Waarom het na bijna 10 jaar nog leuk is

Velen van jullie weten dat ik postbezorger ben. Vorige week, toen het weer eens verschrikkelijk regende en waaide, vroeg ik mijzelf af waarom ik dit beroep door weer en wind na bijna 10 jaar nog steeds zo graag doe. Het antwoord was simpel: ik ben buiten, geniet van de vogels, de andere dieren en de planten en bloemen die ik tijdens mijn postwijk tegenkom. Mijn vaste wijk vanaf het begin is een industrieterrein. Daarnaast loop ik ook in veel andere wijken maar de constante was toch altijd 'De Industrie'. Ik heb op het industrieterrein inmiddels 51 soorten vogels gezien, verschillende andere dieren en diverse bloemen en planten. Tussen de bedrijven door, letterlijk. 

Toen ik vorige week terugfietste door het toch wel sombere weer naar ons depot, keek ik nog eens achterom langs het paadje dat ik dan fiets en dat ziet er nu zo mooi uit. Bloeiend fluitenkruid, kool- en raapzaad, smeerwortel, verschillende soorten distels. Vanuit een randje riet zong een Kleine karekiet. Dan is het bijna het mooiste beroep van de wereld. Als de zon erbij schijnt dan IS het het mooiste beroep van de wereld, voor mij toch.

Ze zeggen dat het vanaf vrijdag mooier weer wordt, ik kijk ernaar uit. Tot die tijd zorgen de vogels en het frisse lentegroen (lente? hier?) ervoor dat ik toch vrolijk mijn post bezorg. Hieronder een impressie van wat soorten die ik gedurende de jaren heb gezien tijdens mijn postwerk. De foto's zijn voor het merendeel geen hoogstandjes want vaak met de mobiel gemaakt. Dat kan niet anders tijdens het werk. De vogelfoto's komen uit het archief, ik heb al maanden niet meer gefotografeerd (maar wel heerlijk vogels gekeken :-) ).

Spaanse hyacint (Hyacinthiodes_hispanica)

Roodborst (Erithacus rubecula)

Erg leuk in mijn wijk waren de Ransuilen . Ik hoorde ze regelmatig roepen. Vorig jaar werd ik gebeld door een medewerker van een bedrijf waar ik dus de post bezorg. Hij kent mij en weet dat ik vogelaar ben. Bij dat bedrijf wilden ze een boom weghalen. Toen bleek dat er 'een uil' zat en mij werd gevraagd wat ze moesten doen. Toen ik er ging kijken ontdekte ik een nest en dus heb ik gezegd dat ze de boom niet mochten omzagen en dat het Ransuilen betrof. De uilen hebben succesvol gebroed en de eigenaars en medewerkers van het bedrijf waren laaiend enthousiast. Er kwam zelfs een verrekijker te liggen in hun kantine van waaruit je de uilen kon zien. Echt leuk!

Ransuil (Asio otus)

Ransuil (Asio otus)

Koolzaad/raapzaad (Brassica napus, B. rapa)

Kleine karekiet (Acrocephalus scirpaceus)

Dit Klein koolwitje zat op een raam van een bedrijf langs een heel drukke weg. Op de tweede foto zie je op de achtergrond industrie(terrein). Je vraagt je af wat zo'n beestje daar dan moet.

Klein koolwitje (Pieris rapea) v/f

Klein koolwitje (Pieris rapea) v/f

Gewone smeerwortel (Symphytum_officinale)

Buxusmot (Cydalima_perspectalis)

Boomkruiper (Certhia brachydactyla)

Blauwborst (Luscinia svecica)

Berkenkielwants (Elastostethus_interstinctus.)

Zwarte C uil (Xestia c-nigrum)

Rode klaver (Trifolium pratense)

Grote leeuwenbek (Antirrhinum majus)

Lepelaar (Platalea leucorodia) juv.

Dit is maar een kleine indruk van alles wat ik heb gezien tijdens mijn werk. Maar ik denk dat het wel een indruk geeft van dat het leuk is om tijdens je werk mooie en leuke waarnemingen te kunnen doen. 
Daarnaast moest ik hoognodig weer eens een blog plaatsen. Ik heb dit jaar praktisch niet gefotografeerd dus dat maakte het lastig, op deze manier kon ik het toch enigszins oplossen.

Allemaal bedankt voor het lezen en kijken.

Wat zingt daar?

In de vorige blog schreef ik al dat ik met Maria naar Texel was geweest. Het was een heerlijke dag vol met zonneschijn en we gingen na het intermezzo van de bloembollenvelden met goede zin de boot af en Texel op. Eerst even langs de Petten, daar zijn meestal Sterns te vinden. Dat klopte ook nu, diverse Visdiefjes en Grote sterns hadden het er erg gezellig. Er werd druk gebaltst, visjes aangeboden, verleid en kleine sterntjes gemaakt.

Vervolgens gingen we naar de Horstpolder, daar zitten de zangertjes. Maria hoopte op Braamsluiper en Nachtegaal omdat ze die soorten nog niet in het echt had gehoord of gezien. Haar wens ging in vervulling nadat we eerst uitgebreid Putters, Groenling, Fitis, Tjiftjaf en Kneutjes waren gepasseerd.

Kneu (Carduelis cannabina)

We kregen de Braamsluiper prachtig in de telescoop, luid zingend. Maria's dag kon toen al niet meer stuk maar toen even later uit het struikgewas de nachtegaal begon te zingen waren we allebei helemaal blij. Het 'leuke' van nachtegalen is dat je het gevoel hebt dat ze naast je zitten te zingen maar dat je ze nauwelijks of niet kunt ontdekken. Dat was uiteraard ook nu het geval. Op een bruinrode flits ergens in de struiken na dan. Je moet het dus doen met een 'hoor' waarneming. Maar, horen is scoren ;-). Een paar jaar geleden heb ik eens het geluk gehad een nachtegaal te zien zingen en dat heb ik toen gefilmd. Dat filmpje plaats ik hier bij gebrek aan een actuele foto. De goede luisteraar hoort op de achtergrond ook nog een Cetti's zanger.

Er zong natuurlijk nog meer: Winterkoning, Blauwborst, Zwartkop en Rietzanger. Die had zich een paar dagen eerder fantastisch laten zien in de Waverhoek terwijl hij z'n longen uit z'n lijf zong. Ondanks de harde wind en de heen en weer zwiepende rietstengels had ik daar wonder boven wonder een mooie plaat van.

Rietzanger (Acrocephalus schoenobaenus)

Terwijl we in het zangvogelpardijsje liepen, zagen we diverse malen in de verte Bruine kiekendieven jagen. Toen we terug liepen zagen we ze iets minder ver weg jagen en af en toe het riet in duiken op een prooi. Jammer dat het altijd te ver weg is....

Bruine kiekendief (Circus aeruginosus)

Bruine Kiekendief (Circus aeruginosus)

We vervolgden onze tocht over het eiland. De wind trok wel aan en zorgde nogal eens voor trillende telescopen. Op een paar plaatsen konden we gelukkig wat lager zitten waardoor we toch nog wat zagen zonder geschud en getril. We deden diverse leuke ontdekkingen zoals een Witbuikrotgans en een Rouwkwikstaart en een groepje van 3 Gele kwikstaarten. Voor ons beiden de eerste van dit jaar. We zagen de Oeverzwaluwen al druk bezig in de buurt van de Oeverzwaluwwand, diverse holletjes zaten er al in. Er liepen verschillende steltlopers waaronder een Zwarte ruiter in zomerkleed, altijd een fraai gezicht zo'n prachtig zwarte steltloper. De Steenlopers, wie kent ze niet, lagen op een kluitje bij elkaar. De meeste in winterkleed maar een enkele in zomerkleed. Dat zie je toch niet zo vaak en daar heb ik een paar foto's van gemaakt ter vergelijking. Het lijken dan echt twee verschillende vogels.

Steenloper in winterkleed (Arenaria interpres)

Steenloper in zomerkleed (Arenaria interpres)

Steenlopers, links winterkleed, rechts zomerkleed (Arenaria interpres)

Door de wind was het eigenlijk ook wel lastig fotograferen, alleen een lepelaar en een paar kluten lieten zich nog vastleggen terwijl ik laag was gaan zitten langs de waterkant, zoveel mogelijk uit de wind.

Lepelaar (Platalea leucorodia)

Lepelaar (Platalea leucorodia)

Lepelaar (Platalea leucorodia)

De Kluten trokken zich niets van ons aan, dat is wel eens anders! Ik vind het nog steeds een van de mooiste en sierlijkste steltlopers en ik verheug me alweer op de pulletjes die over een tijdje zullen rondwandelen want ook de kluten stonden regelmatig op elkaar te wiebelen.

Kluut (Recurvirostra avosetta)

(Recurvirostra avosetta)

We hadden die dag ook nog een frustratiesoort: de Bonte Kraai. Door diverse mensen 'vlak langs de weg'gezien bij een omgeploegd veldje. Wij stonden er ook, ongeveer een uur van links naar rechts gelopen, gespeurd, veldje links, veldje rechts, weer terug, weer heen. Aangesproken worden door mensen: 'hebben jullie net hiernaast die Bonte kraai gezien, vlak langs de weg?' NEE DUS. 'O, nou hij zit er echt hoor....'. Wij weer terug, weer heen, weer veldje afgespeurd, ander veldje afgespeurd en ik kan dat dan echt niet uitstaan. Ik twijfel ernstig aan het bestaan van Bonte kraaien op Texel :-)...

Nou ja, verder was het een enorm geslaagde dag, we zagen weer veel soorten voor het eerst dit jaar, veel teruggekomen zomergasten. April is een heerlijke maand voor een bezoek aan Texel en ik denk er met veel plezier aan terug. Niet in de laatste plaats dankzij het fijne gezelschap van mijn vogelmaatje Maria!

Belofte maakt schuld.

Een vogelblog dit keer, ja echt. Tenslotte had ik het beloofd. Gisteren heb ik dan ook heel wat gezien in de Groene Jonker (de achtertuin) maar fotografisch gezien werden het geen hoogstandjes. Wel foto's met een aaah en oooh gehalte, want lieve, kleine schattige pulletjes. De 'betere' foto's komen uit m'n archief.

Na mijn wijkjes fietste ik naar de Groene Jonker waar ik met Kees J. had afgesproken om een rondje te maken. Vogels kijken met Kees is altijd gezellig, leerzaam én staat bijna altijd garant voor het zien van leuke dingen want Kees heeft een bijzonder oog voor (verstopte) vogels. Vooral ralletjes. Tot de familie van de rallen behoren onder meer de Meerkoet, het Waterhoentje maar ook de wat minder algemene Waterral, het Porseleinhoen en het zeer zeldzame Klein Waterhoen en Kleinst Waterhoen. Kees heeft ze allemaal al eens zelf ontdekt. Om verstopte ralletjes zoals Porseleinhoen en Waterral te zien, is met Kees een rondje maken dus gewoon een beetje eigenbelang... ;-). Daarnaast heeft Kees mij heel veel geleerd toen ik net met vogelen begon en nog steeds weet en ziet hij heel veel meer dan ik. Om niet helemaal nutteloos te zijn, hoor ik dan gelukkig best goed en kan ik soms Kees verrassen met een leuk zangertje. Inmiddels zijn we al een paar jaar vogelmaatjes die (on)regelmatig samen vogels kijken en ook wel van een beetje competitie, met een knipoog, houden. Bijvoorbeeld als het om ganzenringen aflezen gaat.

Genoeg hierover. Ik kom de Jonker in en Kees meldt al meteen een Steenloper. Een echte kustsoort en dus bijzonder bij ons in het binnenland én mooi in zomerkleed. Dubbel bijzonder dus. Door de telescoop laat hij zich prachtig bekijken.

Steenloper (Arenaria interpres)

Door de hele Jonker wemelt het van de Kleine pleviertjes, adulten en juvenielen. Ze zijn niet fotografeerbaar maar ik heb er archiefplaten van. De adulte Kleine plevier kun je herkennen aan het mooie gele oogringetje.

Kleine plevier (Charadrius dubius)

Kleine plevier (Charadrius dubius)

Ook lopen er meer dan 100 Kemphanen rond, allemaal een beetje 'schroffelig'. De mooie kragen van hun baltskleed zijn inmiddels voornamelijk verdwenen. Zonder die kraag hebben ze maar dunne nekjes en vind ik ze persoonlijk niet mooi. Het is me dan ook nog nooit gelukt om een mooie Kemphanenfoto te maken. Altijd gooi ik de foto's weg. Het zal wel aan mij liggen. Voor dit blog heb ik dan maar een foto bewaard waarop de rare nekjes niet zo goed zijn te zien ;-).

Kemphaan (Philomachus pugnax)

Watersnippen, Zomertaling, Oeverlopers, Witgatjes, Lepelaars en Bosruiters zien we ook.

Lepelaar (Platalea leucorodia) Juveniel, o.a. te herkennen aan de zwarte vleugelpunten.

Bosruiter (Tringa glareola)

We wandelen een stukje verder en dan komen we bij 'Ralplaza'. Eerst horen we een Waterral gillen. Dat klinkt alsaf er een big wordt gekeeld. Een spectaculair geschreeuw voor zo'n relatief klein vogeltje. Vervolgens ziet Kees een juveniele Waterral, een beige-achtige vogel die nog niet in adult kleed is maar qua grootte bijna volwassen. 'Bewijsfoto'.

Waterral (Rallus Aquaticus)

Een stukje verderop vindt Kees een pul (donskuikentje) van een Waterral. En die zijn zó leuk. Pikzwart dons op lange benen met grote poten en een echt Waterral snaveltje, al is het dan nog wel licht gekleurd.

Waterral (Rallus Aquaticus)

Waterral (Rallus Aquaticus) Let op die enorme poot.

Vervolgens komt er een ouder bij het jong. Even later ontdekt Kees verderop in de rietkraag een Porseleinhoen die ik dankbaar kan bekijken. Gelukkig vind ik zelf ook nog een Waterral en hoor ik een Snor. Later zien we twee Waterral ouders met elk een pul. Heel leuk en we staan bijna een uur naar alle ralletjes te kijken.

Waterral (Rallus Aquaticus)

Terwijl we staan te genieten van de ralletjes, zingen de Snor, Rietgors, Kleine Karekiet en Rietzanger onverstoorbaar hun riedeltjes.

Rietzanger (Acrocephalus schoenobaenus) Foto uit de Waverhoek.

Snor (Locustella luscinioides) Foto uit de Waverhoek

Zeer tevreden wandelen we terug richting onze fietsen. We splitsen op want we staan op verschillende plekken en ik kijk nog even op hét hoekje van de Jonker waar altijd wat te zien is. Een Bruine Kiekendief zorgt nog even voor wat paniek en ik zie de Kleine Strandloper die in de ochtend was gezien. Ook valt mijn oog op een zéér donkergrijze Kwikstaart. Rouwkwik, denk ik meteen. Na een kwartier naar het beestje te hebben gekeken kan ik er echt niets anders van maken en ik maak een foto op enorme afstand. Er wordt nog over gediscussieerd of het een Witte Kwikstaart of een Rouwkwikstaart is. Bij de parkeerplaats vliegen de Boerenzwaluwen af en aan. De jonge zwaluwen hebben honger en al kunnen ze best zelf eten zoeken, ze laten het toch liever over aan pa of ma.
De foto's zijn van vorig jaar maar dit jaar doen ze weer precies hetzelfde....
 

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Na een gezellige en vogelrijke middag fiets ik tevreden naar huis. We hebben veel gezien en veel gehoord. Het is dit jaar zeker geen saaie juli maand voor wat betreft vogels. En de Jonker is weer als vanouds een fijne vogelplek, al duurde het dit jaar wel erg lang voor het zover was.

Vanmiddag belt Kees me. Hij staat naar een Poelruiter te kijken in de Waverhoek (de voortuin). Echt fijn zo'n vogelmaatje! Helaas heb ik andere verplichtingen en kan ik niet gaan kijken. Nu maar hopen dat het bijzondere steltlopertje er morgen of zaterdag ook nog zit, dan kan ik nóg een vogelblog maken........

Aanvaarding

De meimaand, vol van kleur, nieuw leven

Regen en hagel was haar deel

De zon, die scheen slechts even

Druppels overal, wat dor was werd toch groen

En de verregende Lepelaar, het is zoals het is

Kijkt mij eens meewarig aan, er is niets aan te doen.

Lepelaar adult (Platalea leucorodia, Spoonbill)

Ook een Grutto in regen staat onophoudelijk klagelijk te roepen. Het is amper 9 graden. Kinderen grootbrengen in zulke weersomstandigheden is ook echt niet leuk.

Grutto (Limosa limosa, Black-tailed Godwit)

Gelukkig zat ik nog relatief droog, want in de auto. Die was echter bij nader inzien toch best wel nat van binnen. Gelukkig was het allemaal om de hoek en kon ik snel weer thuis alles uit- en opdrogen.

Iedereen heel erg bedankt voor de vele en leuke reacties op mijn blogs over Lesbos, ik waardeer dat heel erg.