Dobra.

Już nie liczę, która to moja próba powrotu. Nie liczę i nie obiecuję niczego, bo ze mną to nic nie wiadomo...
I już nie chodzi o to, że brak czasu, bo brak czasu - brakiem czasu, ale lenistwo to już swoją drogą. I nie chodzi nawet o dłubanie, bo na tym obszarze jestem ostatnio aż nad wyraz płodna, ale o to, że jak dłubnę, to mam problem, żeby pstryknąć temu zdjęcie, o wrzuceniu na bloga nawet nie wspominając (toż to tyyyyle z tym roboty...! Ech, Owcowilku, Owcowilku, leniu śmierdzący! ;))
Ale dobra, lecimy z tym koksem:

Małpa, jaka jest, każdy widzi ;). Troszkę dziwne nóżki ma, ale myślę, że nadrabia krawatem ;D.

Za oknem piękne słońce. Aż się nie chce wierzyć, że to już prawie połowa grudnia... Święta tuż tuż, ja z magisterką w szczerym polu, a śniegu jak nie było, tak nie ma...

Wróciłam na dobre :)

Odpoczęłam, ogarnęłam się, wracam :)).
Na początek "element" prezentu urodzinowego dla pewnego studenta:

(bóbr, a właściwie "Bober" ;) nie kaktus, pić musi ;))

Flaszka mocowana
                         identycznie, jak pandowa trójczyna.

Z banderolą, żeby nie było, że metanol ;D

Profil lewy

Ogon

Bóbr w siadzie, lekko przechylony (procenty już działają)

Razem z "przyjaciółką";)

Drogi Jubilacie, przyjmij tę oto butelkę na znak mojej solidarności z Tobą w szczęściu (na imprezach) i nieszczęściu (podczas sesji), w zdrowiu (wieczorami) i chorobie (wczesnym, ciężkim rankiem ;D) i niechaj magisterka lekką Ci będzie. (życzenia przykładowe ;D)

I jeszcze zbliżenie na pyszczek, bo nie mogłam się pohamować ;D

Wszystkim, którzy dobrnęli do końca, gratuluję (i dziękuję :)), bo zdjęć zatrzęsienie, ale znowu miałam problem z wyborem, i tak wyszło ;)

Dziękuję za Wasze komentarze, zwłaszcza pod ostatnim postem, były moim "olejem napędowym" :)))

A teraz robię najazd na Wasze blogi... ;D

Myszy się zalęgły,

ponad tydzień temu. Teraz by się nie zalęgły, bo koty się pojawiły pod łóżkami w naszej akademikowej norce. Unicestwiłam, ale pewnie nie na długo ;). W każdym razie, zrobiłam, to pokazuję:

Prawie identyczne już kiedyś wyczesałam ;). Prawie, jak wiadomo, robi dużą różnicę, zresztą nigdy dwie hendmejdowe rzeczy nie będą identyczne (wystarczy spojrzeć na te myszy właśnie ;)) i wcale nad tym nie ubolewam ;).

Zbliżenie na pyszczki:

;)

A jutro będzie o lodówce i innych przyjemnościach  ;)

Nie samym filcem

człowiek żyje ;), Owca też nie tylko filcowa ;).
Dzisiaj prezentacja tej drugiej natury ;). Coś, co w sumie nie wymaga wiele pracy, więc jest wręcz idealne, gdy czasu brak, a ręce się trzęsą i rwą do działania (normalnie ostatnio łażę jak narkoman na głodzie. Rękoczynoholik ;D).
Co prawda, nie są to najświeższe wytwory (bo najświeższe wytwory potrzebują zdjęć, a aparat na pustych akumulatorkach nie pocyka... Tak to jest, jak się zdaje, że naładowane na full i nie weźmie ładowarki - no bo po co? 3 tygodnie spędzę w akademiku, ale po co, nie? No po co? :D:D. I po trzech pstryknięciach baterie zaliczają zgon... ;D)
Ale dobra, już nie ględzę, zdjęcia:
Wisior namber łan:

Szkło weneckie zawieszone na łańcuszku w kolorze starej miedzi (znowu zapomniałam zmierzyć długość...), z najzwyczajniejszym przekładanym zapięciem.

Wisior namber tu:

Też szkło weneckie, tym razem serduchowe, zawieszone na posrebrzanym łańcuszku, ogólnie 2 razy dłuższym, niż ten przy poprzednim wisiorze, za to zapięcie ważkowe (też przekładane).
I w komplecie:

Robione na zamówienie :). I chyba się podobały :):):).

****
Sesja jest jak ryba, wpływa na wszystko, ale trzeciego dnia śmierdzi.
Jestem po 3 egzaminie. Półmetek. Jeden do przodu, z drugiego nie mam jeszcze wyniku, trzeci... Ech, zobaczymy.
Dzisiaj książek nie tykam! ;)

Yyyy...

komuś się chyba z lekka przytyło... ;)

Wypasionie (a właściwie spasione) do granic możliwości ;) myszy w-uszne. 

Tutaj bardziej widać ich krągłości.

 Takie trochę "chomiczkowe" ;)

To był skrót telegraficzny międzynotatkowy. 

Odgrzewane, a jak! Ale jeszcze strawne ;)

Zaległości straszne mam,

ale to w sumie nawet dobrze, bo egzaminy mi się zaczynają 10. (tak, tego miesiąca :/) i do końca stycznia nic "świeżego" się raczej nie pojawi... Ale rozmrożone i odgrzane też można strawić ;).
Dlatego też przedstawiam (dużo zdjęć) Wesołą Kompanię:
Szaruseeeek, wystąp!

Brąziaaaak, wystąp!

Cegiełkaaaa, wystąp!

Oranżyyyyyk, wystąp!

W szereeeeguuuu zbiórka!

(nożyczki służą za punkt podparcia. Proszę nie zwracać na nie uwagi. A w ogóle, to ich tam wcale nie ma ;))

Odmaszerować!

I poszli.

A już niedługo zawita tutaj kurs na filcowego misiaka. Myślałam, że dzisiaj się wyrobię z jego opracowaniem... A tu lipa :( - jutro wracam do Torunia i muszę jeszcze dłubnąć dwie inne rzeczy oraz zrobić to, czego nie lubię  bardzo: spakować walizę :/

Dziękuję za Wasze słowa :))

Co by tutaj dzisiaj...

a, tak! Dzisiaj, z racji, że już baaardzo dawno nie było (jak na moje możliwości ;D), miś. Miś na zamówienie, ok. 8 cm wysokości w siadzie ;), z nieruchomymi łapkami, pierwszy egzemplarz z metką :))(która wcale nie jest taka hop-i-siup, co widzę dopiero teraz, jak mam porównanie z innym papierem transferowym. Dzisiejsze metki wyszły dużo lepiej od poprzednich, a lepszy papier jest tańszy od gorszego o 5,80! Dacie wiarę?). A oto i on (i znowu nie mogłam wybrać zdjęć...):

W negliżu ;D

W szaliku:

I chyba miśki staną się moim "znakiem rozpoznawczym", jeśli chodzi o działalność. Mniej (bo produkuję je głównie na życzenie) lub bardziej z wyboru (bo są "wdzięczne" do dłubania i jakoś tak lubię te zwierzątka... ;))

A tutaj LINK DO CANDY. Przed chwilą zostało uzupełnione ;)

Zrobiło się :)

Dostałam wiadomość, że mogę już pokazać, co powstało z kości na owcowym "stole sekcyjnym" ;)

Tu zupełnie roznegliżowany (poznajecie tę ścianę, prawda? ;D),

a tutaj:

już w szaliku :)
I jeszcze kilka:

I moje ulubione:

Sorry za ilość zdjęć, ale nie mogłam się opanować. No kurczę, co ja zrobię, że jestem z niego zadowolona? (niech żyje skromność! ;D)

Koralowo,

bynajmniej nie w kwestii koloru ;).

Bo kolory bordowo-fioletoworóżowo-żółte. 

Dłuuugaśne korale, namokrokulane ;). Chyba nawet dłuższe od tych moich jesiennych. Chyba, bo moje zostały w domu i nie mam porównania.

(to tak w ramach dalszego nadrabiania zaległości ;))

I zoom:

Zapięcie na życzenie, identyczne jak w tych moich ;)

Zaległości

mam ogromne!
Dlatego może zacznę od pracy najdawniejszej z tych niepokazanych, która w piątek dotarła do Nowej Właścicielki:

Skala porównawcza ;D. Ma około 11 cm,

a tutaj już w pełnym rynsztunku, na tle malowniczej ściany akademikowej ;)

Gryzoniowo

... czyli pozostajemy w temacie ;). Tym razem fioletowo-ecru (wyglądający na zdjęciach na niezłą żółć, ale znacie moje umiejętności fotograficzne ;). Doszłam do wniosku, że przestanę już tłumaczyć, dlaczego te zdjęcia nie wyszły i, żeby poprawić swoją samoocenę, od tej pory zwalam wszystko na aparat. W końcu on się nie obroni ;D)

Lewa, znaczy prawa, jak się z przodu patrzy, lekko zezująca lewym, znaczy prawym, okiem :D.

Tutaj lepiej widać mordki, a prawa, znaczy lewa, już tak nie zezuje :D:D

Jeszcze jedno (no nie mogłam się opanować ;). Siedzę teraz i kwiczę na całego. Nie wiem, dlaczego. Po prostu mnie niemiłosiernie śmieszą), ukazujące na drugim (albo i trzecim planie) ogonki, które, zgodnie z zamówieniem, są kręcone (z tego miejsca pragnę serdecznie podziękować twórcom mojej pianki do włosów oraz merynosowi, z którego czesanka była użyta do ogonów, za to, że jego runo tak dobrze współpracuje z tą pianką ;D).

Myszy, myszy, która słyszy?

Takie dwie. Zielono-ecru. Długości nie zmierzyłam, oczywiście ;). Tutaj jeszcze przed dodaniem bigli.

A tutaj już po:

Dobra, idę dłubać dalej :)

Zmiana klimatu

Co wspólnego ma Owca z kamieniarstwem?
...
...
...
Filcowe nagrobki! :D

Na zamówienie. Każdy rozmiar ;).

Te mają po ok. 4 cm (chyba. Zapomniałam zmierzyć ;D) i służą do dyndania w uszach :).

Zdjęcia koszmarne jak zwykle; te robione w akademiku (znowu), więc i tak by cudów nie było ;).

I naprawdę, lepiej ich nie powiększać.

Przypominam jeszcze o moim candy :)

Listopadowa

odmiana truskawek. Powstały w owczym laboratorium, na specjalne zamówienie ;)
(Zdjęcia, że aż żal patrzeć, ale robione na szybko, przy kiepskim świetle, w akademikowym pokoju, w dodatku powycinane z szerokiej palety cieni rzucanych przez rękę, lampkę, aparat... Więc chyba lepiej ich nie powiększać ;))

A, bo te truskawki to kolczyki, oczywiście ;)

Miśkowo

Na zamówienie. Miały powstać dwa. Miały być identyczne, tylko żeby były inne ;).
I powstały

Prawie identyczne. Jak wiadomo, "prawie" robi dużą różnicę ;D, którą najlepiej widać tu:

Poza wzrostem miśki odróżnia również umaszczenie (czego, z kolei, nie widać wcale) - wyższy jest kasztanowy z elementami brązowoszarymi, a niższy - brązowoszary z elementami kasztanowymi. Oba są za to wyposażone w łańcuszek brelokowy i zapakowane w torebki z szarego papieru (szary papier jest u mnie na topie)

:)