به کشور دل من تا غم تو والی شد
ز عیش چار حد این دیار خالی شد
چو تار ساز ز ناخن به دل زدنهایت
تمام عمر مرا صرف زارنالی شد
هزار حیف به هر جا که چینیای بوده است
ز گرد کلفت این خاکدان سفالی شد
فتادهاند ز پرواز دیگران در دام
حصار عافیت من شکستهبالی شد
کشد دراز و همه عمر خواب ناز کند
کسی که سایهٔ سرو تواش نهالی شد
مکن خوشامد همچون خودی پی روزی
برای نان نتوان گرم آشمالی شد
هزار شوخی و برجستگی بود در کار
نه هر که یک دو غزل گفت چون غزالی شد
به زهد اگرچه سری داشت پیش ازین واقف
ز فیض پیر مغان رند لاابالی شد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از فرمانروایی غم معشوق بر دلش مینالد که شادی را از آن رانده و عمرش را به زاری گذرانده است. سپس از دنیایی میگوید که هر چیز ظریف را به سفال بدل میکند و ناتوانی خود را مایهٔ ایمنی از دام میداند. در ادامه از چاپلوسی برای نان و از ادعای شاعری بیمایه انتقاد میکند و در پایان میگوید که به برکت پیر مغان از زهد به رندی بیپروا رسیده است.
هوش مصنوعی: از وقتی غم تو فرمانروای سرزمین دل من شد، چهار گوشهٔ این سرزمین از شادی و خوشی خالی شد.
هوش مصنوعی: زخمههایی که تو با ناخن بر دلم میزنی، مانند زخمه بر تار ساز، سبب شد که همهٔ عمرم به ناله و زاری بگذرد.
هوش مصنوعی: افسوس که هر جا ظرف چینی ظریف و گرانبهایی بود، از گرد و غبار رنج و اندوه این دنیای خاکی به سفال بیارزش تبدیل شد؛ یعنی دنیا هر چیز لطیف و ارزشمندی را کدر و بیارزش میکند.
هوش مصنوعی: دیگران به سبب پرواز و بلندپروازی در دام افتادند، اما شکستهبالی من قلعهٔ امن و سلامت من شد؛ ناتوانی و فروتنی مرا از گرفتاری نگه داشت.
هوش مصنوعی: کسی که سایهٔ قامت سروگونهٔ تو بستر و تشک او شود، با آسودگی دراز میکشد و همهٔ عمر را در خواب ناز و آرامش میگذراند.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن روزی، از کسی که مانند خود توست چاپلوسی نکن؛ نباید برای یک لقمه نان با شور و حرارت به تملق و کاسهلیسی پرداخت.
هوش مصنوعی: در شاعری هزار نکتهسنجی و ظرافت و برجستگی لازم است؛ هر کس که یکی دو غزل بگوید، مانند غزالی بزرگ و نامآور نمیشود. «غزالی» با «غزل» جناس دارد.
هوش مصنوعی: واقف هرچند پیش از این به زهد و پارسایی گرایش داشت، به برکت عنایت پیر مغان، رندی بیپروا و فارغ از ملامت شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر آن که بی خبر از فن خایه مالی شد
دچار زندگی پست و نان خالی شد!
بهل بمیرند، آن صاحبان عزت نفس
که پشتشان همه از بار غم هلالی شد!
سعادت و خوشی و روزگار بهبودی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.