Dag 8 Sjarmøretappa frå Smelværet til Askvoll

20.juli Smelværet er eit paradis på jord. Her er det naturreservat med ilandstigningsforbod på sommaren på øyene, med unntak av hovudøya. Inne i været er det ei grunn lagune, og her står til og med kajakkar fast på lavvatn. Ei natt og ein skikkeleg cowboyfrukost her, før vi padla inn til Askvoll, var perfekt avslutning på turen. Vi hadde eigentleg ein dag til "ledig", men med store mengder regn og gråver på meldinga passa det bra å runde av her. Neste strekk på ønskelista får vere Lindås - Askvoll.

Det var ein lummer og varm morgon. Vi hadde 360 graders utsikt til padleeldorado på alle kantar. Barbeint på svaberga. Teltet stod på beste tomta på heile turen. Fint, men og vemodig at reisa straks var slutt. Kvardagen og verkelegheita seig på, og vi starta så smått å orientere oss mot resten av verda. 

Lekkert! 

Beste tomta i "byen" - Sørover mot Askvoll og Atløy

Vestover mot Alden 

Dei innfødte var nyfikne, men snille, og let oss vere i fred. 

Utsikta mot nord - Kinn og øyene i Flora

Husa i Smelværet. Folk i alle hus i ferietida.

Vi kom oss i kajakkane før dei første dropane kom. 

Eksotisk lagunepadling

Nok vatn til å padle gjennom Vaulen på Heggøya

Vestlandsver. Så stilt at smekka angreip langt ut på fjorden.

Gode gamle Granesundet - for ein gongs skuld utan motvind. 

Når ein kjem sjøvegen nordfrå kan Askvoll sjå ut som ei fråflytta bygd etter atomangrep. Det er heilt feil. Både kommunen og sentrum er ei perle, med stor aktivitet og utruleg mykje kjekke folk! 

Gamle hermetikken. Bakom her var det Skjergardstreff og etterkvart konsert med deLillos denne dagen. 

Stasbygda! 

Kjell Kristian jobba dugnad på Skjergardstreffet, men såg oss då vi kom inn (Foto: Kjell Kristian). 

Godt nøgde med å vere i mål!!! (Foto: Kjell Kristian)

Vi seig innover til Øyra. Her starta mi karriere som padlar! Først med eit grueleg kaldt grunnkurs tidleg på 2000-talet, deretter med ny giv i 2010 saman med Nina og Odin m.fl. 

På Øyra! Flott sentrumsnært friområde og badestrand. 

Nina ringer etter sjåfør og henting. Ferda er slutt. 

Heime hos Nina venta hjortebiff og badestamp. Kjell Kristian skjemde oss vekk med godt stell. 

Det var deileg med luksusliv og - etter ei veke i telt og tørrdrakt. 

Takk for turen NINA! Dette var ei super ferieveke!! Eg håpar allereie på fleire langturar. 

Eg fekk haik med Odin på mandagen oppover til Sunnmøre. Det gjorde logistikken for meg veldig enkel - og det vart ein hyggeleg biltur nordover. 

Turen hadde ikkje vore den same utan hjelp og støtte frå: 

- Øystein, som medpadlar over Stad, 

- Gro og Astri, som ordna med luksusliv på Skongenes fyr, 

- Kjell Kristian, som back up sør for Stad og som ordna med festivitas og luksusliv i Askvoll

Odin, som ordna returen med eit smil

TUSEN TAKK!!!

I etterkant har eg fått spørsmål om kor mykje planlegging det var. Svaret er både lite og mykje. Vi planla lite i forkant av turen, kun ein del gjennomgang av kart, avstandar og moglege teltplassar. Men alle turane vi har tatt i lag dei siste 9 åra, og særleg året med teltprosjekt, har vore øving og planlegging. Vi har i ro og mak lært oss kva som fungerar og ikkje når det kjem til pakking, navigering, padling i ulike forhold og leirrutiner. Ting har sklidd lett på turen, fordi vi kjenner kvarandre og stoler på kvarandre, ikkje berre som venner, men i konteksten padletur.  

Lærdom: 

Vi har igrunn langtur inne, så det er berre å finne felles fritid til padling, og gjerne fleire som vil vere med! Det er inga ulempe å f.eks være 4 på tur i 2 telt (ref. berestropper). Nokre småting som vi kan vi hugse til seinare: 

Mindre bagasje! På ein slik tur vert det mindre tid i camp, dvs mindre behov for luksusgreier.

Bøkene vart ikkje lest, badehanddukane vart nesten ikkje brukt. Vi treng berre to store boksar gass på ei veke (no brukte vi opp ein, og starta såvidt på nr 2, men kjøpte dog nokre varme måltid undervegs). Betre samordning så ein ikkje har to av noko som helst. 

Vi drodla undervegs og fann ut at vi burde klare å redusere klede med 1/2-1 pakksekk kvar. Om vi var skikkeleg strukturerte. 

Det vert lite tid til å lade med solcelle, så det er nok betre med ein ekstra batteribank.  

Vi kan gjere endå betre utstyrssjekk på førehand, ref spruttrekk. 

Vasstette plaster til fingrane - ha med meir enn rikeleg av desse, for dei finst ikkje på dei lokale butikkane. 

Kart og kompass fungerte fint, men greit å ha med GPS likevel. 

Vassdunkar fungerte i grunn. Nok vatn er eit must, mykje dårleg eller manglande ferskvatn i ytre strok.

Det er berre to ting eg kjem på at vi burde hatt med; GPS, og ei reserveluke til dei ovale lukene. 

Dag 7 Frå Sagaøya Kinn til eventyrleg sommarnatt i Smelværet

19.07 I strålande sol og meir enn rikeleg nordavind viste Kinn og skulestova seg frå godsida. Padling var uaktuelt før langt på dag på grunn av vinden, og vi la ting til tørk eller på lading og kobla inn feriemodus. Rusle ein tur, sitte i solveggen, gjere litt yoga. Kvalitetstid.

Skulestova som no er DNT- hytte

Landeveg. Sjeldan vare. Reksta og Rognaldsvågen rett over fjorden. 

Ytterøyane fyr, med litt zoom. 

Kinn kyrkje og Kinnaklova. Symbol og samlingsplass i mange hundre år. Magisk plass, og her vert Kinnaspelet sett opp i slutten av juni.

  

Kyrkja var pakka inn for oppussing. 

Kinnakyrkja er bygd i stein, truleg ein gong på 1100-talet. Det er den eldste og einaste i sitt slag i Sunnfjord, og eit av dei flottaste mellomalder-monument på Vestlandet.   (Sitat Fylkesarkivet Sogn og Fjordane - og link til meir informasjon)

Eg vart etterkvart rastlaus og ville avgarde. Det skulle ryddast og pakkast, og det tek minst like lang tid å komme seg ut av ei turisthytte som å pakke ned telt. Det skulle ikkje stilne før til kvelden, men vi ville gjerne vere i posisjon til å krysse Stavfjorden når det stilna. Stavfjorden er den lengste opne kryssinga på heile turen. 

Idyll i hamna på Kinn

Det var friskt over til Rognaldsvågen. Der for vi på butikken og fylte på vatn, åt is og somla. Her har dei både reint og rikeleg med vatn, så vi fylte opp. Nina traff kjentfolk! Verda er lita..

Idyll i Rognaldsvågen

Vi padla austover på nordsida av øya, for å få mindre sjø og vind. Nokre kilometer lengre padling betydde ikkje noko for oss - i alle fall ikkje der og då. 

Snirkling i medvind på nordsida av Reksta

Jamn og roleg padling med regelmessig beinstrekk og mat. Vi hadde fått dreisen på det no. Tilpasse ver og vind, legge til rette for å bruke minst mogleg krefter. Finne le, finne medvind. 

   

Nina fekk mest blemmer, men vart etterkvart ein racer til å tape fingrane. Eg slapp billegare unna på denne turen. 

Første kryssing var Rekstafjorden over til Askgrova. Det var mindre vind, men ikkje heilt stille, og litt skvalpesjø. Det kom fleire supplyskip ut frå Florø, men heldigvis passerte dei før vi skulle over.  

Rekstafjorden

Snirkling ved Store Stårøya

Blikkstille innimellom holmar og skjer - Store Stårøya

Det stilna meir og meir, men øyane som vi hadde forlatt låg framleis med skoddedotten på. Fantastisk lys 

Vest for Askgrova er det flott å padle! Sandbotn, open horisont og litt holmar, skjer og sund. Dei kjente siluettane av Tviberg og Alden bakerst i horisonten. Kjente og kjære. 

Beste vestkant på Askgrova

Beinstrekk II. 

Det var ein så fin kveld, vi var i posisjon, vinden stilna. Deilig å vere på tur, og bittelitt vemodig at turen snart var slutt. Sjølv om eg prøvde å ikkje kjenne for mykje på det. 

Pippi - Skim differ (karbon)- fantastisk turkajakk

Beinstrekk III

Kveldsmat på Tansøy

Det hadde stilna heilt der vi var, og vi ville prøve på Stavfjorden.

Kulaste brua eg veit om!! Trykk på knappen og den legg seg ned. 

Tansøyløva!! Denne har eg sett før!! (Heiter eigentleg Mensholmen)

Det var lite vind, og vi la ut etter ca kompasskurs og berekna 1,5-2 timar over. Det var drøye 10 kilometer over til Smelværet og vi såg ikkje verken øyane eller husa der ute då vi starta. 

Kula i havet! 

Det vart ein aldeles nydeleg solnedgang i løpet av kryssinga. Det var framleis vindbølgjer og 4-5-6 m/s motvind ute på fjorden. Stavfjorden skal ein ikkje kimse med.  

Her passerar vi kommunegrensa til Askvoll (ca). Markering på ope hav!

Det er mogleg at vi vart litt distraherte av å (snart) komme heim/i mål. Omlag midt på fjorden såg vi begge to husa i Smelværet heilt tydeleg, litt meir sør enn kompasskursen vår, og la sjølvsagt om kursen. Etter ein ny halvtimes padling ante vi ugler i mosen. Det einaste som kom nærare var Staveneset, og "husa i Smelværet" var framleis langt unna. Etter 10 minutt mistenksom padling, såg vi brått Smelværet nesten rett til høgre for oss! På same tid kom eit stort cruiseskip sigande ut av Granesundet. Velvel. Vi var altså lenger unna målet, og langt nærare skipsleia enn vi hadde tenkt. Vi tok fadesen med ro, endra kursen, og no var vi sikre på kva vi såg. Etter 1 time og 45 minutt var vi ved Kråka. Eg hadde kajakken halvfull av vatn og var litt kald, og måtte ha flåte og pumpestopp. Nina hadde vondt i ei skulder og i dei tapa fingrane. Kanskje det var greit at eventyret nesten var over? Blåtimen denne kvelden var evig lang og magisk. Det vart ei sjeldan flott sommarnatt på fjorden. Det var likevel meir enn greit å komme innimellom holmane i Smelværet.   

Det EKTE Smelværet i sikte.  

Det var stille i Smelværet. Halvhjarta, søvnige fuglar av mange slag gav nokre lydar frå seg. Folk i ein båt prata. Vi seig lydlaust over grunnene. Knotten beit då vi steig i land. Floa var på vår side, og Nina er lokalkjent, så vi fann landing og teltplass umiddelbart. 

Ettergløden av sola ville ikkje gje slepp. Horisonten var rosa gjennom nesten heile natta. 

Vi såg rett over til Kinn, og øyriket i Flora, sjølv om vi hadde brukt heile dagen på å padle derifrå. 

Månelyst i Smelværet

Brått vart vi vare på månen som stod opp i sør. Gul og rund spegla den seg i laguna, og kasta kvitt lys over hav og land. Sjølv om vi var stup trøtte tok vi fram stolane og grov fram salte kjeks og kvitvin frå kajakken. Kven treng TV når ein kan sitte midt i ei eventyrleg sommarnatt i Smelværet? Eg stritta i mot så lenge som mogleg, men til slutt måtte eg gje opp og faktisk gå å legge meg. 

Smelværet er på mi topp tre liste over dei aller finaste plassane eg veit.

Etappa for dagen vart 33 kilometer. 

Læring: 

Ta førebuing og navigering like på alvor i kjente farvatn som i ukjente. Rigg med meir lys uansett, når det er lange kryssingar, sjølv om vi ikkje treng det for å sjå. No hadde vi eit godt lys kontinuerleg på, og det var kanskje i minste laget. Bruk GPS i tillegg til kompass på lange kryssingar. Avdrift utgjer eindel. Stol på kompasset og ikkje på "trua". To som ser det same er ikkje noko garanti for at det er rett. Turen er ikkje slutt før den er slutt.

Rutina med regelmessig eting og beinstrekk i kombinasjon med jamn og roleg padling fungerar - alltid. På lange kryssingar, sjekk straum i tillegg til vind, og hugs at det tek litt lenger tid for sjøen enn vinden å stilne.

Dag 6 Kvanhovden fyr til Kinn

18.07.  Vindstille og lummer morgon på Kvanhovden. Formen var fin, humøret var bra og vi starta med morgonbad og lang frukost. Planen var å dingle rundt på øya og fyret til nedbøren kom, som var meldt i totida. Då passa det godt å hoppe i tørrdrakta og padle oss gjennom regnet, til innandørs overnatting på DNT-hytta på Kinn. Øyriket i Flora er eit av dei aller finaste padleområda eg veit, og vi gledde oss begge til padlinga utpå dagen. No skulle det snirklast - og ikkje padlast spesielt langt! Endeleg!

Det er ikkje synd på oss på tur... Kaldt bad og varme egg og dadlar er ein god start på dagen!

Rullesteinstranda mot sør

Kvannhovden fyr ligg på ei lita halvøy som strekk seg mot vest, med eit smalt eid over til hovudøya Hovden. På begge sider av eidet er det rullesteinstrand. Det er verhardt på begge sider, men tilrettelagt for landing på nordsida, og truleg lettast både med båt og kajakk å komme i land der. Det som er ekstremt interessant og spennande på desse strendene er SJØLVE steinane! Det er umogleg å ikkje verte, bokstaveleg talt, bergteken av dei. Devonsk sandstein og konglomorat i mange fargar og fasongar. Her ser eit glimt av korleis elvebotn og havbotn ein gong har vore. Varierande vassføring har gjeve "årringane" i laga som er avsett. Her er det heilt runde steinar som har vore hardt behandla i lang tid, og mer kantete steinar som berre har vore erodert litt før dei vart kitta inn i bergarten for å vere der til "evig tid". På sandsteinane ser ein korleis bølgeslaga har forma sanda, og spor av bølgeslaga slik dei var for fleire millionar år sidan. Fasinerande!! 

Tydeleg lagdeling i steinen. Gammel elvebotn eller elvedelta? Periodar med flaum som førte med seg større steinar og periodar med stillare vatn der nesten berre rein sand hamna på botnen? Her er det berre å bruke fantasien.

Over eidet, mot Batalden

Utsikta frå Kvannhovden fyr

Fyrturistane

Lag på lag

Timane flyg i godt lag på kule plassar. Skydekket drog seg til. Vi pakka saman og var klare for avreise då dei første dropane kom. Flaksen heldt fram, og det kom to spreke turgåarar forbi nett då vi skulle legge ut. Med eit par hjelpande hender gjekk det som ein leik å få dei tunge kajakkane ut på vatnet. Ei av dei var til og med geolog (!), så ein kort og interessant samtale tok vi oss tid til.  

....furet, værbitt, som det stiger frem.....

Vi padla på yttersida sørover i stor roleg dønning. Vindstille og berre nokre få dropar. Flott padlever!  

Tilbakeblikk på Kvanhovden fyr. Sjølve fyret er kanskje ikkje så spektakulært her, men FOR EIN PLASS!!!

Fram med sydvesten for første gong på turen! 

Øyriket i Flora framom oss, og dagens mål i sikte; Kinn. Snackpause. 

Det skal ikkje mykje til før blomane klamrar seg fast. Sommarstemning! 

Dropane hadde fest. Det ploppa høglydt på alle kantar av kajakken. Slikt regn har eg berre opplevd i Sogn og Fjordane og Bergen. 

Nina er lokalkjent her og guida gjennom Vevlingen. Heldigvis, for eg hadde ikkje klart å finne passasjen ut i frå kartet. 

Smale sund og fin padling i Vevlingen

Vivendel (vill kaprifol) velta seg utover dei smala sunda og lukta himmelsk! 

Beinstrekk og lunsj på Fanøy. Vi let oss freiste til innandørs lunsj i kafehjørnet på butikken (som heiter Batalden landhandel, men ligg på Fanøy), og fekk varma opp ferdigpizza! Topp service! Sjeldan det er slik kost på tur - men timinga no var perfekt. Siste del av dagen hadde vi både regn og litt motvind, men det gjorde ikkje så mykje. Øyriket i Flora er vakkert sjølv på ein grå dag.   

Store og litle Batalden speglar kvarandre perfekt. 

Stø kurs mot sagaøya Kinn

Landemerket Kinnaklova

På Kinn landa vi i hamna. Endeleg kom vi i land relativt tidleg på kvelden! På kaia er det bagasjetraller, og Flora Turlag har si eiga. Vi lasta ut av kajakkane, opp i tralle og tok landevegen fatt mot det gamle skulehuset. Her er det bygd om til DNT-hytte med sovesal og eit soverom. Vi delte med ein liten familie på tre, som nett kom frå Botnane der vi hadde sjokoladeetingbonanza etter forb....Frøysjøen. Verda er ikkje så stor.   

Det vart ein hyggeleg kveld inne, med dusjing, lading av mobil og ein fortreffeleg bacalaomiddag. Det er verkeleg fantastisk at frivillige driftar slike hytter som vi kan droppe inn på når det passar. All ære til dei som brukar tid på drift og vedlikehald!! 

Nina hadde advart meg på førehand om vasskvaliten. Det var nesten ekkelt å dusje med vatnet som var brunleg med sterk myrlukt. Vi hadde med rikeleg med reint drikkevatn (og det går an å hente drikkande vatn ein anna plass på øya). Godt vatn er verkeleg ein avgrensa ressurs i ytre strok. Noko som vi smerteleg har lært på varme dagar på tidlegare turar.  

Koseetappe på 21 km

Læring: 

Hugs at det er dårleg vatn på Kinn!