|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه گلایهای طنزآمیز از ممدوحی است که برای شاعر نوشته یا حوالهای صادر کرده، اما هیچ پولی از آن به دست شاعر نرسیده است. شاعر با ستایش آغاز میکند و سپس میگوید خود نیز خطی دارد و چنین نوشتههای بیحاصلی را بینیاز از دبیران ممدوح، بهآسانی صدتا میتواند بنویسد.
هوش مصنوعی: ای بزرگواری که سزاوار است اگر، بهفرض، ستایش خوی و منش تو را بر چشم خرد بنویسم.
هوش مصنوعی: من هم خطی ساده و کوچک دارم که هرچند چندان زیبا نیست، با آن میتوانم هر چه بخواهم بنویسم.
هوش مصنوعی: چنین نوشته و حوالهای که تو برای این بنده نوشتی، نیازی به دبیران تو ندارد؛ خودم میتوانم آن را بنویسم. یعنی نوشتهٔ تو ارزشی بیش از خط سادهای ندارد.
هوش مصنوعی: نوشتهای که تو مینویسی و هیچ سودی از آن به دست نمیآید، من با همهٔ تنگدستیام میتوانم صدتایش را برای تو بنویسم. طعنه به این است که حوالهٔ ممدوح بیحاصل مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.