جدا از روی او گر زنده مانم
ز رویش تا زیم شرمنده مانم
تو خود رفتی ولیکن بوسهای ده
که تا برگشتن تو زنده مانم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جدا از روی او گر زنده مانم
ز رویش تا زیم شرمنده مانم
تو خود رفتی ولیکن بوسهای ده
که تا برگشتن تو زنده مانم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعهٔ کوتاه سخن عاشقی در لحظهٔ رفتن یار است. او نخست میگوید زنده ماندن بی دیدار معشوق مایهٔ شرمساری اوست. سپس با چرخشی ظریف، از یار بوسهای میخواهد تا با آن تا بازگشت او زنده بماند؛ گویی بوسه بهانهای برای زنده ماندنی است که خود آن را شرمآور شمرده بود.
هوش مصنوعی: اگر دور از چهرهٔ یار زنده بمانم، تا زندهام از روی او شرمسار خواهم بود؛ زیرا عاشق راستین نباید بی دیدار معشوق زنده بماند.
هوش مصنوعی: شاعر به یار میگوید: تو که میروی، دستکم بوسهای به من بده تا با آن توشه تا هنگام بازگشتنت زنده بمانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.