Ήρθε ο καιρός να γράψω για αυτή την συναυλία, καθώς και για το ταξίδι μου στην Βαρκελώνη γενικότερα. Όμως πάμε για 2^ο γύρο Ισπανία έτσι όπως το βλέπω, οπότε θα ακολουθήσει μίνι αφιερωματάκι με 4-5 άρθρα!

Σήμερα όμως το θέμα μας θα είναι μόνο οι Rammstein. Μάλλον είναι περιττό να πω πως δεν είχα ξαναζήσει κάτι τέτοιο (κι έχω πάει σε αρκετές συναυλίες) και πως όσο προετοιμασμένη κι αν ήμουν από video που έβλεπα ε δεν ήμουν αρκετά προετοιμασμένη…. Πάμε από την αρχή όμως:

Οι πόρτες άνοιγαν στις 7.45 κι εγώ η κακομοίρα ήθελα να πάμε εκεί νωρίς, κατά τις 6, άντε 7 βρε αδερφέ, να χαρούμε λίγο το συναίσθημα της συναυλίας. Κι επίσης ήθελα να πάμε 1^η σειρά, μια φορά βλέπεις τους Rammstein!!

Οι μισοί της παρέας πήγαν όντως νωρίς (ήμασταν αρκετά άτομα και δεν μέναμε όλοι μαζί), εμείς όμως αργήσαμε αρκετά και πρέπει να πω πως τα είχα πάρει λιγάκι γιατί μπερδευτήκαμε και με το μετρό (η μοναδική φορά στις τόσες μέρες, άμα βιάζεσαι τότε συμβαίνουν όλα τα στραβά…). Φτάσαμε τελικά και μόλις μπήκαμε μέσα και αρχίσαμε να κοιτάμε για τους άλλους (ήμασταν πάνω πάνω στις κερκίδες κι αυτοί κάτω και μπροστά…) κλείνουν τα φώτα:

Combichrist

Άγγλοι είναι αυτοί;;; 8.45 είχαν πει ότι θα βγουν και βγήκαν 8.40 σχεδόν!! Κατεβήκαμε κάτω απλά δεν πήγαμε μπροστά, αλλά βλέπαμε τέλεια από εκεί που ήμασταν και μετά από λίγα λεπτά είχαμε αρχίσει να χορεύουμε. Το ότι θα είναι οι combichrist support το έμαθα 1-2 βδομάδες πριν φύγουμε και χάρηκα αρκετά. Κι ήταν πάρα πολύ καλοί. Κάτι που δεν είχα προσέξει πριν είναι πως ο τραγουδιστής είναι φωνάρα!!! Είχα μείνει βλάκας, καλέ τι ωραία φωνή που έχει αυτός!!!!!!

Έπαιξαν πολύ λίγο όμως, 9.30 είχαν φύγει και νομίζω πως όλοι θέλαμε λίγο παραπάνω.

Δεν βρήκα κάτι καλό από την συναυλία οπότε θα μπει videaki. Προειδοποίηση: το video που ακολουθεί δεν είναι για ευαίσθητες ψυχές, παρακαλούνται όσοι δεν αντέχουν κάτι τέτοια απλά να μην το δουν και να μην αρχίσουν να γκρινιάζουν… Ευχαριστώ.

Rammstein

Μετά τους combichrist άνοιξαν τα φώτα και χώθηκα μπροστά. Ήμασταν δεξιά πάνω σ’ένα σκαλί κι έβλεπα τέλεια!!! Κατά τις 10 (επίσης στην ώρα τους, άντε να άργησαν 5 λεπτά) βγήκαν οι Rammstein – με έναν θεαματικότατο τρόπο φυσικά τον οποίο νομίζω πως θα χαλάσω αν περιγράψω :p

Από κει και πέρα το χάος. Οι άνθρωποι είναι θεοί, έπαιξαν πολύ, έπαιξαν δυνατά και σε κάθε τραγούδι είχαν κι ολόκληρη παράσταση από πίσω. Ώρες ώρες απλά χάζευα, δεν πίστευα τι έβλεπα.

Αυτά είναι πάνω κάτω τα τραγούδια που έπαιξαν (μου έχουν ξεφύγει κάποια):

Rammlied
B********
Keine Lust
Feuer Frei
Wiener Blut
Frühling In Paris
Ich Tu Dir Weh
Liebe Ist Für Alle Da
Links 2 3 4
Du Hast
Pussy
Benzin
Sonne
Ich Will
Seemann
Rosenrot
Engel

Και για να πάρετε μια γεύση του τι έγινε:

Στο Pussy ο Till απλά μας έκανε μια μικρή επίδειξη των προσόντων και των ικανοτήτων του – όσοι ήταν στις μπροστινές σειρές και τους πήραν τα «χύσια» ήταν πολύ ικανοποιημένοι μετά – εκστασιασμένοι θα έλεγα. Εμάς δυστυχώς δεν μας έφτασαν, σταμάτησαν ακριβώς μπροστά μας. Προς το τέλος του τραγουδιού γέμισε και η αίθουσα κάτι σαν κομφετί, κίτρινα και κόκκινα, ήταν υπερθέαμα – δεν έχω λόγια.

Καλά στο Feuer Frei έγινε χαμός. Καταρχάς να πω πως όταν έσκαγαν οι φωτιές οι μεγάλες τις νιώθαμε και μου είπαν τα παιδιά που ήταν πιο πίσω ότι τις ένιωθαν κι αυτοί. Ένας από εμάς που είχε πάει ακόμη πιο μπροστά ψήθηκε – απορώ πως αντέχει το συγκρότημα. Κάποια στιγμή σε αυτό το τραγούδι φόρεσαν οι 3 μπροστά κάτι σαν μάσκα στο στόμα τους και «έφτυναν» φωτιά όταν τραγουδούσαν. Δεν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Α και όταν έσκαγαν από πίσω τα «πυροτεχνήματα» τρανταζόταν το μέρος, τα ένιωθες να σκάνε στην καρδιά σου, ήταν απίστευτα τέλειο το όλο σκηνικό.

Το du hast είναι κλασσικά το αγαπημένο μου και μάλλον κι όλων των άλλων γιατί από τις πρώτες νότες τους έπεσε πανικός στο στάδιο, χαρά, ουρλιαχτά, χτύπημα – με πόνεσε ο αυχένας μου. Και εδώ θέλω να ρωτήσω τον κόσμο: πως στο καλό κοπανιέται έτσι ο τραγουδιστής; Το κεφάλι του νόμιζα ότι θα φύγει κάποια στιγμή, την επομένη θα έπρεπε να βάλει κολάρο – αν ήταν όπως ο κάθε φυσιολογικός άνθρωπος. Βέβαια ο λαιμός του είναι σαν κορμός δέντρου. Είναι τεράστιος ο τύπος, φέτες και το μπράτσο του είναι όσο το κεφάλι μου.

Sonne. Εδώ δεν έγινε κάτι τρελό απλά ήταν μια τέλεια στιγμή στην συναυλία οπότε απολαύστε.

Benzin. Ε όπως καταλαβαίνετε κι εδώ έγινε ένα έντονο παιχνίδι με τις φωτιές, πήρε κάποια στιγμή ο Till ένα μαραφέτι (σαν κι αυτά που λέμε στα rpg, θυμάμαι στο vampire, αναπτήρας και λακ για να κάνουμε φλογοβόλο, χιχιχιχι – ε μάλλον του Tiel ήταν λίγο πιο σοβαρό) και άρχισε να ξερνάει φωτιές από δω κι από κει. Και κάποια στιγμή τα σκάγια πήραν κι έναν άσχετο που ήταν πάνω στην σκηνή – με ένα φουτεράκι!! Θα δείτε την σκηνή στο video που ακολουθεί – εμείς καταλήξαμε πως ήταν στημένο πάντως (αν κι εκείνη την ώρα είχαμε σοκαριστεί λίγο).

Ich tu dir Weh.  Α καλά, εδώ κι αν ήταν show. Ο πληκτράς ήταν τρελή φάτσα, πάνω κάτω 5 κιλά μαζί με τα ρούχα και έκανε όλη την ώρα παλαβομάρες, μεγάλη μορφή ο τύπος (όπως και όλοι για να είμαστε αντικειμενικοί). Δεν λέω τίποτα, δείτε το και δείτε και το 2^ο βίντεο που έχει χάλι ήχο αλλά φαίνεται καλά το σκηνικό…

Engel. Το περίμενα πως και πως, μεγάλη λατρεία αυτό το τραγούδι. Δεν έγινε κάτι συνταρακτικό πάνω στην σκηνή, σε σχέση με τα άλλα τουλάχιστον αλλά μ’αυτό έκλεισαν και είναι θεϊκό από μόνο του οπότε ακούστε το (έχει και ωραίους στίχους).

Γενικά σχόλια:

• Η οργάνωση της συναυλίας ήταν άψογη. Όλα ξεκίνησαν στην ώρα τους και παρόλο που ήμασταν πίτα και είχαμε και τις φωτιές δεν ένιωσα να πεθαίνω από έλλειψη αέρα σε καμία στιγμή. Καλός εξαερισμός μάλλον. Μαστούρωνες λιγάκι βέβαια γιατί το μισό στάδιο κάπνιζε μπάφους, αλλά ήταν καλά, έκανες και κεφάλι τζάμπα. Α και το άλλο το θεϊκό είναι πως γυρνούσε ένας τυπάκος γύρω γύρω και πουλούσε μπύρες κι έτσι αν έσκαγες από την δίψα δεν ήταν ανάγκη να βγεις εκτός συναυλιακού χώρου για να δροσιστείς. 1000 μπράβο.
• Σ’ένα τραγούδι χάλασε 2-3 φορές το μικρόφωνο αλλά αντιμετωπίστηκε γρήγορα και ο κόσμος από κάτω ήταν τόσο χαρούμενος που ήταν σαν να μην συνέβη καν.
• Α, ας σημειωθεί ότι ήμασταν πολλοί έλληνες εκεί μέσα, 30-40 τουλάχιστον!! Την επόμενη φορά να οργανωθούμε!! Επίσης πέτυχα πολλούς γερμανούς και άγγλους.
• Ένα στιγμιότυπο που με τρόμαξε λιγάκι: Ήρθε κάποια στιγμή μια κοπελιά, ισπανίδα, κι έπεσε πάνω στους μπροστινούς μου, επίσης ισπανοί, και έκλαιγε με μαύρο δάκρυ. Τα παιδιά, που όπως καταλάβαμε την ήξεραν, προσπαθούσαν να την ηρεμήσουν και να την σηκώσουν, γιατί δεν μπορούσε να σταθεί καλά – και να δουν και τι έχει γιατί δεν μιλούσε. Αφήστε φρικάραμε λιγάκι όλοι. Τελικά μου είπε μετά που συνήλθε λιγάκι και ήρθε δίπλα μου να βγάλει φωτογραφίες ότι ήταν καλά απλά ήταν πιο μπροστά, κάποια στιγμή την ζούληξαν πολύ και δεν μπορούσε να αναπνεύσει και φοβήθηκε ότι θα πεθάνει… Τέλος πάντων, καλά ήταν τελικά, αν και πονούσε σε διάφορα σημεία, αλλά αγχώθηκα για λίγο…
• Κι ένα παράπονο: Δεν έπαιξαν το te quiero puta!!! Τραγικό;;; Και κάτι ισπανοί πίσω μου αυτό έλεγαν, το περιμέναμε πως και πως ρε γαμώτο…
• Έκανα μια βλακεία και μετά τους combicrhist δεν είχα τηλέφωνο οπότε δεν μπορούσα να επικοινωνήσω ούτε με κάποια άτομα που ήταν μέσα στην συναυλία ούτε με κάποια που ήταν στην Αθήνα κι ήθελαν να ακούσουν λιγάκι – σόρυ βρε γλυκιά μου, δεν μπορούσα ούτε μήνυμα να στείλω!!
• Πρώτη φορά πήγαμε σε συναυλία και λέγαμε πως το εισιτήριο ήταν πολύ φτηνό σε σχέση με το τι είδαμε!!

Η επιστροφή

Καλά στην επιστροφή γελάσαμε πάρα πολύ. Χάσαμε το τελευταίο μετρό και λιώσαμε σε ένα παγκάκι και εκεί μας βρήκαν κι άλλοι 4 από την παρέα (σύνολο 7) κι ευτυχώς η μια κοπέλα είχε την αντοχή να ψάξει σε χάρτες κλπ να βρει εναλλακτικές. Πήγαμε σε μια στάση του τραμ εκεί απέναντι που είχε πολύ κόσμο αλλά σύντομα ανακαλύψαμε πως όλοι ήταν τουρίστες και ψαχνόντουσαν. Είχε πολύ πλάκα γιατί ρωτούσαμε ο ένας τον άλλον, ρωτούσαν εμάς πώς να πάνε στο κέντρο (στα ισπανικά κιόλας…)!!! Τελικά εντοπίσαμε λεωφορείο, νυχτερινή γραμμή. Είχε 9 νυχτερινές γραμμές, αν είναι δυνατόν. Αυτή η πόλη δεν κοιμάται ποτέ, αλλά αυτά θα τα πούμε άλλη στιγμή. Οι στάσεις φίσκα όμως κι όλοι από την συναυλία φυσικά και το λεωφορείο δεν σταματούσε καν γιατί που θα μπαίναμε, στην οροφή; Οπότε αρχίσαμε να προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς την αφετηρία. Εμείς κι άλλα 30-40 άτομα που ήταν εκεί γύρω. Κάποια στιγμή ένας από εμάς που ήταν μπροστά μπροστά φωνάζει να τρέξουμε κι αρχίζουμε το τρέξιμο λοιπόν. Κι όλοι οι υπόλοιποι (παρόλο που το «τρέξτε» δεν πρέπει να το κατάλαβαν). Ε προλάβαμε το λεωφορείο και οι 4 κάτσανε κιόλας, μετά από 1 στάση όμως έγινε ένα ντου και πραγματικά σκαρφαλώνανε όπου βρίσκανε, ζουληχτήκαμε αρκετά αλλά κλασσικά κάναμε μαλακίες και γελούσαμε. Μας άφησε και κοντά στο μέρος που μέναμε, μια χαρά!!

Ήταν λοιπόν μια πολύ καλή συναυλία κι η μέρα – αν και είχε κάποια μικρά ευτράπελα πριν την συναυλία – ήταν τέλεια, από αυτές τις μέρες που θυμάσαι για μια ζωή…

Λοιπόν, θέλετε να πάμε να τους δούμε και αλλού; Θα έλεγα ή Αγγλία (που πρέπει να πάω έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή) ή Νορβηγία (που άμα πάμε μπορεί να μείνω κιόλας :p) ή Ελβετία (που είναι κοντά και παίζουν και σε festival)!!