Top2000

Ik had me voorgenomen om dit jaar weer eens mee te doen aan de Top2000 blogparty op het blog van Marit. Het laatste jaar dat ik meedeed was 2016 zag ik… Maar er waren weer andere dingen die voorgingen – niet erg hoor - en ik heb ook niet zo veel fut op het moment.  Ik wilde toch wel tenminste één nummer ‘coveren’ ;), dat moest toch wel lukken vond ik, en ja hoor, op de valreep. Morgen is de laatste dag en op nr. 150 staat Fragile van Sting. Tussen 9:00 en 10:00 wordt het gedraaid. Toch mooi dat het nog gelukt is, ha!

De achtergrond heb ik gemaakt met distress oxide ink en stempels. Ik heb een foto van Sting bewerkt en op vloeipapier afgedrukt. Zo ook de stukjes muziek (vocal chords van het nummer) en het woord ‘fragile’. De sterren zijn op gewoon printerpapier afgedrukt. Daar staat de tekst van het nummer op.

kerst

Ze zijn weer voorbij, de kerstdagen. En het was best druk maar vooral heel gezellig.

Eerste kerstdag kwam Jasper brunchen en hebben we ’s avonds met z’n drietjes gegourmet. 

Laura en Jeroen waren met Daan en Emma eerste kerstdag in Bolsward omdat Jeroens moeder die dag jarig is, een kerstoma dus ;) . Jasper bleef slapen en op tweede kerstdag kwam de rest van de roedel ook brunchen, cadeautjes uitpakken, lekkere hapjes eten en ’s avonds genieten van een viergangendiner. 

Bij de brunch had ik een minisoepje bedacht maar laat ik dat nou vergeten zijn te serveren, sufferd die ik ben, hahaha. Nou ja, dat komt wel op… Na de brunch was het tijd voor koffie en cadeautjes, aaahhh, wat zijn we weer verwend (schreef ik dat vorig jaar ook al?) 

De hapjes gingen er ook wel in. Daan is gek op olijven, die heeft geloof ik een half bakje leeggegeten. Zo tegen zessen kreeg Daan alvast eten en om ongeveer zeven uur lag hij in bed, uitgeteld, en Emma lag zoet in de box. Toen gingen we zelf aan tafel. Tjonge wat hebben we weer lekker gekookt en veel vies gemaakt! 

Als ik het goed geteld heb heeft de afwasmachine vier keer gedraaid, en vanochtend nog een keer met het laatste beetje, hahaha, wat waren we weer druk in de keuken:

Jasper had een carpacciobonbon gemaakt, met courgetteblokjes, rucola, truffelmayo, Parmezaan en pijnboompitjes, prima start van het diner, jummie!

Laura mocht het soepje koken, dat werd een licht gebonden uiensoepje met o.a. witte wijn en croutons, heerlijk!

Rob had lamsrack bedacht met honing-tijmjus, en daarbij hadden we wortels, sperziebonen met spek en ui, patatjes en mini-röstirondjes.

En Jeroen tot slot had voor het dessert gezorgd, een coupe van laagjes oreo-bastogne en caramel-mascarpone-slagroom. Machtig en veel, maar o zo lekker!  

Daarna was er nog koffie met een chocolaatje voor de liefhebber.

We hebben toen de groters naar huis waren nog een half uurtje gezeten, we verwachtten dat de kindjes wel vroeg wakker zouden zijn dus wilden het niet al te laat maken. Maar uiteindelijk hebben we zowel Emma als Daan wakker gemaakt, wat een voorbeeldige kleinkinderen hebben wij toch J. We hebben ze nog even in het grote bad gedaan en een uurtje later werden ze weer opgehaald.

En nu is het huis weer van ons, inclusief de koelkast, waar nog genoeg in zit om een paar dagen van te kunnen eten, hahaha. We hebben het heerlijk gehad en volgend jaar doen we het weer zo! Toch, Rob? ;P

kaarten

Oké, ik ben nogal van de last-minute-planning, kan ook best snel werken onder druk, maar nu liep mijn planning toch wel een beetje in de soep. De laatste weken zijn wat intensiever geweest dan anders, dus minder tijd en puf, dus het ging gewoon niet lukken. Dat betekende dan ook dat ik moest strepen! Strepen door dingen die ook anders kunnen. En zo maakte ik dit jaar niet al mijn kerstkaarten zelf. Ik had er welgeteld twaalf, en twee die ik niet mooi genoeg vond om te versturen. Mijn adressenlijst was al wat korter dit jaar, maar hij was toch nog ongeveer vijf keer zo lang als mijn voorraadje.

Ik heb maar eens gekeken wat ik nog aan kaarten had en heb dat aangevuld met gekochte kaarten. 

Als je dit jaar geen zelfgemaakte kaart van me gekregen hebt, sorry. Maar ik heb wél aan je gedacht J  Fijne kerstdagen!

pittig weekje

De afgelopen week was een pittige.

Op maandag paste ik op Daan en Emma, dat ging prima hoor, al was Daan volgens mij niet helemaal in zijn gewone doen. Rob was nog wat minder in zijn gewone doen, die leek wel weer ziek te worden…

Dinsdag was Rob dus echt ziek, en we vroegen ons al af of het Marokkaanse buikbeestje dat hem al eerder geveld had weer opspeelde. Maar het zou ook iets anders kunnen zijn natuurlijk.  

’s Woensdag was de uitvaart van mijn zwager. Gelukkig kon ik met Laura en Jeroen meerijden want Rob was echt niet in staat om mee te gaan. De uitvaart zelf had zijn lastige momenten natuurlijk, we hebben er Robs plek een beetje moeten invullen, maar dat is prima gelukt. Ik heb zelf geholpen om de kist te sluiten, dat ging wel, maar ik had een soort “breekpunt”  :’( toen onze zoon meehielp om de kist te begeleiden. Daar was niets over afgesproken, ik ben onwijs trots op hem. En dat onze kinderen achter me zaten en af en toe een hand op m’n schouder legden dat was ook heel fijn. Laura en Jeroen kregen een berichtje van het kinderdagverblijf dat Daan koorts had, dus we zijn na afloop weer naar huis gegaan. Even napraten met Robs zus, samen met zijn broer en schoonzus, hadden we al opgeschoven, dat doen we wel op een moment dat iedereen weer senang is.

Donderdag en vrijdag heb ik extra opgepast op Daan, die was echt goed ziek, hij wilde van alles niks, zo zielig! En ondertussen was Rob ook nog ziek op bed.

Vrijdag belde de huisarts over de uitslagen van het bloedonderzoek en jawel hoor, het buikbeestje was nog niet verslagen en het HB-gehalte was ook aan de lage kant. Verder geen gekkigheid gelukkig, maar Rob mag wel aan de antibiotica en we gaan maar wat vaker aan de spinazie ;)

Zaterdag heb ik op de fiets zijn medicijnen opgehaald en ik ben gelijk maar AH ingedoken. Rob wilde wel met de auto naar de apotheek, maar hij was eigenlijk voor het eerst zijn bed uit en ik vond hem nog lang niet fit genoeg. De supermarkt zag hij echt nog niet zitten. Er stond weer een pittig windje en er zat regen in de lucht, maar tussen de buien door is het toch allemaal weer gelukt. En voordat jullie het zeggen zeg ik het zelf maar alvast: ik heb mijn best weer gedaan van de week :P

dikke winst

Hmmm, een overschrijving van € 0,01 op onze rekening, met in de omschrijving de mededeling dat we een prijs gewonnen hebben in de Grote Club Actie. In eerste instantie was ik achterdochtig, je hoort zulke gekke dingen tegenwoordig, ook iets met het overmaken van een cent… Maar dan gaat het meestal om berichten in de mail. Tja en toen keek ik toch maar eens wat ik dan moest doen. Nou helemaal legitiem hoor, we hebben écht een prijs gewonnen en nog een met dikke winst ook! Een lot kostte € 3,00 en we hebben een kortingsbon van Greetz gewonnen ter waarde van € 5,00, da’s toch mooi, niet dan!?

Zwolsche stoof

Had ik al eens verteld dat ik van koken houd? ;)

Annelies had op FB een Zwolsch stoofpotje laten zien met kruiden van Jonnie Boer. Dat heeft ze op mijn verzoek uitgeschreven en ik laat jullie graag meegenieten. 

Dit is hoe ik het maakte:

ingredienten:

- 850gr sukadelappen in blokjes

- vier uien, gesnipperd

- een eetlepel kruiden "Zwolsche stoof" van Jonnie Boer

- zout naar smaak

- een flesje donker bier

- twee plakken ontbijtkoek

- een eetlepel appelstroop

Vlees aanbraden in boter en dan de uien meebakken. Kruiden erbij en even meebakken. Bier langs de rand in de pan schenken. Zo'n drie tot drie-en-een-half uur zachtjes laten sudderen.

Het laatste uur een paar plakken ontbijtkoek erboven verkruimelen voor de binding en een lepel appelstroop erdoor roeren. Als het niet genoeg gebonden is wat maïzena toevoegen (aanlengen met water), maar dat was bij mij niet nodig.

En toen had ik dit heerlijke, smeuïge stoofpotje! Bedankt Annelies!

rust zacht

Onze zwager Theo, de man van Els, Robs zus, is overleden. Hij is lang ziek geweest, had ook al heel lang veel pijn en er was geen perspectief meer voor hem. 

Gisteren is er een einde aan zijn leven gekomen en aan zijn pijn. 

Rust zacht zwager.