bakepulver

Bakepulver vart introdusert i Noreg i andre halvdel av 1800‑talet, og fekk gradvis gjennomslag i kake- og finbakst mot slutten av hundreåret og inn i det tidlege 1900‑talet. Dr. Oetkers produkt Backin, lansert i 1893 og masseprodusert frå 1898, var eit av dei fyrste breitt marknadsførte hevemidla i norsk samanheng. Norsk Øtker A/S gav ut Øtker oppskrifter i 1900, der bakepulverets fordelar vart framheva, mellom anna at det ikkje kravde egg som hevemiddel eller omsyn til romtemperatur og trekk.

Baking med kjemiske hevemiddel vart òg formidla gjennom Folkeskolens kokebok frå 1909, som omtaler eit stort utval «bakstepulver» i handelen, hovudsakleg utanlandske og kostbare. Her blir òg gjeve ei oppskrift på eit «Godt bakepulver» som kunne lagast i heimen av vinstein (kremortartari), natron, hornsalt og rismjøl.

I norsk industrihistorie fekk bakepulver tydeleg forankring då Freia (no ein del av Mondelèz) lanserte sitt eige produkt i 1925 under slagordet «Godt, drøit og billig – og bedre enn utenlandsk». Selskapet introduserte i 1945 eit såkalla «2‑trinns bakepulver», produsert gjennom 1950‑ og 1960‑åra, som bidrog til å styrkje Freias posisjon i norske hushaldningar utanfor sjokoladesegmentet.

Bakepulver og natron er i dag standardprodukt i norske hushaldningar, og dei blir brukte i alt frå kaker og vaflar til ulike typar finbakst. Dei vanlegaste forbrukarmerka på den norske marknaden er Dr. Oetker, som lenge har vore ein leiande europeisk produsent av bakepulver, og dessutan Freia og Tørsleffs, som også tilbyr bakepulver og natron i daglegvarehandelen. I tillegg finst framleis hjortetakksalt (hornsalt) i handelen, men bruken er meir avgrensa og typisk knytt til tradisjonelle, flate julekaker som serinakaker og sirupssnippar.