با من آن ماه مهربان گردید
بر مراد من آسمان گردید
نبرد نامم آنکه بر نامش
روز اول مرا زبان گردید
پا ز پرکار تا نیفتاده است
گرد آن شوخ میتوان گردید
سبک از تن سر مرا بردار
بیتو بر دوش من گران گردید
دل پی جستوجوی تیر کسی
رفت چندان که بینشان گردید
پرده برداشت تا ز رخ آن ماه
پردهٔ طاقتم کتان گردید
تا گذشتی سوار از نظرم
اشک من مطلقالعنان گردید
قامتم راست بود همچو تیر
از غم ابرویش کمان گردید
دل و جان صرف خدمتش کردم
تا غم یار مهربان گردید
در هوای هما ناوک یار
پیکرم مشت استخوان گردید
آنقدر لطف دیدم از صیاد
که قفس بر من آشیان گردید
پیش پیر مغان عجب آبی است
پیر اگر خورد ازو جوان گردید
دل ز دنبال او ز پا افتاد
با توان رفت و ناتوان گردید
گفتمش راحت دل و جان شو
آفت دل و بال جان گردید
راست از خانهٔ کمان واقف
تیر او سوی من روان گردید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه حال عاشقی را بیان میکند که از مهربانی کوتاه معشوق آغاز میکند و سپس به بیاعتنایی و آزار او میرسد. شاعر با تصویرهایی چون پرگار، کتان و مهتاب، هما و استخوان، و تیر و کمان، فرسودگی تن و دل خود را نشان میدهد. سرانجام عاشق بهجای گلایه، آماج بودنِ تیر یار را میپذیرد و حتی قفس صیاد را آشیانهٔ خود میداند.
هوش مصنوعی: آن یار ماهرو با من مهربان شد و گویی آسمان و روزگار هم به خواست من چرخید.
هوش مصنوعی: کسی که از روز نخست زبانم به گفتن نام او گشوده شد، اکنون حتی نام مرا بر زبان نمیآورد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که پای پرگار از کار نیفتاده، میتوان دور آن معشوق شوخ چرخید؛ یعنی تا پایم توان دارد، مانند پرگار گرد او میگردم.
هوش مصنوعی: سرم را به آسانی از تنم جدا کن، زیرا بی تو این سر بر دوشم سنگینی میکند.
هوش مصنوعی: دل در پی یافتن تیرِ نگاه کسی آنقدر رفت که خودش گم و بینشان شد.
هوش مصنوعی: همین که آن ماهرو نقاب از چهره برداشت، پردهٔ صبر و طاقت من مانند کتان در برابر مهتاب از هم گسیخت.
هوش مصنوعی: وقتی سواره از برابر چشمم گذشتی، اشکم بیلگام و بیاختیار روان شد.
هوش مصنوعی: قامتم مانند تیر راست بود، اما از غم ابروی کمانی او خمیده و کمانشکل شد.
هوش مصنوعی: دل و جانم را در خدمت او صرف کردم تا آنکه غمِ یار با من مهربان و همدم شد.
هوش مصنوعی: در آرزوی تیر یار که چون هما است، تنم به مشتی استخوان بدل شد تا خوراک آن هما باشد.
هوش مصنوعی: از صیاد چنان مهربانی دیدم که قفس برایم مانند آشیانه شد.
هوش مصنوعی: نزد پیر مغان آبی شگفت هست، یعنی شراب، که اگر پیری از آن بنوشد جوان میشود.
هوش مصنوعی: دل در پی او چنان دوید که از پا افتاد؛ با توان رفت و ناتوان شد.
هوش مصنوعی: به او گفتم مایهٔ آسایش دل و جانم باش، اما او آفت دل و وبال جانم شد.
هوش مصنوعی: واقف میگوید تیر یار مستقیم از خانهٔ کمان به سوی من روانه شد؛ یعنی هدف او از آغاز من بودم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این و آن بود جمله آن گردید
این چنین بود آن چنان گردید
باز علم بدیع می خوانیم
این معانی از آن بیان گردید
هر که در صحبتم دمی بنشست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.