Üretenin masası, dolabı, çalıştığı ortam düzenli olmaz, diyerek çalışma esnası dağınıklığıma mazeret ararım sürekli. Gerçekten öyle, herşeyin derli toplu olduğu zamanlar bana huzur değil, huzursuzluk veriyor genelde. Çünkü düzen içinde aradığımı daha zor buluyorum. Kafamı kaldırıp makasın yerli yerinde asılı durduğu, sabunların, cetvellerin çekmeceden çıkarılmaya çalışıldığı anlardansa, kumaşların, keçelerin altında bu bahsettiklerimi aramak daha heyecan verici. Bir düzine kalem alırım ama o kalemlerin hiçbiri nedense elimin altında olamaz. Buna hala akıl sır erdiremiyorum ama neyse...
Sonuçta, çalışırken acımasızca dağınık çalışır, kendimce pratik yöntemlerle de çok çabuk toparlanırım. Sanırım bir çoğumuz böyleyiz. Malzeme kesimi dolayısıyla keçe dağlarını günde 3-4 kez yerle bir edip düzenlemek çok vakit alıcı. Bazen acil bir sipariş kesip, paketleyip kargoya yetiştirirken, korkunç haldeki odamın kapısını sessizce çekip evden çıkarken, dönene kadar ölmemeyi dilerim :) O halde bırakılan bir odadan sonra sanırım kimse arkamdan üzüldüğü için ağlamaz :)
Bir süredir keçelerimi bu şekilde depoluyorum. Hem renkleri net görmek açısından, hem aldığınızı tekrar geri koymak açısından çok daha pratik. Düzgünce katlayıp üstüste koyduğunuzda en alttakini alırken hepsi devrilir, böyle bir dolaba sığmak için önlü- arkalı iki sıra yaparsınız ve arka sırayı görmek için ön sıra kaldırılmalıdır, üfff... Havlularımı da uzun zamandır böyle depoluyorum, sadece ben değil, eşim ve oğlum da havluları alırken dolaptaki görüntü bozulmamış oluyor. Bozulsa ne olur, diyenleriniz de olabilir. Saygıyla eğiliyorum, o denli rahat olmak çok isterdim gerçekten.
Çok heyecan verici bir fotoğraf (benim için)
Bu mu? Geçenlerde Etsy'den bir müşterim kumaşının fotoğrafını gönderip ona göre mıknatıslı perde mandalı yapmamı istemişti. Eline ulaşmış, çok beğenmiş. Ben de mutlu oldum...