içimden geldigi gibi...

Yine arayı açmışım; en son yazıdan bu yana bir buçuk ay geçmiş. Dönüp bakınca ne çok şey sığmış bu bir buçuk aya yahu , diyorum! Neler mi oldu? ·        Nişanlandım mesela bu arada. Parmağımda bir yüzük ve artık bütün sülalenin gözbebeği bir sevgilim var J Her gören “Ee düğün ne zaman?” diye soruyor ve bol bol tavsiye veriyor. Askerlik ve hamilelik anılarının yanı sıra düğün deneyimleri de anlatıla anlatıla bitirilemiyormuş, yeni öğrendim;) Annemin nişan için el emeğiyle hazırladığı lavanta keseleri; kokusuyla mest, anısıyla mutlu ediyor:) ·        Günübirlik seyahatler, küçük kaçamaklar, oradan oraya gezmeler yine hayatımın en sevdiğim aktivitesi olmaya devam ediyor. Dolayısıyla az uyku, çok gezme, bol adım stratejisi ne devam ediyorum! Ve hala boş vakitlerimde ucuz uçak bileti kovalıyorum J Ayağımızı yerden kesen seyahatler; bol olsun:) ·        Sporla aram ç...

İstanbul’da erguvan vakti… Erguvan ağaçlarının, renklerine de mevsimine de bayılıyorum. Boğaz’a inen sokaklarda yürümenin, doğanın gücüne ve içimizdeki o “yenilenebilir” enerjiye hayran kalmanın zamanıdır!   Her yıl bu vakitler, sanki kendimi yeniden ve yeniden doğuruyorum. Doğum günüm… 21 Nisan… Bu sene ilk kez, bir kişiyle daha paylaştım doğum günümü J Sevgilim ve benim doğum günümüz aynı! Nasıl oldu, koca dünyada 365 gün arasında nasıl aynı güne denk geldi yeryüzüne teşrifimiz bilmiyorum… Hayatın ve aşkın güzel tesadüflerini seviyorum J Kocamaaaan bir sofrada sevdiklerimizle kutladık yeni yaşımızı. Mutluluktan ağzım kulaklarımdaydı sanırım bütün gece. Ara ara o sofraya baktım ve şükrettim, kelimelerim yettiğince. Bir kez daha anladım: Ömürde biriktirebildiğimiz tek şey, insan. Gerisi, hep yalan. Yanımda olan, beni-bizi şımartan, “mutluluktan kalbim patlayacak sanırım” dedirten herkese çok teşekkür, bin şükür! J 21 Nisan... Bu ayın en...