Bahar geldi gibi

Dün akşam trenden inince nasıl üşüdüm anlatamam. Kar-yağmur arası birşey yağıyordu. Havalar ısınıyor diye  atkımı beremi ve eldivenlerimi evde bırakmıştım ama nasıl pişman oldum anlatamam. Özellikle ellerim feci halde dondu.

O havadan sonra bugünkü havayı ise hiç beklemiyordum. Resmen ilkbahar gelmiş. Tren gara girerken kenarda bir de tomurcuk içinde badem görünce iyice kanaat getirdim buna.

İlkbahar güzelliklerle, iyi haberlerle gelsin hepimize :)

Baharı gördüm

Geçen hafta 1 günlüğüne Kıbrıs'a gitmem gerekti. İşim gücüm çok, çoğu şeye yetişemiyorum diyorsun ama Kıbrıs'a gidip geziyorsun dediniz sanki içinizden. İş gereği gittim, gezmeye değil. Bebeklerimi kocama ve anneme emanet ettim gittim. Özlemedim mi yavrularımı? Hem de nasıl ama babaları ve anneanneleri yanlarında olduğu için zerre kadar aklım kalmadı, içim rahattı bu yüzden.

Gittiğimde hava kararmıştı, birşey göremedim etrafta ama ertesi gün bir de baktım ki her yer yemyeşil, etrafta sarı sarı Brassica çiçekleri, ceketle gezinen, çizmeyi botu bizim gibi zorunluluktan değil de aksesuar olarak giyen insanlar. Kara kıştan sonra çok değişik geldi birden. Akşama uçağa atlayıp geri döndüğümde havaalanındaki soğuk hava tokat gibi çarparak hoşgeldin dedi bana. Hemen çantaki atkımı, beremi, eldivenlerimi giydim.

Ama sonuç olarak buralara bahar gelmeden ben baharın ayağına gittim. 2 hafta sonra yine gideceğim. Bu sefer kocamla birlikte gidebilsek keşke de onunla da tanıştırsam baharı :)

Kış geliyor mu?

Bugün hava o kadar güzeldi ki, bir an kışın geldiğini unuttum. Sabah diyetisyenimle haftalık randevuma gittim. Dönüşte biraz işim olduğu için Tunalı Hilmi'ye uğradım. Fakülteye gitmek için vaktim daralınca yürüyüş düşüncemden vazgeçip Kuğulu Park önünden otobüse bineyim dedim. Durağa gitmek için parkın yanından geçerken hava o kadar güzeldi, park yeşilikler içinde o kadar güzel görünüyordu ki acele gitmek zorunda olmasam da şu banklarda otursam diye düşündüm. Haftaiçi olduğu için banklar çok kalabalık değildi, hazır fırsat işte. Orada oturmak, elimdeki kitabı okumak, ara ara da kendi halinde yüzen kuğuları izlemek istedim. Ama kös kös durağa doğru gidip ilk gelen otobüse atladım. İşte o zaman kışın geldiğini unuttum. Ama yakında tekrar hatırlarım, çıkış saatimde hava soğuyacak çünkü ve biraz da kararacak. İşte o soğuk hava ve daha da kötüsü karanlığın çökmesi kışın yakınlarda olduğunu hatırlatacak. Kış buyursun gelsin tabii, severim kışı ben. Serin günlerde ayaklarım sıcak, üstümde palto olduktan sonra dışarıda dolaşmayı çok severim. Yanaklarıma değen serinlik çok mutlu eder beni. Ama katlanamadığım şey güneşin erkenden batması. Enerjimi emiyor, içimi karartıyor. Hele de saatlerle ilerigeri oynadıklarında daha da erken karar mıyor mu deli oluyorum. Bu kış artık saatleri geri almayacağız diye hatırlıyorum. Umarım yanlış hatırlamıyorumdur. Gerçi yukarıdaki fotoğraftaki gibi bir yerde olursam herhalde ne gam kalır ne de kasavet :)