Yapay zeka destekli yazılım geliştirme için masaüstü uygulaması. Kullanıcının Türkçe niyetini alır, çok fazlı bir pipeline üzerinden çalıştırır ve Claude modellerini Anthropic API üzerinden — ya da Claude Code CLI (abonelik) ile — kullanarak kod üretir, test eder ve kalite kapılarından geçirir. Arka uç rol başına seçilir. Arayüz Türkçedir; modellere giden tüm istekler İngilizceye çevrilir.

• Frontend (src/) — React 19 + Vite + TypeScript. Sohbet arayüzü, faz durumu, ayarlar ve canlı Claude çıktısı paneli.
• Tauri host (src-tauri/) — Rust. Pencereyi açar, orchestrator'ı bir alt process olarak başlatır ve frontend ile orchestrator arasında köprü kurar.
• Orchestrator (orchestrator/) — Node + TypeScript. Pipeline'ı yürüten asıl mantık. Tauri tarafından spawn edilir; iletişim stdin/stdout üzerinden satır-bazlı JSON (NDJSON) ile yapılır.

Her rolün modeli Ayarlar ekranından dinamik olarak seçilir — hesabın erişebildiği modeller listelenir, kod içinde sabit model ismi yoktur. Ayarlardan ayrıca rol başına Sağlayıcı (Otomatik / Claude API / Claude Abonelik), efor seviyesi ve özellik bayrakları yapılandırılır.

• Orchestrator — Türkçe çalışır; kullanıcıyla konuşur, hangi fazın çalışacağına ve faz geçişlerine karar verir.
• Translator — Türkçe ↔ İngilizce çeviri yapar (iki yön).
• Main (codegen) — fazların asıl işini İngilizce yapar; yalnızca o anki görevi bilir. Main ile iletişim tamamen İngilizcedir (ana kural): hata analizi İngilizce üretilir ve kullanıcıya çevirmen üzerinden Türkçe gösterilir; seçilen çözüm metinleri main'e giderken İngilizce eşlenikleriyle taşınır, Türkçe kaynaklı cevaplar sınırda çevrilir (çevirmen erişilemezse görünür not).

Her role ayrı API anahtarı atanabilir. Anahtarlar proje dışında, platforma özel config dizinindeki secrets.json içinde saklanır (izinler 0600; konumlar için Çalıştır bölümüne bakın); depoya hiçbir anahtar girmez.

İki giriş yolu vardır: yeni geliştirme/iterasyon (Faz 1 → 17) ve hata ayıklama (Faz 0). Projeye uygun olmayan fazlar atlanır (örn. arayüzü olmayan projede UI fazları; HTTP sunmayan — CLI/kütüphane — projede sızma testi). Faz tipleri dört ortak controller'a dayanır: qa-askq (kullanıcıya soru/onay), production-schema (şema üreten), codegen (kod yazan), mechanical-runner (komut çalıştıran).

Faz 8 davranış öncelikli (BDD → TDD, çift döngü): Faz 8, kod yazmadan önce yeni/değişen her davranış için proje kökünde görünür features/*.feature yaşayan dokümantasyonu yazar (spec'in Given/When/Then'inden türetilir; ayrı bir BDD runner/çerçevesi YOK → stack-bağımsız), sonra bu davranışı projenin mevcut test çerçevesiyle kabul testi olarak koşup (dış döngü RED→GREEN) TDD iç döngüsüne (birim red-green-refactor) iner. .feature dosyaları commit'lenir; .mycl/ altındaki yaşayan dökümandan (features.md) ayrı, proje seviyesi artefakttır.

Var olan davranışı değiştirmeden önce onay: Bir iterasyon var olan bir davranışı DEĞİŞTİRDİĞİNDE (önceki iterasyonun spec'iyle karşılaştırılarak deterministik tespit edilir), MyCL Faz 8 codegen BAŞLAMADAN önce sana kısa/net, tek tek sorar. Evet → değişiklik + .feature+test+kod birlikte güncellenir (bayat artefakt kalmaz); Hayır → o davranış olduğu gibi bırakılır, iterasyonun gerisi sürer. Yeni davranış (ilk iterasyon dahil) asla sorulmaz; yalnız var olan bir davranışın değişimi/silinmesi onaya tabidir.

Açılış ekranında iki yol vardır: 📁 Yeni Klasör Seç (yeni/boş proje) ve 📂 Proje Aç (Mevcut Projeyi Entegre Et). İkincisi, MyCL'in üretmediği — ilk kez gördüğü — var olan bir projeyi MyCL'e taşır:

• Derinlemesine anlama (salt-okuma): yapı, hafif bağımlılık-merkezi haritası, dil/framework ve README + git geçmişinden "neden" türetilir (ağır graph DB yok).
• MyCL dosyaları yalnız .mycl/ altına kurulur: state.json, project-map.json, yaşayan dökümantasyon (features.md / tech-doc.md) ve onboarding-report.md.
• Eksikler iş-listesine OTOMATİK eklenir + sırayla yapılır: test / responsive / güvenlik / parmak-izi gibi kaynak-değiştiren MyCL standartları GAP-raporu olur, her biri iş-listesine eklenip onay beklemeden normal gate'li iterasyonda sırayla işlenir.
• Entegre modunda oto-cevap SEÇMELİ: yalnız GÜVENLİ akış kararları (onaylar, faz-kapsamı, kavrama-ack) otomatik cevaplanır; var olan kodu/DB'yi/güvenliği değiştiren kararlar ve kullanıcı-tercihi (mock mu gerçek-veritabanı mı gibi) sorular HEP sana gelir. Faz 6 (UI İncelemesi) de atlanır (gap-işleri UI-yapımı değil, mevcut projede dev-server çoğu zaman yoktur).
• Var olan davranış koruması (davranış temeli): entegrasyon başında MyCL mevcut test durumunu (geç/kal kümesi) bir kez anlık görüntüler; gap-işleri kuyruğa girmeden ÖNCE. Sonraki bir iterasyon önceden GEÇEN bir testi kırarsa MyCL bunu görünür kılar ("var olan davranış X değişti — istedin mi?") — bloke etmez, sen gözden geçir/geri al. Yabancı projede kesin bir davranış spec'i olmadığı için MyCL projelerindeki "değiştirmeden önce tek tek sor" yerine bu deterministik "yakala + göster" kullanılır (çalışan test yoksa görünür şekilde atlanır, hiçbir şey uydurulmaz).
• Yabancı kodu değiştirmeden önce onay ister: MyCL entegre modda var olan kodu KENDİLİĞİNDEN değiştireceği yerlerde (örn. Faz 9 risk düzeltmeleri) önce sana sorar — her düzeltmeyi ve EDD analizinden dokunacağı mevcut davranışı (hangi birim, ne yapar) gösterir; yalnız onayladıkların uygulanır. Onaylamazsan var olan kod korunur.
• Mevcut projeyi BOZMAZ: yabancı kaynak dosyalarına dokunulmaz; MyCL yabancı bir projenin vite.config'ini onaysız düzenlemez ve mevcut .gitignore'a yalnız varsa ekler (yeni oluşturmaz). Okunamayan (sandbox) bir proje, ev-dışı "MyCL Projeler" klasörüne kopyalanıp orada işlenir; orijinal dosyalara dokunulmaz.

Onboarding bittiğinde proje birinci-sınıf bir MyCL projesi olur; sonraki geliştirmeler normal pipeline'dan geçer (entegre modunda Faz 6 atlanır).

Her ajan rolünün backend'i Ayarlar'dan rol başına seçilir:

• Anthropic API (SDK) — orchestrator'ın kendi turn döngüsü, kendi araçları (Read/Write/Edit/Bash/Glob/Grep), bash-guard ve path-sandbox ile.
• Claude Code CLI — claude komutu kuruluysa o rol bu CLI üzerinden çalışır. Seçili olup claude bulunmazsa sessizce düşülmez; görünür hata verilir. ~/.mycl/agent-skills dizini varsa CLI'a --plugin-dir ile bağlanır. Codebase Memory (opt-in): Ayarlar'dan codebase_memory_mcp açılırsa MyCL codebase-memory-mcp'yi (pinli, yerel) kurup CLI codegen ajanına --mcp-config ile bağlar — ajan hedef projeyi yapısal bir kod grafiğine (çağrı-zinciri/import/route/ölü-kod) indeksleyip grep yerine çok daha ucuz sorgular. Kurulamazsa görünür uyarı + grep'e düşülür (varsayılan kapalı; dış bağımlılık). Cognee kalıcı hafıza (opt-in): Ayrıca cognee_memory açılırsa MyCL cognee'yi (gömülü SQLite+Kuzu+LanceDB, Docker'sız) kurup codegen ajanına recall/remember/forget bağlar — proje hakkında koşular arası kalıcı bilgi (geçmiş kararlar, ne işe yaradı/patladı) tutar, geçmiş hataların tekrarını azaltır. LLM olarak Claude sağlayıcını kullanır (ayrı OpenAI anahtarı yok). Ağır (Python kaynak kurulumu); API anahtarı yoksa veya kurulamıyorsa görünür uyarı + devre dışı (varsayılan kapalı).
• Auto — CLI ile başlar, abonelik kullanım limiti dolunca API'ye geçer, limit açılınca CLI'a döner. İkisi de tükenirse MyCL görünür mesajla durur ama donmaz: abonelik limitinin açılma saati biliniyorsa o saatte, bilinmiyorsa 5 dakikada bir erişimi yeniden dener ve açılınca kaldığı işten otomatik devam eder. Açılma saati çok uzaksa (ör. 7 günlük pencere) o saate kilitlenmez — saatte bir yoklar, erken açılırsa hemen sürer (elle devam edersen çift koşum olmaz; iptal edersen bekleme de iptal olur).

Karmaşık işlerde Faz 5 birden çok bağımsız tasarım üreten çok-ajanlı tasarım fan-out'u kullanabilir; birbirinden bağımsız ≥2 modül varsa Çoklu Ajan Seçimi modülleri izole git worktree'lerinde paralel yazıp ayrı bir adımda entegre eder.

MyCL projeyi çalıştırırken (Faz 5'te ya da "projeyi çalıştır" komutuyla) alt bantta çalışıyor göstergesi (spinner) gösterir — takıldı mı diye merak etmezsin. Çalıştırırken eksik olanı tamamlamaya çalışır ve her adımı sana söyler:

• Kurulmamış bağımlılıklar: app "paket bulunamadı" ile anında çökerse (yabancı projede node_modules çoğu zaman kurulu değildir) MyCL stack'in profil kurulum komutuyla (npm / yarn / pip / cargo …; hardcode yok) eksik bağımlılıkları kurar ve dev-server'ı bir kez yeniden dener.
• Çalışmayan servisler: app bir servise (MySQL / PostgreSQL / Mongo / Redis) bağlanamayıp çökerse MyCL eksik servisi çökme çıktısından tespit eder; proje bir docker-compose bildiriyorsa docker compose up -d ile başlatıp portu gerçekten dinliyor mu diye doğrular, sonra yeniden dener. Compose yoksa jenerik bir hata yerine o servise özel, eyleme dönük bir başlatma rehberi verir.

Hiçbir adımı sessizce atlamaz; tamamlayamadığını (ör. app'e özel veritabanı) dürüstçe söyler.

• Dürüst hüküm — akış sonunda mekanik kapılar ve risk incelemesi tek bir sonuca toplanır: PASS / PARTIAL / FAIL. Araç yokluğundan atlanan boyutlar "doğrulanmadı" diye işaretlenir; patlayan bir kapı sessizce "tamamlandı" sayılmaz (yan menüde ⚠️, başlıkta kısmî/başarısız çip).
• Gerçek uygulama doğrulaması (bug fix'leri için) — bir hata düzeltmesi "çözüldü" sayılmadan önce, gerçek çalışan uygulamada bildirilen sorunun GERÇEKTEN gittiği Playwright E2E ile doğrulanır (birim testi yeşili ≠ çalışan uygulama yeşili — düzeltme yalnız birim/repro testleriyle geçtiği hâlde gerçek arayüzde sorun sürebiliyordu). Sorun hâlâ görülüyorsa iş "Tamamlandı" damgalanmaz, kuyruğa geri döner (bir sonraki denemede farklı yaklaşım); Playwright yoksa / doğrulama koşulamazsa sessiz "tamamlandı" değil, görünür "yalnız birim doğrulandı, çalışan uygulamada kanıtlanmadı" (PARTIAL) işaretlenir ("Tekrar Dene" ile yeniden başlatılabilir). Tarayıcıdan sürülebilen (web/masaüstü) düzeltmelerde, çalışma-zamanı ya da arayüz dosyası değiştiğinde çalışır. Ayrıca tam geliştirme akışından geçen (Faz 1→17) UI iterasyonlarında da devreye girer: arayüz hiçbir insan tarafından incelenmemişse (Faz 6 entegre/otonom modda atlandıysa) ve E2E gerçek bir doğrulama yapmadıysa, iterasyonun niyeti çalışan uygulamada gerçekten karşılandı mı diye kontrol eder — böylece "birim yeşil ama arayüz bozuk" iş sessizce "tamamlandı" olmaz.
• Düşman-gözü inceleme (Faz 9) — bulan ve çürüten ajanlar birlikte çalışır; yanlış-pozitif bulgular elenir, gerçek riskler otomatik düzeltmeye yönlenir.
• Mahkeme (müfettiş ↔ orkestratör) — opsiyonel bağımsız denetim katmanı: bir gate/faz başarısız olup MyCL "düzeltmek" üzereyken, farklı-aile bir model (müfettiş) bulguyu kendi vantajından, bizzat kanıt toplayarak inceler. İki "bilim insanı" kanıt-temelli tartışır ve sonuç fix kararını bağlar: false-positive kanıtlanırsa çalışan kod korunur (düzeltme yapılmaz); kuşku / yüksek-risk / güvenlik insana yükseltilir; gerçek bulgu düzeltmeye gider — müfettişin bağımsız analizi düzeltmeyi besler. Yetki fix-kararları üzerinde evrenseldir (küçük değişiklik de incelenir), ama orkestratörün çalışan akışı asla zorla kesilmez. Ayrıca döngü sınıfı: aynı hata arka arkaya düzeltmeye rağmen geçmiyorsa (orkestratörün kendi göremediği yapısal kör-nokta), müfettiş döngüyü bağımsız inceler — fantom (false-positive) bir döngü kanıtlanırsa çalışan koda dönülüp devam edilir, aksi halde müfettişin bağımsız okuması eklenerek karar insana taşınır. Bu koruma oto-cevap kapalıyken de çalışır: aynı soru birkaç denemeden sonra körü körüne tekrar sorulmaz — o denemeler analize taşınır (önceki kararı hatırlar, aynı çözümü önermez) ve sana farklı bir yol, elle inceleme ya da kalıcı kabul (bulgu kasıtlıysa — dev-login gibi — bir daha sorulmasın; kapı sonraki iterasyonlarda o bulguyu atlar, .mycl/accepted-findings.jsonl satırı silinerek geri alınır) seçeneği sunulur. Ve netleştirme sınıfı: orkestratör "emin değilim, sorayım" derken (oto-cevap açıkken) müfettiş bunu bağımsız tartar — gerçek belirsizlik (tercih/zevk/geri-alınamaz) ise sana sorar, gereksiz bir soruysa çıkarılabilir cevapla seni bekletmeden ilerler. Varsayılan açık (Ayarlar → müfettiş'ten kapatılabilir).
• Hiçbir şey sorma (tam otonom) — composer'daki oto-cevap kutusunun yanındaki ikinci kutu. Açıkken MyCL sana hiç soru sormaz: onay, netleştirme, faz-kapsamı, UI incelemesi (Faz 6) ve tercih kararlarını kendi verir; zor/riskli olanları kullanıcı yerine mahkemeye götürür (her karar sohbette görünür). Kapsanmamış (ör. bir faz çalıştırma onayı, hata analizi seçimi) ya da boot'ta "kaldığın yerden devam mı" gibi sorular da artık asılı kalmaz — bağlam-farkında orkestra ajanı (üretemezse mahkeme) otomatik cevaplar. Entegre (yabancı) bir projede var olan kodu değiştiren düzeltmeler, dokunulan mevcut davranışı göstererek otomatik uygulanır (sormadan ama görünür). Koruma devrede kalan istisnalar (mod açık olsa da yine onayın istenir/durur): yıkıcı işlemler (iş/pipeline iptali), düşük-güvenli/belirsiz onaylar, güvenlik bulgusunu kabul edip devam (override) kararları, kalıcı model ayarı ve yıkıcı kabuk komutları. Tüm pipeline'ı yeniden başlatan büyük bir düzeltmede kararı yalnız mahkeme verir (kararsızsa sana bırakır). Oto-cevabın üst kümesidir (açıkken oto-cevap zorunlu açık sayılır). Varsayılan kapalı (opt-in); kapalıyken tüm davranış değişmez. Bir gate (test/E2E) asılır ya da zaman aşımına uğrarsa MyCL sorunu atlamaz: gerçek sebebini teşhis edip (asılan komutu yeniden çalıştırarak, dev-server'ı gözlemleyerek) çözmeye çalışır, çözemezse farklı açılardan orkestra çözümü üretir; yalnız hiç çözemezse dürüstçe durup bildirir (asılmayı "geçti" saymaz — sahte-yeşil yok).
• Sızma testi / DAST — katana (gezinme) + nuclei ile çalışan uygulama aktif taranır. Yalnız 🛡️ Güvenlik Taraması butonuyla manuel çalışır (kullanıcı onaylı; pipeline'da otomatik koşmaz — pentest ağır olduğundan yükü kullanıcı kontrol eder). Bulgular önceliklenip otomatik düzeltme iterasyonlarına (Faz 3'ten) dönüşür.
• 🧪 Full Test butonu — istediğin an TÜM projeyi test eder (5 bölüm): birim testleri, entegrasyon, Playwright ile uçtan uca (E2E), tüm sayfaların taranması (konsol hataları, kırık istekler, boş sayfa) ve işlevsel doğrulama — her belgelenmiş özelliğin çalışan uygulamada GERÇEKTEN doğru çalıştığını (yalnız sayfanın açıldığını değil) gerçek, mock'suz Playwright testiyle tek tek kanıtlar. Uzun sürebildiği için buton koşarken "İptal"e döner (çalışan özellik bitince kalanlar atlanır). Kullanıcı onaylı; koşulamayan bölüm görünür "atlandı" olur (sessiz yeşil yok; işlevsel doğrulama yalnız CLI/abonelik + UI'lı projede çalışır). Bulunan sorunlar iş kuyruğuna düzeltme işi olarak eklenir.
• 🔧 Bakım Turu butonu — güncel olmayan bağımlılıklar raporlanır; güvenliyse (kaydedilmemiş değişiklik yoksa) bağımlılıklar mevcut sürüm aralığında muhafazakârca güncellenir (büyük sürüm atlaması yok; komutlar stack profilinden), güvenlik taramaları koşar ve her zaman Full Test ile biter. Güncelleme öncesi duruma dönüş noktası raporda verilir; otomatik geri alma yapılmaz. Sohbetten "bağımlılıkları güncelle" da aynı onaya düşer.
• 🗺️ Plan Modu — composer'daki pil açıkken yazdığın hedef önce sıralı bir iş planına çevrilir (adımlar + gerekçeler); planı sen onaylarsın ("hiçbir şey sorma" modunda bile), onaydan sonra her adım iş kuyruğuna eklenir ve sırayla uygulanır. "Düzenle" ile planı geri bildirimle revize edebilirsin; onaylanan plan .mycl/plans/ altında kalıcı iz bırakır.
• ⚡ Paralel iş kümeleme — Ayarlar → Özellikler'den açılır (varsayılan kapalı). Kuyrukta birbirinden bağımsız 2-3 iş beklerken kod yazma kısımları izole çalışma kopyalarında aynı anda yapılır; birleştirme sonrası kalite fazları (risk incelemesi + mekanik kapılar + E2E) birleşik sonuçta koşar. Bağımsızlık kanıtlanamazsa veya git deposu temiz değilse görünür şekilde sıralı akışa dönülür — iş kaybolmaz.
• Ajan Takımı (👥) — sağ kenar çubuğundaki butonla açılan popup, o iterasyonda çalışan tüm çoklu-ajan takımlarını gösterir: hangi takım (Tasarım Paneli, Kök-neden Mercekleri, Modül Codegen, Faz 9 İncelemesi…), hangi fazda, ne zaman başladı/bitti, ne kadar sürdü ve kaç token harcadı. Takım üyeleri İngilizce çalışır; ana ajan onların yöneticisidir (çevirmen yalnız kullanıcı ↔ orkestratör arasındadır).
• Faz-Katkı Raporu — pipeline bitiminde mahkeme her fazın o koşuya katkı yüzdesini değerlendirip Türkçe rapor olarak gösterir; düşük-katkılı fazlar işaretlenir, kullanıcı gereksizleri kendisi budamaya karar verir (otomatik budama yok).
• Katman Maliyeti Raporu — pipeline bitiminde her doğrulama katmanının (mutasyon probu, düşman testi, risk incelemesi, paralel risk-fix, lint/perf/ güvenlik/test gate'leri…) o koşuda ne yaptığını ve güvenilir ölçülebildiği yerde ne kadar sürdüğünü (Faz 9 LLM katmanları için grup-aralığından) deterministik (LLM'siz) bir tablo olarak gösterir; ayrıca faz düzeyinde toplam LLM maliyeti (token per-katman kalıcı tutulmadığından faza bölünmez). Rapor yargı vermez: tek bir yeşil koşuda "0 bulgu" bir katmanın çalıştığı kanıtıdır, gereksizliği değil (güvenlik/test ağlarının değeri fire etmedikleri koşullardadır) — hangi katmanın gereksiz olduğuna kullanıcı, birçok koşuya bakarak kendisi karar verir (otomatik budama yok). Faz-Katkı Raporu'nun katman-düzeyi kardeşi.
• Advisor (danışman) — Ayarlar → Özellikler'den açılır (varsayılan kapalı, opt-in). Açıkken güçlü modelin (Opus) altında koşan CLI akıl-yürütme ajanları (ör. tasarım fan-out'un ux/güvenlik/veri rolleri) kritik karar anlarında güçlü bir danışmana danışır — model seviyesi düşmeden karar kalitesi artar (küçük ek maliyet, "ucuz modele büyük-model aklı"). Yalnız Claude Code aboneliği (CLI) + güncel claude ile çalışır; API modunda ve mahkeme/müfettiş'te (çapraz-aile bağımsızlığı korunur) uygulanmaz. Açtığında durumu (aktif mi / neden atlanıyor) chat'te görünür yazar.
• Bağlam Sadeleştirme (🩺) — Ayarlar → Özellikler'deki butonla, ajana her turda enjekte edilen bağlamı (sistem-prompt + yönergeler) ölçer ve "koddan türetilebilir / tekrar eden / bayat" bölümler için kesim önerir. Hiçbir şey otomatik silinmez: öneri chat'e + .mycl/context-trim-report.md dosyasına yazılır, kararı sen verirsin.
• Erişilebilirlik (WCAG) — salt-rapor — Faz 6 UI incelemesinde, uygulama tarayıcıda açıkken çalışan adrese axe-core (WCAG 2.1 A/AA) ile bakılır. Bir kapı değildir: hiçbir fazı bloklamaz, otomatik düzeltme döngüsü tetiklemez — bulgular incelemenin yanında bilgi olarak gösterilir (yalnız critical/serious öne çıkar; karar kullanıcının). Hedef stack'ten bağımsızdır (MyCL'in kendi Playwright + axe'ı URL'e vurur); araç/erişim hatası "taranamadı" diye görünür şekilde geçer (sessiz "temiz" yok).
• Görsel önce/sonra karşılaştırması — salt-rapor — Faz 6'da rotaların ekran görüntüleri çekilir ve bir önceki Faz 6'da görülüp devam edilen görüntülerle piksel bazında karşılaştırılır; kayda değer değişim, yeni rota ve boş görünen sayfa uyarısı incelemenin yanında raporlanır. "Hiçbir şey sorma" modunda Faz 6 otomatik geçilse bile bu rapor görünür — görsel bozulma gözden kaçmaz. Kapı değildir; karşılaştırılamazsa nedeniyle birlikte görünür şekilde geçer.
• Mimari Karar Kayıtları (ADR) — MyCL projenin gerçek mimari kararlarını (kimlik doğrulama stratejisi, veri deposu seçimi, güvenlik ödünleşimleri…) .mycl/decisions/ADR-NNNN-*.md altında MADR formatında tutar. Kayıtlar gerçek koddan türetilir, numara/tarih içerik değişmedikçe korunur, tarihsel olduğu için silinmez. Kararlar Faz 2 hassasiyet denetimine geri beslenir → ajan önceki kararla çelişmez / gereksiz yeniden-karar vermez.

Yeni bir proje Faz 17'ye kadar tamamlanıp tüm gate'ler yeşil olduğunda MyCL, projenin tüm dosyalarını (bağımlılık/build çıktıları hariç) o stack'in golden prototipi olarak prototypes/<stack>/ altına kaydeder. Aynı stack'te yeni bir proje başlatıldığında (Faz 5 öncesi) bu doğrulanmış-yeşil prototip iskelet olarak getirilir; ana ajan sıfırdan değil çalışan baseline üzerine geliştirir.

Proje tek bir dile bağlı değil. Manifest dosyalarından (package.json, pyproject.toml, Cargo.toml, go.mod vb.) projenin stack'i tespit edilir ve assets/profiles/ altındaki eşleşen profil seçilir. Bir profil, stack'i komutlara (çalıştır / kur / lint / test / build / performans), dev-server portuna, manifest dosyalarına ve eksik-bağımlılık crash imzalarına eşler — hem sohbet komutları hem mekanik fazlar (10–17) bu stack-özel komutları TEK kaynaktan (profilden) çözer.

Mevcut 19 stack profili: Node (npm, yarn, pnpm, bun), Python (pip, poetry, uv), Rust, Go, Ruby, PHP, .NET, Dart, Flutter, Elixir, Swift, Maven, Gradle, Deno (Flutter, pubspec.yaml içeriğinden saf Dart'tan ayrı algılanır). Ayrıca proje tipi (web / cli / library / api / ml / game / desktop / mobile) sınıflandırılır; bu, hangi test fazlarının (E2E, sızma testi) uygulanacağını belirler.

MyCL'in geliştirdiği her proje bir SQLite mycl_errors.db ile gelir. Çalışma zamanındaki hatalar (backend hata middleware'i + frontend ErrorBoundary / fetch sarmalayıcısı) kod, konum ve Türkçe açıklamayla kaydedilir; proje içinde bir "Hata Kodları" sayfası bunları listeler. Faz 0 (Hata Ayıklama) araştırmaya başlarken bu mycl_errors.db'yi okuyarak kök nedene daha hızlı ulaşır.

Tekrarlayan bir soru — bir faz kapısı hatası ("Nasıl ilerleyelim?") aynı imzayla ya da Faz 3 kapsam onayı ("Faz kapsamı nasıl olsun?") aynı önerilen faz setiyle — yeniden geldiğinde MyCL cevabınızı baştan sormaz; üç kademeli bir merdiven işletir:

1. İlk kez — soruyu sorar; seçtiğiniz çözüm yönü .mycl/answer-memory.jsonl'e kalıcı yazılır (yeniden başlatmada da hatırlanır).
2. Aynı soru yine — "Geçen sefer şunu demiştin — aynı cevabı kullanayım mı?" diye sorar. Evet derseniz cevabı hemen uygular ve bundan sonrası için otomatiğe alır.
3. Bir sonraki tekrar — hiç sormadan önceki kararınızı uygular ve size söyleyerek devam eder (♻️ mesajı). Onaylanan cevap hatayı çözmüyorsa (üst üste denendiyse) otomatik tekrarı durdurup yeniden değerlendirir.

Güvenlik/kabul kararları her seferinde yeniden onaylanır (güvenlik otomatik tekrarlanmaz); kapı hatalarında yalnızca çözüm yönü seçimleri hatırlanır. Manuel modda çalışır (Oto-cevap kapalıyken). Sıfırlamak için .mycl/answer-memory.jsonl satırlarını silmeniz yeterli.

Cevap-bekleme sesi. MyCL senden bir cevap beklediğinde (soru/onay) kısa bir bip çalar — başka bir işle uğraşırken kaçırmazsın. Sağ kenar çubuğundaki 🔊/🔇 Ses butonuyla sesi kapatıp açabilirsin; tercih kalıcıdır (yeniden açılışta da korunur).

Teker teker sor + "Kodu göster". Bir kapı (özellikle Faz 13 Güvenlik) aynı anda birden çok ayrı sorun bulursa (ör. SQL injection + test parolaları + zafiyetli bir kütüphane), hepsini tek karmaşık soruda yığmaz — her ayrı sorunu tek tek sorar: sorar, seçtiğin çözümü uygular, sonra bir sonrakine geçer. Kodla ilgili bir soruda "Detay göster" yanındaki "Kodu göster" butonu, ilgili kod parçasını salt-okunur bir pencerede gösterir (dosya proje kökünün içinden okunur; düzenlenemez).

Yarım kalırsa kaldığı yerden devam. Bir iterasyon tamamlanmadan uygulamayı kapatıp açarsan MyCL baştan başlamaz — kaldığı fazdan (spec/kod/test/güvenlik…) devam eder ve o iterasyonun önceki kararlarını hatırlar. Niyet-toplama (Faz 1/2) soruları da bu iterasyon için kalıcı tutulur; yeniden açıldığında zaten yanıtladıklarını tekrar sormaz.

Şu an ne yapıyor? — kalıcı durum şeridi. Header'ın hemen altında, hiç kaybolmayan bir "📍 Şu an: …" şeridi MyCL'in o anki canlı aktivitesini gösterir: hangi faz + ne yaptığı (ör. "Faz 13 · Güvenlik — semgrep taraması"), senden cevap mı beklediği, yoksa boşta mı olduğu. Claude erişimi kapalıyken (abonelik limiti / API kredisi) şerit "boşta" demez — "LLM erişimi bekleniyor · ~14:20 civarı otomatik devam" gibi gerçek durumu ve otomatik devam saatini gösterir. Sol kenar rengi tonu belli eder (çalışıyor / bekliyor / boşta). Kayan sohbete karışmaz, her an görünür.

Açılışta durum + yapman gereken özeti. Bir proje açtığında (özellikle mevcut projeyi entegre ettiğinde) MyCL son mesajında her zaman kısa bir "📍 Durum / Yapman gereken" özeti yazar: ne durumda olduğunu (analiz sürüyor, önceki iş kaldığı yerden sürüyor, yeni iş bekliyor, faz otomatik ilerliyor…) ve senin ne yapman gerektiğini (bekle / hedef yaz / soruyu yanıtla) tek bakışta gösterir. Bu özet deterministiktir — LLM'e sorulmaz, token yakmaz.

İş kuyruğundan iş alınca tekrar niyet sormaz. İş kuyruğundan bir iş işlenmeye başladığında işin metni zaten niyeti belli ettiği için MyCL "niyet bekliyorum, ne yapmak istiyorsun?" diye ikinci kez sormaz — işi doğrudan işler. Kuyruk sürerken durum mesajını tek kaynak (kuyruk) yazar; ikinci bir karşılama mesajıyla çakışmaz.

Canlılık garantisi — donmaz, döngüye de girmez. Otonom modda (Oto-cevap / "Hiçbir şey sorma") hiçbir dur noktası sistemi askıda bırakmaz: keşif bütçesi aşımı, ortam hatası, sağlayıcı kesintisi gibi terminal duraklarda iş kuyruğa alınır ve uygun devam mekanizması (yeniden deneme merdiveni ya da bekle-ve-devam zamanlayıcısı) sahiplenir. Bunların kaçırdığı bir durum olursa canlılık bekçisi devreye girer: birkaç dakikada bir sistemi yoklar; tamamen boşta + bekleyen iş var + meşru bir bekleme (açık soru, kesinti zamanlayıcısı) yoksa kuyruğu görünür mesajla sürdürür. Ters yönde döngü garantisi deneme tavanından gelir: aynı iş en fazla üç kez otomatik denenir, sonrası görünür bekleme.

İş düşürülmez — çözülene kadar denenir. Bir iş tamamlanamadığında (kesinti, boş build, takılan kapı…) MyCL onu "düştü" diye kenara atmaz: iş kuyruğa geri konur ve bir sonraki denemede önceki başarısızlığın nedeni ajana verilip farklı bir yaklaşımla yeniden ele alınır — kurallar aynen geçerli (sahte yeşil yok, atlama yok). Üç farklı yaklaşım da tamamlanamazsa iş kuyrukta görünür şekilde bekler (kaybolmaz, sonsuz döngüye de girmez); yeni bir talimat verince o bilgiyle sürer. "Düştü" durumu yalnız senin iptalinde kullanılır.

MyCL bir projede yaşadığı sorun-çözüm tecrübesini iki katmanda saklar:

• Ham ders — proje yereli. Mahkeme bir bulguyu karara bağlayınca sorun → kanıtlı çözüm → ilke kaydı o projenin .mycl/lessons.jsonl dosyasına yazılır; benzer sorun tekrar gelince müfettişe ipucu olarak geri çağrılır. Ham metin proje içeriği taşıyabilir, bu yüzden projenin dışına asla çıkmaz.
• Genel ders — damıtılmış. Yalnız çift-taraflı kanıtla doğrulanmış dersler bir damıtıcıdan geçirilir: projeden tamamen bağımsız 1-2 cümlelik Türkçe ilke üretilir, ardından deterministik sızıntı kapısı metni denetler — dosya yolu/adı, URL, e-posta, proje adı, kod tanımlayıcısı (camelCase/snake_case) veya kod parçası kokusu varsa ders saklanmadan atılır (kayıp sızıntıya tercih edilir). Geçen ilkeler ~/.mycl/global-lessons.jsonl'e yazılır ve her projede orkestratör bağlamına "öneri, hakikat değil" etiketiyle enjekte edilir.

Böylece projeler arasında hiçbir proje verisi taşınmadan mühendislik dersi taşınır.

Bir düzeltme turu kapıdan geçemediğinde MyCL eskisi gibi körlemesine geri almaz; kanıta bakar: test takımı yeşilse ya da kırıkların hepsi düzeltmeden önce de kırıksa (yeni kırılma yok) kazanılmış ilerleme tutulur ve sonraki deneme onun üstüne kurulur; düzeltme yeni test kırdıysa ya da ortada güvenilir test kanıtı yoksa değişiklikler bilinen temiz duruma geri alınır. Karar ve gerekçesi sohbette görünür, denetim izine yazılır.

• Tarih rozetleri. Chat, çeviri ve Claude akış panellerindeki mesaj zaman damgaları silik etiket yerine görünür rozettir (tarih koyu vurgulu). Token Zaman Çizelgesi'nde her faz satırı tarih+saat rozeti taşır ve model adları model başına rozet olarak görünür.
• İş kuyruğu sekmeleri. Kuyruk paneli "Aktif" (çalışan + bekleyen) ve "Tamamlananlar" (biten + düşen) sekmelerine ayrılır; sağ bardaki rozet artık yalnız aktif işleri sayar.
• Panel kapatma. Sağdan açılan paneller (İş Kuyruğu, Token Zaman Çizelgesi, Ajan Takımı) ve modallar ESC ile ya da dışarı tıklayınca kapanır; birden çok panel açıkken ESC yalnız en son açılanı kapatır.
• 🧾 Özet. Sağ bardaki Özet butonu sağ tarafta ayrı bir panel açar ve sohbet geçmişini önemli hiçbir şeyi atlamadan Türkçe özetler: yapılan işler, alınan kararlar, hatalar ve çözümleri, bekleyen işler ve açık sorular, önemli uyarılar. Özet ayrı bir süreçte üretilir (kendi Claude turu) — sohbete yazılmaz, çalışan iterasyonu etkilemez. Panelde "Yenile" ile güncel sohbete göre yeniden üretilir. Döküm çok uzunsa en yeni kısım özetlenir ve bu, özetin başında belirtilir.

• Ekran okuyucu desteği. Sohbet geçmişi bir günlük bölgesi olarak işaretlidir: her yeni mesaj ekran okuyucuya kendiliğinden duyurulur; MyCL bir soru sorduğunda soru kesintili (öncelikli) okunur. Faz listesi gezinme bölgesidir ve aktif faz "şu anki adım" olarak bildirilir; çalışma göstergesi, mesaj kutusu ve araç çubuğu da etiketlidir. Görsel davranış değişmez — destek her zaman açıktır.
• Hafif oturumlar. MyCL'in genel günlükleri (izleme, oturum dökümleri) yaş sınırına ek olarak dosya başına bayt bütçesiyle sınırlanır ve budama yalnız açılışta değil, açık kalan oturumda birkaç saatte bir de koşar — günlerce açık uygulamada disk şişmez. Proje içi günlüklere dokunulmaz.

Bir projeyi geliştirirken MyCL, o proje için ekran görüntülü Türkçe bir kullanım kılavuzu hazırlar: çalışan uygulamayı Playwright (headless Chromium) ile gezip ilgili adımların ekran görüntülerini alır. Kılavuz üretilen projenin içine gömülür — her sayfadaki bir "?" popup'ından açılır; tarihlidir ve içerik değiştikçe bayatlayan görüntüler temizlenip yenilenir. Ayrıca MyCL Studio'da projeye dair Türkçe bir teknik döküman ("Proje Dökümanı") gösterilir.

• bash-guard — yıkıcı komutlar (rm -rf, sudo, force push vb.) reddedilir.
• path-sandbox — dosya işlemleri seçilen proje köküyle sınırlıdır.
• safe-env — alt process'lere yalnızca izinli ortam değişkenleri geçer; API anahtarları ve token'lar sızdırılmaz.
• redaction — loglarda sk-ant-… desenleri ve anahtar alanları maskelenir.

Kopyala/clone → tek komut, bilgisayarda olmayan her şeyi kurar (Homebrew, Node ≥22, Rust, Tauri sistem bağımlılıkları, güvenlik araçları nuclei/katana/semgrep/gitleaks, Chromium). macOS + Linux, idempotent (kuruluyu atlar); bazı adımlar şifre isteyebilir:

bash setup.sh          # veya: npm run setup

Sonra başlat:

npm run tauri dev      # ilk açılışta API anahtarları + model seçimi sorulur

API anahtarları repoya GİRMEZ — platforma göre ~/.mycl/secrets.json (macOS) / ~/.config/mycl/secrets.json (Linux) içinde, izinler 0600. Anahtarları girince bir proje klasörü seçilir ve pipeline başlar. (Windows kapsam dışı.)

npm run build:all      # orchestrator (tsc) + frontend (tsc && vite build)
npm run tauri build    # masaüstü uygulama paketi
npm run desktop-icon   # paketten sonra: masaüstüne kısayol/ikon koy (mac .app / linux .desktop)

Tek doğruluk kaynağı npm run check (scripts/check.sh): build + test + frontend tip kontrolü + sızıntı taraması + eski-iddia taraması + custom semgrep kuralları. Her anlamlı değişiklikten sonra koşulur; aynı betik CI'da da çalışır (.github/workflows/check.yml).

npm run check                         # hepsi (önerilen)

# Tek tek:
npm --prefix orchestrator test        # vitest (1600+ test)
npm --prefix orchestrator run build   # orchestrator tsc, hata yok
npx tsc --noEmit                      # frontend tip kontrolü

src/                  # React frontend (components, hooks, types, utils)
src-tauri/            # Rust Tauri host
orchestrator/
  src/
    base/             # 4 ortak controller (qa-askq, production-schema,
                      #   codegen, mechanical-runner)
    codegen/          # backend soyutlaması: SDK + CLI (backend.ts, cli-backend.ts)
    orchestrator-agent/  # karar ajanı (agent, decision, tools, path-sandbox)
    intent-router/    # kullanıcı mesajını eyleme yönlendirme
    relevance/        # bağlam seçimi / chunk store
    agent-memory/     # iterasyonlar arası kalıcı not
    task-queue/       # görev kuyruğu
    phase-0..9.ts     # LLM fazlarının controller'ları
    phase-registry.ts # faz tanımları (PhaseSpec)
    claude-api.ts     # Anthropic SDK sarmalayıcı (prompt caching dahil)
    translator.ts     # TR↔EN çeviri
    tool-handlers.ts  # Read/Write/Edit/Bash/Glob/Grep yürütücüleri
    bash-guard.ts     # yıkıcı komut denylist
    safe-env.ts       # alt process env allowlist
    profile-loader.ts # stack profili yükleme + tespit
    errors-db.ts      # proje hata kataloğu (mycl_errors.db)
    config.ts         # ~/.mycl/secrets.json + seçili modeller + bayraklar
    ...
  test/               # vitest dosyaları
assets/
  templates/          # faz başına İngilizce system prompt şablonları
  agent-prompts/      # orchestrator system prompt
  profiles/           # 19 stack profili (komut + port + manifest + deps imza eşlemesi)
  provision/          # runtime servis tablosu (services.json: port + imza + ipucu)
  i18n/               # tr.json + en.json
  security-rules/     # güvenlik kuralları

MIT — YZLLM.