η μοναξιά της απέναντι αποβάθρας

28/12/06


..............................................................................................................

αγαπητέ Μάνο Αντώναρε

θα συμφωνήσω με τον mac ...

(btw χρόνια πολλά και στους δυο σας για την ονομαστική σας εορτή)

ο συλλογισμός σου είναι τραγικά λανθασμένος

ο σεβασμός που κερδίζει ο κάθε blogger ή το κάθε ιστολόγιο δεν έχουν να κάνουν με την αρχαιότητα

έχουν να κάνουν με όσα γράφει και διακηρύσσει και πιστεύει και υποστηρίζει ...

αυτά τα "σεβασμός στους παλιούς" δεν ψαρώνουν ούτε τους παλιούς, ούτε τους καινούριους

και κυρίως είναι απαράδεκτα να υποστηρίζονται δημόσια

ο σεβασμός επίσης έχει να κάνει με το ήθος του κάθε ιστολόγου και του κάθε ιστολογίου

και αν είχες παρακολουθήσει με προσοχή θα σκεφτόσουν καλύτερα όσα γράφεις περί "φωτός που άναψε σε σκοτεινό δωμάτιο"

αν σου αρέσει η όχι ο συγκεκριμένος blogger είναι δικό σου πρόβλημα και έχεις κάθε δικαίωμα να το εκφράζεις ελεύθερα

αλλά τα υπόλοιπα περί σεβασμού επειδή όταν εσύ έκανες ραδιόφωνο εκείνος έκανε blog είναι το λιγότερο ακατανόητα και μου μυρίζουν πολύ προηγούμενο αιώνα

(btw κι εγώ επίσης έκανα blog εκείνη την εποχή και ουδέποτε μου πέρασε από το μυαλό η σκέψη να απαιτήσω σεβασμό γι αυτό)

τέλος να σου θυμίσω την ηθική ευθύνη που παίρνεις με τέτοιες τοποθετήσεις

γιατί προτείνεις και ανακηρύσσεις ως αξιόλογο έναν άνθρωπο που στήριξε τη δημόσια γραφή του πάνω στην κατάφωρη αντιγραφή

ωραία πρότυπα δίνεις στους νεώτερους bloggers



et tu Manus?


χρόνια πολλά και καλή χρονιά

upside down boy you turn me

aitoliko, 25/12/06


...............................................................................................................

andy, oh andy

Ο Αντι Γουόρχολ είναι ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του προηγούμενου αιώνα, ο οποίος 20 σχεδόν χρόνια μετά τον θάνατό του παραμένει εξαιρετικά σύγχρονος.

Ζωγράφος, σκηνοθέτης, συγγραφέας, εκδότης, μουσικός παραγωγός, ηθοποιός και μοντέλο ήταν ένας από τους ιδρυτές της ποπ αρτ και ο μεγαλύτερος από τους ποπ καλλιτέχνες.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Andrew Warhola και είχε γεννηθεί στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Ομοφυλόφιλος και ταλαντούχος έδειξε από μικρός τις καλλιτεχνικές του τάσεις και σπούδασε εφαρμοσμένη τέχνη στο πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον.

Το 1949 έφυγε από το Πίσμπουργκ, μια πόλη ασφυκτικά μικρή για τις φιλοδοξίες του, και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου άρχισε να δουλεύει με επιτυχία σαν γραφίστας σε διάφορα περιοδικά και διαφημιστικές εταιρείες.



100 cans, 1963

Το 1962 ο Αντι είχε κάνει ήδη την δική του ανεπανάληπτη επανάσταση στη σύγχρονη τέχνη. Εκείνη τη χρονιά είχε παρουσιάσει τους περίφημους πίνακες της σειράς "Campel Soup" όπου κατάφερε να κρύψει με επιτυχία οποιοδήποτε ίχνος του χεριού του καλλιτέχνη, ο οποίος με τρομερή λεπτοδουλειά είχε ζωγραφίσει αυτές τις αναπαραστάσεις, πολλές φορές επαναλαμβανόμενες, των κουτιών της Σούπας Κάμπελ που έμοιαζαν σαν να ήταν τυπωμένες.

brillo box, 1963

Είχε παρουσιάσει επίσης τα περίφημα γλυπτά "Brillo Box" που δεν ήταν παρά ακριβείς αναπαραστάσεις των κουτιών καθαριστικού Brillo.

Κατόπιν είχε περάσει στη μαζική παραγωγή εικόνων με την βοήθεια της μεταξωτυπίας: εικόνες από περιοδικά και φωτογραφίες τυπωμένες σε καμβάδες. Και μάλιστα σε πολλαπλά αντίτυπα. Εκείνη η χρονιά ήταν η χρονιά των θαυμάτων του.

Με τα έργα αυτά ο Γουόρχολ έλεγε πως το βιομηχανικό προϊόν, το απλό, ευτελές καταναλωτικό προϊόν όπως ένα κουτί σούπας ή ένα κουτί με καθαριστικά θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ενός ζωγραφικού πίνακα ή ενός γλυπτού.


liz, 1963


Ο Γουόρχολ κατέριψε για πάντα την έννοια της μοναδικότητας του έργου τέχνης. "Αν ένας πίνακας με την Μέριλιν είναι ωραίος, γιατί όχι 10 πίνακες με την Μέριλιν? Γιατί όχι 50 πίνακες με την Μέριλιν?" δήλωνε εκείνη την εποχή.

Αλήθεια, γιατί όχι;


Μέχρι τότε η τέχνη ήταν ακαδημαική, ενώ ο Γουόρχολ την κατέβασε στον δρόμο. Hταν ένας αναγεννησιακός καλλιτέχνης που άλλαξε για πάντα τον τρόπο που βλέπαμε και την καθημερινότητα και την τέχνη κάνοντας την καθημερινότητα – ένα κουτί σούπας – τέχνη.

Το πιο γνωστό από τα πνευματώδη αποφθέγματά του ήταν «Στο μέλλον όλοι θα είναι διάσημοι για 15 δευτερόλεπτα», το οποίο προς το τέλος της ζωής του είχε ανασκευάσει στο «Σε 15 δευτερόλεπτα όλοι θα είναι διάσημοι».

Ηταν ένας μάγος της ανατροπής, ένα ευφυές μυαλό αποφασισμένο να βλέπει την πραγματικότητα ανάποδα. Οταν άρχισε να γυρίζει τις πρώτες του ταινίες δήλωνε: «Θέλω να κάνω κακές ταινίες γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που κάνουν καλές ταινίες. Οι κακές ταινίες θα είναι πολύ καλές».

Οι πρώτες του ταινίες δεν είχαν δράση ή σενάριο ή πλοκή.

Στις επόμενες ταινίες του που είχαν υποτυπώδη σενάρια είχε αναθέσει το μοντάζ στη 14χρονη κόρη ενός φίλου του που δεν είχε ιδέα από μονταζ. Η μοναδική οδηγία που της είχε δώσει ήταν: «Αν δεις ο,τιδήποτε ενδιαφέρον πέτα το»!

(για να ξέρουμε και τι λέμε, δηλαδή...)

δες αυτό το φως,

.
.
.



αιτωλικό, 25/12/06



το φως που επιστρέφει κι αναδιπλώνεται
και κάνει τα πράγματα μια αντανάκλαση,
ένα φευγαλέο παιχνίδι μιας μοναχικής ακτίνας

...

κι ένα μικρό δωράκι

Jesus is a terrorist, there ain't no one can doubt it. Born in Bethlehem, what more need I say about it? Thirty foot concrete barriers, soldiers armed with guns, being born in Bethlehem just ain't much fun. Jesus stands on the corner, throwin' stones at tanks. Israeli soldiers don't hold back, they ain't shootin' blanks. Jesus stands defiant, a David 'gainst Goliath. Jesus is a terrorist, he ain't allowed to pass. Being born in Bethlehem, life is over fast.

Jesus is a terrorist, he ain't allowed to pass. You know what they're teaching, in those Christian schools in town. He's learning hate against the state, and what it means to martyr. Jesus is a terrorist, he don't need Jimmy Carter. Jesus knows all 'bout them virgins. That ain't no lie they tell ya, once you pass them pearly gates, it pays to be a fella!

Jesus is a carpenter, but he's not allowed to work. He passes time carving trinkets for those Christian tourist folk. They come and kiss the ground where Jesus once lay swaddled. They bargain him down, then they just turn on back around. They close their eyes to the soldiers, they close their eyes to the wall. Jesus, born in Bethlehem, don't stand any chance at all.

Jesus rode a donkey once, straight on through to Jerusalem. Today, Jesus ain't got a prayer, he's not allowed to pass. Jesus can't stoop low enough to kiss the soldier's ass.

The tourists come back home, blind as before. They go to church, and they sing their songs, and look up on the wall. Jesus still is hangin' there, saving them from the fall. But just like Judas, they turn their backs, no one heeds his call.

Cause Jesus is a terrorist, but don't you worry none. It's just a name they give you when you're Palestinian. A savior born in Bethlehem- it's quite a story, but just not rightcause Jesus is a terrorist, don't you worry 'bout his plight.

Today, the people of Bethlehem are imprisoned behind a thirty-foot high concrete wall, unable to move. The Christian community cannot travel to Jerusalem to pray at the church of the Holy Sepulchre- a short, twenty-minute drive from Bethlehem. The Israeli military occupation, nearing its 40th year, has strangled the economy as well as the people living in the Holy Land, and there is no end in sight. The people are constantly at risk, not even their homes are safe, no sanctuary available- anywhere. The checkpoints and the military incursions are constant reminders that the life of a Palestinian in Bethlehem is cheap. And the Christian community, as well as the world, looks on in silence. At this time of year, as we remember and celebrate the birth of Jesus, may all Christians, and all people of faith, raise their voices and demand justice for the good people of Bethlehem and Palestine.

The occupation must end.

from Counterpunch

καλά Χριστούγεννα παιδιά

στους φίλους μου εύχομαι να περάσουν υπέροχα

στους "εχθρούς" μου εύχομαι να περάσουν κι αυτοί υπέροχα

(για να πάρουν δυνάμεις για την επιστροφή)

να είστε όλοι κακά παιδιά για να περάσετε καλά

μην αφήσετε για του χρόνου καμιά αμαρτία που μπορείτε να κάνετε εφέτος

εγώ (ζηλεύοντας τον artois) φεύγω για ταξίδι στη μακρινή Τασμανία απ' όπου θα έχετε συγκλονιστικές ανταποκρίσεις (όπως πάντα) και όπου ελπίζω να συναντήσω τον γνωστό δαίμονα της Τασμανίας που είναι παλιός μου φίλος ...

...

για να κάνεις πίπα χρειάζεσαι βασικά κάτι μακρύ

Δεν έλαβα το παρακάτω κείμενο από κανέναν πιπολόγο που θεωρούσα ανίκανο να γράψει την αλήθεια. Αν και αυτή η δημοσίευση είναι συμβατή με τις αποφάσεις που πήρα πρόσφατα σχετικά με την εμπλοκή της αφεντομουτσουνάρας μου στις ιστολογικές έριδες, το πνεύμα των αντι Χριστουγέννων με έπεισε ότι θα πρέπει να κάνω αυτήν την τελευταία χάρη στον εν λόγω αξιόλογο τσιμπουκολόγο.

Είσαι εντελώς άρρωστος και δυστυχώς ούτε εγώ, ούτε κανείς άλλος μπορεί να σε βοηθήσει. Εχεις χρόνια να αγαμηθείς. Σέρνεις το γηρασμένο σου κορμί στα καφωδεία, τη λέσχη του Παρνασσού, στα φροντιστήρια και στα πεζοδρόμια – κοιμητήρια όπου συναντάς νεκρά αγόρια, νεκρούς φίλους και νεκρές ποιήτριες. Που και που βρίσκεις λίγη ανθρώπινη επαφή σε αίθουσες φροντιστηρίων όπου συνωστίζονται ωραίοι ανήλικοι (έστω επί χρήμασι), αλλά μόνο στα ακαταμάχητα σημεία. Κανείς δεν σε αγαμάει στο στόμα. Κι εδώ που τα λέμε ούτε και πουθενά αλλού. Χρόνια τώρα. Δεν σε αγαμά. Κανείς.

Βοήθησε, τουλάχιστο τον εαυτό σου εδώ, στον κάλπικο διαδικτυακό κόσμο, να αισθανθείς πως δεν υπάρχεις. Μη σε διαβάζεις. Ας είναι τραγικά όσα γράφεις. Μη μου γράψεις γιατί την έβαψες. Ή γράψε κάτι για σένα, έστω υπαινικτικό. Βρίσε σε, έστω. Αλλά να το νιώθεις. Πάει καιρός που κανείς δεν αισθάνθηκε τίποτε για σένα. Μόνο αηδία, σοκ και δέος. Και είσαι άρρωστος και μόνος.

Στην πραγματικότητα, η αρρώστια σου είναι η μαλακία που σε δέρνει. Η αποτυχία σου να δημοσιεύσεις το μυθιστόρημα που δεν έγραψες ποτέ. Η ασχήμια της ψυχής σου. Και η ηλικία σου που δεν συγχωρεί τα ματαιωμένα όνειρα και δεν επιτρέπει μεγάλες ελπίδες.

Έχεις φτάσει όλη σου η ζωή να είναι αυτό το παλιομηχάνημα. Δεν έχεις πια το κουράγιο για εξωδιαδικτυακές δολοπλοκίες. Απλώς περιφέρεσαιαι όλη μέρα νεκροταφείο σε νεκροταφείο και βγάζεις επικήδειους για αποθανόντες bloggers.

Στην ίδια πάντα ιστοσελίδα που σου έχει γίνει έμμονη ιδέα από την πρώτη στιγμή που έγραψε πως είσαι μια φανφαρονική ρόμπα.

Στο χώρο εργασίας σου σε λυπούνται όταν σε βλέπουν να ξερογλείφεσαι με ανήλικους νεαρούς και νεκρούς ποιητές. Αλλά όχι αρκετά για να σου δώσουν μια μπάτσα μπας και συνέλθεις γέρος άνθρωπος.

Και από όλους όσους βρίζεις μόνο δυό τρεις έχουν απαντήσει. Οι άλλοι ίσως να μη με διαβάζουν καν πια. Και βρίζεις, και ξαναβρίζεις, και ελπίζεις ότι κάποια αντίδραση θα προκληθεί, ότι κάποιος θα γράψει για σένα, ότι κάποιος κάτι θα αισθανθεί, αφού πρώτα αναστηθεί γιατί ως γνωστόν για να σε διαβάζει πρέπει να είναι νεκρός.

Εσύ κάποτε μου μιλούσες κι έκανες πολύ λάθος.Το ξέρω πως δεν ένοιωθες τίποτα. Αν σε σιχάθηκα είναι επειδή κατάλαβα πολύ νωρίς τι κουμάσι είσαι και δυστυχώς για σένα οι δολοπλοκίες σου δεν είναι καθόλου ελκυστικές.

Ελπίζω να σε έκανα να με αγαπήσεις.

θερμή παράκληση

artois μπορείς σε παρακαλώ όταν επιστρέψεις από την αυστραλία να μου φέρεις ένα σωβρακάκι aussiebum?

lobotomy of the day

αν θέλετε να μάθετε ποιο είναι το μέτρο αποτυχίας του πολιτισμού μας

κάνετε κλικ ...

μετά όμως μη μου ζητάτε λοβοτομή γιατί τα εξωτερικά ιατρεία του manifestogr απεργούν επειδή οι blogadministrators έχουν πάει ένα ταξιδάκι στο Γκέτο προκειμένου να συναντήσουν ξανά τα αθώα πιτσιρίκια με τα αθώα μεγάλα μάτια που κάνουν γι αυτούς κωλοτούμπες ...

χριστούγεννα 2006

τα χριστουγεννιατικότερα χριστούγεννα όλων των εποχών

δεν έχει πλάκα

...


όταν οι αντιδραστικότεροι επαρχιώτες του 2006 σχεδιάζουν αφιερώματα στους επιδραστικότερους [!!!] αθηναίους του 2006 ???

over the phone

...


- we should be less bitter
- but bitterness is all we've got left

εξαιρετικό του γράφει ένας αξιόλογος καραγκιόζης

"Πώς ξέρουμε ότι όλοι οι ιστολόγοι είναι ζωντανοί; Πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι κάποια από τα ιστολογήματα που διαβάζουμε δεν γράφτηκαν εν αναμονή θανάτου, καιρό πριν, από κάποιον που έχει πια πεθάνει; Πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι όλα αυτά τα σκοτεινά διαδικτυακά προσωπεία ανήκουν σε ζωντανούς;"

αναρωτιέται ένας αξιόλογος πιπολόγος - νεκρολόγος

όσον αφορά τα πιπολογήματα του συγκεκριμένου πιπολόγου είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως τα έχει γράψει κάποιος νεκροζώντανος ή εγκεφαλικά νεκρός

μια από τις ταινίες που θα προβληθούν στο

Porn Film Festival που θα παρουσιαστεί στο Gagarin από 18 - 21 Ιανουαρίου είναι το


Buck OffBuck Angel,
ΗΠΑ 2006, 88'

Ο Buck Angel είναι ένας Αμερικανός πορνοστάρ και είναι ο πρώτος FTM (female to male) πορνοστάρ. Παρόλο που δεν είναι ο μοναδικός FTM πορνοστάρ είναι, σίγουρα, ο πιο γνωστός.

Ο Buck Angel μεγάλωσε σαν αγοροκόριτσο. Μη γνωρίζοντας για την δυνατότητα εγχείρησης αλλαγής φύλου, ζούσε για χρόνια στο λάθος σώμα, πράγμα που τον οδήγησε σε καταχρήσεις αλκοόλ και ναρκωτικών.

Ως γυναίκα δούλευε ως επαγγελματίας μοντέλο αλλά δεν ευχαριστιόταν την ζωή. Όταν πρωτοείδε την πρώτη του ταινία με ένα FTM transsexual άλλαξε η ζωή του. Λίγο μετά από αυτό ξεκίνησε ορμονοθεραπείες και έκανε μαστεκτομή και ζούσε πλέον σαν άντρας. Δεν έχει κάνει φαλλοπλαστική και διαφημίζεται ως ένας πραγματικός άντρας με πραγματικό μουνί.

Ένας γεννημένος performer, ο Buck ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί σε fetish ταινίες. Λόγω του ότι δεν έχει κάνει πλήρη αλλαγή φύλου, αλλά ακόμα διατηρεί τα γυναικεία του σεξουαλικά όργανα, κατόρθωσε να καταλάβει μια ιδιαίτερη θέση στην πορνοβιομηχανία. Ξεκίνησε μια ιστοσελίδα www.transsexual-man.com και η καριέρα του εκτινάχθηκε στα ύψη.

Η πρώτη του ταινία 'Buck's Beaver', προτάθηκε για ένα AVN βραβείο. Ο στόχος του είναι να βγάλει το FTM πορνό από τη κατηγορία του freak show και να το προβάλει ως ένα αξιότιμο μέρος της mainstream πορνογραφίας.

Έχει πρωταγωνιστήσει με την Allanah Starr και την Wendy Williams(Allanah Starr's Big Boob Adventures), πραγματοποιώντας έτσι την πρώτη κατεγραμμένη FTM & MTF σκηνή σεξ. Ξαναέγραψε ιστορία όταν πρωταγωνίστησε στο 'Cirque Noir' ως ο πρώτος FTM που συμμετέχει σε gay πορνό.

(via email)

η μεγάλη μου αγάπη δίνει ρεσιτάλ

19/12/06

................................................................................................................

ο Θεός να σε φυλάει από τέτοια υπεράσπιση

αφού έβαλε το χεράκι του στη μέση ο ζακυνθινός τζάμπα εκδότης βγήκε στη δημοσιά της Μπόχαλης και είπε :




"Τελος πάντων. Ο καθένας, του μουνιού του το χαβά. (προσέξατε πόση ΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ αποπνέει αυτό???)

Οσα λέει, πάντως για την σχεση του Πιτσιρίκου με τη Lifo, είναι παραπάνω από ανακριβή: είναι κακόβουλα. Διοτι:

Πρωτον, ο Πιτσιρίκος γράφει πρωτότυπα κείμενα για εμάς (χαχαχαχαχαχα) - δεν αναδημοσιέυουμε τίποτα απο το μπλογκ του

Δεύτερον, δεν πληρώνεται -γουστάρει να συμμετέχει αφιλοκερδώς (ενώ αυτή, και αφιλοκερδώς να μας έγραφε, δεν θα τα δημοσιεύαμε). (Αλήθεια το να γράφεις και να μη πληρώνεσαι από πότε είναι κάτι που πρέπει να κάνει υπερήφανους αυτούς που γράφουν και αυτούς που δεν τους πληρώνουν???)

και καταλήγει :

ΥΓ. Δεν ασχολούμαι με τα όρνια της μπλογκόσφαιρας, που ζούν από τέτοια. Ναταλί, τους έδωσες να τρώνε ψοφίμι για μήνες ολοκληρους.

ναι, ψοφίμι όπως ακριβώς το είπες

και το μεγαλύτερο ψοφίμι βέβαια δεν είναι ο αντιγραφέας, αλλά εσύ

(και μη μπεις στον κόπο να ανεβάσεις ξανά τα υπέροχα κείμενα που κατέβασε η Σαντόνα ... τώρα πια είναι αργά για να παραμυθιάσεις τη μπλογκόσφαιρα)

PS : παίρνω πολλά mail από συνεργάτες του τζάμπα εντύπου που μου λένε να γράψω κάτι για το γεγονός ότι δεν πληρώνονται

τι να σας κάνω εγώ βρε παιδιά?

τα παράπονά σας στον εκδοκαταδότη

κωστάκη ...

i wish i were there so we could make our cake and eat it too ...
i wish you peace and happiness and love and everything you ever dreamed of

and don't forget :

"You cannot merely exist or survive. You must start thriving. This is a perfect time to start changing your approach to everything, no rancor, less bitterness, and a belief that hey, it's all going to work out, and I'm not going to stress over everything and lose my marbles. This is MY turn and I'm finally going to take it."

do you get my drift?

(κωστάκη ειδικά για σένα θα ανοίξω τα ανώνυμα σχόλια για να μπορέσεις να απαντήσεις στα παιδιά που σου εύχονται χρόνια πολλά)

αφού της ψιθύρισαν το μυστικό

η Ναταλί Χατζηαντωνίου μπήκε στη μυστική στοά των bloggers κι εκεί ανακάλυψε και λάτρεψε τον μεγαλύτερο λογοκλόπο της μπλογκόσφαιρας και τον έκανε ήρωα και τον ανακήρυξε αιρετικό

(απ ότι βλέπετε η βλακεία δεν πάει στα βουνά, αλλά στους συντάκτες της Ε)

τώρα για λόγους που μόνο εκείνη καταλαβαίνει κάτι δεν της πάει καλά με τον αιρετικό λογοκλόπο αντιγραφέα ξεπατικωτή

ναταλί μου

αν μετά την αποκάλυψη του μυστικού μπήκες στην μπλογκόσφαιρα και ανακάλυψες το αιρετικό ταλέντο του ζακυνθινού λογοκλοπέα ξεπατικωτή δεν είναι τυχαίο που γράφεις τις μπούρδες που γράφεις

και μια τελευταία παρατήρηση :

πριν ανακαλύψεις το αιρετικό ταλέντο, AV δεν είχες πιάσει ποτέ στα χέρια σου?

τη στήλη ΤΖΙΧΑΝΤ δεν την είχες διαβάσει ποτέ?

τι σκατά δημοσιογράφος είσαι ???

και την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις να φορτώσεις τα όνειρά σου σε κάποιον αντιγραφέα δεν θα φταίει αυτός αν δεν τα κάνει πραγματικότητα

(πάντως το γεγονός ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ έχουν κόλλημα με τον ξεπατικωτή είναι η τρανή απόδειξη πως :

1. συνεχίζουν να ζουν στον προηγούμενο αιώνα
2. είναι ανίκανοι να κατανοήσουν τι παίζεται στην μπλογκόσφαιρα
3. σε αυτή τη χώρα τα παραδοσιακά ΜΜΕ μόνο αν αντιγράφεις σε λαμβάνουν υπόψη γιατί κι αυτά δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αντιγράφουν )

...

είπε η πάπια

...


" Αλλα λόγια να γλειφόμαστε

Η αλλιώς η μέθοδος του «κάνε την πάπια» για να τα έχεις καλά με όλους.
Ο Χρυσός κανόνας για ανώδυνες δημόσιες σχέσεις με μερικούς bloggers.
Αει σιχτιρ"

γράφει ο παντράτζο

έτσι μπήκα κι εγώ στον κόπο να ρίξω μια ματιά στο blog του για να δω τα ποστ εκείνα που τα βάζει με τους άλλους bloggers γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια το αν θα γίνει αρεστός ή όχι

δεν βρήκα κανένα ...

οπότε αντί για "αει σιχτίρ" μήπως θα έπρεπε να γράφει "πα πα πα πα πα πα" ???

πάντως τώρα που καταλάγιασε ο πυρετός

με το εξώφυλλο του ΤΙΜΕ καλό είναι να θυμίσουμε πως αυτή ακριβώς την ιδέα (ένας καθρέφτης στο εξώφυλλο με τον τίτλο "Το πρώτο μας εξώφυλλο είσαι εσύ") την είχε ο Πέτρος Κωστόπουλος το 1995 για το πρώτο εξώφυλλο του Nitro.

τα του Καίσαρος τω Καίσαρη, όπως θα έλεγε και ο Νίκος Χατζηνικολάου

χριστούγεννα a la Κρόνεμπεργκ

dec. 2006


..............................................................................................................

μετά τον 13χρονο της Ελευθεροτυπίας

ο πιτσιρικάς που μου κάνει τα νεύρα κουρέλια είναι αυτό το ζοφερό μικρομέγαλο που βγαίνει και διαφημίζει τον δίσκο του στο alter

(δεν συγκράτησα το όνομά του)

κάθε φορά που το βλέπω θέλω να του χώσω ένα κουρέλι στο στόμα προκειμένου να σταματήσει να τραγουδάει

παθαίνω διαταραχές στην επεξεργασία της σκέψης μου και με πιάνει μελαγχολική κατατονία

σε τέτοιες φάσεις θέλω να βλάψω τον εαυτό μου και τους άλλους

κάτι σαν να διαβάζω ποστ αξιόλογων πιπολόγων ένα πράγμα ...

........................................................

............

v v gogh, starry night

Στη νύχτα της αγάπης μας δεν ζει άλλος κανείς,
μονάχα δυο εχθροί, εμείς οι δύο ...

για τους φανατικούς του David Lynch

...


A week after it opened at a downtown arthouse theater in New York, Inland Empire, David Lynch's maddeningly difficult three-hour opus, is still selling out the house at nearly every show—a testament both to the loyalty of Lynch's cult and to the heartening notion that real art cinema, the kind that refuses to suck up to its audience with anything so prosaic as a story, is not dead yet.

(Though the self-distributed film will be shown theatrically only in very limited release, the film is expected to be out on DVD next summer.)


...

από το New Yorker

My Father’s Suitcase

The Nobel Lecture, 2006.
by Orhan Pamuk

τα πράγματα είναι απλά

ξεπουλάνε όσο - όσο ό,τι μας έχει απομείνει

για να μας το ξαναπουλήσουν πίσω πιο ακριβά

και αυτό το αποκαλούμε ... εκσυγχρονισμό !!!

τελικά είχε δίκιο αυτός που έγραφε πως θα γίνουμε οι πνευματώδεις (και όχι και τόσο πνευματώδεις) υποστηρικτές του κάθε νεκροθάφτη μας


...

like a virgin

Hymenoplasty Cosmetic Surgery, Professional Association, Fort Lauderdale, Fla.

The hidden patient in this photograph is a 21-year-old Arab woman living in the United States.

In order to adhere to cultural and familial expectations regarding her virginity, she had her hymen reconstructed.

...

for art's sake ...

...



Saatchi Creates an Online Hangout for Artists


A redesigned Web site for the Saatchi Gallery in London —
a kind of MySpace knockoff for artists —
is causing something of a sensation.

light traces 06

17/12/06

...............................................................................................................

ω δοξασμένες στέπες του Καζακστάν

“H σκέψη μου περιπλανιέται στις παραδόσεις γύρω από το Καζακστάν. Αυτές οι παραδόσεις σκηνογραφούνται πάνω στον πολιτισμό της στέπας με τα άλογα με τις σκηνές με τις τέντες. Έναν ωραίο πολιτισμό της εκτεταμένης οικογένειας.

Βέβαια αυτά ήσαν παραδοσιακές εικόνες. Θαυμάζω τον Καζάκο πολίτη ως έναν άνθρωπο που έχει εκεί, στην Ευρασία, μια μεγάλη συμφιλίωση με τη φύση, με την οικολογία, γιατί οι καλές σχέσεις με τη φύση δείχνουν ένα σεβασμό του ανθρώπου στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Όπως ο Ινδιάνος της Βόρειας Αμερικής έτσι και ο Καζάκος της στέπας σέβονται το μικρό χορτάρι, γιατί αυτό το μικρό χορτάρι θα δώσει ζωή και σε αυτόν και στο άλογό του και στο κοπάδι του. Ετσι παράγεται μια βαθιά ψυχολογία και φιλοσοφική σκέψη».

Σας ορκίζομαι δεν είναι κακόγουστο αστείο, δεν είναι έκθεση παιδιού της 4ης Δημοτικού, δεν είναι απόσπασμα από ημερολόγιο φρενοβλαβούς

Είναι δηλώσεις που κάνει στη σημερινή Απογευματινή ο μεγάλος δελαπατρίδης Βύρων Πολύδωρας, ο οποίος εκτός από υπουργός Δημόσιας Γελοιότητας είναι και 1ος πρόεδρος της Ελληνοκαζακικής Φιλίας (whatever that is).

you know who

.................................................................................

δεν τους έφτανε ο Αττίλας

τους την έπεσε τώρα κι ο Ξεφτίλας

μαρτυρικό μεγαλονήσι τι σούμελε να πάθεις

ζήτω η δημοκρατία

The death penalty in Iraq, which applies to a range of crimes including terrorism and certain categories of murder, was suspended in 2003 by the American occupation authorities but reinstated in August 2004.

Since then, 51 people — men and several women — have been hanged and about 170 are currently on death row awaiting execution or the outcome of their appeal, according to Hashim al-Shibli, Iraq’s justice minister.

Those are the official numbers. The high-ranking government official involved in the executions process said the actual number of hangings was far higher, though fewer than 100, because of three sets of hangings that took place between December 2005 and March 2006 and were never publicized.

Human rights groups have questioned the transparency of the criminal justice system in Iraq and the ability of defendants to get a fair trial.


Death is supposed to come instantly — a doctor is on hand to certify it — and the bodies are removed to a cooler where they are held before being handed over to the victims’ families. The entire process is recorded by a photographer and a video cameraman and the images are stored in a government archive.

But the hangings have not always gone smoothly.

Until the new gallows were built, the Iraqi government used an apparatus and an old rope left over from Mr. Hussein’s government, said the high-ranking government official. The rope had become so elastic that it would sometimes take as much as eight minutes to kill the convicted person.

On Sept. 6, the Iraqi authorities planned to hang 27 people. On the 13th hanging, according to an official who was there, the rope snapped and the convicted man plummeted 15 feet through the trap door onto the concrete floor. “God saved me!” the man cried. “God is great! I did not deserve this!” For an hour, he lay on the ground praying and shouting while prison guards and the executioner debated whether this constituted divine intervention and, if so, whether the man’s life should be spared. Once a new rope was rigged, however, the man was forced up the stairs once again and successfully hanged.

Hangings are conducted in secret, at a heavily fortified location in Baghdad built by an American contractor.

από τους ΝΥ Τimes

...

lobotomy of the day

Η ζέστη καίει τα χιονοδρομικά

Η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για τα χιονοδρομικά κέντρα της Ευρώπης μέσα σε μερικές δεκαετίες, ιδιαίτερα στις περιοχές με χαμηλό υψόμετρο, προειδοποίησε χθες ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).


δηλαδή το Σαμονί θα γίνει Σαμο(υ)νί

duh ...

200 χρόνια από την έκδοση της «Ελληνικής Νομαρχίας»

.
.
.


Η «ελληνική Νομαρχία» είναι ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε παράνομα στην Ιταλία το 1806 και γρήγορα διαδόθηκε σε όλη την ελληνική διασπορά.

Είναι αφιερωμένο «εις τον τύμβον του αειμνήστου Ρήγα».

Τυπωμένο σε μικρό σχήμα, μπορούσε να μεταφέρεται και να κρύβεται εύκολα.

Ο τόπος που τυπώθηκε παραμένει άγνωστος (άλλοι λένε Λιβόρνο, άλλοι Πάντοβα και άλλοι Μπολόνια). Αγνωστος παραμένει και ο συγγραφέας του. Εικασίες έχουν γίνει πολλές και έχουν αναφερθεί διάφορα ονόματα. Ο ίδιος υπογράφει απλά «Ανώνυμος ο Ελλην».

Ασκεί έντονη κριτική με αντικληρική και αντικαθεστωτική διάθεση, προτρέποντας τους ομογενείς του σε επανάσταση κατά των Τούρκων μα και των εσωτερικών εχθρών (παπάδων και κοτζαμπάσηδων), θεωρώντας την εθνική ανεξαρτησία προϋπόθεση για τη σύσταση μιας φιλόνομης πολιτείας : «νομαρχία».

Είναι ταυτόχρονα μοιρολόϊ, επαναστατικός λίβελλος και ενθουσιαστικό δοκίμιο.

Διαβάζουμε μεταξύ άλλων :

«Η ζωή του αληθούς πολίτου πρέπει να τελειώνη ή δια την ελευθερίαν του ή με την ελευθερίαν του».

«Ο ελεύθερος ούτε ελπίζει, ούτε φοβείται εις ό,τι μέλλει πράξει».

«Ιδού λοιπόν πόσον αναγκαία είναι η ελευθερία εις τον άνθρωπον, δια να γνωρίσει το είναι του. Ο δούλος αδελφοί μου, δεν γίνεται ποτέ ελεύθερος, αν δεν γνωρίσει τι εστί η ελευθερία, και όστις αγνοεί την ελευθερία, αγνοεί το είναι του. Ο δούλος ποτέ δεν στοχάζεται ότι είναι όμοιος με τον κύριόν του, αλλά είναι σχεδόν βέβαιος ότι αυτός πρέπει να είναι δούλος και εκείνος κύριος. Βαβαί!»

...

το άλλο Ισραήλ

...


Yesh Gvul—Israeli peace group campaigning against the occupation by backing soldiers who refuse duties of a repressive or aggressive nature. [website]

Courage to Refuse—Reserve officers and soldiers from the "heart of the IDF" who published the Combatant's Letter in January 2002 and now number nearly 600 signers. [website]

The Shministim—High school seniors now numbering over 300 who have announced that they "refuse to be soldiers for occupation." [website]

Air Force Pilots—27 reserve pilots have now signed the letter declaring their refusal to take part in aerial attacks on populated Palestinian areas in the territories. [website - site is available only in Hebrew; contact info@tayasim.org.il for more information.]

New Profile—Movement for the civil-ization of Israeli society providing a wide range of support services and education to those who refuse military service. [website]

Refusers Parents' Forum—Network of parents and family members supporting working together to support current and future high school senior conscientious objectors (Shministim)—including those in, or released, from prison. [website]

Combatants for Peace—Newly formed in April 2006, this group joins together Israeli and Palestinian former-fighters to bring a refuser message to both their communities and the world, and work to end the cycle of violence plaguing their lands.[website]

...

xmas city 06

13/12/06


..............................................................................................................

το ξέρω πως δεν θα το πιστέψεις

αλλά εύχομαι ειλικρινά περαστικά στον μικρό

εύχομαι επίσης όλη αυτή η ιστορία να τελειώσει όσο καλύτερα γίνεται και όλα αυτά να μην είναι παρά μια δυσάρεστη ανάμνηση

και πούσαι

υπάρχουν κι άλλοι με ανάλογες εμπειρίες και έχεις απόλυτο δίκιο

είναι τραγικές ...

εεε πασκάλ δεν ξέρω πως να το θέσω αλλά

μπορεί η "πίπα να είναι για τον άντρα μια από τις πιο ερεθιστικές στιγμές κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης"

αλλά οι πίπες δεν είναι καθόλου ερεθιστικές κατά τη διάρκεια της ιστολογικής πράξης

...

η ψυχοπαθολογική κατάντια του Return

και των λινκοδοτών του

(είναι να κάνουν εμετό χολή και ξύδι εναντίον σου και μετά να έρχονται να σου λένε "μα εγώ δεν εννοούσα εσένα, δεν κατάλαβα ότι τα ποστ που ανακήρυσσα σε αξιόλογα ήταν εναντίον σου, δεν θέλω να τσακώνομαι μαζί σου και όσα είπα εναντίον σου τα είπα στο πνεύμα της συμφιλίωσης)

είναι να γράφεις πρώτα :

"Σε δύο πολύ αξιόλογα κείμενα,οι Mirandolina και George LeNonce (εδώ και εδώ, αντίστοιχα) επιχειρούν να ανατάμουν το νοσηρό φαινόμενο εκείνο που φαίνεται ότι άρχισε να μαστίζει την μπλογκόσφαιρα τα μάλιστα: η ανάδυση ρυπαρών και συκοφαντολογικών blogs σε ένα τοπίο έτσι κι αλλιώς αρκετά ομιχλώδες από τη φύση του..."

και μετά να έρχεται και να σου γράφει

"Το γεγονός ότι αναφέρθηκα σε δυο κείμενα , δεν σημαίνει πως ηταν επίθεση εναντίον σου.Για το μεν δεύτερο ούτε που κατάλαβα ότι αναφερόταν σε σένα.

Για το μεν πρώτο αφήρεσα παντελώς την υπόθεση lifo, για να μην γίνει μπλέξιμο.

Κοίτα, είναι αδύνατον να συζητήσει κανείς πάνω σε μια τόσο κακόπιστη βάση.

Και στο κάτω κάτω, αν νόμιζες ότι αναφερόμουν σε σένα (ούτε κατά διάνοια, ειλικρινά - δεν θα είχα λόγο) δεν είχεςπαρά να έρθεις να μου το πείς.

Τόσο απλό.

Τι νόημα έχουν οι μεταμπλογκιές; "



αλήθεια "Τι νόημα έχουν οι μεταμπλογκιές"?

κι άλλο που δεν σου είχα πει :

άσε το metabloggin που δεν τα καταφέρνεις
και ασχολήσου με την μεταποίηση

σα δε ντρέπεσαι ολόκληρος μαντράχαλος που θα μας πεις και για ψυχοπαθολογία των bloggers που τόχετε κάνει εδώ μέσα τρελάδικο κανονικό


...

μας αλλάξανε τα φωτάκια

nov. 2006


......................................................................

μυαλά blogger a la manifesto

.
.
.



Για την υπέροχη αυτή συνταγή θα χρειαστείτε :

- Τα μυαλά ενός blogger γάλακτος (ίσως να χρειαστείτε και τα μυαλά δύο blogger επειδή ως γνωστόν οι bloggers δεν έχουν και πολύ μυαλό).
- 1 μάνγκο περασμένο στο μπλέντερ
- 1 βιβλίο ιστορίας της 6ης Δημοτικού, κομμένο σε μικρά κομματάκια
- 1 κουταλιά σούπας ΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
- 1/2 κλισέ ψιλοκομμένο
- 1 φλυτζάνι προσεγμένη γραφή
- 3/4 του φλυτζανιού άγνοια άχνη
- 5 αμπελόφυλλα
- 1 κουταλάκι του πικρού μισογυνισμό
- 2 - 3 σκελίδες ομοφοβία
- 1 πρέζα μικροαστισμού
- 2 - 3 αλήτες δημοσιογράφους (που να εργάζονται κατά προτίμηση σε βιολογικές εφημερίδες)

Για τη σάλτσα θα χρειαστείτε :

- 1/2 φλυτζάνι χριστιανισμό
- 500 γραμ. ευγενική επικοινωνία
- 2 φύλλα ζελέ ξεπατικωσούρας
- 2 στάλες μοναξιά
- τον χυμό από 5 - 6 κοινοτοπίες μαζί με το ξύσμα
- νερό όσο παίρνει το κρασί σας

Εκτέλεση :

Παίρνετε τα μυαλά και τα βάζετε σε τάπερ. Προσθέτετε το μάνγκο, τα κομματάκια του βιβλίου, το ψιλοκομμένο κλισέ, την άγνοια άχνη, τον μισογυνισμό, την ομοφοβία και τον μικροαστισμό και τα αφήνετε να μαριναριστούν για 666 ώρες στην κατάψυξη.

Βγάζετε από την κατάψυξη τη μαρινάρα και την αφήνετε να ξεπαγώσει. Οταν φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου βάζετε τα μυαλά σε μεγάλο ταψί και γύρω στρώνετε τους δημοσιογράφους κομμένους χοντρές φέτες. Βάζετε το ταψί στον φούρνο και το αφήνετε να σιγοψηθεί σε μέτρια θερμοκρασία για άλλες 666 ώρες.

Εν τω μεταξύ φτιάχνετε τη σάλτσα. Σε κολλητικό τηγάνι σιγοβράζετε τον χριστιανισμό, την ευγενική επικοινωνία, την ξεπατικωσούρα, τη μοναξιά, τις κοινοτοπίες και κρασί όσο πάρει.

Οταν ψηθούν τα μυαλά τα βγάζετε από τον φούρνο και τα περιχύνετε με τη σάλτσα. Λίγο πριν τα σερβίρετε τα σκεπάζετε με τα αμπελόφυλλα.

Το υπέροχο αυτό πιάτο συνοδεύεται από καφέ και κονιάκ.

(Μερικοί το συνοδεύουν και με κιάντι)


(artois τη συνταγή αυτή θα την φτιάξω τα Χριστούγεννα και σε καλώ σε εορταστικό δείπνο να την απολαύσουμε παρέα)

χθες είδα μια cool ταινία

Kimberly Joyce: I have respect for all races, but I'm very glad that I was born white. As a woman, it's the best race to be. Especially if you want to become an actress, like I do. [pause]

Kimberly Joyce: If I wasn't white, then the next thing I would wanna be is Asian because a lot of men like Asian girls because they think they're docile and subservient and sweet which I don't really think is true because I once met this Asian girl at summer camp one time and she was a real bitch. [pause]

Kimberly Joyce: If I couldn't be white and I also couldn't be Asian, then my third choice would be African-American because I've always wanted to be a gospel singer and also, black men are more forgiving if your butt gets big. Except I'd definitely want light skin and Caucasian features like... Vanessa Williams or Halle Berry. And finally, you know, no offense or anything Randa, but my very last choice would be Arab. I mean, truth be told you're not in a very enviable position. There's a lot of resentment in this country toward the Middle East and there's a lot of stereotypes floating around which I don't think are true because in the short amount of time I've known you, you haven't tried to bomb anybody and you currently smell okay to me.

...

κίτρινη πόλη

αθήνα, 12/12/06

παραμονές βροχής ..............................................

open letter

"I don't see why we need to stand by and watch a country go communist due to the irresponsibility of its own people. The issues are much too important for the Chilean voters to be left to decide for themselves." - Henry Kissinger


...

Ο τελευταίος της Χούντας : Μια ανοιχτή επιστολή στον Kissinger από έναν από τους πολιτικούς κρατούμενους του Πινοσέτ



...

αδυναμίες είναι αυτές

μετά τον Mullah Omar και τον σείχη Ναζράλα o Moqtada al-Sadr είναι νέος ο αγαπημένος μου ήρωας

...

τι όμορφη που είναι η Αθήνα

13/12/06

με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια της ...

a la maniere de ...

...



[ Οταν πεθάνω θέλω πολύ περισσότερα από μια νεκρολογία τριών αράδων. Θέλω να γίνω πρώτη είδηση στο βραδινό δελτίο ειδήσεων. Θέλω να δείχνουν αποσπάσματα από τις μεγαλύτερες επιτυχίες μου και να έχουν μοντάζ από διάφορους διάσημους που θα θυμούνται συγκινητικές στιγμές που έζησαν μαζί μου.

Θέλω το BBC να βγάλει έκτακτο δελτίο :"Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για να σας μετδώσουμε τη θλιβερή είδηση του Σάϊμον Πήτερς" ]

λέει Σάϊμον Πήτερς, ο ήρωας του βιβλίου που έκατσα και μετέφρασα με τίτλο "Παραλίγο Διάσημος" (Diary of a C - List Celebrity") του (παγκοσμίως άγνωστου) Paul Hendy και το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις IntroBooks.

Να το αγοράσετε (δεν με ενδιαφέρει αν το διαβάσετε).

Θα μπορούσα να υπερηφανευτώ ότι θα είναι ότι χειρότερο έχετε διαβάσει ποτέ, αλλά με αυτά που διαβάζετε δεν βλέπω να εκπληρώνω αυτή την ευγενική φιλοδοξία.

so, buy the book and shut up


...

άντε καλό βράδυ

αιτωλικό, οκτ.06

............................................................................................................

η συνέχεια αύριο

προς τα μέλη της ΕΣΗΕΑ

Γιατί ΕΣΗΕΑ και ΠΟΕΣΥ σιωπούν για την γενική απεργία της 13 ης Δεκεμβρίου;


Με πλειοψηφία 6 εναντίον 5 , πλειοψηφία που συγκρότησαν οι παρατάξεις Σόμπολου – Τσαλαπάτη , το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αποφάσισε να μην συμμετάσχουν οι δημοσιογράφοι στην 24ωρη γενική πανελλαδική απεργία της 13 ης Δεκεμβρίου 2006.

Η απεργία της 13 Δεκεμβρίου είναι μια κρίσιμη μάχη που τα συνδικάτα της χώρας αποφάσισαν ομόφωνα . Ακόμα και η προσκείμενη στο κυβερνητικό κόμμα παράταξη, η ΔΑΚΕ, τάχθηκε υπέρ της απεργίας. Είναι μια μάχη ενάντια στον Προϋπολογισμό, ενάντια στην πολιτική της διαρκούς λιτότητας, της υπονόμευσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της αύξησης των φόρων για τους μισθωτούς, των άγριων περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες, της διαρκούς «ελαστικοποίησης» των εργασιακών σχέσεων. Είναι φανερό ότι η μάχη αυτή αφορά το εισόδημα, τα δικαιώματα, τις συνθήκες εργασίας, την αξιοπρέπεια και όλων των δημοσιογράφων. Η απόφαση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ είναι από κάθε άποψη απαράδεκτη.

Και δεν είναι η πρώτη φορά. Λίγο μετά τη συγκρότηση σε σώμα των σημερινών διοικήσεων της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ, η πλειοψηφία Σόμπολου – Τσαλαπάτη έχει επιβάλει την «αποχή» των δημοσιογραφικών Ενώσεων από όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος. Επιχειρούν να διακόψουν βίαια τις αγωνιστικές σχέσεις που με κόπο οικοδομήθηκαν από την εποχή της κινητοποίησης ενάντια στο «ασφαλιστικό Γιαννίτση», σχέσεις που είχαν γίνει αντιληπτές από την κοινωνία και είχαν προκαλέσει δημόσια θετικά σχόλια από τις ηγεσίες των συνδικάτων.

Με αυτή την τακτική η, χωρίς αρχές, πλειοψηφία εξυπηρετεί συμφέροντα των εργοδοτών –που πάγια επεδίωκαν την απομόνωση των εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης από τους συνολικούς αγώνες του κόσμου της μισθωτής εργασίας- και παράλληλα διευκολύνει την υποβάθμιση της δημοσιογραφικής απασχόλησης, επαναφέροντας συντεχνιακές, συντηρητικές και «ελιτίστικες» νοοτροπίες του παρελθόντος.

Η «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ» καλεί όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στα εργατικά συλλαλητήρια της 13ης Δεκεμβρίου και να υποστηρίξουν ολόπλευρα τους αγώνες ενάντια στην «νεοφιλελεύθερη» πολιτική, που μας απειλεί όλους.


«ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ»

via email

κι ενώ η ελλαδάρα μας βαδίζει με βήματα γοργά

.
.
.


προς την κοινωνία της πληροφορίας είναι (σχεδόν) αδύνατον να εισέλθει κανείς στον δικτυακό τόπο του ελληνικού κοινοβουλίου.

τουλάχιστον στα ελληνικά

(προσπαθώ από το πρωί ματαίως)

...

μαθήματα ελληνικής ιστορίας

"Αυτό το άνθρωπο, για να ευχαριστήσει εμένα, πρόδωσε πίστη, πατρίδα, παιδιά, συγγενείς και φίλους. Εγώ, για το ιντερέσο μου, χρειαζόμουν την προδοσιά του. Οχι όμως και τον προδότη. Πω ! αν τ αφήσω να ζήσει, θα βλάψει κι εμένα κι άλλους"

είπε ο Αλή Πασάς, αφού έδωσε την διαταγή να εκτελέσουν τον πρωταίτιο της προδοσίας του Σουλίου, Γιώργη Κύριο

xmas lights 06

.
.


.
.

the ship of fools full of themselves

.
.
.

Τις προάλλες με κάλεσε ένας φίλος στη Ράτκα, το γνωστό μπαρ στην οδό Χάριτος, το οποίο εδώ και 20 σχεδόν χρόνια αποτελεί το αγαπημένο στέκι της αθηναϊκής ελίτ.

Δεν είχε αλλάξει τίποτα από την τελευταία φορά που είχα πάει στη Ράτκα πριν πολλά , πολλά χρόνια : το ίδιο στριμωξίδι, το ίδιο κακό σέρβις, τα ίδια φωτάκια, οι ίδιοι φλώροι, τα ίδια ψεύτικα φιλιά, οι ίδιες πανάκριβες τιμές.

Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί η αθηναϊκή ελίτ θεωρεί τρομερό χάϊ να ποδοπατιέται μέσα στη Ράτκα, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν ανήκα ποτέ στην ελίτ αυτή και ουδέποτε κατανόησα τις αγκυλώσεις της.

[Προφανώς η ελίτ γνωρίζει πράγματα που εμένα, ενός πληβείου, μου διαφεύγουν.]

Τη στιγμή που ετοιμαζόμουν να περάσω το κατώφλι της απελπισίας και να αρχίσω να βρίζω τον φίλο μου που είχε την φωτεινή ιδέα να με καλέσει στη Ράτκα, με κατέλαβε αίφνης μια διάθεση ποιητική που με παρέσυρε σε έναν κυκεώνα σουρεαλιστικών παρατηρήσεων.

Αρχισα να σκέφτομαι πως η Ράτκα ήταν ένα Πλοίο των Τρελλών.

Κάτω στ αμπάρια, κολλημένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, λαθρομετανάστες από την άκρη του κόσμου, πακιστανοί, μπαγκλαντεσιανοί, φιλιπινέζοι, ουκρανοί, άνθρωποι χαμένοι μέσα στα γρανάζια της παγκοσμιοποίησης, πάλευαν και μοχθούσαν δίπλα στα καζάνια της κόλασης προκειμένου να φτιάξουν γαστριμαργικές χίμαιρες που θα ξεπλένονταν σε ναρκωμένα σαγόνια.

[Σε τούτο το καράβι το φορτίο δεν ήταν εμπορεύματα.

Ηταν πηγαδόστομοι αυλικοί. Ακουγες παντού τον αντίλαλο από τις χαψιές τους. Στιγμή δεν υπήρχε να μη γεμίσουν τα τραπέζια από φαγοποτιστές που παραφυλάγανε πότε θ αδειάσει κανένα, που παραμόνευαν πότε θα χιμίξουν, που ξερογλείφονταν πότ’ επιτέλους θέλανε στριμωχτεί κι αυτοί ν΄αρχίσουν το τσιμπούσι.

Κάποιοι είχαν απιθώσει τα χέρια στην κοιλιά ή κόβαν βόλτες, κάποιοι συζητούσαν κουνώντας πόδια και χέρια κι όλοι ζητούσαν να κατευνάσουν τα πάθη τους με μικρές μπουκίτσες που τους προσφέρονταν σε δυσανάλογα μεγάλες πιατέλες, ξαναθυμίζοντάς τους ένα είδος πείνας που ανά πάσα στιγμή ανανεωνόταν, ξαναθυμίζοντάς τους ένα λίμασμα, η έκφραση του οποίου είχε χαραχτεί ευανάγνωστα στις φάτσες τους, μια έκφραση βουλιμίας χαραγμένη με καλέμι, μια έκφραση ίδια πάνω σε πρόσωπα αλεπουδίσια, γατίσια, παπαγαλίσια, αλογίσια, μια έκφραση απόλαυσης φριχτής, έκφραση αλλόφερνη πλεονεξίας, έκφραση βουρλισμένη από παζαρέματα αγαθών, χρυσαφιού, πόστων και αξιωμάτων κι όπου κι άν κοίταγες κάποιος έβαζε κάτι στο στόμα του, όπου κι αν κοίταγες φούσκωνε ο αρπαγμός.

Ολάκερο το πλοίο ήταν τυλιγμένο στην ακόρεστη βουλιμία ...]

Ζήτησα συγγνώμη από τον φίλο μου και αποχώρησα έντρομος ...


...

eye candy

.
.
.

aitoliko, oct. 2006
.
.
.

αυτό δεν είναι σύγκρουση συμφερόντων ?

O Mαλόουν, ο ντετέκτιβ, ο ήρωας που κάθισα κι έφτιαξα για το μυθιστόρημα «Kινέζικα κουτιά», λέει: «Mόνο οι ανόητοι βλέπουν τον κόσμο μέσα από την ψυχική τους διάθεση» - και έχει δίκιο. Kι όμως, χωρίς να είμαι τρομερά δυστυχισμένη, βλέπω τον κόσμο κουτσό, μισερό και αναξιοπαθούντα: όχι ακριβώς «τον κόσμο». Tην Aθήνα.

έτσι αρχίζει ένα ακόμα αδιάφορο κείμενο της Σώτης Τριανταφύλλου στην AV

αλήθεια δεν είναι λίγο αθέμιτο να αρχίζεις ένα κείμενό σου με διαφήμιση για το βιβλίο σου που μόλις κυκλοφόρησε?


...

Oh, what a tangled web we weave,
when we try too hard to believe.

2006 : the year in ideas

The Aerotropolis Air-Index Impressionism
The Ambient Walkman The Ballot That Is Also a Lottery Ticket
The Beer-Gut Flask Bicycle Helmets Put You at Risk
Big Urbanism The Boomerang Drone
Cohabitation Is Bad for Women’s Health The Comb That Listens
Creative Shrinkage Digital Maoism
The Diplomat-Parking-Violation Corruption Index The Drivable One-Man Blimp
The E. Coli Wipe Empty-Stomach Intelligence
Energy-Harvesting Floors The Eyes of Honesty
The Fashion Czar For-Profit Philanthropy
The Gyroball The Hidden-Fee Economy
Homophily Human-Chimp Hybrids
The Humane Flophouse
Hyperopia Indie Sitcoms Jujitsu Advertising
The Lady Macbeth Effect Literary Spam
Low Starting Prices Lead to High Auction Sales
Misery Chic Money-Circulation Science The Myth of ‘the Southern Strategy’
Narcissistic Celebrities N.C.A.A. Psyop Negativity Friendships
The New Inequality Olfactory Cuisine Paternity Confidence
Phantom Pianists Psychological Neoteny Publication Probity
Redefining Torture The Return of the Corporate State
Reverse Graffiti The Robot Fielder
Rods From God Sailing an Oil Tanker Salt That Doesn’t Stick
Shipping Containers Explain Everything Smart Elevators The Social-Cue Reader
Sousveillance Speed-Reducing Art
Spit Art Sporno Straw That Saves Lives
Taxing Virtual Economies Techno Fashion The Tongue Sucker Trash-Talk Exegesis
Tushology Unscratchable Paint
The Visage Problem Voting-Booth Feng Shui
Walk-In Health Care Web-Based Microfinancing The Wheelchair Car
Wine That Ages Instantly
Workplace Rumors Are True

και καλά στέφανα

...


Getty to Return Gold Wreath to Greece

free registration

war criminal Tony Blair

...


said : It's bad in Iraq !!!!

bad in Iraq?

bad in Iraq?

άλλος για την κόλαση?

που εύχομαι να υπάρχει και να είναι αρκετά καυτή για να υποδεχτεί το τέρας της φωτογραφίας ...

διαβάστε αν έχετε διάθεση :

The Atrocities of Gen. Augusto Pinochet and the United States

διαβάζω για την πρόεθεση του Γιωργάκης

Παπανδρέου να ψηφίσει υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16 που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων

αφού το ΠΑΣΟΚ επί 20 χρόνια έκανε τα πάντα για να υποβαθμίσει τη δημόσια παιδεία στην Ελλάδα, τώρα ο "αρχηγός" του τάσσεται αναφανδόν υπέρ της ιδιωτικοποίησής της

η πλουτοκρατία, ένας από τους κύριους εκφραστές της οποίας είναι και ο Γιωργάκης, δεν θα σταματήσει πριν κάνει τα πάντα ώστε ικανοποιητική μόρφωση να αποκτούν μόνο οι έχοντες

οι μη έχοντες να πάνε να πνιγούν σκέφτεται ο Γιωργάκης, που ως γνωστόν δεν είναι και γίγαντας της διανόησης

αυτοί θα θηγαίνουν σε κάτι έτσι κι αλλιώς υποβαθμισμένα πανεπιστήμια και θα παίρνουν κάτι χαρτιά που θα είναι κατάλληλα μόνο για χαρτί υγείας

ενώ τα παπαγαλάκια της ελεύθερης αγοράς, της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς ανταγωνισμού σφυρίζουν ήδη το τραγουδάκι πως η χώρα μας πρέπει κι αυτή ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να αποκτήσει ιδιωτικά πανεπιστήμια και πόσο καθυστερημένοι είμαστε που δεν έχουμε ιδιωτικά ΑΕΙ

με λίγα λόγια

"αποχαιρέτα την δωρεάν παιδεία που ήξερες [και η οποία με τη μάστιγα των φροντιστηρίων έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι δωρεάν] και ετοιμάσου για το Χάρβαρντ της Κυψέλης"

τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μας μάραναν


ωρέ τι βούρλα που είμαστε οι νεοέλληνες ...

από ποιες βουρλιές εβγήκαμε ωρέ παληκάρια?

περί βιβλίων και ιστορίας

Αθανάσιος Ψαλίδας (1767 – 1829) : Δάσκαλος από τα Ιωάννινα, πρόδρομος του δημοτικισμού.

Είχε σπουδάσει στην Πολτάβα της Ουκρανίας και στη Βιέννη και μίλαγε γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, ιταλικά και αρχαία ελληνικά.

Ηταν ο πρώτος διευθυντής της Καπλανείου Σχολής που λειτούργησε από το 1805 – 1820 στα Ιωάννινα. Ηταν επίσης μια από τις μεγαλύτερες μορφές του ελληνικού διαφωτισμού και βοήθησε στο να αναδειχθεί η Σχολή σε ανώτατο εκπαιδευτήριο του ελλαδικού χώρου

Ο Ψαλίδας εκσυγχρόνισε το πρόγραμμα της σχολής, την οποία διηύθυνε για 15 χρόνια, και έγινε Αρχιδιδάσκαλος των Ιωαννίνων. Διαποτισμένος απο το αντικληρικό πνεύμα της εποχής άνοιξε πόλεμο με το ιερατείο όμοιο με αυτόν που βρίσκουμε σε πολλές σελίδες του Κοραή, της Ελληνικής Νομαρχίας και στα έργα του Βηλαρά.

Ηταν ο πρώτος που δίδαξε σε ελληνικό σχολείο φυσική πειραματική. Ηταν ο πρώτος που έκανε τους μαθητές του να αγαπήσουν τους αρχαίους συγγραφείς μεταφράζοντας τα κείμενά τους στη δημοτική.

Περιφρονούσε τους σχολαστικούς «διδασκάλους του Γένους» που όπως έγραφε «νομίζουν σπουδαίους τους εαυτούς των διότι κατέχουν μίαν γραμματικίτζαν ή διδάσκοντας το τύπτω και το εκ’ τρίτου και εκ’ τετάρτου του Γαζή ή συγγράφοντας τρεις – τέσσαρας στίχους ποιητικούς νομίζουν ότι έκαναν μεγάλον τι εις το κοινόν».

Όπως γράφει ο Δημήτρης Φωτιάδης στη βιογραφία του Καραϊσκάκη, ο Ψαλίδας πίστευε πως «τότε το έθνος μας θα μορφωθεί και θα προκόψει, όταν η λαϊκή γλώσσα με το τυπικό και το λεξιλόγιό της, θα γινόταν η γλώσσα της διανόησης και της επιστήμης».

Θεωρούσε παντελώς άχρηστη την ιστορική ορθογραφία που εμποδίζει τα παιδιά να αποκτήσουν ουσιαστική μόρφωση.

Το 1812 έγραφε από τα Ιωάννινα του Αλή Πασά στον ποιητή Ι. Ζαμπέλιο που ήταν στη Λευκάδα :

«Ελληνες ήσαν οι Ελληνες και πριν της ευρέσεως του η και του ω. Ελληνες θέλουν είναι πάλι, όχι αν τα φυλάξουν χωρίς να τα χρειάζονται, αλλ’ αν τα απορρίψουν ως περιττά».


,,,

κωστάκη !!!!

.



δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι με τα υπέροχα νέα ...

.

σαν ήρωες του Ντοστογιέφσκι

Tον Ιούλιο του 1984 ο Ρώσσος σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι (1932 - 1986) έδωσε μια διάλεξη στον καθεδρικό ναό του Αγ. Ιωάννη στο Λονδίνο με θέμα την Αποκάλυψη του Ιωάννη.

σημειώνει μεταξύ άλλων :

"Ο άνθρωπος, όπως γνωρίζουμε, είναι δημιούργημα του Θεού κατ' εικόνα και κατ' ομοίωση, δηλαδή έχει ελεύθερη βούληση και τη δυνατότητα να δημιουργεί. Τους τελευταίους αιώνες και ιδιαίτερα εδώ και μερικές δεκαετίες θέτουμε στον εαυτό μας την εξής ερώτηση : 'Μήπως η Δημιουργία μέσα μας δεν είναι και αυτή αμαρτία;'

Αλλά γιατί αυτή η ερώτηση;

Είναι πολύ απλό.

Επειδή κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων η κρίση του πολιτισμού μας έφτασε στο σημείο ο καλλιτέχνης να μην έχει πνευματικό συναίσθημα και το γεγονός της Δημιουργίας να θεωρείται απλό ένστικτο.

Γνωρίζουμε πως μερικά ζώα έχουν επίσης ανεπτυγμένη αισθητική και μπορούν να δημιουργήσουν στην κυριολεξία κάτι ολοκληρωμένο και φυσικό. Ας πάρουμε για παράδειγμα την τελειότητα των κηρυθρών που κατσκευάζουν οι μέλισσες για να συσσωρεύουν το μέλι.

Θέλω να πω πως ο άνθρωπος θεωρεί το χάρισμα που του δόθηκε ιδιοκτησία του και ότι αυτό του δίνει το δικαίωμα να σκεφτεί πως η τέχνη δεν του δημιουργεί καμιά υποχρέωση. Ετσι εξηγείται το κενό που βασιλεύει στη σύγχρονη τέχνη.



Ας μιλήσουμε τώρα για την κρίση των ημερών μας. Ζούμε σε έναν ψεύτικο κόσμο. Ο άνθρωπος γεννήθηκε ελεύθερος και χωρίς φόβο, αλλά κατά τη διάρκεια της ιστορίας μάς διακατέχει μια επιθυμία να κρυφτούμε και να προφυλαχθούμε από τη Φύση που μας σπρώχνει όλο και περισσότερο να υπάρξουμε, όντας στριμωγμένοι δίπλα στους άλλους.

Διατηρούμε σχέσεις με τους άλλους, όχι επειδή μας ευχαριστεί, όχι για να νιώσουμε ικανοποίηση, αλλά για να μη νιώσουμε αγωνία. Αυτός ο πολιτισμός είναι ψεύτικος, αν οι αναφορές μας οικοδομούνται σε αυτή την αρχή.

Ολη η τεχνολογία, όλα αυτά που αποκαλούμε τεχνολογική πρόοδο είναι, στην ουσία, "προσθέσεις". Η τεχνολογία μακραίνει τα χέρια μας, οξύνει την όρασή μας, μας επιτρέπει να πάμε πιο γρήγορα σαν να ήταν αυτό πρωτορχικής σημασίας. Είναι αλήθεια ότι σήμερα μετακινούμαστε πιο γρήγορα σε σχέση με το παρελθόν, αυτό όμως δεν μας κάνει περισσότερο ευτυχισμένους. Η πνευματική μας ανάπτυξη έχει ατροφήσει τραγικά και έχει παρασυρθεί στα γρανάζια της τεχνολογικής ανάπτυξης και είναι το θύμα.

Μας είναι αδύνατον να ξεφύγουμε απ όλα αυτά.



Είμαστε σκλάβοι της μηχανής την οποία δεν μπορούμε να σταματήσουμε.

Φτάσαμε να έχουμε τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη μεταξύ μας, να πιστεύουμε τόσο πολύ ότι μπορούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον για να επιβιώνουμε, που κατά βάθος κανείς μας δεν συμμετέχει πια προσωπικά στα κοινά.

Είμαστε όχλος που μοιάζει να έχει κάποιο σκοπό, όμως το άτομο που αντιπροσωπεύει ο καθένας μας δεν έχει καμιά σπουδαιότητα.

...

Ο Ντοστογιέφσκι έκανε θαυμαστές ανακαλύψεις, ακριβώς επειδή ήταν ο πρώτος που ένιωσε και εξέφρασε το πρόβλημα του πνευματικού κενού.

Οι ήρωές του υποφέρουν επειδή δεν μπορούν να πιστέψουν. Θέλουν να πιστέψουν, αλλά έχουν χάσει το όργανο με το οποίο πιστεύει κανείς. Η συνείδησή τους έχει ατροφήσει.

Ο Ντοστογιέφσκι είναι όλο και πιο κατανοητός, έγινε μάλιστα και μόδα, ακριβώς επειδή αυτό το πρόβλημα γίνεται όλο και οξύ από χρόνο σε χρόνο. Γιατί το πιο δύσκολο είναι να πιστέψουμε.
...



Για να πω την αλήθεια ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πως μπορεί ένας καλλιτέχνης να είναι ευτυχισμένος μέσα από τη διαδικασία της δημιουργίας του. Η λέξη αυτή μάλλον δεν είναι η κατάλληλη.

'Ευτυχισμένος' ... Ποτέ.

Ο άνθρωπος δεν ζει για να είναι ευτυχισμένος. Υπάρχουν πράγματα πιο σημαντικά από την ευτυχία."

η θεωρία της σχετικότητας της θετικότητας

με κούρασε η θετικότητα που είναι σχετική

θα ήθελα τώρα να πάω κάπου να ξεκουραστώ

κάπου όπου δεν θα υπάρχει σχετική θετικότητα και θα παίζουν το τραγούδι μου για πάντα και η πόλη θα γιορτάζει μαζί μου, ακόμα κι αν δεν έχει καμία τέτοια διάθεση

η κακία των άλλων με κουράζει, η δικιά μου με ξεκουράζει

γι αυτό λέω να πάω τώρα διακοπές να ξεκουραστώ λίγο παρέα με τη δική μου κακία, μακριά από τη κακία των άλλων που είναι κουραστική, ιδίως όταν βρίσκεται κανείς στο ξεκίνημα μεγάλων αλλαγών και η Αφροδίτη έχει περάσει στον Τοξότη και είναι σε δυσαρμονική όψη με τους Δίδυμους

μετά από τα κύματα της σχετικής θετικότητας θέλω να κλείσω λίγο τα μάτια και να γύρω απαλά στα ξεκουραστικά χέρια ενός αγοριού που μου είπανε πως είναι όμορφο

ευτυχώς που υπάρχει κι αυτό το φερόμενο ως όμορφο αγόρι και με ξεκουράζει λίγο μέσα στη μοναξιά του μονολόγου

ω οι ευτυχισμένες μέρες που όλοι με αντιμετώπιζαν με σχετική θετικότητα

τι το 'θελα ο καψερός το κυβερνοδιάστημα

κι αυτή η μοναξιά του διαδικτύου με κουράζει επίσης

να κάθομαι εδώ μόνος μου και να μιλάω με τη ντίνα

κι αλλού αχός ακούγεται πολλά τουφέκια πέφτουν μήνα σε γάμο ρίχνονται μήνα σε χαροκόπι μηδέ σε γάμο ρίχνονται μηδέ σε χαροκόπι κι άκουσες πιτσιρίκο μου τι λένε τα πουλάκια πουλάκια είναι κι ας κελαιδούν πουλάκια είναι κι ας λένε φοβούμα σε αδελφάκι μου και λιβανιές μυρίζεις εψές αργά επήγαμε ψηλά στον αι γιάννη και μας εθύμιασε ο παπάς με περισσό λιβάνι

τι κούραση ...

η αλήθεια του παρατηρητή

.
.
.

Πριν από 76 χρόνια, τον Ιούλιο του 1930, συναντήθηκαν σε μια βίλα έξω από το Βερολίνο δύο μεγάλες μορφές του σύγχρονου πνεύματος :

Ο θεμελιωτής της Θεωρίας της Σχετικότητας Αλμπερτ Αϊνστάϊν και ο πρώτος ασιάτης νομπελίστας, ο ποιητής και φιλόσοφος Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ.

Ενα από τα θέματα της συζήτησης ήταν η φύση της πραγματικότητας : έχει άραγε ο κόσμος που μας περιβάλλει δική του υπόσταση, ανεξάρτητη από τον ανθρώπινο νου που τον αντιλαμβάνεται, τον παρατηρεί και τον κατανοεί ή εξαρτάται απόλυτα από τη συνειδητότητα του παρατηρητή, είναι δηλαδή μια ύπαρξη σχετική ?

[εκείνη την εποχή η κβαντική φυσική ήταν ακόμα στα πρώτα της βήματα]

Και οι δύο ήταν άνθρωποι με πλατύ φάσμα πνευματικών ενδιαφερόντων. Ο Ταγκόρ είχε ασχοληθεί επανειλημμένα με την επιστημονική έρευνα, ενώ ο Αϊνστάϊν είχε πάρει πτυχίο Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης.

Η εφημερίδα New York Times δημοσίευσε κάποια αποσπάσματα από τις συζητήσεις αυτές στα οποία διαβάζουμε :

ΑΙΝΣΤΑΙΝ : Υπάρχουν δύο διαφορετικές απόψεις για τη φύση του Σύμπαντος. Ο κόσμος ως ενότητα που εξαρτάται από την ανθρωπότητα και ο κόσμος ως πραγματικότητα ανεξάρτητη από τον ανθρώπινο παράγοντα

ΤΑΓΚΟΡ : Αυτός ο κόσμος είναι ένας ανθρώπινος κόσμος, η επιστημονική του άποψη είναι επίσης αυτή του επιστημονικού ανθρώπου. Γι αυτό και δεν υπάρχει ο κόσμος εκτός από μας : είναι ένας σχετικός κόσμος, του οποίου η πραγματικότητα εξαρτάται από τη συνειδητότητά μας.

ΑΙΝΣΤΑΙΝ : Τότε η αλήθεια, η ομορφιά είναι ανεξάρτητες από τον άνθρωπο;

ΤΑΓΚΟΡ : Όχι.

ΑΙΝΣΤΑΙΝ: Αν δεν υπήρχαν πλέον άνθρωποι δεν θα ήταν ωραίος ο Απόλλωνας του Μπελβεντέρε?

ΤΑΓΚΟΡ : Όχι

ΑΙΝΣΤΑΙΝ : Συμφωνώ όσον αφορά στην ομορφιά, όχι όμως και όσον αφορά στην αλήθεια.

ΤΑΓΚΟΡ : Γιατί όχι? Η αλήθεια αναγνωρίζεται από τους ανθρώπους.

ΑΙΝΣΤΑΙΝ : Δεν μπορώ να αποδείξω την ορθότητα αυτής της αφηρημένης ιδέας μου, είναι όμως η θρησκεία μου. Δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά πιστεύω στο πυθαγόρειο επιχείρημα πως η αλήθεια είναι ανεξάρτητη από τα όντα.

ΤΑΓΚΟΡ : Υπάρχει μια απόλυτη αλήθεια που δεν μπορεί όμως να τη συλλάβει ο μεμονωμένος νους , ούτε να την περιγράψει με λέξεις, αλλά μπορεί ίσως να τη συνειδητοποιήσει με τη βύθισή του στον απεριόριστο νου.

ΑΙΝΣΤΑΙΝ : Πιστεύω πως ο νους αποδέχεται και μπορεί να συλλάβει πραγματικότητες ανεξάρτητες από αυτόν. Για παράδειγμα μπορεί κανείς να μη βρίσκεται σπίτι του για να το δει, αλλά το τραπέζι του υπάρχει στην κουζίνα του. Αν κανείς δεν ήταν σπίτι το τραπέζι θα συνέχιζε να υπάρχει. Αυτό όμως είναι σύμφωνα με τη δική σας άποψη αβάσιμο γιατί δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τι σημαίνει να υπάρχει το τραπέζι εκεί ανεξάρτητα από εμάς. Η άποψη πως η πραγματικότητα υπάρχει έξω από την ανθρωπότητα δεν μπορεί να εξηγηθεί. Είναι μια πεποίθηση που κανείς δεν μπορεί να μην έχει. Ούτε οι πρωτόγονοι.

ΤΑΓΚΟΡ : Αν υπάρχει μια αλήθεια απολύτως άσχετη από την ανθρωπότητα τότε είναι απολύτως μη υπαρκτή.

ΑΙΝΣΤΑΙΝ : Τότε είμαι περισσότερο θρησκευόμενος από σας.


[η συζήτηση αυτή θα μπορούσε να είναι ένα blueprint για τις συζητήσεις ανάμεσα σε κλασσικούς και κβαντικούς φυσικούς που ακολούθησαν στις δεκαετίες μετά την συνάντηση αυτή]

είναι παράξενο, αλλά η επιστήμη εδώ και καιρό εξελίσσεται προς την κατεύθυνση που υπέδειξε ο Ινδός ποιητής

γλυκιά μου Μ13

....


ελπίζω να μη το εννοείς ... ελπίζω πως είναι ένα αστείο ... όχι δηλαδή επειδή ένας μαλάκας πληκτρολόγησε μαλακίες με τα μαλακισμένα του κρινοδάχτυλα να κατεβάζουμε και τα blog μας

το φως ήταν πάντα εκεί

το φως ήταν πάντα εκεί

το φως ήταν πάντα εκεί

το φως ήταν πάντα εκεί

το φως ήταν πάντα εκεί


[το μόνο που χρειαζόταν να κάνεις ήταν να πατήσεις τον διακόπτη]