Η υπόθεση των πόθεν έσχες των βουλευτών είναι μια αμαρτωλή ιστορία. Όσο και αν ψάξει κάποιος δύσκολα θα βρει άκρη. Κάθε χρόνο δημοσιεύονται ορισμένα στοιχεία στον ημερήσιο τύπο, αλλά ως εκεί. Αποσπασματικά και δίχως να επιτρέπονται συγκρίσεις.
Στο Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα, γνωστό στο διαδίκτυο ως 4Δ υπάρχει σχετική ανάρτηση για την πρόσβαση των πολιτών στα «πόθεν έσχες» των βουλευτών. Αντίστοιχη ανάρτηση υπάρχει και στο xblog. Η όποια προσπάθεια απλού πολίτη για πρόσβαση στα πόθεν έσχες των βουλευτών πέφτει στο κενό.
Σήμερα ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ Αθηνών Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε η Βουλή να δημοσιεύσει στο διαδίκτυο, διαχρονικά τις δηλώσεις πόθεν έσχες όλων των βουλευτών. Η διαχρονική δημοσιοποίηση του πόθεν έσχες θα δώσει τη δυνατότητα σε όλους εμάς να συγκρίνουμε και να συμπεράνουμε ποίοι πολιτικοί έχουν αυξήσει την περιουσιακή τους κατάσταση και εάν αυτή δικαιολογείται ή όχι; Ο καθένας μας θα μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Η παραπάνω πρόταση αποτελεί μια πρόκληση για το πολιτικό μας σύστημα και θα απαντήσει σε πολλά ερωτήματά μας. Ειδικά σε μια περίοδο όπου η χώρα μας διανύει την μεγαλύτερη οικονομική κρίση και το πολιτικό σύστημα αμφισβητείται οριζοντίως. Άλλωστε ο «βήχας και το χρήμα» δεν κρύβονται.
FRESH 24 ON THE GO
Διαχρονική δημοσιοποίηση των πόθεν έσχες των βουλευτών στο διαδίκτυο
Η φτώχεια φέρνει γκρίνια και "βαρβάρους"
Το εξώφυλλό του γερμανικού Focus έδωσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία σε μια μερίδα πολιτικών να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση για την οικονομία. Για όλα μας φταίνε οι Γερμανοί.
Σήμερα ο Γερμανός πρέσβης θα δεχθεί τις παρατηρήσεις του Προέδρου της Βουλής για το εν λόγω δημοσίευμα. Με την ίδια λογική οι πρόσβεις μας θα έπρεπε να δέχονται καθημερινά δριμύτατες παρατηρήσεις για τα όσα γράφουν και λέγονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για τις χώρες τους.
Χθες ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης τα έβαλε και πάλι με τη Γερμανία. Το είχε κάνει και παλιότερα. Η ιστορία έφτασε στο ναζιστικό παρελθόν, τις αποζημιώσεις που μας χρωστάνε και τα όσα δεινά υπέστη η χώρα μας κατά τη Γερμανική κατοχή.
Θα ήταν όλα σωστά και ωραία για εσωτερική κατανάλωση, εάν δεν συνέτρεχαν δύο σημαντικοί λόγοι:
Ο πρώτος η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Μάιο του 1950, η διακήρυξη Schuman πρότεινε την ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), η οποία έγινε πραγματικότητα με τη συνθήκη του Παρισιού στις 18 Απριλίου 1951. Στόχος της ήταν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν η διασφάλιση της ειρήνης ανάμεσα σε νικητές και ηττημένους και η συμφιλίωση των χωρών επί ίσοις όροις με τη συνεργασία τους μέσα σε ένα κοινό θεσμικό πλαίσιο. Εξελίχθηκε αργότερα σε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και τα πρόσφατα χρόνια σε Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν συμμετέχεις σε ένα τέτοιο όργανο, το οποίο από της ιδρύσεως του είχε ως στόχο την διασφάλιση της ειρήνης, δεν μπορείς να επικαλείσαι το παρελθόν μίας χώρας για να καλύψεις τις δικές σου αδυναμίες
Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με το τι κερδίσαμε από τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δισεκατομμύρια ευρώ. Ευρώ που έχουν αλλάξει τη ζωή μας και θα την είχαν αλλάξει περισσότερο εάν οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν πιο σοβαρές και διαχειριζόταν τα χρήματα με σύνεση και προς όφελος των πολιτών. Βασικός χρηματοδότης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η Γερμανία. Συνεπώς, οι διαμαρτυρίες μας δεν θα πρέπει να απευθύνονται στους Γερμανούς αλλά στις ελληνικές κυβερνήσεις. Όπως οι Γερμανοί έχουν κάθε λόγο να διαμαρτύρονται προς τις κυβερνήσεις τους. Και αυτό κάνουν και γι’ αυτό η Γερμανία γίνεται πιο αυστηρή. Αυτό δε συμβαίνει σήμερα. Έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια.
Τώρα πολλοί θα πουν «μα καλά οι Ευρωπαίοι δεν έβλεπαν την πορεία της Ελληνικής οικονομίας». Την έβλεπαν και κατά καιρούς έκαναν επισημάνσεις. Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν ήταν όσο αυστηροί θα έπρεπε απέναντί μας. Και δεν ήταν αυστηροί όχι μόνο με την Ελλάδα αλλά και με άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα και από τα οποία ενδεχομένως οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι. Ποιοι κίνδυνοι και από πού προέρχονται το περιγράφει o George Soros στο άρθρο του στους Financial Times: "The euro will face bigger tests than Greece"
Bedtime Stories
Το συγκεκριμένο spot συναντά αντιδράσεις στη Μεγάλη Βρετανία. Για τους λόγους κάντε κλικ εδώ.
Όταν οι εσωκομματικές ισορροπίες εμποδίζουν την παραγωγή πολιτικής
Ο Υφυπουργός Παιδείας Ιωάννης Πανάρετος στο post εισηγείται μια επανάσταση στο χώρο της εκπαίδευσης. Οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνεται να την κατέστειλαν στο "άψε σβήσε" για να μην "ταραχθούν" οι εσωτερικές ισορροπίες της κυβέρνησης ή μήπως "οι κύκλοι" όσων επιθυμούν την πλήρη ακινησία;
Ακολουθεί το post:
"Ας έλθουμε τώρα στα δικά μας και στο υπόλοιπο του τίτλου. (Μέρος των σκέψεων που παραθέτω ήταν στην βάση της πρότασης για την αναθεώρηση του συντάγματος το '95, στην οποία έκανα αναφορά στην προηγούμενη ανάρτηση).
Ας δούμε κατ’ αρχήν τις βασικές πολιτικές επιλογές εκπαίδευσης των περασμένων δεκαετιών και τις αδυναμίες τους.
Κυρίαρχες επιλογές ήταν η μαζική τριτοβάθμια εκπαίδευση και η προσπάθεια ενίσχυσης της περιφέρειας μέσω της δημιουργίας μονάδων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την χώρα.
Δύο ήταν οι παράγοντες που δεν ελήφθησαν υπ' όψη στην στρατηγική αυτή. Η ποιότητα και το κόστος.
Για να διασφαλισθεί η ποιότητα, η πρόταση του '95 προέβλεπε πιστοποίηση και αξιολόγηση τόσο των τότε υπαρχουσών όσο και των όποιων νέων μονάδων (κάτι που βέβαια ποτέ δεν έγινε). Δεν υπήρξε επίσης κάποια πρόβλεψη για τις ικανότητες που απαιτούνταν για να σπουδάσει κανείς στο πανεπιστήμιο.
Το κόστος ποτέ δεν μπήκε στην εξίσωση. Δημιουργούνταν νέα τμήματα με εντυπωσιακούς τίτλους, ένοιωθαν ικανοποίηση οι τοπικές κοινωνίες που αποκτούσαν πανεπιστήμιο (ΤΕΙ αν οι τοπικοί παράγοντες δεν ήταν τόσο ισχυροί) και εκλέγονταν πολλοί νέοι καθηγητές. Όταν τα οικονομικά άρχισαν να δυσκολεύουν το πρόβλημα των διδασκόντων άρχισε να αντιμετωπίζεται με "407" στα πανεπιστήμια (προσωρινούς διδάσκοντες που κατά τεκμήριο πήγαιναν μια φορά την βδομάδα να διδάξουν άδειες -πολλές φορές- τάξεις) και με εκτάκτους στα ΤΕΙ.
Το αποκορύφωμα της πολιτικής αυτής, ήταν η ίδρυση πανεπιστημίου με τροπολογία ένα μήνα πριν τις τελευταίες εκλογές.
Η ενίσχυση της περιφέρειας όμως, μόνο εν μέρει επετεύχθη. Πολλοί από τους φοιτητές που μπαίνουν στα περιφερειακά ιδρύματα (κανείς δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό τους), είτε δεν εγγράφονται καθόλου, είτε φεύγουν με μετεγγραφή (άλλη μια αντίφαση μια και οι ηγεσίες χρησιμοποίησαν τις ανεξέλεγκτες μετεγγραφές για να αντιμετωπίσουν -εν μέρει μόνο- ένα άλλο κοινωνικό πρόβλημα). Η λύση αυτή βέβαια ήταν σε αντίφαση με την πολιτική ενίσχυσης της περιφέρειας.
Επίσης σε αντίφαση με την πολιτική της μαζικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η βάση του 10 καθιερώθηκε για να αναβαθμίσει -υποτίθεται- την ποιότητα των σπουδαστών. Ποιός αλήθεια έχει μετρήσει αν υπάρχει πραγματική αναβάθμιση στα χρόνια που μεσολάβησαν; Μια και είμαστε στο σημείο αυτό, να πω ότι η μελέτη των στοιχείων που έχω αρχίσει να επεξεργάζομαι δείχνει ότι εισάγονται υποψήφιοι που ναι μεν έχουν μέσο όρο πάνω από 10, αλλά έχουν 4 και 5 στα βασικά μαθήματα του αντικειμένου!
Πώς θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτά -και πολλά άλλα- η δημιουργία τοπικών κολλεγίων;
-Θα δημιουργήσει μια ενδιάμεση βαθμίδα –που θα λειτουργεί και ως «γέφυρα»- μεταξύ της δευτεροβάθμιας και της ανώτατης εκπαίδευσης με κινητικότητα μεταξύ των βαθμίδων, καταργώντας τα απόλυτα στεγανά που υφίστανται σήμερα.
-Θα αποφορτίσει τις σπουδές στο Λύκειο από το άγχος των εισαγωγικών εξετάσεων αφού όλοι θα έχουν πρόσβαση στα κολλέγια, χωρίς εξετάσεις. Αυτό δεν έχει καμμία σχέση με την ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια που προτείνουν πολλοί, γιατί εκεί όλοι θα έπρεπε να εισαχθούν σε πανεπιστημιακές σχολές που δεν έχουν υποδομές μαζικής ανώτατης εκπαίδευσης.
- Με δεδομένο ότι θα μπορούν να εγγραφούν σε αυτά όλοι οι ενδιαφερόμενοι χωρίς το άγχος των πανελληνίων εξετάσεων θα μειωθεί σημαντικά η ανάγκη προσφυγής στα φροντιστήρια.
-Θα περιορίσει την συχνότητα του φαινομένου να χάνει ένας νέος που απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις δύο και τρία από τα πλέον παραγωγικά χρόνια της ζωής του κάνοντας φροντιστήριο - κάτι άκρως αντιεκπαιδευτικό και αντιοικονομικό- προκειμένου να ξαναδοκιμάσει στις γενικές εξετάσεις.
-Θα απελευθερώσει πολύτιμο χρόνο στους μαθητές του Λυκείου από τα φροντιστήρια και θα τους δώσει την δυνατότητα ενασχόλησης με άλλα ενδιαφέροντα πράγματα.
-Θα περιορίσει τις μετεγγραφές γιατί οι μαθητές θα έχουν την δυνατότητα να σπουδάσουν στα κολλέγια της δικής τους περιοχής, αντί να αναγκάζονται να εγγράφονται σε τμήματα μακριά από το σπίτι τους (όπου έτυχε να πέσει η μπάλα της ρουλέτας), με αντικείμενο πολλές φορές άσχετο με τις προτιμήσεις τους και στην συνέχεια να επιδιώκουν μετεγγραφή.
-Τα νέα παιδιά θα έχουν την δυνατότητα σε ένα ή δύο χρόνια να διαπιστώσουν αν πραγματικά έχουν τις δυνατότητες να ακολουθήσουν πανεπιστημιακές σπουδές ή -σε αντίθετη περίπτωση- αν είναι προτιμότερο να επιδιώξουν μια επαγγελματική κατάρτιση. Θα αποκλιμακωθεί έτσι ο "πληθωρισμός" στην ζήτηση πανεπιστημιακών σπουδών.
-Μετά το τέλος της διετούς φοίτησης όσοι επιλέξουν να μην ακολουθήσουν πανεπιστημιακές σπουδές -ή αντιληφθούν ότι δεν έχουν τις δυνατότητες για κάτι τέτοιο- θα αποκτούν ένα χρήσιμο τίτλο σπουδών (και όχι δυο χαμένα και χρυσοπληρωμένα χρόνια φροντιστηρίου).
-Στα κολλέγια μπορούν να ενταχθούν –ή να μετατραπούν- και τα ΙΕΚ που λειτουργούν σήμερα στην περιφέρεια. Θα λυθεί έτσι και άλλο ένα πρόβλημα, αυτό της έλλειψης κινητικότητας μεταξύ ΙΕΚ και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
-Οι μονάδες αυτές (σε αντίθεση με τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ) θα μπορούν εύκολα να προσαρμόζονται σε νέα επιστημονικά η επαγγελματικά δεδομένα. Αυτό θα έχει ως πρόσθετο αποτέλεσμα ότι θα μειωθεί η ανάγκη –και η πίεση- δημιουργίας νέων τμημάτων.
-Θα είναι πολύ ευκολότερο να καλυφθούν οι διδακτικές ανάγκες στο επίπεδο αυτό.
-Θα υπάρξει μεγάλη αποσυμφόρηση των πανεπιστημίων, κυρίως των κεντρικών, αφού για πολλούς ο πρώτος κύκλος σπουδών θα γίνεται στα τοπικά κολλέγια. (Όσοι έχουν μελετήσει λίγο τα στοιχεία γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι λιμνάζοντες φοιτητές βρίσκονται στα πρώτα δύο πανεπιστημιακά έτη σπουδών - προσοχή, όχι ημερολογιακά έτη: μόλις ξεπεράσουν το στάδιο αυτό, συγκεντρώνονται και προσπαθούν να τελειώσουν όσο το δυνατόν συντομότερα).
-Θα αποκτήσουν ουσία οι εκπαιδευτικές μονάδες αφού με βάση αυτές και την σχέση που οι προηγούμενες σπουδές θα έχουν με το συγκεκριμένο τμήμα του πανεπιστημίου ή ΤΕΙ στο οποίο θα θέλει κάποιος απόφοιτος κολλεγίου να μεταπηδήσει, θα αναγνωρίζεται η προηγούμενη εκπαίδευση (και όχι απλώς με βάση τα χρόνια σπουδών).
-Τα τοπικά κολλέγια θα εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο τρόπο και την δια βίου μάθηση αφού ο κάθε πολίτης που θα θέλει να αποκτήσει γνώσεις ή δεξιότητες σε κάποια φάση της ζωής του θα το κάνει εύκολα χωρίς να απομακρυνθεί από το σπίτι του και την δουλειά του. Θα μπορεί δε, να παρακολουθήσει και ένα μόνο μάθημα που θα πιθανόν τον ενδιαφέρει για την δουλειά του είτε για την βελτίωση των γνώσεών του, παίρνοντας ταυτόχρονα σχετική έγκυρη πιστοποίηση χωρίς να υποχρεώνεται να το κάνει αυτό παρακολουθώντας αμφίβολης ποιότητας σεμινάρια σε αμφίβολης ποιότητας οργανισμούς και παίρνοντας αμφίβολης αξίας πιστοποιητικά.
-Τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ θα μπορούν να συνεργάζονται με τα κολλέγια αυτά, ακόμα και να ιδρύουν κολλέγια ως παραρτήματα (αντί να ιδρύονται μεμονωμένα πανεπιστημιακά τμήματα σε πόλεις που καμμία ουσιαστική σύνδεση δεν έχουν με το πανεπιστήμιο στο οποίο ανήκουν). Θα ελέγχουν έτσι και την ποιότητα των σπουδών σε αυτά και την αντιστοιχία τους με τις απαιτήσεις τους (κάτι που δεν γίνεται σήμερα).
-Η τοπική αυτοδιοίκηση και η κοινωνία θα μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην λειτουργία τους.
-Το κόστος ίδρυσης και λειτουργίας τους θα ήταν εξαιρετικά χαμηλότερο από το αντίστοιχο πανεπιστημίων και ΤΕΙ.
Σε μια τέτοια προσέγγιση τα τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ που σήμερα έχουν κενές θέσεις θα μπορούσαν να μετατραπούν σε κολλέγια που θα λειτουργούσαν υπό την εποπτεία των αντιστοίχων ιδρυμάτων, καθιστώντας άνευ αντικειμένου και το πρόβλημα της βάσης του 10 που τόσο πολύ μας απασχολεί.
Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν και πολλές πλευρές που πρέπει να εξετασθούν. Αυτή άλλωστε είναι και η χρησιμότητα της διαβούλευσης. Όσο για τις τεχνικές λεπτομέρειες που χρειάζεται να ρυθμισθούν σε μια τέτοια αλλαγή, αυτές μπορούν να μελετηθούν σε επόμενο στάδιο."
Και το προηγούμενο post: Τα τοπικά κολλέγια, οι πανελλήνιες εξετάσεις, οι μετεγγραφές και η βάση του 10
Η Γαλλία επενδύει στο Μέλλον της, με τη βοήθεια της Marianne
Η Marianne, προσωποποίηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, χρησιμοποιείται για να καλύψει τις ανάγκες της επικοινωνίας και συγκεκριμένα την λήψη ενός δανείου 35 δισεκατομμυρίων ευρώ από τη γαλλική κυβέρνηση. Η καμπάνια υπογράφεται με την φράση "Η Γαλλία επενδύει στο Μέλλον της", καθώς η Marianne εμφανίζεται στην αφίσα ως έγκυος. Έξυπνη ιδέα, παρά τις αντιδράσεις που έχουν ξεσηκωθεί στη Γαλλία από φεμινιστικές οργανώσεις και όχι μόνο.
Εμπιστοσύνη ζητά ο Γιώργος Παπανδρέου
Η ομιλία Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στη Διάσκεψη για την Προοδευτική Διακυβέρνηση με θέμα: «Μετά την κρίση: Ένας στρατηγικός ρόλος της Κυβέρνησης» στο Λονδίνο. Μεταξύ των κυρίαρχων λέξεων η εμπιστοσύνη και η ανάκτησή της στο εξωτερικό.
Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Ελπίδα, Ανταγωνιστικότητα οι λέξεις κλειδιά για τον Αντώνη Σαμαρά
Αν και θα περίμενε κανείς περισσότερη αυτοκριτική για τα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης και τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας στo χθεσινό Προσυνέδριο μίλησε περισσότερο για τις αρχές και αξίες της νέας Νέας Δημοκρατίας όπως την αποκάλεσε στην ομιλία του. Σε αυτή δεσπόζουν οι λέξεις Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Ελπίδα και Ανταγωνιστικότητα.
Ρευστότητα και έντονες κοινωνικές διεργασίες. Έρευνα της MARC για το Έθνος
Η ελληνική κοινωνία από την έρευνα της MARC φαίνεται να συμφωνεί με την αναγκαιότητα των μέτρων και μάλιστα να επιρρίπτει ευθύνες για την αργοπορία λήψης τους. Αυτή η στάση είναι αποτέλεσμα του φόβου ή μιας πολιτικής ωρίμανσης; Αυτό θα φανεί στο μέλλον. Σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών αξιοσημείωτη είναι η πτώση της δημοτικότητας των προσωπικοτήτων που ηγούνται της Αριστεράς. Επίσης, αξιοσημείωτη είναι η άνοδος της δημοτικότητας του Γιώργου Καρατζαφέρη. Όλα τα παραπάνω αναδεικνύουν την ρευστότητα, τις έντονες διεργασίες και τις αλλαγές που πραγματοποιούνται στο αξιακό υπόβαθρο της ελληνικής κοινωνίας.
O Τιτανικός συνεχίζει το ταξίδι του
Ο Τιτανικός συνεχίζει το ταξίδι του. Στον υπόλοιπο κόσμο πιστεύουν ότι έχουμε χτυπήσει το παγόβουνο και το καράβι «μπάζει» νερά και κινδυνεύει να βυθιστεί. Στην Ελλάδα θέλουμε να πιστεύουμε ότι το παγόβουνο είναι μπροστά μας και θα το αποφύγουμε. Είτε ισχύει το πρώτο, είτε το δεύτερο στην ταινία Τιτανικός το πλήρωμα κράτησε την ψυχραιμία του ως τέλος. Η σκηνή από την ταινία, όπου η ορχήστρα συνεχίζει να παίζει είναι χαρακτηριστική.
Δυστυχώς, το συναινετικό κλίμα δεν κράτησε πολύ. Η απόφαση της κυβέρνησης για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία δυναμιτίζει το πολιτικό σκηνικό με απρόβλεπτες συνέπειες. Χαρακτηριστικά τα όσα ακούστηκαν χθες στη βουλή και περιγράφονται σήμερα στο ΒΗΜΑ.
Χαρακτηριστικό το κλίμα και στη συνάντηση Παπανδρέου – Σαμαρά.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για την σημερινή κατάσταση της οικονομίας ευθύνονται διαχρονικά όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Σίγουρα ο τελευταίος πληρώνει τον λογαριασμό και στη συγκεκριμένη περίπτωση τον πληρώνει η Νέα Δημοκρατία που βλέπει τη διαφορά με το ΠΑΣΟΚ να αυξάνεται. Αναμφισβήτητα καλές προθέσεις υπήρξαν. Αποτέλεσμα όμως δεν υπήρξε. Όπως αποτέλεσμα δεν έχει υπάρξει από τις συνεδριάσεις των εξεταστικών επιτροπών.
Η αλλαγή στάσης του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη
O Υπουργός Προστασίας του Πολίτη σήμερα ήταν πιο μετρημένος στις δηλώσεις του προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σε αντίθεση, με τις δηλώσεις του όταν ήταν βουλευτής της αντιπολίτευσης και όταν ανέλαβε Υπουργός, είχε λιγότερο ύφος, επιθετικότητα και αλαζονεία. Καλή αυτή η αλλαγή γιατί και σοβαρός είναι και γνώστης του θέματος. Ελπίζουμε η αλλαγή αυτή να διατηρηθεί και στο μέλλον και να συνοδευτεί με κάποιες επιτυχίες αντίστοιχες του παρελθόντος γιατί στη νέα θητεία του δεν έχει δείξει την αναμενόμενη αποτελεσματικότητα γιατί έως τώρα, περισσότερο με συνέχεια των προκατόχων του έμοιαζε.
Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media
Η καλή δουλειά να λέγεται και να γράφεται. Για άλλη μια φορά ο Στάθης Χαϊκάλης αποδεικνύει ότι όταν κάποιος έχει διάθεση να είναι δημιουργικός και παραγωγικός μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα.
Μέσα από τις σελίδες του knowhow.gr παρουσιάζει το e-book με τίτλο: Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media.
Όπως αναφέρει ο ίδιος και στο blog του “Think Positive” :
"Camera on, Camera off" η νέα καμπάνια των Εργατικών στη Μεγάλη Βρετανία
Η προεκλογική μάχη στη Μεγάλη Βρετανία ξεκινά σιγά - σιγά. Η νέα outdoor διαφήμιση των Εργατικών, από την Saatchi and Saatchi προμηνύει ότι θα είναι και σκληρή. Στο συγκεκριμένο πόστερ οι Εργατικοί επικρίνουν τον David Cameron για την ανακολουθία των θέσεων του.
Προηγήθηκε σκληρή αντιπαράθεση το Νοέμβριο. Το πόστερ των Εργατικών
όπου ο David Cameron και ο George Osborn είχαν την εμφάνιση των δίδυμων Jedward και οι οποίοι συμμετείχαν στο Βρετανικό X-Factor.
Kαι η απάντηση των Συντηρητικών, δύο εβδομάδες μετά:
Το brand name Ελλάδα σε πτώση
Αφορμή για το post αυτό είναι τα αρνητικά δημοσιεύματα των τελευταίων εβδομάδων σχετικά με την ελληνική οικονομία. Τις τελευταίες ημέρες κάνουν το γύρο του facebook αρκετά από αυτά. Νομίζω ότι την παράσταση κλέβει το άρθρο των New York Times:
Wall St. Helped to Mask Debt Fueling Europe’s Crisis
Για πολλούς συνομιλητές είναι έκδηλη η αγωνία για τη διεθνή εικόνα της χώρας μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις.
Τα 2005, σε έρευνα της Futurebrand η οποία αξιολογεί με όρους branding τις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη η Ελλάδα βρισκόταν στην 6η θέση. Όπως επισημαίνεται στο site της Ένωσης Ακολούθων Τύπου:
«Η Ελλάδα ως brand απουσιάζει από όλες τις επιμέρους μετρήσεις χαρακτηριστικών που είχαν αξιολογηθεί ως σημαντικά και είχε γίνει προσπάθεια να προβληθούν με την επικοινωνιακή ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως και μέσω των διαφημιστικών εκστρατειών του ΕΟΤ, δηλαδή τα στοιχεία της αυθεντικότητας, των επιλογών σε διαμονή, καταλύματα, συνεδριακό τουρισμό, την ευκολία και τις ευκαιρίες ταξιδιών, καθώς και την ασφάλεια»και συνεχίζει αναφέροντας ότι:
«Η καθοδική πορεία της εικόνας της Ελλάδας ως brand διαφαινόταν ήδη από τη μέτρηση της FutureBrand για το έτος 2007, οπότε η Ελλάδα εμφανιζόταν στην 9η θέση. Ήδη από το 2007, οι ειδικοί επισημαίνουν πως «η Ελλάδα έχει σημαντικά πλεονεκτήματα ως χώρα, ωστόσο πρέπει να είναι πιο σταθερή στις προσπάθειές της να προβάλλει το brand». Στην ανάλυση της έρευνας του 2007 η Ελλάδα ως brand αναφερόταν στην κατηγορία των χωρών που βρίσκονται σε παρακμή, γιατί δεν καταφέρνουν να αξιοποιήσουν τα επικοινωνιακά πλεονεκτήματα που διαθέτουν ή γιατί οι δράσεις τους τις καθιστούν μη δημοφιλείς στο κοινό). Για την εικόνα του brand το 2007, η ανάλυση ανέφερε πως η Ελλάδα στηρίζεται ιδιαίτερα στη διαφημιστική της προβολή, αλλά η κεντρική ιδέα του Explore your Senses (το διαφημιστικό σλόγκαν της καμπάνιας διεθνούς προβολής της χώρας) μοιάζει επιδερμική. Επισημάνθηκε, επίσης, το γεγονός ότι κάθε χρόνο εφαρμόζεται και διαφορετική διαφημιστική εκστρατεία, με αποτέλεσμα η διαφημιστική προβολή του brand να μην παρουσιάζει συνέπεια και να μην μπορεί να εμβαθύνει στα αξιακά χαρακτηριστικά της μάρκας.»
Το βαρόμετρο της Public Issue
Η σημερινή έρευνα της Public Issue που δημοσιεύεται στην Καθημερινή της Κυριακής έχει μεγαλύτερη αξία όχι για την πρόθεση ψήφου, αλλά κυρίως για την αντίληψη της πορείας των πραγμάτων από τους πολίτες.
Το 52% βλέπει την Ελλάδα αποδυναμωμένη. Τον Οκτώβριο το αντίστοιχο νούμερο ήταν 35%. Την ίδια ώρα το 80% εκτιμά ότι θα αυξηθούν οι κοινωνικές συγκρούσεις, ενώ το 52% πιστεύει ότι τα πράγματα πηγαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση, όταν το αντίστοιχο νούμερο τον Σεπτέμβριο του 2009 ήταν 78%.
Όσον αφορά την εκτίμηση της εκλογικής επιρροής από την Public Issue, η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ενώ ελαφρώς αυξημένα είναι τα ποσοστά του ΛΑΟΣ, λογικό καθώς το ζήτημα της ιθαγένειας των μεταναστών ευνοεί τη ρητορική του.
Σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης οι πολίτες επιλέγουν το ασφαλές λιμάνι της κυβέρνησης. Άλλωστε αυτή τη στιγμή είναι νωρίς να αποτυπωθεί οποιαδήποτε δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση για τρείς λόγους:
Ο πρώτος γιατί ακόμη είναι νωπή η λαϊκή εντολή προς το ΠΑΣΟΚ. Βρισκόμαστε μόλις τέσσερις μήνες έπειτα από τις εθνικές εκλογές.
Ο δεύτερος γιατί οι πολίτες υπό τη διεθνή πίεση και το φόβο της χρεοκοπίας αισθάνονται την αναγκαιότητα των μέτρων.
Ο τρίτος γιατί ακόμη δεν έχουν γίνει αισθητά τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση στη τσέπη των πολιτών.
Ο τέταρτος αφορά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όπου έχει πληγεί το κύρος και οι πολίτες του αποδίδουν σημαντικές ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα.
Υπό αυτές τις συνθήκες και για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν θα δούμε σημαντικές αλλαγές στην πρόθεση ψήφου. Άλλωστε αυτή την περίοδο μεγαλύτερη σημασία έχει η μελέτη των κοινωνικών διεργασιών και όχι η πρόθεση ψήφου.
H δια βίου μάθηση στο opengov
Από τις 4 Φεβρουαρίου έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση στο opengov το πλαίσιο πολιτικών αρχών και θέσεων για τη δια βίου μάθηση στην Ελλάδα. Η χώρα μας καταλαμβάνει την 27η θέση από τις 33 χώρες που αξιολογήθηκαν. Σε σχέση δε με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 27 (ποσοστό συμμετοχής 9,5%), οι επιδόσεις της χώρας βρίσκεται στο ένα τρίτο του κοινοτικού μέσου όρου και συγκεκριμένα στο 2,9%. Στην κορυφή βρίσκονται η Σουηδία και η Δανία με ποσοστά 32,4% και 30,2% αντίστοιχα.
Διαβάστε το κείμενο της διαβούλευσης και γράψτε τα σχόλια σας.
Έπειτα από έναν χρόνο, η Ελλάδα αντιδρά
Εντάξει, η κυβέρνηση δεν κάνει όσα έλεγε προεκλογικά. Άλλωστε οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν μας έχουν συνηθίσει σε κάτι τέλειο. Με τις χθεσινές εξαγγελίες η κυβέρνηση έδειξε τουλάχιστον ότι έχει την πρόθεση να κινηθεί έστω και με καθυστέρηση.
Αυτό είναι θετικό αν λάβουμε υπόψη μας όσα διαδραματίσθηκαν τον τελευταίο χρόνο. Χρειάσθηκε η παράδοση των όπλων μίας κυβέρνησης (αυτής του Καραμανλή), να μας πιέζουν οι Ευρωπαίοι, να ασχολούνται διεθνώς τα μέσα ενημέρωσης με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, να δηλώνει ανασφάλεια το 76% των Ελλήνων, προκειμένου το επίσημο ελληνικό κράτος να αντιδράσει με ένα πακέτο μέτρων για τη σωτηρία της ελληνικής οικονομίας.
Προς το παρόν ακούσαμε εξαγγελίες προθέσεων. Η αλήθεια είναι ότι τον προηγούμενο χρόνο έλειπαν και οι προθέσεις. Οπότε σε αυτή την φάση μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι. Τουλάχιστον κάτι ανακοινώθηκε και είναι προς τη θετική κατεύθυνση. Τα πάντα όμως θα κριθούν από την αποτελεσματικότητά. Εδώ ξεκινούν τα δύσκολα.
Από τις χθεσινές όμως εξαγγελίες δεν ακούσαμε τίποτα ουσιαστικό για την μείωση της κρατικής σπατάλης και της διαφθοράς. Συγκοινωνούντα δοχεία. Και όταν αναφερόμαστε στην κρατική σπατάλη αυτή έχει ονοματεπώνυμο. Πρωτίστως αφορά την υγεία. Ακολουθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση και έπονται ΔΕΚΟ και εκατοντάδες νομικά πρόσωπα αμφίβολης χρησιμότητας. Ε, μη ζητάμε και πολλά!
Spin the Bottle
Ένα νέο τηλεοπτικό σποτ, το "Spin the Bottle" έκανε την εμφάνισή του τις προηγούμενες ημέρες στη Μεγάλη Βρετανία και υπενθυμίζει στους γονείς του κινδύνους του αλκοόλ στις νέες ηλικίες.
Στην Ελλάδα τρεις στους 10 εφήβους (32%) θεωρούν «αθώα» την κατανάλωση ενός έως δύο ποτών κάθε ημέρα ενώ το ίδιο ποσοστό συνηθίζει να καταναλώνει οινοπνευματώδη ποτά έξι φορές μηνιαίως. Το 13,2% δηλώνει ότι πίνει πέντε ή και περισσότερα ποτά τουλάχιστον τρεις φορές τον μήνα ενώ το 8,3% καταναλώνει την ίδια ποσότητα καθημερινά.
Η πλειοψηφία των Ελλήνων μαθητών στην ηλικία των 11 ετών έχουν όχι απλώς δοκιμάσει οινοπνευματώδη ποτά σε ποσοστό 69%, αλλά πίνουν συστηματικά μπίρα το 17% και το 14% κρασί μια φορά τον μήνα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Όπως προκύπτει από πανευρωπαϊκή στατιστική μελέτη, το 10% των 11χρονων και το 21% των 15 χρονων ομολογούν πως έχουν μεθύσει μία φορά.
Με τις υγιές μας!
Πληρώνοντας την αναποφασιστικότητα.
Στο προηγούμενο post αναφέρθηκα στην αίσθηση ανασφάλειας και την χαμηλή αξιοπιστία των εκτελεστικών και αντιπροσωπευτικών θεσμών και ανέφερα ότι το ζητούμενο για την ανόρθωσή τους είναι η συναίνεση σε μια κρίσιμη καμπή για τη χώρα.
Χθες, ο κ. Παπανδρέου ζήτησε τη συναίνεση των υπολοίπων κομμάτων για να βγει η χώρα από την κρίση. Ο Αντώνης Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία την πρόσφεραν και σήμερα θα ακολουθήσουν οι συναντήσεις με τους αρχηγούς όλων κομμάτων. Αυτό είναι ένα πρώτο θετικό βήμα. Σίγουρα δεν αρκεί για να βγούμε από την κρίση και να ενεργοποιηθεί η ελληνική κοινωνία προκειμένου να διαμορφωθεί ένα κίνημα εθνικής σωτηρίας. Για να συμβεί αυτό όπως ανέφερε και ο Μίμης Ανδρουλάκης στη σημερινή του συνέντευξη στο ΒΗΜΑ FM, απαιτείται η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η κήρυξη πολέμου, που θα προκαλούσε συναγερμό των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων.
Δυστυχώς, οι πρώτες 100 και κάτι ημέρες πέρασαν με ατέρμονες διαβουλεύσεις και όπως ανέφερε και πάλι ο Μίμης Ανδρουλάκης δεν κάνεις διαβούλευση για το επιτελείο του πολέμου. Η κυβέρνηση υπήρξε θύμα της αναποφασιστικότητας. Όπως ακριβώς υπήρξε και η προηγούμενη με τα γνωστά, για την ίδια, αποτελέσματα της 4ης Οκτωβρίου. Μόνο που στη φάση που βρισκόμαστε, τους πολίτες λίγο ενδιαφέρει εάν θα χάσει το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία.