mollissima, Common Eider)

Je ziet wel aan de foto's dat de omstandigheden niet best waren. Hoge ISO waardes, lage sluitertijden, moeizaam. Er is dan ook weinig detail te zien in de vogels.
Een gemengd groepje van 7 Eiders vloog later nog over. Bewijsfoto.

Eider (Somateria mollissima, Common Eider)

Zoals ik al schreef ontbraken de kleine vogeltjes een beetje. Hier en daar zat een Roodborstje en ik zag een Pimpelmeesje achter een insect aanjagen, constant happend in de lucht maar steeds net te laat. Wel waren er veel Oeverpiepers en omdat ik per se wat foto's wilde hebben zette ik de Oeverpiepers er dan ook maar op. Weer geen detail, het zijn meer aquarellen :-S.

Oeverpieper (Anthus petrosus, Rock Pipit)

Oeverpieper (Anthus petrosus, Rock Pipit)

Door de telescoop zag ik nog een Roodkeelduiker, IJseenden, Zwarte Zee-eenden, Aalscholvers en een Zeehond. Diverse soorten meeuwen, Drieteen- en Paarse Strandlopers en uiteraard Steenlopers en Scholeksters foerageerden op de blokken. Soms vloog er een groepje zangvogels over. Alles was fotografisch gezien onmogelijk om fatsoenlijk vast te leggen.

Om 15.00 uur was er nog maar zo weinig licht dat we al halverwege de terugweg waren.

Een leuke onderbreking van die terugweg was een jonge Grote Mantelmeeuw die een vis had gevangen en die vooral níet wilde delen met een Zilvermeeuw.

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull)

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull)

Beetje pesten:

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull) & Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull) & Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

En, flink schreeuwen. De foto is niet helemaal scherp maar ik vond hem zelf wel grappig.

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull)

In de duinen zag ik nog een Groenling en een Kneutje opvliegen. In andere omstandigheden mooie, kleurrijke vogeltjes. Terug in de auto zat het parkeerterrein vol met Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken. Maar zodra je ook maar een centimeter reed, verplaatste alles zich een vak verder. Te ver voor een 400 mm lens en zonder licht.

Ik geloof dat ik in herhaling begin te vallen. Maar ja, ik had zo graag nog wat kleur in deze blog gebracht. Het ging echt niet lukken met de omstandigheden op deze dag. Daarom een allerliefst Pimpelmeesje uit eigen tuin. Van een paar dagen geleden, toen er heel even een heel klein beetje licht was.

Pimpelmees (Cyanistes caeruleus, Blue Tit)