Salam.
Aku lelaki yang kasar dan ganas. Aku ada sifat panas baran yang berkampung dalam jiwa sejak azali. Kalau perempuan, 'angin monsun barat daya' datang time period. Time datang bulan. Aku plak tak menentu. Ikut mood dan kepenggunaan enjin turbo kepalaotak aku ni. Boleh kata overall; lelaki yang 60% normal.
Tapi seburuk-buruk aku, sejahat-jahat aku, seganas-ganas aku, aku ni lelaki yang suka kucing. Nak kata pencinta tu idak ler. Tapi suka la kat kucing.
Suka. Bukan cinta. Auuuwww nyaaahhhhhh!!!
Kucing ni binatang yang manja tau. Comel. Kalau kena baka jenis yang cerdik, senang nak ajar ingat nama. Yang tu la paling syok tak terkata. Macam anjing beb! Panggil je nama, tuuuu diaaaaaaa..! Dari jauh berlari datang kat kita. Tapi ada gak jenis baka yang bangang. Dari kecik sampai besor panggil nama 100 kali pun tak reti-reti nak datang. Bagi kepala ikan goreng baru datang.
Zaman aku kecik dolu-dolu.
Masa tu aku belum sekolah lagi. Cukup sayang dengan kucing. Main ngan kucing. Berlari ngan kucing. Mandi ngan kucing. Dah jadi macam kawan. Cuma time makan je selalu hambat-hambat. Sebab aku makan atas lantai biasa. Biasa la orang kampung. Jadi kucing ni selalu nak sambar ikan goreng dalam pinggan aku. Mak aku la biasanya bagi kucing aku makan. Kalau nak tidur, tidur ngan kucing skali. Takde kucing, takleh nak tidur. Tu pasal kecik-kecik aku ada alahan. Terus ada penyakit lelah. Kihkihkih!
Kalau aku geram atau marah sangat ngan kucing ni, aku genggam kuat-kuat. Tak pun penyek-penyek dengan kaki. Mengiau bukan main kuat kucing aku. Yang masih aku ingat, aku penyek-penyek ngan kaki sampai terkeluar taik dah kucing aku tu. Aku TERpijak kuat sangat. Mak aku bukan main marah kat aku.
Alaaa makkk.. time tu kite kecik lagi leerrr.. tak tahu ape-apeeee.. Kihkihkih!
Bila imbas balik, aduh.. kejamnya aku.
Dulu family aku tak suka sangat bela kucing banyak-banyak. Serabut, kata mak dan ayah aku. Sakit hati bila bela banyak-banyak. Nak nak bela kucing betina. Bila sampai waktu mengawan, beranak seekor takpe. Ni banyak! Lagi serabut kepalaotak bila anak-anak kucing yang kecik-kecik ni berak merata-rata. Alamatnya... diorang kena kat pasar ikan!
Jadi, kat rumah aku tak banyak la kucing waktu tu. Paling banyak dua ekor je. Bila datang 'pendatang baru' yang datang entah dari mana, biasanya aku jadi pilih kasih. Kalau datang yang comel-comel, cantik-cantik, takpe. Aku bela. Kalau tak kena selera, samada hambat dengan menyimbah air, ataupun tangkap dan buang kat pasar ikan! Haha! Dan yang paling kejam.....
Heh!
Tu cerita dulu laaaa.. zaman kecik-kecik.. Belum lagi mumayyiz time tu. Mana aku tau dosa pahala.
Sekarang ni dah lain daaaaahhh.. sifat 'kebapaan' tu ada kaaaannn.. Kihkihkih!
Aku sayang kat binatang yang manja ni.
Aku ada tiga ekor kucing sekarang. Dopot, Kadir, dan Cabang. Semua jantan beb. Senang nak bela. Bagi je makanan apa pun. Diorang makan. Sebab?
Aku bagi makan sekali sehari! Kahkahkah!