Πιστεύω στην διαστροφή των λουλουδιών, των παρθένων. Πιστεύω στους αισθητικούς ορίζοντες που ανοίγονται από την ψυχανάλυση....

Πιστεύω

Πιστεύω στην ηλικία μου, στα χαρακτηριστικά της κάθε ηλικίας, στο καθήκον να ενισχυθούν αυτά τα χαρακτηριστικά.
Πιστεύω στην μη-ύπαρξη των επιβεβλημένα αναγκαίων υπάρξεων.
Πιστεύω στον μπρούντζο των λέξεων που ήχησαν στο πέρασμα των αιώνων.
Πιστεύω στις γάτες.
Πιστεύω στο θαύμα των κενών λόγων.
Πιστεύω στο παράλογο.
Πιστεύω στην διαστροφή των λουλουδιών, των παρθένων.
Πιστεύω στους αισθητικούς ορίζοντες που ανοίγονται από την ψυχανάλυση.
Πιστεύω σε φόρμες ασύλληπτες, αλλά με αντίκτυπο πρόωρα αναδρομικό στο σύγχρονο πνεύμα.
Πιστεύω στο σεξ.
Πιστεύω στην κραυγή.
Πιστεύω στις γαλότσες και στα προφυλακτικά.
Πιστεύω στη φωνή των προγόνων που έχει παρεισφρήσει στην κυκλοφορία της καρδιάς.
Πιστεύω στο ξίφος της πένας.
Πιστεύω στα όνειρα.
Πιστεύω σε μια οπτική σεξουαλική ολόκληρου του ζωντανού σύμπαντος.

Geo Bogza
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη
Πίνακας: Erik Ludvig Henningsen, Ζεστός Καφές

Read more!

Geo Bogza: ...κι εγώ ολόκληρη, ολόκληρη είμαι στάχτη. Φίλα με, αλλά σαν να μη ξέρεις την πίκρα .

Αναμνήσεις από Πολωνία

Ι

Στη Βαρσοβία, ένα κορίτσι μιλούσε έτσι:
αν θέλεις να με χαϊδέψεις, δεν θα αντιστεκόμουν
αν θέλεις να με φιλήσεις, θα σου το επέτρεπα
θα σου επέτρεπα να μου γυμνώσεις το στήθος.
Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι τον μπαμπά τον πυροβόλησαν οι Γερμανοί
και έναν αδερφό μου τον έκαψαν στους φούρνους.

Αν θέλεις να με χαϊδέψεις, δεν θα αντιστεκόμουν
αλλά πρέπει να ξέρεις ότι όλοι αυτοί οι νεκροί ουρλιάζουν μέσα μου
κι εγώ ολόκληρη, ολόκληρη είμαι στάχτη.
Φίλα με, αλλά σαν να μη ξέρεις την πίκρα .

II

Στην Κρακοβία, ένα κορίτσι μιλούσε έτσι:
αν θέλεις μπορείς να μ' αγκαλιάσεις
αν θέλεις μπορείς να μου χαϊδέψεις τα στήθη
αλλά ποτέ μη μου αγοράσεις χάντρες.
Ήμουν δεκατριών όταν οι Γερμανοί
κρέμασαν τη μαμά μου, από ένα δέντρο στο δρόμο.

Αν θέλεις μπορούμε να διασχίσουμε κολυμπώντας τον Βιστούλα
αλλά μην μου πεις ότι έχω όμορφο λευκό λαιμό
και ποτέ μη μου αγοράσεις χάντρες.

*Geo Bogza
Μετάφραση από τα ρουμανικά του Omar Lara
Επιλογή ποιήματος του Μεξικανού ποιητή Mario Bojorquez
Μετάφραση από τα ισπανικά Μαριάννα Τζανάκη

* Geo Bogza: Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1908, στο Μπλεχόι στην Πράχοβα της Ρουμανίας. Μεγάλος σουρεαλιστής ποιητής, θεωρητικός και δημοσιογράφος. Πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων και μέλος της Ακαδημίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας. Ως νέος, στην περίοδο του μεσοπολέμου, ήταν γνωστός ως επαναστάτης και ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της avant-garde της Ρουμανίας. Αρκετά από τα ποιήματά του αμφισβητήθηκαν και δύο φορές τον οδήγησαν στη φυλακή επειδή θεωρήθηκαν βλάσφημα. Συμμετείχε στη σύγκρουση μεταξύ των νέων και των παλαιών συγγραφέων της Ρουμανίας, καθώς και στην αντιπαράθεση μεταξύ των εκπροσώπων της avant-garde και της ακροδεξιάς. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ο Bogza κερδίζει την αναγνώριση για πολλά και καταξιωμένα του ρεπορτάζ και γράφοντας κοινωνική κριτική και άρθρα για την ειρήνη, για τους ανθρώπους και τη μοίρα τους. Το 1936 ήταν στον ισπανικό Εμφύλιο και δημοσίευσε τη τραγωδία του βασκικού λαού. Όμως αργότερα έγινε επικριτής του καθεστώτος του Τσαουσέσκου και χαρακτηρίστηκε ως αντιφρονών. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας. Πέθανε στο Βουκουρέστι 14 Σεπτεμβρίου του 1993.

Read more!