ای لطف تو آب زندگانی
وی ذات تو عالم معانی
در چشم خرد ز روی معنی
بایسته تری ز زندگانی
در طبع هنر ز راه صورت
شایسته تری ز شادمانی
ننهفته ز منهی ضمیرت
اجرام سپهر سوزیانی
دیدار تو از خوشیّ و راحت
چون دولت و مستی و جوانی
مهر تو مرا چو جان عزیزست
از کف ندهم برایگانی
از دل باشد دعای خادم
نه چون دگران سر زبانی
تشریف رهی نداد این بار
کلک تو به عذر ناتوانی
راضی شدم ار ز ناتوانیست
اندی که نباشد از توانی
بر من که سبک دلم ز شوقت
از بهر چه کرد سرگرانی؟
گفتی که دعا نمی نویسی
این شیوه به من مبر گمانی
بر بنده نوشتن است و آنرا
دادن به الاغ و کاروانی
لیکن نتواندش نگه داشت
از آفتهای آسمانی
این هم ز شقاوت دعاگوست
گر خدمت او تو می نخوانی
گه گاه ز روی لطف آخر
یاد آر ز بنده گر توانی
گر یاد کنی ز من وگرنه
من آن تو ام دگر تو دانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه نامهای منظوم به دوستی بزرگوار یا ممدوحی است که این بار پاسخ نامهٔ شاعر را نداده و او را متهم کرده که نامه نمینویسد. شاعر پس از ستایش او، گلایه میکند که نامهننوشتن اگر از ناتوانی باشد پذیرفتنی است، نه از بیاعتنایی. سپس از خود دفاع میکند که نامهها را مینویسد و به پیک میسپارد، ولی گمشدن آنها در راه از اختیارش بیرون است. در پایان میگوید چه یادش کنند چه نکنند، همچنان دلبستهٔ اوست.
هوش مصنوعی: ای کسی که لطف و مهربانیات مانند آب حیات جان میبخشد و وجودت جهانی از معنا و کمال است.
هوش مصنوعی: از نظر عقل و در حقیقتِ امر، تو از خودِ زندگی هم لازمتر و ارزشمندتری.
هوش مصنوعی: از نظر ظاهر و صورت نیز در نگاه اهل هنر، از شادی هم دلپذیرتر و شایستهتری.
هوش مصنوعی: ستارگان و افلاک هیچ سود و زیانی را از جاسوسِ ضمیر تو پنهان نکردهاند؛ یعنی ذهن روشن تو از اسرار و احکام سپهر آگاه است.
هوش مصنوعی: دیدار تو از جهت خوشی و آسایش، مانند بخت بلند و سرمستی و جوانی است.
هوش مصنوعی: محبت تو برای من مانند جان عزیز است و آن را مفت و آسان از دست نمیدهم.
هوش مصنوعی: دعای این خدمتگزار از ته دل است، نه مانند دیگران که فقط زبانی و ظاهری دعا میکنند.
هوش مصنوعی: این بار قلم تو به بهانهٔ ناتوانی، بنده را با نامهای مفتخر نکرد.
هوش مصنوعی: اگر نامهننوشتن از ناتوانی باشد راضیام، به این شرط که از سستی و بیاعتنایی نباشد؛ «توانی» در اینجا به معنای کاهلی است و با «ناتوانی» بازی لفظی دارد.
هوش مصنوعی: با من که از شوق تو سبکدل و بیقرارم، چرا قلمت سنگینی و بیاعتنایی نشان داد؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که من برایت نامه و دعا نمینویسم؛ چنین گمانی دربارهٔ من مبر.
هوش مصنوعی: وظیفهٔ بنده نوشتن نامه و سپردن آن به پیک و کاروان است.
هوش مصنوعی: اما نمیتواند نامه را از آفتها و حادثههای روزگار نگه دارد که به دست تو نرسد.
هوش مصنوعی: اگر تو نامه و خدمت دعاگو را نمیخوانی، این هم از بدبختی خود اوست.
هوش مصنوعی: گاهگاهی از سر لطف، اگر بتوانی، از این بنده یادی بکن.
هوش مصنوعی: چه از من یاد کنی چه نکنی، من از آنِ توام؛ باقیاش با خودت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن جنگی مرد شایگانی
معروف شده به پاسبانی
در گردنش از عقیق تعویذ
بر سرش کلاه ارغوانی
بر روی نکوش چشم رنگین
[...]
ای چشم و چراغ آن جهانی
وی شاهد و شمع آسمانی
خط نو نبشته گرد عارض
منشور جمال جاودانی
بی دیده ز لطف تو بخواند
[...]
عشقست نشان بی نشانی
از خود چو برون شوی بدانی
ای غایت عیش این جهانی
ای اصل نشاط و شادمانی
گر روح بود لطیف روحی
ور جان باشد عزیز جانی
گفتی که چگونهای تو بیما
[...]
تا بشنیدم که ناتوانی
دلتنگ شدم چنانکه دانی
گفتم شخصی بدان لطیفی
افسوس بود به ناتوانی
افتاد ز هاتفی به گوشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.