Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fantastyka. Pokaż wszystkie posty

stycznia 29, 2025

Oberki do końca świata - Wit Szostak


No powiem Wam, że "oberkami" Wit Szostak zrehabilitował się w moich oczach, bo książka bardzo mi się podobała. Poprzednia książka autora jaką czytałam, czyli "Szczelinami" i jej poetyckość nie spodobała mi się zupełnie. Tym razem było naprawdę super i mogę ją śmiało polecać, ale do rzeczy:

Jakbym miałam powiedzieć o czym jest ta książka, to powiedziałabym zbiorczo, że o przemijaniu. O przemijaniu życia, przemijaniu tradycji, muzyki i wsi. Pierwsza połowa książki widocznie bardziej mi się podobała od drugiej. Wtedy poznajemy rodzinę Wichrów, którzy są wiejskimi muzykantami we wsi Rokiciny, która została umiejscowiona gdzieś na ziemi radomskiej. Towarzyszymy im w życiu, obserwując przemiany we wsi i w ludziach oraz żegnamy kolejne elementy, które powoli odchodzą do przeszłości. 

"[...] Co ty tam, Jakubie, trzymasz w starej szopie?
Co ty tam ukrywasz za stodołą, chłopie?
Czy ty nie boisz się Niemców, podłych zatraceńców.
Czy ty nie boisz się Niemców, diabelskich odmieńców. [...]"

Zaczynamy akcję we wsi jeszcze przed wojną, a kończymy w świecie nam współczesnym, jeśli się nie mylę to jakoś w latach 80 lub 90. Każdy rozdział stanowi odrębny epizod w życiu danego członka rodziny. Najbardziej podobały mi się sceny z partyzantami i niemieckim więźniem w czasie wojny oraz początkowe rozdziały w których jeden z braci idzie na do wojska, a drugi zostaje z jego narzeczoną.

"Ej, choćcie do nas chłopcy, choćcie ze skrzypcami.
Ej, choćcie do nas chłopcy, choćcie z oberkami."

Warstwa poetycka towarzyszy nam przez całą książkę w formie licznych powtórzeń, wtrąceń w kształcie wiersza i rymów. Rzeczywiście przypomina to muzykę i nadaje książce takiego osobliwego brzmienia. Te wtrącenia są w każdym rozdziale, więc jest tego rzeczywiście sporo. Wątki fantastyczne co chwilę się pojawiają, bardziej w formie bardziej realizmu magicznego. Ale magiczne rzeczy się przydarzają, pojawiają się diabły i zaczarowane obiekty. Także taka niezwykłość co jakiś czas puka rodzinie Wichrów do drzwi. Ta magia objawia się w tradycji, wierzeniach i przesądach. 

Podobała mi się ta książka. Jest swojska i przyjemna. Słuchałam ją głównie w audiobooku w interpretacji fantastycznego Wiktora Zborowskiego i to był strzał w dziesiątkę. 

Szczegóły:
Tytuł: Oberki do końca świata
Autor: Wit Szostak
Wydawnictwo: Powergraph
Liczba stron: 288

"Oberki do końca świata” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

grudnia 01, 2024

Rozdroże kruków - Andrzej Sapkowski

 

Informacja o nowej książce Andrzeja Sapkowskiego gruchnęła tak niespodziewanie i tak blisko do premiery, że szczerze mówiąc nie miałam praktycznie żadnych oczekiwań co do Rozdroża kruków.

Ogólnie mówiąc jest to książka po prostu dobra. Myślę, że sentyment do Wiedźmina bardzo wpłynął na moją ocenę, ale autentycznie przyjemnie mi się to czytało. W pierwszej połowie nieco brakowało tej myśli przewodniej co sprawiło, że pierwsze rozdziały były jak osobne opowiadania, co w sumie aż tak mi nie przeszkadzało, bo opowiadania bardzo lubię, a autor w tej formie, co widać, czuje się bardzo dobrze.

Wiedźmin Geralt jest tu młodzikiem, nieobytym ze światem. Dopiero co wyruszył z Kaer Morhen i życie w drodze daje mu kilka pierwszych bardzo bolesnych lekcji. Nie tyle jeśli chodzi o potwory, ale o ludzi i ich relacje. Brak tu tej ironii i ciętego języka jaki znamy z sagi, a wiedźmin częściej milczy niż mówi, ale jest za to natłok ludzi z różnymi interesami, którym wiedźmin w swojej nieświadomości nadepnął na odcisk. Nieco potworów też było, co bardzo mnie cieszyło. Zwiedziliśmy trochę rozdroży i lasów.

- Nie obraź się - Holt obrócił się w siodle - ale nalegam, byś przy mnie zechciał w miarę poprawnie się wysławiać. W szczególności nie mówił „obczaić" i ,,no weź”.

Poruszamy się po Kaedwen praktycznie cały czas. Słyszałam już głosy, że Sapkowski nie jest konsekwentny jeśli chodzi o budowanie świata i tego co gdzie jest, ale dla mnie, osoby która sagę czytała dość dawno, nie miało to żadnego znaczenia. Nie spodziewałam się też spotkać wielu osób które pojawiały się w sadze, a tu niespodzianka, kogoś jednak spotykamy i zawsze wtedy pojawia się u mnie to miłe uczucia podszyte sentymentem.

Książka jest poprawna, napisana jak zwykle bardzo przyjemnym językiem. Czy mnie porwała? Nie. Ale z czystą przyjemnością ją przeczytałam. Czy była krótka? Była w sam raz i uważam, że za bardzo się przyzwyczailiśmy do wydawnictw, które wypuszczają na rynek same 500-stronicowe cegły, a jak coś ma poniżej 300 to jest dla niektórych takim dłuższym opowiadaniem. Także myślę, że jak na to co chciał autor przekazać, długość jest idealna. Czy poznajemy coś nowego i odkrywczego? Raczej nie, ale ja jako fanka jestem zadowolona z powrotu do świata Geralta (jeszcze nie z Rivii).

Szczegóły:
Tytuł: Rozdroże krukó
Tom: 0,1
Cykl: Saga o Wiedźminie
Autor: Andrzej Sapkowski
Wydawnictwo: superNOWA
Liczba stron: 292

"Rozdroże kruków” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

sierpnia 03, 2024

Welesówna - Mika Modrzyńska

Welesówna na tropie słowiańskich demonów.

Nawet nie wiem kiedy mi ta książka minęła. Normalnie dzień i trochę zajęło mi przeczytanie Welesówny i była to naprawdę bardzo przyjemna rozrywka. W ogóle książki z motywami słowiańskimi są takie swojskie i nasze. Tu też to czułam, niby książka nowa, z nowymi bohaterami a jakbym jej część już znała.

Tosia, a dla przyjaciół Ted, jest 17 letnią uczennicą liceum, która widzi słowiańskie demony. Na pogrzebie pani Martyny, nauczycielki matematyki zobaczyła jak nieboszczka wstaje z grobu. Od teraz rusałka Martyna chce spotkania z miejscowym wikarym, bo przecież co może pójść nie tak? Dodatkowo demony zaczynają się upominać o jej uwagę. Ted dowiaduje się, że ma się demonami zajmować i że jest Welesówną, cokolwiek to znaczy, ale na pewno nikt z nią tego nie konsultował. Dodatkowo jej przyjaciółka Zuza zniknęła, a Ted prowadzi własne śledztwo mające ją odnaleźć podczas którego spotyka coraz to nowsze demony. Pomaga jej w tym nowy nauczyciel matematyki, młody i przystojny, ale trochę dziwny.

Ted da się lubić.

Ted pomimo tego, że jest nastolatką to jest bardzo fajną bohaterką. Ja w ostatnim czasie mam istne uczulenie na takie młodociane bohaterki, a Ted całkiem przypadła mi do gustu, pomimo, że czasem zasypuje czytelnika szkolnymi i sercowymi problemami. Pomiędzy zwykłym szkolnym życiem znajduje czas na pomoc mamie w salonie kosmetycznym, a nocami zajmuje się demonami przez co jest chroniczne niewyspana i nienauczona na kartkówki. Oprócz niej poznajemy z grubsza całe miasteczko i różne problemy i relacje między mieszkańcami. Autorka stworzyła tu miły małomiasteczkowy klimat. Demony pojawiają się dość często i mają swój charakter. Przedstawienie Welesa przypadło mi do gustu, ale to dystyngowany Strzygomir został moim ulubieńcem. 

Nie jest to książka wybitna, ale jest idealną luźną lekturą do przeczytania na raz. Styl autorki jest bardzo swobodny i czyta się to błyskawicznie. Narracja jest spójna, a wszystko utrzymano w klimacie tajemnicy i grozy.  Na pewno przeczytam tom drugi jeśli się ukaże. 

Szczegóły:
Tytuł: Welesówna
Autor: Mika Modrzyńska
Wydawnictwo: Sine Qua Non
Liczba stron: 352

"Welesówna” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, , ,

maja 12, 2024

Bogobójczyni - Hannah Kaner

Lekka fantastyka. 

Bogobójczyni to bardzo ciekawa książka z gatunku tych luźnych, przyjemnych, idealnych na odstresowanie, bo jest to fantastyka bardzo komfortowa. Pomimo tego, że niektóre fragmenty były dość brutalne, to jednak była to dla mnie książka idealną na raz. Całość jest bardzo luźno napisana i przyznam, że początek zainteresował mnie i podobał mi się dużo bardziej niż środek książki. Dobrze, że finał nadrobił troszkę i pozostawił mnie z dobrym wrażeniem i chęcią sięgnięcia po kolejny tom. Jeszcze dodam, że wbrew okładowej rekomendacji, nie jest to książka idealna dla fanów Wiedźmina. Tu jest jednak wersja light.

Świat zapomnianych bogów.

Jest to przygoda Kissen, która jest bogobójczynią w świecie w którym kiedyś żyli bogowie. Tak długo jak ludzie w nich wierzyli i im więcej mieli wyznawców, tym krwawsze ofiary im składano i stawali się coraz potężniejsi. Byli to bogowie wszelkiej maści, od bogów wojny i płomieni aż do bogów podróżnych, sandałów lub strumieni. Każda najmniejsza czynność posiadała swoje bóstwo zajmujące się tą czynnością. Teraz wiara w bogów jest zakazana przez panującego obecnie króla, z powodu wojny, która miała miejsce kilkanaście lat temu. 

W tym świecie bogobójczyni zarabiająca na zabijaniu bogów spotyka małą dziewczynkę Inarę z dzikim bóstwem na stałe przyczepionym do niej nieznaną siłą. Postanawia jej pomóc i wędrują do miasta które najbardziej ucierpiało podczas ostatniej wojny z bogami. Wkrótce dołącza do nich rycerz Elogast, który zmierza do tego samego miejsca, ale z zupełnie inną misją. Losy tej trójki połączyły się. Tworzyli razem ciekawe i całkiem sympatyczne trio. Były między nimi zatargi i konflikty, ale szczerze mówiąc to z nich wszystkich najbardziej podobał mi się Skeditech, czyli rogate bóstwo w kształcie zająca ze skrzydłami, które przyczepiło się do Inary. 

Debiut z charakterem.

Książka jest debiutem i jak na debiut jest super. Wszystkie elementy były dograne mimo, że cała podroż odbyła się dosyć szybko i w atmosferze nie bardzo mi odpowiadającej. Za dużo się żarli i to było w sumie całkiem przewidywalne, jakby lepszego pomysłu na relację bohaterów nie było. Jednak mamy tutaj zaczątek pewnego ciekawego pomysłu związanego z bogami i bardzo mnie zastanawia w którą stronę autorka z tym potem pójdzie. Nie mówię więcej aby nie spojlerować. Jest to książka luźna i na raz do przeczytania.  Motyw bogów w których nikt już nie wierzy jest dość popularny, ale aż takiej ilości bogów to się nie spodziewałam i przez to powstał się bardzo ciekawy świat. Jestem bardzo ciekawa na jakie bóstwa w przyszłości wszyscy się natkną. Także książkę oceniam naprawdę pozytywnie, mocna czwórka, i czekam na więcej.  

Szczegóły:
Tytuł: Bogobóczyni
Tytuł oryginalny: Godkiller
Cykl: Upadli bogowie
Tom: 1
Autor: Hannah Kaner
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 368

"Bogobójczyni” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

kwietnia 29, 2024

Necrovet. Metody leczenia drakonidów - Joanna W. Gajzler


"Necrovet. Metody leczenia drakonidów" Jest to druga część cyklu o techniku weterynarii Florce, która zajmuje się niesamowitymi stworzeniami i pracuje w klinice razem z doktor Izabelą - swoją szefową nekromantką oraz faunem Bastianem. 

Ja jestem wciąż pod wielkim wrażeniem tej książki i w ogóle tej serii. To jest seria tak przyjemna, tak szybko się czyta i jest taką otulającą lekturą, że polecam ją naprawdę każdemu. I nie są to takie puste frazesy, bo ta książka przy okazji jest bardzo dobrze napisana. Florka jako technik weterynarii zajmuje się magicznymi stworzeniami, a sama autorka jest również technikiem weterynarii, zna się na leczeniu zwierząt i w bardzo fascynujący sposób przedstawia metody leczenia stworzeń fantastycznych. Jesteśmy oczywiście w alternatywnej i Polsce, gdzie fantastyczne istoty są postaciami stojącymi na równi z ludźmi, ale fantastyczne zwierzęta są też pupilkami ludzi. Część społeczeństwa wciąż przyzwyczaja się do tych nowych stworzeń. Tym razem głębiej i jeszcze lepiej poznajemy bohaterów. Florka i Bastian będą się musieli zmierzyć z drakonidami czyli różnymi samokopodobnymi stworzeniami z prawdziwym smokiem na czele, które pojawiły się w pobliżu kliniki. 

Jest to bardzo dobrze napisane książka, bardzo mi się podoba warsztat pisarski autorki która po prostu płynie przez to wszystko i sprawia, że chce się czytać. Tematyka jest luźna, zabawna i fantastyczna. Okazuje się, że smoki wcale nie są najgroźniejsze, bo czasami dziennikarze i współpracownicy potrafią być równie przerażający.

Tą książkę i tą serię polecam wszystkim, którzy lubią lekkie powieści okraszone magią które się wciąga na raz. Przyznam, że bardzo się zastanawiałam czy część druga utrzyma poziom tomu pierwszego, ale jest równie zabawnie i wciągająca co poprzednim razem. 


Szczegóły:
Tytuł: Necrovet. Metody leczenia drakonidów
Tom: 2
Autor: Joanna W. Gajzler
Wydawnictwo: Sine Qua Non
Liczba stron: 320 

Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

kwietnia 01, 2024

Epoka wojny - Michael J. Sullivan

 

Nadchodzi wojna.

To już trzeci tom Legend Pierwszego Imperium. Zaczyna się wojna. Persefona doprowadziła siły Rhunów do fhrejskiej twierdzy Alon Rhist, gdzie razem z fhrejami starają się pokojowo koegzystować. Jednak nie jest to łatwe i na światło dzienne wychodzą różne zatargi pomiędzy różnymi bohaterami i frakcjami. Persefona utrzymuje kruchą równowagę w ludzkich klanach, które popadają w wewnętrzne konflikty. Wszyscy bohaterowie których poznaliśmy wciąż są obecni, ale nieco rozproszeni po twierdzy. Najmniej mamy do czynienia z Suri, a szkoda, bo bardzo lubię jej wątek. Raithe pogrąża się w smutku starając się bezskutecznie spotkać z Persefoną zaabsorbowaną rolą Keeniga i Nyphronem.

Osią całej książki są przygotowania do wojny i szkolenie wojskowe. Przyglądamy się temu zarówno ze strony Rhunów jak i Fhrejów, gdzie Mawyndule zaczyna na poważnie się uczyć magii i podgląda działania swojego ojca. Niby poruszamy się w obrębie jednej twierdzy, ale mimo to wciąż jest ciekawie i  wciągająco. Wciąż śledzę z zapartym tchem bohaterów, których los nie oszczędza. No właśnie, i w pełni zgadzam się z żoną autora, która w posłowiu pomstuje na decyzję męża w sprawie jednego fabularnego rozwiązania. Z czym się zgodzę, bo takich rzeczy się ulubionym bohaterom nie robi. Cios prosto w serce normalnie.

Skok technologiczny.

Rozwój technologiczny Rhunów pędzi do przodu. W sumie to trochę nierzeczywiste jest to, że w rok przeszli od epoki kamienia do wynalezieni stali, ale mimo wszystko podoba mi się taki technologiczny rozwój wpleciony w tło historii. Co chwila pojawiają się technologiczne nowości, zbroje, łuki, lepsze miecze. Bardzo fajny wątek, niby oczywisty, ale niecodzienny w książkach fantasy.

Bardzo mi się podoba ta seria, klasyczna ale jednocześnie nieco inna. Krążą opinie, że jak do tej pory jest to najlepsza część serii. Ja jednak wciąż jestem zafascynowana puszczą z "Epoki mitu", chociaż musza przyznać, że Sullivan trzyma bardzo wysoki poziom. To fantastyka jaką lubię i wyczekuję kolejnych części.

Szczegóły:
Tytuł: Epoka wojny
Tytuł oryginalny: Age of War
Cykl: Legendy Pierwszego Imperium
Tom: 3
Autor: Michael J. Sullivan
Wydawnictwo: MAG
Liczba stron: 560

"Epoka wojny” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

marca 25, 2024

Szerń i Szerer. Zima przed burzą - Feliks W. Kres

Nawet Potęga nie jest wieczna.

Wciąż żyją ludzie, którzy przed półwieczem widzieli ostatnią bitwę Szerni z Alerem. Bitwę, jak sądzili, zwycięską. Dziś dawna Potęga, nie unicestwiona a jedynie uśpiona, zaczyna pożerać własny świat i własne dzieci.

Alerowie tysiącami przekraczają północną granicę i zalewają Armekt, broniony resztkami wojsk ocalałych z wojny między dwiema najpotężniejszymi kobietami świata. Teraz to one, te które w listach nazywają się siostrami, będą musiały odłożyć na bok dumę i nienawiść i wspólnie stawić czoła zagrożeniu, jakiego nie widział jeszcze świat pod niebem Szerni.

Gdy dwie królowe ślą listy, gdzieś daleko na północy, wśród mroku i śniegu, rozpoczyna się rozpaczliwa, uświęcona rzeź. Rzeź, po której nic już nie będzie takie samo.

(opis wydawcy)

Pożegnanie mistrza.

Ostatnia książka napisana przez mistrza. Przez to zupełnie nie mogłam się zebrać do czytania jej, chociaż mam nadzieję, że ta historia dostanie swoje zakończenie napisane przez Arkadego Saulskiego. 

W tej książce wracamy do początku serii. Na północnej granicy znowu zawrzało. Wstęgi Aleru coś zaburzyło i wywodzące się z nich Srebrne i Złote plemiona ruszyły do walki w stronę Armektu. Ludzie coraz bardziej wycofują się pod ich naporem i groźbą rzezi. Wracają starzy bohaterowie, jednym z nich jest, znany nam z pierwszej części, Rawat, którego bardzo go lubiłam i ciekawa byłam co tam u niego słychać. Wracają też cesarzowa Werena i królowa Ezena, Gotah i Kesa Przyjęta. Muszą zacząć współpracować, dogadać się i stawić czoła zagrożeniu. Nie jest to łatwe, bo zamiast szykować się do największej z bitew, zajmują się dyplomacją. 

Wątki się domykają.

Jak zwykle jest dużo polityki, dużo knowań, dużo historii. Oczywiście wszystko jest dość zagmatwane, jak to u Kresa bywa, ale ma to swój urok i naprawdę wciąga. Widać, że seria się zamyka, wątki się łączą i kończą. Mamy tu niezłą sentymentalną wyprawę, bo są wspominane bardzo różne postacie z wielu książek cyklu. Niezrównany klimat i niezrównany jest poziom autora do prowadzenia opowieści tak różnych od siebie i niepasujących, ale jednak składających się w jedną całość i jedną olbrzymią opowieść. Emocje będą Wam towarzyszyć do samego końca, gwarantuję to. A teraz trzymam kciuki za dokończenie serii i czekam na poznanie zakończenia. 

Szczegóły:

Tytuł: Szerń i Szerer. Zima przed burzą
Tom: 9
Autor: Feliks W. Kres
Seria: Księga Całości
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Liczba stron: 800

"Szerń i Szerer. Zima przed burzą” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

lutego 28, 2024

Złodziej dusz - Aneta Jadowska


Magiczny Toruń... to znaczy Thorn. 

Aneta Jadowska to autorka z którą niejednokrotnie spotykałam się przy okazji różnych opowiadań i antologii, ale nie udało mi się do te pory przeczytać żadnej jej książki. Postanowiłam, że czas to nadrobić. O Dorze Wilk słyszałam sporo dobrego i zaczęłam od tej pierwszej serii. Mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że książka mi się podobała. Autorka stworzyła bardzo ciekawe urban fantasy osadzone w Polsce, które posiada wiele fajnych i zaskakujących elementów. Najważniejsze i najbardziej fascynujące było to, ze główna bohaterka mieszka w Toruniu i tam jest policjantką, ale jednocześnie przechodząc przez magiczny portal może znaleźć się w Thornie, czyli magicznej alternatywnej rzeczywistości Torunia. W nim mieszkają różne postacie magiczne z różnych mitologii i systemów religijnych. Wilkołaki i wampiry, szyszymory, różnej maści czarownicy i czarownice, wikkanki, diabły i anioły. Niezły miks istot, które sobie obok siebie koegzystują ale nie zawsze się lubią.

Wiedźma, anioł i diabeł prowadzą śledztwo.

Sama bohaterka jest po części ludzka i magiczna, ponieważ jest wiedźmą płodności i włada też magią północy, co bardzo pomaga jej w pracy policjantki. Umiejętności jakie wyniosła z pracy w policji będzie musiała wykorzystać też w świecie magicznym, bo jej przyjaciółka Katia została porwana. Tak samo jak kilka innych magicznych istot. Stoi za tym prawdopodobnie jakiś potężny czarownik, a o znalezienie go magiczna rada poprosiła Dorę. Towarzyszą jej w tym Joshua – anioł oraz jego najlepszy przyjaciel Miron – diabeł.

Ta ich trójka jest dość wyjątkowa, bo są wszyscy przyjaciółmi, ale coś tam między nimi iskrzy. Przez całą książkę ciągnie się romans, pojawiają się pikantne sceny, ale nie jakieś bardzo nachalne. Przy takich pozycjach książkowych jestem szczególnie wyczulona na wszelkie żenujące sytuacje, ale tu było raczej w normie. Mimo kilku słabszych momentów książkę czytało mi się bardzo dobrze. Podobał mi się styl autorki i to w jaki sposób poprowadziła tę historię. Jest to książka dość prosta i jednowątkowa. Bohaterka ma swój charakterek ale nie jest przy tym bardzo obcesowa, co mi się spodobało. Fajny wstęp do czegoś większego, ze sporą dawką humoru i akcji, a przy tym bardzo przyjemna lektura z gatunku comfort reading.

Szczegóły:
Tytuł: Złodziej dusz
Cykl: Heksalogia o Dorze Wilk
Tom: 1
Autor: Aneta Jadowska
Wydawnictwo: SQN
Liczba stron: 464

"Złodziej dusz” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

lutego 06, 2024

Każde serce to wrota. Patyki i kości - Seanan McGuire

 

"Każde serce to wrota" jest to tom pierwszy serii Zbłąkane dzieci Seanan McGuire wydany łącznie z tomem drugim "Patykami i kośćmi".

Magiczne drzwi - czy to temat oklepany?

Autorka sięgnęła do motywu znanego już w literaturze. Dzieci znajdują drzwi, które po otwarciu prowadzą do różnych światów. Tam przebywają jakiś czas, a po powrocie najczęściej nie umieją już tych drzwi znaleźć. Przyznacie, że motyw podobny jest do "Opowieści z Narni". W pierwszej części nie poznajemy żadnego ze światów, ale słuchamy opowieści dzieci, które w różnych światach przebywały. Teraz są w czymś na kształt szkoły z internatem w której dochodzą do siebie i przystosowują się na nowo do życia w naszym świecie. 

Główną bohaterką jest Nancy, która powróciła z Dworu Umarłych. Tymczasem w szkole giną uczniowie i zaczyna się robić niebezpiecznie. Koncepcja światów i przekazanie jej czytelnikowi przypomina mi trochę filmy Tima Burtona. Tak surrealistycznie to wszystko brzmi. Są światy Logiki, Nonsensu, Cnoty i Nikczemności oraz różne mieszanki tych dziwnych cech. Mimo, że motyw drzwi do innego świata jest dość popularny, to zagmatwanie tych innych światów, które można za nimi znaleźć jest jednak wyjątkowe i bardzo ciekawe.

Wrzosowiska jak z gotyckiej powieści.

Płynnie przechodzimy do drugiej części książki, która podobała mi się zdecydowanie bardziej. Bohaterkami są dwie uczennice, które już poznaliśmy, Jack i Jill. Ich świat był taką wariacją na temat Draculi i Frankensteina. Było mrocznie, duszno, niebezpiecznie i pełno wampirów. Wrzosowiska są bardzo krwawe i brutalne. Jedna z sióstr została w dworze pana, a druga zamieszkała w laboratorium doktora niedaleko miasta. Jedna z dziewcząt psuje się w tym świecie bardziej, a druga mniej. Jedna została Panią, druga miłośnikiem eksperymentów. Ta część książki to świetna fantastyka i bardzo mi się podobała. Niby bardziej klasycznie ale inaczej i na przekór konwencją. 

Ogólnie ta seria zapowiada się super. Czekam na kolejne części, bo ten dziwny klimat i surrealistyczne wrażenie szkoły i różnych światów bardzo mnie zaintrygowało. I wcale mi nie przeszkadzało, że ta książka jest tak krótka, dzięki temu jest naładowana dziwnościami. 

Szczegóły:
Tytuł: Każde serce to wrota. Patyki i kości 
Tytuł oryginalny: Every Heart a Doorway. Down Among the Sticks and Bones
Cykl: Zbłąkane dzieci
Autor: Seanan McGuire 
Wydawnictwo: MAG
Liczba stron: 272

"Każde serce to wrota. Patyki i kości ” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

stycznia 25, 2024

Mszczuj - Katarzyna Berenika Miszczuk

 

"Mszczuj" to kolejna część przygód szeptuchy Jarogniewy czyli Baby Jagi, mentorki Gosławy, którą znamy z serii Kwiat Paproci. Mimo, że tytuł to "Mszczuj", to jest to opowieść Jagi, a tytułowy bohater niestety został zepchnięty na nieco dalszy plan.

Zimowe problemy w Bielinach.

Jaga musi się zmierzyć z kilkoma nowymi problemami. W mroźne noce w okolicy Szczodrych Godów Weles opuszcza swoje królestwo wypuszczając na świat całą masę niebezpiecznych demonów. Swarożyc zaczął się niebezpiecznie często pojawiać w okolicy Jagi i zabierać ją w różne miejsca czym wzbudził zazdrość u Mszczuja. Jaga musi też poradzić coś na kryzys u przyjaciółki we wsi, gdzie niebezpieczny pudelek życzący jej śmierci to tylko początek kłopotów.

W moim odczuciu książka była spokojniejsza niż poprzednia część. Sprawa z Mszczujem była w takim jakby zawieszeniu przez cały czas. Zbyt wiele kontaktów ze sobą nie mieli i ten wątek obyczajowy, który w poprzedniej części się pojawił, tu potraktowano po macoszemu. Szkoda, bo jakoś tak mniej okazji do żartów było, a cięty humor Jarogniewy bardzo lubię.

Goście ze wschodu.

Wątek fantastyczny dotyczył Swarożyca oraz Dziada Mroza. Swarożyc jak zawsze bardzo mi się podobał. Miał swoje gierki i otaczała go aura tajemniczości. Natomiast Dziad Mróz jakiś taki zbyt swojski mi się wydał. Jego orszak przemierzający Bieliny nie przerażał, chociaż zapewne miał to robić. Ten wątek zbyt spokojny był. Przyzwyczaiłam się do jakichś kulminacyjnych akcji czy innych dramatycznych wydarzeń, a tu tak jakby tego nie było. Nawet finał, choć ciekawy, był mało dynamiczny. Nie wiem czego się spodziewałam, może chciałam więcej krwi i dramatów. Książka pozostawiła mnie w niedosycie. Jednak wciąż jestem fanką tej serii. Idealna na czytelnicze kryzysy i do pochłonięcia na raz. Mam nadzieję, że jeszcze się z Jagą spotkamy, bo końcówka była interesująca.

Szczegóły:
Tytuł: Mszczuj
Cykl: Kwiat paproci
Tom: 7
Autor: Katarzyna Berenika Miszczuk
Wydawnictwo: Mięta
Liczba stron: 400

"Mszczuj” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

listopada 29, 2023

Cztery pory magii - Aneta Jadowska, Marta Kisiel ,Magdalena Kubasiewicz, Milena Wójtowicz

 

Cztery pory roku, cztery pory magii, cztery różne opowiadania. Koncepcja na książkę super. Każde z opowiadań nawiązuje do innej pory roku.

Wiosną na ślubnym kobiercu staje rusałka. Jednak problemem jest rodzina męża, która za przyszłą panną młodą nie przepada. Czy rusałka odnajdzie się w rodzinie wijów i czy zmierzy się z tradycją? Dodatkowo pojawia się pytanie czy świadkowa z siekierą na weselu jest dobrym pomysłem. „Cicha woda” Milena Wójtowicz

Latem na wieś w alternatywnej Polsce trafia czarownica. Wygląda bardzo młodo, więc ludzie niechętnie się do wobec niej odnoszą i nie wierzą, że pomoże z problemem jakim jest południca na polach. Zaczyna dochodzić do prawdy o śmierci młodej dziewczyny i przyczyn pojawienia się demona. Bardzo mi się to opowiadanie podobało, było takie swojskie, a żar wprost wylewał się z kartek. Chciałoby się więcej. „Żar i wicher” Magdalena Kubasiewicz

Jesienią w Thornie Dora Wilk staje przed obliczem nierozwiązanej sprawy z przeszłości, kiedy znowu zaczynają znikać dzieci. Mimo, że nie znam głównej serii, to chyba w końcu muszę po nią sięgnąć, bo mimo tego, że to był tylko fragment, to bardzo mi się pomysł na świat spodobał. „Listopadowe dzieci” Aneta Jadowska

Zimą nadchodzi planszówkowy Sylwester. Długowieczne Tomira, Kira i Filomena chcą upozorować śmierć jednej z nich w Sylwestrową noc. Nie można być przecież za długo z jednym mężczyzną, kiedy się nie starzejesz. Najlepiej cicho zniknąć, a najlepiej umrzeć. Niestety zwalili im się na głowy faceci z planem na gry planszowe. Zabójcze plany pokrzyżowały też fantastyczne bestie. Bardzo mi się spodobały te kobieciny i ich zwariowane pomysły. "Jak długo trawi lew" Marta Kisiel

Wszystkie cztery opowiadania nawiązują do pór roku, ale autorki podeszły do tematu w różny sposób. Najbardziej spodobało mi się letnie opowiadania Magdy Kubasiewicz. Marta Kisiel również podeszła do tematu bardzo pomysłowo i z humorem. Opowiadanie Anety Jadowskiej było bardzo dobre, ale zabrakło mi szerszego kontekstu poprzez nieznajomość świata Dory Wilk. Najsłabiej wypadła Milena Wójtowicz z wiosennym ślubem, nie mogłam się w nie wczuć i jakoś ten pomysł weselnego zamieszania zupełnie mi nie podszedł. Ogólnie jest to dobry zbiór opowiadań. Jest sporo magii, nieco słowiańskich demonów i obrzędów oraz spora dawka humoru. Jeśli szukacie lekkiej i niezobowiązującej lektury, to ta będzie w sam raz.

Szczegóły:
Tytuł: Cztery pory magii
Autor: Aneta Jadowska, Marta Kisiel ,Magdalena Kubasiewicz, Milena Wójtowicz
Wydawnictwo: Sine Qua Non
Liczba stron: 368

"Cztery pory magii” do kupienia na Bonito

Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

października 31, 2023

Cmentarz osobliwości - Paulina Hendel

 

Paulina Hendel jak dotąd ani razu mnie nie zawiodła. Cmentarz osobliwości jest historią inną niż pozostałe jej książki, które nawiązywały do słowiańskiej demonologii i osadzone były w jednym uniwersum. Tym razem jesteśmy wrzucenie do zupełnie innego świata, bardzo osobliwego, że tak powiem. Książka ta jest z kategorii literatury młodzieżowej, ale dorośli czytelnicy na pewno ją docenią, tak jak ja.

Maximus Opoka to kurier kasty, który zadarł z jej głównymi członkami. Już szykował się do ucieczki, kiedy przyszedł do niego tajemniczy dżentelmen. Ów prawnik oświadczył, że Maximus odziedziczył dwór. Czyżby pieniądze spadły młodemu chłopakowi z nieba? Spadły nie tyle pieniądze, co olbrzymi problem. Niedługo okazało się, że odziedziczył również cmentarz osobliwości. Zamieszkują go niebezpieczne dusze, a on razem ze służbą ma pilnować aby nie opuściły cmentarza ani nikt żywy na niego nie wszedł. Niestety cmentarz przyciąga ludzi, którzy widzą w nim ukryte bogactwo. Maximus odkrywa przeszłość dworku, przeszukuje dokumenty i stara się dowiedzieć dlaczego dusze z cmentarza zostały na ziemi.

Potwory które stworzyła autorka swoim losem mogą skłonić do refleksji nad właściwym postępowaniem za życia. Niby nie pochodzą one z kręgu wierzeń słowiańskich, ale kilka znanych nam elementów można wypatrzyć.

Książka na początku mnie nie porwała. Nie mogłam się wczuć w bohatera i zawiły świat miasta i kast, który jest zupełnie inny od naszego. Kiedy lądujemy w dworku, zaczyna się przygoda. Czytało mi się naprawdę znakomicie. To jest taki typ książki, którą pochłania się na raz i nie zwraca uwagi na drobne błędy. Dodajmy do tego mroczny duszny klimat, noce spędzane na cmentarzu i otoczkę tajemnic przez które się przedzieramy razem z bohaterem i pyk, mamy idealną książkę na ciemne jesienne wieczory. Mnie się bardzo spodobała i była doskonałą rozrywką.

Szczegóły:
Tytuł: Cmentarz osobliwości
Autor: Paulina Hendel
Wydawnictwo: We need YA
Liczba stron: 480

"Cmentarz osobliwośći” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, , ,

października 14, 2023

Fourth Wing. Czwarte Skrzydło - Rebecca Yarros


Tylko smok są fajne.

Ta książka jest wydana absolutnie pięknie i była tak mocno reklamowana i tak dobre miała przedpremierowe opinie, również na Goodreads, że zawód jakiego doznałam boli bardziej, niż jakbym podchodziła do niej z czystą głową. No to co, lubicie tak zwane "romantasy"?

Violet Sorrengail wbrew swej woli trafiła do Kwadrantu Jeźdźców aby zostać jak jej matka jeźdźcem smoków, elitą Navarry. Sama Violet jest mniejsza i mniej sprawna fizycznie od innych, ale siłą woli, sprytem i inteligencją przemyka się przez kolejne zadania prawie że bez szwanku. Po szkoleniu ma pomóc na froncie, gdzie bariery chroniące królestwo słabną, a dowódcy coś ukrywają. 

Zacznijmy od zalet. Smoki. Smoki są niekwestionowaną wartością dodana tej książki. Spodziewałabym się, że będzie ich trochę więcej, ale sama ich koncepcja jest fajna. No bo hello, smoki są super, ich się nie da zepsuć. Co innego ich jeźdźców…
Druga ciekawa rzecz to końcówka książki. Około ¼ od końca dowiadujemy się sporo o lokalnej geopolityce o rzeczach ukrytych przed kadetami akademii i jest całkiem fajna akcja. 

Romans z gatunku tych żenujących.

No, szkoda że przez pierwsze ¾ książki nic za bardzo się nie działo. Pardon, oprócz ognistego romansu Violet z Xadenem. Jednak ta relacja hate-love była dość nie równa. Na początku było nieco za dużo love do okazywanego hate i niektóre momenty, a nawet większość z nich, były dość żenujące. Później przerodziło się to w taki erotyk pełen napięcia. Można napisać super romans, a nawet erotyk ale tu jakoś tak koślawo wyszło, a większość scen i dialogów z podtekstami była jakaś taka żenująco niezręczna. Może dlatego, że nie polubiłam Violet jako głównej bohaterki. Natomiast Xaden Riorson jest mroczny, tajemniczy, sarkastyczny, nieco starszy rangą i dodatkowo włada cieniami. Brzmi znajomo? Kolejny darklingopodobny twór (kto czytał Cień i kość ten wie).

Marnowanie zasobów ludzkich.

Ta cała wojskowa uczelnia jest to całkiem dziwny twór. Nie było by w niej nic nadzwyczajnego, gdyby nie to że tam się wszyscy bez konsekwencji zabijają. Mi się wydawało, że ta instytucja powinna zwiększać armie królestwa, szkolić dowódców i jeźdźców smoków, a nie marnować zasoby ludzkie przez pozwalanie na zbijanie się nawzajem, a do tego kiedy jeździec ginie, bardzo cierpi smok. Także krzywda się smokom dzieje dość często. I chyba ta kwestia była najmniej logiczna. Jest wojna, granice atakują, a ludziom pozwalają się wykańczać zamiast przenieść ich gdzieś indziej, gdzie ten cały wojenny biznes mogli by wspierać inaczej. Ehh..

Mnie ta książka koło połowy zaczęła nudzić. Końcówka była już lepsza, ale początek pozostawia wiele do życzenia. Jeśli jesteście fanami książek typu szkolny romans i to w fantastycznym klimacie to ok, mnie jednak nie porwała.

Szczegóły:
Tytuł: Fourth Wing. Czwarte Skrzydło
Tytuł oryginalny: Empireum
Cykl: Empireum
Tom: 1
Autor: Rebecca Yarros
Wydawnictwo: Filia
Liczba stron: 528

"Fourth Wing. Czwarte Skrzydło” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,

października 03, 2023

Agla. Alef - Radek Rak

Agla jest to książka bardzo dziwna ale też bardzo dobra. Wymyka się ramom gatunkowym bo jest to fantastyka ale też kryminał i trochę powieść psychologiczna oraz dobra przygodówka. Mi się ta książka podobała, ale wiem że czuję że nie każdemu może się spodobać, bo ma w sobie coś dziwnego.

Główną bohaterką jest Sofja Kluk. Jest córką profesora, który zaginął na wyprawie badawczej na północy. W tym czasie dziewczyna musi dać sobie radę sama. Rozpoczyna edukację, poznaje swoje ciało i pierwsze miłości, a także uczy się magii. Dla mnie największą przyjemnością podczas czytania było odkrywanie świata przedstawionego. Bo to trochę nasz, dziewiętnastowieczny świat, ale jakby odbity w krzywym zwierciadle. Na hradzie panuje tajemniczy Car, ludzie studiują sztuki magiczne i  uczą się biologii i botaniki i boją się Urzędu Bezpieczeństwa. Miasto w którym dzieje się akcja przypomina mi trochę Kraków, szczególnie że z jednej stronu dymi wielka huta, a ulicami przechadzają się Jomowie, jakby mieszanka Żydów i Romów. Także świat przedstawiony wywołał u mnie efekt wow, chociaż dopiero około połowy książki to wszystko przemówiło do mnie i zaczęłam się tym zachwycać

Przesłuchałam tą książkę w audiobooku i dość gładko mi weszła w takiej formie. Jest ona dość długa i dużo się w niej dzieje. Co chwilę zastanawiałam się, czy to co spotkało główną bohaterkę to już jest to co będzie tym głównym wątkiem i problemem do końca książki czy jednak nie. Sofję spotyka bardzo wiele osobnych przygód, które są naznaczone pewnym tragizmem, ale stanowią życiowe, brutalne lekcje. Uczy się u czarodziejki, spotyka z płatną zabójczynią i bada tajemnicze zniknięcia dzieci. W takich niesprzyjających warunkach Sofja dorasta i przemienia się. Zupełnie jak przeobrażanie się owadów, które mają tu swoją symbolikę.

Książka jest mroczna i w sumie nie wiem czy bym ją sklasyfikowała jako książkę dla nastolatków, bo jest dość ciężka, okrutna i tematycznie trudna, a do zrozumienia wszystkiego przydaje się trochę wiedzy i życiowego doświadczenia. Czekam na tom drugi.

Szczegóły:
Tytuł: Agla
Tom: 1
Cykl: Alef
Autor: Radek Rak
Wydawnictwo: Powergraph
Liczba stron: 635

"Agla. Alef” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

września 27, 2023

Epoka mieczy - Michael J. Sullivan

 

Ku morzu i pod ziemię.

Epoka mieczy to kolejny rozdział historii zapoczątkowanej w książce Epoki mitu. W Dahlu Rhen nastały ciężkie czasy. Po tym jak został kilkakrotnie zaatakowany i zniszczony, mieszkańcy którzy przetrwali musieli opuścić swoją wioskę. Persefona stanęła na czele grupy uciekinierów i skierowali się w stronę morza do innego klanu. Tam okazuje się, że jedyną szansą na przetrwanie jest zjednoczenie się klanów ludzi pod wodzą wybranego Keeniga. Wybór wcale nie jest prostą rzeczą i następują długie rozmowy. W międzyczasie Persefona razem z grupką kobiet biorą sprawę w swoje ręce i razem z karłami żeglują za morze w poszukiwaniu zasobów, które pomogą im wygrać wojnę, ale zdobycie ich nie będzie łatwe. To właśnie w kraju Dhergów, w mrocznych podziemiach, ma miejsce większa część tej książki.

Zaczyna się epoka wątpliwości i gniewu.

W międzyczasie Raithe, jeden z moich ulubionych bohaterów, ma takie troszkę rozterki, powiedzmy egzystencjalne i pojawia się tutaj do tej pory nie widziana wątpliwość. Jednocześnie jesteśmy świadkami tego co dzieje się wśród Fhrejow, a dzieją się ciekawe rzeczy. Syn władcy, Mawyndule, także przeżywa różne rozterki oraz odczuwa wielką niesprawiedliwość przez co wplątuje się w podejrzane towarzystwo. Najbardziej podobała mi się tutaj przemiana Suri, która z niewinnego dziecka staje się osobą dorosłą, mimo iż wciąż ma niewiele lat, ale na ten temat nie będę więcej zdradzać, bo jest w jej wątku dużo smutku.

Wynalazki i więcej wynalazków.

W tej części autor bardzo silnie postawił na pokazanie tego i jak ludzie wymyślają różne wynalazki i szczerze mówiąc, to czytając poprzednią część jakoś w ogóle nie zdawałam sobie sprawy i nie czułam tego, że oni na przykład nie znają koła albo nie wiedzą co to jest pismo. Dzięki Roan i Brin co chwilę powstaje jakiś wynalazek, jakieś współczesne udogodnienie. Jest tego dość sporo ale ma to swój urok. Na końcu książki jest tego kumulacja, no normalnie plus 200 lat do rozwoju.

Cała książka jest naprawdę świetnie napisana. Czyta się jednym tchem i dalej jest swojsko, pomimo tego, że wyszliśmy ze spokojnej wsi i trafiliśmy w miejsce bardziej brutalne gdzie panuje brud, głód i strach. Bardzo mi się podobała ta książka. Autor miał mega fajny pomysł na powieść i mam nadzieję że na poziom zostanie w następnej części utrzymany, bo czyta się to naprawdę wybornie. 

Szczegóły:
Tytuł: Epoka mieczy
Tytuł oryginalny: Age of Swords
Cykl: Legendy Pierwszego Imperium
Tom: 2
Autor: Michael J. Sullivan
Wydawnictwo: MAG
Liczba stron: 560

"Epoka mieczy” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

września 17, 2023

Warkocz ze Szmaragdowego Morza - Brandon Sanderson


Jak zwykle zaskakujący świat.

Warkocz ze Szmaragdowego Morza to osobna książka Brandona Sandersona z uniwersum Cosmere. Autor ciągle potrafi mnie zaskakiwać, bo takiej książki się nie spodziewałam. Jest to taka baśń i dla młodych i dla starszych w świecie, który jest wyjątkowy. Warkocz mieszka na wyspie pośród zielonego morza zarodników. Statki żeglują po tych zarodnikach wykorzystują prądy powietrza. Na jej planecie istnieje wiele rodzajów zarodników które spadają z 12 księżyców zawieszonych nad poszczególnymi morzami o różnych kolorach. W tym świecie po zarodnikach pływają żaglowce, a największym zagrożeniem jest woda, bo kiedy zarodniki dostaną wodę to uaktywniają się ich niszczycielskie zdolności. Światotwórstwo to jest coś co uwielbiam u tego autora.

Motyw drogi.

Główny wątek książki jest całkiem prosty, ponieważ Warkocz wyrusza na poszukiwanie ukochanego, który został porwany przez czarownicę daleko za morzami. Wydostaje się z wyspy i następuje jej przemiana. Z grzecznej dziewczyny, która jest pomywaczką staje się prawdziwym wilkiem morskim. Na swojej drodze spotyka też dość ciekawe postacie. W ogóle bardzo dużo bohaterów dojrzewa i zmienia się podczas swojej wędrówki. Przygody Warkocz są trochę jak bajka, utrzymane w lekko moralizatorskim tonie ale tak bez zbytniej przesady. Dla mnie to zagrało bardzo dobrze. 

Jeśli odwaga to wiatr, który sprawia, że szybujemy jak latawce, strach jest sznurkiem powstrzymującym nas przed odfrunięciem zbyt daleko. Potrzebujemy go, ale cała kwestia w tym, że nasze dziedzictwo nauczyło nas czasami bać się niewłaściwych rzeczy.

Książka jest absolutnie pięknie wydana. W środku są ilustracje i czyta się ją mega szybko, bo jest podzielona na bardzo króciutkie rozdziały. Ja ją pochłonęłam w trzy wieczory i bardzo mi się podobała. To taka luźna opowieść, która posiada jednak drugie dno i bardzo mi się podobała końcówka. Kto czytał Elantris, na pewno się zorientuje o co chodzi z tym taki smaczkiem i elementem przenikania się różnych planet i światów. I mogę tylko polecić tę książkę.  

Szczegóły:
Tytuł: Warkocz ze Szmaragdowego Morza
Tytuł oryginalny: Tress of the Emerald See
Seria: Cosmere
Autor: Brandon Sanderson
Wydawnictwo: MAG
Liczba stron: 432

"Warkocz ze Szmaragdowego Morza” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

sierpnia 31, 2023

Jestem przy tobie - Michał Wyzga


Psychoterapeuta... dla demonów?

Jestem przy tobie to książka w sumie bardzo dziwna. Zaczyna się w sposób mega zachęcający, to znaczy do naszego bohatera, który jedzie samochodem do domu dosiada się tajemnicza starucha. Ona wie o nim wszystko, podpuszcza go, gra na emocjach i przewiduje jego przyszłość. Szczerze myślałam, że to właśnie Kamil jest naszym głównym bohaterem bo towarzyszyliśmy mu na początku  przez długi czas, ale okazało się, że to chyba jednak nie jest on. To wywołało moją konsternację. Niedługo później poznajemy losy psychoterapeuty Sławka. Sławek leczył Kamila, zmaga się z różnymi problemami i jest prowadzona na niego nagonka w mediach. 

W lasach, tam gdzie kiedyś były święte gaje, dalej żyją słowiańskie upiory i demony, które są wśród ludzi dość aktywne. Sławek wykorzystuje swoje umiejętności i swoją praktykę aby rozmawiać z demonami i im pomagać w problemach. Okazuje się, że nie tylko ludzie potrzebują psychoterapeuty.

Nierówne dwie historie.

Książka jest napisana bardzo ciekawie, ale żaden z bohaterów, a szczególnie Sławek, nie zaskarbił sobie mojej sympatii. Za to obniżam nieco ocenę, że nie mogłam się z żadnym z bohaterów zżyć. Przeszkadzało mi też to, że początek książki był absolutnie intrygujący, a później ta historia po prostu znikła i pojawiła się zupełnie inna, jakby zaczęła się zupełnie inna książka. To mnie trochę wybiło z rytmu i nie do końca mi się to spodobało. Za duży kontrast się zrobił. 

Ogólnie jest to utrzymana w ciekawej konwencji książka. Takie psychologiczne fantasy ze słowiańskimi demonami. Jak na debiut jest całkiem dobrze, bardzo szybko się to czytało, ale pozostałam z lekkim poczuciem rozczarowania.  

Szczegóły:
Tytuł: Jestem przy tobie
Autor: Michał Wyzga
Wydawnictwo: Genius Creations
Liczba stron: 308

"Jestem przy tobie” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, , ,

sierpnia 28, 2023

Epoka mitu - Michael J. Sullivan


Fantasy z krwi i kości.

Epoka mitu to książka fantastyczna która niesamowicie zaspokoiła mój głód dobrego fantasy. Książka ta jest w sumie bardzo prosta i bardzo dobrze napisana. Mamy tutaj kilku głównych bohaterów, których losy zaczynają się oddzielnie ale na koniec się splatają. 

Raithe Zabójca Bogów jest moim ulubieńcem. Przeprawił się na drugą stronę rzeki aby zapolować w miejscu niedostępnych dla ludzi z plemion, w miejscu i krainie gdzie rządzą bogowie, a wiadomo że bogów nie da się zabić. Jemu się ta sztuka udała i okazało się że ci bogowie wcale nie są tacy boscy i nieśmiertelni. Niestety przez ten czyn musi uciekać bo z dużym prawdopodobieństwem będzie ścigany. Daleko od tego miejsca, w Dahlu Rhen, żyje nasza kolejna bohaterka - Persefona, która jest żoną dowódcy wioski. Pewnego dnia zjawia się u niej dziewczynka Suri z białym wilkiem, która jest mistyczką i mówi, że zobaczyła przyszłość, a w niej olbrzymie niebezpieczeństwo. 

Las - siedlisko magii.

Na skraju tej wioski rozciąga się Księżycowa Puszcza. Jest to las tajemniczy i mroczny, zamieszkały przez fantastyczne stworzenia, bestie, wróżki i mówiące drzewa. Skrywa wiele tajemnic z przeszłości, a najstarszym drzewem w puszczy jest Megda, która potrafi doradzić i przepowiedzieć przyszłość. Oczywiście jeśli ktoś zna język drzew. 

Prosty lud vs. bogowie.

Raithe, Suri czy Persefona są świetnymi bohaterami. Bardzo się zmieniają, dojrzewają po drodze i przychodzą dość dużą przemianę wewnętrzną wymuszoną wydarzeniami które ich spotkają. Autor stworzył plemiona dość prymitywne, które jednak potrafią koegzystować w wioskach, prowadzą proste życie ale są to bardzo twardzi ludzie. Jakoś nie mogłam się przyzwyczaić, że nasi bohaterowie dopiero raczkują w kwestii prostych wynalazków techniki. Wkrótce spada na nich gniew bogów. O ile większa część książki dotyczy Raitha i Dahlu Rhen w którym bohaterowie mieszkają, to autor przedstawia nam również rasę wyższą - Fhrejów. Można by powiedzieć, że są to swego rodzaju elfowie, którzy praktykują magię i uznają się za władców świata, a ludzi traktują jak szkodniki i nic nie warte zwierzęta. Często się zdarza w książkach, że to właśnie w tej wyższej rasie przypada większa część fabuły, ale w tym przypadku to właśnie ci prości bohaterowie grają tutaj pierwsze skrzypce i poznajemy świat ich oczami. 

W ogóle cała książka jest tajemnicza ale też bardzo swojska. Jest pełna przyjaźni są tu proste miłości i jest dużo magii - tej leśnej oraz wyższej, czyli sztuki. Ja jestem tą książką absolutnie zachwycona. Do tej pory nie miałam z autorem nic do czynienia i również sam autor pisze, że jeśli nie znacie jego poprzednich dwóch serii to nic się nie dzieje, ponieważ ta książka ma miejsce 3000 lat przed wydarzeniami z jego dwóch innych serii. Ja z wielką ciekawością odkrywam ten świat, który autor wyczarował. Jest to fantastyka prosta wciągająca i ciągle coś się dzieje, więc na nadmiar atrakcji i wydarzeń nie ma co narzekać. Ja jestem kupiona i od razu zaczynam kolejną część.  

Szczegóły:
Tytuł: Epoka mitu
Tytuł oryginalny: Age of Myth
Cykl: Legendy Pierwszego Imperium
Tom: 1
Autor: Michael J. Sullivan
Wydawnictwo: MAG
Liczba stron: 480

"Epoka mitu” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

sierpnia 15, 2023

Smocze kryształy. Sekrety władców - Joanna Karyś

Przeczytałam Smocze kryształy i szczerze mówiąc to się nie spodziewałam że ta książka będzie taka dobra. Szczerze mówiąc, to nie nastawiałam się na jakieś wybitne dzieło, a tu niespodzianka, bo było naprawdę ok. 

Najsłabszy był początek, wtedy poznajemy naszą główną bohaterkę Arysę. Razem z rodziną odwiedza ona swoje kuzynki w innym królestwie, więc pierwszych 100 stron było takim zapychaczem. Przyznam, że mega irytowało mnie to, że każda herbata którą pije Arysa musiała być szczegółowo opisana z listą składników. Dla mnie to nic nie wnoszący, zbędny element. Także przedstawienie postaci nie zachwyciło mnie. 

Potem zaczęło się dziać trochę więcej. Świat przedstawiony jest zamieszkały przez różne gatunki smoków, posiadających różne moce. Niektórzy ludzie łączą ze smokami i zostają teyidregami. Co 10 lat odbywa się turniej w którym biorą udział smoki i ich jeźdźcy z różnych królestw. W nadchodzącym ma wystartować Rohan, brat Arysy. Jednak wkrótce sytuacja w ich królestwie się komplikuje. Arysa ma wyjść za księcia nie do końca przyjaznego królestwa aby zawiązać militarny sojusz. Pojechała do zimnego pałacu królowej władającej lodowym smokiem. Trochę w stylu królowej śniegu. Na miejscu poznaje swojego przyszłego narzeczonego, strasznego kobieciarza, którego nie bardzo lubi i w sumie nawet nie stara się polubić. Ja też nie, a on jest chyba pretendentem na pozytywnego bohatera, przynajmniej takie odniosłam wrażenie. Nareszcie pojawia się postać najemnika Baldrika. I on uratował tą historię. Świetnie napisany tajemniczy bohater, taki w stylu skrytobójczym, który wbrew sobie bardzo polubił księżniczkę z wzajemnością. Dla niego chcę czytać dalej.

Powiem wam, że pod koniec mega ciekawe rzeczy się zaczęły dziać. Sam smoczy turniej tak mnie nie zainteresował, jak to co księżniczka odkryła w pałacu i to daje nadzieję, na dobrą kontynuację. Także po początkowym wolnym tempie akcji na koniec nie było już śladu, a w zamian pojawia się konkretna akcja. Jak pojawi się kontynuacja to chętnie po nią sięgnę.

Szczegóły:
Tytuł: Smocze kryształy. Sekrety władców
Tom: 1
Cykl: Smocze kryształy
Autor: Joanna Karyś
Wydawnictwo: Excalibur
Liczba stron: 384

"Smocze kryształy. Sekrety władców” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
,

sierpnia 13, 2023

Dwie i pół duszy. Folk noir - Justyna Hankus


O duszę za mało i duszę za dużo.

Dwie i pół duszy szturmem zdobyła w ostatnim czasie książkosferę i czytałam bardzo dużo recenzji pełnych zachwytu. Nie mogłam zrobić inaczej jak osobiście sprawdzić o co w ogóle z tą książką chodzi i czy jest aż tak dobra? 

Moje pierwsze wrażenie po przeczytaniu były takie, że jest to książka bardzo dziwna. To znaczy autorka przemyka po różnych tematach, prześlizguje się po słowiańskich klechdach i pokazuje naturę zła. Odniosłam wrażenie, że ta książka ma taki wydźwięk metafizyczny, coś w stylu Radka Raka i jego Baśni o wężowym sercu. 

Całą osią tej książki są losy Mateusza Kusego, którego obserwujemy od dzieciństwa do dorosłości,  chociaż autorka bardzo skacze po przeszłości i teraźniejszości i luźno to splata. Ten bohater ma więcej niż jedną duszę co jest przyczyną wielu nieszczęść. Kolejnym wątkiem jest życie Wiedźmawy, jej jedna dusza która na dwoje musi starczyć oraz stworzony przez nią syn Up. Napiszę to w taki sposób, żeby wam nie odbierać przyjemności z czytania i odkrywania o co z Upem chodzi. 

Klimatyczna i metafizyczna podróż przez świat słowiańskich mitów.

Początek książki to jest zachwyt nad mroczną atmosferą, mgłą z której się wyłaniają wodnik i topielce, jest również dużo słowiańskich demonów. Później ten klimat trochę się rozjechał na rzecz przedstawienia losów nie tyle naszych bohaterów ale mieszkańców wsi. Chwilami było trochę zamieszanie, nie zawsze wiedziałam dlaczego nagle nam ten Mateusz znika i pojawiają się jakieś zupełnie inne historie i postacie, ale później na koniec to wszystko fajnie się łączy, ale samo zakończenie pozostawiło trochę niedosytu.

Ogólnie książka jest bardzo ciekawa i fajnie skonstruowana. Warsztat pisarski autorki bardzo mi się spodobał. No i oczywiście ten klimat tajemnicy panujący przez całą książkę to było coś co bardzo mnie w tej historii ujęło. Także mimo kilku niedoróbek, które jakby się nad tym zastanowić mają też swój urok i coś w sobie co pozostawia czytelnika w takiej konsternacji, to ogólnie bardzo mi się ta książka podobała. Jedna z najlepszych w tym roku jakie do tej pory przeczytałam i oby więcej takich historii.  

Szczegóły:
Tytuł: Dwie i pół duszy. Folk noir
Autor: Justyna Hankus
Wydawnictwo: Powergraph
Liczba stron: 304

"Dwie i pół duszy. Folk noir” do kupienia na Bonito
Czytaj dalej »
0
Etykiety:
, ,
Subskrybuj: Posty (Atom)