Dywan (ik) szydełkiem

Dywanik na szydełku, siedmiobok, kanciate kółko :)

Zdjęcia te i różne inne znane Wam już mogą być, gdyż na portalu społecznościowym ;> tym razem pojawiły się wcześniej:)

Dywan - dywanik, jaka jest różnica? Wielkość zapewne:) u mnie 120 cm, troszeczkę około ponad, "średnicy"

średnica siedmiokąta, brzmi równie romantycznie jak kąt oka:)

Robiłam dywanik półsłupkami z przepisu na kanciate koło :)

Tylko szydełko wbijałam w jedno oczko:)

Poniżej normalny półsłupek - wbijamy szydełko w oba oczka półsłupka poprzedniego rzędu

A przy dywanie: wbijałam się tylko w oczko "będące wyżej" - jedno oczko półsłupka poprzedniego rzędu :)

Dodatkowo zrobiłam dwa okrążenia z "dziurami" :) i wykończyłam wachlarzykami :)

DYWANI (IK) NA SZYDELKU nr dwa :)

Po tym dywaniku :) od razu zabrałam się za kolejny... taki sam :) prawie :)

wysegregowałam wszystkie wolne domowe włóczki w odcieniach bieli :) i kremach różnej maści ....

połączyłam po kilka nitek ...

w zależności od grubości, było od czterech do sześciu nitek...

w sumie przędza grubości zbliżonej do zpagetti :)

wzór ten sam co poprzednio i podobnie zmodyfikowany :)

dywan ma średnicę prawie 1,5 metra, a w przeciwieństwie do poprzednika jest leciutki jak piórko...

poprzednika nie wyobrażałam sobie uprać :)

ps. połowa poprzednika skończyła jako pufa :)

taka mała pufa do siedzenia... przed balkonem :)

DYWAN (IK) NA SZYDEŁKU...

... kiedyś odkryłam stronę o latających dywanach:)
pokochałam ją od pierwszego przeczytanego posta i zobaczonego dywanu... autorka została moją szydełkową bohaterką...zachęciła wiele czytaczek ;> do wykonania własnego podstópka... mnie też ! :)

na blogu mamy przepis na przeżycie adwentu wraz z naszym dywanem... ja przeżyłam kawalątek postu z moim własnym :)

przepis ociupinkę zmodyfikowałam...

używałam Zpagetti, a nie sznurka (mój post trwał krócej niż adwent :)... ze zpagetti wszystko powstaje błyskawicznie:) )

zrezygnowałam z okrążeń "wystających" :) (słoneczka i zygzaków), ze względów bezpieczeństwa:) ...po prostu widziałam oczami wyobraźni mojego kota z łapką wciśniętą pomiędzy "promienie słoneczka" :) i drugą kończynką, którą próbuje wyrwać kolejny promień:) ps. tak naprawdę obawiałam się, że sama na promykach wywinę kozła :)

no i... nie miałam wystarczająco bawełny na calusieńki wzór :)

ps. powstaje kolejny... nie sznurkowy i nie ze zpagetti :)