دلم ز روی چو خورشید تو شکیبا نیست
چرا که خوشتر از آن در جهان تماشا نیست
تو سر و جان و جهانی و ما فتادهٔ خاک
بگو به کوی که میلت چرا سوی ما نیست
بیا و روز جوانی به باد غصّه مده
که حال گردش این چرخ پیر پیدا نیست
غم جهان مخور ای دل که نیست بایستم
مراد هیچ کس اندر جهان مهیا نیست
به بوسهای بنوازم به لطف خویش شبی
مرا ز لعل لبت بیش از این تمنّا نیست
دو روزه عمر که داری مخور غم امروز
از آن جهت که کسی را امید فردا نیست
مرا به نور تجلیست دیدهٔ بینا
زبان ببند که بر ذکر دوست گویا نیست
ز درد عشق تو ای دوست هر شب از دیده
که گفت با تو جهان در میان دریا نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از بیقراری در دوری معشوقی خورشیدرو میگوید و گله میکند که چرا معشوق به او توجهی ندارد. در میانهٔ غزل به ناپایداری روزگار و کوتاهی عمر اشاره میکند و میگوید نباید جوانی را در غم تباه کرد. سپس از معشوق بوسهای میخواهد و از چشمی سخن میگوید که با نور جلوهٔ دوست بینا شده است. در پایان با آوردن تخلص خود، «جهان»، میگوید که هر شب در دریای اشک عشق غرق است.
هوش مصنوعی: دلم از دیدن چهرهٔ تو که مانند خورشید است صبر و آرام ندارد، چون در جهان منظرهای زیباتر از آن نیست.
هوش مصنوعی: تو مانند سرو و مانند جان و همهٔ جهانی و ما خاکنشین و افتادهایم. بگو به کوی چه کسی میروی و چرا به ما توجهی نداری؟
هوش مصنوعی: بیا و روزگار جوانی را با غم و غصه تباه نکن، چون معلوم نیست این آسمان پیر و روزگار چگونه خواهد گشت.
هوش مصنوعی: ای دل، غم دنیا را نخور که خوردنش برایم لازم نیست؛ در این جهان آرزوی هیچ کس بهطور کامل برآورده نمیشود.
هوش مصنوعی: شبی از روی مهربانی مرا با یک بوسه نوازش کن. از لب سرخ تو بیش از این چیزی نمیخواهم.
هوش مصنوعی: در این عمر کوتاه دو روزه غم امروز را نخور، چون هیچ کس به فردا امیدی ندارد و از آن مطمئن نیست.
هوش مصنوعی: چشم من با نور جلوهٔ معشوق بینا شده است. زبانی را که به یاد و نام دوست گویا نیست، ببند و خاموش کن.
هوش مصنوعی: ای دوست، از درد عشق تو هر شب از چشمانم اشک میریزد. چه کسی به تو گفته است که جهان (شاعر) در دریای اشک غرق نیست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز مردمان مشمر خویش را به هیات و شکل
که مردمی نه همین هیکل هیولا نیست
به حسن ظاهر و باطن مسلمت نکنند
که این دو هم ز صفتهای روح حیوانیست
وگر تو گویی نطقست مر مرا گویم
[...]
بزرگوارا دانی که نه ز تقصیرست
اگر دعا گو بر درگه تو پیدا نیست
ز روی ظاهر و صورت رهی گر آنجا نیست
رواست؛ زانکه بصورت رهی گرانجا نیست
تو را چو در همه عالم به حسن یکتانیست
ازان به حال منت هیچگونه پروا نیست
تو را به ماه درخشنده نسبتی نکنم
که ماه را رخ گلگون و چشم شهلا نیست
غریب نیست که روی تورشک خورشید است
[...]
شهی که پاس رعیت نگاه میدارد
حلال باد خراجش که مزد چوپانیست
وگر نه راعی خلق است زهرمارش باد
که هر چه میخورد او جزیت مسلمانیست
بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست
بلطف رسته دندان تو ثریا نیست
توئی چو سرو ولی سرو ماهرخ نبود
توئی چو ماه ولی ماه سرو بالا نیست
ز جان غلام قد همچو سرو آزادت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.