"The Dance"

Eye don't wanna give U my love
'Cause Eye don't wanna lose my mind
Ohh

Eye don't wanna give U my love
'Cause if Eye do it's gonna b the last time

Eye never want to feel this way again
If Eye can't b a lover
Eye don't wanna b Ur friend, no
Eye don't wanna b friends, no

Eye don't wanna hold Ur hand
'Cause Eye just wanna follow U everywhere

Eye don't wanna c U dance
Eye don't even really want 2 take the chance
Of fallin' in love with U baby

'Cause if U ever said beautiful words 2 me
If Eye wanna b Ur fantasy, yes
Eye wanna dance
Yes

Oooooh, baby

Eye don't wanna give U my love

Eye don't wanna go 2 fast
'Cause if Eye do U just might stay
U just might stay
Eye guess Eye have a lonely dance
The longer that Eye feel this way

Eye never want to feel this way again
If Eye can't b a lover
Eye don't wanna b Ur friend

Eye don't wanna b friends, no

Eye just want this 2 end

Eye don't wanna give U my love
'Cause Eye don't wanna lose my mind

Go home, baby
U know U can't handle this

available for 7 days or 100 downloads

NA MH TO ΞΕΧΑΣΩ

ΑΥΡΙΟ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΟΥ ΤΟ SITE ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ STARDOME.GR

για τον pascal (αν και ξέρω πως δεν είμαι από τους αγαπημένους του bloggers)

wash. dc, june 2006

when i see you standing there i dont see the clothes you wear ... literally

.

το gay scene στην Ουάσινγκτον με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα
χθες βράδυ πήγαμε στο Green Lantern και ο πορτιέρης μου ζήτησε ταυτότητα
νόμισα πως το έκανε για να βεβαιωθεί πως είμαι μεγαλύτερος από 21 ετών και ήμουν έτοιμος να τον αγκαλιάσω και ν αρχίσω να τον φιλάω, αλλά συγκρατήθηκα και αντ αυτού κοίταξα τον Κώστα θριαμβευτικά
"σε όλους ζητάει ταυτότητα", μου είπε εκείνος, αλλά δεν συνέχισε επειδή είδε στο βλέμμα μου τον θρίαμβο να γίνεται μίσος
μετά ο πορτιέρης μου ζήτησε να βγάλω το μπουζάκι που φορούσα και ήθελα πάλι να τον αγκαλιάσω, αλλά ο Κώστας μόλις με είδε να γδύνομαι μου είπε να μη τολμήσω και πως θα μου εξηγούσε μέσα
όταν μπήκαμε μέσα στο μπαρ είχα την αίσθηση πως βρέθηκα σε ένα κομμωτήριο στην κόλαση
ήταν όλοι γυμνοί από τη μέση και πάνω γεγονός που μ έκανε να νοιώσω τρομερά άβολα και ήθελα κι εγώ να γδυθώ για να μη ξεχωρίζω τόσο πολύ, αλλά ο Κώστας μου εξήγησε πως από τις 11 - 1 όποιος έβγαζε το μπλουζάκι του μπορούσε να πιει δωρεάν όσο ήθελε και επειδή εμείς πίνουμε μόνο κόκα αποφασίσαμε πως δεν αξίζει τον κόπο και μείναμε να παρακολουούμε τους ημίγυμνους να μας κοιτάνε λες και κατεβήκαμε από τον Αρη
στη συνέχεια γνώρισα τον Terry και πιάσαμε κουβέντα για την πολιτική
το ξέρω πως δεδομένων των συνθηκών δεν ήταν και το πιο κατάλληλο θέμα συζήτησης, αλλά απ ότι κατάλαβα ο Terry είναι πολύ της πολιτικής
στη συνέχεια που σύστησε τον Bob και η συζήτηση πέρασε στην μουσική
ο Terry υποσχέθηκε να μου κάνει σεμινάρια δημοσιογραφίας
σήμερα λέμε να πάμε να δούμε το Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul

a day in Wash DC, June 2006

hey dude ...

did i tell you about Dusan ? he plays music on wednesdays at 18 th Str Lounge and boy he plays well

the dub selecta Dusan does wonders for your mood especially when your mood needs a kick in the ass

i write this in english so he can read me as well

he is a Serbian mind you and that means he is instantly likeable
he promised one day to come over and hang out with us so i ll be able to know him better and tell you more about him

hope its soon ...

metablogggging forever

rockas international , june 28, 18th str lounge

χθες βράδυ ήταν το πρώτο βράδυ από τότε που ήρθα στην Ουάσινγκτον που δεν έβρεχε καταρρωκτωδώς και αποφασίσαμε με τον Κώστα να πάμε μια βόλτα στο Eighteenth Street Lounge, ένα κλαμπάκι στη 18η Οδό, ιδιοκτήτες του οποίου είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα οι Thievery Corporation

πήγαμε για να ακούσουμε τους Rockas International, ο τραγουδιστής των οποίων, ο seei , συνεργάζεται συχνά με τους Thievery

σε ένα από τα διαλείματα ο see-i ήρθε να πει γεια στον Κώστα και συστηθήκαμε και όταν του είπα πως ήμουν Ελληνας άρχισε να μου λέει πόσο πολύ του αρέσει η Ελλάδα και πως έρχεται κάθε χρόνο και πως του έχει κάνει τρομερή εντύπωση πόσο φιλικοί είναι όλοι μαζί του

άνταλλάξαμε τηλέφωνα και μου υποσχέθηκε πως την επόμενη φορά που θα βρεθεί στην Αθήνα θα με πάρει για να τον ξεναγήσω (βέβαια δεν του είπα πως δεν βγαίνω πια στην Αθήνα)

ο Κώστας μου είπε πως η μουσική των Rockas International θα άρεσε πολύ στον Σπύρο με αποτέλεσμα η συζήτηση να ξαναγυρίσει στο αγαπημένο μας θέμα ... την μπλογκόσφαιρα

εγώ του είπα πως διάβαζα το ποστ του Δημήτρη που σε μια κρίση (που εκείνος αποκαλεί ειλικρίνειας και εμένα μου φάνηκε μετριοφροσύνης) λέει πως έχει να γράψει 8 μήνες κάτι που του αρέσει κι ο Κώστας μου είπε πως αυτό δεν είναι τίποτα γιατί εκείνος έχει 8 μήνες να διαβάσει κάτι που του αρέσει ... "εκτός από αυτά που γράφεις εσύ, αγαπημένε μου" βιάστηκε να προσθέσει όταν είδε τη ματιά που του έριξα

μετά του είπα πως είχα εκνευριστεί με τον alllou fun marx ο οποίος ευθύνεται για τη μετατροπή του monitor σε ΚΨΜ που δίνουν παράσταση οι ΑΜΑΝ κι ο Κώστας μου είπε πως δεν έχει ιδέα τι είναι οι ΑΜΑΝ κι εγώ του είπα πως δεν ξέρει πόσο τυχερός είναι

στη συνέχεια με ρώτησε τι κάνει η Κωσταντίνα και ο Τάσος και του είπα πως την τελευταία φορά που τους είδα ήταν πολύ καλά και πως ο Τάσος είχε γράψει ένα μεταμπλόγκιν ποστ που πολύ με διασκέδασε και η συζήτηση γύρισε στην Κατερίνα για την οποία ο Κώστας ήθελε να μάθει τα πάντα κι εγώ του είπα πως η Κατερίνα είναι ένα υπέροχο κορίτσι, αλλά δεν ήμουν σίγουρος ότι πραγματικά ήθελε να μάθει τα πάντα γι αυτήν (:))

μετά ήθελε να μάθει για την Kourouna ... του είπα πως αυτή τη γυναίκα την συμπαθώ ιδιαίτερα χωρίς να την έχω γνωρίσει ποτέ κι εκείνος με κοίταξε έκπληκτος και μου είπε πως πρώτη φορά με άκουγε να λέω πως συμπαθώ κάποιον ... "μόνο ότι λατρεύεις κάποιον σε ακούω να μου λες" βιάστηκε να προσθέσει όταν είδε τη ματιά που του έριξα

εκείνος μου είπε πως του λείπει πολύ η DIS και συμφώνησα απόλυτα μαζί του και πως λατρεύει τη Σοφία και συμφώνησα και πάλι μαζί του

φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρω πως στην επιστροφή ανοίξαμε το κεφάλαιο macmanus και του είπα για το φοβερό περιβόλι που είναι αυτός ο άνθρωπος και πως είναι σαν παιδί και πως πολύ τον γουστάρω και του είπα επίσης για την αποχώρηση της Μανταλένας από το μόνιτορ και μου είπε πως όλα αυτά για το μόνιτορ δεν τα καταλαβαίνει πολύ καλά και πως καιρός είναι να σταματήσει να μας απασχολούν και τόσο πολύ όλα αυτά τα μονιτορικά και του είπα πως δεν καταλαβαίνει και μου απάντησε "μα αυτό σου είπα"

με ρώτησε επίσης ποιος μ αρέσει από τους καινούριους bloggers και του είπα ο artois , αλλά πως δεν ήμουν σίγουρος πως ήταν καινούριος blogger

μετά η συζήτηση στράφηκε σε θέματα ακατάλληλα για την μπλογκόσφαιρα γιατί όπως καταλαβαίνετε έχουμε κι ένα επίπεδο το οποίο δεν θέλουμε να ανεβάσουμε ...

the land of plenty of bad taste

pentagon city mall, wash dc, june 2006

.

too much art

national gallery of art, east building, wash dc, june 2006

.

wash dc, june 2006

οκ, δεν έχει που να μείνει, αλλά έχει τουλάχιστον μεταφορικό μέσο

ρε παιδιά τι μαλακίες είναι αυτές που ανεβαίνουν στο μόνιτορ?

μπαίνω στον πειρασμό να γίνω πιο συγκεκριμένος, αλλά αντιστέκομαι γιατί θα μου πείτε πάλι πως είμαι εριστικός και χολερικός ...

τέλος πάντων

συμβαίνει κάτι στην ελλάδα και δεν το έχω πάρει χαμπάρι?
δεν θέλετε να μου το πείτε για να μη με πληγώσετε στα ξένα που είμαι?

ήμαρτον αγόρια ... και κορίτσια ... και αγορίτσια ...

δεν πάμε καθόλου καλά

χθες βράδυ ανακάλυψα την αγαπημένη μου εκπομπή

εντάξει, αυτή το παράκανε λιγάκι

είναι ένα ριάλιτι τηλεπαιχνίδι και έχει τίτλο Call Dr 90210

θέμα της διάφορες κακομοίρες και διάφοροι τρελοί που πάνε και κάνουν πλαστικές εγχειρήσεις

στο χθεσινό επεισόδιο είχε μια 16χρονη σαν τα κρύα νερά που ποιος ξέρει πως της την είχε δώσει και ήθελε να βάλει βυζιά

το ωραίο ήταν πως στο γιατρό τη συνόδευε η μητέρα της, η οποία, αντί να της δώσει μια μπάτσα, καθόταν και διάλεγε μαζί της το μέγεθος των εμφυτευμάτων

ήταν τρομερό να βλέπεις τη διαδικασία

στην αρχή την νάρκωσαν κι αυτή την άκουσε και άρχισε να γελάει υστερικά μέχρι που τελικά ξεράθηκε

μετά ο γιατρός έλυσε τον αφαλό της (ήταν πιο εύκολο και πιο φρικιαστικό απ ότι ακούγεται) και της έβαλε μέσα της έναν σωλήνα (με παρακολουθείς;) και με τη βοήθεια αυτού του σωλήνα της έβαλε πρώτα ένα καλώδιο με κάμερα κι ύστερα τα εμφυτεύματα, που έκαναν τα στήθη της να φουσκώσουν και να μοιάζουν με κάτι που θα άρεσε στον mac και τον καλτσόβρακο ... (επειδή είναι ποδοσφαιρόφιλοι το λέω)

έπρεπε να βλέπατε την περηφάνια στο πρόσωπο της μαμάς και τον φθόνο στο πρόσωπο της φίλης της όταν τελικά της έβγαλαν τους επιδέσμους και αποκαλύφθηκαν οι ολοκαίνουριες μπάλες της

στη συνέχεια δεν κατάλαβα γιατί αλλά αυτή η κοπέλα τριγυρνούσε ημίγυμνη και έβαζε τα βυζιά της στο πρόσωπο οποιουδήποτε την πλησίαζε σε απόσταση 50 μέτρων

η πιο φοβερή ήταν μια ασχημούλα που είχε πείσει τον εαυτό της πως ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν είχε γίνει σουπερμόντελ και σταρ του Χολιγουντ ήταν γιατί δεν είχε πηγούνι

ο γιατρός της εξήγησε πως εκτός από το νέο πηγούνι έπρεπε να περάσει κάτι κλωστές στο μέτωπό της για να τραβήξει λίγο τα πάνω βλέφαρα και να της κάψει την περιοχή κάτω από τα μάτια με οξύ

αυτή συμφώνησε κι ο γιατρός άρχισε να κόβει και να ράβει

οφείλω να ομολογήσω πως οι σκηνές μέσα στο χειρουργείο με μαγνήτισαν δυσοίωνα

τα αίματα, το εμφύτευμα στο πηγούνι, οι κλωστές κάτω από το δέρμα (αν λασκάρουν λιγάκι πας στο γιατρό και στις μαζεύει), το γεγονός πως αυτή η γυναίκα δεν ήταν μεγαλύτερη από 30 χρονών, όλα αυτά μαζί μου δημιούργησαν ανάμεικτα συναισθήματα ...

οίκτος, δέος, σοκ, αποτροπιασμός διαδέχονταν το ένα το άλλο και με βύθιζαν σε μια αποχαυνωτική κατατονία

η δράση στο χειρουργείο μπλέκονταν με σκηνές από την προσωπική ζωή των γιατρών όπου ανάμεσα στα αλλα μάθαινες πως η γυναίκα του χειρούργου υπέφερε από ανορεξία και πως η νέα του έπαυλη κόστισε 11 εκατ δολάρια και δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι πόσα βυζιά έπρεπε να φουσκώσει και πόσα πηγούνια να μεγαλώσει προκειμένου να αγοράσει αυτό το μαυσωλείο

όταν τέλειωσε η εκπομπή ζήτησα από τον Κώστα να δει στο πρόγραμμα πότε θα την ξαναδούμε και μου είπε πως την επόμενη εβδομάδα έχει μαραθώνιο και θα δείξουν επαναλείψεις

i can't wait ...

θαυμάζοντας τον Πικάσο

Νational Gallery of Art

Judiciary Sq

wash dc, 25/06/06

.

metro station

sunday, 25/06/06, wash dc

this city is full of jesus freaks

κοντεύει 8 το πρωί και για δεύτερη έχω ξυπνήσει από τα χαράματα καθώς το σώμα μου επιμένει να ζει σε ώρα Ελλάδας

άνοιξα τα μάτια μου και δεν είχα ιδέα που ήμουν και πως βρέθηκα εδώ ... δίπλα στο κρεβάτι μου κοιμόταν ένα σκυλί ... μου πήρε μερικά δευτερόλεπτα να συνειδητοποιήσω που είμαι ... έξω από τα παράθυρα μαίνεται μια καταιγίδα με θυελλώδεις ανέμους, βροντές και αστραπές που κάνουν το shawl high school στην απέναντι πλευρά του δρόμου να μοιάζει με σετ από ταινία του wes craven

έφτασα στην Ουάσινγκτον προχθές το μεσημέρι και το μόνο δυσάρεστο ήταν οι ατέλειωτες ουρές που μας περίμεναν στο αεροδρόμιο προκειμένου να περάσουμε από τον έλεγχο των διαβατηρίων ... η όλη διαδικασία με τα δακτυλικά αποτυπώματα και τις ψηφιακές φωτογραφίες σε κάνει λίγο να νοιώθεις σαν να μπαίνεις στη Σοβιετική Ενωση πριν την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος

από τότε ζω σε μια κατάσταση που μοιάζει σαν όνειρο μέσα σε όνειρο

χθες το πρωί βγήκαμε μια βόλτα με τον Κώστα κι είχα την αίσθηση πως κάτι δυσοίωνο είχε συμβεί στην πόλη κατά τη διάρκεια της νύχτας και την είχαν εκκενώσει βιαστικά ... για ολόκληρα τετράγωνα δεν υπήρχε ψυχή στους δρόμους εκτός από ελάχιστα αυτοκίνητα ... "παράξενο" σκέφτηκα κι ο Κώστας μου εξήγησε πως αυτή την ώρα ήταν όλοι στις δουλειές

όταν δεν βρέχει καταρρακτωδώς κάνει μια πνιγηρή ζέστη

δεν είχα συνειδητοποιήσει πως η Ουάσινγκτον ανήκει ουσιαστικά στον αμερικάνικο νότο, αλλά αυτή η ζέστη και τα σπίτια και οι άδειοι δρόμοι μου θύμισαν μυθιστόρημα της Κάρσον Μακ Κάλερς

χαίρομαι τόσο πολύ που είδα τον φίλο μου τον Κώστα μετά από δεκατρία χρόνια
τώρα που το σκέφτομαι την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε είμαστε κι οι δυο δυο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι κι έτσι εκτός από το να θυμηθούμε τα παλιά πρέπει να γνωρίσουμε ξανά ο ένας τον άλλον σχεδόν από την αρχή ... ευτυχώς μετά από λίγη ώρα που την περάσαμε ακούγοντας παλιά ελληνικά τραγούδια ήταν σαν να είχαμε συναντηθεί μόλις χθες ...

σκέφτομαι να πάω να τον ξυπνήσω ...

wow

sto aerodromio sto amsterdam opou allazw pthseis exei kai internet kafe ap opoy sas grafw

gia na mh ksexniomaste

kosth se liges wres tha eimai konta soy ... etoimasou ...

oi 'anonimoi' na areonoume eipame
kai oute na sas perasei apo to myalo pws tha glitwsete etsi eykola

mpoyxaxaxaxa pou leei ki o mac pou toso agapate (nai se sas toys anonimous to lew)

ta greeklish einai malakia pantws ...


next time i ll be writing to you from dc

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

προς τα εκατομμύρια των αναγνωστών αυτού του blog (που δεν δίνουν δεκάρα και καλά κάνουν)

από μεθαύριο 23 Ιουνίου και για άγνωστο μέχρι στιγμής διάστημα ο εκδότης, ο διευθυντής, η συντακτική ομάδα και το διαφημιστικό τμήμα του manifestogr θα μετακομίσουν στην Washington DC

μείνετε κοντά μας για αποκλειστικά ρεπορτάζ και μεταμπλόγκιν από το κέντρο εξουσίας του πλανήτη

για να μη ξεχνιόμαστε έτσι ;

φρυγανιές ελίτ και πράσινα άλογα

...



διασκεδάζω αφάνταστα με τις προσπάθειες κάποιων ιστολόγων να κρύψουν το πραγματικό τους πρόσωπο κάτω από την μάσκα της ακατάσχετης μπουρδολογίας

ως άλλες Μαρίες Αντουανέτες χτυπιούνται κάθε μέρα στο μόνιτορ προκειμένου να αποδείξουν στους άλλους την ανωτερότητά τους

είναι τόσο ελάχιστα σίγουροι γι αυτήν που νοιώθουν υποχρεωμένοι να την επισημαίνουν κάθε δεκαπέντε δευτερόλεπτα

με λεκτικούς ακροβατισμούς και φευδοφιλολό ύφος χύνουν κάθε μέρα χολή και δηλητήριο προς όλες τις κατευθύνσεις

μιλάνε για πρωτοπορία και το μόνο πρωτοπoριακό που έχουν να πουν είναι κάτι κλισέ που μας έλεγαν οι παλιές θείες για σεβασμό στη γλώσσα και άλλες αρλούμπες

ψάχνεις να βρεις έστω και ένα τόσο δα μικρό κόκκο πρωτοπορίας και χτυπάς το κεφάλι σου πάνω στο Τείχος του Αίσχους της Κοινοτοπίας

με κάτι συνθήματα του περασμένου αιώνα και γλώσσα του προπερασμένου θαμπώνουν τα "πλήθη" των θαυμαστών, που αποδεικνύουν πως στην Ελλάδα όσο πιο Δελαπατρίδης είσαι τόσο πιο μπούγιο κάνεις

με σημαία τους την στρεψοδικία και όπλα τους την απόλυτη απαξίωση οποιουδήποτε δεν συνάδει με τις βαθιά φασιστικές, σκληροπυρηνικές απόψεις τους έχουν σπείρει στη ρημαδομπλογκόσφαιρα την σκοτεινή κατάρα της βαριάς κατατονίας

οι εμμονές καταδίωξης που επανέρχονται σαν θλιβερά τσουνάμι, η πρωκτική τους καθήλωση στις δασείες, τις άνω τελείες και τους συντακτικούς κανόνες, το αφ υψηλού υφάκι του πολύ πικραμένου, ο φθόνος για ο,τιδήποτε ανασαίνει και πληκτρολογεί δίπλα τους είναι μόνο μερικά από τα χαρακτηριστικά των ιστολόγων αυτών που με κάνουν κάποιες στιγμές να σκέφτομαι ότι τελικά αν υπάρχει κάτι πιο βαρετό από αδερφές που γράφουν για ποδόσφαιρο, είναι οι αδερφές που γράφουν σαν τις αδερφές που γράφουν για ποδόσφαιρο.

PS : γέμισε η μπλογκόσφαιρα με ιπτάμενα σκουλήκια ή είναι απλά η ιδέα μου;

όταν κάποιος σου λέει "είσαι ο Θεός μου"

face, oil on canvas dtly altered, june 2006


πρόσεχε

ιδίως αν αυτός ο κάποιος δεν έχει το θεό του

what?

αφαίρεση 63, june 2006

- και πως βασανίζει ο διάβολος τις ψυχές στην κόλαση ?

- τις αφήνει να περιμένουν ...

.

"αν αυτό είναι ζωή να πάει να γαμηθεί"

Tυχαία έπεσε ξανά στα χέρια μου ένα βιβλίο με ποιήματα του Philip Larkin (1922 - 1985).

Ο Λάρκιν είναι ένας ποιητής καθόλου ποιητικός, ένας, όπως έλεγε ο ίδιος, "αντιποιητής", το έργο του οποίου είναι στην ουσία "εναντίον της ζωής".

Μαζί με τον Jhon Betzeman υπήρξε ένας από τους πιο δημοφιλείς ποιητές στη Βρετανία και το κοινό στη μεταπολεμική Αγγλία τον αγάπησε πολύ. Αλλά ο Λάρκιν δεν αγάπησε ούτε τη μεταπολεμική Αγγλία, ούτε το κοινό του. Ο Λάρκιν δεν αγάπησε ποτέ τίποτα - τελεία και παύλα κι αυτό επειδή θεωρούσε πως η αγάπη είναι ύβρις απέναντι στον θάνατο.

Οι αξίες του ήταν όλες φανατικά αρνητικές.

"Η ζωή είναι πρώτα ανία και μετά φόβος" έγραφε εμποτίζοντας τις λέξεις με αυτή την πολύ ιδιαίτερη βρετανική ειρωνεία που ισορροπεί ανάμεσα στον μηδενισμό και την αποδοχή.

Ακόμα και στις πιο ποιητικές του στιγμές, όταν για παράδειγμα στέκεται για λίγο να θαυμάσει τον νυχτερινό ουρανό μέσα από μισάνοιχτες κουρτίνες, ο Λάρκιν είναι ανελέητος στην προσπάθειά του να μας θυμίσει την πεζότητα των συνθηκών.

"Groping back to bed after a piss
I part the thick curtains, and am startled by
The rapid clouds, the moon's cleanliness."
(Sad Steps)

Υπήρξε αντι-διανοούμενος και του άρεσε να κάνει πότε - πότε αντιδραστικές δηλώσεις του τύπου : Ω, λατρεύω την κυρία Θάτσερ.

Ποτέ δεν θέλησε και δεν επιχείρησε να πάει κάπου ή να κάνει κάτι. "Δεν θέλησα ποτέ να πάω στην Αμερική ή οπουδήποτε αλλού", έλεγε.

Οταν ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε αν θα ήθελε να επισκεφθεί την Κίνα εκείνος του απάντησε : "Γιατί όχι; Αρκεί να επιστρέψω την ίδια ημέρα".

Δεν διάβασε ποτέ δημόσια τα ποιήματά του και "ουδέποτε δίδαξα κάποιον να γράψει ποιήματα".

Το μέγεθος της μικροπρέπειάς του μόνο με το μέγεθος της μοναξιάς που έκτισε ο ίδιος γύρω του μπορεί να συγκριθεί. Ποτέ δεν είχε περισσότερες από μία καρέκλες στην κουζίνα του για να είναι σίγουρος πως δεν πρόκειται κανείς να καθήσει να φάει μαζί του.

Τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια ήταν γι αυτόν "ένα διάλειμμα κοινωνικότητας μέσα στον ωκεανό της αδιαφορίας και του ενεργητικού μίσους που τρέφουν οι άνθρωποι ο ένας για τον άλλον".

Για τον Λάρκιν η ζωή ήταν μια συνεχής ήττα, ένας αέναος αγώνας στον οποίο οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να χάνουν συνεχώς.

Στο ποίημά του Continuing to live γράφει :

Continuing to live -- that is, repeat
A habit formed to get necessaries --
Is nearly always losing, or going without.
It varies.

This loss of interest, hair, and enterprise --
Ah, if the game were poker, yes,
You might discard them, draw a full house!
But it's chess.

...

But to confess,
On that green evening when our death begins,
Just what it was, is hardly satisfying,
Since it applied only to one man once,
And that one dying.


Δεν παντρεύτηκε ποτέ και μάλιστα ήταν περήφανος για την αντιπάθειά του στα παιδιά. "Είναι φρικτά, δεν είναι; Εγωιστικά, θορυβώδη, σκληρά, χυδαία και κτηνώδη".

H αντιπάθειά του δεν περιορίζεται βέβαια μόνο στα παιδιά, αλλά και στους γονείς .

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

Κι όμως αυτός ο "εναντίον της ζωής" ποιητής όταν ήρθε ο θάνατος ήταν απροετοίμαστος γι αυτό και καθοδηγούσε τους γιατρούς του να του λένε ψέμματα.

Πάντως οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε πως δεν έκανε καμμιά προσπάθεια για να παρατείνει τη ζωή του. Τον τελευταίο χρόνο που ήταν ζωνατνός συνήθιζε να αρχίζει την ημέρα του με τρία ποτήρια δυνατό, κόκκινο κρασί από το σουπερ - μάρκετ.

"Θα μπορούσες τουλάχιστον να αγοράζεις κάποιο ακριβό κρασί", του είπε η μητέρα του πριν πεθάνει.

"Γιατί να αλλάξω το συνήθειές μου τόσο κοντά στο τέλος; Θα ήταν κουτό.", της απάντησε ο Λάρκιν.

to see or not to see ?

What happens when an adult who has been blind since childhood suddenly has his vision restored? The experience of a fifty-year-old Oklahoman who regained his sight after forty-five years, raises questions about perception that have haunted philosophers and scientists for centuries.

δεν το πήραμε μωρό μου το πρωτάθλημα ...

/


june 2006

και το κύπελο να κάνουμε τη νίκη
τηλεφώνησα και στη Θεσσαλονίκη
και μου είπαν βαρεθήκανε το άθλημα ...

παιδιά δολοφόνοι

Τον τελευταίο καιρό και με την απίστευτη ιστορία στη Βέροια να μονοπωλεί τα κεντρικά δελτία τρόμου διαβάζω και ακούω με ολοένα αυξανόμενη ανησυχία όλες αυτές τις ειδήσεις περί εγκληματικότητας ανηλίκων.

Θα έλεγε κανείς πως τα παιδιά στην Ελλάδα κοιμήθηκαν ένα ωραίο βράδι και όταν ξύπνησαν είχαν μεταμορφωθεί σε έναν συνδυασμό του Τσαρλς Μάνσον και του μωρού της Ρόζμαρι.

Ξαφνικά τα μικρά παιδιά έγιναν μέλη αδίστακτων συμμοριών που σκορπίζουν τον τρόμο και την καταστροφή. Ανήλικοι, γεννημένοι εγκληματίες για όλα τα γούστα.

Παιδιά που σκοτώνουν, απανθρακώνουν ρούχα, εκβιάζουν, τροκρατούν και πλακώνουν στο ξύλο άλλα παιδιά, σε αυλές σχολείων που μοιάζουν πλέον με αυλές φυλακών και σε συνοικιακούς δρόμους του ... Μπρονξ.

Σήμερα παρουσιάστηκαν τα πρώτα στοιχεία μια έρευνας του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών σύμφωνα με την οποία τέσσερις στους δέκα μαθητές δημοτικών σχολείων έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας από άλλα παιδιά, ενώ τρία στα δέκα δηλώνουν πως είναι σίγουρα ή νομίζουν πως έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής ενόχλησης ... ότι και αν συμαίνει αυτό.

Η ετοιμότητα και η βιασύνη της κοινωνίας μας να αποδεχτεί αυτή τη νέα και αποτρόπαια εικόνα των παιδιών είναι ακόμα μια απόδειξη πως είμαστε μια κοινωνία βαθιά άρρωστη.

Μια κοινωνία που δεν διστάζει να ρίξει στη μηχανή του κιμά του φτηνού εντυπωσιασμού ακόμα και τα μικρά παιδιά.

Απορώ πως δεν έχουμε ακόμα βγει στους δρόμους να φωνάζουμε : Θέλουμε κι εμείς ένα Columbine.

Τα τελευταία αποκούμπια αθωότητας σε μία καθόλου αθώα εποχή, τα παιδιά, δαιμονοποιούνται χωρίς κανένα ταμπού κι ενδοιασμό προκειμένου εμείς να ... σοκαριστούμε λίγο πιο πολύ.

Φυσικά κανείς δεν θέλει να πει πως κι αν ακόμα τα παιδιά έχουν γίνει ξαφνικά ο λήσταρχος Νταβέλης και ο Ντον Κορλεόνε μαζί - πράγμα που εγώ προσωπικά βρίσκω ενετλώς απίθανο - δεν φταίνε αυτά.

Φταίει η κοινωνία και η μαζική υποκουλτούρα που τα βουτάει από μωρά σε ένα περιβάλλον που ξεχειλίζει από βία σε διάφορες μορφές.

Αυτό δεν πουλάει. Και δεν είναι και εύκολο να το πούμε όταν μετά τις ειδήσεις θα συνεχίσουμε κατά πάσα πιθανότητα με μια ταινία βασικό συστατικό της οποίας θα είναι η βία.

Η αν το παιδί δεν δει την ταινία θα μπορεί να παίξει λίγο game boy και να σκοτώσει εικονικά 102 εχθρούς με φρικιαστικούς τρόπους.

Κι όταν το νευρικό του σύστημα θα έχει συσωρεύσει τόση εικονική βία ώστε να μη μπορεί πλέον παρά να της δώσει πραγματική διέξοδο μπορεί να βγει στη γειτονιά και να πλακώσει μαζί με την παρέα του το αλβανάκι της διπλανής πόρτας.

Και αν γυρίσει στο σπίτι ένα βράδυ και μας πει πως το παράκανε λιγάκι και το σκότωσε εμείς θα τρέξουμε να εξαφανίσουμε το πτώμα.

λοιπόν το αποφάσισα, θα αλλάξω

.


από σήμερα θα γίνω ένας εντελώς διαφορετικός blogger


θα αλλάξω τη φωτό στο προφίλ μου

απορία :

.

μπορείτε να μου πείτε γιατί όλοι αυτοί που κατηγορούν τη δικτατορία του lifestyle που επέβαλε το ΚΛΙΚ και ο Π. Κωστόπουλος κυκλοφορούν έντυπα που αντιγράφουν τα ΚΛΙΚ του 1993?

η τέχνη του πολέμου

έγραψε ο δάσκαλος Sun Tzu μεταξύ άλλων :

If you know the enemy and know yourself, you need not fear the result of a hundred battles.

If you know yourself but not the enemy, for every victory gained you will also suffer a defeat.

If you know neither the enemy nor yourself, you will succumb in every battle.

ωραίος

κοίτα site o Δάσκαλος

in the port of Amsterdam

.
.


o tzitzikos με περέπεμψε σε ένα πόστ - σκουπίδι που είχε γράψει παλιότερα και το οποίο με χτύπησε σε ένα πολύ ευαίσθητο σημείο

έγραφε λοιπόν ο τζιτζίκος μεταξύ άλλων :

Δεν το κρύβω πως μου αρέσει το ποτό. Αν έχω μία αμαρτία (μόνο;) είναι αυτή. Τα γονίδια του πατέρα μου πέρασαν στο αίμα μου με γλυκό τρόπο και μου έφτιαξαν μια συμπάθεια για το αλκοόλ που θα μπορούσε να ήτανε και παρεξηγήσιμη ...

... Διάβασα κάποτε πως το αλκοόλ, που βεβαίως καταστρέφει την φαιά ουσία από τον εγκέφαλό μας, χτυπά περισσότερο το κομμάτι του εγκεφάλου που έχει σχέση με την λογική και σχεδόν καθόλου το κομμάτι που έχει σχέση με τη γλώσσα (ήλπιζα κάποτε πως τα δύο σχετίζονταν). Γι' αυτό και υπάρχουν τόσο πολλοί 'αλκοόλες' συγγραφείς αλλά κανείς αλκοολικός φυσικός ή μαθηματικός (άξιος λόγου εννοείται...). Πάνε χρόνια που εγκατέλειψα την φυσική για την λογοτεχνία...


η αλήθεια είναι πως κι εμένα μου άρεσε το αλκοόλ

κάθε φορά που τα πράγματα γίνονταν σκούρα ως άλλη Μπλανς Ντιμπουά έκανα ένα καυτό μπάνιο, έβαζα ένα ποτήρι ουίσκι και έβλεπα τη ζωή με άλλο μάτι

κάθε φορά που βρισκόμουν σε μια παραλία έπινα ένα ουζάκι για να ανοίξουν οι κόρες των ματιών μου και της ψυχής μου

κάθε φορά που γύριζα από τη δουλειά σιχτιριασμένος ή απλά κακόκεφος από άλλη μια μέρα γεμάτη άγχος και απογοήτευση μια μπύρα με βοήθαγε να καλμάρω λίγο και αφαιρούσε κάτι από την κόψη των πραγμάτων

εντάξει δεν ήμουν αλκοολικός, αλλά έπινα και μάλιστα ήμουν γερό ποτήρι

τώρα οι λυτρωτικές αναθυμιάσεις του αλκοόλ έχουν περάσει στην απαγορευμένη ζώνη

δεν μου λείπει

αλλά η ζωή μου έχει λιγότερη πλάκα

και κάτι για να κλείσουμε με μια χαρούμενη νότα ... κάνε κλικ

εντάξει λοιπόν, αφού το θες θα σου πω τα πάντα για μένα ...

june 2006

... με λένε Δημήτρη

... και δεν είμαι καθόλου καλά

... αυτά ...

when in blue wear red

rothkored, acrylic on canvas, june 2006


.

λοιπόν η διαφορά ανάμεσα σε σένα και σ εμένα

είναι πως εγώ γράφω σε μεγάλους κόμβους και το περιεχόμενο που δημιουργώ χρησιμοποιείται για την προώθηση επιχειρηματικών σχεδίων της blogspot, ενώ εσύ γράφεις σε μικρούς κόμβους και το περιεχόμενο που δημιουργείς χρησιμοποιείται για την προώθηση επιχειρηματικών σχεδίων του wordpress

κατάλαβες;

(πάντως ειλικρινά θα ήθελα να ήξερα αν κάποιος από τους ιστολόγους στους οποίους ο δημοσιογράφος απηύθηνε τις ερωτήσεις του για να καταλήξει στα γνωστά συμπεράσματα, στην ερώτηση "Αισθάνεστε, ειδικά εσείς που γράφετε σε μεγάλους κόμβους, ότι το περιεχόμενο που δημιουργείτε, χρησιμοποιείται για την προώθηση επιχειρηματικών σχεδίων του provider;" του απάντησε "μα τι βλακείες είναι αυτές που λέτε" ή έστω "δεν καταλαβαίνω/δεν απαντώ").

γιατί αν δεν βρέθηκε κανείς να του απαντήσει τοιουτοτρόπως δικαίως κατέληξε στο συμπέρασμα πως η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι μια χωματερή ...

εδώ που τα λέμε και λίγα είπε ο άνθρωπος (αν ήμουν στη θέση του θα έβγαζα το συμπέρασμα πως η μπλογκόσφαιρα είναι ένας προθάλαμος ψυχιατρείου για εγκεφαλικά νεκρούς).

το παρόν τελεί υπό κατασκευήν

.
.


.
.

λοιπόν για να ξεκινήσουμε από τα βασικά

.
είστε όλοι σκουπίδια και μόνο εγώ είμαι το διαμάντι της μπλογκόσφαιρας (εντάξει και δύο τρεις άλλοι που διατηρούν καλογραμμένα ιστολόγια)

αυτά ...

δηλαδή για να καταλάβω ...

όταν οι διάφοροι γράφουν εναντίον της μπλογκόσφαιρας έχει καλώς

όταν κάποιοι bloggers τους απαντάνε "πέφτουν να τους κατασπαράξουν"

όταν ένας blogger πει πως ένα ποστ ενός άλλου είναι μαλακία εκπροσωπεί ανόσια συμφέροντα που σκοπό έχουν να φιμώσουν τον bloger και να τον εξαφανίσουν, γίνεται εκπρόσωπος του κιτρινισμού που έχει σχέδιο να μετατρέψει το λογοτεχνικό σαλόνι της μπλογκόσφαιρας σε ριάλιτι σώου

όταν κάποιοι bloggers γράψουν μα τι μαλακίες λέει ο κ δημοσιογράφος γίνονται αμέσως ένοχοι εστετισμού "που συνίσταται στην υποφώσκουσα αποδοχή του ιστολογείν (και των δεδομένων Ελληνικών ιστολογίων) ως υπέρτατης αξίας, ως θεότητας taboo την οποία απαγορεύεται να πιάσει κανείς στο στόμα του επί ματαίω, εναντίον της οποίας οποιαδήποτε επίθεση αντιμετωπίζεται, mutatis mutandis, συλλογικά και άμεσα, περίπου όπως τα σκίτσα των Δανών που απεικόνιζαν το Μωάμεθ."

τόση διπροσωπία έχω καιρό να αντικρίσω
και τέτοια διπλογραφία καιρό να διαβάσω

ρε σεις τι πίνουν και ξεχνάνε σήμερα αυτά που γράφανε χθες;


(τελικά θα γίνουν οι υποστηρικτές του κάθε νεκροθάφτη τους)

today is

.

june 2006

.
.

κι εδώ νόμιζα πως μόνο στην ελληνική μπλογκόσφαιρα είχαμε τόσο υψηλό επίπεδο

Margaret 119 — You can call me “hateful” and “angry” and that’s okay. I guess you’re the only one who gets to choose the invectives? You’re a self-absorbed, condescending scold who wants to dictate the level of discourse and wag your finger everyone who doesn’t meet your high standards. Regardless of the topic of the thread, you’re going to drag it into whatever bullshit seems to be under your skin at that particular moment. You have no respect for the blog, the comment system, or your fellow commenters. You want to lecture me? You’re a complete, utter sanctimonious bitch. You obviously know what it means, so I’ll leave it at that.

εδώ χωματερή, εδώ χωματερή

στις ΗΠΑ προοδευτικοί bloggers συνεδριάζουν στο Λας Βέγκας και στο συνέδριο κάνουν την εμφάνισή τους μεγάλα ονόματα του κόμματος των Δημοκρατικών, καθώς και η Μαύρη Μάμπα, η μία και μοναδική Maureen Dowd των New York Times η οποία γράφει μια στήλη για το συνέδριο γεμάτη δηλητήριο

στις ΗΠΑ οι bloggers αντιμετωπίζονται ήδη σαν μια ανερχόμενη δύναμη στα ΜΜΕ, μια φωνή που όλο και περισότερο τα παραδοσιακά Μέσα δεν μπορούν να αγνοήσουν

στην Ελλάδα (χωρίς να θέλω να κάνω οποιαδήποτε σύγκριση) διάφορες εφημερίδες γράφουν για το πόσο ασήμαντη είναι η μπλογκόσφαιρα και μάλιστα μερικοί όπως διαβάζω στα Μυστικά του Κόλπου την βλέπουν σαν μια χωματερή ιδεών, στην οποία οι ίδιοι ως οδοκαθαριστές ιδεών, αναζητούν ψήγματα ποιότητας και αριστουργηματικής γραφής σαν αυτά που ξεχειλίζουν από τίς σελίδες της εφημερίδας όπου γράφουν αυτές τις χαζομάρες


εντάξει παιδιά έχουμε ακούσει και χειρότερα


ας μιλάνε για μας κι άς λένε ότι θέλουν

βρε παιδιά λύστε μου μια απορία

.

Γιατί οι bloggers διαβάζουν εφημερίδες?

..

- φωτίστηκε κανείς;

- ναι, όσο κι εσύ !

μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κακός τρομοκράτης

In life, Abu Musab al-Zarqawi cast a giant shadow not only over Iraq, but across the entire Middle East – thanks, in large part, to the U.S. government's propaganda apparatus, which kept up a constant barrage dedicated to identifying the Iraqi insurgency with the leader of the "Monotheism and Holy War" grouplet, often referred to as "al-Qaeda in Iraq." In death, however, quite a different story emerges.

As Ned Parker, London Times reporter in Baghdad, put it, Zarqawi was "a figurehead, an icon, a totemic figure" who "was absolutely hated by most normal Iraqis on both sides of the sectarian divide." Aside from being a foreigner – his name literally means "the man from Zarqa," a Jordanian town half an hour's drive from Amman – his mad car-bombing crusade alienated even his fellow Sunnis in the insurgency, and it is they who may have been his ultimate undoing. Parker writes:

"One of the most interesting things about the news of his death is the timing. There have been talks going on since the election last December by U.S. and Iraqi officials to try to bring the homegrown insurgency back into the political process. Certainly there was tension between the homegrown Iraqi insurgency and Zarqawi's foreign fighters. So it's possible a deal was finally cut by some branch of the Iraqi insurgency to eliminate al-Zarqawi and rid themselves of his heavy-handed influence."

more

και νάταν μόνο η Χαντίθα

.
2006: A CATALOGUE OF ALLEGED US ATROCITIES

κι ένα βίντεο για γερά νεύρα

ο blogger είναι γυμνός

.


.
.
.

κι έτσι ξαφνικά όπως μπαίνει το φθινόπωρο

.

abstract lights june 2006
.

όταν με πιάνουν οι μαύρες μου

june 2006


παίρνω τη μηχανή μου και αρχίζω και φωτογραφίζω σύννεφα και ουρανούς λουλούδια και χρώματα φώτα και σκοτάδια ... φωτογραφίζω ότι βρεθεί μπροστά μου πειραματίζομαι
μια σκιά σ έναν τοίχο ένα παιχνίδι πάνω σε ένα τζάμι μια απόχρωση που δεν φανταζόμουν πως είχαν τα πράγματα

δεν πάμε καθόλου καλά

abstract 220 , june 2006


αυτά

.
.
.

O Ζαρκαουι είναι νεκρός ... πάλι.

Τελικά αυτοί οι μουσουλμάνοι εκτός από φανατικοί είναι και επτάψυχοι.

Ο Ζαρκαουί θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος που έχει πεθάνει τις περισότερες φορές τα τελευταία τρία χρόνια.

catch that blue

june 2006

..................................................................................

μα τι έγινε στα ΠΑΡΑΘΥΡΑ ρε παιδιά?

η φωτό που ήθελα να δημοσιεύσω εκεί :(

τελικά κυκλοφορούν πολύ μεγάλοι μαλάκες εδώ μέσα

άνθρωποι τόσο ηλίθιοι που νομίζουν πως με το να καταστρέφουν μια ωραία προσπάθεια επειδή μπορούν τους κάνει πιο μάγκες


οκ παιδιά τα ΠΑΡΑΘΥΡΑ που είχατε ανοίξει ήταν υπέροχα

όπως και ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ έκλεισαν κι αυτά επειδή εκεί έξω υπάρχουν τελικά πολύ μεγάλοι κρετίνοι


εμπρός για την επόμενη προσπάθεια κι αυτή τη φορά να είμαστε όλοι πιο προσεκτικοί

μα ποιος είναι ο artois?

κρατάτε την αναπνοή σας ;

(καλά μη το παρακάνετε)

λοιπόν διαβάζω ότι ένας "ανώνυμος" προτίθεται να ρίξει φως στο σκοτεινό μυστήριο και και γράφει :

Ο artois είναι μια από τις πολλές περσόνες του XXXXXXXXX, μέτριου δημοσιογραφίσκου και μετρίως ικανού blogger επίσης.
Όπως κι εγώ...
Αποφάσισα όμως να επαναστατήσω ενάντια στον δημιουργό μου και να τον αποκαλύψω σε επόμενο σχόλιο μου..
Δεν ανέχεται να υπάρχει άλλος ομοφυλόφιλος πιο ταλαντούχος από αυτόν.
Αυτός είναι ο λόγος που έχει κόλλημα με τον Nonce και τον Lolita

μετά από αυτή την επανάσταση ο κόσμος δεν θα είναι πια ο ίδιος

εν τω μεταξύ δεν έχουν σφίξει ακόμα οι ζέστες ...

abstract 770

.
.
.




june 2006

.
.
.

Μήπως η Χαντίθα είναι η κορυφή ενός μαζικού τάφου;

του Robert Fisk

Τα πτώματα που είδαμε, οι εικόνες των μικρών παιδιών, μήπως είναι μόνο λίγες από πολλές ανάλογες; Μήπως το έργο του αμερικανικού στρατού των υποβαθμισμένων περιοχών πηγαίνει ακόμα πιο μακριά;

Θυμάμαι καλά τις πρώτες υποψίες που είχα ότι η πιο βρώμική σφαγή μπορεί να διεξάγεται στο όνομά μας στο Ιράκ. Ημουν σε ένα νεκροτομείο της Βαγδάτης μετρώντας πτώματα, όταν ένας από τους ανώτατους ιατρικούς αξιωματούχους αξιωματούχος της πόλης - ένας παλαιός φίλος - μου εξομολογήθηκε τους φόβους του.

"Ολοι φέρνουν εδώ πτώματα", είπε. "Οταν μας φέρνουν πτώματα οι αμερικανοί μας λένε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κάνουμε νεκροψία. Αφήνουν να εννοηθεί ότι αυτό έχει γίνει ήδη. Μερικές φορές μας δίνουν μαζί με το πτώμα ένα τέτοιο χαρτί".

Μου έδειξε ένα αμερικανικό στρατιωτικό έγγραφο όπου ήταν σχεδιασμένο το περίγραμμα ενός ανθρώπινου σώματος με τις λέξεις : "πληγές από τραύμα".



more

the DaVinci Clone

.
.
.


"Πρόκειται για την πιο καταφανή περίπτωση λογοκλοπής που έχω δει ποτέ... There are literally hundreds of parallels."


λογοκλόπος ο Dan Brown?

από μικροί στα φάρμακα

.
.
.


Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Φαρμάκων ενέκρινε τη χορήγηση Prozac σε παιδιά από οκτώ ετών

ελάτε να εκπέσουμε

να γίνουμε λίγο πιο μικροί ......
.
.
.

timeline

.
.



10-15 billion years ago : The Universe is born.

10243 seconds later : The temperature cools to 100 million trillion trillion degrees and gravity evolves.

10234 seconds later : The temperature cools to 1 billion billion billion degrees and matter emerges in the form of quarks and electrons. Antimatter also appears.

10210 seconds later : The electroweak force splits into the electromagnetic and weak forces.

1025 seconds later : With the temperature at 1 trillion degrees, the quarks form protons and neutrons and the antiquarks form antiprotons. The protons and antiprotons collide, leaving mostly protons and causing the emergence of photons (light).

1 second later : Electrons and antielectrons (positrons) collide, leaving mostly electrons.

1 minute later : At a temperature of 1 billion degrees, neutrons and protons coalesce and form elements such as helium, lithium, and heavy forms of hydrogen.

300,000 years after the big bang : The average temperature is now around 3,000 degrees, and the first atoms form.

1 billion years after the big bang : Galaxies form.

3 billion years after the big bang : Matter within the galaxies forms distinct stars and solar systems.

5 to 10 billion years after the big : The Earth is born.

more

το να νομίζεις πως είσαι καλύτερος ...

από τους άλλους είναι ίσως αναπόφευκτο σύμπτωμα της εκπληκτικής ικανότητας του ανθρώπινου μυαλού να αυταπατάται

το να το δηλώνεις είναι σχεδόν ... τραγελαφικό

the heel

.
.
.

june 2006
.
.

The neon lights that flash below
Ignite my room with double glow
And in the gloom I hear a laugh
Its coming from your photograph
.
.

.
.
.
.
ένα όμορφο ποστ

a stairway to ...

.
.
.

june 2006

.

haditha, mon amour

.
.
.
.



.
.
.
.

χωρίς λόγια

>
>
>

mac is back ... απολαυστικός όπως πάντα


>
>
>

αυτό που περιορίζει την αλήθεια δεν είναι

.
.


june 2006
.
.
.
το ψέμα , αλλά το ασήμαντο

.

άλλη δουλειά δεν είχε ?

Ο Μπους πιέζει για απαγόρευση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου

τι μαθαίνει κανείς

.

τι σημαίνει fisking?



just click to find out

με χέρι που τρέμει

june 2006

so you try diplomacy
you never know
it just might work
and if it doesn't
then you move toward open conflict
but it can't hurt to use a little honey first
although
you may be ready to boil
just try
to keep the beast in check


at least for the moment

γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωπος

.



γιατί εσύ ήσουν λινκάνθρωπος





το διάβασα στον artois , μου άρεσε και το έκλεψα

πάντα μεταφορικά μιλώντας

june 2006







..................................................................................................................

leventia :

-------------------------------------------------------------------------------------------

the dash and fire of youth, a cheerful temperament, courage, speed, quick reactions, good looks, skill in singing, dancing, marksmanship, capacity for wine - drinking and fun, often accompanied by meraklidiliki, its sartorial expression

P. L. Fermor





οποιαδήποτε ομοιότητα με νεοέλληνες είναι απλά συμπτωματική

μεταφορικά μιλάμε

ιούνιος 2006

---------------------------------------------------