Leuke cadeautjes

Hier in het Bourgondische land heb je eigenlijk niets meer te wensen, het is elke dag genieten van alles, maar vooral van de kleine dingen.  Als zussen hier komen logeren willen zij tóch iets meebrengen, het tafellaken ooit door schoonmoeder geborduurd: 'gevonden in de linnenkast'  en het kippentafereeltje? "geen idee wie het gemaakt heeft en waar het voor gediend heeft, maar het lijkt mij wel wat voor jou"  is het verhaal erbij. Natuurlijk vind ik daar wel een plaatsje voor en natuurlijk vind ik zúlke krijgertjes ontzettend leuk.

En wat denk je van deze verzameling van cadeautjes

Streekproducten uit de Achterhoek, de streek waar Riky en Ben vandaan komen. Het speldenkussen is meteen de eerste dag al in gebruik genomen, want welke handwerkster loopt niet óveral met spelden en naalden rond? en de lapjes, helemaal mijn kleur! Nu staan de flesjes en potjes nog 'voor de sier', maar zullen binnenkort lekker smaken hoor.

Rose Sampler

Mochten jullie uit mijn laatste blogjes opmaken dat ik hélemaal niets aan handwerken doe, dan heb je wel een beetje gelijk, maar zo nu en dan komt er toch iets af.  Eigenlijk was het borduurwerk eind mei al helemaal klaar, op de patchwork 'inlijsting' na, die ik nu eindelijk heb afgemaakt. (Met stof afwerken vind ik handig om ze zo nu en dan gewoon in een laatje te kunnen leggen) 

Ik heb hem opgedragen aan onze jongste kleindochter Rosa, vond ik leuk en toepasselijk toen ik dit patroon van Ellen Maurer-Stroh in 2008 zag.

Grappig detail is dat zij hiervoor de kleuren blauw-grijs opgeeft en ik hem in rood - rose DMC 498, 309 en 325 maakte op 16-draads kaaslinnen, in tegenstelling tot deze de Rhapsody in Blue die ik vanwege de naam in het blauw borduurde.

Wel voorbarig dat ik hem al mijn blog laat zien zonder dat Rosa hem heeft gekregen, dus vlug even de ouders inseinen.

Lekker bezig met gasten

Omdat de winkel van Véro van Born to Quilt niet ver (+ 40 km) bij ons vandaan is, gaat elke patchworkliefhebber daar even langs, Véro is altijd zo trots op haar Mystery Quilt dat zij daar graag met haar klantjes mee op de foto wil. Hier met mijn zus Liduine. Intussen konden de mannen wat klussen, (hierover in een volgend blogje meer)

Liduine kocht bij een winkel voor het goede doel een hele partij kinderjurkjes...: omdat die stofjes zo'n leuk patroontje hadden om in quilts te gebruiken :-)

Kijk wat de warmte al niet doet met kaarsen, dit stond in een leuk restaurantje voor het raam.

Deze schaal heb ik bij een brocante 'op de kop getikt' en doet nu dienst  voor de boeuf bourguignonne.

Hoe kan dit nu weer?

Plaats ik een nieuw berichtje,
blijft het oude van juli bovenaan staan?? wie weet wat er niet goed gaat?
Dus na het berichtje over de roodstaartjes staat  nog een berichtje over vakantie met de kinderen en kleinkinderen

Zwarte roodstaartjes

Vanmorgen hebben wij zussen en zwager uitgezwaaid, nu even over tot de dingen die zijn bblijven liggen, zoals onder andere tuin en onkruid. Nu heb ik niet te klagen want verleden week heeft Joop elk vrij momentje onze perkjes onkruidvrij gemaakt. Wat ook zo leuk was, er bleek een vogelnestje te zitten in een aan de muurhangend teiltje, tamelijk laag bij de grond. Joop, als grote natuurliefhebber en kenner zei dat de vogeltjes er geen last van zouden hebben als wij in zo nu en dan een kijkje zouden nemen in hun stulpje. Dat was niet aan dovemansoren gezegd want wij waren echt wel nieuwsgierig. Op de eerste plaats wát voor vogeltje, dat was al snel duidelijk aan het aan- en afvliegen van zwarte roodstaartjes. Voor zover wij konden tellen waren het er vijf of zes.

Het was een leuk gezicht om zo een klein beetje de ontwikkeling van zo'n nestje te kunnen volgen. Precies op het moment dat Corrie en Joop zouden vertrekken keken wij nog even en zagen het laatste vogeltje dat een beetje verdwaasd op zijn nestje zat uitvliegen. Op de vorige foto zie je nog het donzige rode staartje van een van de jongen, dat binnen enkele dagen is uitgegroeid tot een volwassen staartje. Op het ogenblik blijven ze allemaal hier nog een beetje om het huis totdat ze hun eigen weg zullen gaan.

Daar ben ik weer

Oeps, de tijd vliegt als er veel leuke dingen op je pad komen, dan kan het gebeuren dat het blog op een latere plaats komt.  

Als de kleinkinderen dan in ons paradijsje arriveren mogen zij, onder toeziend oog van papa en opa, zelf alle mogelijke zaken opblazen zoals skippyballen, springkussen en zwembad, waar al snel lekker in gespetterd kan worden. Dan oma helpen met sinaasappels persen, taart bakken en zingen voor jarige papa en oom

en na een flinke wandeling over een verlaten bergpaadje op een schitterende locatie een, eveneens verlaten, theatertje aantreffen waar je je lekker kunt uitleven. Wat wil je nog meer!

(P.S. Ik zal toch nog eens moeten leren hoe ik de foto's en tekst dáár geplaatst krijg hoe ík het wil, want de lay-out lijkt nu nergens naar. Volgende keer beter.)