الا! ای هوشمندِ خوبکردار
بگویم با تو رمزی چند ز اسرار
چو دانش داری و هستی خردمند
بیاموز از فتوّت نکتهای چند
که تا دَر راهِ مردان رَه دهندت
کلاهِ سَروری بر سَر نهندت
اگر خواهی شنیدن گوش کُن باز
زمانی باش با ما مَحرمِ راز
چنین گفتند پیرانِ مقدّم
که از مردی زدندی دَر میان دَم
که: هفتاد و دو شد شرطِ فتوّت
یکی زان شرطها باشد مروّت
بگویم با تو یک یک جملهٔ راز
که تا چشمت بدین معنی شود باز
نخستین، راستی را پیشه کردن
چو نیکان از بدی اندیشه کردن
همه کس را به یاری داشتن دوست
نگفتن: آن یکی مغز و دگر پوست
ز بندِ نفسِ بَد، آزاد بودن
همیشه پاک باید چشم و دامن
اگر اهلِ فتوّت را وفا نیست
همه کارش به جز روی و ریا نیست
کسی کو را جوانمردیست در تن
ببخشاید دلش بر دوست و دشمن
به هر کس خواستی میباید آنت
اگر خواهی به خود، نَبوَد زیانت
مکُن بَد با کسی کو با تو بَد کرد
تو نیکی کُن، اگر هستی جوانمرد
زبان را دَر بَدی گفتن میآموز
پشیمانی خوری تو هم یکی روز
تُرا آنگَه بِه آید مردی و زور
که بینی خویشتن را کمتر از مور
مگو هرگز که: خواهم کردن اینکار
اگر دستت دهد میکُن به کردار
کسی کو را به خشم اندر رضا نیست
فتوّت در جهان او را روا نیست
فتوّتدار چون باشد دلآزار
نباشد در جهانش هیچ کس یار
درین رَه خویشتنبینی نگنجد
به جز خاکی و مسکینی نگنجد
فتوّت ای برادر، بردباریست
نه گرمی ستیزه، بلکه زاریست
بده نان، تا برآید نامت، ای دوست
چو خوشتر در جهان از نامِ نیکوست؟
زبان و دل یکی کُن با همه کس
چنان کز پیش باشی، باش از پس
مکُن چیزی، که دیدن را نشاید
اگر گویی شنیدن را نشاید
چو اندر طبع بسیاری نداری
مزن دَم از طریقِ بردباری
طریقِ پارسایی وَرز مادام
که نیکو نیست فاسق را سرانجام
مکُن با هیچ کس تزویر و دستان
که حیلت نیست کارِ زیردستان
درون را پاک دار از کینِ مردم
که کینداری نشد آیینِ مردم
چو خواندندت بُرو، زنهار میپیچ
وَرَت هم بیمِ جان باشد، مگو هیچ
به جان گر با زمانی اندرین راه
نباشد از فتوّت جانت آگاه
دماغ از کِبر خالی دار پیوست
ز شیطانی چه گیری عذر بَر دست؟
تواضع کُن، تواضع، بَر خلایق
تکبّر جز خدا را نیست لایق
تکبّر خیرگی خود را مرنجان
که افزونیِ جسمست کاهشِ جان
سخن نرم و لطیف و تازه میگوی
نه بیرون از حد و اندازه میگوی
مگو رازِ دلت با هر کسی باز
که در دنیا نیابی مَحرمِ راز
حسد را بر فتوّت رَه نباشد
حسود از راهِ حق آگَه نباشد
اخی را چون طمع باشد به فرزند؟
بِبُر، زنهار، از وی مِهر و پیوند
اگر گفتی ز روی، آن را به جا آر
وگر خود میرود سَر بر سَرِ دار
به خود هرگز مرو راهِ فتوّت
به خود رفتن کجا باشد مروّت؟
ریاضت کش، که مردِ نفسپرور
بُوَد از گاو و خر بسیار کمتر
مرو ناخوانده، تا خواری نبینی
چو رفتی جز جگرخواری نبینی
به چشمِ شهوت اندر دوست منگر
که دشمنکام گردی، ای برادر
ز کجبینان فتوّت راست ناید
که کجبینی فتوّت را نشاید
به کام خود منه زنهار! یک گام
که ایمن نیست دائم مردِ خودکام
مروّت کن تو با اهلِ زمانه
که تا نامت بمانَد جاودانه
هزاران تربیت گر هست اخی را
ندارد دوست زیشان جز سخی را
مدارا کن تو با پیرانِ مسکین
ببخشا بر جوانانِ بدآیین
مزن لاف ای پسر، با دوست و دشمن
که باشد مَردِ لافی کمتر از زن
فتوّت چیست؟ دادِ خَلق دادن
به پایِ دستگیری ایستادن
هر آن کس، کو به خود مغرور باشد
به فرسنگ از مروّت دور باشد
ادب را گوش دار اندر همه جای
مکُن بابی ادب هرگز محابای
به خدمت میتوان این رَه بریدن
بدین چوگان توان گویی ربودن
به عزّت باش، تا خواری نبینی
چو یاری کردی اغیاری نبینی
گر آید از دَرَت سیلابِ خون باز
بپوشانش درونِ پرده راز
مَبَر نامِ کسی جز با نکویی
اگر اندر فتوّت نام جویی
به عصیان در میفکن خویشتن را
مجو آخر بلایِ جان و تن را
هوایِ نفس خود بشکن، خدا را
مده رَه پیش خود صاحب هوا را
چنان کُن تربیت پیروِ جوان را
که خجلت برنیفتد این و آن را
نصیحت در نهانی بهتر آید
گره از جان و بند از دل گشاید
لباسِ خود مده هر ناسزا را
به گوش جان شنو این ماجرا را
میان تربیت زان روی میبند
که باشد دَر کنارت همچو فرزند
فتوّت جوی، گر دارد قناعت
همه عالم بَرَند از وی بضاعت
به طاعت کوش، تا دیندار گردی
که بیدین را نزیبد لافِ مَردی
پرستش کن خدایِ جاودان را
مطیعِ امر کُن تن را و جان را
قدم اندر طریقِ نیستی زن
که هستی بر نمیآیی ازین فن
چو سختی پیشت آید کُن صبوری
در آن حالت مکُن از صبر دوری
به نعمت دَر، همی کُن شکرِ یزدان
چو محنت دَر رسد صبرست درمان
چو مهمان دَر رسد شیرینزبان شو
به صد الطاف پیشِ میهمان شو
تکلّف از میان بَردار و از پیش
بیاور آنچه داری از کم و بیش
به احسان و کَرَم دلها به دست آر
کزین بهتر نباشد دَر جهان کار
چو احسان از تو خواهد مَرد هشیار
چو مردان راه خود چالاک بسپار
اگر شکرانهای گوید مگو: کِی؟
بباید گشتنت تسلیم دَر وی
فتوّتدار چون شمعست دَر جمع
از آن سوزد میانِ جمع چون شمع
تّرا با عشق باید صبر همراه
که تا گردی از این احوال آگاه
به گفتار این سخنها راست ناید
تُرا گفتار با کردار باید
چو چشمت رویِ آن هستی ببیند
سخنهای مَنَت، دَر جان نشیند
مکُن زنهار! ازین معنی فراموش
همی کُن پندِ من چون حلقه دَر گوش
گر این معنی به جا آری، تُرا بِه
به شرط این راه بسپاری، تُرا بِه
اگر خواهی که این معنی بدانی
فتوتنامهٔ عطار خوانی
خدا یارِ تو باشد در دو عالَم
چه مردانه درین رَه میزنی دَم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر "فتوتنامه" عطار، به بیان ویژگیها و اصول جوانمردی و فتوت میپردازد. شاعر از خردمندان خواسته تا نکات اخلاقی و انسانی را بیاموزند و در زندگی خود به کار برند. در این شعر، به اهمیت مروت، راستی، یاری نمودن دیگران و رعایت ادب اشاره میشود. عطار هشدار میدهد که فتوت با تکبر، ریا و حسد همخوانی ندارد و انسان باید در برابر دیگران تواضع و نیکوکاری را پیشه کند. همچنین، در شعر به لزوم حفظ رازها و دوری از خشونت و کینهورزی تأکید شده است. در نهایت، شاعر جوانمردی را پایهگذاری بر عشق و صبر میداند و ویژگیهای انسانی را به عنوان راهی برای رسیدن به کمال معرفی میکند.
هوش مصنوعی: ای فرد باهوش و نیکرفتار، میخواهم چند راز از اسرار را با تو درمیان بگذارم.
هوش مصنوعی: اگر تو دانشمند و صاحب خرد هستی، پس نکاتی چند از فتوت (رفاقت و جوانمردی) بیاموز.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی در مسیر مردان بزرگ و شریف قرار بگیری و به جمع آنها بپیوندی، به تو کلاهی میگذارند که نشانهای از مقام و رهبری تو است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی چیزهایی را بشنوی، باید با دقت گوش بدهی و زمانی در جمع ما باشی که بتوانی به اسرار و رازهای ما دست یابی.
هوش مصنوعی: پیران بزرگ و با تجربه گفتهاند که در دوران قدیم، مردانگی و شجاعت را در میان دیگران از صدای دلگرمکننده و با اعتماد به نفس دانستهاند.
هوش مصنوعی: یکی از شرطهای فتوت (رفتار پسندیده و جوانمردی) این است که مروت داشته باشی و مجموع این شروط به هفتاد و دو میرسد.
هوش مصنوعی: میخواهم به تو به طور جداگانه و مفصل رازهایی را بگویم تا بالاخره چشمانت به درک این معانی روشن شود.
هوش مصنوعی: ابتدا باید راستگویی را به عنوان راه و رویهٔ زندگی انتخاب کرد و مانند نیکان، به دور از بدیها فکر کرد.
هوش مصنوعی: دوستی و یاری کردن از دیگران، به کمک واقعی و عمیق نیاز دارد؛ برخی فقط در ظاهر دوستاند (پوست)، ولی بعضی دیگر واقعاً در عمق وجود خود (مغز) به یاری میآیند.
هوش مصنوعی: آزاد بودن از زنجیرهای نفس اماره و بد، به معنی این است که همواره باید در زندگی پاکدامن و چشمپاک بود.
هوش مصنوعی: اگر افرادی که جوانمردی میکنند به وعدههای خود وفا نکنند، همه کارهایشان جز نمایش و تظاهر به چیزی دیگر نیست.
هوش مصنوعی: کسی که جوانمردی و بزرگواری را در وجودش میبیند، دلش را نسبت به همه، هم دوست و هم دشمن، میگشاید و به آنها مهربانی میکند.
هوش مصنوعی: اگر به کسی که دوستش داری، احسان کنی و با او مهربان باشی، این کار برای خودت هم مفید و نیکو خواهد بود و به تو آسیبی نخواهد رساند.
هوش مصنوعی: اگر کسی با تو بدی کرده، تو هم به او بدی نکن و اگر جوانمردی، باید نیکو رفتاری را در پیش بگیری.
هوش مصنوعی: زبان را در بدی گفتن میآموز، زیرا ممکن است روزی به خاطر حرفهای بدی که گفتهای، پشیمان شوی.
هوش مصنوعی: زمانی به قدرت و مردانگی تو میافزاید که خود را کوچکتر از مور ببینی و از خودبزرگبینی دوری کنی.
هوش مصنوعی: هرگز نگو که اگر فرصتی دست داد قصد انجام این کار را داری؛ بلکه اگر میخواهی کاری را انجام دهی، با عمل و اقدام خود آن را ثابت کن.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خشم و غضب خود راضی باشد، در دنیا به او فتوّت (سخاوت و جوانمردی) روا نیست.
هوش مصنوعی: انسان فتوّتدار (شجاع و نیکوکار) نباید دلآزار باشد، و اگر چنین باشد، در جهان کسی او را یار و همراه نخواهد بود.
هوش مصنوعی: در این مسیر، خودبینی و خودپسندی جایگاهی ندارد و جز فقر و حقارت چیزی در آن نیست.
هوش مصنوعی: فتوت به معنای جوانمردی و عفت نفس است، که در اینجا به برادری و بردباری اشاره دارد. این ویژگیها نشاندهندهٔ صبر و تحمل در برابر دشواریهاست و نه دعوا و درگیری، بلکه به معنای نازکدلی و تحمل سختیها برای جلوگیری از ایجاد مشکلات است.
هوش مصنوعی: ای دوست، نان بده تا نام نیکت معروفتر شود؛ زیرا در این دنیا چیزی بهتر از داشتن نام نیک نیست.
هوش مصنوعی: با همه کس به یک زبان و دل رفتار کن، طوری که وقتی جلو هستی با آنها هستی، از پشت هم همانطور باشی و دورو نباشی.
هوش مصنوعی: چیزهایی را که تماشای آنها ناپسند است، نباید گفت، زیرا اگر بگویی، شنیدن آنها نیز خوشایند نیست.
هوش مصنوعی: اگر در وجود خود صبر و تاب زیادی نداری، دربارهٔ راه صبر و بردباری صحبت نکن.
هوش مصنوعی: راه پارسایی و پرهیزکاری بهطور مداوم ادامه دارد، اما فاسق (آدم بدکار) در نهایت به سرانجام نیکو نمیرسد.
هوش مصنوعی: با هیچکس دروغ و نیرنگ نگو، زیرا حیله و فریب، کاری است که از افراد پست و بیاراده سر میزند.
هوش مصنوعی: دل خود را از کینهٔ دیگران خالی کن، زیرا کینهتوزی روش درست و صحیحی در بین انسانها نیست.
هوش مصنوعی: اگر به تو بگویند برو، مواظب باش که به هیچوجه نباید از بیم جان خود چیزی بگویی.
هوش مصنوعی: اگر در این مسیر دراز به خاطر فتوّت (نیکی و جوانمردی) جانت در خطر باشد، باید نسبت به جان خود هوشیار باشی.
هوش مصنوعی: اگر از کبر و خودپسندی خود را خالی کنی و به بزرگیهای روحی و اخلاقی توجه کنی، دیگر بهانهای برای نافرمانی و گناه نخواهی داشت.
هوش مصنوعی: خود را نزد مردم متواضع و فروتن باش، زیرا جز خداوند، هیچکس سزاوار تکبر نیست.
هوش مصنوعی: از خود بزرگ بینی و خودپسندی دست بردار، زیرا این حالت تنها موجب زیاد شدن ظاهری وجود و کاهش شخصیت واقعی انسان میشود.
هوش مصنوعی: سخنانت باید نرم، لطیف و تازه باشد، نه اینکه خارج از حدود و اندازهات صحبت کنی.
هوش مصنوعی: راز دل خود را با هر کسی در میان نگذار؛ زیرا در دنیا کسی را نمییابی که راز تو را بفهمد و نسبت به آن آگاه باشد.
هوش مصنوعی: حسود نمیتواند وارد مراتب فتوّت و جوانمردی شود، زیرا او با داشتن حسد، از حقیقت و راه راست آگاهی ندارند.
هوش مصنوعی: اگر برادری به فرزند دیگران طمعورزی کند و خواستار او باشد، باید از او بپرهیزی و هرگز با او مهر و دوستی نداشته باشی.
هوش مصنوعی: اگر گفتی این کار را انجام بده، بهدرستی و بهموقع آن را انجام بده و اگر خودت به خیال خود به جایی میروی، این کار ممکن است باعث مصیبت و دردسر تو شود.
هوش مصنوعی: هرگز به تنهایی و بر حسب خودت به دنبال فضائل فتوّت نرو، چون در این صورت چگونه میتوانی مروت (نجابت و جوانمردی) را پیدا کنی؟
هوش مصنوعی: برای آنکه نفس خود را تربیت کنی و به بالندگی برسانی، باید تلاش و مجاهدت کنی، چراکه انسانی که فقط به شهوات خود میپردازد از حیواناتی مانند گاو و خر نیز پستتر است.
هوش مصنوعی: به جایی نرو که بدون آگاهی و فهم به مشکل بر بخوری، زیرا وقتی به آنجا بروی، فقط درد و رنج را تجربه خواهی کرد.
هوش مصنوعی: به دلیل تمایلات شهوانی به دوست خود نگاه نکن، زیرا ممکن است به هوسرانی و دشمنی با او دچار شوی، ای برادر.
هوش مصنوعی: از نظر عطار، انسانهای کجنظر و بدبین نمیتوانند به اصول شجاعت و جوانمردی دست یابند، زیرا این نوع نگرش با فتوّت و جوانمردی سازگار نیست.
هوش مصنوعی: خودخواهی و رفتارهای خودپسندانه میتواند به ضرر خودتان تمام شود، زیرا هیچ کسی در دنیا نمیتواند همیشه بدون خطر باقی بماند.
هوش مصنوعی: با مردم زمانه مهربان و با مروت رفتار کن تا نام و شهرت تو در تاریخ باقی بماند.
هوش مصنوعی: هزاران مربی و استاد وجود دارند، اما کسانی که به حقیقت دوست داشته شوند، تنها برای انسانهای سخاوتمند و نیکوکار است.
هوش مصنوعی: با افراد پیر و بیپناه به نرمی رفتار کن و بر جوانان بدکردار با مهربانی و ببخشندگی بگذر.
هوش مصنوعی: ای پسر، در صحبتها و داستانهایت با دوستان و دشمنان خود زیاد لاف نزن، زیرا مردانی که فقط ادعا دارند کمتر از زنان هستند.
هوش مصنوعی: فتوّت به معنای جوانمردی و ایثار است و شامل کمک به دیگران و فراهم کردن حمایت برای نیازمندان میشود. در واقع، فتوّت به این مفهوم است که انسان در خدمت دیگران باشد و به خاطر نیکی و یاری، حتی در سختیها نیز از پای ننشیند.
هوش مصنوعی: هر کسی که به خود مغرور است و به خودبالیدگی مشغول است، از مهر و مردانگی فاصلهای بسیار دارد.
هوش مصنوعی: در هر جا باید ادب را رعایت کنی و به هیچ وجه در زمینه ادب تقصیر نکن.
هوش مصنوعی: با خدمتگذاری به دیگران، میتوان در این مسیر پیشرفت کرد، چرا که به وسیلهی لطف و مهربانی، میتوان به دستاوردهای بیشتری دست یافت.
هوش مصنوعی: اگر با عزت و احترام زندگی کنی، هرگز به ذلت و خواری دچار نخواهی شد و زمانی که به دیگران کمک کنی، دشمنی و مکر را در اطراف خود احساس نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: اگر دشمنی با خشم و خونریزی وارد خانهات شود، باید آن را بهعنوان یک راز در دل خود پنهان کنی و فاش نکن، تا بماند ناگفته.
هوش مصنوعی: بدون اینکه نام کسی را جز به خوبی و نیکویی ببری، اگر در میان جوانمردی (فتوت) به دنبال نامی هستی.
هوش مصنوعی: در گناه و سرکشی غرق نشو، زیرا این رفتار تو را به تباهی و مصیبت میکشاند و در نهایت به جان و روح تو آسیب میزند.
هوش مصنوعی: نفْسِ خود را تحت کنترل درآور و اجازه نده که به خواستههای شخصیات غلبه کند، زیرا خداوند را نباید در پیش کسی که تمنیات نفسش را دنبال میکند، قرار بدهی.
هوش مصنوعی: آنگونه شاگرد جوان را تربیت کن که موجب خجالت دیگران نشود.
هوش مصنوعی: نصیحت کردن به صورت پنهانی بهتر است و این کار به آزاد شدن روح و دل انسان کمک میکند.
هوش مصنوعی: در این بیت گفته شده است که به راحتی به حرفهای زشت و ناپسند گوش نده و اجازه نده که این حرفها تأثیری بر روح و روان تو بگذارند. به عبارتی دیگر، خودت را در معرض افکار بد قرار نده.
هوش مصنوعی: میان تربیت، خود را به روی خوبیها ببند که باید در کنارت همچون فرزندت باشد.
هوش مصنوعی: اگر کسی جویای جوانمردی (فتوّت) باشد، باید قناعت پیشه کند، زیرا با قناعت، همه داراییها و ثروتهای دنیا به سوی او خواهد آمد.
هوش مصنوعی: برای دیندار شدن تلاش کن، زیرا به کسی که دین ندارد، ادعای مردانگی نمیآید.
هوش مصنوعی: خدای جاودان را عبادت کن و فرمانش را در مورد بدن و روح خود اطاعت کن.
هوش مصنوعی: در راه عدم گام بردار، زیرا در این فن و هنر، وجودی نمییابی و به هستی برنخواهی آمد.
هوش مصنوعی: وقتی که با دشواری و مشکلات روبهرو میشوی، صبر کن و آن را تحمل کن. در آن لحظه از صبر و شکیبایی منحرف نشو.
هوش مصنوعی: هرگاه نعمتی به تو برسد، شکر خداوند را به جا بیاور و هنگامی که به مشکل و رنجی دچار شوی، صبر کردن بهترین راه حل است.
هوش مصنوعی: وقتی مهمان به خانه میآید، باید با زبان شیرین و محبت به او خوشآمد بگویی و با شایستگی از او پذیرایی کنی.
هوش مصنوعی: تظاهر و ظاهرداری را کنار بگذار و آنچه را که واقعاً داری ـ چه کم باشد و چه زیاد ـ بیهیچ پردهپوشی نشان بده.
هوش مصنوعی: با بخشش و نیکوکاری قلبها را به دست بیاور، چون در این دنیا کاری بهتر از این وجود ندارد.
هوش مصنوعی: هرگاه مردان باهوش و آگاه از تو احسان و لطفی بخواهند، باید مانند مردان راه را به آسانی و چالاکی برای آنها فراهم کنی.
هوش مصنوعی: اگر کسی در برابر تو شکرگزاری کند، نباید از او بپرسی که چه زمانی این کار را کرده است؛ بلکه باید در برابر او تسلیم و پذیرای او باشی.
هوش مصنوعی: فتوتدار، یعنی کسی که فتوّت و جوانمردی را در خود دارد، مانند شمع در جمع، روشنی و گرما میبخشد. او با وجود سوز و درد در دلش، حضوری گرم و نورانی در میان جمع دارد.
هوش مصنوعی: تو باید با عشق صبر داشته باشی تا از این وضعیت و حالتی که در آن قرار داری، آگاه شوی.
هوش مصنوعی: سخنان تو با این حرفها سازگار نیست؛ باید کردار و عمل تو با گفتار تو هماهنگ باشد.
هوش مصنوعی: اگر چشمت به آن حقیقت بنگرد، سخنان تو در روح و جان انسان نفوذ میکند و تأثیر میگذارد.
هوش مصنوعی: مراقب باش که این مفهوم را فراموش نکنی! نصیحت من را مانند حلقهای که در گوش است، همیشه به یاد داشته باش.
هوش مصنوعی: اگر این مفهوم را به درستی درک کنی و به آن رفتار کنی، در این صورت به تو خوبی خواهد رساند و به تو اطمینان خواهد داد که بر این راه ادامه دهی.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به درک و فهم این مفهوم عمیق برسی، باید کتاب «فتوتنامه» عطار را بخوانی.
هوش مصنوعی: خدا در دو دنیا یاور تو باشد، زیرا تو با شجاعت و روحیهٔ مردانهات در این مسیر (سیر و سلوک) قدم میزنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.