Pembe domates fidelerini şaşırttım cumartesi günü. Şaşırtma ile kökleri zedelemeden, fidenin gövdesinden tutmadan, yapraklardan tutarak fide poşetlerine aktardım yani. Bu şekilde fideyi güçlendirmiş oluyoruz. Bundan sonra bahçeye/büyük saksıya geçecekler.
Yukarıdaki resim şaşırtmadan önce fidelerin toplu halde görüntüsü.
Fide poşetlerine ayrılmış pembe domatesler babaannemin yarım asırlık belki daha yaşlı tel dolabı üzerinde. Üniversiteyi kazanıp da ayrı evde yaşamaya başladığımdan beri göz koydumdu, en sonunda bu eve taşındıktan sonra sırtlanıp getirdim. Basitçe bir zımpara biraz da vernik işi var. Tembelliğimi yenersem bir günde halledirim sanırım.
Sabahtan bolca çay keyfi yapılan masanın üstünde de kalan fideler. Diğer kaptakiler biber fideleri. Çok daha geç çimlendikleri için biraz daha beklesinler, onları belki de şaşırtmadan saksıya nakledicem. Biber fidelerini saksıya alırken her fide arasında yumruk kadar boşluk bırakılacak. Nereden duydum/okudum hatırlasam yazıcam da biber fideleri böyle yakın olursa birbirlerine destek olur, daha iyi verim sağlanırmış. Domatesin tam tersi yani. ( domates fideleri arasında 50 cm boşluk, mümkün olan en derin saksı, hatta derin kök sebebiyle bahçe )
Bu saksıdaki önceki evimde domates fidesinin yanında kendiliğinden çıkıp inatla tutunmuştu. Buraya terfi ettirmiştim. İyi ki kıyamamışım da koparmamışım. Meğer dışbudak yapraklı akçaağaçmış bu :)
Boyu 20 metreye ulaşırmış bu ağaçların.
Kışın bildiğiniz kuru ölü bir çubuktu. Atsam mı diye de geçirdim içimden, ama atmadım. Hatta yanında çıkan sarı mine çiçekli ayrık otu bile koparmadım. Yarenlik etsin diye bir sardunya bile skuşturdum saksıya.
Baharda bu güzel yapraklar fışkırdı o kuru, ölü sandığım şeyden. Boşuna dememişler doğanın uyanışı diye. Demek ki akçaağacım da kış uykusundaymış.
Bu zavallıcık da aslında güzeller güzeli bir fiscus idi. Bir çeşit güve dadandı. Yaprakların altında resmen koza halinde yuva yapmış. Farkedip epeyce koza temizledim ama geç kalmışım anlaşılan. Budadım kel olana kadar.
Sonra yine baharda bu yeni sürgün patladı. Umarım inat eder de yaşar.
İşte hafta sonu faaliyetlei de böyleydi pisileri sevmek dışında.